Cytaty na temat aktor
strona 12

„Odgrywanie intymnych uczuć to dla aktora po prostu jeszcze jedno zadanie. Oczywiście uważam, że tego typu sceny muszą nieść w sobie jakieś przesłanie, muszą być czymś uzasadnione. Jeśli tak nie jest, odmawiam ich zagrania.”

Keira Knightley (1985) aktorka brytyjska

Źródło: wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=20992

O emocjach

„Majewski przekroczył wszelkie granice. Zrobił ze mnie prostą, wiejską babę! Nigdy nie chodziłam w białych rajstopach, nie nosiłam też tylu złotych pierścionków. Tymczasem w programie ciągle tak mnie przedstawiają. W dodatku parodiująca mnie aktorka ma dekolt porośnięty jakąś sierścią. A ja przecież jestem normalną kobietą!”

Danuta Hojarska (1960) polski rolnik i polityk

Danucie Hojarskiej nie spodobał się sposób parodiowania jej w Rozmowach w tłoku przez Aldonę Jankowską.
Źródło: „Życie Warszawy”.

O życiu, O kobietach

„Nie mam jednego reżysera czy aktora – boga. Jeśli zapatrzymy się w mistrzów, nigdy się nimi nie staniemy, nigdy sami niczego swojego, wyjątkowego nie stworzymy.”

Andrzej Młynarczyk (1980) aktor polski

Źródło: Zuzanna Rzymanek, Lot za horyzont – wywiad z Andrzejem Młynarczykiem http://www.m-jak-milosc.pl/76706/lot-za-horyzont-wywiad-z-andrzejem-mlynarczykiem.html

O Bogu

„Gdy tylko uderzają w klawisze – sala dosłownie zamiera. Technika wprost cudowna, melodie przepiękne, a do tego – obaj pianiści – to aktorzy, komicy, którzy potrafią jednym przejściem – od rytmu gwałtownego, burzliwego, szybkiego – uderzyć lekko i wywołać śmiech i oklaski.”

Zygmunt Broniarek (1925–2012) polski dziennikarz

o duecie pianistów Marek i Wacek.
Źródło: „Przekrój” 1971, cyt. za: Lucjan Kydryński, Marek i Wacek. Historia prawdziwa, Bydgoszcz 1990, s. 49.

O historii, O śmiechu

„Są aktorzy, którzy przegrali swoje życie i nie odnieśli sukcesu, a są w teatrze na etatach. Uważam, że tak jak w każdym innym zawodzie, tak i w teatrze istnieją darmozjady, które nic nie potrafią, a biorą pieniądze za etat i całe życie przechadzają się na tyłach sceny. Nigdy nie zagrają prawdziwej roli, bo ich to nie obchodzi. Z drugiej strony natomiast jest grupa osób wybitnych, która uważa pieniądze za rzecz drugorzędną i oddaje się zawodowej misji z pasją.”

Krzysztof Materna (1948) polski twórca telewizyjny i radiowy

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Katowice, 12 kwietnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/opowiesco3.htm

O życiu, O pieniądzach, O sukcesie

„Miło jest być atrakcyjną i ładną, ale uroda też bardzo przeszkadza. Nie można grać wszystkich ról. Nie wszystkim chce się aktorkę pobrzydzić lub uwierzyć, że i ładna ma talent.”

Anna Korcz (1968) polska aktorka

Źródło: „Angora” 34/2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/krolowaz.htm

„Tak naprawdę, nie tak daleko od mojego aktorstwa do piosenkarstwa. Piosenki nie traktuję jak utworu muzycznego. Gdy śpiewam, jestem śpiewającą aktorką. Zresztą, nie mam głosu na zabawę w prawdziwą piosenkarkę. Chyba doszłam właśnie do wniosku, że bliżej mi do sceny teatralnej i filmu, niż do muzyki.”

Ewa Błaszczyk (1955) polska aktorka

Źródło: „Gazeta Wrocławska”, 2 kwietnia 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/glosn.htm

O śpiewie

„Zawsze byłam spełniona jako aktorka, nigdy nie marzyłam o konkretnej roli. Charakterologicznie jestem otwarta na komedie. To wiąże się z moim wychowaniem, pełnym temperamentu sposobem bycia i radością życia, którym wciąż jestem nienasycona.”

Barbara Krafftówna (1928)

Źródło: „Dziennik”, 17 listopada 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/sbsp..htm

Radość

„Aktorem się bywa na scenie. Wrażliwym twórcą jest się cały czas.”

Jerzy Pal (1962)

Źródło: Małgorzata Budzik, Aktor z niespokojną duszą, „Przegląd Regionalny” nr 12, grudzień 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/129676.html

O duszy, O czasie

„Bywa, że występy na estradzie są znacznie trudniejsze. Ale ten rodzaj sztuki jest w hierarchii niżej, bo powszechnie się uważa, że nie wymaga szczególnych umiejętności. Nic bardziej mylnego. Wielu boi się estrady, bo trzeba stanąć oko w oko z widownią i być gotowym na natychmiastową konfrontację. Zresztą granie w (…) sitcomie Świat według Kiepskich jest także niezmiernie trudne. Tak jak w ogóle granie w komedii. O wiele łatwiej zagrać scenę tragiczną w filmie. (…) Jako jeden z pierwszych zdecydowałem się na udział w takiej produkcji, więc miałem najgorzej. Owszem, słyszałem i od kolegów, i od znajomych: „Krakowski aktor, a się nie szanuje”. Moja bardzo dobra znajoma, jak zaczęliśmy kręcić, zadzwoniła i powiedziała: „W jakim ty g… grasz!”. Zazwyczaj okazywało się jednak, że ci, którzy mnie krytykowali, oglądali pierwsze pięć minut i na tym poprzestawali. Żadne moje argumenty do nich nie docierały. Dzisiaj jest już inaczej. Świat według Kiepskich jest najdłużej utrzymującym się antenie telewizyjnej sitcomem – dziewięć lat. Ludzie się do niego przyzwyczaili.”

Andrzej Grabowski (1952) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 22 czerwca 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/osmz.htm

O ludziach, O świecie

„Zanim zagrałem w tej nieszczęsnej Stawce…, która zaszuﬂadkowała mnie na całe życie, miałem szereg ról mundurowych. Zawsze czułem się wypożyczony z wojska. Mój dowódca, tam gdzie odbywałem służbę, wypożyczył mnie do sztuki granej w lubelskim teatrze, gdy zachorował jeden z aktorów. I tak zostało. Ale spłacam dług wobec wojska, grając od czasu do czasu takie właśnie role.”

Stanisław Mikulski (1929–2014) polski aktor filmowy i teatralny

Źródło: gala.pl http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/stanislaw-i-kuba-mikulscy-co-ich-wzrusza.html

O życiu, O czasie

„W teatrze obchodzi się co jakiś czas okrągłe rocznice rozpoczęcia drogi życiowej czy artystycznej. Takie okazje są dobre dla przypomnienia, że dany aktor w ogóle istnieje, coś tam zrobił i warto mu poświęcić chwilę uwagi.”

Edward Linde-Lubaszenko (1939) aktor polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Kielce, 12 marca 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/19611

O czasie, O czytaniu

„Koledzy przyjęli ich aktorstwo bardzo życzliwie. Nauczyciele gorzej. Niektórzy mówili, że film ich zdemoralizował. Synowie tak się tym przejęli, że poszli do spowiedzi. Trafili na bardzo dowcipnego kapłana. Ksiądz zapytał: „Byłeś amantem? – Nie? To nie masz grzechu”. Po „Dwóch takich” zapraszano nas na eliminacje do innych filmów. Synowie nie chcieli już występować. Mówili, że woleliby być reżyserami niż aktorami.”

Jadwiga Kaczyńska (1927–2013) polska filolog

Źródło: Sznurowadła i polityka - przypominamy wywiad z Jadwigą Kaczyńską http://niezalezna.pl/37448-sznurowadla-i-polityka-przypominamy-wywiad-z-jadwiga-kaczynska niezalezna. pl, 19 stycznia 2013.

O nauczycielach

„Możliwość zagrania w tym filmie to prawdziwe wyróżnienie, ale staram się nie myśleć o tym w taki sposób, ponieważ ten zaszczyt jest równocześnie niezwykle bolesny i wolałbym nie musieć go przyjmować. Zależy nam przede wszystkim, aby kontynuować pracę Heatha, który był zbyt dobrym aktorem, aby można było zrezygnować ze scen z jego udziałem. Mam nadzieję, że podołam temu wyzwaniu najlepiej jak będę potrafił.”

Colin Farrell (1976) aktor irlandzki

Źródło: „Sydney Daily Telegraph”

O myślach, O myśleniu

„Politycy są bardzo dobrymi aktorami. Grają codziennie. Zresztą wszyscy gramy w naszym życiu.”

Magdalena Walach (1976) polska aktorka

Źródło: „Polska Gazeta Krakowska”, 4 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26359

O czytaniu

„Nie chcę mieć jako aktor jednego wizerunku. Nie lubię takiej presji, że człowiek musi robić jeden rodzaj filmów, bo wtedy staje się zbyt sztywny. Trzeba ćwiczyć różne mięśnie i różne partie ciała.”

Willem Dafoe (1955) aktor amerykański

Źródło: Barbara Hollender, Żyję chwilą, „Rzeczpospolita”, 24 maja 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zyjech.htm

„Kostium, niezależnie od tego jak wygląda, jest wielkim przyjacielem aktora, pomagając mu wczuć się w rolę. Zawsze, kiedy założę kostium i zostanę ucharakteryzowany, staję przed lustrem, by przyjrzeć się postaci, jaką później widzowie zobaczą na ekranie.”

Gerard Butler (1969) aktor szkocki

Źródło: Gerard Butler najbardziej lubi role kostiumowe, teletydzien.pl, 27 marca 2013 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-gerard-butler-najbardziej-lubi-role-kostiumowe,nId,947017

„Bycie aktorem to jedna z najsamotniejszych doli na świecie. Bycie dobrym aktorem nie jest łatwe, a bycie dobrym człowiekiem jest jeszcze trudniejsze. Nim odejdę, w obu chciałbym osiągnąć perfekcję.”

James Dean (1931–1955) aktor amerykański

O odejściu, O perfekcji

„Polskie seriale pokazują rzeczywistość trochę tak, jak komedie romantyczne – by była jak najłatwiejsza do strawienia. Wśród twórców i producentów panuje poczucie, że ludzie nie chcą podejmować żadnego intelektualnego wysiłku (…) że aktorzy nie mogą szybko mówić, bo polski widz nie nadąży.”

Agnieszka Holland (1948) polska reżyserka i scenarzystka

Źródło: Bartosz Staszczyszyn, Jak się robi seriale w Polsce, culture.pl http://culture.pl/pl/artykul/jak-sie-robi-seriale-w-polsce

O ludziach, O rzeczywostości, O wysiłku

„(…) nie umiem imitować. Są aktorzy, którzy potrafią świetnie naśladować lub wręcz potrzebują tego rodzaju inspiracji, żywią się tym, że reżyser pokaże im, czego chce. Co wcale nie oznacza, że są złymi aktorami lub nie mają własnej wizji – to kwestia predyspozycji, natury. Ale ja w takim momencie staję się bardzo złą aktorką. Kiedy mam naśladować, tracę orientację. A ponieważ o tym wiem, to zwyczajnie się zjeżam.”

Katarzyna Figura (1962) aktorka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 6 września 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/dlaczegoa.htm

O naturze

„Nie rozumiałam i nie rozumiem aktorów, którzy uważają, że można stosować inną hierarchię w pracy, a inną w życiu prywatnym. Jeżeli aktor uważa reżysera za wyrocznię we wszystkim i pozwala się traktować przedmiotowo, a nie jako współtwórcę, to będzie się np. bezzasadnie obnażał. Dla mnie jest to upokorzenie i poniżanie nie tylko siebie, ale i widza. Chciałam robić coś swojego, realizować własną wizję teatru.”

Izabela Drobotowicz-Orkisz (1958)

Źródło: „Nasz Dziennik”, 31 grudnia 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/teatrzprz.htm

„Jest coś takiego w aktorstwie Zbyszka Cybulskiego, co za każdym razem, sprowadza mnie do poziomu „zero”. To, co on zaproponował, to był jakiś taki nowy kierunek wyznaczony w polskim aktorstwie, pewna rewolucja. Aktorstwo od tamtego czasu oczywiście ewoluuje, ale sposób grania idzie tą drogą, którą on wyznaczył. Za każdym razem jak go oglądam, to jest to jakiś „magnes”, który mnie przyciąga. To dla mnie zawsze przyjemność i duża nauka. Wracamy do niego, wracaliśmy i będziemy wracać. To jest legenda, legenda kina polskiego i moim zdaniem powinniśmy wracać – jest taka potrzeba przynajmniej dla nas aktorów. Oczywiście podejrzewam, że są osoby, którym się nie podoba aktorstwo Cybulskiego, bo jest ono w pewien sposób kontrowersyjne i zdaję sobie z tego sprawę – takie granie bez grania.”

Łukasz Simlat (1977) polski aktor

o Zbigniewie Cybulskim

O przyjemności, O nauce, O czasie

„Mój ojciec był aktorem. Rzadko bywał w domu, więc jego obecność traktowaliśmy z bratem prawie jak święto. Jednak równocześnie był moim największym przyjacielem i powiernikiem. Kiedy zakochałem się w koleżance z przedszkola i klockiem rozwaliłem głowę konkurentowi, tata poszedł na rozmowę z wychowawczynią. Po powrocie powiedział mi, że tak się nie załatwia spraw uczuciowych. Poradził, że jeśli rzeczywiście jestem w kimś zakochany, to powinienem okazywać swojej wybrance szacunek, na przykład modlić się za nią. Zostało mi to w pamięci do dziś. To on wyjaśnił mi też wszystkie tajemnice alkowy, czyli jak to i owo robi się z paniami.”

Krzysztof Krawczyk (1946) polski piosenkarz

Źródło: wywiad, 2004 http://uroda.onet.pl/plotki/wywiady/krzysztof-krawczyk,2,4973377,artykul.html

O tajemnicy, O domu

„Któregoś dnia siedzę za kulisami i nagle brzęczy komórka: „Czy zgodziłby się pan wziąć udział w serialu Na dobre i na złe?” Co ma odpowiedzieć aktor, który w ogóle nie ogląda seriali, bo nie ma czasu? Gram na zwłokę, że odpowiedź dam później. Nagle słyszę: „Bierz! Bierz, bo to dobry serial!” – mówią koledzy. No i tak się zaczęło. Zobaczyłem parę odcinków, rola mi się podobała i stwierdziłem, że warto w tym wystąpić. Poważna, ambitna sprawa. Serial robiony profesjonalnie, co się niestety rzadko zdarza. Nie ma prób przypodobania się publiczności. Jest za to próba pokazania prawdziwego człowieka.”

Bogdan Baer (1926–2002) polski aktor

Źródło: Małgorzata Karnaszewska, Bogdan Baer – Cieszę się, że nie jestem amantem http://www.nadobre.pl/18876/bogdan-baer-ciesze-sie-ze-nie-jestem-amantem.html

O czasie

„Rasowy aktor, który pożegna scenę, do końca życia gra już tylko człowieka.”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta

O grach, O pożegnaniu

„A z tego spektaklu to nic nie pamiętam poza tym, że biegaliśmy dookoła klombu. Następnego dnia po emisji telewizyjnej statystowałem akurat w filmie Marysia i Napoleon. Gustaw Holoubek wyłowił mnie z tłumu i spytał: „A to pan wczoraj grał w tym strasznym przedstawieniu? Okropnie pan grał, ale był pan tam jedynym aktorem.””

Jan Englert (1943) aktor polski

Przyjąłem to jako komplement. o spektaklu Śluby panieńskie z 1966 w reżyserii Ireneusza Kanickiego. Źródło: Dorota Wyżyńska, Jan Englert robi Fredrę, „Gazeta Wyborcza – Stołeczna” nr 94, 21 kwietnia 2007 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/38106,druk.html

O ślubie

„Nie jestem dziewczyną z okładki, ale aktorką, która czasem na nią trafia.”

Małgorzata Kożuchowska (1971) aktorka polska

Źródło: „Viva!”

O czasie

„Calderon daje aktorom niesłychane pole do popisu w tym zakresie, dotąd rzadko wykorzystywane. Doskonale oddał to jedynie wasz Grotowski, którego w Calderonie zafascynowała właśnie ta siła ciała. Muszę tu dodać, że teatr Grotowskiego wywarł na mnie olbrzymie wrażenie, w walnym stopniu przyczyniając się do powstania mej książki.”

Antonio Regalado (1932–2012)

Źródło: Wojciech Stańczyk, Nie doić Szekspira http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=61157, „Przekrój”, nr 28/2611, 9 lipca 1995, s. 28–29.

O książkach, O wrażeniach, O sile

„(…) farsę gra się głośno, wyraźnie, przy pełnych światłach. (…) Widz musi wszystko widzieć i słyszeć. Ma być mądrzejszy od aktora, ale i dać się zaskoczyć.”

Wojciech Pokora (1934–2018) polski aktor

Źródło: Jacek Antczak, Życie z dwoma żonami i dwoma „Maydayami” http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/126585.html, „Polska Gazeta Wrocławska” nr 257, 4 listopada 2011.

O życiu, O grach, O świetle

„Często zostawiam sceny niedopracowane, ponieważ wiem z doświadczenia, że dopiero konfrontacja aktora ze scenerią podsuwa trafne rozwiązanie. Życie jest najlepszym korektorem.”

Jerzy Passendorfer (1923–2003) polski reżyser filmowy

Źródło: Danuta Karcz, Pułapki na widzów, Kino nr 6 (66), 1971, s. 13.

O życiu

„(…) nie przyszło mi do głowy, żeby nazywać kobietę ciastem, tortem czy wisienką. Wiem, że nie ucieknę od tego, a aktor gra też swoją fizycznością. Wolałbym jednak, żeby mnie postrzegano ze względu na talent a nie na kalorie. Ale cieszę się z „ciacha”, bo przecież nie będę płakać.”

Krystian Wieczorek (1975) polski aktor

o tym, że nazywają go „ciachem”. Źródło: Urwany guzik, czyli „dawać Wieczorka” – wywiad z Krystianem Wieczorkiem, 26 listopada 2009 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/5644/Urwany-guzik-czyli-dawac-Wieczorka-wywiad-z-Krystianem-Wieczorkiem.html

O kobietach, O grach, O płaczu

„Podstawą była dobra atmosfera na planie, wzajemne zaufanie. Aktorów nie można zawieść, nie można ich oszukiwać. Mam żonę aktorkę, więc trochę lepiej rozumiem ich mentalność… Podczas pracy przy filmie byłem po prostu absolutnie uczciwy. Zawsze stawiałem sprawy jasno. Myślę, że oni mi za tę uczciwość właśnie odpłacili. Dodatkowo nam wszystkim, również ekipie technicznej, bardzo pomógł fakt, że robiliśmy coś kompletnie nowego, czego prawie nikt się nie podejmował, a już na pewno nie my. To także ma dziś swoje przełożenie na ekran. Wszystko to pomogło nam uzyskać efekt, którego nie powinniśmy się obecnie wstydzić.”

Grzegorz Kuczeriszka (1962) polski reżyser i operator filmowy

o filmie Pora mroku. Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=45110

O zaufaniu, O myślach, O oszukiwaniu, O myśleniu

„Studia wyższe jeszcze nikomu nie zaszkodziły. Mam nadzieję, że psychologia wzbogaciła mnie nie tylko jako człowieka, ale i jako aktora. Aktor przecież też rozważa, rozdrabnia i dokonuje analizy psychologicznej. Zawsze czeka mnie pewna łamigłówka – jaki jest mój bohater, jak się zachowuje, dlaczego mówi to, co mówi. Często to jest ta sama droga, którą podąża psycholog w rozważaniu ludzkich przypadków. Pięć lat moich studiów i zastanawiania się, dlaczego ludzie są tacy, a nie inni, to w zasadzie ta sama działka.”

Maciej Stuhr (1975) aktor polski

Źródło: wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=42188

O ludziach, O studiach, O czekaniu

„Dzieciaki ciągle mnie pytają, co zrobić, żeby zostać aktorem. Więc mówię im to, co się zawsze mówi: „Wykuj rolę. Przykładaj się. Walcz dalej.” A tak naprawdę chciałbym im powiedzieć: „Nie dbaj o to, co ludzie z ekipy o tobie pomyślą”.”

Leonardo DiCaprio (1974) aktor amerykański

Źródło: „Newsweek”, nr 5/2007.

O ludziach

„Kiedy w 1956 r. skończyliśmy studia w warszawskiej szkole teatralnej, opiekunka naszej grupy Rena Tomaszewska, ceniona aktorka i znakomity pedagog, część podopiecznych wzięła ze sobą do radia. Byłem najstarszy, bo otarłem się wcześniej o architekturę, i zostałem obwołany starostą roku. (…) Radio mieściło się w dawnej ujeżdżalni koni przy Myśliwieckiej. Miejsce okazało się charyzmatyczne, ludzie też. Byliśmy młodzi, zapaleni i chcieliśmy nie tyle zdobyć wszystko szturmem, ile – takie miałem odczucie – przedłużyć model teatru reprezentowany przez podziwianych artystów sprzed 1939 r.: Węgrzyna, Zelwerowicza, Brydzińskiego, Leszczyńskiego, Dzwonkowskiego. W radiu ogniskowało się całe życie środowiskowe, jak przed wojną w kawiarni Lardellego, gdzie reżyserzy wymieniali się aktorami. Lata temu zacząłem grać Heńka Wilczewskiego w serialu W Jezioranach i brałem udział w setkach innych audycji. Teraz Teatr Polskiego Radia chudnie z braku pieniędzy. Szkoda.”

Jan Matyjaszkiewicz (1929–2015)

Źródło: „Rzeczpospolita”, 12 października http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/enklawaw.htm

O życiu, O wojnie, O ludziach, O studiach

„Kasa leciała, popularność Hołowni rosła, więc tolerancja wobec chamstwa również rosła. Kiedy starzejąca się topowa aktorka śliniła się (taką pewnie rolę odgrywała w tym programie) na widok chippendales’ów doceniając ich talent ukryty między nogami, jakoś Hołownia również nie bulwersował się, nie ganił, księdza Bonieckiego na pomoc nie wzywał. I z takich samych powodów jak wówczas Szymon Hołownia nie rezygnował z udziału w talent-show z takich dokładnie samych powodów nie rezygnuje z pisania felietonów do „Newsweeka”. I z tych samych powodów pełen pychy Hołownia miał czelność pisać podły i napastliwy tekst skierowany w biskupa Kościoła Rzymsko-Katolickiego, Kompletna padaka…”

Jerzy Wasiukiewicz (1966)

Źródło: I po co o oszukiwać samego siebie, panie Hołownia? Nie piszesz Pan w „Newsweeku” dla jakiejś misji. Robisz Pan w mediach dla kasy i popularności i z tego jest ciężko nagle rezygnować, wpolityce. pl, 21 lipca 2012 http://wpolityce.pl/dzienniki/dziennik-jerzego-wasiukiewicza/32697-i-po-co-o-oszukiwac-samego-siebie-panie-holownia-nie-piszesz-pan-w-newsweeku-dla-jakiejs-misji-robisz-pan-w-mediach-dla-kasy-i-popularnosci-i-z-tego-jest-ciezko-nagle-rezygnowac

O pomocy, O oszukiwaniu

„Już minęły te czasy, kiedy po znakomitym spektaklu rzucało się aktorom na scenę biżuterię, a po klapie leciały śledzie albo pomidory.”

Wojciech Dąbrowski (1959) aktor polski

Źródło: Żona ma rację, „Tele Tydzień”, nr 5, 31 stycznia 2005 http://www.plebania.pl/wywiady/dabrowski.html

„Grając jakąś postać, nie chcę wszystkiego rozumieć. Nie chcę epatować swoim wnętrzem, pokazywać, jaki jestem bogaty duchowo. Aktor przecież, wzorem postaci szekspirowskich, powinien być bezradny wobec świata, wobec uczuć. Potrafię się dziwić, że partner coś do mnie powiedział, choć przecież teoretycznie wiem, jakie zdanie padnie. Aktor, który traci dar dziwienia się, jest skończony. W życiu nie wiemy, co się stanie za chwilę, a aktor musi tę niewiedzę jeszcze udowodnić.”

Jan Frycz (1954) aktor polski

Źródło: „Polityka” 49/04 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/niechceg.htm

O emocjach

„Bawiłem się także myślą o tym, by z zaplecza teatru wydobywał się głos Boga…
Aktorka grająca Celię mogłaby zapytać, dlaczego Bóg ulokował ją na ziemi. I wtedy z zaplecza teatru mógłby zagrzmieć głos:
– Żebyś pomogła w rozmnażaniu gatunku. Tak naprawdę to nic poza tym mnie nie interesuje. Cała reszta to tylko zbędna dekoracja.”

Kurt Vonnegut (1922–2007) amerykański pisarz i publicysta

Rysio snajper

O Bogu, O myślach, O myśleniu

„Konrad Swinarski (…) nauczył mnie, że chcąc uprawiać zawód aktora, należy przede wszystkim kochać teatr. Miłość, pasja i wiara w to, że to, co się robi jest ważne i wspaniałe, czyli absolutne oddanie – są niezbędne do tworzenia spektaklu. Nie wyobrażam sobie, żeby mogło być inaczej.”

Anna Dymna (1951) polska aktorka

Źródło: „Ad Spectatores”, 7 marca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wtim.htm

O miłości, O wierze, O pasji, Kochać się

„W filmie może zagrać każdy, a w teatrze już nie. Miejscem dla aktorów jest teatr.”

Mariusz Czajka (1961) aktor polski

Źródło: „Tygodnik Ciechanowski”, 11 sierpnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/30lat.htm

„Reżyser kocha albo nie kocha aktora, idzie z nim do łóżka albo nie. Związek tych dwojga jest mocno seksualny.”

Andrzej Łapicki (1924–2012) aktor polski

Źródło: „Teatr” 12/08, 12 grudnia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pmstw.htm

Kochać się

„Myślę, że warto być dzieckiem aktorów, bo nigdzie nie dzieje się tyle śmiesznych rzeczy, co w teatrze.”

Lucyna Legut (1926–2011) pisarka i aktorka polska

Źródło: Już nigdy nie będę się kłócił z Piotrkiem

O dzieciach, O myślach, O myśleniu

„Jest to taki, a nie inny gatunek filmu. Poza tym wcale nie łatwy do zrobienia. Wymagający lekkości i inteligencji najpierw scenarzysty a później też aktorów i reżysera. Specjalistami w tym gatunku są oczywiście Amerykanie, ale od dłuższego już czasu dobrzy są również Anglicy. Im udaje się tworzyć bohatera, którego widz lubi i ma autentyczną radość z oglądania go na ekranie. Generalnie komedia to wspaniała rzecz, tylko trzeba ją dobrze zrobić, tak jak uczynił to chociażby Woody Allen w Annie Hall, czy Richard Curtis w To właśnie miłość.”

Katarzyna Maciąg (1982) polska aktorka

o komedii. Źródło: Wywiad, 5 lutego 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=62895

O miłości, O inteligencji, O czasie, Radość

„Jestem aktorem z przypadku i zamiłowania. Ten zawód wybrał mnie nie ja jego.”

Jan Nowicki (1939) polski aktor, pedagog

Źródło: „Gazeta Pomorska”, 12 sierpnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/koniecmo.htm

„Zdobycie Oscara było czymś zdecydowanie przekraczającym moje oczekiwania wobec siebie jako aktora. Teraz mogę po prostu robić to, co lubię. A jeśli ktoś chce mi za to płacić albo nagradzać, to tym lepiej.”

George Clooney (1961) aktor amerykański

Źródło: „To i Owo”, nr 8, 23 lutego 2010, s.5.

„Staram się być bezkonfliktowy. Tej sztuki nauczyłem się od momentu, kiedy zacząłem reżyserować. Jako aktor byłem trudny i konfliktowy. Z wiekiem człowiek łagodnieje i mądrzeje. Wiele doświadczyłem w teatrze i znam życie. Jednak byłem też szczęściarzem, który miał swoich mistrzów. Mogłem ich podglądać, ścigać się z nimi i wysysać z nich, co najlepsze. Dziś młodzi, często bezczelnie, sami uważają się za mistrzów. A nie daj Bóg, jak 30-latek osiągnie tzw. sukces. Na tym poprzestaje i zaczyna się zjadanie własnego ogona.”

Jan Englert (1943) aktor polski

Źródło: „Dziennik Polski”, 27 grudnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/rusztowaniedl.htm

O życiu, O Bogu, O sukcesie, O wieku

„Kiedy aktor jest zobligowany do grania w danej produkcji musi rzucić wszystko i cały czas być do dyspozycji produkcji. Po paru latach dla kogoś, kto nie ma w sobie pokory i silnej potrzeby zarabiania pieniędzy, zaczyna to być uciążliwe.”

Sylwia Gliwa (1978) aktorka polska

Źródło: Wywiad, 2010 http://aleseriale.pl/page,2,sid,25387,title,Sylwia-Gliwa-Niepokorna,wid,109046,wiadomosc.html

O czasie

„Doświadczenia w pracy klauna wykształciły we mnie ogromną otwartość w kontaktach z aktorami. Klauni nie mogą być uprzedzeni w stosunku do nowych doświadczeń, bać się, że to, co zaproponują okaże się niepotrzebne lub głupie. Muszą zaakceptować fakt, że widownia będzie się z nich śmiała.”

Jasmila Žbanić (1974)

Źródło: Piotr Czerkawski, Moją drogą jest kino. Rozmowa z Jasmilą Žbanić, dwutygodnik.com http://www.dwutygodnik.com/artykul/1447-moja-droga-jest-kino.html

„Współcześni aktorzy grają i prowadzą dialog tak, jakby tylko między sobą i dla siebie. Wydaje mi się, że czasem brakuje tej intencji, żeby wszystko dotarło do widza. Kiedyś – kiedy słowo było bardziej cenione – byli też i znakomici aktorzy, więc inaczej się grało. Dawniej gest był duży, wyrazisty, teraz mówi się jakby z kieszeni do kieszeni. Aktor musi pamiętać, że mówiąc do partnera scenicznego, trzeba liczyć się z widownią. Staram się tak grać, by to, co mówię dochodziło do publiczności, zwłaszcza do widowni dziecięcej. Jest ona szczególnie miła i chłonna, ale też i niecierpliwa, czasem lubią sobie w trakcie spektaklu porozmawiać.”

Irena Kwiatkowska (1912–2011) aktorka polska

Źródło: „Nasz Dziennik”, 29 stycznia 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wzyciu.htm

O czasie

„Oczy u aktora są mocnymi środkami wyrazu.”

Izabela Trojanowska (1955) piosenkarka polska

Źródło: „Tele Tydzień”, nr 15, 10 kwietnia 2007

„Babcia jest dla mnie postacią mityczną. Zmarła, zanim się urodziłam, ale wszyscy, którzy ją znali, twierdzą, że jesteśmy do siebie podobne. Z wyglądu i temperamentu. Babcia ma ciekawy dorobek aktorski. Najpierw, obok m. in. Karola Wojtyły, była aktorką Teatru Rapsodycznego w Krakowie. Premiera pierwszego, legendarnego przedstawienia tego teatru – Król Duch, odbyła się w 1941 roku, w jej mieszkaniu, przy ulicy Komorowskiego. Późniejszy papież miał być zresztą ojcem chrzestnym mojego ojca. Tak się nie stało, i może trochę szkoda – byłby to zapewne jedyny chrześniak Jana Pawła II, który został buddystą.”

Maja Ostaszewska (1972) aktorka polska

Źródło: Łukasz Maciejewski, Wszyscy jesteśmy zwierzętami, „Film” nr 6, czerwiec 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/119009.html

O wyglądzie, O babci, O zwierzętach, O zmarłych

„O wszystkim decyduje szczęście. Mamy wielu świetnych nieznanych aktorów, a często w telewizji oglądamy przeciętnych.”

Michał Kruk (1979)

Źródło: Bohdan Gadomski, Decyduje szczęście, „Express Ilustrowany” nr 109, 11 maja 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/139009.html

O szczęściu

„Zawsze podchodzę do spotkania z reżyserem z całą wiarą, nadzieją na fascynującą pracę, niezależnie od tego, czy ma lat 80, czy 20, zawsze to jest jakaś szansa dla aktora, nawet bardzo doświadczonego. Jeśli mi powie: proszę pani, wszystko to, co pani robiła, to już było, a teraz odrzucamy to, zapominamy, idziemy gdzie indziej, w nową jakość, wchodzimy do nowej rzeki – świetnie! Proszę bardzo!”

Grażyna Barszczewska (1947) polska aktorka

Źródło: „Przegląd”, 24 marca 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/19944

O wierze, O szansie, O czytaniu, O zapominaniu

„W Polsce jest kilkunastu dobrych aktorów i bez wątpienia należą do nich pan Stroiński i pani Jankowska-Cieślak.”

Michał Rosa (1963) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=49046

„Szczyt, a zwłaszcza już taki szczyt to jest z natury rzeczy teatr jednego aktora. I tym aktorem był prezydent. I powiedziałabym, że jedno trzeba docenić, bo to była rola oskarowa.”

Anna Fotyga (1957) polska działaczka polityczna

komentarz po szczycie Unii w Brukseli, czerwiec 2007. Źródło: Sygnały dnia, 27 czerwca 2007 http://www.polskieradio.pl/jedynka/news.aspx?iID=7972&c=2

O naturze

„Miałam 16 lat i bez wahania zgodziłam się na wszystko, co ta rola ze sobą niosła. Rodzice wierzą w moje decyzje, ale oczywiście zwrócili mi uwagę, że mogę mieć problemy z odwagą na planie przy scenach erotycznych. Pytali reżyserkę jak te sceny mają być pokazane itd. A ja i tak bardzo chciałam zagrać. Ta rola była dla mnie wyzwaniem, nauką i dała mi odwagę do przełamania swoich lęków i barier. Jeśli kobieta jest aktorką, to jej ciało jest narzędziem i gra całą sobą!”

Anna Karczmarczyk (1991) polska aktorka

o roli w filmie Galerianki. Źródło: Od małej miss do galerianki – rozmowa z Anią Karczmarczyk, 12 października 2010 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6407/Od-malej-miss-do-galerianki-rozmowa-z-Ania-Karczmarczyk.html

O kobietach, O grach, O rodzicach, O decyzjach

„Nazywam go milczącym aktorem. Są piękne przedstawienia teatrów ruchu czy tańca, które ze sztuką mimu nie mają wiele wspólnego. Pantomima ma wspaniałe korzenie, ale każdy, kto chce zostać mimem, musi znaleźć własny styl i pokazywać prawdę emocjonalnego przeżycia; przemiany, które byłoby trudno, a czasami wręcz niemożliwe wyrazić słowami. Ciało powinno „mówić”. Musi on też dbać, by technika nie zabiła w nim tego, co najpiękniejsze w teatrze pantomimy, czyli płynności zmieniających się stanów emocjonalnych – tego wszystkiego, co składa się na ludzką ciszę. W pantomimie każdy ruch na scenie musi ukazać proces przemiany emocjonalnej. Patrząc na akcję wykonawcy, śledzimy zmienność myśli aktora.”

Stefan Niedziałkowski (1945) polski artysta pantomimy

odpowiedź na pytanie, kim jest współczesny mim.

O myślach, O tańcu, O myśleniu

„Kocham wszystkie kolejne etapy produkcji filmu, począwszy od znalezienia historii, przez wszystkie fazy pisania scenariusza, aż do wyboru obiektywów, a później pracy na planie z aktorami. Ale najbardziej kocham montaż. Staram się osiągnąć perfekcję w każdej z tych faz. Kiedy już dokonamy wyboru, nie wolno nam odpuszczać, musimy iść maksymalnie daleko, mieć pewność, że wycisnęliśmy wszystko, co się dało i z formy, i z treści projektu. Sprawdzianem naszej perfekcji będzie odbiór widowni.”

Bogdan George Apetri (1976)

Źródło: Tadeusz Sobolewski, Rozmowa z reżyserem filmu „Peryferie” http://wyborcza.pl/1,75475,9311413,Rozmowa_z_rezyserem_filmu__Peryferie_.html?utm_source=RSS_aol&utm_medium=RSS&utm_campaign=6481029, „Gazeta Wyborcza”, 23 marca 2011.

O historii, O perfekcji, Kochać się

„Sukces wielu filmów polega właśnie na tym, że aktorzy, których od dawna przyzwyczailiśmy się oglądać w jednym typie ról, nagle zaskakują nas czymś nieoczekiwanym.”

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

Tańczący z VIP-ami

O sukcesie

„(…) ja żyję w tym kraju i nawet do głowy mi nigdy nie przyszło, żeby sugerować synowi zawód. Szanowaliśmy zawsze wybory syna. Nie było to dla nas duże zaskoczenie, że zainteresował się aktorstwem, skoro wychowany był w domu napełnionym teatrem. Czy przygotowywanie aktora od dziecka do odegrania roli nie zmienia jego życia?”

Jan Peszek (1944) aktor polski

Źródło: Anna Goc, Cimcirymci po japońsku, „Gazeta Wyborcza” – Kraków, nr 82, 8 kwietnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/114894.html

O dzieciach, O domu

„Realizując film, chcemy razem z ekipą, aktorami i mieszkańcami miasta pokazać, jak może wyglądać miejsce, gdzie ludzie się dogadują i zdolni są do wspólnego działania.”

Marcin Sauter (1971)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_sauter_marcin

O ludziach

„Jest zapewne duży wkład aktora w rolę, jaką odgrywa, ale jednak podstawą jest scenariusz.”

Krzysztof Pieczyński (1957) aktor polski

Źródło: Wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=53730

„Aktor to jest ktoś, kto swoimi doświadczeniami, rozumem, wiedzą zawodową, chęcią przetwarzania potrafi tak przetworzyć, żeby wbudować to wszystko – swoje – w inny świat, który jest przynależny do zupełnie innej przestrzeni. Personifikuję ten zawód, bo to jedyny zawód na świecie, gdzie na bazie słowa, obrazu można nawiązać metafizyczny kontakt z inną osobą. To jest rzecz absolutnie niepowtarzalna. Zdarzało mi się parę razy uczestniczyć w takich realizacjach, gdzie miałem absolutną pewność, że to, co mówię, jest rozumiane przez widza. A widz dawał mi dokładny sygnał, że wie, co ja myślę. Czy to nie jest metafizyka? Posługuję się przecież normalnymi słowami, opowiadam o wyimaginowanych rzeczach, które wymyślił sobie Szekspir, i nagle okazuje się, że te bajki stają się sensem bycia. A nigdy nie spotkałem głupiego widza – bo jeśli ktoś przychodzi do teatru, to a priori nie jest głupi.”

Andrzej Wichrowski (1953)

Źródło: Agnieszka Michalak, ...i nagle te bajki stają się sensem bycia, teatry.art.pl, 24 kwietnia 2010 http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/i-nagle-te-bajki-staja-sie-sensem-bycia.html

O świecie, O myślach, O czytaniu, O myśleniu

„Chodzi o teatr, który zrywa z tradycją syntezy sztuki, wyzbywa się efektów plastycznych, świetlnych, muzycznych, rezygnuje z dominacji inscenizatora i scenografa, całą uwagę koncentrując na aktorze i jego kontakcie z widownią.”

Jerzy Grotowski (1933–1999) polski reżyser, teoretyk teatru, pedagog

Źródło: Krystyna Zbijewska, 10 minut z Jerzym Grotowskim http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=5221, „Dziennik Polski” nr 86, 13 kwietnia 1966, s.3.

„Ról dla aktorek w ogóle jest mało, a z tego i tak najwięcej dla młodych dziewczyn. Wiele moich starszych, uznanych i szanowanych koleżanek po fachu musi przyjmować pracę w tasiemcach, żeby przeżyć. Nawet w teatrze latami czekają na rolę. I jeszcze ciągłe sprawdzanie się na castingach. Dla kobiety, która zna swoją wartość, to upokarzające. Potem łatwo wpaść w obsesję własnego wyglądu, mieć problem z zaakceptowaniem starzenia się.”

Roma Gąsiorowska (1981) aktorka polska

Źródło: Trendsetterka, „Wprost” nr 27, 4-10 lipca 2011 http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/trendsetterka.html

O kobietach, O problemach, O wyglądzie, O czekaniu

„Kiedy przychodziło do obsadzenia roli ojca w jakimś spektaklu, to była to wielotygodniowa gehenna polegająca na szukaniu aktora, który się zgodzi zagrać i ma na to czas.”

Tadeusz Słobodzianek (1955) polski dramaturg, reżyser, krytyk teatralny

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 24 czerwca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/ncda.htm

O czasie

„Jestem powściągliwa, niezbyt przebojowa i czasem nawet nieśmiała, ale w realnym życiu muszę sobie z tymi cechami jakoś radzić. Może właśnie dlatego zostałam aktorką. Z potrzeby. Byłam bardzo nieśmiałą dziewczynką. Intuicyjnie szukałam czegoś, co pomoże mi tę nieśmiałość przezwyciężyć. Szukałam sposobu na wyrażanie siebie, ponieważ zawsze miałam z tym trudność w życiu prywatnym. Chciałam się tego nauczyć, wyjść z cienia. Znalazłam aktorstwo. To był mój wentyl, mój ratunek…”

Agnieszka Wosińska (1968) aktorka polska

Źródło: Byłam bardzo nieśmiała http://www.barwyszczescia.pl/4089/bylam-bardzo-niesmiala.html

O czasie

„Byłam w komisji egzaminacyjnej, gdy zobaczyłam na liście jego nazwisko. Sprawdziłam imię ojca, matki, upewniłam się, że to mój syn. Wyszłam ze szkoły. Dostał się. Jest świetnym aktorem. Był kilka razy nominowany do Feliksa Warszawskiego. W tym roku go dostał. Nic znam drugiego tak ambitnego faceta – zdarza się, że bierze klucz do sali prób i pracuje do nocy. Traktuje ten zawód bardzo poważnie.”

Anna Seniuk (1942) aktorka polska

o Grzegorzu Małeckim, synu. Źródło: „Twój Styl”, 4 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26345

O matce, O czytaniu

„Czasem w ogóle nie chce mi się iść do teatru. Ale kiedy wchodzę na scenę, staję się kimś innym. Aktorstwo sprawia mi przyjemność. Jestem przejęta nawet w sztuce dla dzieci. Granie zaczyna aktora męczyć, gdy już nie cieszy go przebywanie na scenie. Pewnie, że czasem – z powodu zmęczenia i natłoku zajęć – wkrada się rutyna, ale przed tym się nie ucieknie.”

Matylda Paszczenko-Witkowska (1976)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 27 lutego 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zawszes.htm

O dzieciach, O przyjemności, O czasie

„Monodram to spektakl szyty na miarę na konkretnego aktora, trudno oderwać temat od osoby.”

Kamil Maćkowiak (1979)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 6 maja 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/ene.htm

„To cud, kompletny cud… że stale przychodzą nowi wspaniali kompozytorzy, śpiewacy, scenografowie, aktorzy. I tak bez specjalnych pieniędzy, właściwie z niczego powstają nowe pomysł, programy. Oczywiście, że dziś jest to inna „Piwnica”. Ludzie się zmienili, czasy się zmieniły. Lepsza, gorsza? Ci, co przychodzili dwadzieścia lat temu, mówią, że wtedy to było fantastycznie. Ci, co przychodzili dziesięć lat temu, upierają się z kolei „no, wtedy to było.””

Piotr Skrzynecki (1930–1997) polski aktor, twórca "Piwnicy pod Baranami"

Dla mnie najlepszy kabaret jest zawsze ten, który jest teraz. Bo lepszy wróbel w garści niż kanarek na gałęzi.
Źródło: Joanna Olczak-Ronikier, Piotr, Kraków 1998

O ludziach

„On jest legendą dla wszystkich, nie tylko aktorów. Wychowałam się na jego filmach, które oglądaliśmy całą rodziną przed telewizorem. Zbigniew Cybulski kojarzy mi się z czymś bardzo polskim, a jednocześnie mega otwartym na świat. Dla mnie jest on poza jakimikolwiek ramami i granicami. Jest absolutnie ponadczasowy. To nadal ktoś wyraźnie współczesny. Myślę, że jest to doskonały wzór, do którego można dążyć.”

Magdalena Czerwińska (1978) polska aktorka

o Zbigniewie Cybulskim. Źródło: Wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=60499

O świecie, O rodzinie, O myślach, O myśleniu

„Stać z boku, być autorem, nie aktorem swego losu.”

Buka (1988)

Źródło: utwór Tracę tlen

O losie

„W teatrze muzyka jest tylko jednym z elementów. Czasami bardziej, a czasami mniej istotnym. Kiedy natomiast piszę jakiś utwór autonomiczny, to wiem, że przez dwadzieścia minut muszę zająć słuchacza samym dźwiękiem, bez świateł i kostiumów. Ta muzyka jest dużo bardziej złożona. I dlatego czasem nad paroma taktami siedzi się tygodniami, miesiącami. W teatrze muzyka nie jest tak intensywna, nawet nie może być. Utwory autonomiczne na scenie się nie sprawdzają, bo są za gęste. Aktor czuje wtedy, że ma konkurencję.”

Paweł Mykietyn (1971) polski kompozytor i klarnecista

Źródło: „Teatr” 9/08, 23 października 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/kmtnk.htm

O muzyce, O świetle, O czasie

„Aktorzy sami uwodzą siebie – zarówno klęskami, które pielęgnują w pamięci, jak i sukcesami. Większość wybitnych artystów ma zdolność samooceny. Na pewno pomaga sukces i współpracownicy, którzy mają do nas zaufanie. Mówią, że wierzą w nasz warsztat i chcą skorzystać z naszych możliwości. To na pewno pomaga w otwarciu się na scenie, a także w podejmowaniu nowych wyzwań. Dlatego szukam ludzi, którzy mi ufają.”

Mariusz Bonaszewski (1964) polski aktor

Źródło: Wieczne niespełnienie i niepewność, „Rzeczpospolita” nr 122, 26 maja 2006.

O ludziach, O zaufaniu, O sukcesie

„Zainteresowały mnie dwie rzeczy – pokazanie lotnictwa, ale także praca z uznanymi aktorami, których grę miał ten film dobrze uwidocznić. Dążyłem do maksymalnego zaangażowania aktorów, także fizycznego, tak aby grali w warunkach, w jakich pracują piloci myśliwców. Nie bez znaczenia było też wyzwanie zmierzenia się z sukcesem Top Gun.”

Gérard Pires (1942)

o plusach realizacji filmu Sky Fighters. Źródło: Gérard Pires o filmie „Sky Fighters”, „Monolith”, 19 października 2007 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/30,1

O sukcesie

„Kiedyś w serialu 07 zgłoś się zagrałem zawodowego mordercę, który torturował niepełnosprawne i upośledzone umysłowo dziecko. Scena była bardzo brutalna. W pewnym małym miasteczku, gdzie odwiedzałem znajomych, taksówkarz powiedział mi, że jeśli przyjadę do nich raz jeszcze, to mnie zabije. Ludzie często identyfikują aktora z rolą.”

Marcin Troński (1954) aktor polski

Źródło: „Program TV”

O dzieciach, O ludziach

„Z zawodu jestem aktorem. Jestem też przyuczonym dziennikarzem. Z dnia na dzień zostałem wyrzucony z telewizji, łapałem się różnych zajęć.(…) Czy warto się wysoko wspinać? Bo im wyżej się człowiek wspina, tym boleśniejszy jest jego upadek.”

Tadeusz Broś (1949–2011)

Źródło: Ludzie na walizkach, Religia TV, cyt. za: Tadeusz Broś nie żyje, onet.pl, 30 października 2011 http://film.onet.pl/wiadomosci/tadeusz-bros-nie-zyje,1,4894648,wiadomosc.html

O ludziach, O religii

„Podział na aktorów teatralnych, filmowych i telewizyjnych powoli się zaciera. Polski rynek aktorski jest zbyt mały.”

Anna Dereszowska (1981) polska aktorka

Źródło: Źle znoszę samotność, „Rzeczpospolita” nr 34, „TV magazyn”, 11 lutego 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/110924.html

O samotności

„W aktorstwie nigdy nie wiadomo, co się stanie, a aktor to homo viator – człowiek cały czas w podróży. Aktor musi być gotowy na niepewność, na fakt, że na drugi dzień pracy może nie być.”

Magdalena Lamparska (1988) polska aktorka

Źródło: Alexandra Machera, W pogoni za miłością, „Telewidz” nr 43 (943), 24 października 2011, s. 4.

O czasie

„Jeszcze parę lat temu pewien aktor mówił, że [udział w reklamie] to szmacenie się, minęło kilka lat i sam zaczął grać w serialach i reklamie. Nie ma co się oszukiwać, trzeba za coś żyć. Mam pięcioosobową rodzinę, muszę ją utrzymywać.”

Wojciech Leonowicz (1979) polski aktor teatralny i filmowy; doktor nauk o sztukach pięknych

Źródło: Romea już nie zagram, „Polska Gazeta Krakowska” nr 109, 11 maja 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/138981.html

O rodzinie, O oszukiwaniu

„(…) kostium jest jedynie „opakowaniem” aktora.”

Emil Karewicz (1923) aktor polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 12 marca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zegnams.htm

„Jestem aktorem, z tego żyję. Dla mnie to naturalne, że jednego dnia jestem aniołem, innego dnia mroczną postacią z tragedii Szekspira.”

Krzysztof Globisz (1957) aktor polski

„Rzeczpospolita”, 25 listopada 2004

O aniołach

„Melpomena to trup, ale stypie nie braknie zadęcia:
jest i jesiotr w bufecie, i szampan, i góry kawioru.
Baletnica z Bizeta mignęła muletą do zdjęcia…
Niepotrzebne są tutaj krzykliwe popisy aktorów.”

Aleksiej Purin (1955)

Źródło: W teatrze, „Dekada Literacka” 1999, nr 9/10 (155/156), tłum. Tadeusz Lubelski

„Rektorem naszej uczelni był (…) Eugeniusz Fulde – wspaniały aktor, reżyser i pedagog, który uczył nas rzemiosła na scenie. Krążyła wówczas laka pogłoska, że jeżeli rektor kogoś ze studentów pocałuje, to znaczy, że len będzie musiał odpaść. Pewnego dnia, po jednym z egzaminów, szlam korytarzem i nagle rektor Fulde, którego mijałam, cmoknął mnie w czoło!!! Moi koledzy zamarli. Aleja niewiele myśląc podbiegłam do niego i również pocałowałam go w czoło… Zastanawialiśmy się potem, kto z nas wyleci!”

Grażyna Barszczewska (1947) polska aktorka

Źródło: „Dziennik Zachodni” nr 263, 12–13 listopada 2005 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/18329.html

O myślach, O myśleniu

„Dziś powinno się robić w teatrach tylko monodramy, bo trudno zebrać na próbę trzech aktorów – ten ma reklamę, ten serial lub sesję zdjęciową. A aktor dojrzewa do roli na próbach, bez tego nie ma spektaklu. Tylko w teatrze można obronić i uratować aktorstwo.”

Emilian Kamiński (1952)

Źródło: „Dziennik Gazeta Prawna”, 18 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24114

O czytaniu

„Częścią zawodu aktorki jest dbanie o siebie, więc inwestuję w dobre kosmetyki. Od czasu do czasu funduję sobie perfumy czy wizytę u kosmetyczki. Większe szaleństwo? Gdybym po każdym zakończeniu sezonu zdjęciowego mogła pomieszkać na Bali przez pół roku, byłoby cudownie. Jednak to wymaga „hollywoodzkich” stawek.”

Lucyna Malec (1966) aktorka polska

Źródło: Lucyna Malec liczy na wygraną, teletydzien.pl, 10 sierpnia 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-lucyna-malec-liczy-na-wygrana,nId,627506

O czasie, O szaleństwie

„Kiedyś, w szkole podstawowej, mieliśmy opisać swoich idoli filmowych. Musiałem wtedy szukać trochę na siłę, bo nie miałem jeszcze żadnych aktorskich autorytetów. Opisałem aktora, którego bardzo lubiłem – Jerzego Stuhra. Zawiedziona nauczycielka zapytała, czemu nie napisałem o swoim ojcu i to dało mi do myślenia. Przez to, że był tak blisko nie zauważyłem, że to właśnie mój tata jest dla mnie największym autorytetem i idolem. Często się spieramy, ale wiem, że mogę z nim porozmawiać, bo on mnie rozumie. Podoba mi się to, że mam w nim partnera. Kiedyś przez długi czas odradzał mi uprawiania tego zawodu. Teraz jednak jest ze mnie dumny.”

Mateusz Banasiuk (1985) polski aktor

Źródło: Mateusz Banasiuk o filmie „Wszystko, co kocham”, „ITI Cinema”, 22 grudnia 2009 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/105,1

O myślach, O sile, O czasie, O myśleniu

„Na planie Altmana jest więcej luzu. Masz poczucie, że jest to świetna impreza. Jest niesamowitym obserwatorem. Nigdy nie mówi: Cięcie, kręci długie mile filmu. Każdego wieczoru chodzi się przeglądać zrobiony materiał. Jest popcorn, wino, marihuana, wszyscy oglądają i jest ciągłe święto. Tak przynajmniej było przy moich filmach. Wydobywa najlepsze z aktora. Jest wspaniała atmosfera. Aktorzy kochają się wzajemnie. U Almodovara jest znacznie większe poczucie pracy. Ciężkiej pracy. Co wcale nie sprawia mniej przyjemności.”

Geraldine Chaplin (1944) aktorka amerykańska

Źródło: Łukasz Figielski, Chaplin: Nie chciałam kawy, tylko rolę!, stopklatka.pl, 23 stycznia 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=12682

O przyjemności, O winie, O marihuanie, Kochać się

„Łatwiej mi zabiegać o robienie filmu dokumentalnego i poświęcanie na to energii niż reklamowanie siebie jako aktora. Reżyseria to moja druga pasja.”

Marcin Krawczyk (1978)

Źródło: Trzej przyjaciele z dzieciństwa, „Tele Tydzień”, nr 51, 17 grudnia 2007 http://www.plebania.pl/wywiady/krawczyk.html

O pasji, O dzieciństwie

„Jeżeli dysponujesz inteligentnymi aktorami, z mnóstwem pomysłów w głowach, to to, co mogą ci dać, jest wspaniałym darem. Ale w filmach historycznych improwizacja dialogu jest niemożliwa.”

James Ivory (1928) reżyser amerykański

Źródło: wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=17640

„W którymś momencie byłem przecież takim sfrustrowanym aktorem serialowym (…). Grałem w kilku tasiemcach, zarabiałem sporo pieniędzy, wynajmowałem mieszkanie, byłem popularny. I myślę, że gdyby trwało to jakieś pięć lat, miałbym siebie dość. Być może nawet zerwałbym z tym zawodem, który tak bardzo kocham. Bo przekonałem się, że taki status aktora nie daje mi żadnej satysfakcji. Na szczęście dla mnie te seriale nie okazały się hitami, więc ich produkcję zakończono. Widocznie tak miało być. Oczywiście nie oceniam aktorów grających w telenowelach, bo różnie w życiu się zdarza. Mnie jednak granie w tasiemcach usypia, nie jestem wówczas w stanie wykrzesać z siebie czegoś nowego, twórczego. I tyle.”

Marcin Dorociński (1973) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 20 kwietnia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jfmn.htm

O szczęściu, O myślach, O zerwaniu, O myśleniu

„(…) uwielbiam być przywódcą! Uwielbiam stać na czele grupy, niezależnie od tego, czy miałaby to być drużyna baseballowa, czy załoga marynarzy. Doskonale się czuję w tej roli, gdy do mnie należy ostatnie słowo. To o wiele przyjemniejsze niż gdy jako aktorka jestem zmuszona dopasować się do czyjejś wizji i próbuję zaspokoić czyjeś oczekiwania. Oczywiście uwielbiam ten zawód, ale od czasu do czasu naprawdę lubię trochę porządzić.”

Jodie Foster (1962) aktorka amerykańska

o swojej pracy w charakterze reżysera. Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Naprawdę lubię trochę porządzić. Jodie Foster dla Stopklatki, stopklatka.pl, 3 czerwca 2002 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=9035, tłum. K. Lipka-Chudzik

O charakterze, O czasie

„Jest istotna różnica między sławą a popularnością. Zdaję sobie sprawę, jak wielką siłę oddziaływania ma telewizja – pozwala poczuć się kimś ważnym, wyjątkowym… Ale jest to bardzo złudne. Szkoda tylko, że większość ludzi przyjmuje wszystko, co serwują media, dość bezrefleksyjnie. Co najwyżej szukają powodów, żeby wyżywać się na aktorach – którzy zwykle na etapie kształtowania treści nie są dopuszczani do głosu…”

Joanna Osyda (1988)

Źródło: „Express Ilustrowany” nr 46, 25 lutego 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/111812.html

O ludziach, O sile

„Następcą Jerzego został jego sześćdziesięciopięcioletni brat Wilhelm, książę Clarence. Rodzina nie miała o nim wysokiego mniemania (nosił przydomek „Głupi Billy”), ale okazał się dobrym królem. Miał długi romans z aktorką, panią Jordan, która urodziła mu dziesięcioro dzieci, nie dając prawowitego dziedzica. Tak więc ostatnią przedstawicielką dynastii hanowerskiej – i najdłużej panującą w Wielkiej Brytanii królową – była jego bratanica, pruderyjna i pozbawiona poczucia humoru Wiktoria.”

Wilhelm IV Hanowerski (1765–1837)

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 83-85763-058, s. 45.

O dzieciach, O rodzinie

„Pulsuje we mnie adrenalina i jestem gotowy walczyć, ale muszę być realistą. Bycie azjatyckim aktorem nie będzie nigdy czymś łatwym. Na szczęście branża się zmienia i osoby odpowiedzialne za casting coraz mniej skupiają się na kolorze skóry i dzięki temu otwierają drzwi dla osób takich jak ja.”

Dev Patel (1990) aktor brytyjski

Źródło: Patel: Hollywood jest rasistowskie, interia.pl, 9 sierpnia 2010 http://film.interia.pl/wiadomosci/film/news/patel-hollywood-jest-rasistowskie,1516485,38

O szczęściu

„W przypadku aktorów nie istnieje takie pojęcie jak przechodzenie do konkurencji.”

Katarzyna Skrzynecka (1970) polska aktorka, piosenkarka, kompozytorka tekstów, prezenterka TV, była modelka

Źródło: Mirosław Mikulski, Co u pani słychać?, „Telewidz” nr 43 (943), 24 października 2011, s.9.

„Gdy mówią o mnie „gwiazda”, to… bardzo się denerwuję. Chcę pozostać przy określeniu „aktorka”. Na miano gwiazdy pracuje się całe życie. Gwiazdą jest dla mnie Pani Danuta Szaflarska, choć nie wiem, czy to określenie w obecnych czasach też by jej pasowało…”

Gabriela Oberbek (1986)

Źródło: Oberbek nienawidzi kłamstwa, cebuli i siłowni, teletydzien. pl, 19 października 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-oberbek-nienawidzi-klamstwa-cebuli-i-silowni,nId,643067

O życiu, O kłamstwie, O gwiazdach

„(…) to znakomity aktor, a przy tym fantastyczny człowiek. Najzabawniejsze jest jednak to, że kiedy opowiadałem swoim dzieciom o tym, że grałem obok takiej legendy kina jak on, wszystkie były pod wrażeniem, ale tylko dlatego, że Gary grał w Harrym Potterze! Dla niech jest on po prostu Syriuszem Blackiem. Mam nadzieję, że docenią go kiedyś także za role w Drakuli czy Air Force One.”

Denzel Washington (1954) aktor amerykański

o Garym Oldmanie.

O dzieciach, O wrażeniach

Cytaty na temat aktor strona 12

Cytaty na temat aktor
strona 12