„Grając jakąś postać, nie chcę wszystkiego rozumieć. Nie chcę epatować swoim wnętrzem, pokazywać, jaki jestem bogaty duchowo. Aktor przecież, wzorem postaci szekspirowskich, powinien być bezradny wobec świata, wobec uczuć. Potrafię się dziwić, że partner coś do mnie powiedział, choć przecież teoretycznie wiem, jakie zdanie padnie. Aktor, który traci dar dziwienia się, jest skończony. W życiu nie wiemy, co się stanie za chwilę, a aktor musi tę niewiedzę jeszcze udowodnić.”

—  Jan Frycz

Źródło: „Polityka” 49/04 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/niechceg.htm

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 4 czerwca 2021. Historia
Tematy
uczucie, za chwilę, aktor, stan, postać, partner, zdanie, wzór, grać, powiedzieć, bogaty, nie żyje, duchowy, wnętrze, dziw, udowodnienie
Jan Frycz Fotografia
Jan Frycz14
aktor polski 1954

Podobne cytaty

„(…) aktor bez wiedzy, w jakim kierunku ma się rozwijać jego postać, jest często bezradny.”

Janusz Płoński (1947)

Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=37769

Krzysztof Globisz Fotografia

„Dobre kreskówki są robione na bazie dobrych aktorów. Tylko Robert de Niro reaguje, śmieje, dziwi, złości się w swój specyficzny sposób. A w kreskówce można to wszystko wygenerować w jednej postaci, ale z kilku aktorów. W ten sposób tworzymy coś idealnego. I tak dzieje się właśnie w kreskówkach. Mamy idealne postacie, które mają najlepsze cechy kilku aktorów.”

Krzysztof Globisz (1957) aktor polski

„Dziennik Zachodni”, 22 kwietnia 2005

Paweł Królikowski Fotografia

„Bardzo mi się podobała wypowiedź Agnieszki Dygant, która kiedyś powiedziała, że aktor w serialu traci tajemnicę. Bo postaci, które tworzy, dopóty są interesujące, dopóki ich dobrze nie poznamy. A on sam też nie powinien pokazywać się zbyt często, by nie spowszednieć. A ze mną w tej chwili jest tak, że co włączyć telewizor – to jestem.”

Paweł Królikowski (1961) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 17 listopada 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/msop.htm

„Pokazywanie świata komuś, kto jeszcze potrafi się dziwić, jest pięknym zajęciem.”

Corinne Hofmann (1960)

Źródło: Biała Masajka, tłum. Dariusz Muszer

Janusz Gajos Fotografia

„Bałem się, że to koniec. Zawodowa śmierć. A ja bardzo chciałem grać, bardzo chciałem być aktorem.”

Janusz Gajos (1939) polski aktor

o zaszufladkowaniu po serialu Czterej pancerni i pies. <br class="br">Źródło: Monika Mokrzycka-Pokora, Janusz Gajos, culture.pl, grudzień 2001 http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_gajos_janusz

Stanisława Celińska Fotografia

„Aktor musi pamiętać, co go ukształtowało, skąd wyszedł i jaką drogę odbył. Picasso przecież potrafił namalować konia.”

Stanisława Celińska (1947) polska aktorka

Źródło: „Dziennik”, 21 lutego 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/btmo.htm

Grażyna Kania Fotografia

„Tak zwane życie studentów filmówki było niesmaczne. Im bardziej skacowany aktor przychodził na próbę, tym czuł się bogatszy wewnętrznie. Bo wczoraj poderwał trzy panny i jest dzisiaj naładowany energią. Aktor nie powinien grać swojego życia.”

Grażyna Kania (1971)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 28 maja 2002 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/niam.htm

Ignacy Gogolewski Fotografia

„Aktor powinien być dobry, mieć jakąś aparycję, interesować się światem, w którym żyje, może nawet być inteligentny, jeśli mu to nie przeszkadza grać. Ale powinien też szanować siebie, swoją profesję i nie upokarzać sztuki aktorskiej.”

Ignacy Gogolewski (1931) aktor i reżyser polski

Źródło: „Przegląd”, 30 czerwca 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/bncl.htm

„Jestem aktorem. Człowiekiem, dla którego Teatr nie jest całym światem, ale nie wyobrażam sobie świata bez Teatru. Teatr to sztuka wyjątkowa, ulotna. To praca zespołowa złożona z myśli wielu twórców, myśli zmaterializowanych w aktorze. To wyobraźnia i ciało aktora są materiałem ostatecznym i najszlachetniejszym. To aktor po wielu próbach, zmaganiach, błędach, załamaniach i chwilach euforii staje na premierze przed publicznością i niesie dzieło skończone, ale jeszcze wobec tej publiczności tworzone. To aktor bierze na siebie odpowiedzialność za wszystkich twórców spektaklu, za jego prawdę lub fałsz.”

Andrzej Prus (1947) polski aktor teatralny i filmowy

„Grałam wiele dużych ról, ale ta jest najtrudniejszą, jaką mogłam sobie wyobrazić. To dla aktorki żyć albo nie żyć. Potworna i zarazem fascynująca postać.”

Irena Burawska (1922–2007) polska aktorka

o roli Matki Courage. <br class="br">Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 11 września 2004 http://lodz.wyborcza.pl/lodz/1,35135,2281456.html

Pokrewne tematy