Cytaty na temat film
strona 6

„Znaleźliśmy obiekty zdjęciowe. Pokazaliśmy je naszym aktorom. Chodziło o to, żeby nie poruszali się w wirtualnej przestrzeni. Żeby jak najwięcej skonkretyzować. Bo to działa na wyobraźnię aktorów. Potem poznali postaci z drugiego, trzeciego planu – swoje dzieci, rodzinę. Z dziećmi oswajali się kilka miesięcy. Arek przez dwa tygodnie praktykował w firmie montującej klimatyzatory. Wszystko po to, żeby na planie nie mieli własnych myśli i odczuć, tylko myśli i odczucia postaci. Na koniec, w przeddzień zdjęć przynieśli do filmowego mieszkania swoje własne, drobne przedmioty, pamiątki. Chcieliśmy, żeby pomieszkali wspólnie z tydzień, pomęczyli na pudłach, w ciasnocie, z jedną łazienką. Ale to nie było możliwe. To był film nisko-budżetowy.”

Krzysztof Krauze (1953–2014) polski reżyser i scenarzysta filmowy

o realizacji filmu Plac Zbawiciela. Źródło: wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=33339

O dzieciach, O rodzinie, O myślach, O myśleniu

„Film zawsze jest formą kompromisu. Kompromis jest wpisany w zawód reżysera. Pytanie tylko, jak dalece ten kompromis idzie.”

Tomasz Wiszniewski (1958–2016) polski reżyser

Źródło: wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=17410

Pytanie

„Co ludzi obchodzi, że się tak wysilasz, młoda. Oni czekają na film, nie na twoje gadanie.”

Jan Suzin (1930–2012) polski prezenter telewizyjny

Źródło: Jan Suzin. Prezenter z Olimpu, 2012 http://www.nto.pl/magazyn/reportaz/art/4495653,jan-suzin-prezenter-z-olimpu,id,t.html

O ludziach, O czekaniu

„Scenariusz jest dla mnie rzeczą raczej drugorzędną. Robię film, zanim poznam dokładnie treść scenariusza. Pojawia mi się on w kończonej formie jako odczucie całości. Dopiero potem szukam scenariusza i dostosowuję go do tego, co już mam w głowie. (…) Wybieram taki [scenariusz], który mogę dostosować do mego wyobrażenia o przyszłym filmie i wraz z pisarzem „ucieramy” go tak długo, aż zaczyna mi odpowiadać. Często nie przypomina to zupełnie wersji pierwotnej.”

Alfred Hitchcock (1899–1980) brytyjski reżyser i producent filmowy

Źródło: „Cahiers du Cinéma” nr 39, 1954, cyt. za: Stanisław Grzelecki, 3000 m sensacji, Filmowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1957, s. 62.

„(…) Grobowe przedszkole oraz film Pokutnicze żółwie ninja.”

Jacek Ziobro

Program wyborczy, Prawicowy

„Na kretyńskie komedie jakieś pieniądze są, ktoś finansuje Poranki kojota czy pocałuj mnie w dupę, natomiast Zanussi nie może dostać pieniędzy na film.”

Zbigniew Zapasiewicz (1934–2009) polski aktor

Źródło: Kto kogo, „Polityka”

O pieniądzach

„Życie to miłość, życie to samotność. Jeszcze można by dorzucić radość i cierpienie. I żeby całość nie brzmiała tak pesymistycznie, dodałabym jeszcze, że życie jest piękne, kolorowe i nieprzewidywalne. (…) Życie nie traktuje wszystkiego jeden do jednego, czarno-biało, i film to pokazuje. Często mamy na jakiś temat wyrobione zdanie, a życie pokazuje nam coś zupełnie innego, weryfikuje, że wcale nie jest tak, jak nam się wydawało.”

Małgorzata Socha (1980) polska aktorka

Źródło: wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=30702

O miłości, O życiu, O samotności, O cierpieniu

„Telewizja była jest i będzie przede wszystkim rozrywką dla mas, siła rynku zapewne wyeliminuje ambitniejsze programy. Tak naprawdę każdy, kto chce kultury wysokiej, nie ogląda już dziś telewizji, tylko czyta książkę, idzie do teatru czy na dobry film do kina.”

Tadeusz Nyczek (1946) polski krytyk literacki, teatralny i plastyczny

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Trójmiasto, 31 maja 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/czytc.htm

O sile, O czytaniu

„Zacząłem pisać scenariusz, gdy moja 6-letnia córka zapytała: „Tato, czemu Jezus miał dwóch ojców?” Polański zrobił film, w którym diabeł zapładnia kobietę, by spłodzić kolejnego diabla, w moim filmie Bóg zapładnia Marię, by spłodzić Jezusa.”

Peter Greenaway (1942) brytyjski reżyser filmowy

o nowym, kontrowersyjnym filmie.

O kobietach, O Bogu, O córce

„Film o wnętrzu ludzkiego ciała, to najlepszy film, jaki zrobiłem, ale gdy zaproponowałem go telewizji francuskiej, mimo sukcesu „Był sobie człowiek” odpowiedzieli, że to nie jest historia dla dzieci, one jej nie zrozumieją. Będą się bały tych wszystkich stworów, które zaludniają wnętrze ludzkiego ciała. Przedstawiłem więc „Było sobie życie” innym stacjom francuskojęzycznym i dzięki uznaniu, z jakim spotkał się w Kanadzie, został w końcu zrealizowany we Francji.”

Albert Barillé (1920–2009) francuski producent filmowy, scenarzysta, rysownik

Źródło: Było sobie życie, nostalgia.pl http://www.nostalgia.pl/bylosobiezycie/

O życiu, O dzieciach, O historii, O sukcesie

„Polskie kino niezależne w tej chwili właściwie nie różni się niczym od kina niezależnego w innych krajach. Do tej pory głównie hamował brak środków, ale wraz z upowszechnieniem kamery cyfrowej i komputerowego montażu coraz więcej osób stać na robienie filmów. Technika cyfrowa będzie się rozwijać bardzo dynamicznie, co zdecydowanie jeszcze bardziej ułatwi robienie filmów. Zresztą już dzisiaj dzięki kamerze cyfrowej można film nakręcić w ciągu dnia, w nocy go zmontować, a rano pokazać znajomym. Jeśli jeszcze mamy możliwość zamieszczenia go w Internecie, to wtedy docieramy do ludzi na całym świecie. Ludzie w Polsce mają talent, tylko potrzeba ich zachęcić, pozwolić im uwierzyć w siebie. Niestety, tutaj od debiutanta od razu oczekuje się wielkich osiągnięć, mistrzostwa świata, a jeśli mu się nie powiedzie, to nie pozostawia się na nim suchej nitki. Mam wrażenie, że w Polsce nie stosuje się taryfy ulgowej dla debiutantów, a przecież nie od razu Rzym zbudowano.”

Wenanty Nosul (1949)

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1278

O ludziach, O wrażeniach

„Panie Schulz, we Włoszech robią teraz film o nazistowskich obozach koncentracyjnych. Sugerowałbym dla pana rolę kapo. Byłby pan rewelacyjny.”

Silvio Berlusconi (1936) włoski polityk

do niemieckiego eurodeputowanego Martina Schulza.

„Bardzo mi się dobrze tę rolę grało i nie uważam, że przynosi mi ujmę. Nigdy nie zapisałem się do żadnej partii. Ojciec przestrzegał mnie przed polityką. A film był dla dzieci. Dopiero po emisji zorientowaliśmy się, że partia zauważyła gigantyczny odzew u widzów i zaczęła to wygrywać politycznie. Naszą czwórkę postanowiono wykorzystać, gdy przewożono prochy pomordowanych w Majdanku do Brześcia. Mieliśmy ściągnąć tłumy ludzi, ale zakazali nam dawania autografów. Tymczasem tylko przyjechaliśmy i skończyła się partyjna akademia. Na nasz widok dzieci oszalały. Czułem się jak na rockowym koncercie.”

Franciszek Pieczka (1928) aktor polski

o roli w serialu Czterej pancerni i pies. Źródło: „Rzeczpospolita”, 16 stycznia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/dtgs.htm

O dzieciach, O ludziach

„Ten film należy odbierać nie tylko rozumem, ale również i duszą.”

Feliks Falk (1941) reżyser polski

o filmie Komornik. Źródło: wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=27879

O duszy

„Film jest ciągiem obrazów i każdy z nich ma sens w tym ciągu.”

Daniel Szczechura (1930) polski reżyser

Źródło: „Kwartalnik Filmowy” 19–20/1997

Obraz, Sens

„Jeśli puszczasz film na telefonie, to przez bilion lat nie będziesz przeżywać filmu. Myślisz, że będziesz go przeżywał, ale zostaniesz oszukany. To takie smutne, jeśli myślisz, że obejrzałeś film na swoim chujowym telefonie. Wróć do rzeczywistości.”

David Lynch (1946) amerykański reżyser i scenarzysta filmowy

o iPhonie.

O myślach, O rzeczywostości, O myśleniu

„(…) w swoich filmach chcę wychodzić poza gatunek. Lubię kiedy film rozsadza gatunek – reżyser dodaje nowe elementy do starej formy.”

Grzegorz Lewandowski (1969) Polski reżyser i scenarzysta

Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=41338

„Jest to przede wszystkim film o uczuciach, a najlepszym nośnikiem czy medium do przenoszenia uczuć jest, według mnie, właśnie kobieta.”

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

o filmie Ile waży koń trojański. Źródło: Tylko kino na to pozwala. Rozmowa z Juliuszem Machulskim http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=51391

O kobietach, O emocjach

„Grając w sztuce, trzeba dobrze rozłożyć swoje emocje i siły na całe dwie godziny. Nikt nie zważa, czy życie prywatne aktora, samopoczucie i dyspozycja pozwalają mu bez trudności grać w spektaklu. Mimo to jest wielu aktorów, którzy nie wyobrażają sobie życia bez teatru. Często bywa i tak, że aktorzy nie grający w danym przedstawieniu przychodzą wieczorem do teatru. Bo teatr to ich azyl prawdziwy drugi dom. Teatr jest solidny, a film płochy. Intensywna praca na planie filmowym trwa kilka tygodni, a później już jest inna rola, inny reżyser, najczęściej inny partner, nowe życie. Ja jestem nieco zdemoralizowana filmem, tym, że obraz i dźwięk utrwala się raz na całe życie, a nie tworzy każdego wieczoru. Nie umiem wyobrazić sobie, że mogłabym grać czterysta razy to samo.”

Beata Tyszkiewicz (1938) aktorka polska

Nie wszystko na sprzedaż (2004)
Źródło: s. 107

O życiu, O domu, O sile, Obraz

„Raczej nie skusiłbym się na samobójczą podróż w kierunku obcej planety tylko po to, aby dzięki temu wyszedł lepszy film.”

George Clooney (1961) aktor amerykański

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Amant z gołą pupą. George Clooney specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 14 lutego 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=13062, tłum. Krzysztof Lipka-Chudzik

„Nie przepadam za takimi, którzy traktują mnie jak kukłę, nie jestem w stanie z takimi pracować. Lubię też reżyserów, którzy wiedzą dlaczego znaleźli się na planie i jaki film robią. Niestety, nie wszyscy przedstawiciele tej profesji taką wiedzę posiadają.”

Anna Przybylska (1978–2014) aktorka polska

Źródło: wywiad, stopklatka.pl, 2002 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=8315

„(…) nigdy nie robiłem fabuły. Od czasów studiów interesował mnie jedynie film dokumentalny i eksperyment. Nigdy jednak nie robiłem fabuł. Czasem myślę o sobie jak o Ostatnim Mohikaninie Dokumentu, studiowałem w dobrym czasie.”

Piotr Bikont (1955–2017) polski dziennikarz i krytyk kulinarny

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 4 marca 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nigdy.htm

O myślach, O czasie, O myśleniu

„Ten festiwal, jego filmy, zawsze miały znak jakości. Mówi się często, że bardzo trudno jest się do Krakowa dostać. Film musi mieć wyraźne znamię wypowiedzi artystycznej.”

Krzysztof Gierat (1955)

o Krakowskim Festiwalu Filmowym. Źródło: Wywiad, 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=65215

„Film może trwać maksymalnie dwie godziny, bo tylko tyle wytrzymają dzieci.”

Ronald Harwood (1934) brytyjski dramatopisarz i scenarzysta filmowy pochodzenia południowoafrykańskiego

o filmie przeznaczonym dla dzieci. Źródło: Wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=19673

O dzieciach

„Jadłam znacznie mniej niż zwykle. Byłam weganką, gdy kręciłam film, a teraz przeszłam na wegetarianizm. Zawsze dbałam o zdrowe pożywienie, więc chodziło tylko o zmniejszenie porcji – i częste, a małe posiłki. To nie było szalone odchudzanie.(…) Bolały mnie mięśnie. Trafił mi się fatalny uraz podczas zdjęć – przemieszczenie żebra. Jedno weszło pod drugie. Odpoczywałam i wszystko wracało do normy. Ale kontuzje dla tancerza to chleb powszedni.”

Natalie Portman (1981) aktorka amerykańska

o przygotowaniach do roli w Czarnym łabędziu.
Źródło: Steven Zeitchik, Ben Fritz, Przemiana łabędzia, „Los Angeles Times”, 24 stycznia 2011.

O losie

„Ten film wydaje się skazany na sukces.”

Karolina Rosińska (1974) aktorka polska

o Poranku kojota. Źródło: Wywiad, 2001 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=4669

O sukcesie

„Każdy mój film będzie w pewnym stopniu autobiograficzny ponieważ staram się zawsze czerpać z własnych obsesji, z własnych lęków. Niekoniecznie z faktów związanych z moją przeszłością. Wynika to z mojej koncepcji sztuki. Próbuję się maksymalnie skupić na tym, co jest w środku ponieważ na tym znam się najlepiej. Nie mam takiej wrażliwości jak Krzysztof Kieślowski czy Ken Loach Ken Loach, żeby aż tak bardzo otworzyć się na zewnątrz i zanalizować to co nas otacza. Dlatego wybrałem dla siebie ścieżkę wewnętrznych poszukiwań. Nie oznacza to jednak wcale, że moje kino ma być ezoteryczne, artystowskie i niedostępne dla ludzi. Nic z tych rzeczy.”

Piotr Trzaskalski (1964) polski reżyser filmowy

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=27748

O ludziach, O poszukiwaniu, O przeszłości

„Świetny amerykański reżyser, Stanley Kubrick, tuż po ukończeniu Odysei Kosmicznej zaczął planować trzygodzinny film, którego bohaterem byłby „arcygeniusz Napoleon Bonaparte”; marzył o tym filmie do samego zgonu (przed śmiercią żałował tylko jednej rzeczy – iż ta idee fixe nie została zrealizowana).”

Stanley Kubrick (1928–1999) amerykański reżyser filmowy

Źródło: Waldemar Łysiak, Napoleon: o Cesarzu wyklętym przez Salon w: tenże, Salon 2: Alfabet szulerów (cz. II/M-Z), Wydawnictwo Nobilis, Warszawa 2006, ISBN 83-60297-12-6, s. 359, 360.

O śmierci

„Kiedyś robiłam film dokumentalny: Rak to nie wyrok. Prawdziwa opowieść o prawdziwych ludziach. Gdy przyszłam tam z kamerą po raz pierwszy, miałam zamiar wszem pokazać, że potrafię robić „dobra minę do złej gry”. Zamierzałam działać pod hasłem: „Wszystko będzie dobrze”. To był falstart. Podczas realizacji tego materiału zrozumiałam, jak fałszywie odbieramy i wcielamy w życie pojęcie optymizmu. Jest źle? Nazwij to. A teraz – spróbuj z tym walczyć.”

Agnieszka Olejnik (1975)

Źródło: Justyna Tawicka, Wszystko dzieje się po coś. Rozmowa z Agnieszką Olejnik, nową scenarzystką serialu „M jak miłość” http://www.m-jak-milosc.pl/76653/wszystko-dzieje-sie-po-cos.html

O miłości, O życiu, O optymiźmie

„Miłość [w Niemczech] jest filmem tępym, płaskim i pozbawionym nerwu, zaś Hanna Schygulla, która wyspecjalizowała się w rolach cynicznych, zimnych kurew, nie potrafi zagrać zakochanej w Łysaku i przymusza się bezustannie z wysiłkiem zauważalnym dla widza. Co zaś dzieje się z Wajdą? Moim zdaniem, stracił talent około roku 76 (ostatni udany film: Człowiek z marmuru), co artystom się zdarza, i może dlatego stara się nadrobić polityką? Paradoks jego życiorysu polega na tym, że właśnie teraz uzyskał rozgłos światowy.”

Zygmunt Kałużyński (1918–2004) polski krytyk filmowy

fragment relacji z festiwalu w Cannes.
Źródło: „Polityka”, 1984.

O miłości, O wysiłku, O relacjach

„Człowiek za każdym razem ufa i wierzy, że powstanie fajny film, a nie zawsze to wychodzi.”

Tomasz Kot (1966) duchowny polski, jezuita

Źródło: Stefan Drajewski, Tomasz Kot: nasyciłem się już komediami, „Polska Głos Wielkopolski” nr 109, 12 maja 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/116918.html

O kotach

„W prywatnym życiu jestem bardzo emocjonalną osobą. I to się przełożyło na mój dokument. Niektóre czeskie gazety pisały nawet, że może mój film jest zbyt sentymentalny i nostalgiczny, że za dużo w nim emocji. Zarzucali mi, że jest w nim także za dużo muzyki. Ja chciałam, żeby tak było. Bo dla mnie dokument to jest właśnie to – nastrój, budowany za pomocą obrazu, muzyki, nie dialogów, bo słowa nie potrafią oddać wszystkiego.”

Olga Špátová (1984)

Źródło: W hołdzie mistrzowi. Wywiad z Olgą Špátovą, Stopklatka, 13 października 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=70199

O nastroju, O pomocy, Obraz

„W momencie kiedy realizuje się film techniką klasyczną, to ma się pod sobą od 10 do 20 osób. I choć tymi dwudziestoma osobami się dyryguję, nie da się nigdy całkowicie nad nimi zapanować. W momencie kiedy ci ludzie wykonają jakieś ujęcie czy sekwencję, to trzeba je umieścić w filmie i nie ma możliwości powtórzenia procesu. W technice wycinanki można zaś było zrobić jedną, drugą, trzecią wersję ujęcia i z tego zmontować film. Montaż był zresztą dla mnie najprzyjemniejszym momentem realizacji, kiedy z wszystkich ujęć zebranych do kupy powoli wyłaniał się film.”

Daniel Szczechura (1930) polski reżyser

Źródło: Wywiad, 2010 https://archiwum.stopklatka.pl/news/najwazniejsza-byla-dobra-historia-rozmowa-z-danielem-szczechura

O ludziach

„Teatry, które walczą, aby dogonić film, będą padać, ponieważ nie takie jest ich przeznaczenie. Ich przeznaczeniem jest to, aby dać człowiekowi czas na refleksję.”

Krzysztof Globisz (1957) aktor polski

„TV Sat Magazyn”, 4 listopada 2005

O czasie

„Pierwszy pokaz odbył się wyłącznie w kręgu członków orkiestry i do samego końca nie byłem pewien, jak film zostanie przyjęty. Obawiałem się, że jego bohaterowie, widząc siebie samych na ekranie, znienawidzą się za to, co zrobili. Jednak wydarzyło się coś zupełnie przeciwnego. Wielu muzyków podchodziło do mnie po seansie i dziękowało ze słowami, że jest to ich prawdziwy obraz.”

Thomas Grube (1971)

o filmie W poszukiwaniu harmonii. Podróż do Azji. Źródło: wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=47451

O poszukiwaniu, Obraz

„(…) korci mnie, żeby zrobić film. Chciałbym być polskim Michaelem Moore'em, piętnować głupotę rządzących z perspektywy zwykłego faceta. Chciałbym kłuć w oczy polactwem w najgorszym wydaniu, postawą, na którą wielu z nas jest skazanych, bo nie wie, że istnieje inny świat.”

Łukasz Foltyn (1974) informatyk polski

Źródło: Lubię być Polakiem, „Zwierciadło”, 8/1942, sierpień 2008, s. 44

O głupocie, O świecie

„Koledzy przyjęli ich aktorstwo bardzo życzliwie. Nauczyciele gorzej. Niektórzy mówili, że film ich zdemoralizował. Synowie tak się tym przejęli, że poszli do spowiedzi. Trafili na bardzo dowcipnego kapłana. Ksiądz zapytał: „Byłeś amantem? – Nie? To nie masz grzechu”. Po „Dwóch takich” zapraszano nas na eliminacje do innych filmów. Synowie nie chcieli już występować. Mówili, że woleliby być reżyserami niż aktorami.”

Jadwiga Kaczyńska (1927–2013) polska filolog

Źródło: Sznurowadła i polityka - przypominamy wywiad z Jadwigą Kaczyńską http://niezalezna.pl/37448-sznurowadla-i-polityka-przypominamy-wywiad-z-jadwiga-kaczynska niezalezna. pl, 19 stycznia 2013.

O nauczycielach

„Jak się ktoś pokazuje na scenie i nieźle sobie tam radzi, to zaraz i film się po niego zgłasza i telewizja rękę wyciąga…”

Krystyna Sienkiewicz (1935–2017) polska aktorka

Źródło: „Trybuna Śląska – Dzień”, 7 listopada 2000 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/sienkiewiczk01.htm

„Na pewno wkurza mnie to, że w polskim kinie nie robi się filmów, które zmuszają do dyskusji. One przebiegają przez kina, niektóre są nawet bardzo dobre, otrzymują nawet nagrody, jednak poruszane przez nich problemy jakoś specjalnie nas nie dotyczą. Trudno się w taką czy inną tematykę zagłębić i o niej rozmawiać. Jeśli już, to podkreślamy warsztat, technikę filmu czy aktorskie kreacje. Ja natomiast uważam, że robienie filmów polega na czymś innym. Dobrze, kiedy film w jakiś sposób rusza człowiekiem, „denerwuje” go, wywołuje refleksję na różnymi aspektami otaczającego nas świata.”

Dominik Matwiejczyk (1979)

Źródło: „Czarny” jest moim ostatnim, niskobudżetowym filmem. Rozmowa z Dominikiem Matwiejczykiem, Stopklatka, 10 grudnia 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=72163

„Powstaje film o Lechu Wałęsie. Chciałabym, żeby zagrał mnie ktoś kto mnie rozumie i kto mi się podoba. To dla mnie ważne. Najchętniej Joanna Brodzik. Zresztą powiedziałam jej to.”

Danuta Wałęsa (1949) żona Lecha Wałęsy

Źródło: rozmowa z Łukaszem Modelskim, Teraz…, op. cit., s. 22.

„W latach 38-39 film polski stał przed wielką zmianą. Nowa technologia wymagała wyspecjalizowanego warsztatu. Z tym łączyły się nieuniknione zmiany struktury i finansowania systemu produkcji. Mały, chałupniczy film miał coraz mniej szans. Prywatne kapitały już nie wystarczały, nawet takiego dyktatora-producenta i udziałowca każdego niemal filmu jakim był pan Dankierowski – właściciel wytwórni i laboratorium. Zaczęły powstawać spółdzielnie.”

Jan Rybkowski (1912–1987) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: Danuta Karcz, Opisanie świata, „Kino” nr 6 (204), czerwiec 1984, s. 1.

O zmianach

„Czeskie filmy są zwykle proste, o miłości. Trzeba zająć się poważnymi tematami. Mój film jest poważny.”

Petr Zelenka (1967) reżyser i scenarzysta czeski

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=45527

„Peerelowska propaganda lubiła ten film, ponieważ bardzo łatwo można było uczynić z niego film antyniemiecki, jakim on w rzeczywistości nie był. Film opowiadał wprawdzie o zakonie krzyżackim, ale niesłychanie łatwo dało się postawić znak równości między rycerzami w białych płaszczach z czarnymi krzyżami a Niemcami.”

Jerzy Stefan Stawiński (1921–2010) polski reżyser i scenarzysta filmowy, prozaik

o filmie Krzyżacy na podstawie powieści Henryka Sienkiewicza. Źródło: wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1124

O rzeczywostości

„Każdy film opowiada o jakimś wycinku świata. Istotne jest jednak pytanie, czy ten wycinek jest na tyle reprezentatywny żeby móc nim zainteresować ludzi, czy wydarzenia opowiedziane w moim filmie mają jakiś szerszy przekaz.”

Mariusz Treliński (1962) polski reżyser operowy, filmowy i teatralny.

Źródło: Wywiad, 2001 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=2212

O ludziach, Pytanie

„Ze wszystkich sztuk najważniejszy jest dla nas film.”

Włodzimierz Lenin (1870–1924) organizator i przywódca Rewolucji Październikowej

Inna wersja: Kino to najważniejsza ze sztuk.
Inne cytaty
Źródło: Lenin, Dzieła wszystkie, wyd. V, tom 44, s. 579, rozmowa Lenina z Łunaczarskim z r. 1922, wydrukowana w czasopiśmie „Kino Sowieckie” nr 1–2, r. 1933, s. 10.

„Bardzo trudno jest robić filmy o współczesności. Generalnie człowiek ma pewien rodzaj zniechęcenia. Co innego kręcić film psychologiczny, wchodzić w sektor samotności człowieka czy poruszać kwestie poszukiwania miłości itp. Są to tematy uniwersalne i dosyć łatwo czytelne. Robiąc jednak film w rodzaju, o jakim tutaj mówimy, człowiek naraża się, że jego wizja rzeczywistości po pierwsze nie zawsze zgadzać się będzie z odbiorem widzów, a po drugie z rzeczywistością projektowaną przez krytyków w swoich recenzjach. Jak się realizuje film historyczny ma się absolutną przewagę. Tymczasem w tym przypadku każdy może zawetować klucz, którym się posłużono do zobrazowania tej współczesności.”

Filip Bajon (1947) polski reżyser

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=49504

O poszukiwaniu, O rzeczywostości, O samotności

„(…) wydaje mi się, że w przypadku adaptacji cięcia są niezbędne. Przecież nie chodzi o to, by przenieść książkę w całości na taśmę filmową, ekranizowana historia musi zostać przefiltrowana przez twoją wrażliwość, emocjonalność, sposób postrzegania świata. Dokonując analizy książki, przygotowując wstępną wersję scenariusza musiałem przede wszystkim wybrać bohaterów – wybrałem sześciu, siedmiu najważniejszych i na nich się skupiłem, wokół nich zacząłem budować całą fabułę. Potem nastąpiła żmudna, długotrwała praca nad adaptacją, ale myślę, że efekt końcowy jest niezły. Autor książki widział film i był wzruszony.”

Bent Hamer (1956)

o filmie W drodze do domu. Źródło: Kino, najmocniejszy stymulant. Bent Hamer, twórca „Historii kuchennych”, specjalnie dla Stopklatki, 17 listopada 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=71437

O książkach, O domu, O historii, O myślach

„(…) chcieliśmy nawiązać do tych grup, wypowiedzi pokoleniowych, jakie były przed nami. Między innymi kina moralnego niepokoju. Chcieliśmy stworzyć taką grupę, która zrobi film będący głosem pokolenia. Powie coś w naszym imieniu o naszych rówieśnikach, o nas samych, o naszych problemach.”

Maciej Migas (1976)

o realizacji Ody do radości. Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=30974

„Film jest przede wszystkim historią fabularną i tylko na tym poziomie może być wiarygodny.”

Anna Jadowska (1973)

Źródło: To temat mnie wybrał. Anna Jadowska opowiada o filmie „Generał - Zamach na Gibraltarze”', stopklatka.pl, 1 kwietnia 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=53667

O historii

„Dla mnie najważniejszy jest człowiek i wszystko, co go dotyczy. Najmniejsze, nawet najbardziej prozaiczne i nieważne szczegóły, detale. Kiedy jestem widzem, a patrzę na kino wyłącznie jako widz, szukam intymności, bliskości i prawdy. Płynące wieżowce to film o człowieku. To film o miłości, rodzinie i relacjach, jakie mogą w niej panować, o walce o siebie i swoich najbliższych. O niewykorzystanych szansach i utraconych marzeniach. O współczesnej rzeczywistości, której ofiarą może paść każdy z nas. To historia czytelna w swym etycznym przekazie, ale i odważnie mówiąca o ludzkiej kondycji.”

Tomasz Wasilewski (1980)

Źródło: „Płynące wieżowce” na Tribeca Film Festival, culture.pl, 6 marca 2013 http://www.culture.pl/kalendarz-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/L6vx/content/plynace-wiezowce-na-tribeca-film-festival

O rodzinie, O historii, O rzeczywostości, O relacjach

„Powiem pani dlaczego. W jej życiu było sporo cierpienia, ale nie chciała, żeby o tym mówić. I dopóki żyła, nie wspominało się, że jej mąż był alkoholikiem, że nie było im tak dobrze. Powstał właśnie film dokumentalny, w którym dowiadujemy się o tej stronie jej życia.”

Ulla Lundqvist (1938)

informując, że Astrid Lindgren nie zaznała w życiu namiętnej miłości między mężczyzną a kobietą oraz kobietą a kobietą.
Źródło: Justyna Sobolewska, Babcia wszystkich Szwedów, „Polityka” nr 12 (3001), 18–24 marca 2015, s. 90.

O kobietach, O cierpieniu, O babci

„(…) nie widzę różnicy pomiędzy tematem takim jak wojna i na przykład… miłość. Miłość to tak samo zły temat na film jak wojna. To za mało, to nie wystarczy, trzeba wiedzieć, co chce się powiedzieć. Ile powstaje filmów o miłości, ile wojennych… A zapamiętujesz tylko nieliczne. Bo to, co najważniejsze, to sposób, w jaki chcesz opowiedzieć swoją historię. Jeśli nie masz pomysłu, nawet najlepszy temat nie wystarczy.”

Danis Tanović (1969) reżyser bośniacki

Źródło: Anna Serdiukow, Zły temat na film. Danis Tanovic w Stopklatce, stopklatka.pl, 27 sierpnia 2011 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=80183

O miłości, O wojnie, O historii

„Chcę oglądać kino niesamowite, wspaniałe, ale przeżywać je samemu. Przeszkadzają mi ludzie, którzy są wokoło podczas projekcji. Dlatego w swoim domu stworzyłem dobre warunki do oglądania filmów. Codziennie staram się zobaczyć wybrany film. Czasem w towarzystwie żony, choć często samemu. Na czas projekcji wyłączam telefon, stwarzając sobie komfort, na którym tak bardzo mi zależy. Można powiedzieć, że technologia działa na moją korzyść.”

Carlos Saura (1932) hiszpański reżyser filmowy

Źródło: Wywiad, 7 czerwca 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=66339

O ludziach, O domu, O czasie

„To prawda, że film odbiega od fabuły. Tak to zwykle bywa, gdy twórcy filmu nie zapoznają się z fabułą. Oczywiście hoolywodzka maniera kręcenia filmów obowiązuje i stała się już nawet kanonem. Dobrze jest jednak – oczywiście nie twierdzę, że to warunek sine qua non – ale dobrze jest, gdy biorąc się za ekranizację dzieła literackiego, owo dzieło się przeczyta. Za twórcami filmu stoi jednak ogromny argument: „po co nam czytać, skoro mamy komiks?”. Jak państwo zapewne wiedzą, czytanie tych małych cholernych literek na białym tle jest niesłychanie trudne, wymaga skupienia. A jak się ma komiks, to ten problem odpada – zdjęcia i litery są duże, obrazki mówią same za siebie. Trudno się więc dziwić, że chłopcy mając do wyboru mozolne czytanie książki a szybkie obejrzenie komiksu, zdecydowanie wybierają komiks i kręcą film na jego podstawie. Czy państwa nigdy nie zastanawiało np. dlaczego w roli Jaskra obsadzono Zamachowskiego? Otóż w komiksie autor zadrwił sobie z jednego z polskich pisarzy fantastyki, wrocławianina zresztą – Jacka Inglota – i skarykaturował go w tym komiksie jako Jaskra. Traf chciał, że uroda Inglota jest nieco zbieżna z urodą Zamachowskiego. Czy państwo znają adaptację dzieła literackiego lepszą od książki? Ja znam tylko jedną – „Lśnienie”. Przez wiele lat i nawet do dzisiaj Roger Zelazny był dla mnie autorem, za którego dałbym się posiekać. No i co, obejrzałem film nakręcony na podstawie jego jednej z późniejszych noweli i powiem wam, że przy tym, to filmowy „Wiedźmin” powinien dostać siedem Oskarów. To mniej więcej sytuacja podobna do takiej, w której wygrywam konkurs piękności, gdy staję do niego ja i pies sołtysa, w dodatku baaardzo brzydki.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Polcon we Wrocławiu, 2012 rok.
Wywiady i spotkania

O prawdzie, O książkach, O problemach, O czytaniu

„Przeszedłem niedawno coś nadzwyczajnego. Wziąłem do ręki Tołstoja. Przejrzałem opowiadania, zacząłem znowu czytać Annę Kareninę i odkryłem, że wszystko się starzeje. Starzeją się formy obyczajowe, wszystkie możliwe detale, pojazdy. To, co się nie starzeje, to postawa moralna i filozoficzna. To jest nieśmiertelne. Uważam więc, że konstrukt absolutnie nie ma znaczenia. Ważne czy to spojrzenie jest rozpoznawalne dla innych. Czy patrzymy w tym samym kierunku. Film Mój Nikifor jest takim wskazaniem na to, że życie ma tylko wtedy sens, jeżeli jest życiem dla innych. Wydaje mi się, że niezależnie od tego, czy dzieje się to tuż po narodzinach Chrystusa, w roku 1960 czy 2004, tak, jak z prawem grawitacji, to nie da się tego złamać.”

Krzysztof Krauze (1953–2014) polski reżyser i scenarzysta filmowy

Źródło: wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=21980

O życiu, O narodzinach, O czytaniu, Sens

„Istnieje tyle dokładnie wizji Salammbo, ilu było czytelników tego utworu Flauberta, zmuszonych przez autora do indywidualnych wysiłków. Film i telewizja chcą całkowicie sobie podporządkować odbiorcę, usypiają jego wzrokową wyobraźnię. Nie jestem wrogiem tych wynalazków. Są jednak dziedziny, w których pragnę pozostać sam na sam – o ile to w ogóle możliwe – z tematem i jego wszechstronną treścią.”

Paweł Jasienica (1909–1970) polski pisarz i eseista

Rozważania o wojnie domowej

O wysiłku

„Kiedy oglądasz film, w którym facet nosi bez przerwy te same ciuchy, wydaje ci się, że nic łatwiejszego: wziąć parę identycznych bluzek i od czasu do czasu zakładać nową. Tymczasem kiedy w grę wchodzą sceny akcji, sytuacja się komplikuje. Bo jeśli na przykład bohater podczas bójki straci jeden guzik, to trzeba uważać, żeby w kolejnych marynarkach też go nie było. Albo kiedy w rękawie zrobi się dziura. Na takie rzeczy trzeba uważać, bo widzowie potrafią wyłapać każdy błąd.”

Seth Rogen (1982) kanadyjski aktor komediowy

Źródło: wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=49471

O facetach, O błędach, O stracie, O czasie

„Aby film był komercyjny. Chcę na nim zarobić.”

Stanley Kubrick (1928–1999) amerykański reżyser filmowy

zapytany przez Kirka Douglasa, dlaczego obniżył jakość artystyczną scenariusza do filmu Ścieżki chwały (dopiero później ten scenariusz został poprawiony).
Źródło: Kirk Douglas, Syn śmieciarza, tłum. Maria Zborowska, Państwowe Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1991, ISBN 8320713609, s. 183.

„Jest to trochę hańbiące, że ten film robią Polacy, a nie my. Mam wrażenie, że teraz w Czechach także zrobi się film o 1968 roku. Dość późno, bo po 40 latach. Taki film powinien powstać dawno temu. Ale cieszę się, że ten temat jest poruszony z polskiej perspektywy.”

Jiří Menzel (1938–2020) czeski reżyser filmowy, scenarzysta i aktor

Źródło: Konrad J. Zarębski, Operacja Dunaj, culture.pl, czerwiec 2009 http://www.culture.pl/baza-film-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/operaja-dunaj

O wrażeniach

„Realizując film, chcemy razem z ekipą, aktorami i mieszkańcami miasta pokazać, jak może wyglądać miejsce, gdzie ludzie się dogadują i zdolni są do wspólnego działania.”

Marcin Sauter (1971)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_sauter_marcin

O ludziach

„Rafa komedii polega na tym, że nie wiem, czy moje poczucie humoru współgra z dzisiejszym. Zgłębiam fenomen Stanisława Barei. Jego trzydziestoletnie filmy dalej śmieszą współczesne dzieciaki. Co je śmieszy? – pytam. Przecież to były kabaretowe skecze, a nie film.”

Jerzy Stuhr (1947) polski aktor i reżyser

Źródło: rozmowa Pawła Smoleńskiego, Nie znoszę tej Polski w gorączce, „Gazeta Wyborcza”, 19–20 stycznia 2013.

„Ostatni film polski, który naprawdę mi się podobał, to Konopielka Witolda Leszczyńskiego z wczesnych lat 80. Potem według mnie nic ciekawego w polskim kinie się nie działo.”

Wojciech Smarzowski (1963) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/baza-film-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/wojciech-smarzowski

„Film to pewna maszyna. Jak rusza, to za każdym razem jest taka sama – czy to dramat, czy komedia, czy to dzieje się w zimie, czy w lecie, czy to jest film trochę większy, czy mniejszy, czy gra Polański, czy ktoś inny. To pewna rzeczywistość, której wszyscy muszą się podporządkować.”

Andrzej Wajda (1926–2016) polski reżyser filmowy

Źródło: wywiad, 2002 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=11083

O grach, O rzeczywostości

„Zainteresowały mnie dwie rzeczy – pokazanie lotnictwa, ale także praca z uznanymi aktorami, których grę miał ten film dobrze uwidocznić. Dążyłem do maksymalnego zaangażowania aktorów, także fizycznego, tak aby grali w warunkach, w jakich pracują piloci myśliwców. Nie bez znaczenia było też wyzwanie zmierzenia się z sukcesem Top Gun.”

Gérard Pires (1942)

o plusach realizacji filmu Sky Fighters. Źródło: Gérard Pires o filmie „Sky Fighters”, „Monolith”, 19 października 2007 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/30,1

O sukcesie

„Meduzy to osobisty film. Zresztą całą moją twórczość można określić w ten sposób. Kiedy gram albo piszę, nie potrafię i nie chcę uciec od własnych wspomnień i przeżyć. Tylko o tym umiem opowiadać. (…) Moje życie stanowi kanwę, podstawę do konstruowania fikcyjnych historii, z których wszystkie posiadają motywy dobrze mi znane z autopsji.”

Shira Geffen (1971)

Źródło: Błażej Hrapkowicz, Reżyseria to męski zawód. Laureatka Cannes w Stopklatce, Stopklatka.pl, 25 kwietnia 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=45286

O życiu, O historii

„Bardzo podoba mi się historia opisana przez Ryszarda Kapuścińskiego, więc zamierzam zrobić film o wojnie między Salwadorem a Hondurasem. Szczególnie podoba mi się punkt widzenia, z którego polski dziennikarz całą tę historię opisuje. Na razie jeszcze nie wiem, kiedy się za to zabiorę, z pewnością muszę skończyć projekty, którymi zajmuję się w tej chwili.”

Philippe Falardeau (1968)

o Wojnie futbolowej Ryszarda Kapuścińskiego. Źródło: „Wojna futbolowa” Kapuścińskiego trafi na ekrany, culture.pl, 31 stycznia 2013 http://www.culture.pl/kalendarz-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/L6vx/content/wojna-futbolowa-kapuscinskiego-trafi-na-ekrany

O wojnie, O historii

„Wielu odbiorców przyzwyczaiło się, że malarstwo, architektura czy teatr to formy sztuki. Film nie zawsze traktowany jest w ten sam sposób. Bardzo często stanowi on produkt konsumpcyjny – mamy swoje oczekiwania, kupujemy bilet i idziemy do kina. Nie odbiera się tego jako wytworu czyjejś pracy, jako dzieła sztuki, tworu reżyserskiego. Ci jednak, którzy mają tę świadomość, inaczej podchodzą do moich filmów, nie traktują ich jako formy służebnej, stanowiącej rozrywkę i spełniającej oczekiwania. Jeśli ludzie rozumieją, że to rodzaj sztuki – subiektywne spojrzenie danego artysty, wtedy ich opinie są zupełnie inne.”

Tsai Ming-Liang (1957)

Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=57125

O ludziach, O malarstwie

„Czy to źle, że ktoś kto kupił film na DVD i pozwala go obejrzeć koledze? Oczywiście, że nie. To nigdy nie było złe i nigdy nie będzie. Myślę, że informacja, sztuka i myśli powinny być udostępniane. Nie zgadzam się z prawami autorskimi i nie przeszkadza mi, że ludzie ściągają mój film i udostępniają go innym, pod warunkiem że nie starają się sami zarobić na mojej pracy. Nie mam kłopotów finansowych, a film ten zrobiłem bo chcę aby świat się zmienił. Im więcej ludzi go obejrzy tym lepiej. Cieszę się, że tak się dzieje.”

Michael Moore (1954) amerykański filmowiec, dokumentalista

o pirackich kopiach jego filmów.
Źródło: www.imdb.com

O ludziach, O świecie, O sztuce, O myślach

„Miałem trzy okresy: ten, kiedy pytałem producentów i reżyserów, czy nie mają dla mnie jakiejś drobnej rólki do zagrania; drugi okres to ten, kiedy koledzy reżyserzy mówili: Fufu, mam rolę, która może ci odpowiadać; i w końcu zaczęto mnie pytać, jaki film chciałbym zrobić.”

Louis de Funès (1914–1983) francuski aktor komediowy

„Teatr przynosi więcej satysfakcji, ponieważ co wieczór wcielasz się w kompletną postać. To jest jak wystawna kolacja co wieczór. W filmie jest inaczej, bo pracujesz nie po kolei i przez wiele miesięcy. Tak, że trudno ogarnąć całą złożoność bohatera. A i tak po zmontowaniu, może się okazać, że film jest niedobry. Jednak minusem teatru jest to, że trzeba grać codziennie.”

Justin Theroux (1971) aktor amerykański

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=34852

„Kiedy się pisze dla filmu, jest się ocenianym przez jednego tylko sędziego – przez ten tajemniczy „teatr wewnętrzny”, ową najciemniejszą z sal, którą każdy z nas ma w sobie. Kiedy wyobraźnia buduje film, tam odbywa się niedoskonała i pełna wahań pierwsza projekcja. W tej samotnej, trudnej do opisania wizji, którą próbują rządzić po swojemu nasza miłość własna, duma, oczarowanie, okazujemy się wierni jednym scenariuszowym receptom, a inne łamiemy na oślep, często nieświadomie.”

Jean-Claude Carrière (1931)

Źródło: Ćwiczenia ze scenariusza, cyt. za: Maciej Karpiński, Niedoskonałe odbicie. Warsztat scenarzysty filmowego, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 2006, s. 5.

O miłości, O ćwiczeniach

„Studiowałem filozofię i zastanawiałem się, czy zdawać do szkoły teatralnej czy filmowej. Zorganizowałem ekipę i nakręciliśmy film. Był bardzo zły, ale nie o to chodzi. Oglądając go miałem wrażenie, że jego język jest bliższy teatrowi niż filmowi, i ostatecznie wybrałem krakowską PWST. Jednak moje podejście do teatru na początku było dość klasyczne.”

Krzysztof Garbaczewski (1983)

Źródło: Aneta Kyzioł, Ja mogę mówić, „Polityka” nr 5, 1 lutego 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/132072.html

O wrażeniach

„Gdyby film był kiepski, nie mielibyśmy o czym teraz rozmawiać, a ja spierdoliłbym misję wyznaczoną mi przez los.”

Cezary Ciszewski (1970)

Źródło: Piotr Czerkawski, Byłem w stanie umrzeć dla mojego filmu. Rozmowa z Cezarym Ciszewskim, stopklatka.pl, 17 grudnia 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=51287

O losie

„(…) bardzo sympatycznie zawsze odbieram kino czeskie. Jeśli mój film kojarzy się z produkcjami tej kinematografii, zdecydowanie przyjmuję to jako pochwałę dla rzeczy, którą zrobiłem.”

Paweł Wendorff (1965)

Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=38122

„Lubię grać w filmach akcji, ale gdy głównymi bohaterkami są w nich kobiety, mają one na ogół mało wspólnego z rzeczywistością. Najczęściej to jakieś męskie fantazje. W scenariuszu Salt znalazłam jednak prawdziwy dramat, Evelyn Salt to dobrze skrojona postać. Myślę, że „Salt” to doskonały film dla kobiet.”

Angelina Jolie (1975) aktorka amerykańska

Źródło: Będąc młodą szpieżycą, wywiad dla tygodnika „Ogoniok”, tłum. „Forum”, 23 sierpnia 2010.

O kobietach, O fantazji, O myślach, O rzeczywostości

„Mam nie najlepsze wspomnienia ze swojej pracy pedagogicznej w szkole filmowej. Nie uważam sztuki filmowej za pewien szczególny rodzaj maestrii, której istotę można przekazać. Wyznaję pogląd, wyniesiony z mojej praktyki, że jeśli ma się coś do powiedzenia, to każdy inteligentny człowiek potrafi zrealizować film. Potrzebne do tego umiejętności, to znaczy pewną wiedzę techniczną, pewne zasady i prawidła, może opanować w bardzo krótkim czasie. Zresztą nie robi filmu sam. Reżyserii nauczyć nie można. Jest to szczególna predyspozycja, pewien zespół środków, które są podstawowe i cała umiejętność to nie tyle ich używanie, ile bezustanne odświeżanie tych środków. Ani sposobów inscenizacji, ani sposobu pracy z aktorem, ani sposobu montażu – nie można nauczyć. Jeżeli stwarza się i kanonizuje pewne stałe zasady, jeśli przekazuje się je uczniom po to, by je przyjęli za swoje i stosowali, znaczy, że chcemy, by przyjęli za swoje pewne sztampy, a one są już nieświeże, z drugiej ręki.”

Jan Rybkowski (1912–1987) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: Danuta Karcz, Opisanie świata, „Kino” nr 6 (204), czerwiec 1984, s. 7.

O czasie

„Pierwszy raz zetknąłem się z dubbingiem, będąc w zespole Fasolki. Najwidoczniej poszukiwano dziecięcych głosów, więc ktoś z produkcji zgłosił się do Fasolek, wybrano mnie i tak pierwszy raz znalazłem się w studio. Był początek lat 90., miałem z 7 lat i zaproszono mnie do roli prosiaczka w Kubusiu Puchatku. Zamiast dubbingować, zacząłem powtarzać to samo co mówi postać po angielsku… Chyba nie byłem rozgarniętym dzieckiem, więc współpraca się zakończyła i wróciłem do śpiewania w Fasolkach. Po kilku latach z castingu dostałem się do Teatru Polskiego Radia, gdzie najpierw uczyłem się pod okiem Jana Warenyci, a potem nagrywałem słuchowiska. Na stanowisku kierownika produkcji, pracował tam Romuald Cieślak, który wyłowił mnie do studia Master Film. Potem już poszło. Byłem sprawny i elastyczny, poza tym umiałem już pracować z mikrofonem, więc zacząłem grać w innych studiach.”

Grzegorz Drojewski (1983)

Źródło: wywiad, styczeń 2011 http://www.dubbing.pl/wywiady/

O dzieciach, O poszukiwaniu, O studiach, O współpracy

„Bardzo lubię podobną kombinację – gdy film toczy się na granicy realizmu i fantazji.”

Dariusz Gajewski (1964) reżyser polski

Źródło: „Kino” 11/2008

O fantazji

„Film przypomina operację militarną: wszystko musi być na czas.”

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

Źródło: Juliusz Machulski przyznaje, że „Seksmisja” była seksistowska, www.oska.org.pl

O czasie

„Podczas zdjęć podeszło do mnie parę dzieciaków z pytaniem, co my tu kręcimy? Odpowiedziałem, że Praskie miraże. Oni zaczęli wołać wtedy na innych, żeby też przyszli, bo kręcą tu… Praskie murarze. Dziś można powiedzieć, że te Praskie murarze właściwie bardzo dobrze pasują do całej ekipy. Wszyscy byliśmy scementowani w poczuciu, że robimy film, który dla każdego jest osobiście ważny. Jako aktorowi dawało mi to duże poczucie komfortu, mogłem się bez problemu otworzyć.”

Marcin Kwaśny (1979) Polski aktor

o pracy na planie filmu Rezerwat, tytuł roboczy brzmiał Praskie miraże.

Pytanie

„Widzowie starają się dotrzeć do sedna i zrozumieć film przez pryzmat własnych doświadczeń. A przeciętna recenzja tak naprawdę jest streszczeniem filmu, do tego dość precyzyjnym. Odbiera więc widzowi całą przyjemność niespodzianki i tajemnicy, jaką z sobą niesie oglądanie filmów. W recenzjach pojawiają się też oczywiście oceny, ale dość rzadko mamy w nich do czynienia z prawdziwą analizą. Czasem film jako całość może być nieudany, ale może być w nim coś fantastycznego, pięknego, ważnego – epizod, aktor, muzyka – coś, co warto dostrzec. (…) Mam wrażenie, że krytycy piszą bez cienia pokory i uwagi wobec tego, co widzą. We wszystkich opiniach widzów czuję konkretnego, żywego człowieka, za recenzją widzę natomiast znawcę kina, który wie wszystko, ale trudno jest znaleźć w tym, co mówi i pisze, rys osobisty.”

Dorota Kędzierzawska (1957) polska reżyserka filmowa

Źródło: Anna Bielak, Żeby nie narzekać http://www.dwutygodnik.com/artykul/4292/, Dwutygodnik.com nr 101/2013.

O przyjemności, O muzyce, O wrażeniach, O czasie

„Każdy kraj ma swoje prawa i zasady. Kiedy film jest zbyt brutalny, nie puszczą go w Chinach.”

Jet Li (1963) chiński aktor, mistrz i trener wushu

Źródło: „To i Owo” nr 21, 19 maja 2009, s. 5.

„Na początku malowałem i bardzo mnie to pochłaniało. Nie potrafiłem robić tego dobrze, dlatego zająłem się fotografią, wydawało mi się to łatwiejsze. Chciałem studiować fotografię, ale wówczas nie było w Polsce szkoły fotograficznej, pozostawała operatorka. Zacząłem studiować na wydziale operatorskim, chociaż nie miałem żadnych predyspozycji. Film jest strukturą dynamiczną, opisem świata w ruchu, to obce medium… Nie wiem, czy kiedyś je zrozumiem, bo dążę nieustannie do obrazu zastygłego – malarskiego lub fotograficznego. Moje filmy są prawie nieruchome.”

Adam Sikora (1960)

Źródło: Czakramy śląskiej energii. Z Adamem Sikorą, reżyserem, operatorem filmowym i fotografem rozmawia Bożena Perska, cyt. za: Jerzy Armata, Adam Sikora, culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_sikora_adam

Obraz

„Krytyk może powiedzieć, że jemu się coś nie podoba, ale powinien też zachęcić ludzi do tego, żeby poszli na wystawę, posłuchali płyty, zobaczyli film czy obejrzeli pokaz mody i sami wyrobili sobie opinię. Nie chodzi o to, żeby generalizować i pisać, że coś jest po prostu złe i nie warto temu poświęcić czasu.”

Christopher Lambert (1957) amerykański aktor i producent filmowy

Źródło: Mistrz i Małgorzata http://kobieta.interia.pl/tylko-u-nas/wywiady/news/mistrz-i-malgorzata,1178387,1682

O kobietach, O ludziach, O czasie

„Widziałem jakiś czas temu Katyń Wajdy. Piękny film, gdzie wspaniale zagrała chociażby Maja Ostaszewska. Poza tym jest to temat, o którym Czesi nie wiedzą zbyt wiele. Film ten zmusił mnie do poznania tej historii. Podobnie opowieść o pułkowniku Kuklińskim. Rzecz niezwykła. Macie naprawdę bardzo dużo do opowiedzenia. Myślę, że dla wszystkich byłoby to korzystne, gdybyśmy robili część filmów razem. Mam nawet taką nadzieję, że tak będzie. Polscy aktorzy, czescy i słowaccy mogliby z powodzeniem grać w filmach poszczególnych kinematografii. W Czechach właściwe nie znamy waszych artystów, a szkoda.”

Václav Jiráček (1978)

o polskiej kinematografii. Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=56337

O historii, O myślach, O czasie, O myśleniu

„(…) film zawsze poszukiwał skrajności, ponieważ istotą filmu jest konflikt (…).”

Olaf Lubaszenko (1968) aktor i reżyser polski

Źródło: wywiad dla Stopklatki http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=4581

O poszukiwaniu

„To film, w którym nie ma superbohaterów, potworów z kosmosu czy wielkich scen batalistycznych. Jest za to niebanalny bohater, fascynująca postać o poplątanym życiorysie.”

Leonardo DiCaprio (1974) aktor amerykański

o filmie Aviator. Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Dobry scenariusz, reżyser, aktorzy. Gwiazda „Aviatora” Leonardo DiCaprio specjalnie dla Stopklatki, 17 lutego 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=24286, tłum. Krzysztof Lipka-Chudzik

O gwiazdach

„Dobry film istnieje na wielu poziomach. Mądrzejszy widz odbierze go inaczej niż masowy.”

Bogusław Linda (1952) aktor i reżyser polski

Źródło: wywiad, „Gala”, 4-5/2010 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/viewpointer/1/artykul/boguslaw-linda-zmusil-mnie-pan-do-mowienia.html?page=2

„Myślę, że ten film mówi o bezsensie przemocy. Ja ucieleśniam przemoc. Jestem przemocą samą w sobie w tym filmie i jest człowiek… który stara się znaleźć w niej sens, a ostatecznie nie ma żadnego sensu.”

Javier Bardem (1969) hiszpański aktor

o filmie To nie jest kraj dla starych ludzi.

O ludziach, O myślach, O myśleniu, Sens

„Szczerze mówiąc, ja po każdym filmie dostaję jakąś specjalizację, podczas gdy następny film jest zawsze inny. Gdy zrobiłem W zawieszeniu, to się mówiło, że jestem specjalistą od „statycznego dramatu psychologicznego, głęboko osadzonego we współczesnych realiach”. Później zrobiłem Ostatni prom, którego akcja rozgrywała się na otwartym morzu i bohaterami byli reprezentanci różnych grup społecznych. Jeśli można coś generalizującego powiedzieć o moich filmach to to, że zawsze się staram, żeby one działy się w jakimś konkretnym czasie i coś nowego, ważnego o każdym nowym etapie historii opowiadały. I gdy w ten sposób popatrzymy na mój nowy film, to on nie powinien być zaskoczeniem. Nie ma zmiłuj jest pewną sumą i zapisem tego, co się w Polsce wydarzyło i co się rozwija, co się dzieje.”

Waldemar Krzystek (1953) polski reżyser, scenarzysta filmowy

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=660

O historii, O czasie

„Pewnej listopadowej nocy zadzwonił do mnie Józef Nyka z gratulacjami za zdobycie Grand Prix na Banff Mountain Film Festival. Pomyślałem, że żartuje (…). Nazajutrz, gdy odezwały się inne telefony, wszedłem na stronę festiwalu w Banff i dowiedziałem się, że od dawna nie żyję, a ostatnia kopia filmu została uratowana z pożogi stanu wojennego i pokazana na festiwalu. Amerykanin litewskiego pochodzenia, Alex Bertulis, wydał rzekomo dziesięć tysięcy dolarów na rekonstrukcję filmu. Kiedy zatelefonowałem do Banff i zapytałem, jak mogę odebrać nagrodę, nastąpiła cisza – chyba konsternacja.(…) Pieniądze dostałem, ale statuetki już nie, bo ów człowiek, który „uratował” film, stwierdził, że mu się rozbiła.”

Jerzy Surdel (1935–2018) polski reżyser filmowy i telewizyjny, himalaista i taternik

Źródło: Andrzej Mirek, Jerzy Surdel o „Odwrocie”, filmie górskim i wspinaniu http://www.goryonline.com/Jerzy_Surdel_o_Odwrocie_filmie_gorskim_i_wspinaniu,13489,384,0,0,F,news.html, „Góry” nr 219, sierpień 2012

O pieniądzach, O ciszy

„Kamikaze startowali uspokojeni wewnętrznie. To brzmi jak film lub powieść, ale tak było. Uśmiechali się, prosili o obserwowanie startu, poklepywali się po ramieniu. To nie jest żadna bajka. Wszyscy bez wyjątku startowali ze skupionym wzrokiem i podniesionym czołem. Sądzę, że startowali i ginęli z tragiczną odwagą ludzi odkrywających religię lub Zen. Kamikaze widzieli, że ich odwaga tworzy chwałę historii. Żołnierze wszystkich stopni łącznie z dowódcą odprowadzali pilotów na start. Byli zdenerwowani, płakali, nie mogąc znaleźć słów zachęty.”

Takeo Tagata (1916–2008) japoński pilot wojskowy, autor książek historycznych i propagator historii

komentarz na temat determinacji pilotów kamikaze.
Źródło: Wielka encyklopedia lotnictwa nr 3, dołączony film z serii Aviator pt. Kamikaze – boski wiatr

O ludziach, O religii, O historii, O bajkach