Cytaty na temat dziennikarz
strona 3

„Dziennikarz: Jesteś bardziej spokojną osobą, czy taki kozak bardziej?
Marcin Możdżonek: Taki kozak bardziej.”

Marcin Możdżonek (1985) siatkarz polski

„Potem Grzegorz wyszedł z szatni i został zaatakowany przez dziennikarza telewizyjnego, który w zasadzie włożył mu kamerę w twarz, a Grzesiu, aby ten się od niego odczepił, powiedział, że Leo już „nie ma.””

Antoni Piechniczek (1942) piłkarz polski, trener

o zwolnieniu Leo Beenhakkera. Źródło: gazeta.pl http://www.sport.pl/sport/1,65025,7182004,Piechniczek__Leo_schowal_sie__w_klopie_.html, 24 października 2009

O sporcie

„W serialach zaczynają grywać modelki, piosenkarze, dziennikarze. Sztuka zdemokratyzowała się w sposób niebywały. Ktoś, kto prezentuje wypchaną zebrę w formalinie lub czaszkę ludzką inkrustowaną brylantami, uważa się za artystę. Jestem przekonany, że także w sztuce powinny obowiązywać pewne kryteria. Te, które uwzględniają istotną różnicę między np. kompozycjami Piotra Rubika i Krzysztofa Pendereckiego. Nie każdy, kto występuje na scenie, jest aktorem, i nie każdy, kto gra na instrumencie, jest muzykiem. Sam fakt, że ktoś ma sklep, nie znaczy, że jest handlowcem. Są jeszcze, myślę, jakieś punkty odniesienia. Zresztą nie tylko w Polsce. Idąc do teatru, niejeden widz zastanawia się, czy np. tarzanie się na scenie jest sztuką. Chcemy zobaczyć Szekspira, a to, co powstaje, jest tylko jego recyklingiem. Tego rodzaju sztuka – mówię otwarcie – mnie nie interesuje.”

Wojciech Pszoniak (1942) polski aktor

Źródło: „Rzeczpospolita”, 9 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20417

O sztuce, O grach, O myślach, O czytaniu

„Nierealny. Najman jest pseudosportowcem i mnie tylko boli, że on uważa się za jakiegoś sportowca, boksera… w zasadzie nie wiem, jaką on uprawia dyscyplinę sportu. On tak naprawdę nigdy w życiu nie był i pewnie nigdy nie będzie poważnym sportowcem. Próbuje swoją osobą podważyć umiejętności Salety i mówić, że to jest nikt. Saleta był mistrzem Europy! To samo z Pudzianem, który był mistrzem świata strongmanów. On po prostu próbuje być kontrowersyjny, a to jest po prostu śmieszny człowiek, który próbuje powiedzieć, że ze Świerczewskim to on się będzie bił, że mnie pokona gdzieś tam w kisielu. Ja nie potrzebuję się promować na jakimś śmiesznym Najmanie, bo to jest dla mnie pseudosportowiec. Ja się pana zapytam, pan jest dziennikarzem. Jaką on dyscyplinę uprawia? MMA? K-1? Boks?”

Piotr Świerczewski (1972) piłkarz polski

o Marcinie Najmanie. Źródło: Daniel Dziubicki, Świerczewski: nie będę walczył z jakimś śmiesznym Najmanem http://eurosport.onet.pl/pilka-nozna/eliminacje-ms/swierczewski-nie-bede-walczyl-z-jakims-smiesznym-n,1,5281702,wiadomosc.html, onet.pl, 19 października 2012 r.

O sporcie

„I nawet jeżeli nasi premierzy czy prezydenci bywają błaznami, nie powinniśmy się śmiać z nich zbyt głośno. Jest taki dowcip braci Marx: „Ten człowiek wygląda jak skorumpowany kretyn i zachowuje się jak skorumpowany kretyn – ale to nie powinno nikogo mylić. On naprawdę jest skorumpowanym kretynem”. To samo można powiedzieć o teflonowych politykach-klaunach: mimo że są tym, kim wydają się być, ich wygląd i tak kompletnie nas myli.
Mamy do czynienia z postmodernistycznymi politykami, od których nikt nie oczekuje, że zrealizują swój wyborczy program. To czyni ich odpornymi na wszelką sensowną krytykę: bo skoro ich słowa i tak nic nie znaczą, to co w ogóle można im zarzucić. To się zaczęło jeszcze za Reagana (nic dziwnego, że pionier tego trendu był aktorem): jego popularność szła do góry właśnie wtedy, gdy dziennikarze wytykali mu kłamstwa lub błędy.”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

Źródło: Wywiad w Newsweeku, 5 stycznia 2010 http://www.newsweek.pl/magazyn/artykuly/Europa/zizek-dla-newsweeka--dlaczego-kapitalizm-zawsze-zwycieza,51206,6

O kłamstwie, O wyglądzie

„W dokumentach Instytutu Pamięci Narodowej zachowały się na jej temat dokumenty komunistycznej bezpieki, z których wynika, że od momentu uzyskania pełnoletności wyjeżdżała do krajów kapitalistycznych, co było wówczas rzadkością. Ojciec Moniki Olejnik był wysoko postawionym funkcjonariuszem Służby Bezpieczeństwa i zgłaszał każdorazowo przełożonym wyjazd córki za granicę. Jeden z pierwszych dokumentów paszportowych obecnej gwiazdy TVN był wystawiony na nazwisko Monika Praczuk – co ciekawe, zachowała się jedynie obwoluta tych akt. Pierwszy mąż późniejszej dziennikarki nazywał się Mateusz Praczuk.”

Dorota Kania (1964)

Źródło: Ujawniamy nieznane fakty z życia ludzi mediów - fragmenty książki "Resortowe dzieci", niezalezna.pl, 12 grudnia 2012 http://niezalezna.pl/49405-ujawniamy-nieznane-fakty-z-zycia-ludzi-mediow-fragmenty-ksiazki-resortowe-dzieci

O dzieciach, O ludziach, O książkach, O zachowaniu

„W mojej orientacji jest to dziennikarz trochę bardziej znany, niż ten, który ze mną prowadzi obecnie rozmowę.”

Andrzej Zybertowicz (1954) socjolog polski

do redaktora Mariusza Pietrasika o Jacku Żakowskim.
Źródło: Wieczór Wyborczy w TVP INFO, 22 maja 2014.

„Większości społeczeństwa wygodnie jest poddawać się kłamliwym poglądom głoszonym przez wielu dziennikarzy i nie podejmować żadnych czynów.”

Maria Szyszkowska (1937) polska działaczka polityczna, filozof

Źródło: Atomizacja społeczeństwa

„Trzeba podkreślić, że trzech dziennikarzy na czele z Wojciechem Czuchnowskim stworzyli z byłymi funkcjonariuszami CBA związek przestępczy po to, aby ujawniać informacje niejawne, po to, aby narażać czynnych dziś funkcjonariuszy na utratę życia, po to, aby dekonspirować metody pracy operacyjnej i po to, aby opinii publicznej przedstawiać mnie w nierzetelnym świetle.”

Tomasz Kaczmarek (1976) polski funkcjonariusz Policji i Centralnego Biura Antykorupcyjnego

komentując publikację na jego temat w „Gazecie Wyborczej”. Źródło: Kaczmarek komentuje publikacje o CBA: Dziennikarze stworzyli związek przestępczy z byłymi agentami, gazetaprawna.pl 14 grudnia 2012 http://www.gazetaprawna.pl/artykuly/666528,kaczmarek_komentuje_publikacje_o_cba_dziennikarze_stworzyli_zwiazek_przestepczy_z_bylymi_agentami.html#

„Elżbieta Radziszewska, pełnomocniczka polskiego rządu ds. równego traktowania, została wykluczona ze składu jury konkursu dla dziennikarzy o nagrodę Unii Europejskiej „Together against Discrimination”. Powiedziała bowiem, że szkoły katolickie muszą mieć prawo do odrzucenia aktywnego homoseksualisty jako nauczyciela, gdyż może to powodować konflikt z zasadami wyznawanymi przez szkołę.”

Gabriele Kuby (1944)

Globalna rewolucja seksualna
Źródło: s. 383

O nauczycielach

„Ktoś kiedyś powiedział, że nie ma głupich pytań, a jednak dziennikarze czasami potrafią takie wymyślić.”

Sławomir Master (1983)

Źródło: volley24.pl http://www.volley24.pl/index.php/Mam-z-Toba-do-pogadania/Mam-z-Toba-do-pogadania-Slawomir-Master

Pytanie

„To jest to czego Lis nie mógł darować Kani. Kiedy bowiem swoją karierę rozpoczynała Monika Olejnik u szczytu swoich karier dziennikarskich byli Aleksandra Kedaj i Waldemar Kedaj, czyli rodzice Hanny Lis. Kiedy w roku 1982 dziennikarzy wyrzucano z roboty, kiedy wiele osób dostawało bilet na zachód tylko w jedną stronę, Waldemar Kedaj został stałym korespondentem „Trybuny Ludu” w Sztokholmie, żona zaś pana Kedaja była redaktorem i lektorem dzienników telewizyjnych. Mówiąc krótko, byli to reżimowi propagandyści, których wówczas wszyscy, którzy byli w oporze do władzy ludowej i stanu wojennego, uważali po prostu za zdrajców. Zarówno Aleksandra Kedaj i Waldemar Kedaj znaleźli się na „liście Kisiela”. W roku 1984 wymieniając ciurkiem w swoim tekście pt. „Moje typy” imiona i nazwiska kilkudziesięciu osób Stefan Kisielewski postanowił oddać w ten sposób „hołd” wszystkim tym, którzy w miejsce dziennikarstwa uprawiali czerwoną propagandę. I dlatego właśnie tak Tomasz Lis się zagotował na tekst Doroty Kani. Bowiem osią powyższego zdania Doroty Kani i całego sporu z Olejnik jest przekaz, że wiele osób, które zrobiły kariery m. in. w mediach zawdzięcza po prostu swoim dobrze umocowanym rodzicom oraz zbudowanym silnym układom.”

Jerzy Wasiukiewicz (1966)

Źródło: Tomasz Lis atakując brutalnie Dorotę Kanię nie broni Moniki Olejnik, ale staje w obronie Hanny Lis, wpolityce. pl, 8 lipca 2012 http://wpolityce.pl/dzienniki/dziennik-jerzego-wasiukiewicza/31964-tomasz-lis-atakujac-brutalnie-dorote-kanie-nie-broni-moniki-olejnik-ale-staje-w-obronie-hanny-lis

O ludziach, O rodzicach

„Z jednej strony dzisiaj osiągnęliśmy swój cel – jesteśmy w mistrzostwach świata. Ale to nie o to chodzi. Jeżeli tu pracujesz przez dziesięć dni i zdobywasz szacunek, u dziennikarzy, u ludzi, u kibiców swoich i przeciwnych, to nie możesz sobie przez pierwsze 10 minut z Francją wyjść i robić, co chcesz.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

po przegranym meczu z Francją, na ME 2010.

O ludziach

„Nie odniesie sukcesu w świecie nauki ten, kto wbrew ogólnie przyjętym przekonaniom – rozpowszechnionym przez dziennikarzy i matki naukowców – nie uświadomi sobie wyraźnie, że pokaźna liczba pracowników nauki to ludzie nie tylko ograniczeni i tępi, ale wręcz głupi.”

James D. Watson (1928) biochemik amerykański, noblista

Źródło: Podwójna helisa, rozdział II

O ludziach, O matce, O nauce, O sukcesie

„Czasami rzeczywiście wymyślam i opowiadam w wywiadach różne anegdoty o sobie, ale są one na tyle prawdopodobne, że trudno w nie nie uwierzyć. Dziennikarze łatwo je „łykają”. Oczywiście nie wymyślam ich od początku do końca – w każdej jest troszeczkę prawdy.”

Edyta Jungowska (1966) aktorka polska

Źródło: „Program TV”, marzec 2005

„Dla dziennikarza, blogera czy publicysty nie ma większego wyzwania, niż być tam, gdzie słowa, wiadomości, wolność są najpotrzebniejsze.”

Yoani Sánchez (1975)

Źródło: list do Międzynarodowego Instytutu Prasy, opublikowany w: Kuba więzi, więc blogerka pisze list, „Gazeta Wyborcza”, 16 września 2010.

O wolności

„Wciąż czytam komentarze w prasie i moja konsternacja rośnie. Nagroda dziennikarzy akredytowanych przy festiwalu w Gdyni to chyba jedyna nagroda na świecie, której kapituła nie tylko gratuluje swojemu faworytowi, ale informuje też inne gremium, że skoro oni nagrodzili kogo innego, to są niekompetentni i „nie zrozumieli”, ich laureat „nie zasłużył” i właściwie powinien się wstydzić, że w ogóle startował w konkursie, bo nagroda „nic mu nie da.””

Michał Chaciński (1971) polski dziennikarz

o werdykcie jury podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w 2011 roku. Źródło: Zdecydowany, nie uparty. Wywiad z Michałem Chacińskim, stopklatka.pl, 23 czerwca 2011 http://www.stopklatka.pl/wydarzenia/wydarzenie.asp?wi=78196

O czytaniu

„Pan Tomasz Lis za szybko jeździ, za szybko myśli, za szybko ocenia, za szybko wysuwa wnioski, stąd oceny są wyjątkowo pobieżne. Proszę więc Pana Redaktora, żeby trochę zwolnił. Wolniej – wtedy można się zastanowić i nad paroma faktami. I jeszcze proszę, żeby tylko choć na chwilę wyciszyć ego, które wie lepiej (wie lepiej, jaka prędkość jest adekwatna na danym odcinku drogi, wie lepiej, że tego znaku tu nie powinno być, wie lepiej, że ten fotoradar to stoi tylko po to, żeby nabić kieszeń Rostowskiemu). Także w zawodzie dziennikarza czasem wolniej – podobnie na drodze – znaczy mądrzej.”

Sławomir Nowak (1974) polski polityk

Źródło: Minister transportu: Tomaszowi Lisowi przydałby się w życiu fotoradar (list), tokfm.pl, 11 stycznia 2013 http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,102433,13181915,Minister_transportu__Tomaszowi_Lisowi_przydalby_sie.html

O myślach, O czasie, O prędkości, O myśleniu

„Dziennikarz: Ty odnosisz wszystko do igrzysk, ale mistrzostwa świata też są niezwykłą wartością i osiągnięciem w skali historii.
Łukasz Kadziewicz: Tak naprawdę jesteś taki dobry, jak twój ostatni mecz. Moje ostatnie mecze są średniej jakości, więc nie mam prawa wyciągać rąk do osiągnięć.”

Łukasz Kadziewicz (1980) siatkarz polski

o przegranej piłce na igrzyskach olimpijskich w 2008. Źródło: Kulisy Sportu (zapis wywiadu w serwisie YouTube). http://www.youtube.com/watch?v=kDEQ9E5YIx4&feature=mh_lolz&list=PL67A2999A04310D4B

O historii, O sporcie

„Samoobrona, która potrafiła zablokować mównicę sejmową, będzie także umiała zamknąć usta tym dziennikarzom, którzy opluwają księdza Jankowskiego.”

Danuta Hojarska (1960) polski rolnik i polityk

Źródło: Prałat przeprasza za wiernych, wprost.pl, 16 sierpnia 2004 http://www.wprost.pl/ar/?O=65164

„Nic się nie zaczęło. Nawet CBA (podlegające, przypomnę, bezpośrednio premierowi państwa, kiedyś Jarosławowi Kaczyńskiemu, dzisiaj Donaldowi Tuskowi), odkrywające to, o czym wszyscy wtajemniczeni (jakieś parę tysięcy ludzi, nie licząc dziennikarzy) wiedzieli od dawna. To znaczy to, że „polscy biskupi” (taka zbitka słowna) od dwudziestu lat odzyskują majątki Kościoła przy użyciu dawnych oficerów SB, najczęściej z IV Departamentu zajmującego się zwalczaniem Kościoła, którzy tak skutecznie łamali sumienia księży, że aż się z nimi w końcu zaprzyjaźnili. Nawet zatem owo (już Tuskowe, a nie Kaczyńskie) CBA odkrywające tę niezwykłą, niespodziewaną rewelację o esbekach ekspiacyjnie pracujących dla księży (u Goi, jak pamiętacie, osły dosiadają ludzi), to jedynie nowa forma tradycyjnego polskiego dialogu państwa i Kościoła.”

Cezary Michalski (1963) polski eseista i prozaik

Źródło: krytykapolityczna.pl, 26 września 2010 http://www.krytykapolityczna.pl/CezaryMichalski/Orientacjanaprawo/menuid-291.html

O ludziach

„Ale gdy zaczyna się nas karmić nienawiścią każdego dnia, w każdym przemówieniu w Sejmie, we wszystkich mediach, to ta nienawiść zaczyna wchodzić nam w krew. Przedostaje się do naszego myślenia. Porządkuje nam świat. Polityk wskazuje wroga, dziennikarz ogłasza to w formie sensacji, bo tylko w ten sposób trafi do odbiorcy, i tak powstaje trójkąt szaleństwa, w którym idea prawdy przestaje być ważna. Liczy się tylko skuteczność (polityka), sprzedawalność (media) i zaspokojenie ciekawości (wyborcy). A nad wszystkim czuwa przymierze tronu i ołtarza.”

Bogdan de Barbaro (1949)

Źródło: Karmieni nienawiścią. Dziś agresja wobec innych jest zachowaniem pożądanym, a jeśli potępianym to przez te niecne elity – mówi prof. Bogdan de Barbaro, psychiatra, współautor wydanej właśnie książki „Polska na kozetce”. Rozmawia Aleksandra Pawlicka, „Newsweek”, 5–11 grudnia 2016, s. 39.

O nienawiści, O książkach, O świecie, O zachowaniu

„Kiedy polskim dziennikarzom i innym moralistom pokazuje się stręczycielstwo, zepsucie wyższych klas, zablokowany awans młodych kobiet itp., kiedy pokazuje się to wszystko w pięknie wystylizowanych, a nawet (o zgrozo!) brutalnych amerykańskich filmach, to chętnie się użalą, pokiwają głowami i westchną, jakie to życie jest trudne. Kiedy ktoś podstawi im pod nos obrazek z własnego podwórka, ze świętym oburzeniem skomentują, że kolory dobrał nie takie, a w ogóle to złą metodę wybrał – obrazki są pfe! Trzeba było napisać wiersz.”

Agata Szczęśniak (1980)

Źródło: Latkowski, pisz wiersze, krytykapolityczna.pl, 7 czerwca 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/opinie/20130607/szczesniak-latkowski-pisz-wiersze

O życiu, O kobietach

„Nic się nie zmienia w tym względzie od 30 lat. Dziś prasa nie służy informacji, ale korzyściom: polityków, ludzi biznesu, ideologii. Trzeba dziś jasno powiedzieć, że zarobki dziennikarzy nie idą za etyką, ale za sensacją, za newsami.”

Krystyna Czuba (1937)

Źródło: Ojczyznę wolną racz nam wrócić, Panie..., naszdziennik.pl, 4 maja 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100504&typ=po&id=po01.txt

O ludziach, O biznesie, O ojczyźnie

„Czytałem kiedyś wywiad z Irvinem Berlinem. Dziennikarz zapytał go czego się najbardziej obawia, a on odpowiedział: „Że któregoś dnia sięgnę po natchnienie i odnajdę tylko pustkę”. To właśnie stało się ze mną, kochanie. Miałem to coś, czułem, że natchnienie krąży we mnie razem z krwią w żyłach, a teraz sięgam po nie i natrafiam na pustkę.”

Richard Yates (1926–1992)

Wielkanocna parada

O czytaniu, Kochać się

„Partia, która zdobywa 0,7 proc. w wyborach nie zasługuje ani na własną gazetę ani na biura – Bogusław Ziętek po przegranych wyborach do Europarlamentu w 2009 roku w liście do członków partii i dziennikarzy Trybuny Robotniczej. Po tych słowach zlikwidował tygodnik „Trybuna Robotnicza” i biura partii w całej Polsce”

Bogusław Ziętek (1964) polski działacz związkowy

Źródło: zenonmowi.bloog.pl http://zenonmowi.bloog.pl/id,6235215,title,PELNA-HISTORIA-ZIETKA-I-PPP,index.html

O historii

„Dziennikarze drażnią mnie dwoma pytaniami. Pierwsze to: „czy do kadry trafiłeś tylko ze względu na to, że trenerem jest twój ojciec?”, a drugie: „jakie są relacje twoje i twojego ojca na płaszczyźnie zawodnik-trener?””

Bruno Mossa Rezende (1986) siatkarz brazylijski

Źródło: volley24.pl http://www.volley24.pl/index.php/Mam-z-Toba-do-pogadania/Mam-z-Toba-do-pogadania-Bruno-Rezende

O relacjach, Pytanie

„To właśnie w nich [dziennikarzach] lubię! Wszyscy zadają dokładnie te same pytania, a ja zawsze udzielam dokładnie tych samych odpowiedzi! Nie muszę się zastanawiać, po prostu stoję i jak mantrę powtarzam tę samą śpiewkę.”

Emma Watson (1990) brytyjska aktorka dziecięca

That’s the good thing about them! They all ask exactly the same questions and you can say exactly the same answers! You don’t have to think, you can just stand there like a broken record going LALALA. (ang.) o zadawaniu tych samych pytań przez dziennikarzy. Źródło: imdb.com http://www.imdb.com/name/nm0914612/bio#quotes

Pytanie

„W uelastycznienie i jego zbawienny wpływ wierzą już chyba tylko dziennikarze ekonomiczni i eksperci organizacji reprezentujących przedsiębiorców. Poza Polską najbardziej elastyczny kodeks pracy w Europie ma Hiszpania i wiemy, jak wygląda tam sytuacja. Z badań wynika też, że elastyczne zatrudnienie wcale nie pomaga w uzyskaniu stałej pracy. Wejście w system pracy śmieciowej staje się dla pracowników ślepą uliczką. Z jednej śmieciowej pracy przeskakuje się do drugiej.”

Maciej Gdula (1977) sociolog

Źródło: Nadchodzi przyszłość, krytykapolityczna.pl, 27 maja 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/Opinie/GdulaNadchodziprzyszlosc/menuid-197.html

O przyszłości

„W Helsinkach jest ciepło i wstrętnie. Śliska bryja, na którą pada deszcz, tak że taksówki ślizgają się. Piętnaście delegacji z krajów, już będących członkami Unii Europejskiej i drugie tyle z krajów, które chcą się włączyć do Wielkiej Szczęśliwej Rodziny. Schroeder, Chirac, Joschka, Tony Blair, Iwan Kostow. Dwa i pół tysiąca dziennikarzy. Widzę śpieszących się starych znajomych, którzy wchodzą i wychodzą dokądś. Dom wariatów.”

Antoni Georgijew (1963)

W poszukiwaniu utraconego wiersza. Opowieść wigilijna

O wariatach, O domu

„Dziennikarze byli zainstalowani w specjalnym pomieszczeniu. Na drzwiach wisiała tabliczka: HIBERNACJA – osobom nieupoważnionym wstęp wzbroniony. I poniżej odręcznie dopisana: Budzić tylko w razie rewelacji.”

Robert Sheckley (1928–2005) amerykański pisarz science fiction

Źródło: Skazaniec w kosmosie

„Wielu dziennikarzy relacjonowało wydarzenia 11 listopada w taki sposób, jakby między narodowcami i tzw. antyfaszystami była oczywista symetria – po prostu się bili. To kłamstwo, stroną atakującą byli narodowcy. Blokujący bronili się, były też przypadki odrzucania kamieni – nie widziałem, by atakowali.”

Seweryn Blumsztajn (1946)

Źródło: wyborcza.pl, 18 listopada 2010 http://wyborcza.pl/1,76842,8682995,Nasze_ulice.html?as=1&startsz=x#ixzz161TQCazo

O kłamstwie

„Dziennikarze mogą pisać wszystko, ale dla mnie jest w tej chwili najważniejszy tylko następny turniej. W tym sezonie udało mi znaleźć luz. Jestem dobrze przygotowany, mam szybkie motocykle i co mogę jeszcze zrobić? Tylko walczyć o wygrane w kolejnych wyścigach. Nauczyłem się już, że gdy się czegoś za bardzo chce, to często nie wychodzi.”

Tomasz Gollob (1971) żużlowiec polski

Źródło: Joachim Przybył, Tomasz Gollob: Znalazłem luz, mam pomysł i fantazję, pomorska.pl, 20 czerwca 2010 http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100620/ZUZEL01/232857391

O fantazji

„Przygotowujący się do kapłaństwa – notabene uczyłem takich blisko 50 lat – studiują 6 lat, w tym nie tylko teologię, ale także filozofię, psychologię, socjologię, pedagogikę i literaturę. Wszyscy kończą magisteriami na wydziałach uniwersyteckich. Wielu z nich robi jeszcze doktoraty. Liberał powinien wiedzieć, że neoprezbiter ma wykształcenie dużo bardziej gruntowne, głębokie i szersze niż początkujący dziennikarze. Poza tym krytykowani przez liberałów proboszczowie są dużo mądrzejsi niemal od wszystkich polityków i demagogów medialnych. Przede wszystkim są sto razy bardziej uczciwi i patriotyczni. Co więcej, i przeciętny robotnik czy chłop polski przewyższa wyraźnie większość liberalnych inteligentów. Skrajni liberałowie bowiem wyglądają na szalonych.”

Czesław Bartnik (1929) polski teolog, duchowny katolicki, poeta

Źródło: Kościół polski w oczach liberała, naszdziennik.pl, 26 czerwca 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20080626&typ=my&id=my11.txt

O wykształceniz, O literaturze

„Jednym z powodów, dla których przestaliśmy wpuszczać tutaj dziennikarzy było to, że gdy byli tutaj parę dni i widzieli mnie w klubach, pisali wtedy, że dookoła mnie są moi uczniowie czy „wyznawcy”. Słowo „wyznawca” – to tak jak „pierdol się”. Są moimi przyjaciółmi, ale że nie są Billym Corganem czy Heleną Christensen są tylko moimi uczniami lub „wyznawcami”. Pierdol się za obrażanie moich przyjaciół. To jest dla mnie kurwa niesamowite.”

Billy Corgan (1967)

Źródło: „Icon Magazine”, sierpień 1998

„Halo, halo, witam państwa bardzo serdecznie, dzień dobry, a właściwie dobranoc, bo różnica czasu między moim a waszymi zegarkami wskazuje mi na to, że mam chyba pełne prawo tak powiedzieć. Wszystkie zegary na stadionie w Caracas, wielkim, nowoczesnym mieście, po placach i ulicach, których jeżdżą również polskie jaskółki postepu technicznego. Widziałem tam dzisiaj Żuka, a właściwie, dosłownie, cały autobus, przystrojony flagami naszych pobratymców zza demokratycznej Łaby, wszyscy bardzo podnieceni, ale w ramach całkowicie dozwolonej przepisami, z flagami i piosenkami o bardzo południowym temperamencie. A popołudniu zresztą równeiż jakieś szalenie wzruszające spotkanie, z szefem miejscowej policji, którego żona jest góralem spod Nowego Sącza. No, i ci wszyscy kibice, którzy pragnęliby jak najlepszej gry naszych reprezentantów w koszulkach na piersiach. Jak państwo słyszeli, gra się jeszcze nie rozpoczęła, trwa dopiero 26 minut, wpadła nam nawet bramka, z przypadkowego podania, którego nie bardzo widziałem, nie zostaliśmy bowiem wpuszczeni na zieloną murawę boiska i musimy relacjonować, dosłownie, że tak powiem, siedząc w kabinanch. Proszę państwa, 46 dziennikarzy z 79 krajów świata relacjonuje to pelne napięcia i ważne spotkanie. Ale może i nie pora teraz snuć te reminiscencje na przyszłość, bo o to tam widzę jak w gęstym mroku jasno rozjarzonego tunelu ukazują się sylwetki reprezentantów w swych żelaznych składach, no o, żelaznych, moze tam trochę i rdza, hehehehe, nażarła stalowe szeregi. Mam chyba pełne prawo tak powiedzieć, jako, że kapitanem zespołu jest znany szwedzki internacjonał, holenderski Jan Kora, nasz Jan, Jaś Korak, świetnie mówiący po polsku, bo zarówno on sami, jak jego rodzice pochodzą z Bośni i Hercegowiny.”

Stanisław Tym (1937) polski aktor, satyryk, felietonista

Cytaty ze skeczy, Sprawozdawca sportowy

O grach, O rodzicach, O czasie, O przyszłości

„Nic tak nie zniechęca trenera do pracy, jak takie zachowanie. Przecież Leo Beenhakker nie tylko przeżywał przegrany mecz. Ale też czuł odpowiedzialność za piłkarzy, których zabrał na międzynarodowy mecz, a którzy za trzy dni grają ligowe spotkania. A tu trójka idzie w „bajo bongo” z dziennikarzami sportowymi. Swoją droga ciekawe, czy dziennikarze też zostaną zawieszeni przez redakcje, tak jak piłkarze.”

Antoni Piechniczek (1942) piłkarz polski, trener

o zawieszeniu trzech piłkarzy po libacji alkoholowej z dziennikarzami. Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/0,1562088,0,1,pilkarze-poszli-w-bajo-bongo-z-dziennikarzami,wiadomosc.html, 22 sierpnia 2008

O zachowaniu

„Przyjęcie było zupełnie relaksowe. To, że nie musieliśmy nic robić specjalnie dla dziennikarzy czy publiczności, okazało się najważniejsze i wpłynęło na klimat spotkania.”

Paul McCartney (1942) brytyjski muzyk rockowy, członek The Beatles

o spotkaniu z Elvisem Presleyem 27 sierpnia 1966.
Źródło: Leszek C. Strzeszewski, Elvis, PWM, Kraków 1986, s. 89.

„Dziennikarz: Czy w jakiś sposób możesz siebie nazwać patriotą?
Sufjan Stevens: Nie, wcale nie mogę. Nienawidzę tego określenia, ponieważ jest takie dogmatyczne. Nie cierpię tej bezmyślnej lojalności zasadom narodu, czy jest to doktryna, flaga czy rząd. Nie wierzę w żadną z tych rzeczy.”

Sufjan Stevens (1975)

Źródło: Bunyip Voodoo, 16 listopada 2009 http://bunyipvoodoo.blogspot.com/2009/11/law-of-abstraction-sufjan-stevens-urban.html

O cierpieniu

„Dziennikarze nie interesują się wcale wiadomościami, które podają, tak jak kelnerzy nie mają apetytu na potrawy, które przynoszą.”

Hugo Steinhaus (1887–1972) polski matematyk

„Dziennikarz: Jak się udał dzisiejszy trening?
Łukasz Kadziewicz Najbardziej pikantne rzeczy były pod prysznicem. Śmigło upuścił mydło…”

Łukasz Kadziewicz (1980) siatkarz polski

Trening

„Kiedy miałem 12 lub 13 lat bardzo lubiłem chodzić do kina. Najczęściej do „Domu Żołnierza” na Pradze, gdzie bilet kosztował 25 groszy. Tam zobaczyłem amerykański film pod tytułem Doktor X (…) o lekarzu zboczeńcu – takim ówczesnym doktorze Mengele, którego śledził reporter – typ dzisiejszego dziennikarza śledczego. Najbardziej podobało mi się, że każdy dziennikarz – każdy reporter w Ameryce nosi kapelusz, ponieważ za ozdabiającą go wstążką ma on wetkniętą akredytację będącą jego legitymacją prasową i te znaki rozpoznawcze otwierały mu prawie wszystkie drzwi. Strasznie mi się to spodobało i wtedy postanowiłem zostać dziennikarzem.”

Zygmunt Broniarek (1925–2012) polski dziennikarz

Źródło: Zygmunt Broniarek nie żyje, wp.pl, 16 marca 2012 http://wiadomosci.wp.pl/gid,14338069,kat,355,title,Zygmunt-Broniarek-nie-zyje-zdjecia,galeria.html?ticaid=1e19f

O domu

„Dziennikarka: Czy w związku z perspektywą rychłego powiększenia rodziny odczuwasz imperatyw, by definitywnie poniechać eksperiencji katalizujących uaktywnianie endogennego interferonu?
Russell Crowe: Eee… Czego?
Dziennikarka: Mówiąc po ludzku: przestaniesz chlać?
Russell Crowe: Wiesz co, chyba muszę się napić! (śmiech) Mówiąc szczerze, to już trzeci miesiąc, odkąd nie tknąłem alkoholu. Odkąd wróciłem z trasy ze swoim zespołem, nie piję.”

Russell Crowe (1964) aktor australijski

Źródło: wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=17390

O piciu, O śmiechu

„(…) standardy greckie, na które dziś dziennikarze parskają z wyższością, choć ciągle poziom życia w Grecji jest nieporównywalny z polskim. W 1989 r. ludzie wystarczająco dojrzali, żeby zwalczyć komunę, żeby stworzyć największy ruch dysydencki, z którego zrodził się największy zorganizowany ruch społeczny w dziejach świata, zmienili się w zinfantylizowany podmiot transformacji, który potrafi jedynie imitować najbardziej stereotypowo rozumiane instytucje Zachodu. Zachłysnąć się tym mógł ktoś, dla kogo punktem odniesienia była komuna, ale myśmy nie umieli zakochać się w hipermarketach.”

Sławomir Sierakowski (1979) socjolog i publicysta polski

spytany, co złego w tym, że przeciętny Polak chce, jak najszybciej dobić do standardów niemieckich, francuskich i…
Źródło: rozmowa Michała Olszewskiego, Budujemy Królestwo Boże. Na ziemi, „Tygodnik Powszechny”, 22 maja 2012.

O Bogu, O ludziach

„Dziennikarz: Kiedyś powiedziałeś, że Placebo gra muzykę dla niedoszłych samobójców.
Brian Molko: O, to było jakieś 6 lat temu. Rzuciłem takie hasło dziennikarzowi, któremu bardzo zależało na przedstawieniu Placebo jako chorej, gotyckiej sensacji. Wiesz: trupi makijaż, czarne paznokcie i osobnik bliżej nieokreślonej płci wijący się wokół mikrofonu – co było kompletną bzdurą, ale nakręcało zainteresowanie zespołem. Chwilę potem to hasło wymyślone przeze mnie na poczekaniu, weszło w dziennikarski obieg. tak więc odpowiem ci zgodnie z prawdą: nie, Placebo nie gra muzyki dla niedoszłych samobójców.”

Brian Molko (1972) amerykańsko-brytyjski gitarzysta i wokalista (Placebo)

O grach

„Delegacja UEFA, która gościła na naszym stadionie kilkanaście dni temu w związku z meczem z Panathinaikosem, dokładnie obejrzała nasz modernizowany obecnie obiekt. Nie było żadnych zastrzeżeń, że możemy grać tutaj mecze eliminacyjne. Jednakże delegaci UEFA wyraźnie stwierdzili, że stadion nie zostanie zatwierdzony do rozgrywek grupowych Ligi Mistrzów. Brakuje mu zaplecza. Przede wszystkim dla dziennikarzy i VIP-ów. Nie spełniamy w kilku punktach wymogów UEFA. W tej sytuacji przyjdzie nam grać, gdybyśmy awansowali, chyba na Stadionie Śląskim.”

Zbigniew Augustyn (1959)

po pierwszym meczu 3. rundy el. LM, wygranym przez polski klub.

„To niezrozumiałe, że możecie się odwracać od wolności. Ale jeśli nie cenicie wolności, to – w imię niebios – spakujcie swoje walizki i wyjedźcie. Może na świecie jest miejsce, gdzie możecie być sobą. Bądźcie ze sobą szczerzy i nie zabijajcie niewinnych dziennikarzy. Po prostu, jeśli się wam tu nie podoba, bo jacyś satyrycy robią gazetę, to po prostu wyp….. lajcie.”

Ahmed Aboutaleb (1961)

po zamachu na „Charlie Hebdo”.
Źródło: Łukasz Wójcik, Jak się nie zderzyć, „Polityka” nr 4 (2993), 21-27 stycznia 2015, s. 44–45.

O wolności

„Prawdziwy dziennikarz to ktoś, kto potrafi wytłumaczyć coś, czego nie wie.”

Leo Longanesi (1905–1957)

Un vero giornalista: spiega benissimo quello che non sa. (wł.)
Źródło: La sua Signora, 1957

„Kiedy telewizja zaproponowała mi wywiad o powieści „Kocham Paula McCartneya” z osobą, która nie jest dziennikarzem, tylko żoną znanego aktora, odmówiłam, mimo że to oczywiście duża promocja. Co mi z takiej promocji, która polega na rozmowie z kimś, kto niczego nie przeczytał. Ale może nie mam racji.”

Joanna Szczepkowska (1953) aktorka polska

Inne wypowiedzi Źródło: „Rzeczpospolita”, 25 października 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/anmbg.htm

Kochać się

„Gdyby św. Paweł żył obecnie, byłby dziennikarzem.”

Ignacy Kłopotowski (1866–1931) polski ksiądz, założyciel loretanek, błogosławiony katolicki

słowa doceniające potęgę wpływu słowa drukowanego Źródło: Bł. ks. Ignacy Kłopotowski Różańcowy apostoł słowa drukowanego http://kosciol.wiara.pl/doc/490445.bl-ks-ignacy-klopotowski-rozancowy-apostol-slowa-drukowanego/6, wiara.pl

O wierze

„Należy się obawiać, że ten zwierzchnik szatański ze Wschodu przemierza już naszą Ojczyznę. Bo jak zrozumieć dziennikarza, który relacjonując z Łodzi pogrzeb bestialsko zamordowanego śp. Marka Rosiaka określa ten bolesny obrzęd jako „folklorystyczną imprezę ze staruszkami śmiesznymi, z flagami i krzyżami”. A czym wytłumaczyć rozmowę dwóch dobrze zarabiających ludzi, którzy w czasie pogrzebu Pary Prezydenckiej w Krakowie komentowali mówiąc o potrzebie tropienia demonów polskiego patriotyzmu i tak głośno, że ludzie zebrani przy telebimie zaczęli protestować u władz TVN?”

Antoni Dydycz (1938) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: KONIECZNIE PRZECZYTAJ. Poruszająca, piękna, mądra homilia bpa Dydycza do uczestników Marszu w obronie TV TRWAM, wpolityce. pl, 21 kwietnia 2012 http://wpolityce.pl/wydarzenia/27115-koniecznie-przeczytaj-poruszajaca-piekna-madra-homilia-bpa-dydycza-do-uczestnikow-marszu-w-obronie-tv-trwam

O ludziach, O czasie, O ojczyźnie

„Zawsze uśmiechnięty – mówią o nim dziennikarze. Ale to po prostu pogodny wyraz twarzy. Na stałe.”

Andrzej Niemczyk (1944–2016) polski siatkarz, trener siatkarskiej reprezentacji Polski kobiet

o trenerze Chinek.

„Nie liczę punktów, nie prowadzę statystyk, nie ma to dla mnie żadnego znaczenia, liczy się wygrana i dobra gra, reszta to otoczka, bardziej potrzebna chyba dziennikarzom.”

Mariusz Wlazły (1983) polski siatkarz

O grach

„Ubawił mnie natomiast Ludwik Dorn, który na swoim blogu wzywa do bojkotowania i mnie, i moich programów. To przecież polityk, którego bojkotuje jego własna partia. I chyba z tym właśnie – a nie ze mną – Dorn powinien się przede wszystkim uporać. Tymczasem dołącza on do kręgu ojców i matek broniących swoje dzieci przed dziennikarzami.”

Monika Olejnik (1956) polska dziennikarka

o apelu Ludwika Dorna nawołującym do bojkotowania programów Moniki Olejnik. Źródło: dziennik.pl http://www.dziennik.pl/opinie/article391905/Niech_Giertych_poczyta_dzieciom_bajki_Dorna.html, 2 czerwca 2009

O dzieciach, O matce

„Zabieram głos w sprawie ważnej, w sprawie poszanowania godności wieloletniego polskiego parlamentarzysty, symbolu walki o polskość Śląska, poety, wybitnego polskiego publicysty połowy XX wieku, dziennikarza, encyklopedysty, patrioty - Edmunda Osmańczyka. Miałem okazję 15 lat temu jako młody poseł z Górnego Śląska, z Katowic w sejmie kontraktowym poznać i zaprzyjaźnić się ze znakomitym senatorem z Opola, członkiem mojego klubu - Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, członkiem drużyny Lecha Wałęsy. Wielokrotnie też z senatorem Osmańczykiem dyskutowaliśmy w czasie podróży pociągiem z Katowic do Warszawy i zdołałem dowiedzieć się z pierwszej ręki o kuluarach konferencji w Poczdamie, w Norymberdze, ale również o tym, jak wyglądała praca posła w trudnym i skomplikowanym okresie realnego socjalizmu. Edmund Osmańczyk przez 35 lat był posłem na Sejm, a po przełomie w 1989 r.”

Jan Rzymełka (1952) polityk polski

senatorem ziemi opolskiej.

O czasie, O wieku, O walce

„Ale już sama rozmowa między dziennikarzami na temat ewentualnych pytań (zorientowaliśmy się na parę minut przed wejściem na antenę, że nikt z nas nie będzie pytał o reformę służby zdrowia, a przez cały dzień sztaby powtarzały, że kandydaci chcą o tym rozmawiać) nie wydaje mi się czymś potwornym. Ot, był to raczej zwyczajny small talk, w którym nikt nikomu niczego nie zdradził.”

Katarzyna Kolenda-Zaleska (1963) dziennikarka polska

o debacie podczas wyborów prezydenckich w 2010 Źródło: gazeta.pl, 6 lipca 2010 http://wyborcza.pl/1,76842,8105733,Debata__czyli_small_talk.html#ixzz0weoKgqMB

Pytanie

„Dziennikarz: Uczniowie szkoły w Opolu przyjęli was bardzo gorąco, każdy chciał mieć autograf.
Bogdan Wenta: Wolałbym, żeby garnęli się tak do gry, jak do zdobywania naszych autografów.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

„Dziennikarze piszą, bo nie mają nic do powiedzenia, a mają coś do powiedzenia, ponieważ piszą.”

Tadeusz Fangrat (1912–1993) poeta polski, satyryk, tłumacz literatury węgierskiej

„To film o presjach, jakim poddawane jest dziennikarstwo w swojej próbie informowania społeczeństwa, edukowania go, o odpowiedzialności i jej braku u dziennikarzy, o naciskach, na jakie narażeni są ludzie, którzy wykonują ten zawód. Pokazuje, jak istotni dla przetrwania demokracji są „zbieracze” i „dostarczyciele” informacji; bez nich nie ma ona szans. Ale nie tylko. Opowiada też o prawach człowieka zawartych w konstytucji i o tym, w jaki sposób są one łamane.”

David Strathairn (1949) aktor amerykański

o filmie Good Night, and Good Luck. Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=29987

O ludziach, O demokracji

„Dla mnie osobiście chyba najtrudniejszy był moment, kiedy zostałam wezwana do prokuratury w Białymstoku, w sprawie rzekomego przekroczenia uprawnień w procesie legislacyjnym ustawy o kinematografii. Był to chyba pierwszy w Polsce, dosyć dziwny przypadek prowadzenie postępowania prokuratorskiego w sprawie przekroczenia uprawnień ministra i wiceministra w procedowaniu ustawy poselskiej. Rząd w takim przypadku może jedynie przedstawić swoje stanowisko. Postępowanie trwało ponad rok, przesłuchano kilkunastu świadków i umorzono z powodu niestwierdzenia przekroczenia prawa. W tym czasie byłam obiektem ataku wielu stron, pod moim mieszkaniem prawie na stałe zamieszkali paparazzi, a w Rzeczpospolitej ukazały się kłamliwe publikacje na temat moich prywatnych spraw. Po trzech latach procesu, redakcja i autor przegrali przed sądem cywilnym. W uzasadnieniu sąd stwierdził: „Twierdzenie dziennikarza, że przez fakt publikacji chciał uczynić świat lepszym jest swoista ironią, ponieważ pisanie niesprawdzonych informacji pochodzących z anonimowych i niewiarygodnych źródeł nigdy nie może służyć prawdzie, zaś potrzeba tworzenia tanich lecz szkodliwych społecznie sensacji, nie powinna stanowić dewizy uczciwego dziennikarza.””

Agnieszka Odorowicz (1974) polska działaczka państwowa, wiceminister kultury

Ale jak widać, nie przeszkadza to poważnym niby pismom, jak „Newsweek”, powtarzać te brednie. Źródło: Artur Cichmiński, PISF jest instytucją elastyczną. Agnieszka Odorowicz w Stopklatce, 11 czerwca 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=66440

O świecie, O czasie, O zamieszkaniu

„Lubię aktorstwo, ale mam do niego dystans. Gdyby się okazało, że nie mogę grać, to bym się nie zabiła. Jest wiele innych spraw, które mnie interesują. Już po szkole teatralnej przez pięć lat studiowałam historię średniowiecza. Mogłabym być także dziennikarzem, właścicielem firmy budowlanej. Żałuję, że nie skończyłam architektury.”

Agnieszka Suchora (1968) aktorka polska

Źródło: Uwielbiam grać z Hanią, „Tele Tydzień”, nr 24, 9 czerwca 2008 http://www.plebania.pl/roznosci/wywiady/467-agnieszka-suchora

O historii

„Tożsamość dziennikarza jest kształtowana przez zwątpienie (w tym zwątpienie na swój własny temat i lęk przed przyszłością), w pracy PRowca natomiast liczy się umiejętność identyfikowania i uwypuklania pozytywnych aspektów.”

Oliver Herrgesell (1962)

Źródło: Oliver Herrgesell, culturecongress.eu http://www.culturecongress.eu/people/herrgesell_oliver

O przyszłości

„Dziennikarz:' – Bokserki czy slipki?
'BJ:' – Yyy… Żadne z powyższych.”

Billie Joe Armstrong (1972) amerykański muzyk rockowy

Wywiady

„Nigdy tej sprawy nie ukrywałem, ale proszę zwrócić uwagę, że jestem jedyną osobą, którą się pyta o alimenty, choć w życiu publicznym jest wiele osób, które mają w tej kwestii poważniejsze problemy. Ja mogę podkreślić, że nigdy nie prowadzono przeciwko mnie żadnego postępowania o uchylanie się od płacenia alimentów. Ten dziennikarz z bulwarówki, który napisał o moich alimentach, zrobił to w dość niesmaczny sposób: wypytywał o wszystko, co dotyczy KOD, a na koniec zadał krótkie pytanie o alimenty. I napisał tylko o nich. Zmarnował mi pół godziny.”

Mateusz Kijowski (1968) działacz społeczny, publicysta

Źródło: wywiad Renaty Kim, Kijowski - przypadkowy bohater http://polska.newsweek.pl/mateusz-kijowski-z-kod-przypadkowy-bohater,film,382660.html, newsweek.pl, 27 marca 2016.

Pytanie

„Gdyby znano moje nazwisko, to każdy polityk czy dziennikarz, którego krytykowałam, mógłby mnie pozwać – choćby o 10 tysięcy złotych odszkodowania. A ja nie miałabym szans w zderzeniu z ich prawnikami.”

Kataryna (1971)

Źródło: dziennik.pl, 21 maja 2009 http://dziennik.pl/wydarzenia/article384547/Wiemy_kim_jest_Kataryna.html

„O tak, nie chcę jak większość ludzi żyć bez sensu. Chcę przynosić pożytek lub rozrywkę ludziom, którzy żyją dookoła mnie, a którzy mnie jednak nie znają, chcę żyć nadal, również po śmierci! I dlatego taka jestem wdzięczna Bogu, że przy narodzeniu dał mi już jedną możliwość, żebym się rozwijała i żebym pisała, a więc żebym wyrażała wszystko, co jest we mnie! Pisząc wyrzucam z siebie wszystko, moje zmartwienie znika, moja odwaga odżywa! Ale, i to jest wielkie pytanie, czy będę jeszcze kiedyś mogła napisać coś wielkiego, czy zostanę jeszcze kiedyś dziennikarką i pisarką? Mam nadzieję, że tak, o, mam taką nadzieję, bo pisząc mogę wszystko utrwalić, moje myśli, ideały, fantazje.”

Anne Frank (1929–1945) Żydówka, autorka dziennika

O śmierci, O Bogu, O ludziach, O fantazji

„Mam poglądy centroprawicowe, nie będę udawała, że tak nie jest. Nie powiem, że podoba mi się PO. Platforma walczy z dziennikarzami, którzy ją krytykują.”

Joanna Lichocka (1969) polska dziennikarka i polityk

Źródło: Jak pyta Lichocka, 2 lipca 2010 http://wyborcza.pl/1,75248,8090079,Jak_pyta_Lichocka.html

„Watykan. Watykańskie tajemnice, muzea, finanse, lochy, dymy z watykańskiego komina. To jedno najbardziej tajemniczych miejsc na świecie – kto wie, może najbardziej fascynujące. Nie chodzi o to, że tajemnice, które skrywa, są podwójnie strzeżone, nie stanowią też one jakiegoś szczególnego zagrożenia dla naszej planety. Stolica Kościoła katolickiego to jednak wyjątkowy przypadek w skali świata: nigdy nie przystała na reguły panujące w świecie rządzonym przez media. Badań na temat Watykanu nie da się prowadzić tak, jak to się robi w odniesieniu Białego Domu czy nawet do Kremla. Z mieszkającymi tam osobami nie umawia się telefonicznie. A chociaż doskonale funkcjonujące biuro prasowe przekazuje dziennikarzom informacje na temat działalności Ojca Świętego, reorganizacji Kurii i ważnych decyzji podejmowanych przez poszczególne dykasterie, Państwo Watykańskie nigdy nie ogłosiło u siebie głasnosti: jawność nie jest tam zasadą i być może nigdy nią nie będzie.”

Bernard Lecomte (1949) dziennikarz, pisarz i wydawca

Źródło: Tajemnice Watykanu, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010, ISBN 9788324013890, tłum. Michał Romanek, s. 9.

O tajemnicy, O domu, O decyzjach

„Jeszcze bardziej destrukcyjnie podziałała na kołymskich dziennikarzy JEGO śmierć.(…) Mimo całego swojego pragmatyzmu ci ludzie nie umieli pogodzić się z wulgarną myślą, że Geniusz, Ojciec, Twórca, Inspirator, Organizator, Koryfeusz, itd., itd., uzależniony jest od tych samych prostackich procesów biologicznych, co pierwszy lepszy więzień albo zesłaniec. Niepojęta była samowola śmierci, która się wdarła naraz do potężnego systemu, tak przecież rozumnego i planowego. A ponadto nawykli już do tego, że ludzie ze szczytów drabiny mogą umierać wyłącznie na osobiste polecenie towarzysza Stalina. Aż tu nagle… Było w tym coś ze skandalu, coś nieprzyzwoitego…
Powolne akordy Jana Sebastiana Bacha [przez radio nadawano niemal wyłącznie muzykę] miały za zadanie podtrzymanie chwiejącego się majestatu.”

Jewgienija Ginzburg (1904–1977)

o śmierci Stalina.
Stroma ściana (2010)
Źródło: s. 562.

O śmierci, O ludziach, O myślach, O uzależnieniu

„Dziś wymiana informacji odbywa się głównie w internecie. To medium niesie informacje, które są niewygodne dla rządzących. Kondycja naszego dziennikarstwa jest mierna. Oczywiście są wyjątki: gazeta, w której jest ten wywiad, tygodnik „Gazeta Polska”, „Nasz Dziennik”, póki co „Uważam Rze” i „Rzeczpospolita”. Jest kilku dziennikarzy, którzy tej misji się nie sprzeniewierzają, ocena reszty jest właśnie kwestią smaku.”

Przemysław Gintrowski (1951–2012) polski kompozytor i muzyk

Źródło: Żyjemy w czasach kłamstwa i obłudy, „Gazeta Polska Codziennie”, 21 stycznia 2012

O kłamstwie

„Kulisy polityki śledzę niemal tak długo, jak istnieje Gazeta Wyborcza. Nie jestem dziennikarką z wykształcenia (…), ale uprawiam ten zawód już 22 lata.”

Agnieszka Kublik (1962) dziennikarka polska

Źródło: O mnie, Agniestka Kublik http://wyborcza.pl/autorzy/0,129154.html

O wykształceniz

„Każda grupa zawodowa ma swój kod. Ostatnio miałem kontakt ze scenarzystami. Oni wszyscy są tacy sami: unikają publicznych wystąpień, mają podobne fryzury i okulary, noszą skórzane kamizelki i raczej nie przejmują się wyglądem. Dziennikarze też zresztą są niechlujni.”

Robert Górski (1971) polski twórca kabaretowy

Źródło: dziennik.pl http://wiadomosci.dziennik.pl/opinie/artykuly/135246,nigdy-nie-morduje-pajakow.html

O wyglądzie

„Dziennikarz: Dlaczego wszyscy siatkarze tak młodo się żenią?
Łukasz Kadziewicz: Szybko zaczynamy poznawać ciemną stronę życia.”

Łukasz Kadziewicz (1980) siatkarz polski

„Wzywam do bojkotu „Gazety Wyborczej”. Nie kupujcie jej, nie czytajcie, nie rozmawiajcie z dziennikarzami. Niech kioskarze jej nie sprzedają, a przynajmniej nie eksponują. W samorządach, gdzie rządzimy, trzeba wycofać urzędową prenumeratę, nie dawać ogłoszeń o przetargach.”

Wojciech Wierzejski (1976) polityk polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza” http://serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34308,3088845.html

O czytaniu

„Dziennikarka: I co z Beger?
Lipiński: Uważam, że mogła być sekretarzem stanu, bo według jej zapewnień reprezentowała grupę posłów Samoobrony. A bardzo mi zależy na powstaniu większości rządowej. (…)
Dziennikarka: Dlaczego nie złożył Pan dymisji?
Lipiński: Gdyby partia uznała, że naruszyłem istotne dla nas zasady, to dymisję złożę.”

Adam Lipiński (1956) polski polityk

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 28 września 2006

„Dziennikarze zadają mi zwykle pytania w stylu: „Musi ci być ciężko samej z trójką nastolatków, pewnie masz z nimi kłopoty wychowawcze” albo: „Co tam u Aanisah? Kończy 17 lat, oglądają się już za nią chłopcy?”. Za każdym razem mam ochotę wykrzyczeć im w twarz, że to nie ich sprawa.”

Macy Gray (1967)

Źródło: „Pani” nr 7/2007

Pytanie

„W Polsce tak naprawdę wolnych mediów nie ma. Jest pewien układ i dziennikarze, których pozycja jest bardzo trudna.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

Źródło: konferencja prasowa Jarosława Kaczyńskiego w Krakowie, 27 lutego 2005

„Do przestrzegania prawa przez redakcje czasopism oraz stacji radiowych i telewizyjnych można mieć dużo zastrzeżeń. Niektóre redakcje i niektórzy dziennikarze tę konstytucyjną zasadę wolności słowa rozumieją jako zasadę: „hulaj dusza, piekła nie ma” i zgodnie z tym robią, co im się podoba, nie zważając na dobra osobiste innych. Przykładem takich postaw dziennikarskich jest publiczna deklaracja redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej” Adama Michnika (…), który publicznie pogardza prawdą, w imię walki z partią polityczną, której nie lubi, przyjmowany jest z wielką atencją przez prezydenta, wymienia w obecności kamer uściski z premierem, przekłada posiedzenia rządu i wskazywany jest nawet jako autorytet moralny. Ale kiedy inna gazeta publikuje zdjęcie aresztowanego szemranego biznesmena w towarzystwie prezydenta w reprezentacyjnej sali pałacu prezydenckiego, sali przeznaczonej do przyjmowania najważniejszych gości, to wtedy prezydent nazywa taką gazetę ubecką mutacją i protestuje przeciwko stosowaniu niegodziwych metod.”

Genowefa Wiśniowska (1949) polska działaczka polityczna, psycholog

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 11 marca 2005 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata4.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/34f12937aa476838c1257479003dd7f3?OpenDocument

O duszy, O piekle, O wolności, O walce

„„Unia” oczywiście istnieje: jeśli ja trzymam sztamę z kolegą Michalkiewiczem, to ta „sztama” też istnieje i dziennikarze mogą o niej pisać. Jednak legalnie jej nie ma. Podobnie „Unia” mogłaby powstać dopiero po odpowiednim akcie prawnym – np. ratyfikacji „Traktatu Reformującego” przez 27 państw.”

Janusz Korwin-Mikke (1942) polski polityk

Źródło: blog, 2 czerwca 2008

„I to jest najgorsze w tym całym zamieszaniu – że buduje się w ludziach przekonanie, że dziennikarze są bogami. Przychodzą do redakcji, mają swoje źródła, nikt ich nie sprawdza. Otóż to jest nieprawda. Profesjonalna redakcja przenicowuje bardzo niebezpieczny tekst na wszystkie możliwe strony. Bada każde źródło, a nie tylko niektóre. Informatorzy powinni mieć świadomość, że nie tylko ta osoba, której sprzedają tę informację, ale również redaktor, będą o nich wiedzieć. Takie jest prawo prasowe, taki jest kodeks dobrych praktyk wydawców, który „Rz” podpisała, i pan chyba o tym wie. Więc nie wmawiajcie ludziom nieprawdy.”

Wojciech Mazowiecki (1957)

o artykule Trotyl na wraku tupolewa Cezarego Gmyza w Rzeczpospolitej. Źródło: gazeta.pl, „Czy pan wie, co to znaczy weryfikacja źródła informacji?” – ostry spór Mazowieckiego i Gmyza, 8 listopada 2012 http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,12821019,_Czy_pan_wie__co_to_znaczy_weryfikacja_zrodla_informacji__.html

O Bogu

„Dziennikarz: Ale ten podręcznik tylko zachęcał do tolerancji i stawiał pytania, i…
Orzechowski: Ale czy może istnieć takie pytanie? Nie może! Ja reprezentuję pogląd cywilizacji, w której zostałem ukształtowany. Musimy dbać, żeby ta cywilizacja przetrwała.
Dziennikarz: A gdzie miejsce na tolerancję światopoglądową?
Orzechowski: O, świat sobie już radził bez tolerancji i poradzi sobie dalej. Nie może być tak, że kilku maniaków będzie decydowało o losach cywilizacji…”

Mirosław Orzechowski (1957) polityk polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 14 października 2006 http://serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34513,3684136.html

O losie, O świecie, Pytanie

„Bardzo szanuję dziennikarzy, ale tych, którzy są profesjonalni. Drażnią mnie natomiast młode pannice, które dziennikarstwo traktują jako przepustkę do sławnych siatkarzy.”

Bojan Jordanow (1983) siatkarz bułgarski

Źródło: volley24.pl http://www.volley24.pl/index.php/Mam-z-Toba-do-pogadania/Mam-z-Toba-do-pogadania-Boyan-Yordanov

„W odróżnieniu od sprawy posłów Andrzeja Leppera i Stanisława Łyżwińskiego nie przeczytacie z obrzydzeniem w żadnym raporcie czy wniosku zeznań świadków przeze mnie poszkodowanych czy zeznań moich ofiar. Nie znajdziecie opisu seksualnych wynaturzeń i aktów przemocy. Nie poznacie świadków moich niecnych uczynków. Nie będzie też przeciw mnie postępowania prokuratorskiego. Ale nie dlatego, że przestępstwo uległo przedawnieniu. Powody są natomiast takie, że nie istnieją i nie ma popełnionego przeze mnie żadnego przestępstwa. Poznaliście natomiast bajkę jednego dziennikarza z jego anonimowym panem A. czy panią B., który uwijał swoją dziennikarską karierę na moim karku.”

Jan Bestry (1954) polski polityk

fragment wystąpienia w Sejmie, 23 sierpnia 2007 Źródło: Stenogram z posiedzenia Sejmu http://orka2.sejm.gov.pl/Debata5.nsf/851e81387c160e4fc125745f00379393/fd95f166dcd1a1b7c125746600405a53?OpenDocument

„Może to zabrzmi śmiesznie, ale aktorem chciałem zostać od dziecka – niemal od przedszkola. Zresztą, tego pragnie większość młodych ludzi: osiągnąć sukces, występować na scenie. Zwłaszcza, że w telewizji wciąż oglądają gwiazdy – a to kusi – i jeszcze nie poznali w tym zawodzie ciemnej strony księżyca…
(…) gdy musiałem zadecydować o przyszłości, spojrzałem na swoje możliwości trochę realniej. Marzenia o aktorstwie wydały mi się śmieszne. (…) złożyłem papiery na filozofię, chciałem być dziennikarzem, nauczycielem… Zwłaszcza że pochodzę z rodziny nauczycielskiej – moja babcia za okupacji dawała tajne komplety, dziadek był dyrektorem domu dziecka (…). Ale intuicyjnie czułem jednak, że to aktorstwo będzie moją drogą. I miałem szczęście: dostałem się za pierwszym razem.”

Dariusz Jakubowski (1959) polski aktor

Źródło: Małgorzata Karnaszewska, Dariusz Jakubowski - EFEMERYDA Z BETONU http://www.nadobre.pl/18913/dariusz-jakubowski-efemeryda-z-betonu.html

O szczęściu, O dzieciach, O ludziach, O marzeniach

„'Dziennikarz:' Czym jest właściwie POEE?
'Malakalipsa:' Jest taka opowieść zen o uczniu, który zapytał swego Mistrza: „Czym jest Budda?” Mistrz odrzekł: „Trzema funtami lnu”.
'Dziennikarz:' Czy to jest odpowiedź na moje pytanie?
'Malakalipsa:' Nie, ależ skąd. To był tylko przykład. Odpowiedź na twoje pytanie brzmi: POEE TO PIĘĆ TON LNU!”

Malaklipsa Młodszy (1941–2000)

Źródło: Wywiad z Malakalipsą Młodszym

Pytanie

„Dziennikarz – to człowiek, który wciąż ugania się za czymś ważnym, i dlatego nigdy do czegoś ważnego nie dochodzi.”

Heimito von Doderer (1896–1966)

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

O myślach, O myśleniu

„Panie prezydencie, zwracam się do Bronisława Komorowskiego, wstydzę się za pana. Ale nie dlatego, że w moich oczach jest pan półanalfabetą [tłum wiwatuje] mającym problemy z polską ortografią na poziomie klasy czwartej szkoły podstawowej, ale za kompromitującą pana złotą myśl, że przyczyny katastrofy są arcyboleśnie proste. Jeszcze przed wynikiem śledztwa z góry żyrował pan rosyjską wersję wydarzeń w ślad za KGB-wcem Putinem, który morduje niezależnych dziennikarzy i wysadza budynki z własnymi obywatelami.”

Ewa Stankiewicz (1967) polska dziennikarka

Słowa wypowiedziane podczas kwietniowego marszu w obronie telewizji Trwam w Warszawie Źródło: „Niesiołowski: Ewa Stankiewicz kłamie”, Gazeta Wyborcza, 14 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,75248,11716817,Niesiolowski__Ewa_Stankiewicz_klamie.html dostęp 14 maja 2011

O myślach, O myśleniu

„Oczywiście całkowite wyrzeczenie się paktu Ribbentrop-Mołotow i jego skutków to w znacznym stopniu prowokacja. Ale z drugiej strony – czym jest ciągłe nawracanie tego tematu przez polityków i dziennikarzy? Może lepiej byłoby zadowolić wreszcie wszystkich.”

Aleksandr Chramczichin (1967)

Źródło: Wilno i Lwów do zwrotu?, „Czastnyj Korriespondient”, tłum. „Forum”, 30 sierpnia 2010.

„Najbardziej perfidną formą faszyzmu, jego najwyższym stadium, jest tulipania. Zwolennicy tulipanii w konflikcie z prawem i porządkiem społecznym rozkładają kwiaty na ulicach, na kwietnikach, w okolicach urzędów państwowych. Każdy tulipan uderza w powagę władzy. Tylko nadzwyczajny refleks urzędników miejskich w Warszawie sprawił, że tulipany nie zniszczyły długo budowanego porządku społecznego. W ciągu dwóch godzin od momentu rozłożenia ich na ulicy wzmocnione oddziały straży miejskiej zdołały aresztować większość nielegalnych kwiatów (…) Zdrowa część społeczeństwa musi wyrwać ten kolorowy chwast z naszej polityki. Dobry przykład dali miejscy strażnicy obezwładniając Solidarnych 2010 i kopiąc dziennikarza „GP.””

Tomasz Sakiewicz (1967) polski dziennikarz

Człowiek z przetrąconym kręgosłupem kwiatków kłaść nie będzie.
Źródło: Zaplute karły kaczyzmu, „Gazeta Polska”, 4 maja 2011

O Kwiatach

„Gorliwość, z jaką polskie służby orzekły, że śmierć Andrzeja Leppera odbyła się bez udziału osób trzecich zastanawia. Szczególnie, że z faktu, iż były wicepremier powiesił się sam, wcale nie wynika, że stało się to bez owych „trzecich osób”. Andrzej Lepper mógł zostać przecież zmuszony do samobójstwa, ktoś mógł mu to mocno zasugerować, zaszantażować go, czy postawić w sytuacji bez wyjścia. Takie podejrzenia w przypadku osoby, o takim profilu psychologicznym i takiej przeszłości, polityka, którego kontakty ze służbami, czy tajemnicze zwrotu w karierze były jawne – narzucają się same. I wydaje się, że powinny się one narzucać nie tylko dziennikarzowi, ale również śledczym. Zastanowić ich powinno także to, że krótko wcześniej wewnątrz Samoobrony popełnione zostało inne samobójstwo…”

Tomasz Terlikowski (1974) polski dziennikarz i publicysta

Źródło: Terlikowski: Bez udziału osób trzecich?, fronda. pl, 7 sierpnia 2011 http://fronda.pl/news/czytaj/tytul/terlikowski:_bez_udzialu_osob_trzecich__14733

O śmierci, O samobójstwie, O czytaniu, O przeszłości

„W zwalczaniu Kościoła i jego autorytetu dozwolone są oszczerstwa, prześladowania prowadzone przez terrorystów medialnych, najrozmaitsze stare i nowo wymyślone zarzuty, a także posługiwanie się rzekomymi ludźmi Kościoła fałszywie zatroskanymi o jego kondycję, werbowanymi wśród dziennikarzy, zwłaszcza tych, których życie moralne pozostawia wiele do życzenia, a nawet niektórymi duchownymi katolickimi, którzy pragnąc chodzić w aureoli oświecenia i postępu i marząc o tym, jak pisze św. Jan, „żeby pokochał ich świat”, są na jego usługi.”

Stanisław Wielgus (1939) polski arcybiskup katolicki

Źródło: Wykład podczas sesji naukowej pt „Święty Klemens Hofbauer, apostoł Warszawy i Wiednia – promotor kultury wieku oświecenia” w Toruniu, 25 czerwca 2008.

O życiu, O świecie, O wieku

„Nie ma z nami prawdziwego bohatera, który zrobił strajk. Wyeliminowano to nazwisko, w ogóle nie używa się go nigdzie. To jest Piotr Maliszewski. Reżyserowie do niego nie docierają, dziennikarze nie rozmawiają z nim wcale. W rocznicę strajku też nikt nie zauważył tego człowieka.”

Piotr Maliszewski (1960)

Autorka: Anna Walentynowicz, Plażę robię http://www.gazetawyborcza.pl/1,75480,4433166.html, „Duży Format”, dodatek do „Gazety Wyborczej”, sierpień 2007, nr 32.