Cytaty na temat bar

Zbiór cytatów na temat bar, nie żyje, inny, mienie.

Cytaty na temat bar

„Absolutnie nie uprawiam żadnych sportów. Powiem więcej – nie prowadzę życia zdrowego. Nie lubię spacerów. Szczerze powiedziawszy najbardziej mi odpowiada atmosfera barowa. Kocham bar, kocham alkohol, lubię dym z papierosa, chociaż sam nigdy nie paliłem. Moje hobby to dobre towarzystwo, dobre jedzenie no i kobiety! Są elementem bardzo, ale to bardzo ważnym!”

Zygmunt Broniarek (1925–2012) polski dziennikarz

Źródło: Zygmunt Broniarek nie żyje, wp.pl, 16 marca 2012 http://wiadomosci.wp.pl/gid,14338069,gpage,5,img,14338129,kat,355,title,Zygmunt-Broniarek-nie-zyje-zdjecia,galeria.html

O kobietach, O alkoholu, O jedzeniu, O sporcie

„Czułem, jak czas ujęty dotąd w ludzkie formy rozlewa się i powraca do swojej pierwotnej formy. Tutaj, w Sulinie, był wszechobecny jak wilgoć w powietrzu. Trawił domy i statki, toczył twarze i pejzaż, szklanki w barach i towary w sklepach. On po prostu przepalił, przeżarł delikatną powłokę minut, godzin i dni, i wziął w posiadanie całą przestrzeń, wszystkie widzialne i niewidzialne rzeczy, i ludzkie myśli też.”

Andrzej Stasiuk książka Jadąc do Babadag

Jadąc do Babadag

O myślach, O czasie, O myśleniu

„Chciałem pracować w nieskazitelnej wolności i swobodzie artystycznej. Robić to, na co mam ochotę. Nie chciałem ulec jakimś naciskom, konieczności nadawania swojemu filmowi waloru komercyjnego, narzucania sobie presji ekonomicznej. Akacje to część mojego życia. One popłynęły prosto z mojego serca, ale stało się tak też właśnie dlatego, że nie nastawiałem się, czy na nich zarobię. Od jedenastu lat prowadzę bar w Buenos Aires i z tego się utrzymuję. Po cichu marzę, że kiedyś będę mógł żyć z moich filmów.”

Pablo Giorgelli (1967)

Źródło: Urszula Lipińska, Jak barman dostał się do Cannes, stopklatka.pl, 24 sierpnia 2012 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=90259

O wolności, Serce

„Myślę, że dużo ludzi myśli, że jestem chronicznym alkoholikiem czy coś takiego. Zazwyczaj kiedy mówię, że nie piję, oni myślą, że kłamię. Kiedy byłem nastolatkiem, priorytetem było pójście do pubu… Wtedy zawsze myślałem, okej, dobra, byłem, widziałem, robiłem to i tamto i co jeszcze? Pomyślałem, że nie chcę włóczyć się po barach całe życie.”

Angus Young (1955) australijski muzyk rockowy (AC/DC)

Maksimum rock’n’rolla

O życiu, O ludziach, O myślach, O piciu

„Barometr to jest taki dokładny drogowskaz gastronomiczny: „bar o metr”. (…) Może być też taki lokal gastronomiczny z toaletą, np. barszczyk. I jeżeli do takiego baru wchodzi góral, to już od progu woła: „Cysta!”, to znaczy zamawia taką wódkę (…). I po paru kieliszkach u tego górala rodzi się takie pytanie na kaca: „Cy klop, cy klina?” (…) Ale efekt jest zupełnie inny… Patrzy na ten efekt i mówi: „Cy to fizjologia, cy to plazma?””

Leszek Niedzielski (1942)

(…) A to są klopsiki, czyli dwa w jednym.
Właściwe znaczenie słów

Pytanie

„Strasznie lubię gościa [Bogusława Lindę]. Uważam, że dostał się w szpony stereotypu. A skoro ruszają go takie rzeczy, to znaczy, że jest wrażliwy. Spotkałem go przez chwilę. Pracowałem nad muzyką do filmu Słodko-gorzki w łódzkiej filmówce. Całą noc miksowałem, do piątej i zasnąłem trochę nieświeży w tamtejszym barze, gdzieś w kącie pośród kaset, kabelków i ubrań, które miałem ze sobą. Obudził mnie gwar i okazało się, że tam są wszyscy: pan Machalica, pan Linda, pan Kondrat. Ale to ludzie sztuki, nie takie rzeczy widzieli i wykazują duże poczucie humoru, szczególnie pan Kondrat. Wypiliśmy razem kawę. Bardzo ich pozdrawiam.”

Robert Brylewski (1961–2018) polski muzyk rockowy (Brygada Kryzys)

Źródło: Rafał Księżyk, Robert Brylewski, „Playboy” nr 1, 2007.

O ludziach, O kawie, O nocy

„Z PO i PiS jest jak z ruskimi i leniwymi w barze mlecznym 30 lat temu. Ktoś stojący z boku mógłby powiedzieć, że klienci kochają ruskie albo leniwe, bo nic innego nie zamawiają. A prawda jest taka, że zamawiają, bo nie ma schabowego.”

Włodzimierz Cimoszewicz (1950) polski polityk, premier RP

o tym dlaczego polscy wyborcy głosują na PiS i PO. Źródło: wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,75478,6293535,SLD_ma_czas_do_soboty.html, 19 lutego 2009.

O prawdzie, Kochać się

„Jak ona się budzi, jedna z drugą, to wygląda jak paszczur. Ale przez cały dzień tu sobie domaluje, zamaluje, dorysuje, piersi sztucznym kunsztem powiększy, wypcha, peruka, no… Dziesięć godzin to trwa i w półświetle nocnego baru wygląda jak marzenie.”

Michał Witkowski (1975) pisarz polski

Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej (2007)

„Nikt, kto dysponował jakimikolwiek pieniędzmi, nie wszedłby do baru Harry’ego w śnieżne popołudnie na kawę. Obok znajduje się niewielka kawiarenka. Kawa kosztuje tam trzy dolary, ale przynajmniej nie stoi na palniku przez cały dzień.”

Kathleen Ann Goonan (1952)

Most

O kawie

„Zgodnie z danymi umieściliście symbol Starbrand na jakimś karkogłowym futboliście. Jeżeli jego ulubiony kierowca Nascar przegra dzisiaj wyścig, możemy wszyscy być martwi zanim zamkną bary.”

Warren Ellis (1968) Angielski pisarz, scenarzysta komiksowy i telewizyjny.

Izanami do stacji
Newuniversal

„Chłopak, zapewne wrogi wyznawcom islamu i bojący się ich, rzucił petardą w stronę baru prowadzonego przez Arabów. Jeden z nich zabił go nożem. Na to dziesiątki innych chłopaków, tak samo nauczonych wrogości do muzułmanów, zebrało się w miejscu tragedii, by wyrazić swoją nienawiść do islamu i Arabów. Czy mogłoby dojść do linczu? Może tak, może nie. Na szczęście była policja – ponad dwudziestu chuliganów zatrzymano. Zatrzymano też mordercę nożownika. Bilans: jeden chłopak nie żyje, drugi – ten, który zabił – ma złamane życie. Przyczyna? Antyislamizm sączony do uszu Polaka przez władzę i przez Kościół.”

Jan Hartman (1967) polski filozof, bioetyk, wydawca, publicysta, polityk

o przyczynie zamieszek w Ełku 31 grudnia 2016, w trakcie których zginął 21-latek. Źródło: Błaszczak o antyimigranckich nastrojach w Ełku: zupełnie zrozumiałe obawy przed zamachami http://www.newsweek.pl/polska/minister-blaszczak-komentuje-wydarzenia-w-elku,artykuly,402959,1.html, newsweek.pl, 2 stycznia 2017.

O życiu, O nienawiści, O wrogości, O szczęściu

„Dowiadujemy się z niego, że wilgoć i niezdrowe powietrze oraz ciasnota to były klasyczne warunki, w jakich musiał żyć proletariat w XIX wieku. Dziś w Polsce można spotkać bezdomnych nawet po wyższych studiach, więc postęp jest ogromny. Nie mają też oni piwnicznej izby, bo to są w miastach najdroższe miejsca, przeznaczone na restauracje, bary, puby i nocne lokale. Bezdomni żyją dziś na ulicy, więc żadna zatęchła wilgoć i żadna ciasnota ich nie dotyczy.”

Stanisław Tym (1937) polski aktor, satyryk, felietonista

analiza wiersza W piwnicznej izbie Marii Konopnickiej.
Cytaty z tekstów literackich, Mamuta tu mam. Utwory zebrane spod łóżka (2005)

O wieku

„Piszesz bardzo kiepską książkę – powiedziałem do siebie za moimi lusterkami.
– Wiem – odparłem.
– Boisz się, że zabijesz się tak samo jak twoja matka – powiedziałem.
– Wiem – odparłem.
Tam w cocktail-barze, spoglądając przez moje lusterka na wymyślony przeze mnie świat, wypowiedziałem słowo schizofrenia.
Brzmienie i wygląd tego słowa fascynowały mnie od lat. Kojarzyło mi się z człowiekiem kichającym w zamieci płatków mydlanych.
Nie byłem i nie jestem pewien, czy cierpię na tę chorobę. Wiedziałem i wiem jedno: ściągałem na siebie straszliwe kłopoty nie skupiając uwagi wyłącznie na aktualnych sprawach życiowych i nie akceptując poglądów wyznawanych przez moich bliźnich.”

Kurt Vonnegut książka Śniadanie mistrzów

Śniadanie mistrzów

O świecie, O matce, O cierpieniu, O wyglądzie

„Bar Smakosz wyglądał tak, jak może wyglądać bar Smakosz przy drodze krajowej.”

Ziemowit Szczerek (1978) polski pisarz i publicysta

Siódemka (2014)
Źródło: s. 67.

„A Kołodka chciała pogonić bary mleczne!”

Jerzy Kryszak (1950) aktor polski

Parodia Lecha Wałęsy
Źródło: Kraj się śmieje

„Tu życie nie dla Pana, Bo czyż wiarę Pan da,
Że gorzej tu, niż głosi wasza propaganda (…)
U nas, jeśli do baru wejdzie kto na wódę,
Od razu wpada konny oddział N. K. W. D.,
By gościa, jego żonę i ojca i matkę
Całkiem nagich traktorem wywieźć na Kamczatkę (…)
Mikołajczyk przemawia, lecz podczas przemowy
Ma lufę pistoletu przytkniętą do głowy
Po czym go się pakuje za kolczaste druty,
Gdzie czeka nań już Kiernik w kajdany zakuty.
Takie to u nas życie, drogi Panie Janie,
Zatem lepiej dla Pana, jeśli Pan Zostanie,
A gryps ten proszę spalić (…)”

Jan Brzechwa (1898–1966) polski poeta

Źródło: Gryps do Jana Lechonia

O życiu, O wierze, O matce, O czekaniu

„Nikt nigdy nie nudzi się w barze. To nie to, co w kościele, gdzie zostaje się sam na sam z własną duszą.”

Luis Buñuel (1900–1983) hiszpański reżyser filmowy

Źródło: Księga toastów i humoru biesiadnego, op. cit., s. 151.

O duszy

„W polityce jest jak w barze: albo sam wyjdziesz albo cię wyniosą.”

Tomasz Nałęcz (1949) polski polityk, historyk

o tym, że Leszek Miller nie został dopuszczony na listy wyborcze SLD do Sejmu.

„Kiedy już zgubili wszystkich sędziwych uczestników pogrzebu, Bodger zabrał Garpa do baru Bustera na kawę. Najwyraźniej uznał, że Garp wieczorem zmienia płeć, a w ciągu dnia nazwisko.”

John Irving książka Świat według Garpa

Świat według Garpa (1978)

O kawie

„Wcześnie rano, słuchając fugi Bacha, myślę o Raymondzie Queneau, o tym, że on kiedyś, w podobnej sytuacji, bo również słuchając fugi Bacha, tyle że nie z radia, a z estrady, wpadł nagle na pomysł, by stworzyć coś podobnego w literaturze.(…) Wcześnie rano, słuchając fugi Bacha, myślę o tym, że znam takiego jednego, co prowadzi dziennik i notuje w nim sobie codziennie takie bzdury, że na przykład budzi się wcześnie rano i słucha fugi Bacha, i myśli przy tym o czymś tam, na przykład o Raymondzie Queneau i o jego literaturze, a w rzeczywistości budzi się na kacu i o niczym nie myśli, bo chce mu się pić, więc pierwsze, co robi, to szuka wódy pod stołem i włącza telewizor, jakiś rap w emtiwi, i w ogóle nie wie, co to znaczy właściwie, ta cała fuga dokładnie, a o Queneau słyszał tylko coś niewyraźnie od kolegi przy barze w Spatifie, w nocy, niewyraźnie, bo leciała głośno muzyka, nie żaden Bach oczywiście ani nic takiego, i że to dosyć śmieszne, myśli, że tak wypisuje, te wszystkie bzdury, że jaki to on uduchowiony, że jakie mądre myśli przewijają mu się przez głowę, a w rzeczywistości to nic, tylko wódę chleje i Murzynów sobie z telewizji albo radia puszcza, takich jak on sam, i dziwki do chaty sprowadza nad ranem.”

Marek Gajdziński (1962) pisarz polski

Źródło: Queneau, „Twórczość” nr 1, styczeń 2006

O muzyce, O literaturze, O myślach, O piciu

„Kiedy tylko usiadła za ich domowym barem, poczuła się stara, samotna i zmęczona. Goście – większość z nich znała lepiej niż własne ubrania – kolorowe tartinki, sałatki i owoce ułożone w misterne formy, bardziej przypominające średniowieczne fortyfikacje niż potrawy przeznaczone ludzkiemu ciału, długie, wyczerpujące rozmowy… Wszystko to sprawiło, że od razu chciała być sama. Nie mogła patrzeć na Quadretta Juniora, uwodzącego jakąś młodą damę, i na jego ojca, uparcie mizdrzącego się do Quadrett Żony. I na tych wszystkich podstarzałych dziwaków, zapamiętale pulsujących w rytmie techno i niemiarowego bicia własnych serc.”

Maciej Żerdziński (1967) polski pisarz

Źrenice

Serce

„Pracowałem kiedyś z Robertem w barze. On był DJ-em, a ja kucharzem, i takich „Mariolek” była tam cała masa. Ludzie podlani alkoholem zachowują się zupełnie inaczej, są rozluźnieni i nie martwią się tym, że powiedzą coś głupiego. Najbardziej zainspirowała mnie dziewczyna o imieniu Ewa, która zawsze opowiadała o swoich nowych podbojach, a jej ulubionym powiedzonkiem było „ja pyrtolę.””

Igor Kwiatkowski (1978) polski artysta kabaretowy

Od niej zaczęły się właśnie wszystkie teksty. o skeczu Mariolka. Źródło: „Polska Gazeta Wrocławska”, 27 listopada 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/mjmn.htm

O ludziach

„Chyba między innymi dlatego jest to najcudowniejszy bar na świecie, że człowiek może tam być tak nieszczęśliwy, jak tylko chce, i nie poczuje się niezręcznie.”

John Irving książka Hotel New Hampshire

Hotel New Hampshire (1981)

„Bar… wzięty!”

Henryk Sienkiewicz książka Ogniem i mieczem

Ogniem i mieczem
Źródło: tom I, rozdział XXXIII

„No i co się tak patrzysz? Nie widziałeś człowieka bez rąk? Taki się urodziłem, kurna jego mać – ręce zakończone tuż za łokciami, szczęście, że chociaż te łokcie są. A żebyś ty brachu widział, jak ja jeździłem na rowerze! Z góry od kościoła zjeżdżałem bez trzymanki, ze sto metrów prawie. No, kiedy mały byłem. Przyjezdne to mnie pokazywały palcami. A co to ja, cudak? Czy to cyrk jaki? A jak w nogę grałem! Masę miałem, to nikt mnie nie mógł ruszyć. Dwie, trzy kiwki i bania! Biegi i skoki też mi dobrze szły. Ale w siatę, w kosza, w pingla – to ja nigdy. W bilarda za to umiem grać i już niejednego frajera opitolilem i stawiać mi musiał. Postawiłbyś i ty kielonka, i piwo. Już się nie bój, potrafię wypić i bez rąk. W domu to mam łyżkę i widelec z rzemykami, które wkładam na te moje popieprzone ręce, i nawet nóż, ale trudno żebym z czymś takim chodził do baru, nie?”

Ryszard Lenc (1955)

Źródło: Łyżka, widelec, nóż, „Sekrety ŻAR-u” 2005, nr 3

O szczęściu, O domu, O piwie

„Wolnością zachłysnęłam się 10 lat temu. Tańczyłam na barze, ciągnęło mnie do niebezpiecznych mężczyzn. To przeszłość”

Patrycja Markowska (1979) piosenkarka polska

Źródło: „Twój Styl”, 2001

O wolności, O przeszłości

„Mecze bez goli to jak bar z pustą butelką whisky.”

Tomasz Zimoch (1957)

podczas meczu Polska – Czechy na mistrzostwach Europy w piłce nożnej w 2012. Wpadki komentatorskie Źródło: styl.pl http://www.styl.pl/raport-euro/euro-spoko/news-zimoch-zlotousty,nId,615000 (dostęp 26 czerwca 2012)

„Latem – choćby nie wiem jak było zimno i deszczowo – przed kawiarniami, restauracjami i barami muszą być stoliki. Islandczycy chyba nie wierzą w to, że mają paskudną pogodę i wmawiają sobie upały. (Wystawy sklepowe są pełne kostiumów kąpielowych i letnich sukienek od stycznia do grudnia). Szanujące klientów knajpy dysponują kocami i parasolkami. Jeśli siadasz na zewnątrz, a jest około 5 stopni, kelner podaje ci koc. Okrywasz się nim i pizza smakuje lepiej. A jak zacznie padać deszcz, dostajesz parasolkę, żeby do piwa nie nalało. No i piździ jak cholera, deszcz fest zacina, a ty siedzisz jak sierota – na plecach filcowy koc, w lewej ręce parasolka, w prawej kufel piwa, a w gębie Marlboro.”

Mirosław Gabryś (1973)

Islandzkie zabawki

O pogodzie

„To była dzielnica pełna przemocy, gdyż istniał głód i nienawiść. Dorastałem, oglądając to wszystko. Gangi walczyły ze sobą, kradzieże i zabójstwa każdego dnia. W każdym razie Ósma Ulica, Nowy Jork. Elia Kazan, Al Jolson, Gershwin, Sophie Tucker śpiewali w Orpheum, barze, który stał na rogu domu… To wszystko – więcej przemocy, więcej ekscytujących rzeczy niż w Nowym Jorku – jest w mojej muzyce, w moim życiu, w moim zachowaniu, w moich relacjach.”

Astor Piazzolla (1921–1992) argentyński kompozytor tang

Źródło: Astor, Diana Piazzolla, Buenos Aires, wyd. Corregidor, 2005. ISBN 950-05-1570-9

O głodzie, O nienawiści, O zachowaniu, O domu

„Na świecie istnieją podobno dwa rodzaje ludzi. Jedni kiedy dostają szklankę dokładnie w połowie napełnioną mówią: „Ta szklanka jest w połowie pełna”. Ci drudzy mówią: „Ta szklanka jest w połowie pusta”. Jednakże świat należy do tych, którzy patrzą na szklankę i mówią: „Co jest z tą szklanką? Przepraszam bardzo… No przepraszam… To ma być moja szklanka? Nie wydaje mi się. Moja szklanka była pełna. I większa od tej!”. A na drugim końcu baru świat pełen jest innego rodzaju osób, które mają szklanki pęknięte albo szklanki przewrócone (zwykle przez kogoś z tych, którzy żądali większych szklanek), albo całkiem nie mają szklanek, bo stały z tyłu i barman ich nie zauważył.”

Terry Pratchett książka Prawda

Prawda (2000)

O ludziach, O świecie

„Nie tak sobie wyobrażałam słynnego Hedaarda z Aumalle – rzuciła po chwili, odzyskawszy rezon. – Myślałam, żeś wyższy, panie, znacznie wyższy… I szerszy w barach.
– Moja legenda widać nie jest wyjątkiem – odparł spokojnie z niegasnącym uśmieszkiem – jest mocno przesadzona, jak każda inna.”

Marcin Pągowski (1978)

Antoinette w rozmowie z Hedaardem.
Zima mej duszy, Zima mej duszy

O myślach, O myśleniu

„Bar afrykański to Forum starożytnego Rzymu, to rynek średniowiecznego miasteczka, to paryska winiarnia Robespierre’a. Tu się rodzą opinie, bałwochwalcze albo niszczące. (…) Plotki, gorączka i tłok. Tu ustalają cenę za jedną noc, tam układają program rewolucji, obok ktoś zaleca dobrego czarownika, a dalej opowiadają, że był strajk. Wszystko macie w takim barze; klub i lombard, deptak i kruchtę, teatr i szkołę, knajpę i wiec, burdel i komitet partyjny.”

Ryszard Kapuściński książka Wojna futbolowa

Wojna futbolowa
Źródło: Lumumba

O nocy

„Raczej jestem kandydatem na antyidola. Dziewczyny się mnie boją, faceci się spinają na mój widok, w środowisku uważają mnie za nienormalnego, bo czasem jestem zbyt ekspresyjny w wyrażaniu emocji, nadaję na innych częstotliwościach. I nikomu nie podlizuję się. Jestem outsiderem. Prawdziwi idole, to ci z Baru czy Big Brothera.”

Eryk Lubos (1974)

Miodzio. Pozdrówcie ich ode mnie! Źródło: Nie muszę się podobać http://www.teatry.art.pl/portrety/lubos_e/niem.htm

O dziewczynach, O czasie

„Większość ludzi prawdopodobnie uważa, że jako raper wciąż włóczę się po barach i co wieczór palę trawkę. Ale nie taki jest Master P. Gdybym grał w Lidze, gdzie teraz przeprowadza się testy, to nie miałbym żadnych kłopotów, ponieważ nie używam narkotyków. Jestem sportowcem. Dbam o swoją formę.”

Master P (1967)

Źródło: Percy Miller – Master P, „Pro-Basket. Magazyn” nr 4/99 (32), s. 54, 55.

O ludziach

„Nasze spotkanie nie miało żadnych momentów osobistych; byliśmy dwojgiem ludzi pracujących dla tej samej sprawy, członkami jednej partii i nic poza tym. Żywo stoi mi w pamięci ten obraz, gdy w wiosenne popołudnie staliśmy wśród kilku karabinów, między koszami z browningami, mauzerami i amunicją, a ja myślałam, że oto widzę człowieka, którego Syberia złamać nie zdołała. Stał przede mną mężczyzna średniego wzrostu, o szerokich barach, cienki w pasie. Miał dużo wdzięku i elegancji w ruchach, co zresztą zachował do końca życia. Tak lekko chodził, że zdawało się, iż nie idzie, lecz płynie, jak później przekonałam się, był doskonałym piechurem, cięższe nawet marsze znosił lepiej od ludzi silniejszych od siebie. Głowę miał małą, uszy kształtne, lekko spiczaste, nadsłuchujące, oczy osadzone głęboko, myślące, lecz przenikliwe, szaroniebieskie. Ruchliwa twarz odbijała prawie każdą jego myśl.”

Aleksandra Piłsudska (1882–1963) druga żona Józefa Piłsudskiego

o pierwszym spotkaniu z Józefem Piłsudskim w maju 1906.
Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski – legendy i fakty, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1987, ISBN 8320319676, s. 121.

O ludziach, O zachowaniu, O myślach, O myśleniu

„Jedyny wieczny
bar mleczny.”

Karol Dusza (1930)

Źródło: Mleczna Droga, Fraszki, „Życie Literackie” nr 23, 3 czerwca 1956, s. 11 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14813

O życiu

„Najlepsze dialogi, autentyczne, surrealistyczne można usłyszeć wśród klientów barów piwnych dalekiej kategorii. Oni kapitalnie postrzegają świat. Kapitalnie go deformują.”

Andrzej Lenartowski (1949)

Źródło: Na swój temat, Radio Kielce.

O świecie

„Kiedy idę kupić książkę, no dobra… (śmiech) Kiedyś kupiłem książkę, ponieważ teraz nawet nie mam czasu na ich czytanie, ok? (śmiech) Wiesz, co zrobiłem? Spojrzałem na nią i pomyślałem „Zapłaciłem 25 dolców za książkę z wiedzą zebraną w całość na przestrzeni 300 ostatnich lat!”. Za 25 dolców możesz iść również do baru, kupić dwa drinki i wrócić totalnie zalany do domu, tyle Twojego i po Twoich pieniądzach – to przepadało, nigdy ich nie odzyskasz, straciłeś je bezpowrotnie i prócz kaca nic Ci po tym… I to 25 dolarów może być kluczem do całej tej wiedzy od kogoś, kto poświęcił 40 swojego życia, swój intelekt, by to odnaleźć, zrozumieć i przekazać innym?! Co za świetny interes, dlatego właśnie lubię oszczędzać innym czas. Tak właśnie to robię.”

Mike Mangini (1963)

Źródło: Przemysław Głowacki, Rozmawialiśmy z Mikiem Mangini!, infomusic. pl, 24 lutego 2015 https://www.infomusic.pl/wywiad/42818,rozmawialismy-z-mikiem-mangini

O pieniądzach, O domu, O wiedzę, O śmiechu

„Leszkowi Millerowi dobrze wychodzą tylko bon moty i pouczanie innych. Oczywiście najlepsze jest powiedzonko, że prawdziwego mężczyznę poznaje się nie po tym jak zaczyna, ale jak kończy. Do tej pory Miller kończył już kilka razy. Za każdym – marnie. (…) W czasach swoich rządów (2001–2004) odbierał pieniądze i uprawnienia. Studentom, osobom niepełnosprawnym, barom mlecznym, kobietom w ciąży, samotnym matkom. Z dawaniem było gorzej. Emeryci dostali kuriozalne, kilkuzłotowe podwyżki, pogorszyła się relacja płacy minimalnej do przeciętnego wynagrodzenia (z 37,2% do 35,3%), wzrosła liczba żyjących poniżej minimum socjalnego i poniżej minimum egzystencji. Jako premier nie żałował tylko bogatym i Kościołowi. Millerowi cel zawsze uświęcał środki. 2001 roku dla naszego członkostwa w UE zawarł pakt z biskupami. Nie ruszył żadnych materialnych uprawnień Kościoła, nie pozwalał na nowelizację restrykcyjnej ustawy antyaborcyjnej. Swoją liberalną, antypracowniczą, prokościelną polityką doprowadził SLD do upadku. Przez Millera, a potem Belkę, do dziś – jako partia – płacimy cenę za utratę wiarygodności. W 2007 roku wiarygodność całkowicie stracił sam Leszek Miller. Byle tylko być w Sejmie, startował do wyborów z listy Samoobrony, pobłogosławionej przez Rydzyka.”

Joanna Senyszyn (1949) polska działaczka polityczna, ekonomistka

o premierowaniu Leszka Millera. Źródło: blog Joanny Senyszyn http://senyszyn.blog.onet.pl/INTERESIK-LESZKA-MILLERA,2,ID354923999,n, 22 grudnia 2008

O kobietach, O pieniądzach, O matce, O relacjach

„Wiele się na Uniwersytecie Jagiellońskim nauczyłem, ale też podarowałem sobie beztroskie, cudowne krakowskie życie. W szkole teatralnej zajęcia trwają od rana do późnego wieczora, a potem jeszcze trzeba wkuwać role i próbować. Na psychologii człowiek pouczył się dwie godziny i do baru.”

Maciej Stuhr (1975) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 30 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20986

O życiu, O czytaniu

„Brak kasy i czasu to najstarsze wymówki na świecie. Zwykle ci, którzy się nimi posługują bez wahania wydają 50 złotych w barze na piwo, gdzie spędzają długie godziny, tym samym zaprzeczając swoim słowom.”

Paweł Matuszek (1972)

Źródło: Kamil Trzeciakiewicz, Natchnienie nie istnieje, esensja.pl, 14 lipca 2011 http://www.esensja.pl/ksiazka/wywiady/tekst.html?id=12369&strona=9

O piwie, O czasie

„Pamiętam nawet, jak jednej nocy Bon prasował swoje dżinsy na barze. Wszyscy się trochę zdenerwowali, kiedy zrzucił z niego wszystkie drinki, ale udało mu się zrobić taki fajny kant wzdłuż tych spodni!”

Angus Young (1955) australijski muzyk rockowy (AC/DC)

Maksimum rock’n’rolla

„Przestałem srać krwią. Dali mi listę tego, co mogę jeść, i przestrzegli, że pierwszy kieliszek mnie zabije. Powiedzieli też, że umrę, jeśli nie pójdę na operację. Miałem karczemną awanturę z japońską lekarką na temat operacji i śmierci. Powiedziałem krótko: – Żadnej operacji – a ona wyszła bez słowa, potrząsając na mnie z gniewu tyłkiem. Kiedy mnie wypisywali, Harry wciąż żył, chuchając na swoje papierosy.
Szedłem ulicą w słońcu, żeby przekonać się, jak to jest. Było dobrze. Obok przejeżdżały samochody. Chodnik był taki, jak zawsze bywaj chodniki. Zastanawiałem się, czy pojechać autobusem czy zadzwonić po kogoś, żeby mnie zawiózł do domu. Wszedłem do knajpy, żeby zatelefonować.
Usiadłem i zapaliłem. Zjawił się barman i zamówiłem butelkę piwa.
– Co nowego? – zapytał.
– Niewiele – odparłem. Odszedł. Nalałem sobie piwa do szklanki, potem przyglądałem się szklance chwilę i wreszcie wypiłem połowę. Ktoś wyrzucił monetę do szafy grającej i zagrała nam muzyka. Życie wyglądało teraz nieco lepiej. Opróżniłem szklankę i nalałem sobie drugą, zastanawiając się, czy mój dziobak jeszcze kiedyś stanie. Rozejrzałem się po barze: żadnych kobiet. Zrobiłem najlepszą rzecz poza tą: wziąłem do ręki szklankę i wypiłem.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Tom Najpiękniejsza dziewczyna w mieście (1967)
Źródło: Życie i śmierć na oddziale dla ubogich

O życiu, O śmierci, O kobietach, O muzyce

„Nauczyłem się brać za bary z rolą. Bo z rolą, którą masz zagrać, wychodzisz na solo. Albo ona ciebie złamie, albo ty ją. I ta jednaka radość w ringu i w teatrze: że to umiem, potrafię!”

Eryk Lubos (1974)

Źródło: Nie muszę się podobać http://www.teatry.art.pl/portrety/lubos_e/niem.htm

Radość

„Nazywom się chińskie ciasteczko. Składom się z mąki, cukru, jajek, oleju, waniliowego aromatu, szczypty soli, migdału bez skórki i mądrości. Najpierw należy mnie zagnieść na twarde ciasto, rozwałkować. Potem wyciąć kwadraty, a w środek kwadratu włożyć migdał i karteczkę z sentencją. Rogi zlepić u góry. Piec dwadzieścia minut w blasze wysmarowanej olejem, na złoty kolor, w temperaturze około dwustu stopni Celsjusza. Podawać na zimno. Najlepiej po kaczce (po pekińsku). (…) Najpierw występowałom jako ciekawostka w restauracjach i barach. Teraz jestem wszędzie, zatrułom cały świat. Jestem bardzo toksyczne oraz zjadliwe. Przenoszę się kropelkowo, płciowo, w rozmowie, w transfuzji, na spowiedzi – w każdy sposób, jak Duch Święty. Mądrość z mego środka objęła w posiadanie cały świat, jestem w powieściach typu broszurowe i okładka twarda, w przemówieniach polityków, w wystąpieniach przywódców religijnych. Właściwie to nie wiem, czy gdzieś mnie jeszcze nie ma. (…) Jestem bestsellerem, jak gówno zalałom cały świat. Słyszycie ten chlupot? To ja. Nowy potop. Nazywom się chińskie ciasteczko. Do usług.”

Ignacy Karpowicz (1976) polski pisarz i tłumacz

Balladyny i romanse

O mądrości, O świecie, O kolorach, O piekle

„(anegdota o Polonii w Londynie opowiedziana przez Kazimierza Kutza):… delegacja szkoły polskiej, nasi najlepsi eksportowi filmowcy: Cybulski, Kobiela, Wajda, Kutz, Pawlikowski pewnie - cała ta grupa, pojechali na jakiś festiwal do Londynu, poczuli, że jest tu miejsce Polaków, może warto by do nich trafić, poszli do knajpy polskiej oficerów RAF-u. Siadają, knajpa zamilkła kompletnie, cisza. Cybulski tak chciał, jakoś tak, mając ten swój wielki wdzięk sytuację rozładować, podchodzi do nich, właściwie nikt nie reaguje na Cybulskiego i jego wdzięk. I w pewnym momencie od baru wstał taki facet, popatrzył na nich, podszedł i powiedział: „won!”.”

Jerzy Zalewski (1960) reżyser i scenarzysta polski

Źródło: Program Jerzego Zalewskiego „Pod prąd” - Prawda o Andrzeju Wajdzie i filmowcach z PRL-u, rozmowa z Piotrem Włodarskim, autorem książki „Pan Andrzej” http://hej-kto-polak.pl/wp/?p=30272, odcinek 34, „TV Puls”

O prawdzie, O książkach, O facetach, O ciszy

„Gapiłeś się na bar Sarmacja. Prosta, pustaczana buda pojechana kanarkowym tynkiem-barankiem. Dwa plastikowe, białe okna, drewniany okap nad drzwiami, z okapu zwisają dwie plastikowe, białe doniczki, z nich z kolei zwisają czerwone plastikowe kwiatki. Dach pewnie pokryty papą, bo czym. Kiedyś pewnie w barze Sarmacja mieścił się jakiś warsztat samochodowy. W sumie – podobało ci się to nawet, było polskie do bólu, powinno być sprzedawane na pocztówkach z napisem „Polska” zamiast jakichś tam, kurwa, Łazienek czy Wilanowów. Kurwa, to jest prawdziwa Polska, tylko że Polska udaje, że tego nie ma, Polska sama się tego wstydzi, nikt tego nie umieszcza na logach, w encyklopediach, podręcznikach, (…) Polacy udają, że u nich nie ma przestrzeni publicznej, że jeśli coś – to Wilanów i Łazienki. Kazimierz i Sandomierz, i to tylko w centrum. A chuj – myślałeś – to jest właśnie Polska, ten bar Sarmacja, to jest cywilizacja, którą wytworzyliśmy, i chuj, i koniec, kropka, jeśli się jej wstydzimy, to mamy problem, to coś z nią kurwa, zróbmy, ale nie udawajmy, że jej nie ma. Ten Bar Sarmacja powinien być na znaczkach pocztowych, a nie, kurwa, Wilanów.”

Ziemowit Szczerek (1978) polski pisarz i publicysta

Siódemka (2014)
Źródło: s. 89.

O myślach, O problemach, O myśleniu

„W tym czasie Andrea mówiła do mnie: – Felix też przepada za tym opowiadaniem. Szkoda, że go pan nie widział w samolocie. Co chwila potrząsał głową i wciąż się zaśmiewał. Gdzie ma pan to zamiar wydrukować? Może Felix pogada z… Wymieniła nazwisko: Knabel. Ale dla kogoś, czyje opowiadania ukazywały się dotąd tylko w kwartalniku uniwersyteckim, skutek był nie mniejszy, niż gdyby powiedziała: „Po tym przyjęciu muszę wracać do hotelu, żeby w barze przeprowadzić wywiad z marszałkiem Tito, ale w tym czasie Felix mógłby z holu wznieść się do nieba i porozmawiać o pańskim zabawnym opowiadaniu z autorem «Braci Karamazow.»”

Philip Roth (1933–2018) pisarz amerykański

Poznaliśmy go z Feliksem na Syberii, zwiedzając tamtejsze więzienia”.
Cień pisarza

O czasie

„Ja sam słucham jazzu, metalu, popu, funku, R&B, muzyki świata, country, muzyki klasycznej. I uwielbiam wyszukiwać mistrzów w tych wszystkich gatunkach. Naprawdę umiem docenić pracę, jaką wykonał dany muzyk, niezależnie od tego, co gra. Widziałem europejskich muzyków folkowych, którym wszyscy rockmani mogliby czyścić buty. Skrzypkowie, goście grający na bałałajkach – jamujący sobie w barach, najlepsi muzycy, jakich widziałem w życiu! To uczy pokory. Jeśli ci się wydaje, że jesteś świetny, wierz mi – tylko ci się wydaje.”

Steve Lukather (1957)

Źródło: „Co się stało z 'peace & love'?”, interia.pl, 19 lutego 2013 http://muzyka.interia.pl/wywiady/wywiad/steve-lukather/news/co-sie-stalo-z-peace--love,1894718

O muzyce, O butach, O grach

„Nic nie kupuję. Czasem piwo w barze. Ale nawet w tym cholernym pięciogwiazdkowym hotelu nie mają dobrego Guinnessa.”

Colin Farrell (1976) aktor irlandzki

O piwie, O czasie

„Puchar Świata w TV z Małyszem w roli głównej to dla mnie program obowiązkowy. Nawet jak podróżowaliśmy z kolegami z Zakopower po całej Polsce na koncerty, za każdym razem, gdy odbywały się właśnie jakieś zawody, zatrzymywaliśmy się na stacjach benzynowych, w barach, prosiliśmy o włączenie telewizora, jak nie było możliwości, jeździliśmy do skutku, aż znaleźliśmy miejsce, gdzie mogliśmy Adamowi kibicować.”

Sebastian Karpiel-Bułecka (1976) wokalista polski (Zakopower)

zapytany o wspomnienia związane z kibicowaniem Adamowi Małyszowi.
Źródło: „Tele Tydzień”, nr 11, 14 marca 2011

O podróżowaniu

„Jest bardzo dużo posłów, którzy poszli do Sejmu nachapać się. Fura i komóra, piwko w barze i biurze i jakoś kadencja zleci. Ale ja poszedłem służyć. Dlatego znów startuję i w tej kampanii wybrałem sobie hasło oddające moją służbę: „Nie żyję dla siebie, żyję dla innych.””

Jan Łączny (1950) polski rolnik i polityk

Źródło: Czy bycie posłem to dobry biznes?, wyborcza.pl, 13 września 2005 http://wyborcza.pl/1,76842,2913978.html

O biznesie

„Drugim pełnym tajemnic elementem marynarskiego stroju była bluza, w której należało „umierać” po pozbyciu się spodni. Bluza powinna być obcisła, szczególnie w talii, ale jednocześnie trzeba przez tę dopasowaną do figury „wąskość” przesunąć przy nakładaniu bary, które musiały być „mocarnomarynarskie”; przecież człowiek musiał w nich mieć dostateczną ilość siły, by „coś” przepłynąć lub pływać nieokreśloną ilość czasu, zanim nie nadejdzie pomoc. A pomoc mogła nie nadejść i to było najbardziej romantyczne.”

Karol Olgierd Borchardt książka Znaczy Kapitan

Znaczy Kapitan

O tajemnicy, O sile, O czasie, O pomocy

„Cała nasza ekonomia opiera się na ludzkich słabostkach, na złych nawykach i lękach. Moda. Bary fast food. Elektroniczne gadżety. Erotyczne zabawki. Ośrodki dietetyczne. Ogłoszenia towarzyskie. Skrajne sekty religijne. Salony fryzjerskie. Kryzys wieku średniego u mężczyzn. Szał zakupów. Całe nasze życie zbudowane jest na wątpliwościach i braku satysfakcji. Pomyśl, co by się stało, gdyby ludzie byli naprawdę, szczerze szczęśliwi. Całkowicie zadowoleni ze swojego życia. Nastąpiłby kataklizm”

Will Ferguson (1964) kanadyjski pisarz

Happiness

O życiu, O ludziach, O modzie, O wieku

„Jesteśmy najlepsi na świecie! Jesteśmy najlepsi na świecie! Pokonaliśmy Anglię 2–1 w piłkę! To zupełnie nieprawdopodobne. Pokonaliśmy Anglię! Anglię – miejsce narodzin gigantów. Lord Nelson, Lord Beaverbrook, Sir Winston Churchill, Sir Anthony Eden, Clement Attlee, Henry Cooper, Lady Diana – pokonaliśmy ich wszystkich. Pokonaliśmy ich wszystkich. Maggie Thatcher słyszysz mnie? Maggie Thatcher, mam dla ciebie wiadomość w trakcie kampanii wyborczej. Mam dla ciebie wiadomość: wyeliminowaliśmy Anglię z mistrzostw świata. Maggie Thatcher, jak się mówi w twoim języku w bokserskich barach wokół Madison Square Garden w Nowym Jorku: twoi chłopcy dostali mocno w kość! Twoi chłopcy dostali mocno w kość!”

Bjørge Lillelien (1927–1987) norweski dziennikarz sportowy i komentator

Vi er best i verden! Vi er best i verden! Vi har slått England 2–1 i fotball! Det er aldeles utrolig! Vi har slått England! England, kjempers fødeland – Lord Nelson, Lord Beaverbrook, Sir Winston Churchill, Sir Anthony Eden, Clement Atlee, Henry Cooper, Lady Diana, vi har slått dem alle sammen, vi har slått dem alle sammen. Maggie Thatcher, can you hear me? Maggie Thatcher, jeg har et budskap til deg midt under valgkampen, jeg har et budskap til deg: Vi har slått England ut av verdensmesterskapet i fotball. Maggie Thatcher, som de sier på ditt språk i boksebarene rundt Madison Square Garden i New York: – Your boys took a hell of a beating! Your boys took a hell of a beating! (norw./ang.) wypowiedziane 9 września 1981, po zakończeniu meczu kwalifikacyjnego do mistrzostw świata w Hiszpanii w 1982. W rzeczywistości Anglicy zakwalifikowali się do mistrzostw świata. Norwegowie zajęli ostatnie miejsce w grupie. Źródło: Audhild Gregoriusdotter Rotevatn, Journalistspråk i endring http://www.sprakradet.no/globalassets/vi-og-vart/publikasjoner/spraknytt/2009/12009/spraaknytt_2009_1.pdf, „Språknytt”, tom 37, 1/2009, s. 17.

O narodzinach, O piłce nożnej, O języku słowackim

„Robiłem ten program przez 20 lat, kiedy przy władzy było SLD, potem PiS i PO. We wszystkim, co robię w telewizji, staram się pokazywać prosty fakt, że bogactwo kulturalne wynika z różnorodności. Zgubą dla różnorodności jest nacjonalizm, który w naszej historii oznacza same przykre rzeczy: getto ławkowe, numerus clausus, kolaborację Bolesława Piaseckiego z komunistami, to jest w końcu zbliżenie do Rosji i nienawiść do Niemców. Dla mnie, człowieka czującego się monarchistą, związanego niezwykle mocno z ideą habsburską Europy Środkowej, endecja jest tak wstrętna jak płucka na kwaśno w barze Smok.”

Robert Makłowicz (1963) dziennikarz polski

o programie Makłowicz w podróży, który w marcu 2017 został zdjęty z anteny TVP. Źródło: Agnieszka Kublik, Sylwetka Roberta Makłowicza. TVP jak ogórki z ciepłą wódką http://wyborcza.pl/7,75398,21597584,sylwetka-roberta-maklowicza-tvp-jak-ogorki-z-ciepla-wodka.html, wyborcza.pl, 5 kwietnia 2017.

O nienawiści, O historii, O bogactwie