Cytaty na temat ujęcie
strona 2

„Chcąc systematycznie ująć zagadnienie o wzajemnym stosunku wykształcenia do wychowania, powiedzieliśmy, że pierwsze odnosi się przede wszystkim do władz poznawczych, a drugie do władz pożądawczych.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

W szkole wychowania
Źródło: Oświata a wychowanie, s. 29

O wykształceniz

„Nowość nie zawiera się nigdy w pomyśle, ale w jego ujęciu.”

Stefan Napierski (1899–1940) polski poeta, tłumacz i eseista

„Dobro wspólne wymaga udoskonalenia stosunków społecznych, a co za tym idzie i pewnych zmian w zakresie prawa i struktur. To ujęcie relacji między osobą a społecznością, które jest jeszcze uzupełnione przez postawienie prymatu osoby, jej nienaruszalnych praw, każe odrzucić jako nieprawdziwe i niezgodne z chrześcijańskim pojmowaniem człowieka poglądy indywidualizmu i totalizmu. Poglądy te zostały już wielokrotnie rozpatrzone i odrzucone jako błędne oraz szkodliwe w encyklikach społecznych ostatniego stulecia. Powtarzam, człowiek jest istotą społeczną. Do pełni rozwoju i do realizacji swojego najwyższego powołania potrzebuje szeroko zróżnicowanej pomocy i tych ułatwień, jakie dać może społeczeństwo, zarówno tworząc naturalną wspólnotę życia w ramach narodu, jak też organizując się w państwo z jego strukturą i prawem.”

Andrzej Rychlik (1955) polski polityk

Źródło: wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 24 lipca 1992 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata1.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/bf801c1ecf81f058c125750c0043f9dc?OpenDocument

O relacjach, O pomocy

„Skoro obok musicalu amerykańskiego, który jest fantastyczny i fajnie, że jest, z drugiej strony mamy operetkę i operę, to pomiędzy tym może sobie istnieć gatunek, który staram się powołać. Nie chciałbym być mordercą musicalu, bo wychodziłoby na to, że moja droga jest przeciwko innej drodze, wolałbym to ująć w ten sposób, że wypełniam puste miejsce.”

Wojciech Kościelniak (1965)

Źródło: Piotr Wyszomirski, Nie jestem mordercą musicalu. Rozmowa z Wojciechem Kościelniakiem, 29 kwietnia 2011 http://www.top.wielkiemiasto.pl/index.php?id=2&t=1&page=24233

„Takie sceny są kłopotliwe i krępujące, także ze względu na bliskich. Chłopaka, rodzinę. Chodzi o to, żeby nie padli na serce w kinie. Ja już wszystkich przygotowałam do tego, co zobaczą, żeby nie było zaskoczenia. Podczas kręcenia takich ujęć trzeba mieć zaufanie dla partnera i ekipy. Sprawdzałyśmy z dziewczynami w rozpisce, na który dzień przypada scena striptizu. Byłyśmy zestresowane. Jak się okazało, niepotrzebnie, bo na planie było dużo śmiechu.”

Katarzyna Zielińska (1979) aktorka polska

o rozbieranych scenach w filmie Och, Karol 2. Źródło: Striptiz z papierosem... Rozmowa z Katarzyną Zielińską http://www.barwyszczescia.pl/16593/striptiz-z-papierosem.html

O rodzinie, O zaufaniu, O śmiechu, Chłopak

„Przekształcenie w spółki akcyjne, tak samo jak przekształcenie we własność państwową, nie usuwa kapitalistycznego charakteru sił wytwórczych. O ile idzie o spółki akcyjne, jest to zupełnie jasne. Co się zaś tyczy nowoczesnego państwa, to jest ono tylko organizacją, którą stwarza sobie społeczeństwo burżuazyjne celem uchronienia ogólnych zewnętrznych warunków kapitalistycznego sposobu produkcji przed zamachami zarówno ze strony robotników, jak ze strony poszczególnych kapitalistów. Nowoczesne państwo jest bez względu na swoją formę machiną w istocie swej kapitalistyczną, państwem kapitalistów, idealnym kapitalistą zbiorowym. Im więcej sił wytwórczych przejmuje ono na swoją własność, w tym większym stopniu staje się rzeczywistym kapitalistą zbiorowym, tym więcej obywateli wyzyskuje. Robotnicy pozostają robotnikami najemnymi, proletariuszami. Stosunki kapitalistyczne nie zostają zniesione, przeciwnie, zaostrzają się do ostatecznych granic. Ale doszedłszy do tych granic, zmieniają się w swoje przeciwieństwo. Państwowa własność sił wytwórczych nie rozwiązuje konfliktu, ale kryje w sobie formalny środek, możliwość jego rozwiązania. Rozwiązanie to może polegać tylko na faktycznym uznaniu społecznej natury nowoczesnych sił wytwórczych, czyli na uzgodnieniu sposobu produkcji, zawłaszczania i wymiany ze społecznym charakterem środków produkcji. A to się może dokonać tylko wtedy, gdy społeczeństwo jawnie i bez żadnych półśrodków ujmie w swoje ręce siły wytwórcze, które przerosły wszelki inny prócz społecznego sposób kierowania nimi.”

Fryderyk Engels (1820–1895) niemiecki filozof i rewolucjonista

Anty-Dühring (1878)

O charakterze, O naturze, O sile

„Słowami stwarzamy rzeczywistość. Mam wrażenie, że zewsząd wylewa się nadmiar słów, które w konsekwencji tego nadmiaru tracą wagę. Niemalże instynktownie rodzi się w nas potrzeba stworzenia nowego języka, który mógłby ująć rzeczywistość na nowo.”

Anna Augustynowicz (1959)

Źródło: W łupinie orzecha, „Kurier Szczeciński” nr 23, 3 lutego 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/110550.html

O wrażeniach, O rzeczywostości

„Cel fizyki: ująć przyrodę jako różne przejawy tego samego zespołu praw.”

Richard Feynman (1918–1988) amerykański fizyk, noblista

„Zastanawiam się skąd rząd weźmie, żeby ten deficyt – tak jak mówi minister finansów – zmniejszyć. Skądś musi ująć. Pytanie jest czy to będzie dotyczyło edukacji, bezpieczeństwa nie wiem. To jest, nie chcę powiedzieć podejrzane, ale dość zaskakujące.”

Hanna Gronkiewicz-Waltz (1952) polska ekonomistka, prezes NBP

Źródło: Program I Polskiego Radia

Pytanie

„Starałem się sobie wyobrazić jak może się poczuć facet, multimilioner, ożeniony z niebezpieczną kobietą (niebezpieczną w sensie posiadania większej części udziałów w ich firmie), który widzi się na zdjęciu z kochanką, przepiękną modelką, w jednym z plotkarskich magazynów. A nic nieznaczący przechodzień ujęty jest na tym samym zdjęciu w tle. Facet w panice mówi do żony: „ona nie jest ze mną – jest z nim!”. Nie wiem jak wszystkie te szczegóły zebrały się w jedna całość, ale pamiętam, że pewnego dnia ta całość była na tyle wyraźna, iż zacząłem ją postrzegać jako niezły scenariusz i pewnie jeszcze lepszy film.”

Francis Veber (1937)

odpowiedź na pytanie, jak powstał pomysł na film Czyja to kochanka?.

O kobietach, O facetach, O kochankach, Sens

„To rodzaj polemiki z tym, jak postrzega się Rembrandta. I może wydaje się to dziwne, ale Nightwatching to bardzo przyjemny film. A uważa się, że moje filmy nie należą do szczególnie rozkosznych. Kluczem do zrozumienia jest symetria. Pierwszych 7 ujęć jest odwróceniem ostatnich 7, podobnie 46 ujęć w środku filmu ma swoje lustrzane odbicie w innych. W filmie jest też 5 leitmotivów, takich jak dywan, dzieci, światło – a mówiąc o świetle, sztucznym świetle, którego Rembrandt był mistrzem, opowiadam o historii kina. To ciągle wielki film Greenawaya.”

Peter Greenaway (1942) brytyjski reżyser filmowy

o filmie Nightwatching. Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=41379

O dzieciach, O historii, O zrozumieniu, O świetle

„Nie muszę się jakoś specjalnie przygotowywać. Bez zbędnych ceregieli potrafię wejść na plan uśmiechnięta, by po chwili odegrać najbardziej dramatyczną scenę, w której zalewam się łzami. Po prostu uwielbiam grać. Staram się jedynie nie wysilać zbytnio podczas prób i całą swoją energię uruchamiać podczas ujęcia.”

Anna Przybylska (1978–2014) aktorka polska

Źródło: wywiad, stopklatka.pl, 2002 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=8315

Łza

„Dobre duchy Herberta weź ze sobą
w tę wędrówkę – choć dziś już inna pora,
chroń sad zielony i myśl swoją ciepłą,
a te trzy żalu pozłociste koła
niech ci głowę – na próżno – ujmą w swe oploty.”

Wasyl Machno (1964) poeta, prozaik, tłumacz

Źródło: ***, tłum. Andrzej Nowak

O myślach, O myśleniu, Pora roku

„Karta praw podstawowych to jest próba zwięzłego ujęcia ideałów, które leżą u podstaw Unii Europejskiej. To jest próba odpowiedzi na krytykę tych, często różnych przeciwników czy sceptyków Unii Europejskiej, którzy widzą w niej bezduszny mechanizm – wspólnotę, której jedyną racją bytu jest wspólny rynek. Otóż nie. Karta Praw Podstawowych odpowiada na pytanie: kim w istocie jesteśmy, jakie są nasze aspiracje i gdzie chcemy zmierzać.”

Aleksander Smolar (1940)

Pytanie

„Być ciekawym – to wychodzić z pewnego nieruchomego centrum, to usiłować uchwycić, ująć przedmiot, o którym miało się jedynie niejasne lub schematyczne wyobrażenie. W tym znaczeniu wszelka ciekawość skierowana jest ku peryferiom. Natomiast być niespokojnym – to nie być pewnym swego centrum, to poszukiwać równowagi.”

Gabriel Marcel (1889–1973) dramaturg a filozof z Francja

Źródło: Homo viator (1945), tłum. Piotr Lubicz

O poszukiwaniu

„Piękno formy wydaje się – w tym ujęciu – kwestią łatwości postrzegania. Twierdzenie to można zresztą śmiało rozszerzyć. Abstrahując od skojarzeń, treści, typów ekspresji uważanych za elementy piękna, uznanie jakiegoś przedmiotu za piękny oznacza, że umysł ludzki chętnie i łatwo przejawia aktywność percepcyjną w kierunkach, które dany przedmiot podsuwa. A umysł łatwo przejawia aktywność w tych kierunkach, do których się skłania skutkiem długiego i silnego przyzwyczajenia. Jeśli chodzi o podstawowe, najistotniejsze elementy piękna, przyzwyczajenie to jest tak dawne i tak z człowiekiem zrośnięte, że dało w wyniku nie tylko skłonność do spostrzegania pewnych form, lecz również widzenie ich związku z fizjologiczną budową i funkcjami jednostki ludzkiej.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

Cytaty o pięknie

„Na rozprawie sądowej zanalizowana została przestępcza działalność oskarżonych jak i jej skutki. Wychowanie nacechowane podejrzliwością i wrogością wobec postępu społecznego, atmosfera środowiska społecznego rozniecająca lub choćby tylko podtrzymująca bezwzględną wrogość wobec osiągnięć społecznych Polski Ludowej, wpływy polityczne przychodzące z zewnątrz i wyrosła na tym wszystkim błędna postawa polityczna ks. bp. Kaczmarka, która doprowadziła go do kolizji z prawem – oto sumarycznie ujęte przyczyny działalności przestępczej oskarżonych. Doprowadziły one do czynów skierowanych przeciwko interesom własnego narodu. Doprowadziły ks. bp. Kaczmarka do działalności wrogiej wobec interesu narodowego i postępu społecznego w okresie przedwojennym, okupacyjnym i w Polsce Ludowej. Doprowadziły w szczególności nie tylko do postawy przeciwnej nowej rzeczywistości naszego kraju, nie tylko do podrywania zaufania w trwałość władzy ludowej i nowych stosunków społecznych w Polsce, ale i do uwikłania się we współpracę z ośrodkami wywiadu amerykańskiego, które pragnęłyby posługiwać się przedstawicielami duchowieństwa, jako narzędziem realizacji swych wrogich Polsce planów. Należy z całą siłą zaznaczyć, że proces skierowany był wyłącznie przeciwko działalności społeczno-politycznej ks. biskupa i współoskarżonych, nie zaś przeciwko urzędowi biskupiemu i ich godności kapłańskiej.”

Tadeusz Mazowiecki (1927–2013) polski polityk, premier RP

Źródło: Wnioski, [w:] „Wrocławski Tygodnik Katolicki” nr 5, s. 3–4, 27 września 1953, przedruk w tygodniku „Nasza Polska” nr 4 (225), 26 stycznia 2000, s. 11.

O wrogości, O zaufaniu, O rzeczywostości, O sile

„W miarę jak postmodernizm staje się przedmiotem refleksji historii nauki, w to miejsce wkraczają nowe propozycje metodologiczne, będące po części kontynuacją, a po części przeciwieństwem ujęć postmodernistycznych. I właśnie w tym momencie rodzi się kulturoznawstwo jako dyscyplina naukowa”

Jarosław Rokicki (1963)

Źródło: Anna Wojnar, Współczesne ujęcie kultury, „Alma Mater”, nr 100, luty 2008, s. 113.

O historii, O nauce

„Niby dlaczego mamy umrzeć? (…) Jeśli człowiek może być nieśmiertelny, powinniśmy do tego dążyć. Nie powinniśmy się poddawać bez walki. Obietnica Świętego Graala może zostać spełniona (…) Przedłużanie życia to cel obecny w nauce od zawsze. Sądzę, że ludzie z chęcią wybraliby nieśmiertelność zamiast góry złota. Na poziomie fundamentalnym zmagamy się tutaj z pytaniem o odwracalność procesów starzenia się. Jeśli można zrozumieć systemy biologiczne w ujęciu „informacyjnym”, to może można je przeprogramować?”

Peter Thiel (1967)

Źródło: Biznesmen, który zamierza pokonać śmierć, polityka.pl, 31 sierpnia 2015 http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/rynek/1631419,1,biznesmen-ktory-zamierza-pokonac-smierc.read

O śmierci, O ludziach, O nauce, O walce

„Gwiazda musiała w międzyczasie funkcjonować mało sprawnie. Od chwili, gdy magowie zobaczyli ją na Wschodzie, świeci im wprawdzie aż do Jerozolimy, potem jednak dopiero po wizycie u Heroda, świecąc przed nimi aż do miejsca pobytu poszukiwanego dziecięcia w Betlejem. Gdyby gwiazda świeciła bezustannie, albo zaczęła świecić odrobinę wcześniej, albo gdyby świeciła omijając Jerozolimę, wówczas fatalna w skutkach wizyta u Heroda byłaby zbędna, a nowemu królowi Żydów nie zagroziłoby śmiertelne niebezpieczeństwo spowodowane chwilowym brakiem świecenia gwiazdy. Za dzieci betlejemskie zamordowane przez Heroda, w każdym razie według ujęcia Mateusza, winę tym sposobem ponosi niebiańska gwiazda, która okazała się gwiazdą – zwiastunem śmierci.”

Uta Ranke-Heinemann (1927)

Źródło: Nie i amen

O śmierci, O dzieciach, O gwiazdach

„My uważamy, że władza państwowa jest jednolita i niepodzielna i że tę władzę reprezentuje Prezydent Rzeczypospolitej, który jest przede wszystkim głową państwa i najwyższym arbitrem rozstrzygającym konflikty pomiędzy organami władzy państwowej. Toteż władza prezydenta musi być nadrzędna. (…) Czy nadrzędność ma być synonimem władzy absolutnej? Nic podobnego! Jeżeli mówimy o nadrzędności władzy Prezydenta Rzeczypospolitej, to mamy na względzie tę konieczną funkcję (…) arbitrażu w wypadku powstawania konfliktów (…) W tym ujęciu nadrzędność jest wykładnikiem dążenia do utrzymania harmonii w państwie – w żadnym jednak razie, nie jest wyrazem absolutystycznych tendencyj”

Stanisław Car (1882–1938) polski prawnik, minister, marszałek Sejmu

o strukturze władzy wg wizji „piłsudczyków”.
Zasady nowej konstytucji, w: Polska koncepcja autorytaryzmu, Warszawa 1996, s. 146–147.

„Jak byłem małolatem, natknąłem się na teledysk (…) Plus i minus i od razu zwariowałem. Jak widziałem rapującego te słowa Magika, w czarno-białym obrazie, widziałem w tym niesamowitą jazdę. Bałem się wtedy, że to może zginąć i nigdy już nie wróci. Tak też odkryłem wówczas Kaliber 44, a później Paktofonikę. Zarówno twórczość Magika, jak też Fokusa i Rahima, to głos pokolenia, niesamowita poezja oraz niezwykłe ujęcie tamtego czasu, tęsknota. Coś takiego mnie zachwyca, jak również to, jak oni tę rzeczywistość kreowali. W tym scenariuszu znalazłem ponadto historię o Polsce, ludziach, o specyficznym środowisku i typie człowieka, jego wrażliwości. Są to rzeczy, które się ze mną rymują, dlatego chciałem o tym opowiedzieć i wziąć w tym udział. Nawet gdybym nie dostał roli w tym filmie, to chciałem robi cokolwiek, aby być przy tej produkcji.”

Marcin Kowalczyk (1985) piłkarz polski

o roli w filmie Jesteś Bogiem. Źródło: Marcin Kowalczyk z nagrodą im. Zbyszka Cybulskiego 2012, culture.pl, 21 stycznia 2013 http://www.culture.pl/kalendarz-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/L6vx/content/marcin-kowalczyk-z-nagroda-im-zbyszka-cybulskiego-2012

O Bogu, O historii, O rzeczywostości, O czasie

„Ciągle wygląda to w ten sposób, że to reżyser wybiera sobie ludzi z którymi pracuje, ponieważ to on najlepiej ich zna i dzięki temu ma do nich zaufanie. Jeżeli ja podejmuję jakąś decyzję dotyczącą na przykład obsady, to niezależnie czy robiłem to w „tamtych czasach”, czy teraz, decyzje te zawsze konsultowałem z kilkoma zaufanymi osobami. Takie spojrzenie z boku zawsze reżyserowi się przydaje. Te „konsultacje” w żaden sposób nie odbierają mi mojej niezależności. Już w szkole filmowej pokazywaliśmy kolejne ujęcia kolegom, którzy wyrażali o nich swoją opinię.”

Filip Bajon (1947) polski reżyser

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=489

O ludziach, O zaufaniu, O decyzjach

„Prosty robotnik jak para: ujęty w karby, spełnia najuleglej wszelkie posługi, ale gdy je rozerwie, niszczy wszystko, co na drodze swego wybuchu spotka.”

Aleksander Świętochowski (1849–1938) polski pisarz, publicysta, filozof i historyk

Źródło: Klemens Boruta [w:] Pisma I. Obrazki powieściowe, G. Gebethner i Spółka, 1896, s. 129.

„Tyle ludzi siedzi w więzieniach, a nie słyszałam żadnego hierarchy, który ująłby się za nimi.”

Swiatłana Aleksijewicz (1948) białoruska pisarka i publicystka

o cerkwi na Białorusi, 17 maja 2011 roku. Źródło: „Gazeta Stołeczna”, 18 maja 2011 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,9616566,Swietlana_Aleksijewicz__Bialorusi_grozi_znikniecie.html

O ludziach

„Aby dokonać wyłomu w przyszłość, badamy swoją przeszłość, analizujemy skutki stalinizmu, uczymy się mówienia gorzkiej prawdy. Nie wszystkim się to podoba. Towarzysze, którzy oponują przeciwko przesadnej, jak uważają, uwadze poświęcanej „kultowi jednostki”, negatywnym, przestępczym aspektom działalności Stalina, jego polityki, zazwyczaj w następujący sposób uzasadniają swoje stanowisko: rozdmuchiwanie „tematu represji” – powiadają – akcentowanie zbrodni przestępstw Stalina umniejsza rzeczywiste osiągnięcia owych czasów, przekreśla bohaterskie wysiłki całego pokolenia społeczeństwa radzieckiego, przynosi ujmę honorowi i godności pionierów socjalizmu. Ponadto: poświęcanie nadmiernej uwagi Stalinowi jest dowodem ignorowania obiektywnych praw rządzących historią, przejawiających się w działalności klas i mas.”

Aleksandr Bowin (1905–1991) radziecki polityk

Źródło: Wodzowie i masy, „Nowoje Wriemia” nr 19, 1988; cyt. za: Fenomen Stalina, tłum. Maria Kotowska, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1988, s. 5.

O historii, O wysiłku, O przeszłości, O przyszłości

„Fonetyczna i morfologiczna struktura polskich dialektów Górnego Śląska jest bez wątpienia polska – z częściowo archaicznymi cechami. To było i zawsze jest rzeczowo uzasadnione ujęcie slawistycznych badań językoznawczych. System deklinacyjny i koniugacyjny jest bez zarzutu słowiański w polskiej odmianie. Aspekt czasownikowy, jedna z cech językowych różniących zasadniczo język słowiański od niemieckiego, pozostał do dzisiaj nienaruszony. (…) Polskie dialekty Górnego Śląska wykazują zwykłą dla dialektów właściwą charakterystykę. Elementy archaiczne znajdują się obok dialektowych nowości. Poza tym polskie gwary Górnego Śląska odznaczają się licznymi zapożyczeniami ze słownictwa niemieckiego, zjawisko, które również w sensie dobrze pomyślanych uczuć patriotycznych stało się powodem, by mówić o rozwodnionym języku polskim. Rzeczowo bezzasadnym było natomiast określać polski język górnośląski jako język, który ulega rozkładowi i rozwija się od słowiańskiego ku niemieckiemu. Tę nienaukową wypowiedć możemy całkowicie pominąć. W dyskusjach naukowych nigdy nie odgrywała jakiejkolwiek roli. Są to więc dialekty polskie, które z powodu długiego, bo od lat trzydziestych XIV wieku, odosobnienia Śląska od Polski w następstwie historycznych rzeczywistości przejęły wiele ze słownictwa niemieckiego integrując to jednak w swój słowiańsko-polski system językowy. To słownictwo niemieckie, które podczas długiego odosobnienia Śląska od państwa polskiego w czasach czeskich, austriackich i pruskich zostało przejęte do dialektów górnośląskich, wzbogaciło się szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku mnogością nowoczesnych pojęć technicznych i administracyjnych z języka niemieckiego. Fonetycznie i morfologicznie zostało jednak zintegrowane i nie zdołało ono polskiej struktury tych dialektów zasadniczo zmienić lub wręcz rozkruszyć (…). Podobne zjawiska spotykamy w najrozmaitszych okolicach europejskiego obszaru językowego. Jednym z najbardziej zwracających na siebie uwagę przykładów ukazać można język rumuński, który mimo bogatych leksykalnych zapożyczeń słowiańskich zachował swój romański charakter językowy; bo jego struktura gramatyczna pozostała w swoich wschodnioromańskich właściwościach. Nie ma trudności dowieść polskiego charakteru dialektów górnośląskich, co zresztą w badaniach naukowych dialektologicznych nigdy nie było poddawane w wątpliwość.”

Reinhold Olesch (1910–1990)

O zachowaniu, O emocjach, O charakterze, O rzeczywostości

„Zachwycony artystycznym ujęciem i urządzeniem obozu Czarnej Trzynastki Wileńskiej, z prawdziwą radością wpisuję się do księgi Drużyny, jeden z bardzo już dzisiaj nielicznej garstki organizatorów Harcerstwa w Polsce. Szczęść Wam Boże – Czuwaj!”

Zygmunt Wyrobek (1872–1939) polski instruktor harcerski

Spała, 16 sierpnia 1935.
Źródło: Aleksander Kamiński, Antoni Wasilewski, Józef Grzesiak „Czarny”, BLiH, 1981, s. 44.

O Bogu, O szczęściu, Radość

„Każde moje zdjęcie jest przesycone uczuciem. Od zależności, która tworzy się między mną a miejscem ujęcia. Kiedy widzę coś, co mnie pociąga, zaczynam kręcić się wokół, aby znaleźć moje ujęcie. To praca nad samym sobą i nad miastem, w tym samym czasie.”

Augusto De Luca (1955)

Źródło: Milano senza tempo, Gangemi Editore, Rzym 2000, ISBN 9788849200935.

O emocjach, O czasie, O zdjęciach

„Bardzo mi się dobrze tę rolę grało i nie uważam, że przynosi mi ujmę. Nigdy nie zapisałem się do żadnej partii. Ojciec przestrzegał mnie przed polityką. A film był dla dzieci. Dopiero po emisji zorientowaliśmy się, że partia zauważyła gigantyczny odzew u widzów i zaczęła to wygrywać politycznie. Naszą czwórkę postanowiono wykorzystać, gdy przewożono prochy pomordowanych w Majdanku do Brześcia. Mieliśmy ściągnąć tłumy ludzi, ale zakazali nam dawania autografów. Tymczasem tylko przyjechaliśmy i skończyła się partyjna akademia. Na nasz widok dzieci oszalały. Czułem się jak na rockowym koncercie.”

Franciszek Pieczka (1928) aktor polski

o roli w serialu Czterej pancerni i pies. Źródło: „Rzeczpospolita”, 16 stycznia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/dtgs.htm

O dzieciach, O ludziach

„Nas nie bawią ci frajerzy od zabawiania, chuj im na grób, dwa chuje na krzyż złożone (tu obrażamy też uczucia religijne). Sprawa jest prosta: Wojewódzki z tym drugim pajacem powinni zniknąć z polskiej pop-kultury. Wypierdalać natychmiast! Mogą sczeznąć. Oby ślad po nich nawet na Wikipedii nie został. I pierdoli nas, że tyle tu wulgaryzmów. To przecież tylko taka konwencja. W dodatku jesteśmy przekonane, że Lis i Hartman za nami też się ujmą. Panie redaktorze, panie profesorze, wiemy, że możemy na panach polegać. W końcu broniąc naszej wolności słowa, być może będą panowie mieli szansę pokazać się kolejny raz w telewizji.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Autorki: Marta Karaś, Ilona Witkowska, Taka, kurwa, konwencja, przekrój.pl, 1 lipca 2012 http://www.przekroj.pl/artykul/815910,906094-Taka--kurwa---konwencja.html?p=1 reakcja na obronę Wojewódzkiego, zgodnie z którą jego żarty z Ukrainek mieściły się w konwencji programu.

O emocjach, O wolności

„Wszystko sprowadza się do kwestii, który światopogląd wyznajesz. Najgorsze, że ja sam nie wiem, w co właściwie wierzę. Jednego dnia wydaje mi się, że jestem kowalem swojego losu, kiedy indziej zaś dochodzę do wniosku, że tego, co zapisane w gwiazdach, i tak nie da się zmienić. Naprawdę bywa różnie. Może więc ujmę to w ten sposób: kiedy moje filmy stają się przebojami, wierzę, że to ja kieruję swoim życiem. Kiedy jest inaczej, stwierdzam: no cóż, nie można wygrać z przeznaczeniem.”

Steven Spielberg (1946) amerykański reżyser, scenarzysta i producent filmowy

Źródło: wywiad, 2002 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=10765

O losie

„Sceny miłosne to łatwizna, nie widzę w nich nic trudnego. Gdybym tylko mógł, w każdym ujęciu ściągałbym koszulę albo chodziłbym nago po planie.”

Colin Farrell (1976) aktor irlandzki

„W momencie kiedy realizuje się film techniką klasyczną, to ma się pod sobą od 10 do 20 osób. I choć tymi dwudziestoma osobami się dyryguję, nie da się nigdy całkowicie nad nimi zapanować. W momencie kiedy ci ludzie wykonają jakieś ujęcie czy sekwencję, to trzeba je umieścić w filmie i nie ma możliwości powtórzenia procesu. W technice wycinanki można zaś było zrobić jedną, drugą, trzecią wersję ujęcia i z tego zmontować film. Montaż był zresztą dla mnie najprzyjemniejszym momentem realizacji, kiedy z wszystkich ujęć zebranych do kupy powoli wyłaniał się film.”

Daniel Szczechura (1930) polski reżyser

Źródło: Wywiad, 2010 https://archiwum.stopklatka.pl/news/najwazniejsza-byla-dobra-historia-rozmowa-z-danielem-szczechura

O ludziach

„Lenin chciał ująć władzę w ręce swej partii, by zbudować w Rosji ustrój socjalistyczny. Była to koncepcja zupełnie nowa, nie znajdujemy jej u Marksa. Wedle Marksa, żadna forma ustrojowa nie ginie, dopóki się nie rozwiną wszystkie siły wytwórcze, które się w niej mogą pomieścić; nowe, wyższe stosunki produkcyjne nie pojawiają się nigdy, dopóki warunki materialnej ich egzystencji nie wylęgną się w łonie dawnego społeczeństwa. Wedle Marksa, socjalizm będzie mógł nadejść dopiero wtedy, gdy w systemie kapitalistycznym nie będzie już miejsca dla dalszych sił produkcyjnych. I na odwrót, gdy dojrzeją po temu warunki materialne, socjalizm nadejdzie niezawodnie. Lenin odwrócił tezę Marksa do góry nogami, dowodząc, że trzeba najpierw obalić społeczeństwo stare i zbudować społeczeństwo nowe, aby stworzyć warunki materialne dla socjalistycznych stosunków produkcji.”

Adam Ciołkosz (1902–1978) polski działacz socjalistyczny, instruktor harcerski

Źródło: Socjalizm – ale jaki?, „Orzeł Biały”, Nr 140, kwiecień 1976 http://lewicowo.pl/socjalizm-%E2%80%93-ale-jaki/.

O sile

„Pod pretekstem podziwiania fantastycznej panoramy stolicy zaciągnęłam Fidela między szalupy. (…) Kiedy się tam obejmowaliśmy, ujął moją twarz w dłonie i powiedział: Te quiero, mi cielo.”

Marita Lorenz (1939–2019)

Źródło: Diane Ducret, Kobiety dyktatorów 2, tłum. Anna Maria Nowak, Wydawnictwo Znak, Kraków 2013, ISBN 9788324021628, s. 61.

O kobietach

„Zawsze starałem się robić wszystko tak proste jak to tylko możliwe. Moim celem było upraszczanie, co jest moim naturalnym pragnieniem. Kiedy masz mało czasu musisz pokazywać więcej przez prostotę właśnie. To fascynujące, gdy trzy lub cztery ujęcia mogą pokazać całą miłość. Myślę, że na tym polega korzystanie ze zdobytego doświadczenia, to że można upraszczać.”

Peter Weir (1944) australijski reżyser filmowy

Źródło: „Pan i władca”. Rozmowa z Peterem Weirem, stopklatka.pl, 30 listopada 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=17424

O miłości, O myślach, O czasie, O myśleniu

„Pan się myli – odpowiedział major Zajączkowski – nikt pana nie upoważnił do wymierzania sprawiedliwości (…) Sprawiedliwość wymierza państwo i tylko państwo. Nie ludzie, nawet nie sędziowie, bo oni ogłaszają wyroki w imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. (…)
Ale państwo wymierzając karę, zostawia człowiekowi szansę poprawienia się i powrotu na uczciwą drogę. W wyjątkowych sprawach zapada najwyższa kara, wyrok śmierci. Szansą poprawy jest również przedawnienie. Jeżeli człowiek popełnił nawet zbrodnię, a później nie ujęty przez prawo prowadzi uczciwe życie przez dwadzieścia lat, przebacza mu się stare grzechy. Bo sprawiedliwość to także umiejętność przebaczania.(…) Ale czy szukał pan pomocy i opieki?
– Gdzie jej miałem szukać?
– W radzie zakładowej, w partii czy choćby u nas w milicji. Na pewno podano by panu życzliwą dłoń, tak jak ją podajemy tysiącom ludzi, którzy wychodząc z więzienia i chcąc dalej żyć uczciwie, znajdują się w takim samym położeniu”

Jerzy Edigey (1912–1983)

Alfabetyczny morderca

O życiu, O śmierci, O ludziach, O sprawiedliwości

„uciekamy euforycznie,
socrealistyczne ulice są szersze od nowoczesnych,
tak projektowali, kościół odnowiony
tylko od frontu, pomalowany jak blok,
tak to ujęłaś, na tyłach blisko budynki
cywilne, blisko kościoła, nie przeszkadzałoby.
„Park im to przypomniało po prostu, jak kotu,
który wierzy, że meble to skały,
a starty dywan to równo skoszona łąka.””

Adam Raczyński (1975)

Źródło: Euforia (2007)

O kotach

„Tam, gdzie świat czyni się obrazem, byt w całości zakłada się jako coś, na co człowiek się nastawia i co chce zatem pozwać przed siebie, mieć przed sobą. Światoobraz w rozumieniu istotnym nie oznacza więc obrazu świata, lecz świat pojmowany jako obraz. W tym ujęciu byt w całości bytuje dopiero i tylko o tyle, o ile postanawia go człowiek, który przedstawia i dostawia, wytwarza. Tam, gdzie powstaje światoobraz, zapada istotna decyzja o bycie w całości. Bycia bytu poszukuje się i znajduje się je w tym, że jest on przedstawiany. (…) To nie światoobraz zmienia się z niegdyś średniowiecznego w nowożytny, to sam fakt, że świat staje się obrazem, znamionuje istotę nowożytności.”

Martin Heidegger (1889–1976) filozof niemiecki

Czas światoobrazu
Źródło: s. 77, 78

O świecie, O poszukiwaniu, O decyzjach, Obraz

„Znaczną rozmaitość wykazują fizjonomie scharakteryzowanych przez artystę ludzi, którzy wielką siłę ekspresji osiągnęli w (…) w środkowej scenie ołtarza. W kwaterach jego skrzydeł pojawiają się długobrode i wąsate twarze o wychudłych policzkach, pełne powagi i namaszczenia lub bardziej powszednie i gminne (…), to znowu tłuste i wygolone oblicza „opatów”, gładkie lica urodziwych młodzieńców, ujęte w kręte sploty włosów, grubo zarysowane i płaskie twarze służby kościelnej, jakby „dynarskie” ściągłe fizjonomie pasterzy, zwyrodniałe i dzikie gęby żołdaków w Pojmaniu oraz dysplastyczne i karykaturalne twarze drobnych pokurczów (…). Charakterystyka tych typów graniczy z naturalizmem i tak typową dla średniowiecza nutą okrucieństwa.”

Tadeusz Dobrowolski (1899–1984) polski historyk sztuki

o Ołtarzu Mariackim.
Źródło: Wit Stwosz. Ołtarz Mariacki, wyd. 1980

O ludziach, O sile

„Kochałabym was i zapewniłabym wam wielkość, gdybyście mnie przekonali, że idziemy naprzód mimo woli, nieuchronnie – śpiąc; zdejmijcie z nas odpowiedzialność, zakryjcie przed nami upokarzające porównania, ujmijcie historię w sofizmaty, a będziecie się mogli nazywać mędrcami mędrców.”

Charles Baudelaire (1821–1867) francuski poeta

sposób myślenia ludzi o autorytetach w sprawach religii wg Baudelaire'a.

O ludziach, O religii, O historii, O myślach

„Oprócz Jana Andrzeja Morsztyna, później Gałczyńskiego, Boya, Tuwima, Pawlikowskiej lub takiej osobowości jak Anna Świrszczyńska ten gatunek i temat praktycznie w Polsce nie istnieje. Tu leży chyba najgłębsza na mapie ludzkości depresja kultury erotycznej. Ale nie bez wyjątków! Nie wynika to z charakteru narodowego Polaków. Na taki stan rzeczy złożyły się odwieczne tradycje kościelnej hipokryzji, rubaszności szlacheckiej, nędzy ludowej i literackiego prostactwa w połączeniu z nieobecnością kultury mieszczańskiej. Przez długie lata cokolwiek u nas wykraczało poza dopuszczalne rejony westchnień i ślubu, kwiatków i motylków, odsyłano z oburzeniem do piekła pornografii. A już nie daj Boże, jeśli płci towarzyszył humor czy jakakolwiek lekkość ujęcia! Choćby tzw. obscena poetyckie Boya. Do tej pory właściwie nikt ich nie wydał.”

Robert Stiller (1928–2016) polski tłumacz i pisarz

Źródło: „Wysokie Obcasy”, 12 lipca 2009

O Bogu, O piekle, O charakterze, O ślubie

„Dziś bowiem, proszę państwa, jeżeli w paru słowach ująć program tego rządu, nie ten deklarowany, ale ten, który wynika z analizy, to będzie to pacyfikacja, petryfikacja i restauracja – PPR. A reszta jest cudem.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

Źródło: przemówienie w Sejmie – stanowisko klubu PiS w sprawie poparcia dla rządu Donalda Tuska, 23 listopada 2007

„W Libanie, gdy jesteś wdową, rozwódką lub starą panną, w pewnym wieku nie wolno ci się już zakochiwać. W przeciwnym razie stajesz się pośmiewiskiem, przynosisz ujmę ludziom z twojego otoczenia.”

Nadine Labaki (1974)

Źródło: Nadine Labaki o filmie „Karmel”, Gutek Film, 3 stycznia 2008 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/38,2

O wieku

„Czymże w końcu jest sztuka? Można by powiedzieć metaforycznie, że sztuka jest (mniej, lub bardziej świadomym) kształtem poznawania świata od strony jego jedności z nami samymi, jest kształtem poznawania samego siebie od strony naszej jedności ze światem obiektywnym (z „ludźmi i przyrodą”). Twórca mówiąc o świecie mówi o własnym „ja”. Odbiorca poznając ujęty w dziele sztuki świat poznaje swoje własne „ja”. Dzieło sztuki jest manifestacją zatartej granicy.
I właśnie w tym, o ile sztuka nie jest obiektywistyczną relacją, ale widzeniem subiektywnym, wizją ludzką ogarniającą fascynujący grozą i urodą taniec świata, zawiera się oczyszczająca siła sztuki.”

Jerzy Grotowski (1933–1999) polski reżyser, teoretyk teatru, pedagog

Źródło: Co to jest teatr? http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=6456, „Dziennik Polski” nr 200, 23/24 sierpnia 1959, s.6.

O świecie, O sztuce, O sile, O relacjach

„Pragnę być tym, czym byłam,
Zanim łóżko i zanim nóż,
Agrafa ozdobna i maść
Ujęły mnie jak w nawias;
Chcę koni płynących na wietrze,
Miejsca i czasu poza umysłem.”

Sylvia Plath (1932–1963) amerykańska poetka, pisarka i eseistka

Źródło: Źdźbło w oku (ang. They Eye-Mote) z tomu Kolos, tłum. Teresa Truszkowska

O czasie, Koń

„Sztuka Lidii Amejko to zbiór przeróżnych anegdot. Ja skoncentrowałem się na opowieści głównego bohatera, sześcioletniego chłopca, któremu wydaje się, że Pan Bóg włożył mu do gardła dziadkową łyżkę do butów. To metafora lęku przed umieraniem, przed samotnością. Temat ujęty został w bardzo ciekawej formie. Pan Dwadrzewko rozumie chłopca, bo on czuje w gardle lufę karabinu. Sam dobrze poznał życie i przeprowadza dziecko przez ten labirynt bólu. Tłumaczy, że z tym lękiem można żyć, że należy on do natury ludzkiej.”

Piotr Mularuk (1966)

o sztuce Dwadrzewko. Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 28 października 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/dbamo.htm

O życiu, O Bogu, O dzieciach, O sztuce

„Nie ma wspólnego mianownika między żołnierzem armii, który wchodzi w skład organizacji stojącej pod opieką państwa i społeczeństwa, o którego się dba, którego życie i walki zostały ujęte w pewne normalne tryby, a bojowcem, który uczestniczy w samotnej walce, którego walka nie była funkcją państwową, ale buntem przeciw państwu, a nawet przeciw obojętności całego społeczeństwa.
I nie ma wspólnej oceny dla śmierci na polu walki, które jest dziełem losu, a śmierci na szubienicy, do której dochodzi się przez golgotę rewolucyjną. Rewolucjoniści to pionierzy.”

Adam Próchnik (1892–1942) działacz socjalistyczny i oświatowy, historyk

Źródło: Rewolucja 1905. Przewodnik Krytyki Politycznej, Warszawa 2013.

O życiu, O śmierci, O losie, O walce

„Istotę socjalizmu można w skrócie ująć w słowach: wolność i chleb dla wszystkich.”

Karl Kautsky (1854–1938) niemiecki teoretyk marksizmu

Den Inhalt des Sozialismus können wir populär in die Worte zusammenfassen: Freiheit und Brot für alle. (niem.) Źródło: Demokratie oder Diktatur https://archive.org/details/DemokratieOderDiktatur

O wolności

„Obdarzony na chwilę umysłem, który potrafiłby pojąć wszystkie siły, którymi ożywiona jest natura, i odpowiadających im sytuacji istot które ją tworzą – umysłem wystarczająco wielkim, by poddać te dane analizie – ująłby w jeden wzór wszystkie ruchy największych ciał wszechświata i najlżejszych atomów; dla niego nic w przyszłości nie byłoby niepewne, ponieważ przyszłość byłaby dla niego teraźniejszością.”

Pierre Simon de Laplace (1749–1827) francuski matematyk i astronom

Inna wersja: Inteligencja, która by w danej chwili znała wszystkie siły ożywiające przyrodę i wzajemne położenie rzeczy, które wchodzą w skład przyrody (…), ogarnęłaby tą samą formułą ruchy zarówno największych ciał wszechświata, jak i najmniejszego atomu; nic nie byłoby dla niej niepewnym i przyszłość byłaby jej przytomna, podobnie jak przeszłość.
Źródło: Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii, Warszawa 1995, tłum. Iwona Zimnicka, s. 250.

O naturze, O sile, O przyszłości

„Na całym Górnym Śląsku, w szczególnej mierze jednak na zachodnim Górnym Śląsku, a mianowicie w latach między obu wojnami światowymi, u młodszej generacji, tym częściej przy tym na wsi, dokonało się przejście od języka dawnego do nowego, to znaczy od dialektów polskich do mówienia po niemiecku (…), o liczebności jednostek leksykalnych, które z gwar polskich zostały przejęte do mówionego języka niemieckiego przybliżone wyobrażenie daje trzytomowy słownik śląski długoletniego dyrektora niemieckiego atlasu językowego w Marburgu, Waltera Mitzki. Jest to kilkaset polskich gwarowych haseł leksykalnych, które ujęte są w tym słowniku śląskim, obejmującym w istocie nie tylko obszar górnośląski lecz cały Śląsk. To określa istotę właściwości górnośląskiej niemczyzny, która nie jest oparta na żadnym niemieckim dialekcie, raczej ukazuje się jako niemiecki język pisemny z polsko-gwarowym tworzywem (…), W swoich charakterystycznych rysach górnośląski krajobraz językowy okresu międzywojennego przedstawia się zatem jako typowy mieszany obszar językowy, na którym język niemiecki i język polski w różnych przejawach owego okresu egzystowały obok siebie i ze sobą.”

Reinhold Olesch (1910–1990)

„Kunszt to natury w małych rzeczach pokazać misterstwo, a wewnętrzną cnotą nagradzać, komu z wierzchu barwy albo wzrostu ujęła.”

Wespazjan Kochowski (1633–1700) polski historyk i poeta

Źródło: Wespazjan Kochowski, Psalm XIII. w Psalmodya polska, Kraków 1859.

O naturze

„[Muzyka] uważana jest za najbardziej autonomiczną i najmniej przedstawiającą ze wszystkich sztuk. Jednakże odbija ona na różne sposoby rzeczywistość wokół siebie i wywiera wpływ na swoje społeczne i kulturalne otoczenie. Muzyka jest – podobnie jak biologia, płeć (gender), gestykulacja – czymś intertekstualnym, a nawet transcendentalnym. Znaki muzyczne można badać zarówno w ujęciu historycznym, jak i jako semiotykę muzyczną w jej własnym środowisku. Kompozytorzy od Szopena do Sibeliusa i autorzy od Nietschego do Greimasa i Barthesa ilustrują drogi tej nowej dyscypliny w ramach semiotyki i muzykologii.”

Eero Tarasti (1948)

Źródło: Walery Pisarek, Wstęp do nauki o komunikowaniu, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 74.

O muzyce, O rzeczywostości, O nauce

„Nie myślałem, że praca z nim będzie tak spokojna, łatwa, spotkałem kogoś, kto jest szczery, skoncentrowany i całkowicie dostępny. Zdumiało mnie to, co mówił zaraz po ujęciach – motywował nas, udzielał nam delikatnych, ale poważnych wskazówek, tak jakby wiedział, jak się czuliśmy zanim kręciliśmy coś ponownie. To jest ogromnie wrażliwy moment, jak bokser, który zasiada w narożniku pod koniec rundy, zanim gong znów go nie wywoła na ring. Wielu reżyserów rozmawia z aktorami tak, jakby byli pewni, że przykuwają w tym momencie całą ich uwagę. Przy nim czujesz, że aktorstwo go inspiruje.”

François Cluzet (1955) aktor francuski

o Cédriku Klapischu. Źródło: François Cluzet o filmie „Niebo nad Paryżem”, SPI, 12 sierpnia 2008 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/62,1

O myślach, O myśleniu

„Teatr na pewno daje więcej rozmachu a entuzjazm publiczności jest nieoceniony. W filmie za to możesz celebrować dane ujęcie i kiedy tylko chcesz włączyć i jeszcze raz cieszyć się z dzieła. W filmie można zawsze powtórzyć scenę…”

Andrzej Młynarczyk (1980) aktor polski

Źródło: Zuzanna Rzymanek, Film i teatr – różne namiętności. Wywiad z Andrzejem Młynarczykiem, część II http://www.m-jak-milosc.pl/76692/film-i-teatr-rozne-namietnosci-wywiad-z-andrzejem-mlynarczykiem-czesc-ii.html

„Preambuła nie może być pozbawiona odniesienia się do Boga, Boga Trójosobowego, z tej prostej przyczyny, że Polskę stanowi naród złożony w 95% z ludzi ochrzczonych, nieważne, w jakim zakresie praktykujących. A zatem uroczyste odniesienie się do Boga chrześcijaństwa nie może nie być ujęte we wstępie do konstytucji. Powiedzmy sobie wyraźnie, że uniwersalny system wartości chrześcijańskich nie tylko nikomu nie zagraża, ale jest gwarantem praw i wolności wszelakich mniejszości. Mówię to w Polsce – kraju, który był „miejscem bez stosów”, rajem dla Żydów i innych nacji.”

Stanisław Kowolik (1953) polski polityk

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 27 lutego 1997 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata2.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/343a3a3855c4407fc12574f1003f8cc1?OpenDocument

O Bogu, O ludziach, O wolności

„Podobnie rzecz się ma i z instytucjami społecznymi jak np. teatr i inne miejsca widowisk publicznych, które same przez się nie są złe i niemoralne, które nawet są konieczne dla kultury społecznej, a jednak lepiej, aby w nich kapłanów nie widziano. Jest tam jakiś szczególnie silny zapach świata, jego zasad i pożądliwości, który może zarówno przylgnąć do sławy kapłana jak i przeniknąć jego duszę i ująć jej coś z jej czystości kapłańskiej; w Belgji mówi się o pokazywaniu się duchowieństwa w wielu miejscach publicznych: Licet, sed non clericat.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Królewskie kapłaństwo
Źródło: s. 104, 105

O duszy

„Człowiek, ta wieczna niespodzianka nie da się ująć w system. Jeśli ktoś dziś zapytałby mnie w jaki ustrój, ideologię lub system wierzę, byłbym w kłopocie. Nie wierzę w żaden ustrój, wszystkie ideologie mam gdzieś i systemami w odniesieniu do człowieka pogardzam. Byłbym raczej skłonny odpowiedzieć, że wierzę w każdy ustrój, ideologię czy system, w którym jest n a p r a w d ę mowa o człowieku. Pozwolić człowiekowi ŻYĆ – oto jedyny system i ideologia. Pozwolić żyć, a nie KAZAĆ żyć, zostawić mu wybór celu jego życia, a nie narzucać mu z góry. I skończyć z gloryfikacją śmierci.”

Andrzej Bobkowski (1913–1961) polski pisarz i przedsiębiorca emigracyjny

31 stycznia 1943.
Szkice piórkiem

O śmierci

„Wrażliwość Kolskiego, jego sposób patrzenia na rzeczywistość, są bliskie temu, co sam odczuwam. Podoba mi się jego dbałość o szczegóły, wyczulenie na prawdę. W kinie wiele osób nie zwraca nawet uwagi na charakteryzację, na to, czy kołnierzyk koszuli bohatera jest wytarty. A Kolski potrafi godzinami to sprawdzać. Sam patynuje kostiumy. W każde ujęcie chce tchnąć życie.”

Bartosz Opania (1970) aktor polski

Źródło: „Zwierciadło” nr 8/2000

O życiu, O rzeczywostości

„Kto stara się ludzi ująć zręcznymi słowami, ten często bywa znienawidzony.”

Konfucjusz (-551–-479 p. n. e.) chiński myśliciel, filozof, nauczyciel i polityk, twórca konfucjanizmu; jego nauki głęboko wpłynęł…

O ludziach

„Gdy przystępowałem do pracy, fascynowały mnie dwie rzeczy: antyczny temat w staropolskim ujęciu z jego niesłychaną aktualnością, siła dramatyczna oraz piękno języka i obrazów.”

Witold Rudziński (1913–2004) kompozytor polski

o swoim dziele operowym Odprawa posłów greckich. Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_rudzinski_witold

Cytaty o pięknie, O sile, Obraz

„Rynek nie jest metaforą społeczeństwa. Rynek jest rynkiem. Widzimy tam ludzi, których moglibyśmy spotkać na każdym innym. Gdybyśmy mówili o pięknie jako kategorii abstrakcyjnej, powinniśmy skupić się na różnicach w pewnych proporcjach. Zresztą rozumienie piękna w odmiennych kulturach to właśnie kwestia proporcji. Jeśli zaś mówimy konkretnie o filmie – piękno istnieje w nim pod postacią formy. Piękno tkwi w sposobie filmowania, w kompozycji kadrów czy w rytmie obrazu, w strukturze filmu. Możemy opowiadać o rzeczach najbardziej potwornych i katastroficznych, ale robić to w sposób piękny pod względem formalnym. W Szczęście ty moje oddzielam jedno od drugiego – temat od sposobu jego ujęcia.”

Siergiej Łoznica (1964)

Źródło: Anna Bielak, Nowe zasady gry. Wywiad z Sergiejem Łoźnicą, reżyserem filmu „Szczęście ty moje”, 5 listopada 2011 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=82382

O szczęściu, O ludziach, Cytaty o pięknie, Obraz

„Jeżeli patriotyzm jest uczuciem narodowym, to nacjonalizm jest narodową myślą, która bez podłoża uczuciowego ani powstać, ani rozwinąć się nie może, stanowi jednak zjawisko duchowe bardziej złożone, przypuszcza bowiem istnienie wśród zbiorowości pewnego przynajmniej stopnia organizacji, a w każdym razie ujęcia opinii publicznej w karby dyrektyw obowiązujących. Znaczy to, że muszą powstać pewne ośrodki w społeczeństwie, zdolne do zbiorowego myślenia o losach i przyszłości narodu stanowiące laboratorium tego, co nazywamy polityką narodową. Patriotyzm obraca się jedynie w dziedzinie masowego, ale rozproszonego odczuwania stanów wewnętrznych i doznań zewnętrznych, oraz odruchowego lub uczuciowego na nie reagowania, skoro jednak tylko zjawia się w łonie narodu myśl przewodnia, dążąca planowo do przeprowadzenia pewnych celów w zakresie obrony, wzmocnienia i ekspansji narodu, powstają już w jego łonie zaczątki nacjonalizmu.”

Zygmunt Balicki (1858–1916) polski socjolog, publicysta, polityk, działacz narodowy

Źródło: Wybór pism

O losie, O emocjach, O myślach, O przyszłości

„To, co działo się wtedy w Polsce, odbierałam w sposób zapośredniczony. I to niezależnie od faktu, że dotyczyło to moich bliskich, przyjaciół i żydowskiej części mojej rodziny, która zdecydowała się wtedy na emigrację; jedynej rodziny, która została mi z gałęzi mojego ojca, czyli ciotki i jej bliskich. Wielu moich znajomych trafiło do więzienia, ale w marcu, kiedy się tam znaleźli, przeżywałam jeszcze w Czechach euforie Praskiej Wiosny. Stała się ona dla mnie, podobnie jak dla Czechów i Słowaków, przeżyciem pokoleniowym. Praska Wiosna i jesień po sowieckiej inwazji wojsk układu warszawskiego były ogromnie ludycznym wybuchem swobody, wręcz karnawałem, jak to ujął Kundera.”

Agnieszka Holland (1948) polska reżyserka i scenarzystka

o Praskiej Wiośnie. Źródło: Michał Hernes, dla Stopklatki: co się stało z naszą tolerancją?, stopklatka.pl, 18 lutego 2013 http://stopklatka.pl/-/42242296,holland-dla-stopklatki-co-sie-stalo-z-nasza-tolerancja-?page=3Holland

O wiośnie, Jesień

„Podobnie jak nie pragnie się tego, czego się nie zna, tak nie można też naprawdę uznać czegoś, co jest nieznane i nie zostało ani pojęte ani poznane przez zmysł wewnętrzny. Naprzód trzeba poznać czyli ująć myślą, czym jest i co oznacza jakieś powiedzenie, a dopiero potem można uznać je za prawdę.”

Andrzej Wiszowaty (1608–1678) polski filozof protestancki

O religii zgodnej z rozumem, czyli traktat o posługiwaniu się sądem rozumu także w sporach teologicznych i religijnych

O myślach, O myśleniu

„Rolą sumienia jest odkrywać przed człowiekiem unum necesse - jedno, co jest konieczne. To jedno jest też zarazem jedyne o tyle, że stanowi jedyną możliwość, jaką konkretna osoba musi urzeczywistnić w danej sytuacji. Liczy się jedyna w swoim rodzaju powinność, wymykająca się zapisom jakiegokolwiek ogólnego prawa. Żadne powszechnie uznawane przepisy prawne w rozumieniu "imperatywu kategorycznego" Immanuela Kanta nie zdołają tego objąć, w przeciwieństwie do "prawa indywidualnego" w ujęciu Georga Simmela. CO więcej, powinności tej nie da się nigdy pojąć w kategoriach racjonalnych, jedynie w sposób intuicyjny”

Viktor Frankl (1905–1997) psychiatra austriacki

„Zwróciłem się więc wprost do niego i z pasją czyniłem mu jakieś wyrzuty niepojęte, wsiadłem na niego ostro, wdałem się w jakąś potężną polemikę poza granicami sensu, gdzieś w absurdzie, to zaś grążyło się w nim, jak w poduszce, powoli obie głowy nasze ogarnął sen i pierwszy zasnął Berlevi, ja zaraz potem, prawie jak po wódce w knajpie, gdy się gada żeby gadać w słodki odurzeniu, było nie było, jeszcze kieliszeczek, co tam, która godzina, jeszcze go raz!… Jeszcze jednego! Bo, uważa pan, tylko dopodskóna kwietyzacja aglomeracji ujętej antropoidalnie nalej przepij wypij co już trzecia chodźmy zaraz surrealizm socjologii ta butelka szpulka no to jeszcze go za-s-y-mi-lo-wać tee ciee sznaps sznaps sznaps.”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1961-1966

O snach, Sens

„Aktorzy to w gruncie rzeczy narzędzia do wytwarzania emocji. Niektórzy zawsze są gotowi do działania, inni potrafią osiągnąć fantastyczny poziom w jednym ujęciu, a potem nigdy go już nie powtórzyć, choćby nie wiem, jak się starali.”

Stanley Kubrick (1928–1999) amerykański reżyser filmowy

Źródło: Paul Duncan, Stanley Kubrick, wyd. Taschen, 2006, tłum. Jan Halbersztat, s. 94.

„Jest coś, co człowiekowi wiele przyjąć i ująć może dobrego mniemania i wziętości, a to jest zachowanie, a spólna przyjaźń z kim, kto ją wiedzie; bo to rozum pokazuje, iż jakiego kto sobie przyjaciela obrał, z kim za jednego żyje, takim i sam być musi.”

Łukasz Górnicki (1527–1603) pisarz, sekretarz i bibliotekarz Zygmunta II Augusta

Źródło: Złote ziarna zebrane z dzieł pisarzy polskich, wyboru dokonał Władysław Bełza, Poznań 1907

O zachowaniu, O przyjaźni

„Zawsze lubiłem ruch kamery. Jeśli potrafisz użyć ruchomej kamery i masz odpowiedni plan, takie zdjęcia nie tylko czynią scenę ciekawszą wizualnie, ale także pozwalają na dłuższe ujęcia, czasami obejmujące całą scenę. To ułatwia aktorom zachowanie skupienia na roli i przekazywania emocji.”

Stanley Kubrick (1928–1999) amerykański reżyser filmowy

Źródło: Paul Duncan, Stanley Kubrick, wyd. Taschen, 2006, tłum. Jan Halbersztat, s. 46.

O zachowaniu

„Film ten wpisuje się w ideologiczną wojnę z Kościołem katolickim w Polsce. Jest antyklerykalną agitką, której celem jest wzbudzenie złych emocji. Jednostronne, od początku do końca przewidywalne, dyktowane złą wolą ujęcie tematu czyni z filmu nie dzieło artystyczne lecz kolejną maczugę propagandową.”

Paweł Bortkiewicz (1958)

o filmie Kler Współautorzy: m.in. Stanisław Mikołajczak i niektórzy inni członkowie Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu Źródło: Oświadczenie w sprawie filmu “Kler” http://ako.poznan.pl/8704/, ako.poznan.pl, 1 października 2018.

„To jest nacjonalizm starych ludzi, starych społeczeństw. Mając 70 lat, mogę to w ten sposób ująć. Pozamykajmy okna i drzwi, zostawcie nas w spokoju - to są reakcje, które spotykamy na każdym kroku. Mamy do czynienia z wiarą w powrót do przeszłości i przekonaniem, że przeszłość jest przyszłością. Uważam ten sposób myślenia za wysoce niebezpieczny, ponieważ wszystkie trendy, między innymi demograficzny i technologiczny, są niekorzystne dla Europy. Musimy uważać, by nie pozostać w tyle. Działające w pojedynkę europejskie państwa narodowe są na światowym rynku na straconej pozycji.”

Joschka Fischer (1948) polityk niemiecki

Źródło: Joschka Fischer: Europa dwóch prędkości, bez Orbana i Kaczyńskiego https://wiadomosci.onet.pl/swiat/joschka-fischer-europa-dwoch-predkosci-bez-orbana-i-kaczynskiego/vy39ebs, onet.pl, 5 marca 2018

O myślach, O myśleniu, O ludziach, O wierze

„Bocheński, oczywiście, stanowczo odrzucał tezę, że narody katolickie są na polu gospodarczym mniej twórcze niż narody protestanckie i w ten sposób już negował podstawowe tezy twórcy Zadrugi. Podkreślał, że katolicyzm nie jest antycywilizacyjny, lecz procywilizacyjny, starając się równocześnie podważyć przekonanie w możliwość naukowego ujęcia kwestii relacji między religiami a poziomem cywilizacyjnym wyznających je narodów.”

Bogumił Grott (1940) polski historyk

Źródło: Ruch neopogański w II Rzeczpospolitej http://rcin.org.pl/Content/47546/WA303_63522_A507-DN-R-26-1_Grott.pdf, „Dzieje Najnowsze”, 26, 1994, nr 1, s. 10.

O relacjach, O religii

„Zagadnienie walki z zachłannością innego narodu powstaje dopiero wówczas gdy zachłanność ta jest niebezpieczna. Kiedyś walczyliśmy z zaborcami, których zachłanność pozbawiła nas wolności. Dzisiaj na przykład nikt nie prześladuje Rosjan mieszkających na terenie Polski, ponieważ ci Rosjanie są dla nas niebezpieczni. Natomiast walczymy z zachłannością Niemców których niebezpieczeństwo staje się coraz groźniejsze z dnia na dzień. (…) antysemityzm nie jest środkiem walki o władzę w Polsce albo sprytnem ujęciem taktyki działania. Jest tylko wynikiem dzisiejszej sytuacji w Polsce tak długo jak długo istnieć będzie niebezpieczeństwo żydowskie w Polsce. Antysemityzm znajduje uzasadnienie w walce ras, która jest naturalnym wynikiem bytu ludzkiego.”

Witold Rothenburg-Rościszewski (1901–1943) adwokat, działacz polityczny, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata

Źródło: Kwestja żydowska https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/doccontent?id=322086, „Falanga”, nr 1, 1936, s. 3.

O wolności, O walce

„Tomasz Campanella w swej utopijnej wizji doskonałego państwa (częściowo totalitarystycznej koncepcji) nawiązał pośrednio do koncepcji Morusa, czyli za podstawę sprawiedliwych stosunków społecznych uznawał wspólną własność. Jednak, w przeciwieństwie do swego wielkiego poprzednika, Campanella odmiennie zdefiniował cel idealnego państwa oraz społeczeństwa. Według niego było to dążenie do dobra, które utożsamiał z ładem społecznym (instytucjonalno-prawnym i moralnym), a także z racjonalnością postępowania wszystkich obywateli – całej wspólnoty (racjonalność wymuszała ekonomizację zachowań ludzkich). Zatem w tym ujęciu wartości Morusa, tj. szczęście, sprawiedliwość oraz pełna wolność, odgrywały drugorzędną rolę.”

Tommaso Campanella (1568–1639)

Autorka: Barbara Danowska-Prokop, Idealne państwo (społeczeństwo) w ujęciu renesansowych utopistów, „Studia Ekonomiczne. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach”, 305, 2016, s. 144.
O Tommaso Campanelli

O wolności, O szczęściu, O sprawiedliwości, O zachowaniu

„Piśmiennictwo endeckie było pozbawione skłonności do odrealnienia rzeczywistości narodowej i idealizacji narodu polskiego, jego charakteru i właściwości. Jego autorzy twierdzili, że brak megalomanii narodowej stawał się wyróżnikiem postaw i poglądów endeckich. Wprawdzie ustalali losy świata przez pryzmat spraw narodów, opowiadali się za etnocentrycznym ujęciem historii, byli jednak odlegli od megalomanii narodowej i polonocentryzmu.”

Ewa Maj (1957)

Źródło: Komunikowanie polityczne narodowej demokracji 1918-1939, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2010, s. 187. ISBN 978-83-227-3228-1

O losie, O charakterze, O rzeczywostości, Odległy

„Nikt odpowiedzialny z profesjonalnym doświadczeniem, nie mając niepodważalnych dowodów, publicznie nie sformułuje zarzutu, że pan minister realizuje politykę Federacji Rosyjskiej w naszym kraju. Z drugiej strony, trudno być ślepym i głuchym na zestawienie tego, co się u nas dzieje, z głównymi celami rosyjskiej polityki. Rosjanie chcieliby doprowadzić do rozpadu Unii Europejskiej, którą postrzegają jako przymierze o charakterze militarnym, a dopiero potem ekonomicznym i światopoglądowym. Sprzeczna z celami rosyjskiej polityki jest perspektywa naszego zbliżenia z Niemcami, których traktują jak byka prowadzącego europejskie stado, więc trzeba ująć go mocno za rogi. Rosjanie przez lata mogli tylko marzyć o głębokich podziałach w polskim społeczeństwie. Dziś mają u nas destabilizację sytuacji politycznej, zszargany wizerunek Polski w ramach NATO i Unii oraz osłabiony potencjał obronny Polski. Jak w tym kontekście sytuuje się bieżąca polityka MON?”

Piotr Pytel (1967)

Źródło: rozmowa Agnieszki Kublik, Macierewicz. W tym szaleństwie jest metoda http://wyborcza.pl/7,75968,21497180,macierewicz-w-tym-szalenstwie-jest-metoda.html, wyborcza.pl, 15 marca 2017.

O charakterze

Cytaty na temat ujęcie strona 2

Cytaty na temat ujęcie
strona 2