Cytaty na temat park

Zbiór cytatów na temat park, ludzie, czas, chodzić.

Cytaty na temat park

„Okna Motown Studio wychodziły na park i pamiętam jak patrzyłem przez nie na bawiące się tam dzieci. Przyglądałem im się ze zdumieniem – nie umiałem wyobrazić sobie takiej wolności, takiego beztroskiego życia – i pragnąłem bardziej niż czegokolwiek takiej swobody. Żałowałem, że nie mogę rzucić tego wszystkiego i żyć tak jak one.”

Michael Jackson (1958–2009) amerykański muzyk, kompozytor i autor tekstów

Źródło: autobiografia Moonwalk

O dzieciach, O wolności

„To jest biznes, przemysł. Jeśli myślisz, że sztuka stanowi ważną część przemysłu, popełniasz kardynalny błąd. Sztuka jest sztuką, a handel jest handlem. A gdy się spotykają, zaczyna się zapaśnicza walka. Handel zwykle wygrywa. (…) Wiem, na czym polega moja siła artystyczna i ona zwykle zwycięża biznes. Jestem może nawet bardziej na to wyczulony w branży filmowej, bo przy niej branża muzyczna to jak spacerek po parku. Przemysł filmowy jest okropnie, niewyobrażalnie skorumpowany. (…) Stworzyć coś ważnego to jedno, ale sprawić, by przez następne 40 lat nie zajmowało miejsca na twoim stole w kuchni, tylko ruszyło w świat – to zupełnie inne zadanie. Twórca, by zaistnieć, musi mieć możliwość dotarcia ze swoją sztuką do jak największej liczby odbiorców. I tu w przemyśle zaczynają się schody.”

Michael Stipe (1960) amerykański muzyk rockowy (R.E.M.)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 6 marca 2001.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 118.

O myślach, O myśleniu, O biznesie, O sile

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Wierzyliśmy w nasz pomysł - park rodzinny, w którym rodzice i dzieci mogą się bawić - razem.”

Walt Disney (1901–1966) amerykański reżyser, scenarzysta, producent filmów animowanych

O dzieciach, O rodzicach

„Co będzie, gdy dorośnie? Przejrzy na oczy
i zapragnie zachłysnąć się twoim powietrzem.
Może przejdziesz ulicę na czerwonym świetle,
napatoczysz się w miejskim szalecie na złotą bestię,
na sen, nóż w parku, na splot wydarzeń i słów.”

Wioletta Grzegorzewska (1974) polska poetka i pisarka

Źródło: O śmierci, Orinoko, Tychy 2008, s. 41

O śmierci, O snach

„Po strajkach w Lublinie w lipcu 1980 r. i wybuchu miesiąc później strajków na Wybrzeżu spotkałem się z prof. Wiesławem Chrzanowskim. Podczas rozmowy w parku na ławce (by uniknąć podsłuchu) postanowiliśmy razem pojechać do Gdańska, by pomóc strajkującym stoczniowcom. Przyłączył się do nas jeszcze mecenas Władysław Siła-Nowicki. Razem dostaliśmy się do Stoczni Gdańskiej. Tam szybko zorientowaliśmy się, że przywódcy stoczniowców są już otoczeni doradcami z KOR. Wśród nich byli: Bronisław Geremek, Tadeusz Mazowiecki i Jacek Kuroń. Szybko doszło do spięcia z nimi, ponieważ nie chcieli dopuścić mnie i mec. Siły-Nowickiego do grona doradców. Doszło nawet do tego, że Mazowiecki siłą wyprowadził mnie z sali.”

Stefan Kurowski (1923–2011) polski ekonomista

Źródło: Moja droga, moja walka, naszdziennik.pl, 10 maja 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20080510&id=my61.txt

O sile, O walce

„Kiedy przez te dni poza domem chodziła po ulicach, oglądała wystawy sklepów, udawała, że robi zakupy w hipermarkecie, albo przesiadywała na ławce w parku, przyczepił się do niej jakiś facet. Był dość stary, mógł mieć ze trzydzieści lat.”

Anna Bolecka (1951)

Nawet anioły bywają głodne

O facetach, O domu

„[Sosnowiec] miejsce dudniących pociągów, bitych tysiącami świń na zapleczu targowicy, walcowni, z której dochodzi łomot jak z piekła, rozbrzmiewającego ptasimi trelami parku Sieleckiego, drewnianych domków kwartału żydowskiego, gwarnego hotelu Victoria.”

Zbigniew Białas (1960) polski literaturoznawca

Korzeniec

O piekle

„Historia Sokoła to nie tylko historia pierwszego polskiego klubu. To początki dziejów polskiego sportu. To właśnie w Krakowie, dokładnie 14 lipca 1892 roku, z okazji II Zlotu Sokolego, w parku Jordana rozegrano pierwszy międzymiastowy mecz piłkarski pomiędzy Krakowem a Lwowem.”

Jacek Majchrowski (1947) prawnik polski, samorządowiec

o Polskim Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, istniejącym od 1885.
Źródło: Rita Pagacz-Moczarska, Cracoviae Merenti, „Alma Mater” nr 98, grudzień 2007, s. 45, 46.

O historii, O sporcie

„Mógłbym zabierać cię do parku i rzucać ci frisbee.
– Wiem, ale nie mogę.
– Kupię ci różne zabawki do gryzienia. Może być piszcząca kaczka, jeśli chcesz.
– Przykro mi, Tommy, ale nie mogę się zmienić w wilka.”

Christopher Moore (1957)

Krwiopijcy

„Jest taka ławka w parku – Ona i On,
Przychodzą tam każdego dnia,
Splatają dłonie i nie mówią nic,
Wielki żar płonie w nich,
Choć upłynęło wiele lat,
Wciąż są razem,
Choć się postarzał bardzo świat,
Zatrzymali czas.”

Artur Gadowski (1967) polski wokalista i gitarzysta rockowy (IRA)

Źródło: utwór Ona i On, płyta Artur Gadowski, 1998

O świecie, O czasie

„Na razie trenuję ze Śląskiem, bo chcę się wreszcie porządnie przygotować do sezonu. Z tym ostatnio nie zawsze było u mnie tak, jak powinno. Nie chcę trenować indywidualnie. Samotne bieganie po parku to żaden trening.”

Przemysław Kaźmierczak (1982) polski piłkarz

Źródło: Kaźmierczak: nie jestem jeszcze przegranym, onet.pl, 2 lipca 2010 http://sport.onet.pl/pilka-nozna/kazmierczak-nie-jestem-jeszcze-przegranym,1,3315846,wiadomosc.html

O sporcie, Trening

„Ci, którzy sądzą, że na Placu Wolności (tak amerykańscy Oburzeni przemianowali nowojorski Park Zuccottiego) jest tylko garstka idealistów, nie mają pojęcia o tym, co tu się naprawdę dzieje. Tu każdego dnia wykuwa się przyszłość.”

Carne Ross (1966)

Źródło: Komu bije dzwon, „USA Today”, tłum. „Forum”, 17 października 2011.

O wolności, O przyszłości

„Naszym celem nie powinien być ani rynek, ani państwo, ani magiczny wzrost PKB. Chodzi o wspólny park, dobrą komunikację, w miarę sprawną służbę zdrowia. I żeby w pracy człowiek był traktowany po ludzku, a nie jak poddany w folwarku.”

Jerzy Hausner (1949) polski polityk i ekonomista

Źródło: rozmowa Grzegorza Sroczyńskiego, Jerzy Hausner: Dokąd idziemy?, „Gazeta Wyborcza”, 9–10 sierpnia 2014.

O komunikacji

„A jak jest z nowojorskimi pomnikami? Czy odzwierciedlają osobliwość Nowego Jorku leżącego w USA, lecz niewiele mającego z tym krajem poza generaliami wspólnego? Aby to stwierdzić supermakroskopowo i aby zapewnić sobie nieco przyrody w gąszczu supercywilizacji, porzućmy ludny Union Square, wsiądźmy w subway linii 4, 5 albo 6 i dojedźmy do stacji na rogu Lexington Avenue i East 86th Street. To dzielnica Yorkville na Upper East Side, Manhattan, Nowy Jork, USA, świat, wszechświat, nieskończoność. Stamtąd udajmy się pieszo do szykownej 5 Avenue, już wyłania się fasada Metropolitan Museum of Art… dajemy nura w Central Park i szukamy, szukamy, szukamy i… znajdujemy pomnik króla Obojga Rzeczypospolitej, zwycięskiego wodza spod Grunwaldu – Władysława Jagiełły.”

Tadeusz Woyniłłowicz (1947)

Źródło: Miasto i jego pomniki...

O świecie, O wszechświecie

„Komponujemy w sposób nieuporządkowany, powiedziałbym, że amorficzny. Nie da się tego ująć w ramy. W Linkin Park piosenka może się zrodzić z tego, że ktoś coś mruczy pod nosem albo zanuci melodię podczas rozmowy telefonicznej, z brzdąkania na gitarze, pogrywania na fortepianie. Może być i tak, że kilku z nas jest w sali prób, improwizuje i z tego rodzi się pomysł, który rozwijamy. Bywało i tak, że zainspirował nas jakiś beat, który usłyszeliśmy na laptopie.”

Mike Shinoda (1977)

Źródło: Naturalny flow - wywiad z Linkin Park, empik.com, 2 lipca 2012 http://www.empik.com/naturalny-flow-wywiad-z-linkin-park-wywiady-empikultura,87355,a

„kamienie z central parku
takie ciepłe i takie
zimne
niczym ludzie – tacy żywi
a później tacy martwi”

Dariusz Tomasz Lebioda (1958) polski poeta, krytyk literacki

Wiersze amerykańskie
Źródło: kamienie z central parku

O ludziach

„Turyn – gdyby nie patrzeć z perspektywy Całunu, Juventusu i Fiata – można by porównać do Łodzi. Jest miastem o wiele piękniejszym, ale niemal wszystkie włoskie miasta są piękniejsze od polskich. Gdyby jednak znalazły się pieniądze na rewitalizację Łodzi i jej secesji, zabytkowej infrastruktury przemysłowej, terenów zielonych (podobno największa w Polsce powierzchnia parków miejskich) a zwłaszcza potencjału kultury, nauki i sportu, to kto wie…”

Sławomir Pietras (1943)

Wejście dla artystów (rubryka felietonowa w tygodniku „Angora”)
Źródło: Maggio Musicale w Turynie i Florencji, „Angora” nr 20 (1300), 17 maja 2015, s. 9.

O pieniądzach, O sporcie, O nauce

„Sanatorium V było dla mnie bardzo ważną pracą. Okoliczności pamiętam dokładnie. Długo chorowałem, wreszcie poczułem się lepiej. Mogłem wyjść do parku. Było pogodnie, ułożyłem się na trawie, słuchałem jak rośnie. I nagle stało się coś dziwnego. Stwierdziłem z zaskoczeniem, że trawa ogromnieje mi w oczach, staje się groźna, przesłania masyw budynku, że ten masyw ożywa nagle, że wszystko poczyna wchodzić w nieoczekiwane związki.”

Józef Gielniak (1932–1972)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_gielniak_jozef

O trawie

„W poniedziałek trzynastego maja 1876 roku o trzeciej po południu, w dzień po wiosennemu świeży i po letniemu ciepły, wiele osób w parku Aleksandrowskim stało się świadkami skandalicznego zdarzenia, którego niczyja wyobraźnia nie mogła przewidzieć.”

Borys Akunin książka Azazel

początek powieści.
Azazel

„Mkną po szynach niebieskie tramwaje
przez wrocławskich ulic sto.
Tu przechodnia uśmiechem witają dzieci,
kwiaty i każdy dom.
Na przystankach nucą słowiki,
dźwięczy śpiewem stary park.
Przez Sępolno, Zalesie i Krzyki
niesie melodię wrocławski wiatr.”

Maria Koterbska (1924) polska piosenkarka

Autorzy: Krystyna Wnukowska, Wrocławska piosenka
Cytaty z piosenek wykonywanych przez Marię Koterbską

O dzieciach, O uśmiechu, O domu, O Kwiatach

„Jestem zachwycony Bronowicami, czyli dzielnicą, w której mieszkam. Może nie jest zbyt bezpieczna, ale klimatem przypomina mi warszawskie Powiśle, na którym się wychowałem. Odpoczywam, patrząc na Park Bronowice, podoba mi się, że zawsze tam jest wiele ptaków.”

Paweł Passini (1977) polski reżyser teatralny

Źródło: Małgorzata Szlachetka, Wokół ESK. „W Lublinie jest dobry klimat do pracy”, „Gazeta Wyborcza - Lublin”, 8 kwietnia 2011 http://lublin.gazeta.pl/lublin/1,69005,9403593,Wokol_ESK___W_Lublinie_jest_dobry_klimat_do_pracy_.html#ixzz1J2Vo8Nrz

O ptakach

„Nasz piękny park nosił niegdyś, jak opowiadał mi nieboszczyk dziadek, imię marszałka Piłsudskiego. Później, w czasie wojny, zmieniono tę nazwę na Park Horsta Wessela. Po wojnie patronami parku zostali bohaterowie Stalingradu i byli nimi bardzo długo – do czasu, gdy marszałek Piłsudski ponownie wrócił do łask, a jego popersie do parku. Później, gdzieś około 1993, nastała Era Szybkich Zmian. Marszałek Piłsudski zaczął się źle kojarzyć – nosił wąsy i robił przewroty, głównie w maju, a nie były to czasy, gdy można było tolerować w parkach popiersia facetów z wąsami, lubiących podnosić zbrojną rękę na legalną władzę, niezależnie od efektu i pory roku. Park przemianowano tedy na Park Orła Białego, ale wówczas inne narodowości, których na Suwałkach było już bez liku zaprotestowały gorąco. I czynnie. Wówczas nazwano park Ogrodem Ducha Świętego, ale po trzydniowym strajku banków postanowiono nazwę zmienić. Zaproponowano: Park Grunwaldzki, ale zaprotestowali Niemcy. Zaproponowano: Park Adama Mickiewicza, ale zaprotestowali Litwini ze względu na pisownię i inskrypcję „polski poeta” na projekcie pomnika. Zaproponowano: Park Przyjaźni, ale zaprotestowali wszyscy. W rezultacie ochrzczono park imieniem króla Jana III Sobieskiego i tak już zostało, prawdopodobnie dlatego, że odsetek Turków w Suwałkach jest znikomy, a ich lobby nie ma żadnej siły przebicia. Właściciel restauracji „Istanbul Kebab” Mustafa Baskar Yusuf Oglu mógł zaś sobie strajkować do usranej śmierci.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

główny bohater opowiadania o parku w Suwałkach.
Coś się kończy, coś się zaczyna
Źródło: W leju po bombie.

O śmierci, O przyjaźni, O wojnie, O sile

„Dajemy sobie dwa lata na stworzenie prototypu linii do produkcji wielkopowierzchniowych ogniw na folii. Dzięki elastycznej formie materiału, taką folią będzie można pokryć i zamienić w ogniwo słoneczne niemal wszystko – budynki, samochody, telefony, ławki w parku.”

Olga Malinkiewicz (1982) Polska fizyk

Źródło: Porzućmy kompleksy. Rozmowa z Olgą Malinkiewicz http://goodness.org.pl/porzucmy-kompleksy-rozmowa-z-olga-malinkiewicz/, goodness.org.pl, 5 listopada 2015

„Najpotężniejsze kultury, które profesor w swoim tekście stawia nam jak wzór do naśladowania, jak amerykańska czy niemiecka, są silne właśnie potęgą artystów niepokornych, poszukujących, szargających świętości i zwalczanych przez swoich lokalnych profesorów Nowaków. Jakaż byłaby kultura amerykańska, gdyby usunąć z niej wszystkie elementy wywrotowe i etnicznie niepewne – Woody’ego Allena, South Park, Josepha Hellera oraz jazz, blues i rock and roll. Czyż można wyobrazić sobie kulturę niemiecką bez Heinego, Nietzschego, Schlöndorffa i Brechta. Byłyby słabe jak kultura polska, z której amputujemy Brunona Schulza, Stanisława Lema, Wisławę Szymborską i wszystkich tych artystów, którzy ośmielają się głosować na inne partie polityczne niż profesor Andrzej Nowak.”

Wojciech Orliński (1969) polski dzienikarz

o słowach Andrzeja Nowaka, który dzieli Polaków na „dumnych lechitów” głosujących na PiS i „tutejszych” czytających „Gazetę Wyborczą”. Źródło: Kto jest tylko „tutejszym” a kto dumnym lechitą, wyborcza.pl, 21 maja 2012 http://wyborcza.pl/1,76842,11766215,Kto_jest_tylko__tutejszym__a_kto_dumnym_lechita.html#ixzz1vVD5aXrZ

„Środki komunikacji i ruchliwość ludności wystawiają teraz jednostkę na obstrzał spojrzeń wielkiej liczby osób, dla których jedyną podstawą do oceny jej pozycji są konsumowane przez nią publicznie dobra i może jeszcze dobre maniery. Podobnie, choć w inny sposób, działa nowoczesna organizacja przemysłu. Wytwarza ona wielkie skupiska ludzi mieszkających w sąsiednich domach, których nie łączy żadna więź poza tym, że obok siebie mieszkają; sąsiedzi najczęściej nie są sąsiadami ani nawet znajomymi w sensie społecznym. Mimo to ich dobra opinia jest czymś niezwykle ważnym i użytecznym. Jedynym dostępnym sposobem udokumentowania tym obojętnym obserwatorom swojej pozycji majątkowej jest nieustanne demonstrowanie swoich możliwości płacenia. Nowoczesne społeczeństwo dostarcza również wielu okazji pokazania się publicznie wśród ludzi nieznajomych, np. w kościele, teatrze, na dancingu, w hotelu, parku, sklepie itp. Po to, by zrobić wrażenie na przygodnych obserwatorach i czuć się dobrze będąc przez nich obserwowanym, trzeba, aby symbole „pozycji materialnej” były widoczne dla wszystkich na pierwszy rzut oka. Oczywiste jest więc, że obecny kierunek rozwoju społeczno-ekonomicznego działa na rzecz konsumpcji na pokaz kosztem próżnowania na pokaz.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O domu, O komunikacji, O wrażeniach

„Woody Allen powiedział: „Życie jest pełne bólu, cierpienia i samotności i jeszcze tak szybko przemija”. To prawda. Wynajęłam na Manhattanie mieszkanie, oswoiłam kawałek dzielnicy – znalazłam ulubioną kawiarnię, park, sklepik, ulicę, ale przede wszystkim zaczęłam chodzić na zajęcia. I nawet nie zauważyłam, jak upłynął mi rok.”

Anna Mucha (1980) aktorka polska

Źródło: „Gala”, 34/2008.

O życiu, O prawdzie, O samotności, O cierpieniu

„W życiu każdego mężczyzny to trudny czas. Ostateczne pożegnanie z chłopcem. Żegnałem się z nim jakieś pięć lat, to była długa stypa, od pół roku nie piję. Pewne rzeczy się kończą, pewne zaczynają być śmieszne. Bardzo nie lubię starych gości podrywających młode panny. Obrzydliwe to i żałosne. Gdy widzę starego pierdołę rozmemłanego na ławce w parku z młodą laską, to jest ohydne.”

Maciej Maleńczuk (1961) polski artysta rockowy, poeta

o przekroczeniu wieku 40 lat.
Źródło: „Gala” nr 19/2007

O piciu, O czasie, O wieku, O pożegnaniu

„Samotne chwile nad papierem nutowym to najważniejsze godziny w moim życiu. I spacery po parku, moim miejscu na ziemi.”

Krzysztof Penderecki (1933) polski kompozytor i dyrygent

Źródło: „Zwierciadło” nr 11, listopad 2008

„Parki publiczne należą oczywiście do tej samej kategorii co trawniki – mają również naśladować pastwisko. Park taki najlepiej utrzymać pasąc na nim bydło; przydaje ono piękna, co łatwo przyzna każdy, kto widział dobrze utrzymane pastwisko. Jednakże bydło w parkach pojawia się rzadko, ponieważ kryteria oparte na pieniądzu kształtują upodobania ogółu. To, co robią wykwalifikowani robotnicy pod nadzorem fachowego ogrodnika w rezultacie mniej lub więcej przypomina pastwisko, któremu jednak zawsze nie dostaje artystycznej niedbałości, jaką odznaczają się pastwiska prawdziwe. Jednakże w odczuciu ogółu, stado bydła wyraźnie wiąże się z czymś pożytecznym i z oszczędną gospodarką, a więc takie stado w parku publicznym byłoby czymś nie do przyjęcia. Ten sposób utrzymywania zielonych terenów jest ponadto stosunkowo niedrogi, dlatego więc nie przystoi go stosować.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

„Żar lał się z nieba. Zdawało się, że to nie tylko samo słońce tak grzeje, ale i ziemia, budynki i drzewa, że nawet zwierzęta wganiane do chlewów i stajni roznoszą tę duchotę, że nawet ludzie, że to z zielonej ściany parku bucha jak z pieca to duszne, nagrzane powietrze, które lepiło się do ciała, zatykało oddech, gryzło w oczy jak dym.”

Wiesław Myśliwski książka Pałac

Źródło: Pałac

O ludziach, O piekle, O słońcu, O zwierzętach

„I była czymś biologicznie tak różnym od białych kobiet całego świata, jak różna jest przyroda lasu od przyrody klombów w parku lub na ulicznym skwerze.”

Waldemar Łysiak książka Statek

Statek

O kobietach

„Te kobiety giną w parku, nad jeziorem, w bogatych dzielnicach miasta i jak ta ostatnia, w tanich, mało romantycznych motelach. Giną wszędzie. Gdzie popadnie. Cóż z tego, że łapią sprawcę? Nic. One wychodzą z domów i idą prosto w paszczę mroku. Jeśli nawet zostają w domach, mrok przychodzi po nie.”

Maciej Żerdziński (1967) polski pisarz

Źrenice

O kobietach, O domu

„Otaczają go dziewczęta z Bletchley. Uczciły fajrant malując się szminką. Wojenna szminka jest na pewno posklejana z odpadków i resztek, po tym jak wszystko co najlepsze, zużyto do pokrywania wałów śmigieł. Aby ukryć jej paskudne mineralno-zwierzęce pochodzenie, potrzebny jest krzykliwy, zbyt intensywny aromat.
To zapach wojny.
Waterhouse nie został jeszcze oprowadzony po Bletchley Park, ale wie z grubsza, o co chodzi. Wie, że te nieśmiałe dziewczęta, posłusznie, zmiana za zmianą, przepuszczające przez swe maszyny ryzy zapełnionego bzdurami papieru, zabiły razem więcej żołnierzy niż Napoleon.”

Neal Stephenson książka Cryptonomicon

Źródło Cryptonomicon, rozdział Metro str. 116, Warszawa 2001
Cryptonomicon

O wojnie, O zmianach

„Niedawno serce podeszło mi do gardła, gdy zobaczyłem, że Cecil zaczął się coraz bardziej zbliżać do granic parku. Kilka razy wychodził na zewnątrz, a tym razem popełnił fatalny błąd, czym jestem głęboko zasmucony.”

David Macdonald (1951)

oświadczenie po śmierci sławnego 13-letniego lwa Cecila z zimbabweńskiego parku Hwange (znane na całym świecie zwierzę zostało zabite przez amerykańskiego dentystę i myśliwego Waltera Palmera).
Źródło: To poważne, doktorze, „Forum” nr 16, 7–20 sierpnia 2015, s. 14.

O śmierci, O błędach, O zwierzętach, Serce

„Ja dostarczę funduszy, ona zajmie się dziećmi. Nie będę przecież z nimi łaził po Central Parku.”

Donald Trump (1946) prezydent Stanów Zjednoczonych

o roli ojca w rodzinie.
Źródło: Agnieszka Graff, Seksizm, nagość, prezydentura, „Wysokie Obcasy” nr 32, dodatek do „Gazety Wyborczej”, 6 sierpnia 2016.

O dzieciach, O rodzinie

„Sztukę animacji wykorzystywano, by tworzyć zarówno utwory wielkie, jak i błahostki. Została skomercjalizowana, stała się przemysłem, jej obrazy sprzedawane są na aukcjach i internetowych i wystawiane w galeriach, drukowane na koszulkach i torebkach, podziwiane i z uwielbieniem oglądane przez widzów w różnym wieku. Niezależnie, czy lubisz Królewnę śnieżkę czy Akirę, Zwariowane melodie czy Miasteczko South Park, pamiętaj, że są to dzieła sztuki wciąż żywej i zmieniającej się, która nieustannie się rozwija.”

Jerry Beck (1955)

Źródło: Wstęp w: Sztuka animacji. Od ołówka do piksela historia filmu animowanego pod red. Jerry’ego Becka, op. cit., s. 7.

O sztuce, O historii, O wieku, Obraz

„(…) najwięcej pomysłów przychodzi właśnie gdy nie jestem w domu, na ulicy, w parku, w restauracjach czy w samolocie. Słucham rozmów, dźwięków, ludzi, którzy grają – tak przychodzi natchnienie.”

Buddy Guy (1936) amerykański muzyk bluesowy, gitarzysta i wokalista

Źródło: Wywiad, 1 czerwca 2006 http://www.infomusic.pl/koncerty/artykul/2432,buddy_guy_-_wywiad

O ludziach, O domu

„Cisza w Stanbury była czymś szczególnym. Przypominała dziewiczość. Jakby świat został na zewnątrz za bramami, pełen respektu i wyzbyty natarczywości. Miejsce spokoju i zapomnienia. Brama się zamykała, całe przeszłe zło i wszystkie przyszłe zagrożenia odsuwały się w dal. Oczywiście jednak było to w rzeczywistości wyłącznie pobożne życzenie. Nic bowiem nie było w porządku, nic a nic, a stare mury, zaklęty park i bezkresna samotność służyły tylko przemilczaniu wszystkich dysonansów. Co ja mówię – dysonansów? To nie do końca prawda. Nie chodziło o dysonanse, tylko o najrozmaitsze obrzydlistwa, zło i nieprawości. O brutalność i ohydę. Tak, o to szło. Prawdopodobnie więc ta słynna cisza w Stanbury była jedynie zespołowym przemilczaniem tego, czego nie można byłoby znieść, gdyby chciano stawić temu czoła. Martwota i milczenie. Jak się dobrze zastanowię, to znacznie bardziej te pojęcia niż ciszę wiążę ze wspomnieniem o Stanbury.”

Charlotte Link (1963)

Przerwane milczenie

O prawdzie, O świecie, O rzeczywostości, O samotności

„Gdy Pawła Nikołajewicza nic w pokoju nie wprawiało w rozdrażnienie, gdy gnębiący go smutek zmniejszał się do zwykłych ludzkich rozmiarów – generał stawał sobie przy oknie i patrząc na park nucił cicho, a głos miał miły: „Uśnij serce, niech sen tu zagości. Nie budź mnie ani tego co było…” I bądź tu mądry! – mógł być najmilszym gościem w każdym salonie! A ileż zbiorowych mogił więźniarskich zostawił wzdłuż torów, które budował!”

Aleksander Sołżenicyn (1918–2008) rosyjski prozaik, noblista

Archipelag Gułag

O smutku, O pokoju, O snach, Serce

„Paradowanie w koszulce z przekreśloną gwiazdą Dawida przez pracownika obsługi ruchu turystycznego w Tatrzańskim Parku Narodowym to jawne propagowanie treści rasistowskich i antysemickich w miejscu publicznym. To podlega ściganiu.”

Rafał Pankowski (1976)

Źródło: Prokurator ma dość rasistowskich koszul w Tatrach http://wyborcza.pl/1,76842,10839024,Prokurator_ma_dosc_rasistowskich_koszul_w_Tatrach.html, wyborcza.pl, 19 grudnia 2011.

„Bynajmniej. Ale prawdą jest, że mnóstwo innych ludzi ocenia moją twórczość przez pryzmat autocenzury. Największe problemy miewam z przedstawieniem nagich ciał w miejscach publicznych. To wielka szkoda, bo na ogół otrzymuję zamówienia na rzeźby przeznaczone do wystawienia w miejscach publicznych. W Soho miałem tak wielki kłopot z wizerunkiem nagiej kobiety, który chciałem tam umieścić, że aż mnie to zdziwiło. Nie sposób swobodnie poruszać tematu nagich ciał. Dla przykładu, ta figura umieszczona w rogu Hyde Parku, z wystającym tyłkiem [prawdopodobnie chodzi o posąg nagiego Achillesa z 1822 autorstwa Richarda Westmacotta]. W Ameryce to istny koszmar. Nie można pokazać ludzi palących papierosy, czepiają się też, jeśli zaznaczy się rasy postaci.”

Julian Opie (1958)

na pytanie, czy wykonawców nie zgorszyło zlecenie na marmurową rzeźbę Remember Her This Way (Lying) z 2001 r., która przedstawia nagą kobietę z bombiastą głową.
Źródło: Stuart Jeffries, Mam was w 3D, „The Guardian”, 12 lutego 2011, cyt za: „Forum”, nr 29 (2395), 18–24 lipca 2011, str. 42

O kobietach, O ludziach

„uciekamy euforycznie,
socrealistyczne ulice są szersze od nowoczesnych,
tak projektowali, kościół odnowiony
tylko od frontu, pomalowany jak blok,
tak to ujęłaś, na tyłach blisko budynki
cywilne, blisko kościoła, nie przeszkadzałoby.
„Park im to przypomniało po prostu, jak kotu,
który wierzy, że meble to skały,
a starty dywan to równo skoszona łąka.””

Adam Raczyński (1975)

Źródło: Euforia (2007)

O kotach

„W ogóle dość trudno jest być śmiesznym. Trzeba mieć dobre teksty i wyśmienite wyczucie czasu. Jednak nie uważam, że to cyniczne, jeśli ktoś na miejscu zbrodni powie żart. Ci, którzy oglądają na co dzień takie widoki, na przykład policjanci, przyzwyczajają się. Z czasem miejsce zbrodni staje się dla nich tak ekscytujące jak ławka w parku.”

Mark Harmon (1951) aktor i reżyser amerykański

Źródło: Tobias Moorstedt, Trzeba również umieć pudłować, „Süddeutsche Zeitung”, 18 czerwca 2010 http://film.onet.pl/0,0,1616429,2,596,artykul.html

O czasie

„Czuwam nad tobą, czy świt, czy zmierzch
Słucham pod drzwiami bez sił, by wejść.
Kiedy przez park idziesz z wózkiem co dzień,
Nie wiem, czy podejść mam, czy nie?”

Jacek Skubikowski (1954–2007) polski piosenkarz, gitarzysta, kompozytor

Źródło: Anka, utwór z repertuaru zespołu Lombard

„Chodzę po mieście, spaceruję z psem po parku, nie mam zegarka, więc pytam ludzi, która jest godzina. Nie prowokuję ich do tego, żeby patrzyli na mnie jak na gwiazdę. Urodziłam się wśród znanych ludzi, widziałam, jak sława ich wichrowała, i wiem, że mnie ona nie jest potrzebna. Jestem częścią ulicy – nie chodzę w ciemnych okularach, nie stawiam kołnierza, nie przemykam ukradkiem.”

Joanna Szczepkowska (1953) aktorka polska

Inne wypowiedzi Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 6 maja 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pttst.htm

O ludziach

„Dlaczego Occupy Wall Street, ruch bez przemocy prowokuje przemoc – policji, państwa, „systemu”? Dlaczego władze, przez bezsensowną brutalność, same przywróciły znużonym już Okupantom wigor – likwidując miasteczko namiotów w nowojorskim Zucchotti Park w październiku 2011? I po co to powtórzyły, traktując pałkami i zatrzymując dziesiątki demonstrantów w ostatni sobotni wieczór, w tym samym miejscu? Czy faktycznie dlatego, że panują „poprzez kłamstwo i przemoc, a skoro ich kłamstwo zostało ujawnione, pozostała im już tylko przemoc”?”

Michał Sutowski (1985)

Źródło: Nie spać, okupować!, krytykapolityczna. pl, 20 marca 2012 http://www.krytykapolityczna.pl/Opinie/SutowskiNiespacokupowac/menuid-1.html

O kłamstwie

„Nie myślę o sobie jako o przedniej straży wprowadzającej nowy język sztuki. Kiedyś miałem się za takiego, w młodych czasach, gdy w czasie studiów na anglistyce tłumaczyłem poezję amerykańskich beatników: Ginsberga, Ferlinghettiego. Zrobiliśmy z kolegami taką imprezę w drewnianym kościółku w parku Szczytnickim. Między innymi z Magdą Holland, dziś Łazarkiewicz, Olafem Andruszko czytaliśmy polskie przekłady buntowniczych wierszy w akompaniamencie muzyki mechanicznej – od Jefferson Airplane po mantry mnichów buddyjskich. To moje pierwsze publiczne wystąpienie (…).”

Piotr Bikont (1955–2017) polski dziennikarz i krytyk kulinarny

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 4 marca 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nigdy.htm

O myślach, O czasie, O czytaniu, O myśleniu

„Lawrence Pritchard Waterhouse rusza do bitwy uzbrojony w jedną trzecią arkusza angielskiego papieru maszynowego, na którym wypisano parę słów, czyniąc zeń PRZEPUSTKĘ do Bletchley Park. Ktoś na czarnoniebiesko, piórem Mont Blanc jakiegoś wyższego oficera, nabazgrał na nim jego nazwisko i parę innych rzeczy, zakreślił w kółku zwrot WSZYSTKIE SEKCJE i przystroił pieczęć, rozmazaną jak czerwony pocałunek dziwki – to niedbalstwo bardziej emanuje władzą i potęgą niż precyzja i staranność fałszerza.”

Neal Stephenson książka Cryptonomicon

Źródło Cryptonomicon, rozdział Ultra, str. 156, Warszawa 2001
Cryptonomicon

O pocałunku

„Mam dwie takie pamiątki, bardzo dla mnie ważne, które czekają na to, żebym zabrał je ze sobą do grobu. To skała z Monte Cassino i garść ziemi spod dębów w parku na Zwierzyńcu. Tych dębów, które tworzą pomnik Konstytucji 3 Maja i pod którymi kilkadziesiąt lat temu składałem przyrzeczenie harcerskie.”

Ryszard Kaczorowski (1919–2010) prezydent RP na Uchodźstwie

Źródło: gazeta.pl http://bialystok.gazeta.pl/bialystok/1,78942,7752837,Ryszard_Kaczorowski__ostatni_prezydent_RP_na_uchodzstwie.html

O czekaniu

„Słucham wszystkiego, co mi wpadnie pod rękę. Lubię większość gatunków muzycznych. Najczęściej słucham radia, a gdy są zakłócenia, to dopiero włączam płytę. Preferuję amerykański hip-hop, a także polską klasykę. Gdy sam jadę samochodem, to wtedy puszczam coś ostrzejszego, np. Rammstein czy Linkin Park.”

Grzegorz Arabas (1978) polski koszykarz

Źródło: Artur Kisielewicz, Grzegorz Arabas: – Pierwszym moim zadaniem jest zadbanie o dobrą atmosferę, pomorska.pl, 24 września 2009 http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20090924/SPORT03/621437584

„Kluczowe słowo to prywatyzacja. Co ona oznacza dla prekariatu? Przekazywanie usług publicznych w prywatne ręce i robienie z nich narzędzia zysku uderza w tę grupę bezpośrednio. Publiczny park, woda, przestrzeń to zasoby, które są niezbędne w codziennym życiu. Prywatyzując je, stwarzamy sytuację „kontrolowanego niedoboru”: pojawiają się konkretne ograniczenia w dostępie, które można pokonać, tylko jeśli ma się pieniądze i czas.”

Guy Standing (1948)

Źródło: wywiad Jakuba Dymka, Nowa klasa – prekariat http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/gospodarka/20141119/standing-skazani-na-polityczny-frazes, krytykapolityczna.pl, 19 listopada 2014.

O pieniądzach, O wodzie, O czasie

„Wydaje się, że ten osobliwy Hyde Park, jeśli nawet dla niektórych nieprzyjemny, nie jest dla miasta jakoś szczególnie groźny.”

Donald Tusk (1957) polski polityk

o agresji tłumu wobec modlących się ludzi koło Pałacu Prezydenta RP w dniu 9 sierpnia 2010 w intencji ofiar katastrofy polskiego samolotu w Smoleńsku. Źródło: Tusk ws. krzyża: to osobliwy Hyde Park https://wiadomosci.wp.pl/tusk-ws-krzyza-to-osobliwy-hyde-park-6037569630556801a, wp.pl, 10 sierpnia 2010.

„Jak idę przez mój park Krakowski i przechodzę obok grupy młodych ludzi, od których czuć piwem, to obchodzę ich szerokim łukiem. Ale jak czuję trawę, to śmiało wchodzę w środek i czasem zagaduję. Owszem, nadużywanie marihuany powoduje kłopoty z pamięcią, koncentracją, ale to stan krótkotrwały. Nie mówię o skrajnych przypadkach, ale ich jest mało. Mniej niż po alkoholu. Człowiek powinien czasem oderwać się od rzeczywistości, żeby jakoś sobie z nią radzić.”

Jerzy Vetulani (1936–2017) profesor nauk przyrodniczych, psychofarmakolog, neurobiolog, biochemik

Źródło: „Mama powiedziała mi: Obyś był dobry i szczęśliwy”. Co prof. Jerzy Vetulani mówił o swoim życiu, pasjach i nauce? http://wyborcza.pl/magazyn/7,124059,21608877,mama-powiedziala-mi-obys-byl-dobry-i-szczesliwy-co-prof.html, wyborcza.pl, 7 kwietnia 2017.

O ludziach, O rzeczywostości, O czasie, O trawie

„Tablica ta upamiętnia pracę Mariana Rejewskiego, Jerzego Różyckiego i Henryka Zygalskiego – matematyków polskiego wywiadu, którzy pierwsi złamali kod Enigmy. Ich praca ogromnie pomogła kryptologom w Bletchley Park i przyczyniła się do zwycięstwa aliantów w II wojnie światowej.”

Henryk Zygalski (1908–1978) polski matematyk i kryptolog

tekst tablicy w języku angielskim i polskim w Muzeum Kryptologicznym w Bletchley Park pod Londynem, 2002. Źródło: Sukcesy polskich kryptologów docenione! http://www.matematyka.wroc.pl/doniesienia/sukcesy-polskich-kryptologów-po-latach-docenione!, matematyka.wroc.pl

O wojnie

„Część tych druków została umieszczona przez harcerzy na koronach drzew i na krzewach Łazienek oraz innych parków, część zaś na dachach i podwórkach domów w dzielnicy niemieckiej. Jednocześnie inna grupa harcerska otrzymała jako zadanie obciążenie ulotkami baloników dziecięcych tak, aby pozbywały się swego balastu częściowo, etapami, pozorując w ten sposób duży zasięg rozrzutu.”

Halina Auderska (1904–2000) polska pisarka

o akcji „N”. Źródło: Akcja „N”. Jak Armia Krajowa zniechęcała Niemców do walki? https://twojahistoria.pl/2018/05/31/akcja-n-jak-armia-krajowa-zniechecala-niemcow-do-walki/#2, 31 maja 2018.

„Gdyby Puszczę Białowieską zostawić samą sobie, to mamy dobry przykład Białowieskiego Parku Narodowego – tam stosuje się ochroną bierną i tam bioróżnorodność jest dużo uboższa.”

Jan Szyszko (1944–2019) polski polityk, pracownik naukowy

Źródło: Minister Szyszko: Puszcza Białowieska stała się okrętem flagowym lewactwa http://niezalezna.pl/203060-minister-szyszko-puszcza-bialowieska-stala-sie-okretem-flagowym-lewactwa, niezalezna.pl, 12 września 2017.

„Kocham Polskę tak jak ktoś, kto ją utracił i długo tęsknił. Kocham Polskę tak jak kocha się dziecko czy rodziców. Po prostu kocham. Powiedzieć, że kocham, bo znam, bo to jest moje, swojskie i znane, to za mało. Dotąd myślałam, że kocham Gdańsk, morze, park w Szczecinie, ale ostatnio jechałam przez Gniezno i czułam takie wzruszenie, że trudno mi to opisać. Jak ktoś mówi, że kocha Polskę to natychmiast podejrzewany jest o jakieś nacjonalistyczne skrzywienia, a ja jestem zdeklarowaną liberałką. W Polsce trzeba wciąż uważać co się mówi. (…) Kiedy mówię, że lubię jakiś stary kościółek zaraz słyszę, że chyba zdewociałam. Kiedy oburzam się słysząc, że Polska jest w ruinie, mówi mi się, że nie tylko w ruinie, ale nie odzyskała wolności, że jest pod zaborami. Jakimi zaborami? Zwyczajne proste zdania bez podtekstu zaraz się upolitycznia, nawet u cioci na imieninach. Bo Polska to dwa obozy, które poza wspólnym językiem nie mają nic wspólnego, dzieli je historia, religia, media, permanentna wojna domowa o wszystko i o nic.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Beaty Kęczkowskiej Magdalena Parys: Aż się we mnie trzęsie. „Wysokie Obcasy extra”, październik 2015

O morzu, O myślach, O myśleniu, O języku słowackim

Jerzy Różycki (1909–1942) polski matematyk

O wojnie