Cytaty na temat trafienie

Zbiór cytatów na temat trafienie, mienie, ludzie, mówić.

Cytaty na temat trafienie

„By upolować duszę, starczy trafić ją w ciało. (Andrzej Coryell)”

„(…) miłość jest kombinacją podziwu, szacunku i namiętności. Jeśli żywe jest choć jedno z tych uczuć to nie ma o co robić szumu. Jeśli dwa, to może nie jest to mistrzostwo świata, ale blisko. A jeśli wszystkie trzy, to śmierć jest już niepotrzebna: trafiłaś do nieba za życia.”

William Wharton (1925–2008) pisarz amerykański

Niezawinione śmierci (1994)

O miłości, O śmierci, O emocjach

„Widzisz kochanie… Istnieje coś takiego jak niebo i coś takiego jak piekło. Coś takiego jak więzienie i coś takiego jak pudło. I tatuś prawdopodobnie trafi do tych wszystkich miejsc oprócz jednego…”

Eminem (1972) Amerykański raper, uznawany za legendę hip-hopu wszech czasów

Źródło: utwór 97 Bonnie & Clyde

O piekle, Kochać się

„Nie trafił się mężczyzna, który mi zaimponował.”

Irena Sendlerowa (1910–2008) polska działaczka społeczna, uczestniczka akcji pomocy Żydom w czasie II wojny światowej

Źródło: Anna Bikont, Sendlerowa. W ukryciu, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2017, s. 420.

„Szukający szczęścia jest jak pijak, który nie może trafić do domu, ale wie, że ma dom.”

Voltaire (1694–1778) francuski pisarz epoki Oświecenia, filozof, dramaturg i historyk

O domu

„Weszliśmy na scenę i wszystko poszło nie tak. Cały sprzęt zaczął nawalać. Graliśmy dalej, a publiczność gapiła się na nas, w ogóle nie reagując. Myślę, że graliśmy ze 20 minut i rozpieprzyliśmy scenę. Było to spowodowane frustracją, że wszystko poszło nie tak, jak chcieliśmy. Cały nasz sprzęt, gitary, piece eksplodował, więc scenę szlag trafił, a kiedy zeszliśmy, publiczność dostała szału! Malcolm powiedział, że to było jak jakiś pierdolony Picasso, że to była sztuka!”

Angus Young (1955) australijski muzyk rockowy (AC/DC)

Maksimum rock’n’rolla

O sztuce, O myślach, O piekle, O myśleniu

„Jedna czytelniczka zarzuciła mi niedawno, że widzę w kobiecie tylko tyłek i cycki. To nie jest prawda. Przede wszystkim widzę naczynie interesownej podłości. Zawsze starałem się szukać czegoś poza wymienionymi wyżej atrybutami i nigdy nie udało mi się trafić na nic wartościowego. Prawie zawsze kończyło się to bólem serca i wieloletnią rekonwalescencją pod opieką Kruka z poematu Edgara Allana Poe, a także bólem głowy od papierosowego smrodu – dama bowiem nie wie, że z papierosem jest równie atrakcyjna jak z kapką wiszącą z nosa.”

Tomasz Beksiński (1958–1999) polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy, tłumacz

Opowieści z Krypty
Źródło: felieton Kobieta wąż, „Tylko Rock” nr 3 (91), marzec 1999.

O kobietach, O prawdzie, Serce

„Towarzysz Piotr Ikonowicz nieustannie oskarża SLD o „zdradę ideałów Prawdziwej Lewicy” i przejście na pozycje liberalne. Tow. Ikonowicz niewątpliwie wyrzuciłby z Partii (tej jedynej, Prawdziwej Partii, oczywiście!) zarówno nśp. Karola Marksa, jak i nśp. Włodzimierza Eliaszewicza Uljanowa (ps. „Lenin”) – i miałby ku temu powody: kto wymyślił Nową Politykę Ekonomiczną dzięki której w Ojczyźnie Światowego Proletariatu podniosły głowy resztki nie do końca rozgromionej burżuazji, spekulanci, dorobkiewicze i wszelaka drobnomieszczańska swołocz? Towarzysz (nie mój, oczywiście) Ikonowicz ma absolutną rację: SLD zdradziła Ideały Prawdziwej Lewicy – a to z tego powodu, że była parę razy partią rządzącą, a w oparciu o Ideały Prawdziwej Lewicy rządzić się nie da, bo po parunastu miesiącach państwo szlag by trafił. Nawet taki na wskroś czerwony typas, jak nśp. Franciszek Mitterand po dojściu do władzy realizował przez prawie rok politykę Prawdziwej Lewicy; gdy zadłużenie zagraniczne Francji z $7 mld wzrosło do $51 mld poddał się, i pozwolił francuskim burżujom się bogacić – obsadzając tylko państwowe banki i państwowe spółki ludźmi z Partii Socjalistycznej, by PS też mogła się wzbogacić.”

Janusz Korwin-Mikke (1942) polski polityk

Źródło: „Temi”, 9 stycznia 2008

O zdradzie, O ojczyźnie

„Moja pierwsza książka powstała w momencie, gdy odszedł mój ukochany rottweiler Bucz. Tak naprawdę, na początku to był pies mojego brata. Oddał mi go, bo zamiast szczerzyć kły, tylko się do wszystkich… „uśmiechał”! Pamiętam, że gdy Bucz trafił w końcu do nas, mój kochany kot Prezes potwornie się obraził… Wlazł na drzewo morelowe, zrywał liście i rzucał nimi w Bucza! Ale później się do siebie przekonali. Bucz był ze mną ponad osiem lat, rozumiał każde moje słowo. Gdy umarł, przyjaciele radzili mi, żebym skupiła się na pisaniu. Ta książka miała być rodzajem terapii: dlatego opisałam w niej moje smutki i rozterki i moje australijskie radości.”

Agnieszka Fitkau-Perepeczko (1942)

Źródło: Małgorzata Karnaszewska, Agnieszka Fitkau-Perepeczko - Tam jest niebo na Ziemi... http://www.m-jak-milosc.pl/76607/agnieszka-fitkau-perepeczko-tam-jest-niebo-na-ziemi.html

O książkach, O smutku, O kotach, O odejściu

„Co z tego, że Dembiński zagrał efektownie piętą, skoro trafiła ona do rywali?”

Jacek Laskowski (1967)

podczas transmisji w TV. Wpadki komentatorskie Źródło: Creme de la creme czyli najlepsze cytaty komentatorów sportowych, sport.pl, 9 czerwca 2006 http://www.sport.pl/Mundial2006/1,73035,3407476.html

O sporcie

„Uważaj, bo możesz trafić w swego ojca!”

Diogenes z Synopy (-404–-322 p. n. e.)

do syna hetery rzucającego kamieniem w tłum.

„Przypadków nie ma; to, co jawi się nam jako ślepy traf, pochodzi właśnie z najgłębszych źródeł.”

Friedrich Schiller (1759–1805) poeta niemiecki

Źródło: „Najwyższy czas!”, tom 19, wydania 18–39, Oficyna Liberałów, 2008, s. XVI.

O czasie

„Rozumiesz mnie, źle mieszkam. Z jednej strony Kameralna, z drugiej Delikatesy. I budzę się rano, nie wiem, czy wiesz, o co mnie chodzi, strasznie mi się pić chce. Kameralna jeszcze nieczynna, idę, patrzę: Delikatesy. Ludzie stoją, myślę tak: stanę na chybił trafił, stoję, stoję. Kupują pomarańcze, ja też kupiłem. Pić mi się chce jak cholera. Wracam do domu i mówię do żony: „Żono, uważaj. Mam trzy pomarańcze. Nie wiem, czy wiesz, o co mnie chodzi. Jedna dla Ciebie, jedna dla mnie, jedna dla dzidziusia.” A żona do mnie: „Nie wiem, jak ty, Zdziesieńku, ale swoją pomarańczę sceduję na dziecko.” Potworne, ale co było robić, ja też sceduję. Pić mi się chce do stu diabłów. Wracam do sklepu. Kupuję sześć pomarańczy. Wracam i mówię do żony: „Uważaj, żono, mam sześć pomarańczy, dwie dla Ciebie, dwie dla dzidziusia i dwie dla mnie.” A żona na to: „No wiesz, Zdzisiu, ja swoje sceduję na dziecko.””

Zdzisław Maklakiewicz (1927–1977) aktor polski

To się rozwiodłem. Co ja, kurwa, w sraczu będę pomarańcze wchrzaniał?
Maklakiewicz w rozmowie z matką na temat przyczyny rozwodu.

O dzieciach, O ludziach, O domu, O matce

„Jeśli w cel chcesz trafić, to musisz celować wyżej.”

Henry Wadsworth Longfellow (1807–1882) poeta amerykański

„Zamykasz się w krypcie, zasłaniasz okna (żeby ciekawscy z sąsiedniego bloku nie zapuszczali sępiego spojrzenia swoich źrenic w twoje sanktuarium), nie otwierasz drzwi i nie odbierasz telefonów. Mimo to budzisz się któregoś dnia ze smakiem krwi w ustach i w panice odkrywasz, że wyrwano ci ząb (a może serce?). Ząb tkwi teraz w dziurze w ścianie, zaś twoja perła trafiła pod wieprzka. Nim się zorientujesz, już stoisz na parapecie. Is everybody in? The ceremony is about to begin. Jeszcze tylko malutki kroczek… i wpadniesz w mroczną czeluść szeroko rozwartych, wrzeszczących ust Simone Choule.”

Tomasz Beksiński (1958–1999) polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy, tłumacz

Opowieści z Krypty
Źródło: felieton Simone Choule, „Tylko Rock” nr 9 (97), wrzesień 1999.

Serce

„Wojna nuklearna jest nieunikniona, a teraz Stany Zjednoczone mają szansę ją wygrać. Druga taka okazja może się nie trafić.”

Curtis LeMay (1906–1990) polityk i wojskowy amerykański

w trakcie kryzysu kubańskiego w październiku 1962.
Źródło: National Archives and Records Administration, cyt. za: Oliver Stone's Untold History of the United States (2012), tłum. Anna Rajca, Mirosław Filipowicz, odcinek 6

O wojnie

„Wspomniałem złote światło Kocevskiego Rogu i nie mogłem się uwolnić od myśli, że są miejsca, całe miasta, całe kraje, których treść i forma zaprzeczają przeznaczeniu. Bo jeśli komunizm gdzie indziej był po prostu zbrodnią, to tu, w tym pejzażu, musiał wyglądać na horror pożeniony z idiotyzmem. Idea poczęta w pustych umysłach ze strachu przed pustką przestrzeni została zastosowana w krajobrazie, który wykluczał potrzebę jakiejkolwiek zmiany. Marszałek Tito w białym mundurze wśród palm na promenadzie musiał wyglądać niczym afrykański kacyk. Komunizm był przecież owocem długich, beznadziejnych ziom, gdy umysł zaczynał wariować z nudy i strachu przed samym sobą. Żeby w ogóle bym do pomyślenia, musiał trafić na bezkresną, płaską przestrzeń, na której nic się nie dzieje, i dlatego wszystko może jeszcze się wydarzyć.”

Andrzej Stasiuk (1960) pisarz polski

On the Road to Babadag: Travels in the Other Europe

O strachu, O myślach, O świetle, O myśleniu

„Proszę się nie obrazić, ale wydaje mi się, że w Polsce mamy do czynienia z całkowicie nietrafionym duszpasterstwem dzieci i młodzieży. Wina tkwi w mojej opinii w pomyłkach osób duchownych. Obserwujemy dwie skrajności. Pierwsza jest taka, że księża całkowicie zaniedbują apostolstwo wśród młodych, wychodząc z założenia, że prędzej czy później do Kościoła i tak trafią. Kiedyś faktycznie tak było. Człowiek młody często odwracał się od Pana Boga, zaniedbywał wiarę, czasem nawet żył niemoralnie. Ale później nawracał się. Bo mu się życie nie ułożyło, bo się zestarzał i zaczął myśleć o śmierci, wreszcie zwyczajnie zmądrzał. Tymczasem teraz młodzi ludzie są tak silnie zindoktrynowani przez antykatolicką ideologię, że na starość trudno im będzie wrócić do Kościoła. (…) Druga postawa jest całkowitym przeciwieństwem tej pierwszej. Są księża, którym się wydaje – niestety na tym zazwyczaj poprzestają – że są „młodzieżowi”. Sztucznie używają slangu ulicznego, paradują z młodzieżą bez sutanny, czasem nawet każą sobie mówić po imieniu. Organizują Mszę św. „młodzieżową”, w czasie której młodzi ludzie grają na gitarach elektrycznych i perkusji, wszyscy stoją wokół ołtarza i podnoszą ręce w trakcie Modlitwy Pańskiej, czasem nawet przyjmują Komunię Świętą „na rękę.””

Kajetan Rajski (1994) pisarz

Prawie dosłownie zaglądają kapłanowi do kielicha. Zbyt się spoufalają. Widziałem mnóstwo takich przypadków. Później ci ludzie nie traktowali poważnie ani księdza, ani Kościoła, który ów kapłan reprezentuje. Źródło: ks. Andrzej Antoni Klimek, Prawdziwy mężczyzna... czyli kto? http://www.opiekun.kalisz.pl/index.php?dzial=artykuly&id=3537, opiekun.kalisz.pl, 7 sierpnia 2015

O życiu, O śmierci, O Bogu, O dzieciach

„Ja się poczułam źle, jak pani Anodina mi mówiła, co trzeba zrobić, aby było bezpiecznie. Że trzeba zamknąć kabinę, żeby nikt nie wchodził. To myślałam, że szlag mnie trafi.”

Tatiana Anodina (1939)

Autorka: Monika Olejnik, 7 dzień tygodnia, 23 stycznia 2011, ok. 11 minuty audycji
O Tatianie Anodinie

O myślach, O myśleniu

„Korzystaj z każdej okazji, jaka ci się trafi na tym świecie, choćby miało ich być chwilami za wiele, bo pewnego dnia okazje się kończą, wiesz?”

John Irving książka Hotel New Hampshire

Hotel New Hampshire (1981)

„Ian Hainsworth był załamany, kiedy jego żona Jane, nieszczęśliwie spadła z konia i, w stanie śpiączki, trafiła do szpitala. W ciągu trzech następnych lat zerwał wszystkie kontakty towarzyskie. Chciał być sam ze swym bólem. Pewnego dnia poznał Susan Mayer, która też przeżywała tragedię i była równie nieszczęśliwa jak on. Powoli narodziła się przyjaźń. Jak powszechnie wiadomo, nieszczęście zbliża ludzi. Ian coraz bardziej potrzebował bliskości tej nieszczęśliwej kobiety.”

Ian Hainsworth

Postać: Mary Alice Young
O Ianie
Źródło: sez. III, odc. 1

O kobietach, O przyjaźni, O nieszczęściu, O ludziach

„W 1998 roku Kipketer był krok od śmierci. Jak co roku pojechał na wakacje do rodzinnej wioski w Kenii nad Wielkim Rowem Tektonicznym. Za każdym razem odwiedza swoją szkołę St. Patrick High School w Iten, gdzie nauczył się ciężkiej pracy, odwagi w znoszeniu wysiłku. Tyle że w 1998 roku pojechał, gdy zaczęła się pora deszczowa. Zapomniał, że od sześciu lat już nie jest Kalendżinem (to nazwa jego plemienia), ale Duńczykiem żyjącym w innym klimacie i wrócił z malarią. Najpierw rozpoznano jego chorobę jako grypę. Gdyby trafił dzień później do szpitala, mógłby już nie żyć.”

Wilson Kipketer (1972) lekkoatleta kenijski, reprezentant Danii

O Wilsonie Kipkiterze Źródło: Przekroczyli granice wyobraźni, „Gazeta Wyborcza” http://bydgoszcz.gazeta.pl/bydgoszcz/1,35591,5433281.html

O śmierci, O wysiłku, O wakacjach, Pora roku

„Opowiedziano mi ostatni dowcip na temat junty: „Prezydent [Jorge] Alessandri nazywał Chilijczyków «obywatelami», prezydent Frei «kolegami», prezydent Allende «towarzyszami». Generał Pinochet mówi zaś po prostu «ci, którzy przeżyli»”. Jak widać, Chilijczycy nie tracąc swego sarkastycznego poczucia humoru trafili w dziesiątkę. Tylko bardzo mi smutno, kiedy słyszę, że armia jest obiektem żartów.”

Carlos Prats (1915–1974)

wpis z 14 kwietnia 1974.
Dziennik chilijskiego żołnierza

„Jestem trafiony, trafiony pociskiem, który wyleciał o tak niechcący prosto z twoich ust.”

Fisz (1978)

Album Na wylot
Źródło: Na wylot

„Szczęśliwy traf: tajny monopol loterii.”

Antoni Regulski

„W tym zawodzie nie wystarczają takie czy inne warunki psychofizyczne, jakaś charakterystyczność, a nawet talent. Ważne jest, aby trafić na odpowiednich ludzi w odpowiednim momencie. To jest najczęściej od nas niezależne.”

Małgorzata Buczkowska (1976) aktorka polska

Źródło: Wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=60329

O ludziach

„Mając do wyboru – skakać ze spadochronem jako awangarda ofensywy albo iść noga za nogą, w tłumie ludzi, którym nie można ufać – uznali, że mniejsze szansę na przeżycie mają jako szara masa armatniego mięsa. Kiedy zaczną do nich strzelać, woleli trafić gdzieś, gdzie mogliby na sąsiada patrzyć z nadzieją, a nie z obawą.”

Stephen E. Ambrose książka Kompania braci

Kompania braci

O ludziach

„(…) [opera] się zmienia, bo zmienia się nasze życie, jego tempo i zasady. Kiedyś starano się wiernie odtworzyć czasy, w których rozgrywała się akcja sceniczna. Dzisiaj pozwalamy sobie na więcej dowolności, umieszczenie akcji w różnych czasach i różnej przestrzeni. Opera musiała się zmienić, żeby trafić do współczesnego człowieka. Z jednej strony trochę tego żałuję, bo wejście w inny, operowy świat było przyjemne, ale z drugiej strony rozumiem, że tak być musi, bo inaczej opera pokrywałaby się coraz grubszą warstwą kurzu.”

Anna Lubańska polska śpiewaczka operowa

Źródło: Film i pokaz mody w jednym, „Twój Styl” nr 02/2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/109943.html#

O życiu, O świecie

„Jasna więc dla nas stąd nauka,
Jest wszakże pewna niewygoda,
Bo trafić w problem to nie sztuka,
Tylko że syna trochę szkoda.
Gdyby ktoś jednak przejść do czynów,
Chciał mimo obiektywnych przyczyn,
Znam u nas paru takich synów,
Na których można by poćwiczyć…”

Marek Majewski (1952)

Źródło: „Wilhelm Tell”.

O sztuce, O problemach, O nauce

„Nosiłam ulotki, pomagałam związkowi jak mogłam. Ktoś mnie podkablował, zostałam namierzona, zaczęło się dręczenie. Sytuacja wydawała się beznadziejna. Na szczęście dla mnie, sprawa trafiła do prokuratora Stanisława Piotrowicza. Powiedział mi już podczas pierwszej rozmowy, że zrobi wszystko, by mnie uratować. Słowa dotrzymał. (…) Robił wszystko, by nie było dowodów, podpowiadał co mam mówić żeby on mógł sprawę umorzyć (…). Sprawa została jednak przez prokuratora Piotrowicza umorzona, a ja nie trafiłam do więzienia, nie straciłam dzieci.”

Stanisław Piotrowicz (1952) polityk polski

Autorka: Zofia Jankowska, działaczka NSZZ „Solidarność” o postawie Stanisława Piotrowicza na początku lat 80. Źródło: „wPolityce.pl”: działaczka „Solidarności” broni Stanisława Piotrowicza http://wiadomosci.onet.pl/kraj/wpolitycepl-dzialaczka-solidarnosci-broni-stanislawa-piotrowicza/cvxl3sh, onet.pl, 11 grudnia 2016.

O szczęściu, O dzieciach

„O Jarosławie Kalinowskim mówi się, że jest to najlepszy minister rolnictwa, jaki mógł się trafić na czas przystępowania do Unii Europejskiej. Nie kwestionuje tego kierunku polityki zagranicznej, jest twardy, gdzie trzeba, ale jednocześnie jego racjonalizm wyraźnie odbija od radykalizmu rolniczych związków zawodowych i przeciwników wejścia do UE z Samoobrony i LPR, a także od radykałów z jego własnej partii.”

Janina Paradowska (1942–2016) dziennikarka polska

O innych
Źródło: „Polityka”, 20 lipca 2002

O czasie

„Teatr jest i tu i teraz. Czegoś raz zagranego podczas jednego spektaklu, nie można już powtórzyć. Pomyłki nie są wskazane. Dobrze, jak się trafia w same dziesiątki, co się jednak nigdy nie udaje. Tymczasem w kinie takich trafień można wykonać dosyć sporo. Z drugiej strony, na przykład serial, może być też swego rodzaju relaksem, zwłaszcza kiedy mam świadomość, że zawsze mogę coś powtórzyć. Jest to też inna praca, o dziwo mniej stresująca. Kiedy gram wieczorem w teatrze, cały dzień zostaje podporządkowany temu wystąpieniu. Muszę do chwili spektaklu bardzo się pilnować, szczególnie w sferze emocjonalnej. Nie może mi zabraknąć potem, na przykład łez… Tego dnia trzeba także uważać na dietę. Teatr jest swego rodzaju zakonem. Natomiast w serialu czy filmie czuję po prostu większy luz. To znaczy dzisiaj, ponieważ w czasach kiedy wystarczało taśmy jedynie na dwa duble, już tak lekko nie było.”

Stanisława Celińska (1947) polska aktorka

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=44284

„Marley kazał mi pamiętać o tym, że życie jest krótkie, że składa się z ulotnych radości i straconych okazji. Przypomniał mi, że każdy z nas tylko raz ma szansę trafić w dziesiątkę, bez prawa do powtórek.”

John Grogan (1958)

Marley i ja. Życie, miłość i najgorszy pies świata

O życiu

„Mój ojciec Leon przed wojną był restauratorem, gdy wrócił po wojnie z robót w Niemczech, chciał kontynuować tę działalność. Pozwolono mu potem nawet na wydzierżawienie restauracji. Ale jego prywatna inicjatywa była tolerowana tylko przez pół roku. Lokal upaństwowiono, a rodzina musiała szukać innych źródeł dochodu. I tak trafiliśmy do Leszna, gdzie mieszkał brat mojej mamy Heleny, Władysław Pietek. To też zresztą była bardzo ciekawa postać. W czasie wojny musiał się ukrywać przed Niemcami, którzy zabrali jego majątek. Wyznaczono nawet 40 tys. marek nagrody za wskazanie miejsca jego pobytu. Po wojnie próbował wrócić do dawnych zajęć, produkował pędzle, szczotki. Był człowiekiem zaradnym, przedsiębiorczym, ale jak się okazuje, nie na tamte czasy. Komuniści postanowili zlikwidować prywatną inicjatywę i ofiarą tej akcji padł także wuj.”

Elżbieta Barys (1947) polski polityk

Źródło: Przekonuję ludzi do słusznych pomysłów, naszdziennik.pl, 29 września 2007 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20070929&id=my12.txt

O wojnie, O ludziach, O rodzinie, O czasie

„Fizyka to otaczający nas świat. Świat mnie zadziwiał i fascynował od dziecka. Myślę, że odziedziczyłam dużo genów po dziadku, Bogumile Szwabiku, który był doskonałym inżynierem. Nigdy nie lubiłam wkuwać wzorów na pamięć, dlatego nauka w szkole różnie mi szła. Może dlatego, że fizyka była taka „sucha”, oderwana od rzeczywistości. Mało intuicyjna. Jednak i tak w końcu trafiłam na studia z fizyki.”

Olga Malinkiewicz (1982) Polska fizyk

Źródło: Olga Malinkiewicz - Polka, która może dokonać przełomu w energetyce http://biznes.onet.pl/wiadomosci/energetyka/olga-malinkiewicz-polka-ktora-moze-dokonac-przelomu-w-energetyce/e33mf, biznes.onet.pl, 7 maja 2014

O dzieciach, O świecie, O myślach, O biznesie

„Z młodymi piłkarzami jest jak z melonami. Tylko jeśli obierzesz i spróbujesz melona, możesz być w 100 procentach pewny, ze trafiłeś na dobrego.”

José Mourinho (1963) portugalski trener piłkarski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 2 lipca 2007

„A co ja robię, kiedy nie piszę? Pracuję w korporacjach. Teraz akurat trafiła mi się dość miła i bliska moim zainteresowaniom korporacja. Jestem opiekunem literackim podręczników do nauczania zintegrowanego wydawanych przez Nową Erę. Pracuje tam też Wojtek Widłak i razem tworzymy w tej korporacji komórkę liryczno-prozatorską.”

Rafał Witek (1971)

Źródło: Dorota Koman, Pokaż język! – Z Rafałem Witkiem rozmawia Dorota Koman http://qlturka.pl/2015/12/10/pokaz-jezyk-z-rafalem-witkiem-rozmawia-dorota-koman/, qlturka.pl, 1 września 2010

O literaturze

„U panów miłość wchodzi przez głowę i często do piersi trafić nie może, a szukając serca, znajduje pustkę.”

Józef Ignacy Kraszewski (1812–1887) pisarz polski

Pałac i folwark

O miłości, Serce

„Nie ukrywam, że w sferze frazeologii i obrazowania świata polityki jestem chłonnym uczniem Jarosława Kaczyńskiego. Trafiłem na niego jako student na strajku majowym w 1988 w Stoczni Gdańskiej, kiedy podczas jego wielogodzinnych pogadanek politycznych w stołówce doznałem iluminacji politycznej. Wtedy ułożył mi się pewien obraz świata, a że zgadza się on z rzeczywistością, to pozostałem mu wierny.”

Jacek Kurski (1966) polski dziennikarz i polityk

Źródło: „Dziennik”, 18 listopada 2006

O rzeczywostości, Obraz

„Kryzys w Polsce wywołał w Europie falę gwałtownego poruszenia. Trafiła mi się świetna okazja, by własnym podpisem dołączyć do plejady wybitnych i znanych intelektualistów i artystów, którzy podpisali się pod zaproszeniem na spektakl ku czci bohaterskiego narodu polskiego zorganizowany w Operze Paryskiej pod patronatem francuskiego Ministerstwa Kultury. Jednak niektórzy zawodowi antykomuniści oświadczyli publicznie, że mój akt protestu nie przejdzie do historii, jak w ich przypadku. W owej naładowanej emocjami atmosferze, każde zachowanie nie dość jednoznaczne uznawano za dwulicowość.”

Gabriel García Márquez (1927–2014) pisarz kolumbijski, noblista

o stanie wojennym w Polsce.
Źródło: Artur Domosławski, Gorączka latynoamerykańska, op. cit., s. 253.

O książkach, O świecie, O zachowaniu, O historii

„Pierwotnie Mariolka miała być elegantką. Bluzka z żabotem, złota torebka, szpilki, trafiłem jednak na ten sweterek w paski.”

Igor Kwiatkowski (1978) polski artysta kabaretowy

o stylizacji na Mariolkę, postać ze skeczy kabaretowych.
Źródło: Anna Bugajska, Ewa Gassen-Piekarska, Najsłynniejsza blondynka RP, „To i Owo” nr 29, 16 lipca 2013, s. 10.

„Pod koniec swojego życia już prawie na nikogo nie mógł liczyć. Okradziono mu mieszkanie, skradziono oszczędności całego życia. Najwybitniejszy polski pilot myśliwski trafił we wrześniu do zakładu opieki ze śladami pobicia.”

Tadeusz Płoski (1956–2010) biskup polowy WP

o Stanisławie Skalskim Źródło: Pogrzeb asa polskiego lotnictwa, wp.pl, 19 listopada 2004 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Pogrzeb-asa-polskiego-lotnictwa,wid,6157864,wiadomosc.html

„Myślałem, oglądając między innymi Mangę, że fajnie byłoby robić coś takiego samemu. Przyswoiłem więc sobie różne narzędzia ułatwiające animowanie, potem montowanie i inne tego typu rzeczy. A kiedy trafiłem do szkoły filmowej, zacząłem takie animowane filmiki sam już sobie „dłubać.””

Bartosz Kędzierski (1976)

o tym, dlaczego poświęcił się realizowaniu filmów animowanych. Źródło: Artur Cichmiński, Zrobię teraz z tego muppety. Kędzierski w Stopklatce, stopklatka.pl, 6 października 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=69955

O myślach, O myśleniu

„Słyszałem kiedyś opowieść o kobiecie, która trafiła do nieba. Stanęła przed świętym Piotrem, ten spojrzał na nią i powiedział: „Jeżeli chcesz wejść do nieba, musisz uzbierać cztery tysiące punktów. Co dobrego w swym życiu zrobiłaś?”. Kobieta zastanowiła się przez chwilę, po czym powiedziała: „Chodziłam co niedziela na mszę świętą”. „Dobrze – powiedział święty Piotr – za to masz jeden punkt”. „Codziennie odmawiałam różaniec”. „Za to pół punktu”. „Czytałam prasę katolicką”. „Pół punktu”. W ten sposób uzbierała dwadzieścia pięć punktów. Święty Piotr rzekł więc do niej: „To za mało, by wejść do nieba”. Kobieta przeraziła się i zawołała: „Jezu miłosierny, ratuj!””

Leon Knabit (1929) polski duchowny katolicki, benedyktyn, katecheta

Święty Piotr na to: „Za to cztery tysiące punktów”.
Źródło: O mszy świętej, Wydawnictwo Znak, Kraków 2007, s. 93.

O kobietach, O czytaniu

„Trafiłam do nieba – w samym środku piekła.”

Stephenie Meyer książka Księżyc w nowiu

Księżyc w nowiu

O piekle

„Z pomysłem zrobienia filmu o Katyniu wystąpił osiem lat temu Lew Rywin. (…) Bardzo szybko zdaliśmy sobie sprawę z tego, że największym problemem przy realizacji tej produkcji będzie nie kwestia pieniędzy czy obsady aktorskiej, ale właśnie scenariusza. Taka opowieść musiała się składać z ogromnej ilości szczegółów, a scenarzysta zajmujący się tym tematem powinien posiadać ogromną wiedzę o tragedii, która rozegrała się wiosną 1940 roku. Niestety, na horyzoncie nie pojawił się nikt, kto potrafiłby napisać taki scenariusz. Rywin rozpisał nawet taki wewnętrzny konkurs, to znaczy zaproponował kilku wybranym scenarzystom przedstawienie pomysłu na taki film. Konkurs ten nie przyniósł jakiś rewelacyjnych efektów, a najciekawszym z nich był pomysł zaprezentowany przez Jerzego Janickiego i Andrzeja Mularczyka. Pomysł ten jednak został odrzucony, ponieważ jego wizja miała za bardzo reportażowo-telewizyjny charakter. Wtedy zaproponowałem, żeby scenariusz napisał Cezary Harasimowicz. Czarek zaproponował opowieść bazującą po części na losach swojego dziadka, który był polskim oficerem i tylko cudem nie trafił do obozu. Jego scenariusz przedstawia tragizm kampanii wrześniowej oraz odmalowuje portret głównego bohatera zanim dostał się do Katynia. Najistotniejsza część scenariusza rozgrywa się w obozie w Kozielsku, gdzie przesłuchujący więźniów enkawudzista prowadzi brutalną grę o duszę polskiego oficera, próbując go zwerbować do sowieckiego wywiadu. Stawką tej rozgrywki jest życie Polaka. (…) Scenariusz Czarka został poddany kilku przeróbkom i wreszcie w 1998 Rywin zdecydował, że robimy ten film. Natychmiast rozpoczęliśmy przygotowania. Byliśmy w Rosji, zwiedzaliśmy monastyr w Kozielsku, byliśmy również w Katyniu, żeby zobaczyć, jak wygląda dzisiaj ów złowieszczy las. Spotykaliśmy się również z ludźmi, którzy pamiętają tamte czasy. W czasie tej dokumentacji był z nami również scenograf Jacek Osadowski, który przygotował wstępne projekty dekoracji.(…) Zaczęliśmy angażować aktorów, była już w większości skompletowana ekipa realizacyjna, był harmonogram zdjęć. Według niego zdjęcia miały rozpocząć się we wrześniu 1999 roku. Prowadziliśmy również rozmowy z kaskaderami. Nagle któregoś dnia, to było na wiosnę ubiegłego roku, Rywin zaprosił mnie i Frykowskiego do swojego gabinetu i oświadczył, że nie będziemy robić tego filmu, ponieważ Andrzej Wajda zamierza robić film o Katyniu. Co więcej, Wajda uważa, iż tylko on powinien zrobić taki film, a jeśli tak jest w rzeczywistości, to nie będziemy w stanie zdobyć pieniędzy na tę produkcję, ponieważ sprzeciw Wajdy podparty jego wielkim autorytetem sprawi, że stanie się to bardzo trudne.”

Robert Gliński (1952) polski reżyser

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1069

O życiu, O losie, O duszy, O wiośnie

„Projekt nowelizacji ustawy lustracyjnej poszerzający krąg funkcyjnych dziennikarzy, m. in. o kierownictwa mediów komercyjnych, trafi we wtorek do Sejmu.”

Ryszard Czarnecki (1963) polityk polski

Źródło: Czarnecki: objąć lustracją dziennikarzy, wp.pl, 8 maja 2001 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Czarnecki-objac-lustracja-dziennikarzy,wid,171730,wiadomosc.html

„Zaraz po licencjacie wyjechałam do Hiszpanii, najpierw politechnika w Barcelonie, potem uniwersytet w Walencji. Wtedy na uczelni pojawił się Michael Grätzel, szef laboratorium fotowoltaicznego w politechnice w Lozannie. I latem 2013 r. zaprosił do współpracy zespół z Walencji. Tak trafiłam na badania nad perowskitami”

Olga Malinkiewicz (1982) Polska fizyk

Źródło: Innowacyjni Polacy i rewolucja energetyczna. Czy to się uda? http://biznes.pl/magazyny/energetyka/innowacyjni-polacy-i-rewolucja-energetyczna-czy-to-sie-uda/p1y3n8, biznes.pl, 19 lutego 2014

O biznesie, O współpracy

„W ataku chemicznym zginęło 1429 osób, w tym 426 dzieci. (…) Reżim Baszara al-Asada szykował się do usunięcia opozycji z przedmieść Damaszku, ale nie mógł sobie z tym poradzić. Kilka dni wcześniej rządowe oddziały były informowane, by nosić ze sobą maski gazowe. Wiemy skąd i o której godzinie wystrzelono rakiety, wiemy gdzie trafiły. Zostały wystrzelone tylko z pozycji kontrolowanych przez reżim i trafiły tylko na teren zajęty przez partyzantów. Podstawowe pytanie brzmi nie: „co wiemy”, ale „co możemy z tym zrobić jako społeczność międzynarodowa?””

John Kerry (1943) amerykański polityk Partii Demokratycznej, senator

Ta zbrodnia przeciw sumieniu, ludzkości, normom międzynarodowym każe nam określić, kim jesteśmy.
Źródło: Mariusz Zawadzki, Amerykanie przedstawiają dowody, „Gazeta Wyborcza”, 31 sierpnia-1 września 2013.

O dzieciach, Pytanie

„I nieważne, że niektórzy będą mówić, że Ahonen trafił na słabszą formę rywali. Każdy w życiu na coś trafia!”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

po wygraniu przez Ahonena Turnieju Czterech Skoczni.
Skoki narciarskie, Bischofshofen 2005

„Gdyby pan [Kieślowski], twórca Dekalogu, umarł i po śmierci trafił do nieba, jak pan myśli, co by powiedział Pan Bóg?” Krzysztof odpowiedział: „Gdybym tam trafił, musiałbym go obudzić. Bo jeżeli tam jest, to śpi. Powiedziałbym mu, OBUDŹ SIĘ! ZOBACZ, CO SIĘ DZIEJE!”

Krystyna Janda (1952) polska aktorka

Różowe tabletki na uspokojenie

O śmierci, O Bogu, O myślach, O myśleniu

„To po tym wszystkim matkę Janka wsadzili z innymi jeszcze Niemcy na czołg i ruszyli Alejami Ujazdowskimi do placu Trzech Krzyży. Użyli ich jako żywego zabezpieczenia dla swojego ataku. Mama Janka siedzi na czołgu. I myśli: „No dobrze, ale co to będzie?” Są coraz bliżej. „Jeszcze chwila… no dobrze, ale co to będzie…” Powstańcy jakoś nie strzelają… Bo nie strzelali w takich wypadkach. Tu nastąpił jakiś nieoczekiwany zwrot w sytuacji. Chyba trafienie w czołg czymś. Ci zeskoczyli. Niemcy zginęli (albo w nogi, albo do niewoli). No i - byli u swoich. Nasi. Tu chyba dopiero matka Janka zobaczyła się z nim. I byli do końca razem. On miał wtedy mało lat. Prawie jeszcze harcerski wiek.”

Miron Białoszewski (1922–1983) polski poeta

Pamiętnik z powstania warszawskiego

O matce, O myślach, O wieku, O myśleniu

„Wcześnie zorientowaliśmy się, że jeśli stworzysz coś z charakterem, czy to zwierzę, czy to człowieka, czy cokolwiek, co prawdopodobnie nie sprostałoby rzeczywistemu działaniu, możesz z pewnością liczyć na śmiech… W MGM nauczyliśmy się wykorzystywać rozmaite rodzaje humoru, szybszego humoru, przyspieszyliśmy tak, że nasze kreskówki zgęstniały w dwójnasób, bo jedna sytuacja przechodziła w inną. Facet nie mógł trafić w kowadło jeśli, robiąc krok, nie wpadał do studni. Dla widowni wszystko musi być w ruchu, wciąż się nasilać.”

Tex Avery (1908–1980)

Źródło: Sztuka animacji. Od ołówka do piksela historia filmu animowanego pod red. Jerry’ego Becka, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2006, ISBN 832134433X, s. 128

O sztuce, O facetach, O historii, O charakterze

„Z PSL to jest tak, że te chłopy wyjechali ze swoich miasteczek, wsi, trafili do Warszawy – zdziczeli, zbaranieli. Tańczą, śpiewają, głosują za ustawami np. (…) za związkami partnerskimi (…) Chłopy wyjechały ze wsi i kompletnie im odbiło.”

Adam Hofman (1980) polski działacz polityczny

komentarz do muzycznego spotu PSL dla telewizji TVN24. Źródło: Hofman drwi z „chłopów”, sam ma ziemię orną, tvn24.pl, 28 sierpnia 2011 http://www.tvn24.pl/0,1715473,0,1,hofman-drwi-z-chlopow--sam-ma-ziemie-orna,wiadomosc.html

O śpiewie

„Opisałem, jaka jest sytuacja człowieka skazanego na zapomnienie. Moich filmów i spektakli dla Teatru Telewizji nie powtarza się od lat, serial „Polonia Restituta” też trafił na półkę. Od czasu do czasu puszczają tylko „Hubala”. Napisałem, że mam masę nowych pomysłów, gotowe scenariusze. Wystarczyłby przecież jeden gest ze strony premiera, żeby namówić telewizję na realizację tych planów.”

Bohdan Poręba (1934–2014) reżyser polski

o liście do Jarosława Kaczyńskiego

O czasie

„Można trafić do kogoś dzięki temu, co się robi. Można jechać do Japonii, Europy – ludzie znają teksty wszystkich piosenek i niektórzy są poruszeni do łez… nie ma drugiego takiego uczucia. Tego się nie da wyrazić słowami. Dzięki temu to wszystko jest warte zachodu.”

Aaliyah (1979–2001) amerykańska piosenkarka

O ludziach, O emocjach

„Trafił słowotok
Na słowopijcę –
Potok potok potok potok –
Phi.”

Agnieszka Osiecka (1936–1997) polska poetka, autorka tekstów piosenek

Cytaty z tekstów literackich, Cytaty z wierszy i piosenek, Żywa reklama (1985)
Źródło: Słowotok, s. 68

„Entomologia: Istna mgła angielska. I jak tu trafić do następnego obrazka?
Profesorek: Muszę przyznać, Entomologio, że mam na ten temat mgliste pojęcie. Ale, ale! Jak poznałaś, że to jest mgła angielska?
Entomologia: Po szwajcarskim akcencie.
Profesorek: Przecież po szwajcarskim akcenciepoznajemy dziury w serze?!
Entomologia: Dziury w serze poznajemy po zapachu.
Profesorek: Po zapachu poznajemy V symfonię Beethovena! Widzisz, wszystko się nam poplątało w tej mgle.”

Tadeusz Baranowski (1945) polski scenarzysta i rysownik komiksów, ilustrator, grafik

Antresolka profesorka Nerwosolka

„Gdziekolwiek się ruszę, wyglądam Cyganów. W Prekmurju wyjeździłem bak benzyny, żeby na nich trafić, ponieważ brała mnie cholera na ten wysprzątany kraj i na Słoweńców, na tych zdrajców słowiańskiej rozpierduchy, ale nie znalazłem żadnego, chociaż wyczytałem, że na pewno tam są.”

Andrzej Stasiuk książka Jadąc do Babadag

Jadąc do Babadag

„Oblężenie bazyliki Narodzenia Pańskiego w roku 2002 w Betlejem (Palestyna), a także wystrzały armatnie i kule, które trafiły Marię Dziewicę w tym mieście to wyraźny znak stosunku rządu izraelskiego do katolików. Ostrzeliwanie rakietami meczetów w Bagdadzie w kwietniu 2003 roku, to oznaka szacunku Stanów Zjednoczonych do muzułmanów. Z kolei muzułmanie i chrześcijanie są bez różnicy zabijani przez wojsko izraelskie.”

Isabel Pisano (1948)

Ja, terrorysta! Rozmowy ze współczesnym katem (2004)
Źródło: s. 216.

„Raz Wisława ze Szymborza
Wyjechała, hen, nad morze.
Gdy ją Zoil zoczył,
Zbladł, w głębię się stoczył
I mamrocze stąd, niebożę:

Od jej piosenki – uszu udręki,
Od limeryków – glątwa kociokwiku,
Od wycinanek – wszystko popaprane.
Lepiej iść między pohańce
Niźli trafić w „Podsłuchańce”,
Lepiej zgnić w otchłani morskiej
Niż w „Portretach” tkwić Szymborskiej,
Lepiej się rozpłynąć w chmurach
Niż nagrobek mieć jej pióra!”

Henryk Markiewicz (1922–2013) polski historyk i teoretyk literatury

Źródło: Pamflet na „Rymowanki” i jego refutacja

O udręce, O morzu

„Nie wiem, co jest za rogiem. Na razie mam życiowy karnawał. Może zaraz będzie post? A może mnie szlag trafi? I powiedzą: „Nie dość, że się skurwiła w telewizji, to jeszcze wiedziała, kiedy umrzeć. Suka.””

Anna Mucha (1980) aktorka polska

Źródło: Grzegorz Sroczyński, Anna Mucha tresowana do odwagi, „Gazeta Wyborcza - Wysokie Obcasy online”, 15 kwietnia 2011 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,9434478,Anna_Mucha_tresowana_do_odwagi.html

O sukach

„Posiadamy znakomite technologie w dziedzinie optyki i elektroniki. Eksportujemy swoje wyroby na cały świat. A możecie dziś zagwarantować, że po sprzedaniu naszej lornetki angielskiej firmie nie trafi ona do jakiegoś problematycznego kraju? A zobaczcie, ile tam amerykańskiej i angielskiej broni.”

Alaksandr Łukaszenka (1954) białoruski polityk, prezydent

Źródło: BBC, 4 października 2002

O świecie

„Trzeba pamiętać, że ja akurat startuję w konkurencji dość mało popularnej. Czasem mnie to dziwi, bo przecież rzut młotem jest malowniczy. Startują tu potężni faceci, którzy wyglądają jak wielkie zwierzaki. Na dodatek czasami sobie pokrzyczą. A jednak w telewizji młot jest rzadko i nie zdobył popularności. Może dlatego, że potrzebuje przestrzeni, by go rozgrywać. My musimy uważać, aby w coś lub kogoś nie trafić.”

Szymon Ziółkowski (1976) lekkoatleta polski, młociarz

Źródło: gazeta.pl http://poznan.gazeta.pl/poznan/1,36024,2897539.html

O czasie

„Jeśli zginę – trafię do raju. Umieram za swój naród za swoje państwo. Taki był mój ojciec. Zginął. I dla mnie taka śmierć z rąk terrorystów to szczęście. Jestem wojownikiem Allaha. Wojownik to nie zabójca, odwrotnie – to obrońca. Dopóki żyję, nie pozwolę stroić żartów z mojego państwa – Federacji Rosyjskiej.”

Ramzan Kadyrow (1976) polityk czeczeński

Źródło: wywiad Pawła Szeriemieta, „Ogoniok”, tłum. „Forum”, 27 września 2010.

O śmierci, O szczęściu

„Mieć dwadzieścia lat i trafić na granicę swej wszechmocy, jest początkiem ułomności zwanej dorosłością.”

Manuela Gretkowska (1964) pisarka polska

Namiętnik

O dorosłości

„Kiedy Daszeńka porządnie wzuła buty (właściwie to nie wzuła butów, tylko zakasała rękawy, ściśle mówiąc, nawet i rękawów nie zakasała, tylko – jak to się mówi – popluła w dłonie; zrozumcież mnie: ona nie mogła popluć w dłonie, dlatego że pluć jeszcze w ogóle nie umiała, a dłonie, czyli łapki, miała takie maleńkie, że nawet by do nich nie trafiła) – słowem, kiedy się Daszeńka do tego zabrała tak na dobre, w ciągu pół dnia przeturlała się od maminej przedniej nogi do maminej tylnej nogi, przy czym po drodze ze trzy razy się najadła i ze dwa razy przespała.”

Karel Čapek (1890–1938) pisarz czeski

Daszeńka, czyli żywot szczeniaka

O butach

„Po tym, jak za pierwszym razem nie dostałam się na studia aktorskie, wróciłam do rodzinnego Olsztyna i zaczęłam się zastanawiać, co dalej ze sobą zrobić. Przez dwa lata studiowałam zaocznie dziennikarstwo na UW a równocześnie brałam udział w zajęciach teatralnego studium aktorskiego. Tam trafiłam na casting, który miał wyłonić kandydatkę do roli Racheli w Weselu Wyspiańskiego. Adam Hanuszkiewicz obsadził mnie jednak w roli Panny Młodej i tak niespodziewanie znalazłam się na głębokiej wodzie, ale dzięki temu nie miałam już wątpliwości, że chcę zająć się aktorstwem.”

Hanna Kochańska (1976)

Źródło: Z drogi! jadę autem, „Tele Tydzień”, nr 24, 7 czerwca 2004 http://www.plebania.pl/wywiady/kochanska.html

O studiach

„Ameryka pozwoliła mi zrozumieć jedną rzecz: że cel może uświęcać środki. Był taki człowiek, który chodził od studia do studia i pokazywał swój projekt filmowy. Ciągle go odsyłali, ale po jakimś czasie trafił do serialu, zagrał w reklamie… A potem się okazało, że to jest George Clooney.”

Mateusz Damięcki (1981) aktor polski

Źródło: Agnieszka Kwiecień, Pragmatyczny idealist, „Rzeczpospolita”, 31 sierpnia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pide.htm

O studiach, O czasie

„W Polsce Kościół katolicki jest forowany w każdej dziedzinie. W dziedzinie ekonomii choćby, poprzez zwolnienie z podatków od działalności gospodarczej, stanowi nieuczciwą konkurencję dla przedsiębiorców. A w ogóle – jako instytucja jest 5×B. Bezduszny, bezczelny, bogaty, bezideowy i bezkarny. To też powinno trafić do Wikipedii.”

Joanna Senyszyn (1949) polska działaczka polityczna, ekonomistka

Źródło: tygodnik „Nie” nr 49 http://www.nie.com.pl/art6674.htm, 8 grudnia 2005

„Loteria: okazja na chybił trafił.”

Antoni Regulski

„Małe księgarnie, gdzie godzinami można szperać po regałach, wymierają. Księgarnie internetowe, jak Amazon, nie nadają się do takich poszukiwań. Można tam co najwyżej zamówić książkę, którą się już zna. Na tym zresztą polega różnica między gazetą a internetem. Sieć jest tak wielka, że daje informacje tylko na temat tego, czego się szukało. Czytając gazety, można natomiast trafić na coś, o czym nie miało się bladego pojęcia. Mam oczywiście na myśli dobre gazety.”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

Źródło: rozmowa Arno Widmanna, Cena wolności, „Frankfurter Rundschau”, tłum. „Forum”, 23 stycznia 2012.

O poszukiwaniu, O myślach, O wolności, O czytaniu

„Kino jest fajne. Jest szalenie irytujące, wypompowuje z Ciebie energię. Przez kino nie chce Ci się żyć. Nienawidzisz innych ludzi. Ale właśnie dlatego, że stawka jest zdecydowanie dużo wyższa. W teatrze możesz nawciskać np. na papieża, co tylko ci do głowy przyjdzie, ale dla raptem kilku tysięcy osób. W kinie masz szansę na to, żeby trafiło to do kilku milionów. W związku z tym trochę więcej życia Ci to zjada, ale jest to doświadczenie strasznie energetyzujące i budujące cię wewnętrznie. Dlatego do kina raczej wrócę, chociaż myślę, że już na zawsze pozostanę twórcą filmów niszowych, co zresztą bardzo mi pasuje.”

Przemysław Wojcieszek (1974) polski reżyser filmowy i teatralny

Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=37444

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„W 1993 roku kandydowałem do Sejmu z listy Samoobrony, ale nie przekroczyliśmy progu wyborczego. W 2001 roku do kandydowania zaprosiło mnie PSL w Koninie. Trafiłem na listę, ale Ryszard Bugaj, który też wtedy kandydował z PSL, powiedział: albo Poręba, albo ja. No to mnie prezes Kalinowski skreślił.”

Bohdan Poręba (1934–2014) reżyser polski

o swojej aktywności politycznej.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 4 marca 2008

„Do rzutu młotem trafiłem z racji swojej mocnej postury. Aczkolwiek wcześniej trenowałem też inne dyscypliny. Próbowałem rzutu dyskiem, pchnięcia kulą. Później trafiłem pod skrzydła specjalisty od rzutów, czyli Pana Czesława Cybulskiego. I potem wszystko się rozwinęło tak jak obserwujemy.”

Szymon Ziółkowski (1976) lekkoatleta polski, młociarz

Źródło: interia.pl http://sport.interia.pl/raport/ms-berlin-2009/news/szymon-ziolkowski-nadal-jestem-w-grze,1359308

O grach, O sporcie

„Tylko teatr „zmieniający świat” mnie interesuje. Nigdy nie będę estetyczny, wyrafinowany, nie znam się na tym i to mnie nudzi. Nas tradycyjny teatr nudzi i mało co w nim oglądamy. Bo gdybyśmy dużo oglądali, to by nas szlag trafił.”

Jacek Głomb (1965)

Źródło: „Teatr” 2001, nr 11

O świecie

„No Berlusconim to mnie trafią, bo rzeczywiście, przyznaję się bez bicia, że znam „tego podejrzanego typa”, tu oczywiście cudzysłów. Jak nie zamieścicie tego cudzysłowu, to naprawdę zrobi się skandal międzynarodowy, Silvio Berlusconi ma niezwykłe poczucie humoru, także on by się zaśmiał, ale niewielu poza nim.”

Donald Tusk (1957) polski polityk

odpowiedź na pytanie czego spodziewa się podczas przesłuchania przed sejmową komisją śledczą ds. afery hazardowej. Źródło: wp.pl http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Tusk-komisja-sobie-nie-odpusci,wid,11918678,wiadomosc.html, 2 lutego 2010

„Dlaczego inni z nami wygrywają? Dlatego, że grają przeciwko Rosji na luzie. Przed spotkaniem z Bułgarią w ćwierćfinale rozmawiałem z Bułgarami i powiedziałem im, że Polska specjalnie przegrała ze Słowacją, żeby nie trafić na nas. Na te słowa Władimir Nikołow odpowiedział, że on i jego koledzy wolą grać z nami. Dlaczego? Dlatego, że jak przegrają, to nikt do nich nie będzie miał pretensji. W końcu doznali porażki z najsilniejszym zespołem świata. Jak wygrają, to będzie supersensacja.”

Uładzimir Alekno (1966) białoruski siatkarz

Źródło: Gdy zajdzie taka potrzeba, odejdę http://sport.onet.pl/siatkowka/me-siatkarzy-2011/alekno-gdy-zajdzie-taka-potrzeba-odejde,1,4856293,wiadomosc.html

O odejściu, O sporcie

„Trzeba pocałować wiele żab, nim trafi się na księcia.”

Erika Leonard książka Pięćdziesiąt twarzy Greya

Pięćdziesiąt twarzy Greya
Źródło: rozdział 25

„Robert Korcz był człowiekiem, którego denerwowała rzeczywistość, często więc przeciwko niej występował, protestował. W PRL-u odmówił odbycia służby wojskowej, za co trafił zresztą do więzienia. Nie chciał zostać wciśnięty w społeczną szufladę. Walczył o swoją niezależność. I nie zrezygnował z tego, gdy w Polsce upadł komunizm. Nie zachłysnął się tą tak zwaną wolnością. Nadal buntował się przeciwko bezwzględności systemu i nadal urządzał akcje protestacyjne. Ale zabrnął w ślepą uliczkę. Jego ostatnią akcją było zajęcie polskiego konsulatu, w Hamburgu. Na znak protestu przeciwko społecznej niesprawiedliwości, chciał podpalić budynek, wysadzając się przy tym w powietrze. Wcześniej wypuścił oczywiście wszystkich, którzy się tam znajdowali. Niemiecka policja nawet z nim zbyt długo nie pertraktowała. A jak zaczęli strzelać do niego to tak, żeby go zabić. Właśnie wtedy po raz pierwszy usłyszałem o Korczu. Później poznałem pracowników hamburskiego konsulatu, którzy byli świadkami tamtych wydarzeń. No i zacząłem szukać czegoś więcej. Dowiedziałem się, że był gorzowianinem i że całe jego życie prowadziło go do coraz większego buntu. To była postać tragiczna. Ktoś taki, jak dawni bohaterowie romantyczni. Właśnie dlatego poświęciłem mu wiersz, w którym znalazły się cytaty z „Dziadów” Mickiewicza.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Źródło: Platon był jak Rudolf Hess – rozmowa Wojtka Filipowiaka – „Oddech” Nr1/2003

O życiu, O rzeczywostości, O wolności

„Jej narzeczony był ogromnym mężczyzną – taki miś olbrzymiego wzrostu, barczysty i potężny, ale odnoszący się do niej z ogromną subtelnością. Tę delikatną dziewczynę gorąco pokochał. Kiedyś stali oboje razem. Zaczęło się bombardowanie. Ona się wyrwała, zaczęła uciekać i została trafiona – na jego oczach. Jakiś podmuch zdarł z niej całe ubranie. W szpitalu na Mokotowskiej w kostnicy, wśród kilkunastu trupów, zobaczyłyśmy jej ciało. Leżała tylko w białej koszulce, całej we krwi. To było wzruszające i wstrząsające. Jej narzeczony chciał koniecznie zrobić dla niej trumnę. Trumien już od dawna nie było, większość wydobytych spod gruzów zwłok po prostu zakopywano w ziemi. Ale on zdobył jakieś deski, zbił proste pudło i gdzieś za ulicą Wiejską mieliśmy ją pochować. Trzeba było iść dość daleko, przejść przez cały Plac Trzech Krzyży, w okolicy Instytutu Głuchoniemych. (Wtedy to zobaczyłam zniszczoną moją szkołę Królowej Jadwigi). Narzeczony Wandzi sam wykopał grób, złożył ją do „trumny”, szlochał jak dziecko, a jego łzy padały na ciało Wandzi. Ponieważ co chwilę był nalot, chcieliśmy jak najszybciej zakończyć ten pogrzeb. Tymczasem on ukląkł, złożył całe dłonie jak przy pacierzu i modlił się serdecznie. Wandzia leżała słodko uśmiechnięta, spokojna, uroczo dziecinna, drobniutka w tej swojej koszulce, prawie naga, calutka we krwi. Była jak polski sztandar: biała koszulka i czerwona krew… Nie było księdza, więc my prowadziłyśmy modlitwy – jej narzeczony modlitwę. Potem nakrył swą skrzynkę jakąś deską, rzuciliśmy troszkę ziemi, on sam grób zakopał, usypał kopczyk i postawił krzyż, który wystrugał z odpowiadał. Gdy skończyłyśmy się modlić, on jeszcze zaczął „Pod Twoją obronę” i gdy łkającym głosem mówił, wszyscy płakaliśmy i tak łkając kończyliśmy patyków. Było coś wstrząsającego w żałobie tego olbrzymiego mężczyzny. A myśmy stały, jak zawsze zdumione, że jeszcze żyjemy. Inni odchodzą, a my zostajemy, nawet żadna z nas nie jest ranna.”

Maria Okońska (1920–2013)

Źródło: Maria Okońska Wspomnienie z Powstania Warszawskiego, op. cit., s. 124–125.

O dzieciach, O wspomnieniach, O płaczu, O łzach

„Ostatecznie o wyniku decyduje psychika. Jeśli podjeżdżasz do ostatniego strzelania i myślisz, co wygrasz, jeśli dobrze trafisz, już po tobie. Musisz zachować koncentrację. Musisz zapomnieć, że biegniesz po mistrzostwo świata. Musisz stanąć, wymierzyć i strzelać. Nie kalkulować, że może jeszcze trochę, jeszcze sekundę. Musi być jak na treningach. Jak na tysiącach strzelań, które oddało się latem. Ideał to takie wyłączenie, że nie widzisz wokół niczego. Strzelasz i nawet tego nie zauważasz. Te pół minuty wypada z życiorysu… Ale to się zdarza raz na kilkanaście startów.”

Tomasz Sikora (1973) polski biathlonista, mistrz świata i medalista olimpijski

Źródło: onet.pl http://sport.onet.pl/zimowe/biathlon/tomasz-sikora-niespotykanie-cierpliwy-olimpijczyk,1,3152910,wiadomosc.html

O zachowaniu, O myślach, O sporcie, O myśleniu

„Przeliteruj Z. K., potem napisz do matki.
Jesteś kot, to z pewnością trafisz do izolatki.”

Chada (1978–2018) polski raper

Źródło: Od apelu do apelu na albumie WGW

O kotach, O matce

„Jęk zawodu na trybunach, zupełnie jakby torreador nie trafił w byka.”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

Źródło: „Przegląd” nr 3, 21 stycznia 2002

„(…) przy Polkach Amerykanki nie mają szans. Polki są ładniejsze i bardziej o siebie dbają. Fajne makijaże, fryzury, modne ciuchy. Amerykanki dbają o niezależność i kasę. Jak się trafi jakiś gościu, to fajnie, jak nie – trudno.”

Bartosz Kizierowski (1977) pływak polski

Źródło: Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke, Bartosz Kizierowski, „Playboy” nr 10, 2005

„Lech Wałęsa jechał do Rosji na spotkanie z Rosjanami 22 maja z parafowanym dokumentem utrwalającym podległość państwa polskiego na długie dziesięciolecia. Nie było zgody Jana Olszewskiego i większości rządu w tej sprawie, wynikiem musiały być nocne rozmowy w Moskwie. Rosjanie którzy są elastyczni, wycofali się w tamtym czasie. Wałęsa wracał sfrustrowany i zdecydowany był odwołać rząd i takie pismo wysłał do sejmu. Trafiło do Izby w przeddzień uchwalenia uchwały lustracyjnej. Każda z tych kwestii, gdyby została postawiona na ostrzu noża, (…) spowodowałaby osobno upadek rządu. Kwestia lustracji była tym momentem determinującym powstanie tej „koalicji strachu”, koalicji interesów przeciwnych niepodległości.”

Piotr Naimski (1951) polski polityk

Źródło: Konferencja PiS w 20. rocznicę obalenia rządu Jana Olszewskiego http://www.blogpress.pl/node/13193, blogpress.pl, 7 czerwca 2012.

O strachu, O czasie

„Naprawdę dobrze czułem się w składzie The Yardbirds. Kiedy się do mnie zgłosili, nie mogłem odebrać tego inaczej, tylko jako ogromny krok naprzód w porównaniu z moją robotą lakiernika! Za jednym zamachem trafiłem do profesjonalnej grupy, takiej z pierwszej ligi, oraz na listy przebojów. Czegóż lepszego mógł się spodziewać taki młodziak bez perspektyw?”

Jeff Beck (1944) angielski gitarzysta rockowy

Źródło: wywiad dla „Le Nouvel Observateur”, 7 czerwca 2010.

„Poeta idzie tylko dalej po tej samej drodze i musi nią iść, jeżeli chce trafić do ludzkiej duszy.”

Jan Michał Rozwadowski (1867–1935) językoznawca polski

O poezji w języku (1913)

O duszy

„Dotychczas myślałam, że jestem mało wrażliwa plastycznie. Dopiero w Hiszpanii, stojąc przed oryginałami El Greco, Boscha czy Goi, zrozumiałam, że trzeba trafić na swój materiał.”

Bożena Krzyżanowska (1957–2019) polska aktorka

Źródło: „Rzeczpospolita”, 1 kwietnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/traficn.htm

O myślach, O myśleniu

„To jest ta trudność dzisiejszych czasów: ideały, marzenia, piękne oczekiwania jeszcze się nie zdążą rozwinąć, a już zostają trafione i totalnie zniszczone przez najbardziej przerażającą rzeczywistość.”

Anne Frank (1929–1945) Żydówka, autorka dziennika

O marzeniach, O rzeczywostości

„Okazuje się, że nie tylko istnieją różne odcienie szarości, ale też że białe może być czarne, a czarne – białe. Bywa śmiesznie, np. gdy Unia Europejska określa marchewkę jako owoc, a ślimaka jako rybę lądową. Ale bywa też nieśmiesznie, gdy hitleryzm, czyli niemiecki lewicowy narodowy socjalizm, jest określany przez piewców politycznej poprawności jako „skrajnie prawicowy”. Niemieccy bojówkarze o mentalności Hitlerjugend, którzy przyjechali do Warszawy, by bić polskich patriotów, są przedstawiani jako „antyfaszyści”. Jeszcze w pokoleniu przed nami homoseksualizm był oficjalnie uznawany za dewiację i chorobę. W 1991 r. pod naciskiem lobby homoseksualnego, na wniosek Parlamentu Europejskiego, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) usunęła homoseksualizm z listy chorób w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Zaburzeń. Dziś za nazwanie rzeczy po imieniu można trafić do więzienia.”

Jan Maria Jackowski (1958) polski polityk, pisarz i historyk

Źródło: Zatruty język, niedziela. pl, 51/2011 http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=nd201151&nr=35

O rybach

„Byłam kierownikiem wiejskiej przychodni pod Łodzią. Gruchnęła wieść, że będzie reorganizacja i trafimy pod skrzydła przychodni gminnej. Nie chcieliśmy. Uradziliśmy, że wszyscy się zapiszemy, będziemy mieli prężną organizację partyjną i dadzą nam spokój. Niestety, niczego to nie zmieniło. W partii byłam trzy lata, do 1980. Wstąpiłam wtedy do Solidarności i spaliłam czerwoną legitymację w metalowym koszu.”

Ewa Sowińska (1944) polski lekarka i działaczka polityczna

o członkostwie w PZPR.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 14 kwietnia 2008

„Jeszcze przed upadkiem Warszawy hydra antysemityzmu zaczęła podnosić głowę. Zdarzało się niejednokrotnie, że do schronów w domach czysto polskich nie przyjmowano Żydów, nawet w chwilach bombardowania (…) Gdy oficyna naszego domu została trafiona bombą, mieszkańcy szukali azylu w schronie przy ul. Leszno 13. Z motywów antysemickich odmówiono nam, pomimo iż w naszym domu nie było w ogóle schronu.(…) Antysemityzm ujawnił się w długich ogonkach przy Wiśle, przy których wydawano mieszkańcom wodę. Na żądanie antysemickiej łobuzerii utworzono oddzielne ogonki żydowskie i oddzielne aryjskie. Na 50 aryjczyków dopuszczono 5 Żydów do wody. Żydów, wracających z wodą, przewracano, wylewano im wodę, bito, katowano. W rezultacie, po całodziennym wyczekiwaniu w ogonku, Żyd wracał do domu posiniaczony, pobity, bez wody.”

Emanuel Ringelblum (1900–1944) polski historyk narodowości żydowskiej

Stosunki polsko-żydowskie w czasie drugiej wojny światowej. Uwagi i spostrzeżenia
Źródło: s. 45–46.

O domu, O wodzie

„Ja nie chcę na siłę przypodobać się innym. Nie chcę nikogo oszukiwać. Dbam o to, żeby moja twórczość miała wysoką jakość, żeby była szczera, prawdziwa, artystyczna. Żeby „unosiła” tych, którzy są na takie wartości wrażliwi. Nie znam się na planowaniu promocji, wizerunku, spisywaniu ofert itd. Dziś jest tego za dużo w każdej dziedzinie życia. Nawet ta butelka wody, którą masz przed sobą, trafiła w Twoje ręce przez sprytnie sporządzony przez kogoś plan marketingowy jakiś czas temu. Każdy polityk ma swój specjalnie wymyślony wizerunek, nauczone gesty, wręcz kreację aktorską. Nie ubieramy się tylko stylizujemy.”

Ramona Rey (1983)

Źródło: Natalia Sokólska, Imiona nierealne, „Magazine TOUCHÉ”, październik 2012 http://issuu.com/touche_magazine/docs/touche_pazdziernik/11

O sile, O czasie, O oszukiwaniu

„Mierzy się ponad cel, aby trafić do celu.”

Karol Bunsch (1898–1987) polski pisarz

„Trzy miesiące przed wybuchem wojny rodzice przenieśli się do Pińska. Ojciec pracował w stoczni rzecznej należącej do polskiej marynarki wojennej. Po 17 września 1939 r. walczył z bolszewikami, póki to było możliwe, potem zatopił swój okręt, czyli barkę, na której znajdowały się warsztaty. Wraz z grupą żołnierzy pochodzących z różnych rozbitych jednostek udało się mu przebić do armii gen. Franciszka Kleeberga. Po jego kapitulacji ojciec trafił do niemieckiej niewoli, do oflagu. A dlaczego nas zesłali? Ojciec był inżynierem, mama nauczycielką, okupanci w pierwszym rzędzie wywozili inteligencję, choć razem z nami zabrali też rodzinę białoruskiego stolarza.”

Andrzej Gwiazda (1935) polski działacz związkowy

Źródło: Nie poddaliśmy się poprawności politycznej, naszdziennik.pl, 28 czerwca 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20080628&typ=my&id=my11.txt

O wojnie, O rodzinie, O inteligencji, O rodzicach

„Dziennikarz: Byłeś jeszcze młody, kiedy twoi rodzice się rozstali, dzieci zostały ze swoim ojcem. Co się stało z waszą matką?
Sufjan Stevens: Więc, ona wystartowała.
Dziennikarz: Wystartowała? Czy widziałeś ją?
Sufjan Stevens: Och, nie, nie. Miała wiele problemów, problemów narkotykowych, problemów zdrowia psychicznego. Może dlatego, trafiłem tak na Royal Robertsona, bo moja matka cierpiała na schizofrenię. Miała trudności z robieniem jakiegokolwiek rodzaju konsekwencji w swoim życiu. Jej depresja i schizofrenia oznaczały, że nie mogła wychowywać dzieci.
Dziennikarz: Byłeś zły z tego powodu gdy byłeś młodszy?
Sufjan Stevens: Myślę, że byłem. Czułem dużo niepewności i zakłopotania. Ale teraz myślę, że zrobiła naprawdę najbardziej honorową rzecz. Tam było coś dziecinnego w niej. Była twórcza, również – artystka.”

Sufjan Stevens (1975)

Źródło: „The Sunday Times”, 10 października 2010 https://docs.google.com/fileview?id=0B9-aCiMhXde7ZDg4NjljYzktZjE4My00MDQyLThkMmUtNTRjZGQ1ZDRjOWU1&hl=en&authkey=COyf4p0J&pli=1

O dzieciach, O matce, O myślach, O rodzicach

„Uciekając przed wojskiem, trafiłem do studium nauczycielskiego. Czyli do miejsca, w którym na pewno nie powinni się kształcić nauczyciele naszych dzieci. Nie mam zamiaru nikogo obrażać, ale na kierunek „nauczanie muzyczne” szli ludzie mniej więcej tacy jak ja – zupełne odpady, hardcorowcy, odlotowcy i proste dziewczyny ze wsi.(…) od razu dodam, że absolutnie nic nie mam do dziewczyn ze wsi. Są spoko. A wracając do rzeczy, to z tego studium trafiłem na praktyki do podstawówki. I rzeczywiście pamiętam ten ogłuszający huk przerwy. Dostałem rozpiskę o tym, co ma się wydarzyć na zajęciach i kiedy uznałem, że plan został wykonany, zakończyłem lekcję, która w moim wykonaniu trwała dokładnie 30 minut. Powiedziałem: „Dzieci, jesteście wolne.””

Jan Benedek (1968)

Były zachwycone. Wizytator wprost przeciwnie.
Źródło: Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke, Muniek & Benedek, „Playboy” nr 3, 2010

O dzieciach, O ludziach, O dziewczynach, O nauczycielach

„Znów purpurową mnie piłką
Trafił Eros złotowłosy
I do igraszek z dziewczęciem
W barwnych sandałach zaprasza…”

Anakreont z Teos (-570–-485 p. n. e.) grecki poeta liryczny

Źródło: anakreontyk bez tytułu, tłum. Jerzy Danielewicz

„Proszę życzyć mi szczęścia, madame. Jestem teraz królem Francji! Zginął bowiem król Paryża! Wyprzedziłem ciosy, które miały mnie trafić. Naśladowałem ciebie, moja nauczycielko!”

Henryk III Walezjusz (1551–1589) pierwszy elekcyjny król Polski i król Francji

w rozmowie z Katarzyną Medycejską – informował ją m.in. o śmierci „króla Paryża” – Henriego I de Guise’a (Henryka Gwizjusza).
Źródło: Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, op. cit., s. 135.

O śmierci, O kobietach, O historii