Cytaty na temat rywalizacja

Zbiór cytatów na temat rywalizacja, ludzie, nie żyje, sport.

Cytaty na temat rywalizacja

„Nie chodzi o kasę. Nie chodzi o sławę. Po prostu potrzebuję rywalizacji. To ona pcha mnie przez życie…”

Michael Jordan (1963) koszykarz amerykański

Źródło: Sergiusz Pinkwart, Moja żądza była zbyt silna, „Viva!” 2001, nr 22 (123), s. 32.

„Rywalizacja to nie gra, w której przegrywający ciska w sędziego pomarańczami. Rywalizacja to braterstwo. Dlaczego? Aby każdy produkował coraz więcej. To nie wszystko. Rywalizacja służy również pogłębieniu świadomości mas i jedno zawsze musi iść w parze z drugim.”

Ernesto Guevara (1928–1967) rewolucjonista argentyński

O grach

„Nie wierzę, że przyjaźń nie zna poczucia zazdrości czy rywalizacji.. sztuka polega na tym, żeby je pokonać.”

Joanna Brodzik (1973) polska aktorka

O przyjaźni, O sztuce

„Znałem dobrze Czesława Kiszczaka, obserwowałem z bliska jego polityczne dokonania. Kilka godzin po śmierci generała nie sposób obiektywnie ocenić kilkudziesięciu lat jego życia, zwłaszcza że my, Polacy, o wszystko się spieramy, gryziemy i kłócimy. Nie mam wątpliwości, że za 50–100 lat z tego okresu naszej historii zostaną zapamiętane tylko trzy nazwiska: Wałęsa, Jaruzelski, Kiszczak. Przy czym obu generałów łączę w jeden pakiet. Byli jednością, zwartą pięścią. Nie było między nimi zawiści, rywalizacji. Bezkrwawa zmiana systemu politycznego jest zasługą wspomnianej trójki polityków, czego zazdroszczono nam w całym postradzieckim bloku. Tymczasem my nadal spieramy się o to, czy Kiszczak był oficerem prowadzącym Jaruzelskiego, czy Wałęsa był „Bolkiem.””

Stanisław Ciosek (1939) polski polityk i dyplomata

Byli nie byli – jakie to miało znaczenie? Liczy się tylko to, że wszyscy sprostali wielkim wyzwaniom, jakie postawiła przed nimi historia.
Źródło: Krzysztof Różycki, Generał, który się kadrom nie kłaniał, „Angora” nr 46 (1326), 15 listopada 2015, s.7.

O śmierci, O historii, O zmianach

„Wspominam Warszawę z dużym sentymentem. W Warszawie mieszkają moja mama i siostra, (…) babcia i dziadek (…). Zadowalam się jednak odwiedzinami, gdyż nie chciałabym mieszkać w Warszawie (…). Nie wyobrażam sobie, aby tam wychowywali się nasi synowie. Warszawa wydaje się miejscem pełnym pośpiechu, gonitwy, nieustannej rywalizacji i agresji. Brakuje mi tam zwykłej ludzkiej życzliwości, skupienia na drugim człowieku, okazania ciepła, gestu czy uśmiechu. Wszyscy wyglądają na zestresowanych zarabianiem pieniędzy, spłatą kredytów i rosnącymi potrzebami. Poznań, mimo że jest jedną z większych aglomeracji, to dużo spokojniejsze miasto. Odbieram je jako prorodzinne. Żyje się w nim inaczej.”

Natalia Niemen (1976) wokalistka

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Ze śpiewem na ustach, „Magazyn Familia”, 18 kwietnia 2011 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Ze_spiewem_na_ustach,4159,91.html

O uśmiechu, O siostrze, O babci

„Przez cały okres ewolucji wydatkowania na pokaz – dóbr, usług lub ludzkiego życia – obowiązuje niezłomna zasada: jeśli ma ono rzeczywiście przynieść dobrą sławę, wydatkować należy to, co ma się w nadmiarze. Musi być ono marnotrawstwem, by przynosić zaszczyt. Konsumpcja niezbędnych środków utrzymania nie jest tytułem do chwały, chyba że w porównaniu z nędzarzami, którym nie wystarcza nawet na minimum egzystencji; wyjściowy poziom konsumpcji dla takiego porównania okazałby się jednak bardzo nędzny, a „poziom przyzwoitości” – bardzo prozaiczny i nieatrakcyjny. Pewien standard można wyznaczać również w odniesieniu do innych wartości niż bogactwo, np. w odniesieniu do poziomu moralnego lub intelektualnego, urody bądź siły fizycznej, które mogą stać się przedmiotem rywalizacji. Rywalizacja tego rodzaju jest w dzisiejszych czasach na porządku dziennym. Jednakże jest ona zwykle tak mocno powiązana z rywalizacją majątkową, że trudno odróżnić jedną od drugiej. Dotyczy to zwłaszcza estetyki i poziomu intelektualnego, bardzo często bowiem różnice intelektualne bądź estetyczne są w gruncie rzeczy tylko różnicami majątkowymi.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O sile, O bogactwie

„U nas wszystko zaczyna się od tego, że bardzo wielu normalnych ludzi gra w tenisa. Barcelona ma znakomity klimat do uprawiania sportu, dlatego to tak wielkie skupisko tenisistów, którzy przyjeżdżają tam trenować także z innych stron kraju. Panuje ogromna rywalizacja. Zagrać w Pucharze Davisa to skomplikowana sprawa.”

Pere Riba (1988)

Źródło: Wywiad, 2010 http://www.sportowefakty.pl/tenis/2010/06/22/grzegorz-glowa-do-gory-mowi-pere-riba-najmlodszy-po-nadalu-h/

O ludziach, O grach, O sporcie

„To pachnie komunistycznym centralnym sterowaniem, gdy biurokraci i politycy ustalają ceny, myśląc, że mają rację. Lecz zawsze się mylą. Wzrosną ceny dla wewnętrznych połączeń. Regulacja zmniejszy rywalizację i innowację na rynku. To kolejna gigantyczna unijna głupota.”

Nigel Farage (1964)

o pomyśle centralnego sterowania cenami roamingu przez Komisję Europejską.

O głupocie, O myślach, O myśleniu

„Bolesław Bierut, prezydent wyznaczony przez Stalina, nie odgrywał w tej rywalizacji początkowo żadnej roli. Według Lebiediewa „Bierut nie dołączył się ani do jednej, ani do drugiej grupy.””

Bolesław Bierut (1892–1956) polski polityk komunistyczny

mowa o walce frakcyjnej w PZPR w 1948. Cytat w tekście pochodzi z tajnego raportu ambasadora ZSRR w Polsce Wiktora Lebiediewa do Wiaczesława Mołotowa z 10 marca 1948. O Bolesławie Bierucie Źródło: Bogdan Musiał, Moskwa wybiera Bermana http://www.rp.pl/artykul/292965.html, „Rzeczpospolita”, 18 kwietnia 2009.

O walce

„Jestem zadowolona, bo dostałam potwierdzenie, że praca wykonana latem przynosi efekty. W sobotę wygrałam sprint techniką klasyczną, a w niedzielę byłam druga w rywalizacji na 10 kilometrów. Oczywiście, strata aż 42 sekund do Therese Johaug była trochę za duża, ale myślę, że w kolejnym tygodniu uda mi się już do niej zbliżyć.”

Marit Bjørgen (1980) norweska biegaczka narciarska

o zawodach Pucharu Świata w Kuusamo w 2014 roku. Źródło: Marit Bjoergen w RMF FM: Cieszę się, że Justyna nie zakończyła kariery, rmf24.pl, 2 grudnia 2014 http://www.rmf24.pl/raport-zimowe-zmagania/sezon2014-15/news-marit-bjoergen-w-rmf-fm-ciesze-sie-ze-justyna-nie-zakonczyla,nId,1567721

O myślach, O stracie, O myśleniu

„Gdyby nie kibice, to sport by nie istniał. Dla samej rywalizacji walka traci sens. Na wszelakich arenach sportowych ważni są kibice. Nie gra się dla siebie i dla czystej rywalizacji. W większości przypadków gra się dla kibiców, dla tych, którzy cię wspierają.”

Filip Kliszczyk (1977)

Źródło: Szczególnie zachwycił klub, czyli wszyscy – Filip Kliszczyk po sukcesie Vive Targów Kielce http://archive.is/00W01, sportowewywiady.pl, 3 czerwca 2013

O grach, O sporcie, O sukcesie, O walce

„Wspinanie nie ogranicza się jedynie do rywalizacji i wyczynu. Niesie ze sobą również inne wartości: podróże, spotykanie ludzi, poznawanie nowych kultur.”

Wolfgang Güllich (1960–1992)

Źródło: Cytaty o górach, alpinistyczne, wspinaczkowe, drytooling.com.pl, 9 stycznia 2013 http://drytooling.com.pl/serwis/art/artykuly/2136-cytaty-o-gorach-alpinizmie-himalaizmie-wspinaczce-wspinaczach?showall=&start=2

O ludziach

„Trudno się dziwić, że w czasach permanentnej rywalizacji, mało kto chce uchodzić za osobę, odczuwającą współczucie z powodu niepowodzeń, czy nieszczęść dotykających innych ludzi.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Źródło: Najwięcej miejsca trzeba zostawić dla ciszy – rozmowa Marleny Cieślik w „Poezja światłem i mrokiem w rozgrywkach o życie” (UŚ, 2005)

O życiu, O nieszczęściu, O ludziach, Niepowodzenie

„Robienie interesów, kariera, bogacenie się to nieodłączne składniki „amerykańskiego snu”. Ale (…) korporacje zmieniły szlachetną rywalizację w nieustanny wyścig szczurów. Mimo to wydaje mi się, że „amerykański sen” nie stracił na wartości. Nadal istnieją ludzie, dla których ważna jest uczciwość, etyka, moralne zasady.”

Dennis Quaid (1954) amerykański aktor, reżyser, scenarzysta i producent filmowy

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=24955

O ludziach, O snach

„Po finale odbierzemy medale, wejdziemy pod prysznic, rywalizacja się skończy. Więc po co te fochy? A po medale wyjdziemy w złotych czepkach i kąpielówkach. Problem tylko, że nie ma sklepów z taką liczbą jednakowych kompletów. Miało być w złotych garniturach, w kapeluszach i z cygarami, ale takie stroje mam tylko ja i Daniel Pliński.”

Łukasz Kadziewicz (1980) siatkarz polski

O problemach

„Nie. Nie żałuję. Choć jest we mnie dusza sportowca, osoby, która lubi rywalizację, która z taką pozytywną zazdrością patrzy na to, co się dzieje na arenach międzynarodowych. Znajomi czasem mi mówią „słuchaj Leszek, popatrz na wyniki na przykład Pucharu Świata, przecież Ty byś to wygrał nawet z jednym upadkiem”. Ale zdaję sobie sprawę z tego, że sam trening na sali, bycie zawodnikiem, nie sprawia mi już satysfakcji. Ciągną mnie inne rzeczy. I póki mam siłę, póki mam ochotę, chcę się spełniać w innej roli.”

Leszek Blanik (1977) polski gimnastyk sportowy i polityk

na pytanie, czy nie żałuje zakończenia kariery.

O zazdrości, O duszy, O sporcie, O sile

„Dobry arbiter, jak każdy wychowawca, musi pamiętać by nie nadużywać przysługującego prawa do karania. Właściwa ocena sytuacji i związane z tym działania sędziego kształtują późniejsze postępowanie obserwujących to zawodników. Złe lub niesprawiedliwe decyzje również nie pozostają bez wpływu na dalszy rozwój młodego człowieka. Jeżeli bowiem poczuje się on ewidentnie skrzywdzony może zniechęcić się do kolejnych turniejów, do sportowej rywalizacji, a może nawet do praktykowanej do tej pory sztuki walki. Odchodząc zrażony może zmienić on środowisko, krąg znajomych. Niestety nie zawsze będzie to zmiana na lepsze. Jest to sytuacja szczególnie niebezpieczna, gdyż rozbudzona już w młodym człowieku dążność do „sprawdzania się” zamiast na macie może znajdować ujście poza nią. Sędzia w sztukach walk powinien być świadomy tego, iż każda nieuczciwość czy niekompetencja z jego strony może rodzić kolejnych „parkowych karateków” szukających tam okazji by dać upust energii, a może przy okazji również zaimponować kolegom.”

Norbert Wójtowicz (1972) polski historyk, teolog i publicysta

Wychowawcza rola sędziego

O decyzjach, O zmianach, O walce

„Cechą temperamentu barbarzyńskiego, jest skłonność do ryzyka. Jest to cecha niemal powszechnie dominująca wśród ludzi, których działalność nosi charakter walki czy rywalizacji. Ma ona również bezpośrednie znaczenie ekonomiczne. Jeżeli silnie przeważa w danym społeczeństwie, może być uznana za przeszkodę na drodze do osiągnięcia najwyższej możliwej wydajności produkcyjnej.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O charakterze, O walce

„Odkąd byłem dzieckiem, zawsze bardziej preferowałem towarzystwo kobiet. To wynika z faktu, że byłem tępiony w szkole. Nie jestem osobą skorą do rywalizacji i wydaje mi się, że kobiety są właśnie mniej chętne do tego niż mężczyźni. Faceci mają też problem ze słuchaniem drugiej osoby, podczas gdy kobiety potrafią wysłuchać bardzo wiele.”

Brian Molko (1972) amerykańsko-brytyjski gitarzysta i wokalista (Placebo)

O kobietach, O mężczyznach, O dzieciach, O problemach

„Porządek, pokój i urodzaj opierają się na różnicach kulturowych. Ale to nie różnice, tylko ich zanik powoduje szaloną rywalizację, walkę do końca między członkami tej samej rodziny lub tej samej społeczności.”

René Girard (1923–2015) antropolog francuski

Źródło: Marek Zambrzycki, Problematyka relacji polsko-litewskich w świetle teorii mimetycznej René Girarda cz. I, konserwatyzm.pl, 8 maja 2012 http://www.konserwatyzm.pl/artykul/4420/problematyka-relacji-polsko-litewskich-w-swietle-teorii-mime

O pokoju, O relacjach, O walce

„Hokej to przede wszystkim rzemiosło, ciężka praca. Czytając o hokeju można nauczyć się tylko teorii. Najistotniejsza jest praktyka. Na lodzie potrzeba iskierki do walki, samozaparcia, chęci rywalizacji. Nie można bać się bólu. Trzeba być przygotowanym na nieoczekiwane zwroty akcji. Naturalnie ważne jest, kogo się spotka na swej drodze, szczególnie, gdy stawia się pierwsze kroki na lodzie.”

Mariusz Czerkawski (1972) hokeista polski, olimpijczyk

Źródło: Mariusz Czerkawski: Na lodzie potrzeba iskierki do walki, samozaparcia, chęci rywalizacji, podkarpacie24.pl http://www.podkarpacie24.pl/aktualnosci/6/5572?eventsDate=2010-08-01

O czytaniu, O walce, Hokej

„Człowiek jest istotą czynną. Jest on, w swoim własnym rozumieniu, źródłem celowej działalności. Każdym czynem stara się osiągnąć jakiś konkretny, obiektywny, pozaosobisty cel. Te cechy powodują, iż w sposób naturalny ceni on i uznaje pracę skuteczną, efektywną, a negatywnie odnosi się do daremnego wysiłku. Wyraźnie odczuwa wartość efektywności i użyteczności, a jednocześnie bezwartościowość nieudolnych wysiłków nie przynoszących korzyści. Taką postawę można nazwać instynktem pracy. W społeczności, w której na skutek okoliczności, bądź tradycji ukształtował się zwyczaj porównywania ludzi między sobą, ów „instynkt pracy” powoduje, iż porównanie to zawiera w sobie element współzawodnictwa. Nasilenie tego elementu zależy w dużym stopniu od temperamentu członków danej grupy. W każdej społeczności, w której rywalizacja jest usankcjonowana zwyczajowo i jawna, sukces jako źródło prestiżu staje się celem samym w sobie. Zyskuje się poważanie, a unika niesławy dając dowody sprawności i efektywności. Na skutek rozpowszechnienia takich postaw instynkt pracy przeradza się we współzawodnictwo w demonstrowaniu siły.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O wysiłku, O sile, O sukcesie

„Kto jest wyczulony na odcinanie polityczno-wyborczych kuponów od tragedii, ten słusznie czuje się wzburzony wawelskim pomysłem zrodzonym w kręgu rodziny tragicznie zmarłego prezydenta. Bo trudno oprzeć się wrażeniu, iż zwolennicy tej idei mają plan czysto polityczny: wykorzystania nastrojów współczucia i smutku do poszerzenia bazy wyborczej tego, kto z ramienia obozu PiS wystartuje do rywalizacji o prezydenturę. Być może – czego nie można wykluczyć – Jarosława Kaczyńskiego.”

Adam Szostkiewicz (1952)

o pochówku Lecha i Marii Kaczyńskich na Wawelu. Źródło: Polityka grobów http://www.polityka.pl/kraj/opinie/1505114,1.read, „Polityka”, 13 kwietnia 2010

O wrażeniach, O zmarłych

„Klimat jaki towarzyszy tym meczom jest niepowtarzalny. Inny niż ten, który jest przed pozostałymi spotkaniami. Te rywalizacje to coś więcej, niż futbol. To nie tylko walka piłkarzy, to walka Katalonii z Kastylią.”

Gary Lineker (1960) piłkarz angielski

o meczu FC Barcelona – Real Madryt. Źródło: fcb24.com http://www.fcb24.com/news/lineker--to-cos-wiecej-niz-mecz/

O walce

„To wszystko jest fragment większej całości:
– korupcji w polskim futbolu,
– bezsensownej decyzji przedłużenia kontraktu z Beenhakkerem,
– braku rywalizacji w polskiej lidze.”

Dariusz Szpakowski (1951) polski dziennikarz sportowy

Słowenia-Polska 3–0, 9 września 2009

O decyzjach

„Nawyki myślowe jednostki tworzą organiczną całość ukierunkowaną na cele użyteczne dla życia ludzkiego. Próby włączenia doń marnotrawstwa i bezużyteczności jako celów życia powodują silne wstrząsy. Wstrząsów tych można jednak uniknąć, kierując uwagę na jakiś pseudo-cel, np. na ćwiczenia w sprawności lub na rywalizację.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ćwiczeniach

„Rynkowa rywalizacja prowadząca do nieustannego zwiększania produktywności, nie sprawia, że pracownicy dysponują większą ilością wolnego czasu, stać ich na więcej albo że ich praca staje się przyjemniejsza. Kapitalista z reguły woli jednego pracownika pracującego np. dwanaście godzin, niż dwóch pracujących po sześć, co powoduje, że obok sfrustrowanych ludzi pracujących ponad siły pojawiają się sfrustrowani bezrobotni.”

Gerald Cohen (1941–2009)

Źródło: Przeciwko kapitalizmowi, wykład w Channel 4, 12 lutego 1986

O ludziach, O sile, O czasie

„Bezpośrednio i bezrefleksyjnie przyjmowana celowość sportu, polegająca na możliwości wyładowania dążenia do dominacji, może zadowolić instynkt pracy jednostki kierującej się impulsami, mającej niewielką skłonność do refleksji i słabą świadomość ostatecznych rezultatów swojej działalności. Odnosi się to szczególnie do ludzi, u których dążność do dominacji jest bezrefleksyjnym przejawem łupieżczej skłonności do rywalizacji.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O sporcie

„Dzisiaj, tak naprawdę, nie ma przyczyn do antysemityzmu w Polsce. (…) Uważam, że ten stereotyp łączący antysemityzm z katolicyzmem/z chrześcijaństwem jest fałszywy. Bo jak się spojrzy na historię prześladowań Żydów w Europie to zawsze (…) o tym, że Żydzi zamordowali Chrystusa to sobie pobożni ludzie przypominali w momencie kiedy tym Żydom można było coś złupić, coś ukraść. (…) Wydaje mi się, że ten antysemityzm miał zawsze przyczyny ekonomiczne. On oczywiście szukał sobie uzasadnień wzniosłych, bo łatwiej było sięgać po religijne, ale nie było antysemityzmu w Polsce takiego wyraźnego jakoś przez wiele wieków, choć Polska była bardzo katolicka – równie w siedemnasty, jak i w osiemnastym, jak i w dziewiętnastym wieku. Problem prawdziwy zaczął się kiedy Rosja carska przepędziła wielką liczbę Żydów na ziemie etnicznie polskie, wyrzucając ich po różnych pogromach z terenów Rosji właściwej. Problem międzywojenny to jest problem rywalizacji ekonomicznej, bardzo wtedy ostrej. To jest też problem (o czym się nie chce pamiętać z jakiś powodów), że na początku lat dwudziestych, przypomnę, sześćset tysięcy Żydów, którzy uciekli z „raju sowieckiego” dostało obywatelstwo polskie.(…) Uważam, że te przyczyny ekonomiczne były przed wojną bardzo silne i tu należy szukać skutków.”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

polemizując z tezą, że źródłem antysemityzmu jest chrześcijaństwo.
Źródło: Relacje polsko-żydowskie, program Warto rozmawiać

O wojnie, O ludziach, O historii, O problemach

„Interesujące byłoby ponowne odczytanie wyjściowego programu Solidarności – nie ma tam nic na temat kapitalizmu. Więcej natomiast na temat społecznego marzenia. Sądzę, że powinniśmy walczyć o to dziedzictwo, jest to sprawą zasadniczą, w przeciwnym razie – jeśli to marzenie o zbiorowej solidarności zniknie – będziemy żyli w przerażającym społeczeństwie, w którym rywalizacja rynkowa będzie współistniała z nowym rodzajem trybalizmu. Strasznie będzie się żyło w takim społeczeństwie. My – państwa postkomunistyczne, ujmując to w marksistowsko-mesjanistycznym stylu, mamy misję odnalezienia nowej formy… nie żartuję!… tak, żartuję, ale myślę o tym całkiem poważnie, wynalezienia nowej formy życia społecznego, która mogłaby uniknąć starych pułapek. Może jesteśmy w stanie ocalić ludzkość…”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

Źródło: Edwin Bendyk, Koniec transformacji…, „Krytyka Polityczna”, 19/2009.

O marzeniach, O myślach, O myśleniu

„Nienawiść łączy ludzi bardziej niż miłość, nie ma w niej bowiem miejsca dla rywalizacji.”

Noémi Szécsi (1976) pisarka węgierska

Ugrofińska wampirzyca

O miłości, O nienawiści, O ludziach

„Tam, gdzie sposób myślenia kształtuje się pod wpływem rywalizacji w przywłaszczaniu i posiadaniu, gdzie działalność ekonomiczna zamyka się w granicach własności rozpatrywanej z punktu widzenia jej wartości wymiennej, a zarządzanie własnością opiera się na wymianie wartości – udział w życiu ekonomicznym wpływa na zachowanie i umocnienie łupieżczego nastawienia i sposobu myślenia. Oczywiście, współczesny, pokojowy system społeczny utrwala pokojowe cechy łupieżcze oparte na życiu „z przywłaszczenia”. Mówiąc inaczej, uprawianie zawodu „pieniężnego” skłania do działań dających się objąć raczej pojęciem oszustwa niż bardziej archaicznym pojęciem grabieży.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O zachowaniu, O myślach, O myśleniu

„Wybory prezydenta na podstawie szerokiego konsensusu są w interesie państwa, ale jeśli nie dojdzie do porozumienia, to będzie miała miejsce rywalizacja. Wysunięcie propozycji porozumienia w tej sprawie należy do głównej partii rządzącej”

Sitaram Yechury (1952)

Kongresu Narodowego Źródło: Konrad Leszczyński, Wybory prezydenckie: Partie lewicowe coraz bliżej porozumienia z rzadzącą koalicją, 3 maja 2012 http://www.polska-azja.pl/2012/05/03/wybory-prezydenckie-partie-lewicowe-coraz-blizej-porozumienia-z-rzadzaca-koalicja/

„Urodziłem się i wychowałem w Prokocimiu. Na moim podwórku między blokami towarzystwo było zawsze podzielone: jedni za Wisłą, drudzy za Cracovią. Ja trzymałem się z tymi z Cracovii, właśnie dzięki nim trafiłem na pierwszy trening, później zaś na pierwszy mecz „Pasów”. Na moją prośbę mama zapisała mnie do trampkarzy Cracovii trenowanych przez pana Książka. Pamiętam go jako dziarskiego staruszka, wspaniałego człowieka o gołębim sercu, bezgranicznie oddanego „Pasom”. W klubie spędziłem kilka dobrych lat, zagrałem sporo meczów, wielokrotnie nasza rywalizacja poprzedzała zmagania pierwszej drużyny. Proszę sobie wyobrazić, jak wielkim przeżyciem dla młodego chłopaka są mecze przy kilkutysięcznej widowni!”

Paweł Deląg (1970) aktor polski

Źródło: Tęsknota do wielkości, wywiad, 2004 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/4919.html

O książkach, Chłopak, Serce, Trening

„wyścig chomików (Efekt tygrysa) – ironiczne określenie zjawiska rywalizacji na rynku pracy (osoby prywatne) oraz w biznesie (przedsiębiorcy) jednostek słabych, niekreatywnych i pasywnych. Zjawisko widoczne m. in. wśród niektórych detalicznych sprzedawców internetowych, „podkradających” wzajemnie swoje pomysły. Termin wyścig chomików w oczywisty sposób nawiązuje do spuścizny modnego w ostatnich 20 latach wyścigu szczurów.”

Maciej Dutko (1979)

Neologizmy wprowadzone przez Macieja Dutkę

„Mam wrażenie, że kobiety rywalizację traktują poważniej niż panowie. Zdarza się, że konkurowanie przenosi się z bieżni na życie prywatne. Uważam, że zdrowa rywalizacja jest jak najbardziej potrzebna, bo mobilizuje obie strony, jednak zawsze trzeba postępować zgodnie z zasadami fair play. A przede wszystkim trzeba rywalizować ze sobą samym, bo sport polega właśnie na pokonywaniu siebie i swoich słabości.”

Monika Pyrek (1980) polska lekkoatletka

Źródło: Świat Zdrowia http://www.swiat-zdrowia.pl/artykul/rywalizuje-sama-ze-soba-rozmowa-z-monika-pyrek

O życiu, O kobietach, O świecie, O wrażeniach

„Problem polega nie na tym, czy w istniejących warunkach, wobec określonych obyczajów i nawyków indywidualnych, rzeczony wydatek zapewnia spokój ducha indywidualnemu konsumentowi, lecz na tym, czy niezależnie od przemijających gustów, zwyczajów i konwencjonalnych kryteriów przyzwoitości poprawia on warunki życia i zapewnia większa z niego satysfakcję. Zwyczajowy wydatek należy zaklasyfikować jako marnotrawstwo tylko wówczas, jeśli jest on podyktowany rywalizacja majątkową – to znaczy wówczas, gdy można stwierdzić, że zwyczaj wydawana pieniędzy na ten ceł nie ugruntowałby się i nie stałby się obowiązujący, gdyby nie obowiązywała rywalizacji o prestiż majątkowy lub sukces ekonomiczny.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O problemach, O sukcesie

„To jest finał, tutaj nie ma co płakać nad tym jednym meczem. Wygrywaliśmy, a teraz przegrywamy w tej rywalizacji. Ale póki piłka jest w grze to wszystko może się zdarzyć.”

Paweł Rusek (1983) siatkarz polski

Źródło: Wywiad, 2010 http://www.sport1.pl/Pawel-Rusek-lubimy-obalac-mity/a92331

O grach, O płaczu

„Selektywna adaptacja do klasy próżniaczej funkcjonuje bez przerwy, od początku istnienia rywalizacji pieniężnej, czyli, mówiąc inaczej, od czasu powstania klasy próżniaczej. Jednakże szczegółowe, konkretne kryteria selekcji nie zawsze były takie same, więc też proces selekcji nie zawsze dawał te same rezultaty. We wczesnym okresie kultury barbarzyńskiej, czyli we właściwej fazie łupieżczej, kryterium selekcji stanowiła dzielność, w pierwotnym naiwnym znaczeniu tego wyrazu. By uzyskać wstęp do klasy wyższej, kandydat musiał odznaczać się poczuciem odrębności klanowej, potężną postacią, dzikością, brakiem skrupułów i bezwzględnością w osiąganiu celu. Były to cechy potrzebne do gromadzenia i trwałego utrzymania bogactw. Ekonomiczną podstawą klasy próżnującej było wówczas, tak jak do tej pory, bogactwo. Jednakże metody jego gromadzenia i cechy potrzebne do jego utrzymania uległy pewnym zmianom od czasu wczesnego stadium kultury łupieżczej. W wyniku procesu selekcji, dominującymi cechami wczesnej barbarzyńskiej klasy próżniaczej były: gwałtowna agresywność, wyczulenie na różnice stanowe i brak skrupułów w popełnianiu oszustw. Członkowie tej klasy utrzymywali swą pozycję dzięki osobistej dzielności. W późniejszym stadium kultury barbarzyńskiej społeczeństwo wypracowało stałe zasady zawłaszczania i posiadania w ramach quasi-pokojowego systemu opartego na różnicach stanowych. Bezpośrednia agresja i niepohamowana przemoc ustąpiły miejsca sprytnym manewrom i oszukańczym manipulacjom jako najskuteczniejszym sposobom gromadzenia bogactw. Klasa próżniacza wypracowała w tym okresie odmienny zespół umiejętności i postaw. Dążenie do panowania, agresywność i związana z tym siła fizyczna, w połączeniu z bardzo silnym poczuciem istniejących różnic stanowych, wciąż jeszcze zaliczały się do najwspanialszych cech tej klasy. Pozostały one nadal w naszej tradycji „typowymi cnotami arystokratycznymi.””

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Lecz stopniowo wiązały się z nimi inne, mniej efektowne cnoty kultury pieniężnej zapobiegliwość, rozwaga i krętactwo. Z biegiem czasu, w miarę zbliżania się do nowoczesnego pokojowego stadium kultury pieniężnej, te właśnie cechy i obyczaje stały się bardziej przydatne w osiąganiu celów finansowych i zaczęto się wiecej z nimi liczyć jako z kryterium awansu do klasy próżniaczej i utrzymania się w jej szeregach.
Teoria klasy próżniaczej (1899)

O sile, O czasie, O bogactwie

„Sam fakt rywalizacji z najlepszymi żużlowcami na świecie już daje dużo. Wystarczy przed meczem spojrzeć w program, zobaczyć jakich mam w zespole klasowych jeźdźców i od razu dostaje się takiego pozytywnego kopa, żeby im dorównać i brać z nich przykład.”

Kamil Brzozowski (1987)

Źródło: Kamil Tecław, Wiem, że stać mnie na więcej – rozmowa z Kamilem Brzozowskim, zawodnikiem Unibaxu Toruń, sportowefakty.pl, 21 czerwca 2013 http://www.sportowefakty.pl/zuzel/365435/wiem-ze-stac-mnie-na-wiecej-rozmowa-z-kamilem-brzozowskim-zawodnikiem-unibaxu-to

„W górach musisz wykonać pewien wysiłek bez zapłaty. Jest to mistyka, szukanie czegoś wyjątkowego. Do tego trzeba mieć wyobraźnię i filozofię życiową. Nie każdego na to stać, nie każdemu się chce. Bo w górach nie ma granic, tam się szuka wolności. A samo przebywanie w górach łagodzi, eliminuje agresję. Są elementy rywalizacji, ale rywalizacji z wyznaczonym celem, a nie z przeciwnikiem.”

Krzysztof Wielicki (1950) polski wspinacz, himalaista

Źródło: Najpiękniejsze cytaty górskie, Tatromaniak.pl http://tatromaniak.pl/aktualnosci/c/najpiekniejsze-cytaty-gorskie

O wysiłku, O wolności

„Podstawą poświęcenia się sportowi jest archaiczna konstytucja psychiczna – posiadanie silnych skłonności do rywalizacji. Inne cechy archaicznej psychiki, jak skłonność do podboju i wyrządzania szkód, również przejawiają się szczególnie silnie w działalności potocznie zwanej sportem.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O sporcie

„Ostatnią niezachwianą normą pozostaje osobiste przekonanie. Ale ono w pierwszym rzędzie dyspozycyjne jest wobec miłości do siebie. Poza tym zaangażowane jest przede wszystkim w walkę o pozycję jednostki w społeczeństwie. I trudno się temu dziwić w czasach permanentnej rywalizacji.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Źródło: Stopień pokrewieństwa – rozmowa Sławomira Iwasiowa – „Kurier Szczeciński” 04.08. 2008

O walce

„Nikt nie czuje się spełniony… Jako sportowiec. Każdy wraca. Przykład Armstronga, który wygrał wszystko, który zakończył karierę, a jednak zawsze człowieka ciągnie, tego sportowca przede wszystkim, ciągnie do tego sportu, do zabawy, do rywalizacji.”

Sebastian Świderski (1977) siatkarz polski

Źródło: siatka.org http://aktualnosci.siatka.org/pokaz/2010-09-13-sebastian-swiderski-vs-michal-winiarski

O sporcie

„Dobra wytwarza się i konsumuje w celu pełniejszego zaspokojenia potrzeb ludzkich i ich użyteczność zależy przede wszystkim od tego, jak służą temu celowi. Celem tym, w ujęciu teoretycznym, jest przede wszystkim pełnia życia jednostki. Jednakże ludzka skłonność do rywalizacji spowodowała traktowanie dóbr konsumpcyjnych jako środka do zawistnych porównań, przypisując im dodatkową funkcję świadczenia o możliwościach finansowych swego właściciela na tle jego rywali. Ta wtórna funkcja dóbr konsumpcyjnych „uszlachetnia” samą konsumpcję, a także wpływa na te dobra, które najlepiej służą celom współzawodnictwa w konsumpcji. Konsumowanie kosztownych dóbr jest zasługą, a dużym uznaniem cieszą się te artykuły, których cena przewyższa ich wartość praktyczną. Oznaki dodatkowej, zbędnej kosztowności dóbr są więc oznakami ich wartości, stanowią o ich wysokiej przydatności dla wtórnych celów współzawodnictwa w konsumpcji, ponieważ wzbudzają zawiść. Odwrotnie – artykuły noszące piętno wulgarnie oszczędnego przystosowania do celów praktycznych i nie posiadające marginesu kosztowności, na którym mogłyby się oprzeć owe porównania – poniżają właściciela i są przez to nieatrakcyjne.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

„Robię to nie dla siebie, a dla wszystkich niepełnosprawnych sportowców. Uważam, że powinniśmy mieć szansę rywalizacji na wyższym poziomie, jeśli nasze ciało daje takie możliwości.”

Oscar Pistorius (1986) lekkoatleta południowoafrykański

Źródło: Pistorius odwołał się do Trybunału Arbitrażowego, „Rzeczpospolita”, 13 lutego 2008 http://www.rp.pl/artykul/92325.html

„Największą jej [przyjaźni] chorobą jest zazdrość, gdyż prowadzi do nieszczerości i rywalizacji.”

Ali ibn Abi Talib (601–661)

Źródło: Honorata Cyrzan, Życie ludzkie jako wartość w świętych księgach i tradycji judaizmu, chrześcijaństwa, islamu, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 2004, s. 136.

O życiu, O przyjaźni, O zazdrości

„Nie może tak być, że nie staje się wiadomością dnia fakt, iż z wyziębienia umiera starzec zmuszony, by żyć na ulicy, natomiast staje się nią spadek na giełdzie o dwa punkty. To jest wykluczenie. Nie można dłużej tolerować faktu, że wyrzuca się żywność, podczas gdy są ludzie cierpiący głód. To jest nierówność społeczna. Dzisiaj wszystko poddane jest prawom rywalizacji i prawu silniejszego, gdzie możny pożera słabszego. W następstwie tej sytuacji wielkie masy ludności są wykluczone i marginalizowane: bez pracy, bez perspektyw, bez dróg wyjścia. Samego człowieka uważa się za dobro konsumpcyjne, które można użyć, a potem wyrzucić. Daliśmy początek kulturze „odrzucenia”, którą wręcz się promuje. Nie chodzi już tylko o zjawisko wyzysku i ucisku, ale o coś nowego: przez wykluczenie zraniona jest w samej swej istocie przynależność do społeczeństwa, w którym człowiek żyje, ponieważ nie jesteśmy w nim nawet na samym dole, na peryferiach czy pozbawieni władzy, ale poza nim. Wykluczeni nie są „wyzyskiwani”, ale są odrzuceni, są „niepotrzebnymi resztkami””

Franciszek (papież) Evangelii gaudium

Źródło: Evangelii gaudium

O głodzie, O ludziach

„Nikomu by nie odpowiadało, gdyby całe przedsięwzięcie konsekwentnie zmierzało do najbardziej ekonomicznego i efektywnego użycia posiadanych środków dla osiągnięcia założonego, konkretnego, praktycznego celu. Wszyscy obojętne czy zainteresowani bezpośrednio, osobiście, czy tylko pośrednio, jako obserwatorzy, zgadzają się, że pewna dość znaczna część funduszu powinna być użyta na zaspokoi jenie wyższych, duchowych potrzeb, wywodzących się z nawyków indywidualnej rywalizacji, w sławetnych czynach i marnotrawieniu pieniędzy. Oznacza to po prostu, że zasady konkurencyjnego pieniężnego prestiżu tak dalece przeniknęły sposób myślenia społeczeństwa, że uniemożliwiają jakiekolwiek odejście od nich, nawet w przypadku działalności która pozornie opiera się całkowicie na motywach nieegoistycznych i nierywalizacyjnych.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O myślach, O odejściu, O myśleniu

„Kształcenie w Europie jest mniej eklektyczne, nie macie okazji poznać tak wielu rzeczy, dlatego europejski muzyk na propozycję zagrania Ellingtona powie na ogół: „nie”, a każdy Amerykanin zakrzyknie: „oczywiście!” To jednak się zmienia, w dzisiejszym świecie istnieje tak ostra rywalizacja, że każdy od początku musi być szalenie wszechstronny, co w moim pokoleniu nie było jeszcze niezbędne.”

Barbara Hendricks (1948) afroamerykańska wokalistka

Źródło: Jacek Marczyński, Operowa gwiazda lubi jazz, „Rzeczpospolita”, 25 maja 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/operowag.htm

O gwiazdach

„W warunkach własności prywatnej podstawowym sposobem osiągania wyznaczonego celu, formą celowej działalności jest zdobywanie i gromadzenie dóbr, a w miarę utrwalania się w umysłowości ludzi egoistycznego przeciwstawienia człowieka człowiekowi, potrzeba osiągnięć instynktu pracy przekształca się coraz bardziej w dążenie do zdystansowania innych pod względem majątkowym. Zwyczajowym, naturalnym niejako celem działania staje się względny sukces materialny, tzn. mierzony porównywaniem z sukcesami innych. Powszechnie uznanym celem wszelkich wysiłków jest korzystny wynik takiego porównania; w ten to sposób awersja do wysiłków bezowocnych staje się podnietą do rywalizacji. Każde niepowodzenie w dążeniu do sukcesu finansowego spotyka się z ostrą dezaprobatą, co jeszcze silniej akcentuje element rywalizacji o prestiż oparty na bogactwie. Celowy wysiłek zaczyna oznaczać przede wszystkim wysiłek w kierunku coraz wiarygodniejszej i wspanialszej demonstracji bogactwa. W ten sposób wśród motywów, które skłoniły ludzi do gromadzenia bogactwa, podstawowe znaczenie uzyskuje motyw rywalizacji.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O wysiłku, O sukcesie, O bogactwie

„Chociaż sport ma z istoty swej charakter zawistnej rywalizacji lub podboju, zakłada się, że pośrednio i dzięki skomplikowanemu łańcuchowi mechanizmów sprzyja on wyrabianiu usposobienia, które skłania do współpracy. Na ogół próbuje się to wykazać empirycznie lub raczej zakłada się, że są to uogólnienia oparte na podstawach empirycznych widocznych dla każdego, kto chce się tym zająć. W przeprowadzaniu dowodu tej tezy pedantyczne wnioskowanie przyczynowo-skutkowe jest zręcznie pomijane – apologeta ogranicza się do wykazywania, że sport wyrabia wspomniane wyżej „męskie cechy”. Ponieważ jednak właśnie wartość tych „męskich cech” wymaga uzasadnienia (ze stanowiska ekonomii), łańcuch dowodowy kończy się tam, gdzie powinien się zaczynać.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O charakterze, O sporcie, O współpracy

„Nie uważam, aby chciwość i rywalizacja były rezultatem niezmiennego ludzkiego temperamentu. Według mnie zachłanność i obawa przed niedostatkiem są ciągle kreowane i rozwijane jako bezpośredni skutek pieniądza, którym się posługujemy. Przykładowo, bylibyśmy w stanie wyprodukować więcej niż wystarczającą ilość jedzenia, aby wykarmić cały świat i na pewno istnieje wystarczająco dużo pracy do zatrudnienia wszystkich na świecie, ale nie starczyłoby pieniędzy, aby za to wszystko zapłacić. Niedobór tkwi w naszych narodowych walutach. W istocie, zadaniem banków centralnych jest kreowanie i utrzymanie takiego niedoboru pieniądza. Bezpośrednią tego konsekwencją jest to, że musimy walczyć między sobą, aby przetrwać.”

Bernard Lietaer (1942–2019)

Źródło: rozmowa Sary van Gelder, Ponad chciwością i niedostatkiem, „Zielone Brygady. Pismo ekologów” nr 5 (185), lipiec 2003 http://zb.eco.pl/publication/ponad-chciwoscia-i-niedostatkiem-p1630l1

O świecie, O jedzeniu

„W meczach profesjonalnych jest nieustanna rywalizacja. Jednego dnia gra się przeciwko komuś z Meczu Gwiazd, następnego dnia broni się przeciwko takiemu, który zdobywa średnio 20 punktów, chociaż nie gra w All-Star Game, ale sprawia wielkie kłopoty, więc nie ma chwili rozluźnienia. W college’u wie się, że ma się przed sobą kilka takich meczów, w których da się pokonać przeciwników, więc nikt się tym tak bardzo nie przejmuje. W NBA trzeba być skoncentrowanym w każdym meczu.”

Paul Pierce (1977) koszykarz amerykański

Źródło: Czas rewanżu, „Pro-Basket. Magazyn” nr 6/99 (34), s. 34.

O grach, O czasie

„Bardzo żeśmy ze sobą rywalizowali. Musieliśmy się starać, aby razem wejść. W tej rywalizacji był jednak przyzwoity. Sympatyczny i koleżeński.”

Renata Rochnowska (1949) polska ekonomistka i polityk

o Adamie Ołdakowskim.
Źródło: „Rzeczpospolita”, 16 lipca 2007.

„W miarę rozrastania się przedsiębiorstw przemysłowych finansowe zarządzanie nimi w coraz mniejszym stopniu polega na krętactwie i bezwzględnej rywalizacji. Mówiąc inaczej, dla większości ludzi pracujących w tej dziedzinie praca zaczyna ograniczać się do wykonywania sformalizowanych czynności, mających coraz mniej bezpośredni związek z faktycznym pokonywaniem lub wyzyskiwaniem rywali. Powoduje to stopniowe zanikanie nawyków łupieżczych, głównie ze strony niższego personelu. Nie obserwuje się jednak tego zanikania w najmniejszym nawet stopniu u właścicieli i głównych zarządców.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach

„Pierwsze zadanie to wyjście z grupy eliminacyjnej. Jesteśmy bardzo bliscy osiągnięcia tego celu. Mamy na koncie cztery punkty, żadnej straconej bramki i świadomość, że prezentujemy coraz wyższą formę. Zobaczymy, jak się ułożą pary w pucharowej fazie rywalizacji. Czasem trzeba mieć trochę szczęścia, by daleko zajść w takim turnieju, jak mistrzostwa świata.”

Diego Forlán (1979) piłkarz urugwajski

Źródło: wywiad, 2010 http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100619/PILKA38/424400227

O czasie

„Na górze jest już Adam Małysz. Oczekiwanie wielkie. Królu Holmenkollen! Przypomnij sobie najlepsze loty! Te fantastyczne pięć zwycięstw. Cztery zwycięstwa na Mistrzostwach Świata! Adam Małysz! Po medal! Po radość dla Polaków dzisiaj wszystkich! Daleko, jest pięknie, jest medal! […] Już nie będzie Adama Małysza na następnych Mistrzostwach Świata. Pożegnanie Adama Małysza z Mistrzostwami Świata… Sześć medali: cztery złote, jeden srebrny, jeden brązowy, tu zdobyty jeszcze. Kilkanaście lat startów. Fenomen sportowy. Powtarzalność sukcesów przez lata, przez dekadę, a przecież pierwsze zwycięstwo w Holmenkollen odniósł tu, na tej skoczni jako osiemnastolatek i było to przecież piętnaście lat temu. Coś niewiarygodnego! Co tydzień siadaliśmy, jak do telenoweli, żeby właśnie oglądać tę rywalizację. Fenomen socjologiczny! Ileż rzeczy można było mu przypisać podczas tej kariery? Że można w życiu wygrać ewidentnie bez układów. Że jest człowiekiem rzetelnym, solidnym, posłańcem wielkich wiadomości, wielkiej nadziei. Zaczynał jako idol kryzysowy, który miał nas prowadzić jako ambasador wspaniałego skoku cywilizacyjnego do Europy. Fenomen społeczny. Przecież my, dzięki tym transmisjom, żyliśmy życiem zastępczym. Był powodem ogromnej zbiorowej radości. Dał nam wiele. Bardzo wiele… Mam nadzieję, że z tych młodych chłopaków, którzy dzisiaj mają aspiracje, którzy oglądali Adama na całym świecie, jak Mistrz Świata Gregor Schlierenzauer, który powiedział, że Adam go natchnął. Że uwierzą, że nie zmarnujemy tego fenomenu, jaki się stworzył przy oglądaniu skoków. Tego fenomenu popularności - 14,5 miliona, rekordowa telewizyjna widownia, kiedy zdobywał srebrny medal w Salt Lake City. Trzynaście przeszło milionów - Puchar Świata w Zakopanem. To Jego ostatnie zwycięstwo i ta wielka radość nas, ludzi, którzy go oglądaliśmy. Państwo przed ekranami krzycząc, skacząc… Ja także krzycząc, skacząc… Po prostu… Było pięknie i coś się niewątpliwie zamknęło, ale miejmy nadzieję, że w sporcie będzie jakaś próba kontynuacji. Małyszomanii już nie będzie nigdy. Natomiast ważne, żeby były sukcesy sportowe i żeby coś po Adamie trwałego, bardzo trwałego, zostało. Dziękujemy Ci bardzo, Adam! Dziękuję Państwu. Do usłyszenia.”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

podsumowanie kariery Adama Małysza łamiącym i wzruszonym głosem.
Skoki narciarskie, Oslo 2011

O ludziach, O sporcie, O sukcesie, O zwycięstwie

„Gdyby żadne inne procesy ekonomiczne ani elementy współzawodnictwa nie zakłócały działania opisanego mechanizmu, w wyniku walki o pieniądz ludzie staliby się przedsiębiorczy i oszczędni. Efekt taki da się rzeczywiście zaobserwować wśród klas niższych, dla których normalnym sposobem zdobywania środków utrzymania jest praca produkcyjna. Odnosi się to szczególnie do klas pracujących w osiadłych społeczeństwach rolniczych, w których istnieje pewien podział własności i których prawa oraz obyczaje zapewniają tym klasom mniej lub bardziej określony udział w użytkowaniu produktów swojej pracy. Klasy niższe nie mogą w żaden sposób uniknąć pracy, więc fakt, że pracują, nie jest dla nich poniżający, przynajmniej wobec innych członków tej klasy. A nawet odwrotnie, ponieważ praca jest uznanym i akceptowanym sposobem ich życia, odczuwają pewną zabarwioną rywalizacją dumę z opinii dobrego, efektywnego pracownika. Jest to zazwyczaj jedyne dostępne dla nich pole współzawodnictwa. Wśród ludzi, którym możliwość zdobycia własności i okazję do rywalizacji daje jedynie działalność produkcyjna walka o prestiż oparty na posiadaniu powoduje wzrost pracowitości i oszczędności.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O pieniądzach, O ludziach, O walce

„Tenis to sport z klasą. Nie ma chorej rywalizacji, jakichś zagrań nie fair. Na players party wszyscy bawimy się razem, razem tańczymy, wygłupiamy się. A na drugi dzień gramy przeciwko sobie. Nikt nie ma z tym problemów.”

Agnieszka Radwańska (1989) polska tenisistka

Źródło: Agnieszka Radwańska na spowiedzi, „Magazyn Sportowy”, 16 października 2010 http://sport.onet.pl/tenis/agnieszka-radwanska-na-spowiedzi,1,3734663,wiadomosc.html

O sporcie

„Jestem socjalistą nie dzięki przeczytaniu książki, która sprawiła, że zachwyciłem się tą ideą, ani też nie z powodu bezmyślnej tradycji, ale dlatego, że wierzę że jest to idea najlepsza. Socjalizm najlepiej odpowiada istnieniu, które jest jednocześnie racjonalne i moralne. Oznacza współdziałanie nie rywalizację, wspólnotę nie strach. Oznacza równość, nie dlatego, że chce aby ludzie byli jednakowi ale dlatego, że jedynie poprzez równość warunków ekonomicznych nasza indywidualność może się właściwie rozwinąć.”

Tony Blair (1953) brytyjski polityk

I am a Socialist not through reading a textbook that has caught my intellectual fancy, nor through unthinking tradition, but because I believe that, at its best, Socialism corresponds most closely to an existence that is both rational and moral. It stands for co-operation, not confrontation; for fellowship, not fear. It stands for equality, not because it wants people to be the same but because only through equality in our economic circumstances can our individuality develop properly.
pierwsze przemówienie w Izbie Gmin, 6 lipca 1983.
Źródło: Hansard, House of Commons, 6th Series, vol. 45, col. 316.

O ludziach, O książkach, O strachu

„Podpadłem jej. Nie pamiętam oczywiście nawet czym. Podała mi w rewanżu do wypicia koktajl. I nie była to bynajmniej jakaś cykuta starej daty. Napój okazał się trucizną, na czasie. To była kompozycja ze skrajnego egocentryzmu, kultu rywalizacji i wyścigów. Przeżyłem, ale do tej pory odbija mi się to czkawką tabelek, głupich list rankingowych i idiotyzmów jak opętańczy kult gwiazdorstwa.”

Marek Konecki (1949)

Kalendarium kpin

O czasie

„Od wielu lat badania potwierdzają, że zwolennicy ideologii prawicowych mają skłonność do szczególnie częstego przeżywania emocji negatywnych – zawiści, rywalizacji, wrogości. Świat widzą jako czarno-biały, chętnie przyjmują przywództwo różnie rozumianych autorytetów.”

Urszula Jakubowska

Źródło: Zlepić bąbelki w pianę. Z prof. dr. hab. Urszulą Jakubowską, psychologiem politycznym z Instytutu Psychologii PAN o klasie średniej żyjącej na coraz bardziej kruchym lodzie, niezależnie od opcji politycznej, „Polityka” nr 48 (3087), 23 listopada-29 listopada 2016.

O wrogości, O świecie

„Ja rywalizacji się nie boję.”

Michał Winiarski (siatkarz) (1983) siatkarz polski

„(…) nic tak nie rozwija, jak zdrowa rywalizacja. Uważam, że tylko konkurencja skłania nas do ciągłego rozwoju. W świecie mody nie liczy się tylko talent artystyczny, ale także wiele innych cech charakteru, niezbędnych do wybicia się, przetrwania na trudnym, konkurencyjnym rynku.”

Joanna Przetakiewicz (1967)

Źródło: Anna Kaplińska-Struss, Joanna Przetakiewicz: Rozpieszczam kobiety, gala.pl, 8 kwietnia 2014 http://www.gala.pl/wywiady-i-sylwetki/joanna-przetakiewicz-rozpieszczam-kobiety-15150?strona=6

O kobietach, O charakterze

„W wydawaniu kosztownych przyjęć oczywiście odgrywają rolę również inne, łatwiejsze do zaakceptowania motywy. U narodzin zwyczaju wspólnego biesiadowania leżą prawdopodobnie motywy towarzyskie i religijne. Funkcjonują one także w dalszych stadiach rozwoju kultury, lecz przestają być motywami wyłącznymi. Późniejsze biesiady i zabawy klasy próżniaczej mogą w niewielkim stopniu zaspokajać potrzeby religijne, w większym stopniu potrzeby rozrywkowe i towarzyskie, lecz służą również jako jedna z form rywalizacji i to służą wcale dobrze, ponieważ ukrywają istotne motywy za szyldem innych nie zabarwionych rywalizacją, a więc łatwiejszych do ujawnienia.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O narodzinach

„Trzeba oddzielić dwie sprawy. Rywalizacja na boisku zostaje tylko i wyłącznie na boisku. Jak wychodzimy z hali, tej rywalizacji nie ma, jesteśmy kumplami.”

Piotr Gacek (1978) siatkarz polski

o Krzysztofie Ignaczaku
Źródło: Krótka Piłka, odcinek 11.

„Przyszłość stoi pod znakiem rywalizacji pomiędzy euroatlantyckim i chińskim sposobem wykluczania obywateli z życia politycznego. W obu zakłada się, że większa bierność to istotny czynnik umożliwiający pominięcie w procesie rządzenia woli i przekonań obywateli.”

Peter Sloterdijk (1947)

Źródło: Głosuj i milcz, „Der Spiegel”, tłum. „Forum”, 22 listopada 2010

O przyszłości

Maria Szyszkowska (1937) polska działaczka polityczna, filozof

Źródło: rozmowa ze Stanleyem Devine, 5 marca 2010.

O zdradzie, O myślach, O myśleniu

„Rzeczywiście, jest tak, że kobiety w polityce przejmują wiele męskich cech: wysoki poziom rywalizacji, potrzebę sukcesu, czasem niezwiązanego z jakimś przedsięwzięciem, tylko sukcesu osobistego. Pierwszy premier Izraela Dawid Ben Gurion powiedział o Goldzie Meir, minister pracy w swoim rządzie, że jest jedynym mężczyzną w jego gabinecie. Właśnie ona. (…) Kobieta może być skuteczna – również w polityce – dzięki swoim cechom. Intuicja, miękki – jak to nazywam – sposób rozmowy, negocjacji, bardzo się przydają. Natomiast na pewno musi mieć silny charakter.”

Joanna Mucha (1976) polska działaczka polityczna

Źródło: wywiad, 2009 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/joanna-mucha-wenus-z-wiejskiej.html

O kobietach, O charakterze, O czasie, O sukcesie

„Poza instynktem samozachowawczym, skłonność do rywalizacji jest chyba najsilniejszym, najbardziej gwałtownym i najtrwalszym spośród motywów stricte ekonomicznych.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

„Życie i sport to nieustanna rywalizacja. Sport uczy pokory i wymagania od siebie, stawiania sobie poprzeczek – wyżej, dalej, szybciej. Sport pozwala nam żyć pełniej – zdrowo i ciekawie, dlatego dobrze, gdy już od najwcześniejszych lat, stanie się sposobem na życie.”

Radosław Majdan (1972) piłkarz polski

Źródło: Majdan: „Zaszczepić sportowego ducha”, dlastudenta.pl, 24 sierpnia 2010 http://sport.dlastudenta.pl/artykul/Majdan_Zaszczepic_sportowego_ducha,55729.html

O życiu, O sporcie

„Jestem z tych, którzy widocznie potrzebują Kościoła na co dzień, nie umieją żyć samą wiarą. Sześć lat byłem w gimnazjum katolickim, byłem ministrantem, działałem w sodalicji mariańskiej, z mlekiem matki wyssałem katolicyzm. Nawet w kościele parafialnym mieliśmy swoją ławę – mój dziadek był jednym z fundatorów tego kościoła. Szanuję historyczną rolę Kościoła, jego wpływ na moralność, ale widocznie nie było to we mnie zakotwiczone intelektualnie. Emocjonalnie tak, bo jeszcze z frontu pisałem listy do matki i siostry, opatrzone: „Opatrzność nade mną czuwa”, „wczoraj byłem u spowiedzi”, lepiej się dzięki temu czułem. Ale brakowało mi Kościoła na co dzień, kiedy słucha się kapłana, podlega pewnym normom – spowiedź, komunia itd. Wreszcie wpływ środowiska, lektur itd. Dla mnie przełomowe były studia w Wyższej Szkole Piechoty (wtedy nie było jeszcze Akademii Sztabu Generalnego). Byłem oficerem frontowym, to był rok 1947. Tam w znacznej części wykładowcami byli oficerowie przedwojenni – w tym przedmiotów politycznych. Byli też wykładowcy radzieccy, ale w mniejszości. W tej uczelni nauczano nas demokracji ludowej, polskiej drogi do socjalizmu. Nie był to jeszcze etap, kiedy zatriumfował stalinizm. W programie nauczania mieściły się wartości etyczno-światopoglądowe, okazywano szacunek do Kościoła. Jednak oczywiście była walka: Kościół – państwo, Kościół – partia, była rywalizacja o rząd dusz. Jak człowiek się znalazł systemowo, ustrojowo po tej stronie, to siłą faktu się w to wpisywał.”

Wojciech Jaruzelski (1923–2014) generał, działacz PZPR, prezydent PRL i RP

Źródło: „Ja też nosiłem mieczyk Chrobrego – rozmowa z gen. Jaruzelskim”, Bibula.com, 3 lutego 2009 http://www.bibula.com/?p=6205

O wierze, O demokracji, O duszy, O matce

„Własne potrzeby mam całkowicie zaspokojone, tym bardziej że nie są wyjątkowe, więc nie było to trudne od 14 mieszkam w tym samym domu. Fascynuje mnie to, co robię – zarządzanie dużymi, coraz lepszymi organizacjami czerpię ogromną satysfakcję z zarządzaniami ludźmi mądrzejszymi od siebie, dzięki którym mogę się uczyć. Satysfakcję daje mi też niesienie polskiej flagi w różnych kierunkach, to, że polskie firmy mogą coś znaczyć na świecie, że do kieleckiej centrali płyną dolary i euro z Rumunii, Rosji, Niemiec i Anglii, a nie gdzieś na Zachód. Codziennie są nowe wyzwania, świat się dynamicznie zmienia. Dziś praca nie może być nudna, bo jesteśmy na etapie permanentnej zmiany, codziennie musimy się dostosowywać, modyfikować plany, bo na świecie inni też codziennie myślą, jak zorganizować biznes lepiej, taniej, efektywniej. Codziennie jesteśmy w stanie permanentnej, globalnej rywalizacji.”

Michał Sołowow (1962) polski kierowca rajdowy

Źródło: Grzegorz Nawacki, Tomasz Siemieniec, Wspomagam się wiedzą mądrych ludzi, „Puls Biznesu Weekend” nr 5 (VI), za: „Angora” nr 25, 22 czerwca 2014

O ludziach, O świecie, O domu, O myślach

„Jedynym sposobem na pokonanie komunizmu jest stworzenie lepszego systemu produkcji i dystrybucji. Niech będzie to uczciwa rywalizacja. Zacięty, lecz pokojowy wyścig w służbie ludzkości. Przyczyną wszystkich naszych błędów jest strach. Rosja obawia się anglosaskiej dominacji na świecie, my boimy się komunistycznej infiltracji. Pod wpływem strachu narody zachowują się, jak osaczone zwierzęta, które walczą o przeżycie. Prości ludzie nie będą tolerować imperializmu, nawet pod oświeconym atomowym patronatem. Przeznaczeniem Anglosasów jest służyć światu, a nie nad nim dominować.”

Henry Wallace (1888–1965) polityk amerykański

wygłoszone w lutym 1946.
Źródło: Oliver Stone's Untold History of the United States (2012), tłum. Anna Rajca, Mirosław Filipowicz, odcinek 4

O ludziach, O świecie, O strachu, O zwierzętach

„Nieumiejętność zwiększenia wydatków na reprezentacyjną konsumpcję mimo wzrostu zamożności, w tych rzadkich wypadkach, gdy się to zdarza, uznawana jest za coś nie-normalnego, wymagającego specjalnych wyjaśnień, i ludziom, którzy tego nie potrafią, zarzuca się skąpstwo. Natomiast natychmiastowa reakcja na wzrost dochodów uznana jest za stan normalny, który dowodzi, że przeciętny, już osiągnięty poziom konsumpcji nie jest właściwym poziomem. Właściwy poziom znajduje się nieco powyżej już osiągniętego i osiągnięcie go zawsze wymaga pewnego wysiłku. Motywem działania jest rywalizacja, leżąca u podstaw zawistnych porównań, która nakazuje nam zdystansować tych, których przywykliśmy uważać za równych sobie.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O wysiłku

„Jestem sportowcem i jestem stworzony do rywalizacji.”

Łukasz Żygadło (1979) siatkarz polski

Źródło: Nie obawiam się walki z Zagumnym http://www.polskatimes.pl/sport/411295,lukasz-zygadlo-nie-obawiam-sie-walki-z-zagumnym,id,t.html

O sporcie, O walce

„Ostateczny argument, jaki jest przedstawiany dla obrony rywalizacji począwszy już od żłobka, to twierdzenie, ze rywalizacja daje nam zwycięzców. Argument ten jest, w najlepszym wypadku, tylko w połowie prawdziwy. Daje nam także pokonanych – i to zasadniczo więcej pokonanych niż zwycięzców. Na dodatek pewna ilość badań pokazuje, że przegrywanie może się stać nawykiem na całe życie.”

George Leonard (1923–2010)

Źródło: Winning Isn't Everythin (1973), cyt. za: Wess Stafford, Dean Merrill, Zbyt małe, by zignorować, Wyd. Pojednanie, Lublin 2007, tłum. Andrzej Gandecki, s. 131.

O życiu

„Do najbardziej zasadniczych wymogów polityki angielskiej należało, aby Niemcy i Rosja były stale w stanie wzajemnej rywalizacji, niechęci i antagonizmu.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Londyniszcze
Źródło: s. 137

„Wygranie samochodu i kryształowej kuli jest tylko ozdobą tej rywalizacji. Jestem szczęśliwa, że mogę brać udział w programie w towarzystwie takich gwiazd jak Kasia Figura czy Tamara Arciuch. Ja nie czuję się gwiazdą.”

Marina Łuczenko (1989) polska piosenkarka

o udziale w Tańcu z Gwiazdami. Źródło: nowiny24.pl http://www.nowiny24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20080316/LUDZIEIOPINIE/571325665

O tańcu

„Królowe nart, damy, już nie mają tak ciasno na parkiecie, kiedy rozpoczynała się ta taneczna rywalizacja, już tylko dwie zostały, ale tak to jest często na zabawach, na wielkich balach, kiedy do rana tempo wodzireja wytrzymują tylko najwytrwalsi.”

Tomasz Zimoch (1957)

w czasie biegu na 30 km kobiet na igrzyskach olimpijskich w Vancouver.
Wpadki komentatorskie

O kobietach, O czasie

„To nie jest prosta sprawa oderwać dzisiaj młodych ludzi od komputera czy telewizora, ale cały czas najlepszym pomysłem, by zachęcić młodych ludzi do uprawiania sportu jest sama rywalizacja. Lubimy się ścigać, lubimy być pierwsi, lubimy zdobywać nagrody, medale.”

Maciej Kurzajewski (1973) olski prezenter telewizyjny, dziennikarz sportowy

Źródło: czat.wp.pl, 7 grudnia 2006 http://czat.wp.pl/id_czata,2692,zapis.html?T%5Bpage%5D=3

O ludziach, O sporcie, O czasie

„W społeczeństwie przemysłowym skłonność do rywalizacji wyraża się w rywalizacji majątkowej, co w odniesieniu do współczesnych cywilizowanych społeczeństw zachodnich jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że wyraża się ona w takiej czy innej postaci ostentacyjnego marnotrawstwa. Dlatego też skłonność do marnotrawstwa na pokaz jest w stanie nadążyć za każdym wzrostem wydajności przemysłu i wchłonąć wszelkie nadwyżki dóbr pozostałe po zaspokojeniu elementarnych potrzeb biologicznych.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

„Nacjonalizm europejski jest zasadniczo antyamerykański, drugoplanowo antyrosyjski. On jest priorytetowo antyamerykański ponieważ USA są silniejszą od ZSRR potęgą na poziomie rywalizacji ekonomicznej.”

Jean-François Thiriart (1922–1992)

w 1967. Źródło: Kornel Sawiński, Związek Radziecki w geopolityce Jeana Thiriarta, geopolityka.org, 3 listopada 2009 http://www.geopolityka.org/analizy/249-zwiazek-radziecki-w-geopolityce-jeana-thiriarta

„Robienie czegoś na pół gwizdka nie leży w mojej naturze. Podczas rywalizacji o igrzyska olimpijskie dałem z siebie wszystko, nie mam sobie nic do zarzucenia, pracowałem bardzo ciężko.”

Michał Bąkiewicz (1981) polski siatkarz

o swojej pracy podczas przygotowań do igrzysk.

O naturze

„Sport sam w sobie jest piękny, niczego nie trzeba dodawać. Pozbawiony bezinteresowności przestanie być sportem, a nie stanie się cyrkiem. Powtarzam do znudzenia, że istotą sportu jest rywalizacja, wola walki. Sport jest demokratyczny i sprawiedliwy. Jest zaprzeczeniem fałszu, przemocy i hipokryzji. Jest aktem dzielności i poświęcenia.”

Bohdan Tomaszewski (1921–2015) polski dziennikarz sportowy

Źródło: press.pl http://www.press.pl/lewa_strona/pokaz.php?id=615&strona=4

O sporcie, O woli, O walce

„Niemniej ta trudna do zbadania i irytująco zróżnicowana błona była i nadal jest przedmiotem intensywnych badań, choć prawdopodobnie jedynie lekarze specjaliści są w stanie dokładnie zinterpretować to, co widzą lub czują pod palcami. Na każdy test jest antytest i tyle samo osób specjalizuje się w ukrywaniu czy „naprawianiu” pękniętych błon, ile zajmuje się ich rozpoznawaniem. W rywalizacji pomiędzy tymi dwoma grupami „ekspertów” wielkie, moralne zagadnienie dziewictwa zostaje sprowadzone do absurdu.”

Elizabeth Abbott (1946)

Historia celibatu (1999)

„Sprawność w rywalizacji, jeśli jest w ogóle pożyteczna dla ogółu, to tylko pośrednio. Okrucieństwo i przebiegłość jednostek są potrzebne społeczności tylko do wrogich poczynań w stosunku do innych grup, a jednostce tylko dlatego, że ludzie stanowiący jej otoczenie przejawiają te cechy w silnym stopniu. Człowiek nie wyposażony w te cechy, który podejmuje walkę o powodzenie w otoczeniu, które te cechy posiada, znajduje się w niekorzystnej sytuacji, tak jak pozbawiony rogów jeleń w stadzie zwierząt rogatych.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O zwierzętach, O walce

„Też wyjdę na idiotę, ale powiem, że jestem wystarczająco inteligentny, żeby występować w telewizji, ale nie, żeby ją oglądać. I trochę a propos tego zidiocenia, ja doszedłem do bardzo smutnego wniosku: widz w Polsce ogłupiany od lat, konsekwentnie przez wszystkich, bo tu jest straszna rywalizacja – zdebilenie w jednostce czasu – kto osiągnie największy sukces. Widz w Polsce wybaczy wiele, bardzo wiele, ale jednego nie wybaczy nigdy: nigdy, przenigdy nie wybaczy tego, żeby go potraktować poważnie. Włączyłem sobie dzisiaj kanał TVN24 i oglądałem go całkiem długo (…) i byłem tym zafascynowany, bo w telewizji informacyjnej przez trzy godziny właściwie o niczym mnie nie informowano. Przez trzy godziny się do mnie mizdrzono. Wszystko sprowadzone do anegdoty. Nie możemy mówić poważnie, bo poważny, to znaczy nudny, a jak nudny, to te barany wezmą pilota i przełączą.”

Tomasz Lis (1966) polski dziennikarz telewizyjny

Źródło: debata „Dlaczego głupiejemy?”, Uniwersytet Otwarty Uniwersytetu Warszawskiego, 25 marca 2010 http://www.uo.uw.edu.pl/debata/dlaczego_glupiejemy

O czasie, O sukcesie

„Im będziemy silniejsi, tym silniejsi staną się Rosjanie. Zaczniemy współpracować, kiedy Rosja zrozumie, że nie stawiamy sobie za cel ocalenia Imperium Brytyjskiego lub płacenia za ropę naftową z Bliskiego Wschodu życiem amerykańskich żołnierzy. Podczas pokojowej rywalizacji świat rosyjski i amerykański stopniowo upodobnią się do siebie: Rosjanie dadzą ludziom więcej wolności, a my bardziej zaangażujemy się w rozwiązywanie problemów socjalno-ekonomicznych.”

Henry Wallace (1888–1965) polityk amerykański

wygłoszone we wrześniu 1946.
Źródło: Oliver Stone's Untold History of the United States (2012), tłum. Anna Rajca, Mirosław Filipowicz, odcinek 4

O świecie, O wolności

„(…) spójrzcie na ten ołówek. Podobnie jak gumka jest tylko jego małą częścią, używaną tylko wtedy, gdy ktoś popełni błąd, tak też współczucie pojawia się tylko wtedy, gdy sprawy wymkną się spod kontroli. Główną częścią życia jest rywalizacja; tylko gumka jest współczuciem.(…) w polityce współczucie jest tylko częścią rywalizacji.”

Hubert Humphrey (1911–1978) amerykański polityk

spytany o współczucie w polityce.
Źródło: Wess Stafford, Dean Merrill, Zbyt małe, by zignorować, Wyd. Pojednanie, Lublin 2007, tłum. Andrzej Gandecki, s. 134.

O błędach

„Przecież takich rozgrywek jak globalna rywalizacja mocarstw, nawet przy dzisiejszej technice, nie da się precyzyjnie opisać w modelu matematycznym. Zbyt wiele jest niewiadomych i zbyt wiele czynników trzeba by uwzględnić. Ale znając teorię, rozumiejąc zasady, można wspomagać intuicję i spontaniczne myślenie.”

Robert Aumann (1930) izraelski matematyk, noblista

Źródło: polityka.pl, 17 czerwca 2008 http://www.polityka.pl/spoleczenstwo/niezbednikinteligenta/259140,1,rozmowa-z-noblista-prof-robertem-aumannem-o-grach-spolecznych.read

O grach, O myślach, O myśleniu

„Pamiętam, że kiedy byłem w przedszkolu bawiliśmy się w „Czterech pancernych”. Pewnego dnia przerabialiśmy odcinek, w którym Janek miał rękę w gipsie. Wiadomo, każdy chciał być Jankiem. Jeden z moich kolegów, żeby wygrać tę rywalizację, złamał sobie rękę. Już w dzieciństwie chcemy być tacy jak nasi bohaterowie. Kiedy zobaczyłem po raz pierwszy Bruce'a Lee, to skopałem wszystkie drzewa w lesie. Nogi bolały mnie jak cholera, ale dzięki temu poczułem niezwykła więź z moim idolem. Ludzie potrzebują mieć wodza, bo to dla nich wygodne. Szczególnie w tych ciężkich czasach pożądany jest ktoś kto wskaże drogę czy pokaże jak żyć.”

Cezary Pazura (1962) aktor polski

Źródło: Rywingate to show http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=13563

O ludziach, O dzieciństwie

„Nie lubię rywalizacji.”

Magdalena Gessler (1953) polska restauratorka

Źródło: Agnieszka Sztyler, Słodko-ostra, „Twój Styl” nr 5/2011 http://www.styl.pl/magazyn/wywiady/news-slodko-ostra,nId,334837

„Bezpieczeństwo w Eurazji zależy od tego, jak rozwinie się rywalizacja na Kremlu. Jeśli Igor Sieczyn i jego sprzymierzeńcy zdołają popchnąć Rosję w kierunku sprzymierzonego z Chinami, jednopartyjnego państwa, to możliwa jest wojna o Krym z Ukrainą. Jeśli wygrają ci, którzy chcą integracji z Zachodem na swoich warunkach, wojny nie będzie. Ja sam jestem staromodnym europejskim socjaldemokratą w stylu lat 70. Nie chcę, żeby Rosja upodobniła się do Chin.”

Anton Surikow (1961–2009)

Źródło: wywiad przeprowadzony przez Bena Judaha, „Standpoint”, styczeń 2010, tłum. „Forum”, 22 marca 2010.

O wojnie

„Królów jest tu wielu. Dwóch, trzech, czterech, pięciu. Ale Bóg… Bóg jest tylko jeden. Teraz już wiedzą, kto nim jest – o rywalizacji o tytuł króla strzelców w Campeonato Carioca 1995.”

Romário (1966) polityk brazylijski

O Bogu

„Kurdystan iracki to doskonały przykład możliwości pokojowego współistnienia muzułmanów z chrześcijanami. Świadczy o tym (…) wspólna szkoła dla dzieci chrześcijańskich i muzułmańskich oraz obecność chrześcijan w rządzie. Aktualnie jednak media, pokazując przede wszystkim islamskie manifestacje, wyrabiają błędne przekonanie, że dla muzułmanów najważniejsza jest walka i okrucieństwo. Prawda jest o wiele bardziej złożona. Ludzkość znalazła się obecnie w pełnym napięć okresie, kiedy to współodpowiedzialność za rodzinę ludzką idzie daleko za współzależnością, która jest we współczesnym świecie ogromna. Na Zachodzie coraz powszechniejszy staje się pluralizm relatywistyczny i redukcjonistyczny, który cechuje skrajny indywidualizm połączony z gloryfikacją wolności i rywalizacji, ale bez odpowiedzialności. Ten zachodni pluralizm relatywistyczny mówi, że prawdy nie ma. Mnożą się więc grupy nacechowane wrogością, odrzucające racje wszystkich innych, w imię własnych. Wciąż wzrastająca konkurencja staje się dogmatem.”

Stefan Wilkanowicz (1924) dziennikarz polski, działacz katolicki

Źródło: Anna Wojnar, Dialog z islamem, „Alma Mater” nr 91, kwiecień 2007, s. 53.

O dzieciach, O prawdzie, O szkole, O rodzinie

„Sport, jak i inne przejawy rywalizacji, do których skłonna jest natura ludzka, są charakterystyczne dla chłopięcego usposobienia.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O naturze, O sporcie

„PiS robi to, co PO, choć faktycznie – bardziej. PO wybrała sędziów Trybunału Konstytucyjnego niezgodnie z konstytucją, PiS zupełnie zdemolował Trybunał. PO korzystała z przychylności mediów publicznych, PiS zmienił je w narzędzie partyjnej propagandy. Mam świadomość różnicy skali i tego, że PiS naruszył pewne rzeczy, które do tej pory, niezależnie od partyjnej rywalizacji szanowano.”

Rafał Matyja (1967) politolog polski, dziennikarz

Źródło: Polska, słabe państwo. Może być tylko gorzej? http://www.newsweek.pl/polska/polityka/slabosc-panstwa-ksiazka-rafala-matyji-wyjscie-awaryjne-,artykuly,425543,1.html#utm_source=insider&utm_medium=web_push&utm_campaign=majmurek&webPushId=MzYwMQ==, newsweek.pl, 3 kwietnia 2018

„Fakt wygrania przez komputerowego gracza partii szachów czy brydża z człowiekiem nie musi oznaczać, że urządzenie jest inteligentne. Wygrana wynika z tego, że w ostatecznym rozrachunku w urządzeniu zostały zastosowane odpowiednie algorytmy opracowane przez człowieka, np. wykorzystujące własności sztucznych sieci neuronowych. To nie urządzenie wygrywa z człowiekiem, np. z szachistą, ale człowiek – projektant urządzenia. To po prostu rywalizacja jednego intelektu z drugim poprzez medium, jakim jest informatyka.”

Zygmunt Vetulani (1950) matematyk, informatyk, profesor nauk technicznych

Źródło: Zrób sobie mózg https://www.tygodnikprzeglad.pl/zrob-sobie-mozg/, wywiad Bronisława Tumiłowicza, „Przegląd”, nr 6/2018, s. 58–59.