Cytaty na temat rola
strona 7

„Katolicyzm, jak każda doktryna, to nasza kula u nogi. Dla mnie też byłby kulą, gdybym się jej nie pozbył. Byłem u komunii i bierzmowania – jestem Juliusz Jan Jerzy. Potem zrozumiałem, że nie potrzeba mi nikogo między mną a, że tak powiem, Absolutem. Bo to tak, jakbym potrzebował kogoś, kto mnie wpuszcza na plażę, żebym się wykąpał w morzu. Kler pełni taką rolę, mówi: nasza plaża, nasze morze. I twierdzi, że nie ma zbawienia poza Kościołem – a to mi się nie podoba. Obserwuję, jak zachowują się duchowni w kościołach za granicą. Oni się tam cieszą, że ktoś z nimi rozmawia, a u nas przychodzi się jako petent zawsze. To jest dół bez dna.”

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

Źródło: rozmowa Donaty Subbotko, Więcej humoru w narodzie, poproszę, „Gazeta Wyborcza”, 22–23 września 2012

O morzu

„Myślę, że granie we własnym teatrze głównej roli jest pewnego rodzaju ryzykiem.”

Tomasz Karolak (1971) aktor polski

Źródło: Dorota Wyżyńska, Król Dramatu przyjmuje piłkę, „Gazeta Wyborcza – Stołeczna” nr 115, 18 maja 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/139417.html

O myślach, O myśleniu

„Nie mogłem Bogu przebaczyć mojej głuchoty, upadłem i pozbawiłem Go roli protektora i dobroczyńcy. Mszczę się, odmawiając Mu istnienia.”

Charles Maurras (1868–1952)

fragment listu do o. Penona.
Źródło: A. Budzanowska, Charles Maurras – twórca nacjonalizmu integralnego, Księgarnia Akademicka, Kraków 2014, s. 15.

O Bogu, O przebaczeniu

„Kiedy przez tak długi okres gra się jakąś postać, to raczej ona nabiera cech aktora, a nie na odwrót. Serial ma to do siebie, że opowiada zwykle o rzeczach prozaicznych. Rzadko mówi się tam o tak wielkich namiętnościach jakie mają miejsce w sztukach Szekspira czy w prozie Dostojewskiego. Dlatego to serialowe wejście w postać nie jest aż tak silne i tak rzutujące na psychikę aktora, jak to się może czasami zdarzyć przy pracy nad skomplikowaną rolą w teatrze czy filmie.”

Dominika Ostałowska (1971) aktorka polska

Źródło: Wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=18942

O grach

„Nie interesuje mnie poczucie bezpieczeństwa w jednej formie, w jednym, sprawdzonym typie ról. Interesuje mnie dotykanie różnych przestrzeni. Już kilka razy wyrywałam się z grożących mi szufladek. Zaczynałam rolami ekscentrycznych dziewczynek z warkoczykami. Później były kobiety neurotyczne, rozchwiane emocjonalne. Następnie tzw.: matki z dziećmi. Parę lat temu w podobnym czasie dostałam dwie propozycje: nastolatki i kobiety dwa razy starszej ode mnie. Cieszę się, że reżyserzy tak różnie mnie obsadzają. Myślę, że w moich transformacjach pomaga mi też uniwersalna powierzchowność, dzięki której mogę być i kasjerką w hipermarkecie i pankówą i damą.”

Gabriela Muskała (1969) polska aktorka

Źródło: „Dziennik – Kultura”, 27 lipca 2007

O kobietach, O dzieciach, O matce, O myślach

„Na Tralfamadorii istniało pięć różnych płci i każda z nich miała swoją rolę w procesie tworzenia nowego osobnika. (…) Prawdziwą bombą z punktu widzenia moralności była, nawiasem mówiąc, wiadomość jaką Billy uzyskał od Tralfamadorczyków na temat życia płciowego na Ziemi. Powiedzieli mu, że załogi latających talerzy zidentyfikowały na Ziemi co najmniej siedem płci niezbędnych do podtrzymania gatunku. (…) Powiedzieli mu, że na Ziemi nie byłoby dzieci bez męskich homoseksualistów. Homoseksualistki nie były do tego niezbędne. Nie byłoby dzieci bez kobiet po sześćdziesiątce. Mężczyźni po sześćdziesiątce nie byli natomiast konieczni. Nie byłoby dzieci bez innych dzieci, które zmarły w pierwszej godzinie po urodzeniu. I tak dalej.”

Kurt Vonnegut książka Rzeźnia numer pięć

Rzeźnia numer pięć

O kobietach, O mężczyznach, O dzieciach, O zmarłych

„Kiedy zgadzam się zagrać rolę, nie oceniam jej, bo to byłoby zabójcze dla mojej pracy. Najlepiej wychodzą mi rzeczy, w które wierzę.”

Agnieszka Grochowska (1979) polska aktorka

Źródło: Jacek Cieślak, Spodobałam się Malkovichowi, „Rzeczpospolita” nr 157, dodatek „TV magazyn”, 8 lipca 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/120735.html

„Kiedy zaczynaliśmy, nic nie wskazywało na to, że te badania okażą się tak istotne. Podejrzewaliśmy, a wstępne badania to potwierdzały, że NO może mieć wpływ na ciśnienie i przepływ krwi. Potem dowiedzieliśmy się, że organizm człowieka wytwarza NO i że ma on udział w procesie regulacji układu krążenia. Nawet wtedy nie podejrzewaliśmy, że NO będzie pełnił rolę w tak wielu procesach. Z biegiem czasu badania wykazały jak odmienne funkcje organizmu są regulowane przez NO, co nawet dla mnie jest zaskoczeniem.”

Louis Ignarro (1941) amerykański farmakolog, laureat Nagrody Nobla

Źródło: poradnik.medyczny.pl, 2005-02-01 http://www.poradnikmedyczny.pl/mod/archiwum/5727_z_noblist%C4%85_no.html

O czasie

„Często ukrywa się fakt, że niewiarygodne zwycięstwa garstki Hiszpanów nad tysiącami wojowników nie zależały ani od arkabuzów, ani od niewielu armat (które zresztą w większości były nieużyteczne, ponieważ tamtejszy wilgotny klimat neutralizował proch), ani od koni, które w dżungli nie odgrywały większej roli. Wspomniane triumfy dokonały się przede wszystkim dzięki pomocy tubylców uciskanych przez Inków i Azteków. Dlatego w wielu miejscach Hiszpanie witani byli nie jako najeźdźcy, lecz oswobodziciele. Może teraz oświeceni historycy zdołają nam wytłumaczyć, jak było możliwe, że w ciągu trzech wieków hiszpańskiej dominacji nie wybuchały powstania przeciwko nowym władcom, chociaż ich liczba była bardzo ograniczona i najmniejsze powstanie mogło znieść ich z kontynentu.”

Vittorio Messori książka Czarne karty Kościoła

Czarne karty Kościoła
Źródło: s. 17, 18

O wieku, O pomocy, Koń

„Sopran koloraturowy to rzeczywiście bardzo ciekawy, niezwykle efektowny rodzaj głosu. Jest wiele ról (…), które napisano specjalnie dla niego. Z tych wszystkich, które śpiewałam, najbardziej cenię sobie Królową Nocy z Czarodziejskiego fletu. Niezwykle trudna technicznie, wykorzystująca całą rozległą skalę głosu, wymaga wyjątkowych predyspozycji i umiejętności. Śpiewałam ją wielokrotnie (…). Za każdym razem zaśpiewanie tej roli było dla mnie wyzwaniem, ale i dawało ogromną satysfakcję.”

Anna Jeremus-Lewandowska (1959)

Źródło: Artystyczny jubileusz, „Tygodnik Płocki” nr 33, 16 sierpnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/122306.html

O śpiewie

„Prawda jest taka, że mam za małe doświadczenie, abym mogła ogólnie wyrażać się o tym, co ja robię ze swoimi rolami.”

Jowita Budnik (1973) polska aktorka

Źródło: Artur Cichmiński, Orły 2007. Czułam, że przechodzę to wszystko bezboleśnie. Rozmowa z Jowitą Budnik, stopklatka.pl, 27 lutego 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=36272

O prawdzie

„(…) tak to już jest, że bardzo identyfikują nas z rolami jakie gramy.”

Emilia Krakowska (1940) polska aktorka

Źródło: „Dziennik Bałtycki”, 9 lutego 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/inninie.htm

„Trzeba uważać, bo show-biznes potrafi być jak wilk. A mi nie uśmiecha się rola Czerwonego Kapturka. Nie chcę dać się pożreć.”

Aleksandra Szwed (1990) polska aktorka

Źródło: „Gala”, nr 41/2008.

O uśmiechu, O biznesie, O wilkach

„Pracuje się nad rolą po to, by ją pokazać widzowi. Jednak z upływem lat staje się to dla mnie coraz mniej oczywiste.”

Krzysztof Globisz (1957) aktor polski

„Gazeta Wyborcza”, 9 sierpnia 2002

„Nie ma bohaterów jednowymiarowych. Nikt nie jest do końca dobry, ani do końca zły. To właśnie jest ciekawe i to trzeba pokazywać. Takie role są najciekawsze.”

Aleksander Domogarow (1963) aktor rosyjski

Źródło: Jarosław Sulikowski, Bohun, mafia i ja, „Gazeta Wrocławska”, 12 września 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/bohunm.htm

„Demokracja parlamentarna idzie w parze z pewnymi warunkami, które wcale nie są oczywiste. Pierwszym jest możliwość spowolnienia procesów decyzyjnych, by podległy rytmowi, wyznaczanemu przez instytucje polityczne.(…) Drugim warunkiem (…) jest przedstawianie zagadnień, które wymagają rozstrzygnięć w formie alternatywy, by naród miał do wyboru przynajmniej dwie możliwości. Demokracja parlamentarna unika rozwiązań bezalternatywnych, a decydującą rolę w podejmowaniu decyzji przyznaje przedstawicielom społeczeństwa. Uporczywe powoływanie się na brak alternatywy oznacza, że demokracja przeżywa niebezpieczny kryzys.”

Herfried Münkler (1951)

Źródło: Nie głaskać pod głos, „Der Spiegel”, tłum. „Forum”, 23 lipca 2012.

O demokracji, O decyzjach

„Kiedyś zadzwonił do mnie pewien aktor i zarzucił mi, że dlatego go nie obsadzam, ponieważ nie daje mi łapówek. A najśmieszniejsze jest to, że po jakimś czasie zadzwonił jak gdyby nigdy nic i poprosił mnie o jakąś rolę.”

Monika Figura (1967)

Źródło: Odkryć przyszłą gwiazdę – wywiad z Moniką Figurą, 18 sierpnia 2009 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/5432/Odkryc-przyszla-gwiazde-wywiad-z-Monika-Figura.html

O miłości, O czasie

„Co mnie denerwuje w pracy? Głupi dziennikarze; aktorzy, którzy nie umieją roli; reżyserzy, którzy nie daliby sobie rady nawet w piaskownicy…”

Anthony Hopkins (1937) aktor brytyjski

Źródło: „Forum”, 8 stycznia 2007

„Teatr i historia powstały z tej samej materii (…) historia, jak teatr, wciąż każe komuś odgrywać jakąś rolę. I tak jak na teatralne deski, na scenę historii wychodzą tylko odważni.”

Orhan Pamuk książka Śnieg

Śnieg (2006)

O historii

„W tym zawodzie (…) każda następna rola jest chyba najważniejsza, prawda?”

Jan Frycz (1954) aktor polski

Źródło: Wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=22236

O prawdzie

„Nie lubię nadmiernej przesady w filmach. Myślę, że kino to wyjątkowa forma sztuki, potrafi pokazać prawdę. Jeśli usztywniasz się przed kamerą, bo bardziej od roli zależy ci na dobrym wyglądzie, to mały sabotaż.”

Anne Hathaway (1982) aktorka amerykańska

Źródło: „InStyle” nr 4/2010

O myślach, O myśleniu

„Henia Krzywonos wynajęła się po prostu do odgrywania roli bohaterki Sierpnia ’80.”

Krzysztof Wyszkowski (1947) polski polityk, publicysta, działacz opozycji w PRL

Źródło: Gwiazda Henryki Krzywonos, wp.pl, 7 września 2010 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Gwiazda-Henryki-Krzywonos,wid,12641903,wiadomosc_prasa.html

O gwiazdach

„(…) cesarz Konstantyn (306-37) wydał 7 marca 321 roku wywyższył pierwszy dzień tygodnia. Edykt Konstantyna narzucał niedzielny wypoczynek świeckim ramieniem. Sklepy i warsztaty miały być pozamykane; jedynie rolnicy mogli pracować. W 538 roku, podczas synodu w Orleanie, kościół rzymski zakazał w niedzielę nawet pracy na roli. Papież Grzegorz I (590-604) nakazał zaś represje wobec chrześcijan święcących sobotę.”

Alfred Palla (1960)

Sabat Źródło: Cesarz Hadrian a chrześcijańska niedziela http://eliasz.dekalog.pl/goscie/palla/hadrian.htm. eliasz.dekalog.pl, 1998. [dostęp 2013-12-12].

„Często zostaję odrzucony bez podania powodu. Czasem już chciałbym, żeby ktoś mnie przesłuchał, a na koniec przynajmniej powiedział: „jest Pan chu… aktorem”. Trochę bym się zmieszał, ale przynajmniej wiem, na czym stoję. Na razie wygrywają znane twarze. Kiedy wreszcie skończy się ta moda! Czekam, by ktoś dał mi szansę na dużą rolę. Nie zamartwiam się porażkami. Łapię, co popadnie i idę do przodu.”

Piotr Miazga (1976)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 26 marca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/talentn.htm

O modzie, O czasie, O czekaniu

„Bóg, kiedy ukoronował sukces zbrojny Amerykanów w wojnie niepodległość, wcale nie uważał, że pierwsze stany członkowskie będą jedynymi nosicielami wolności na ziemi. Wprost przeciwnie, Bóg wyznaczył im rolę centrum cywilizacji, religii i wolności, które powinny promieniować, aż cały kontynent będzie kąpał się w podobnym błogosławieństwie.”

John Wentworth (1815–1888)

Źródło: Longin Pastusiak, Prezydenci. Stany Zjednoczone od Jerzego Waszyngtona do Abrahama Lincolna, Warszawa 1989, str. 307

O Bogu, O wojnie, O religii, O wolności

„Młodość jest czasem przeznaczonym na dojrzewanie, a nie na wchodzenie w rolę matki czy ojca.”

Zbigniew Izdebski (1956) seksuolog polski

Źródło: Jak to jest, kiedy dzieci rodzą dzieci, rp.pl http://www.rp.pl/artykul/655439-Jak-to-jest--kiedy-dzieci-rodza-dzieci.html

O dzieciach, O matce, O czasie

„Atmosfera pracy i poziom kręcenia seriali jest daleko z tyłu za teatrem. Seriale robi się bardzo szybko, z dnia na dzień pisze się scenariusze, realizuje zdjęcia, a także wymienia aktorów. Ale z czegoś przecież trzeba żyć. Traktuję to jako zajęcie dorywcze, dodatkowe wobec pracy w teatrze, która jest dla mnie najważniejsza. Co nie znaczy, że lekceważę role w serialach. Podchodzę do nich bardzo poważnie. Dlatego za każdym razem, kiedy schodzę z planu, przeżywam stres, że odbyło się to wszystko tak szybko, bez dostatecznej liczby prób, martwię się o efekt.”

Ewa Skibińska (1963) aktorka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 9 października 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/juznie.htm

„Załatwienie prostych spraw było dla mnie problemem. Nie umiałam być asertywna. Istotna zmiana we mnie wiąże się i z macierzyństwem, i z rolą Pippi, bo zdarzyła się, kiedy urodziłam dziecko. Oba te doświadczenia dały mi siłę. Nagle miałam pod opieką małego kurczaczka i musiałam stać się taką dużą porządną kurą. Poza tym Pippi kreuje się, wymyka schematom, nie poddaje najprostszym prawom. Okazuje się, że taka postawa zyskuje o wiele większy szacunek i akceptację. Mogę mieć swoje zdanie, nikogo tym nie urażając. Zawsze się bałam, że ktoś mnie przestanie lubić. Chciałabym, żeby mnie wszyscy lubili. A ile ja się wcześniej musiałam nakłamać, odmawiając komuś udziału w czymś. Byle mnie tylko lubiano.”

Dominika Kluźniak (1980) aktorka polska

Źródło: Remigiusz Grzela, Wszystko mi się zgadza, „Zwierciadło” nr 4, 22 kwietnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/115776.html

O dzieciach, O sile, O zmianach, O macierzyństwie

„Rola zdrowego rozsądku w historii waszego [ludzkiego] gatunku nigdy nie wychodziła poza sugerowanie ostrożności i użycia rosołków, szczególnie kiedy głupota już się objawiła i grozi przejęciem kontroli nad sytuacją.”

José Saramago (1922–2010) pisarz portugalski, noblista

Podwojenie
Źródło: s. 154.

O głupocie, O historii

„Podoba mi się ten pomysł i cieszę się, że zdobyłem tę rolę. Byłoby mi strasznie przykro, gdyby kto inny miał zagrać Matta LeBlanca.”

Matt LeBlanc (1967) aktor amerykański

o roli w serialu Episodes. Źródło: onet.pl http://film.onet.pl/0,0,2108712,wiadomosci.html

„Myślę, że dzięki dyscyplinie i wychowaniu, które wyniosłam z domu, mam dystans do swojego zawodu. Staram się nie przejmować castingami, nie podchodzić do nich osobiście – jeśli nie chcą mnie takiej, jaką jestem, trudno. Co do moich warunków – dziś są takie a nie inne i muszę z nich korzystać. Teraz mam czas delikatnych, eterycznych blondynek. Kiedy miałabym zagrać Ofelię jak nie teraz? Jestem chyba „pogodzona” z własnym wyglądem i z tym, że być może czasem trochę mi pomaga. Chociaż ciekawym wyzwaniem byłoby zagrać rolę „wbrew” warunkom. Podjęłabym się tego z uśmiechem na twarzy.”

Natalia Rybicka (1986) aktorka polska

Źródło: Agnieszka Michalak, Natalia Rybicka: Wskoczyłam od razu na głęboką wodę, „Dziennik Gazeta Prawna”, 12 października 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/148281.html

O uśmiechu, O domu, O myślach, O wodzie

„Chcę i jestem w stanie grać różne role.”

Eryk Lubos (1974)

o szufladkowaniu aktorów. Źródło: wywiad, 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=61544

„O wczesnych latach Maryny Mniszchówny wiemy bardzo niewiele, bo nie zachowały się żadne źródła dotyczące jej wychowania. Nikt chyba nie przewidywał, że będzie to tak ważna postać, Z pewnością szykowano ją do roli dobrej szlachcianki: wojowniczej, dzielnej niewiasty, zaradnej żony. Były to cechy konieczne na Kresach.”

Maryna Mniszchówna (1588–1614)

Autorka: Jolanta Choińska-Mika O Marynie Mniszchównie Źródło: Polka na rosyjskim tronie http://www.polskieradio.pl/8/405/Artykul/380014,Polka-na-rosyjskim-tronie, polskieradio.pl, 6 czerwca 2011.

O zachowaniu

„Bardzo lubię małe role (…).”

Harriet Andersson (1932) szwedzka aktorka

Źródło: wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=23184

„Jeżeli coś jest wbrew gustowi aktora, to trzeba go przekonać, że dla roli warto, aby się poświęcił i ubrał zaprojektowany strój.”

Zofia de Ines-Lewczuk (1948)

Źródło: „Dziennik Bałtycki”, 6 października 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zdii.htm

„Trzeba wreszcie zacząć pytać o rolę czołowych polityków prawicy w tym zamachu. (…) Czy nie byli zamieszani w ten zamach, bo chcieli na przykład pozbyć się konkurencji? Nikt jeszcze nie wykluczył takiej możliwości.(…) Czy wiodący politycy polskich partii prawicowych przypadkiem nie podłożyli tej właśnie bomby pod samolotem w Smoleńsku i rozpylili mgłę, żeby się pozbyć niezbyt popularnego prezydenta, uratować jego wizerunek, robiąc z niego męczennika, stworzyć atmosferę zagrożenia i doprowadzić do wyboru kandydata bardziej reakcyjnego. Ten plan się jednak nie powiódł. Wtedy uaktywnili tzw. plan „c”, o którego nieistnieniu wcale nie jestem przekonany. Plan „c” przewidywał oskarżenie Rosjan i premiera Tuska o zdradę, w wypadku gdyby się nie udało zamachem smoleńskim doprowadzić do przewrotu faszystowskiego w Polsce.”

Michał Zadara (1976) polski reżyser teatralny

Źródło: krytykapolityczna.pl, 25 kwietnia 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/MichalZadara/Trzebazadacbolesnepytanieoprawicowyspiseksmolenski/menuid-411.html

O zdradzie

„Polska pokazała, że można wejść na drogę niepodległości. Gorbaczow nam nie przeszkadzał. Lecz w ZSRR były także inne siły, a w Polsce istniał cały dotychczasowy aparat bezpieczeństwa, milicja i przede wszystkim wojsko. Istotną rolą Jaruzelskiego było to, że on rząd Mazowieckiego podtrzymywał. Początkowo jednak nie byłem wcale pewien, że któregoś dnia rząd nie zostanie internowany i skończy się polski eksperyment.”

Krzysztof Skubiszewski (1926–2010) polityk polski, b. minister spraw zagranicznych

Źródło: wywiad Do niepodległości krok po kroku, „Gazeta Wyborcza”, 11 września 2009

O sile

„Nie uważam swojego wyglądu za niezwykły – taka opinia jest według mnie bardzo wyolbrzymiona. Czułem się niekomfortowo tyko wtedy, kiedy nie mogłem żyć zgodnie ze sobą, tylko z rolą społeczną, którą mi narzucano.”

Andreja Pejić (1991) pochodząca z Bośni i Hercegowiny transseksualna modelka

Źródło: Andrej Pejic – model unisex, polki.pl http://polki.pl/moda_zwybiegow_artykul,10023477,1.html

O wyglądzie

„Jestem kojarzony z wiarą, choć pracuję nie tylko w mediach katolickich. Gdy byłem nastolatkiem, wiara odgrywała wielką rolę w moim życiu. Często chodziłem do kościoła, byłem ministrantem, jeździłem na pielgrzymki. Od wiary odszedłem na studiach. Głównie dlatego, że nikt mi nie pomógł przejść od wiary dziecka do wiary dorosłego człowieka, od paciorka do zgłębienia sensu modlitwy, od zrozumienia, że Bozi jest przykro, gdy zrobimy coś złego, do pojęcia sensu spowiedzi itd. Wiara stała się dla mnie czymś infantylnym. Wyrosłem z chodzenia do kościoła tak jak wyrosłem z krótkich spodenek. Po drugim roku studiów dziennikarskich trafiłem na praktykę do „Tygodnika Powszechnego”. Redakcja mnie wciągnęła. Po miesięcznym stażu zaproponowano mi, abym został. Zajmowałem się wtedy tematyką międzynarodową i polityką krajową, a zarazem powoli powracałem do wiary.”

Marek Zając (1979) dziennikarz polski

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Między ziemią a niebem, „Magazyn Familia”, 26 września 2010 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Miedzy_ziemia_a_niebem,3500,91.html

O dzieciach, O wierze, O odejściu, O zrozumieniu

„Panie Premierze, Drodzy Polscy Przyjaciele, Drodzy Państwo, Rodacy!Przywiodła nas tutaj wspólna pamięć, wspólny dług historyczny i wiara w przyszłość. Dzisiaj pochylamy głowy przed tymi, którzy mężnie przyjęli tutaj śmierć; przed tymi, których dążenia, nadzieje, talenty zostały bezlitośnie rozdeptane, przed tymi, kogo się nie doczekano. Nie doczekały się, ale na zawsze zachowały w swoich sercach matki, dzieci, ukochane. W ziemi tej spoczywają obywatele radzieccy, którzy spłonęli w ogniu represji stalinowskich w latach 30., oficerowie polscy, rozstrzelani na podstawie tajnego rozkazu, żołnierze Armii Czerwonej rozstrzelani przez nazistów podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Katyń nierozerwalnie powiązał ich losy. Tutaj obok siebie, jak w bratniej mogile, zyskali wieczne odpoczywanie. Odpoczywanie, ale nie zapomnienie, ponieważ nie może być wytarta z pamięci śmierć męczeńska niewinnych ofiar. Nie można schować prawdy o zbrodniach. Rosja i Polska, jak żadne inne państwa, Rosjanie i Polacy, jak żadne inne narody Europy, musieli przeżyć praktycznie wszystkie tragedie XX w. Zapłacić olbrzymią, zbyt wysoka cenę za dwie wojny światowe, za bratobójcze zbrojne konflikty, za okrucieństwo i nieludzkość totalitaryzmu. Nasz naród, który przeżył koszmar wojny domowej, przymusową kolektywizację wsi, masowe represje lat 30., doskonale rozumie, chyba lepiej niż ktokolwiek inny, co oznacza dla wielu polskich rodzin Katyń, Miednoje, Piatichatki, dlatego że w tym żałobnym rzędzie i miejscach masowych kaźni obywateli radzieckich jest poligon w Butowie pod Moskwą, Góra Siekierna na Sołowkach, rowy egzekucyjne w Magadanie i Workucie, bezimienne mogiły Norylska i Kanału Białomorskiego. Represje niszczyły ludzi nie zważając na ich narodowość, przekonania, wiarę. Ich ofiarami stawały się całe warstwy społeczne w naszym kraju: Kozacy, duchowni, zwykli chłopi, profesorowie, oficerowie – w tym również oficerowie armii carskiej, którzy w swoim czasie wstąpili na służbę do Armii Czerwonej – również ich nie oszczędzono – nauczyciele, robotnicy. Logika była jedna: zasiać strach, obudzić w człowieku najniższe instynkty, podjudzać ludzi przeciwko sobie i zmuszać ich do ślepego posłuszeństwa.Zbrodnie te nie mogą być usprawiedliwione w żaden sposób. W naszym kraju została dokonana jasna ocena polityczna, prawna i moralna zbrodni reżimu totalitarnego. I ocena ta nie podlega żadnej rewizji. Wobec tych grobów, wobec ludzi, którzy przychodzą tutaj oddać hołd swoim bliskim byłoby cyniczne powiedzieć: zapomnijmy o tym, że wszystko zostało w przeszłości. Nie. Jesteśmy zobowiązani pielęgnować pamięć o przeszłości, i oczywiście będziemy to czynić, jakkolwiek gorzka nie byłaby ta prawda. Nie jesteśmy w stanie zmienić przeszłości, ale w naszych siłach jest zachować albo przywrócić prawdę, a to znaczy również sprawiedliwość historyczną. Jest to ciężka praca, praca bardzo żmudna, której podjęli się historycy Rosji i Polski, przedstawiciele społeczeństwa i duchowieństwa. Wracając w przeszłość pracują w imię prawdy, a to znaczy w imię przyszłych stosunków między naszymi krajami. Właśnie taka wspólna droga dla zdefiniowania pamięci narodowej, ran historycznych pozwoli nam uniknąć ślepej uliczki niezrozumienia, wyrównywania rachunków, prymitywnych interpretacji dzielenia narodów na te, które miały rację i te, które były winne, jak to czasami usiłują robić nieodpowiedzialni politykierzy. W ciągu dziesięcioleci cynicznych kłamstw usiłowali zataić prawdę o egzekucjach katyńskich, ale byłoby takim samym kłamstwem obarczanie tą winą narodu rosyjskiego. Historia pisana przez złość i nienawiść jest równie fałszywa i zalakierowana jak wylizana historia w interesie konkretnych ludzi czy grup politycznych. Jestem pewny, że coraz częściej i w Rosji, i w Polsce zdajemy sobie z tego sprawę i jakie by to nie było trudne musimy wychodzić naprzeciwko sobie i zdawać sobie sprawę, że nie sposób żyć tylko i wyłącznie tą przeszłością. Dlatego jesteśmy dzisiaj wspólnie razem tutaj w Katyniu na tej uroczystości z okazji 70. rocznicy polskiej tragedii. Byliśmy wspólnie w Gdańsku w rocznicę wybuchu II wojny światowej. Na jej frontach nasze narody walczyły przeciwko wspólnemu wrogowi i jestem przekonany, że będziemy wspólnie obchodzić jubileusz wielkiego zwycięstwa – w którym główną, decydującą rolę odegrali żołnierze Armii Czerwonej – za które oddały swoje życie setki tysięcy żołnierzy wojska polskiego armii Andersa i Armii Krajowej, obrońcy Moskwy i Warszawy, Westerplatte i Smoleńska. Nasze straty i doświadczenia sojusznicze powinny nas zbliżać do siebie. Nie mamy moralnego prawa pozostawić przyszłym pokoleniom brzemienia nieufności do siebie. We współczesnym świecie, w Europie XXI w. nie ma innej alternatywy dla prawdziwego dobrego sąsiedztwa między narodami Polski i Rosji. Jest to wybór godny naszych dwóch narodów, które są skazane na to sąsiedztwo; wybór godny naszego wspólnego, tragicznego, ale wielkiego losu.Światła pamięć i wieczne odpoczywanie wszystkim, których przyjęła ziemia Katynia. Pokoju, pomyślności i dobrobytu dla żyjących obecnie.Dziękuję.”

Władimir Putin (1952) rosyjski polityk

przemówienie wygłoszone podczas obchodów 70 rocznicy zbrodni katyńskiej, tekst za PAP. Przemówienia rocznicowe Źródło: interia.pl, 7 kwietnia 2010 http://fakty.interia.pl/raport/70-rocznica-zbrodni-katynskiej/news/przeczytaj-pelna-tresc-przemowienia-putina-w-katyniu,1461636,6896

O życiu, O śmierci, O nienawiści, O losie

„Całe życie ludzkie czymże jest innym jak nie jakąś komedią, w której każdy występuje w innej masce i każdy gra swoją rolę, dopóki reżyser nie spędzi go ze sceny.”

Erazm z Rotterdamu (1466–1536) niderlandzki humanista

Źródło: „Dialog”, t. 8, wyd. 5–8, RSW „Prasa”, 1963, s. 93.

O życiu, O grach

„Nie mniej istotne są potężne banki, które dzięki lobbingowi uczyniły zakładnikami pochodzący z wyboru parlament i rząd. Banki odgrywają rolę losu – losu nieuniknionego. Wiodą własny żywot. Ich zarządy i wielcy akcjonariusze tworzą społeczeństwo równoległe. Skutki ich ryzykanckiego zarządzania finansami ponosić muszą ostatecznie obywatele jako płatnicy podatków. Żyrujemy banki, których pochłaniające miliardy czeluści mają niewyczerpany apetyt.”

Günter Grass (1927–2015) pisarz niemiecki, noblista

Źródło: Kamienie Syzyfa, tłum. Piotr Buras, wyborcza.pl, 1 sierpnia 2011 http://wyborcza.pl/1,97738,10030963,Grass__Kamienie_Syzyfa.html?as=2&startsz=x

O losie

„Wszystkie role są ważne, bo wszystkie to jakby moje dzieci.”

Gołda Tencer (1949) polska aktorka

Źródło: „Trybuna”, 31 stycznia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/niema.htm

O dzieciach

„Roli nie buduje się z dnia na dzień. Zwłaszcza w filmie psychologicznym.”

Krzysztof Krauze (1953–2014) polski reżyser i scenarzysta filmowy

Źródło: wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=33339

„Obecny oficjalny system pieniężny nie ma wiele wspólnego z rzeczywistą gospodarką. Dla zilustrowania tej tezy warto przytoczyć statystyki z r. 1995, według których dzienny wolumen walut wymienianych na rynku globalnym wynosi 1,3 tryliona $. To 30 razy więcej niż produkt krajowy brutto (PKB) wszystkich rozwiniętych państw (OECD – Organizacja do spraw Współpracy Gospodarczej i Rozwoju) razem wziętych. W ciągu 3 dni dokonuje się obrotu sumą równą rocznemu PKB Stanów Zjednoczonych! Tylko 2 lub 3% tej kwoty dotyczy rzeczywistego handlu czy inwestycji; handel resztą odbywa się na spekulacyjnym rynku cybernetycznego kasyna. Oznacza to, że prawdziwa gospodarka została zepchnięta do roli lukru na torcie spekulacyjnym, czyli dokładnie odwrotnie niż miało miejsce jeszcze 20 lat temu.”

Bernard Lietaer (1942–2019)

Źródło: rozmowa Sary van Gelder, Ponad chciwością i niedostatkiem, „Zielone Brygady. Pismo ekologów” nr 5 (185), lipiec 2003 http://zb.eco.pl/publication/ponad-chciwoscia-i-niedostatkiem-p1630l1

O współpracy

„Naprawdę nie wiem, co zrobię, kiedy go [Jana Pawła II] zabraknie. Kto wtedy będzie jeździł jego papamobilem? Być może jakiś inny papież. Już nie Polak, a jakiś nudny Włoch czy Hiszpan. A może ten papamobil przekażą do muzeum, a następny papież będzie stateczny i poważny. I bardzo trudno sobie wyobrazić, żeby następny papież był Polakiem. Wyobrazić sobie w tej roli prymasa Polski Józefa Glempa jakoś bardzo trudno. A innych wariantów po prostu nie widzę. Już prędzej Polak zostanie następnym dalajlamą niż papieżem. Takie szczęście zdarza się raz na dwa tysiące lat.”

Andrij Bondar (1974)

Papież

O szczęściu

„Jeżeli weźmiemy pod uwagę historię Kościoła, nazywającego się chrześcijańskim, to, poza ogromną oczywiście rolą cywilizacyjną, moralną i charyzmatyczną (byli przecież kościelni charyzmatycy), statystyczna połowa tego, co Kościół robił, to – powiedzmy sobie otwarcie – pasmo niegodziwości. Nie bez racji Jerzy Nowosielski mówił o Kościele jako organizacji przestępczej.”

Jerzy Prokopiuk (1931)

O historii

„Moją rolę w tej produkcji [Code Blue] uważam za niezwykle wymagającą. Za jedno z największych wyzwań w moim życiu. Jak wiadomo, robienie filmu trwa i trwa. Praca nad nim nie zawsze sprowadza się jednak tylko i wyłącznie do grania i spędzania czasu na planie. W moim przypadku, żeby odpowiednio się w to wszystko wczuć, trzy tygodnie spędziłam w szpitalu. Dzięki temu poczułam klimat i specyfikę takich miejsc. Jednocześnie wnikliwie obserwowałam ludzi, którzy tam pracują. Ich codzienne gesty, zachowania i rytuały. Dodatkowo sporo czytałam na ten temat.”

Bien de Moor (1962)

Źródło: Michał Hernes, Bien de Moor: Niezwykle wymagające przeżycie, Stopklatka.pl, 11 września 2011 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=80600

O ludziach, O zachowaniu, O czasie, O czytaniu

„Utopie stają się „rzeczywiste” i „realistyczne”, kiedy wpisują się w pole oczekiwań danej epoki czy grupy społecznej, zwłaszcza zaś kiedy zaczynają pełnić rolę idei przewodnich, które ukierunkowują i mobilizują społeczne nadzieje oraz wyzwalają zbiorową energię. W tym sensie historyk znajduje a posteriori utopie historycznie „udane” i „nieudane.””

Bronisław Baczko (1924–2016) polski filozof i historyk myśli społecznej

Wyobrażenia społeczne. Szkice o nadziei i pamięci zbiorowej
Źródło: s. 156.

Sens

„Słuchając dokładnie wypowiedzi Donalda Trumpa na temat Polski i roli Środkowej Europy w architekturze bezpieczeństwa świata można i trzeba być optymistą. Trump bardzo podkreśla rolę Polski i z pewnością nie bagatelizuje naszej obecności w tej części świata.”

Grzegorz Bierecki (1963)

o wyborze Donalda Trumpa na prezydenta USA. Źródło: Senator Grzegorz Bierecki: „Prezydent Donald Trump to bardzo dobra wiadomość dla Polski”, wgospodarce.pl, 9 listopada 2016 http://wgospodarce.pl/informacje/30633-senator-grzegorz-bierecki-prezydent-donald-trump-to-bardzo-dobra-wiadomosc-dla-polski

„Motywy pełnią rolę towaru, który jest wydobywany z ziemi, przetwarzany w większe kompozycje i sprzedawany na targu w kawałkach lub na kilogramy. „Czarny rynek” opowiada o tym, że w pewnym momencie dzieło sztuki odrywa się od twórcy i od historii związanej z nim, staje się towarem reprodukowanym na podkładkach myszy, wycieraczkach.”

Jan Dziaczkowski (1983–2011)

o cyklu kolaży Czarny rynek sztuki (2009). Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_dziaczkowski_jan

O historii

„Kto chce odegrać większą rolę, musi mieć za sobą kilka mniejszych ról.”

Bolesław Paszkowski

Źródło: Współczesna aforystyka polska, oprac. Joachim Glensk, Wydawn. Łódzkie, 1986.

„Ten, kto zbyt długo i zbyt wygodnie umości się w roli ofiary, rzeczywiście się nią staje.”

Charlotte Link (1963)

Ostatni ślad

„Mam gdzieś autorytety, które oburzają się „buczeniem” na Powązkach, ale nigdy nie oburzały się na zbydlęcenie „młodych wykształconych” pod warszawskim Krzyżem Pamięci. Ba, nie dość, że się nie oburzały, ale piały z zachwytem, że zobaczyły tam nowoczesną, europejską młodzież, „Polskę jasną”. Mam głęboko intelektualistów, którzy po najbardziej chamskich zagraniach Palikota bredzili o „ożywczej roli błazna w życiu publicznym”. Mam centralnie z tyłu „starą inteligencję”, która potrafi miesiącami tokować z oburzeniem, jaki to cham z tego Kaczyńskiego, że całując kobietę w rękę, ośmiela się podnieść jej dłoń o centymetr za wysoko albo wykazuje się zupełnie niewybaczalnym brakiem dobrych manier, rozmawiając w drodze na sejmową trybunę przez telefon komórkowy – a która „won stąd” Niesiołowskiego do Ewy Stankiewicz komentuje pobłażliwym „cóż, Stefan jest nerwowy”, w Palikocie zaś widzi zabawnego enfant terrible.”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

Źródło: Walce się, „Gazeta Polska”, 15 sierpnia 2012

O kobietach, O młodzieży, O inteligencji, O walce

„Ruchy mają ogromną wartość. W nich osoba spotyka się z osobą, może pełniej się wypowiedzieć. Zostać wysłuchana. W parafii wielkomiejskiej, do której należy kilka tysięcy ludzi, trudno o głębsze relacje międzyosobowe. Ruchy natomiast pozwalają na żywą więź, której potrzebujemy, na odczytywanie Ewangelii w kontekście konkretnych wydarzeń. Rola takich wspólnot w nowej ewangelizacji jest niekiedy ważniejsza niż rola parafii.”

Stanisław Gądecki (1949) polski duchowny katolicki, arcybiskup

o kościelnych ruchach świeckich. Źródło: o. Stanisław Tasiemski, Nowa ewangelizacja nie będzie tylko hasłem http://ekai.pl/wydarzenia/temat_dnia/x60084/nowa-ewangelizacja-nie-bedzie-tylko-haslem/, ekai.pl, 26 października 2012

O ludziach, O relacjach

„Jak określić granice amatorszczyzny w poezji? Jestem przekonany o większej czystości i bezinteresowności owych „amatorów”, o ich nieposzlakowanym rodowodzie lirycznym. Nigdy o tych ludziach nie usłyszymy – ale spełniają się w tym, co robią, żmudnie budując świat, odnajdując język. To nie znaczy, że nie ma brudu. Znam przypadki niebywałego pieniactwa, kunktatorstwa i wzajemnego wygryzania się miejscowych Mickiewiczów i Herbertów. Kryzys, kasy mało do podziału, a tu w miasteczku trzy kluby poetyckie funkcjonują. I trwa wojna podjazdowa, w której słowa „amatorzy” i „grafomani” odgrywają rolę groźnego narzędzia.”

Karol Maliszewski (1960) polski poeta, prozaik, krytyk literacki

Źródło: Aldona Kopkiewicz, Ekskursje: ostatnio cudownie czułem się w Kaliszu http://www.dwutygodnik.com/artykul/4678-ekskursje-ostatnio-cudownie-czulem-sie-w-kaliszu.html, Dwutygodnik.com nr 113/2013.

O wojnie, O świecie

„Za oceanem wszyscy są żądni pracy. Żona dyrektora teatru – bardzo dobra aktorka – przychodziła rano i brała mokrą szmatę, żeby umyć podłogę przed próbą. Aktorzy są natychmiast gotowi do grania, nie dojrzewają do roli miesiącami jak w Polsce.”

Barbara Krafftówna (1928)

Źródło: „Dziennik”, 17 listopada 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/sbsp..htm

„Niczyim marzeniem nie jest odgrywanie roli pionka na szachownicy świata, przy której zasiadają cyniczni gracze.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Łowcy dusz
Źródło: s. 72, wyd. I

„Ciągle mam wrażenie, że minister Sikorski stara się bardziej odgrywać rolę wiceministra spraw zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec i Federacji Rosyjskiej.”

Zbigniew Girzyński (1973) doktor nauk humanistycznych, polityk

o wystąpieniu Radosława Sikorskiego w Sejmie. Źródło: gazeta.pl http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80271,9269813,Schetyna__Moze_pomoga_kary_finansowe_dla_poslow.html, 17 marca 2011

O wrażeniach

„Zawsze dbam (…) o to, aby moje role – zarówno filmowe, jak i teatralne – różniły się od siebie.”

Jolanta Fraszyńska (1968) polska aktorka

Źródło: „Dziennik Polski”, 27 sierpnia 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/kobietawz.htm

„Wiesz, co to jest piekło? Piekło to dwa zamglone szczyty, tulące się do siebie niczym półdupki. To wciąż te same szarpane linie gór, osnute niebieskawym oparem. To widoczne w oddali dwie plamy lasu wspinające się po zboczach, płonące królewskimi barwami jesieni. To siedemdziesiąt trzy iglaste krzewy, pokręcone, jakby wyszły spod ręki mistrza bonsai. To rozsypane wokół białoszare bryłki wapiennych skał, sine jak zepsute mięso. To roziskrzona plwocina śnieżnych czap na wierchach. To prześliczny niczym z pocztówki górski pejzażyk, który staje się wszystkim. Niezmienny, nudny, piękny. Pocztówka nagle awansowała do roli wszechświata. To uwięziony w słojach drewna wieczny gniew i wściekłość. To wyschłe, drewniane gardło, które nie zna krzyku. To jest piekło.”

Jarosław Grzędowicz Pan Lodowego Ogrodu

Pan Lodowego Ogrodu
Źródło: tom 2, rozdział 1, Drzewo

O piekle, O drzewach, O gniewie, Wściekłość

„Nie ma dziś dziedziny pracy społecznej, w której czynny udział kobiet nie byłby pożądany. Pragniemy je widzieć we wszystkich działach naszej pracy, wszędzie bowiem rozgrywają się sprawy najżywiej kobiety interesujące.(…) Gdyby spółdzielczość była działem życia, w którym kobieta jest na równi z mężczyzną zainteresowana, wśród członków powinno być przeszło 50% kobiet. Ale kobieta jest znacznie więcej zainteresowana, powinna więc silniej dominować, stanowić jeszcze poważniejszy odsetek, powinna przeważać we wszystkich władzach spółdzielczych. Przewaga ta jednak może tylko być rezultatem faktycznej roli, którą kobieta w życiu spółdzielczym odgrywa.”

Adam Próchnik (1892–1942) działacz socjalistyczny i oświatowy, historyk

Źródło: Kobieta w ruchu spółdzielczym, „Robotnik”, Nr 364, 22 listopada 1935 http://lewicowo.pl/kobieta-w-ruchu-spoldzielczym/.

O kobietach

„Bardzo żyję rolami męża, ale staramy się nie pracować razem przy filmach.”

Beata Barciś (1962) polska montażystka filmowa

Źródło: Dorota Nosowska, Mamy do siebie zaufanie, „Magazyn Familia”, 23 czerwca 2009 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Mamy_do_siebie_zaufanie,1599,91.html

O zaufaniu

„Reżyserzy widzą mnie w rolach cwaniaczków, cinkciarzy, elementu. To moja tragedia. Wyszedłem z biedy, wykształciłem się sam. Uczniem byłem niesfornym. Robiłem wieczorówkę, pracując fizycznie, blisko pijących kolesiów. Może pozostało mi coś z tego w twarzy? Filmowcy traktują mnie lekceważąco. Ich oczy wyrokują: miły, nie za mądry. Szczyt oczekiwań to kierowca nyski.”

Jerzy Karaszkiewicz (1936–2004) polski aktor

Źródło: „Rzeczpospolita”, 21 grudnia 2004 http://www.teatry.art.pl/portrety/karaszkiewicz_j/bezkonkurencyjnym.htm

„Nie mam marzeń o rolach Julii czy Ofelii, staram się układać swoje sprawy zawodowe najlepiej, jak potrafię: przyjmować, co do mnie przychodzi i już. Nie poświęcam swojego życia na zastanawianie się, co by było, gdyby coś tam. Jestem tu i teraz.”

Joanna Brodzik (1973) polska aktorka

„Robić, co do nas należy w danej sytuacji, i nie czynić z tego roli, z którą się utożsamiamy – to podstawowa lekcja sztuki życia, której mamy się nauczyć tutaj na ziemi.”

Eckhart Tolle (1948)

Nowa Ziemia. Przebudzenie świadomości sensu życia (2005)

„Aktor jest ostatnią osobą, która powinna coś przekazywać poza rolą i poza tekstem. Od idei jest reżyser.”

Marcin Perchuć (1973)

Źródło: Rafał Bryndal, Bez napinki. Rozmowa z aktorem Marcinem Perchuciem, 29 kwietnia 2011 http://wyborcza.pl/1,106359,9507846,Bez_napinki.html#ixzz1KtV6shwz

„Coraz więcej osób związanych z aktualnym związkiem „Solidarność”, ale także z Kościołem, przekreśla rzeczywiste osiągnięcia ludzi budujących naszą niepodległość. Dlatego trzeba kompetentnie przedstawić prawdę o opozycji przedsolidarnościowej, prawdę o „Okrągłym Stole”, o roli agentury w tamtych latach, o potrzebie i możliwościach dekomunizacji, a może także o „grubej kresce.””

Ludwik Wiśniewski (1936) polski dominikanin

Źródło: wyborcza.pl, 14 grudnia 2010 http://wyborcza.pl/1,75515,8813484,Rozbity_Kosciol__swiete_frazesy.html

O ludziach

„Kobieta niekochana, kobieta zaniedbywana dla innej – może być z natury pełna życia, radosna, urocza, stworzona do tryumfów i panowania. Jednak ta rola ją zmieni, przeistoczy do gruntu, uczyni zależną i niepewną, da jej poczucie niższości wobec tamtej drugiej, poczucie upośledzenia, da jej wreszcie niepokój i zakłopotanie wobec każdego.”

Zofia Nałkowska (1884–1954) pisarka polska, publicystka i dramatopisarka

Niedobra miłość
Źródło: Czytelnik, Warszawa 1979, s. 114.

O kobietach, O naturze

„Ongiś pisarz miał być wieszczem, prorokiem, wiodącym naród wybrany ku świetlanej przyszłości – dziś został zredukowany do roli błazna, dostarczającego tłumom lekkostrawnej rozrywki. A cóż mają robić ci, którzy nie chcą być ani jednym, ani drugim? Ja, wybierając los swój, wybrałem szyderstwo.”

Jacek Inglot (1962) polski pisarz

Źródło: strona wydawnictwa „Fabryka Słów” http://www.fabryka.pl/autorzy.php?id=inglot

O losie, O przyszłości

„Zawsze ufałam swojej intuicji. Starannie wybierałam role, robiłam sobie przerwy. Starzeję się i wciąż dostaję sporo propozycji, tylko są inne niż kiedyś: ciekawsze i bardziej wymagające. To dobry zwiastun. Byłoby wspaniale, gdyby Ameryka idąc za przykładem Europy przestała wreszcie mieć obsesję na punkcie wiecznej młodości.”

Kim Basinger (1953) amerykańska aktorka

Źródło: Agnieszka Kwiecień, Zagubiona dziewczyna z Południa, rp.pl, 17 kwietnia 2009 http://www.rp.pl/artykul/292128.html

„To co się działo w Polsce po wojnie to nie była „wojna domowa”, jak określiła to „Gazeta Wyborcza”. Nie było dwóch równoprawnych stron, lecz agresja z zewnątrz półmilionowej armii sowieckiej, która okupowała kraj i rękami swoich polskich towarzyszy pacyfikowała wszelki opór. Michał Rola-Żymierski, Naczelny Dowódca Wojska Polskiego, wydał w 1945 roku rozkaz aby w toku walk nie brać do niewoli partyzantów, czyli ich rozstrzeliwać, a do odpowiedzialności karnej pociągać wszystkich, którzy udzielali partyzantom jakiejkolwiek pomocy, nie wyłączając członków najbliższej rodziny. Ten autentyczny zbrodniarz jest idolem generała Jaruzelskiego.”

Leszek Żebrowski (1955) polski historyk, ekonomista i publicysta

Źródło: Kim naprawdę byli Żołnierze Wyklęci, blogpress. pl, 4 kwietnia 2012 http://www.blogpress.pl/node/12289

O wojnie, O pomocy

„Moim zdaniem, i tu podzielam opinię pana Gogolewskiego, aktor przede wszystkim powinien dążyć do tego, żeby móc podpisać się pod tym, co robi. Mimo wszystko w teatrze udaje się to częściej niż choćby w filmie, gdzie nietrudno dziś rozmienić się na drobne. Dlatego warto czasem coś odrzucić. (…) ten zawód wydaje mi się fascynujący – jest w nim bowiem szansa na to, by poprzez jakąś rolę powiedzieć coś publicznie, zabrać głos w debacie. A wobec narastającej w Polsce fali nietolerancji wydaje mi się to szczególnie istotne. Kiedy słucham niektórych naszych polityków, nawet niekryjących się ze swoją homofobią, włos jeży mi się na głowie.”

Karolina Gruszka (1980) aktorka polska

Źródło: „Przegląd” 28/06, 13 lipca 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zwpw.htm

O szansie, O czasie

„Film toczy się chronologicznie, oczywiście z pewnym skrótem, ale linearnie. Przyroda, odgrywa tutaj dużą rolę, (…) życie ludzi na wsi jest od niej zależne. Upał, deszcz, wiatr, woda, świt, zmierzch – młodość chłopców, wysiłek fizyczny, ksiądz kontemplacyjnie biegający po lesie. To wszystko miało zbudować zmysłowy „pejzaż” tego filmu.”

Michał Englert (1975) polski operator filmowy i scenarzysta

o filmie Nieulotne. Źródło: Marcin Zawiśliński, Michał Englert: O trudnej miłości i potrzebie zrozumienia, portalfilmowy.pl, 13 lutego 2013 http://www.portalfilmowy.pl/wydarzenia,5,13657,4,1,Michal-Englert-O-trudnej-milosci-i-potrzebie-zrozumienia.html

O życiu, O ludziach, O zrozumieniu, O wysiłku

„Nie znam roli, którą gram,
wiem tylko, że jest moja, niewymienna.”

Wisława Szymborska (1923–2012) polska poetka, noblistka

Źródło: Życie na poczekaniu

O życiu

„(…) Krzysztof Lang obsadził mnie w roli młodego wykolejeńca, przestępcy, psychopaty i narkomana. Do dziś jestem mu bardzo wdzięczny za to, że zaryzykował i obsadził w tej roli kogoś, kto wcale na oprycha nie wygląda. Dzięki temu moja postać stała się przewrotna, niejednoznaczna. Nad tym filmem pracowało się prawie tak, jak nad Teatrem Telewizji: bardzo mała obsada, właściwie pięcioosobowa grupa, akcja filmu, która toczy się jednego dnia: od popołudnia do świtu. Dwa tygodnie przed rozpoczęciem zdjęć zaczęliśmy próby, poprawialiśmy dialogi, razem wybieraliśmy kostiumy. Mieliśmy czas, żeby się wzajemnie zaprzyjaźnić, a także na to, by nasze postaci zaczęły żyć. To było bardzo ciekawe doświadczenie.”

Kacper Kuszewski (1976) aktor polski

o roli w filmie Strefa ciszy. Źródło: Żeby było ciekawie, musi być trudno! - III część wywiadu z Kacprem Kuszewskim http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1420/Zeby-bylo-ciekawie-musi-byc-trudno-III-czesc-wywiadu-z-Kacprem-Kuszewskim.html

O czasie

„Uczciwość w życiu narodu gra ważniejszą rolę niż genialny człowiek.”

Seweryn Goszczyński (1801–1876) polski pisarz

O grach

„(…) teatr spełnia dzisiaj zupełnie inną rolę niż w latach 70. czy nawet 90. Jesteśmy przytłoczeni mnóstwem bodźców: muzyka, puby, internet, filharmonia, DVD, telewizja, wystawy, performensy. Wszystko. Codziennie dochodzą dziesiątki nowych ofert. W tej sytuacji teatr utrzymywany z pieniędzy publicznych nie powinien startować w zawodach stricte komercyjnych. Mamy inne zadanie. Spełnieniem moich marzeń byłyby takie propozycje artystyczne, które godząc atrakcyjne wykonanie (aktorstwo, inscenizację, scenografię) pozwoliłyby widzom trochę dojrzeć – coś ważnego przeżyć, a czasami także się wzruszyć.”

Izabella Cywińska (1935) polski reżyser teatralny, b. minister kultury i sztuki

Źródło: „Dziennik”, 14 listopada 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/kzrzu.htm

O muzyce

„Powinno się zawsze grać tak, jakby to była nasza ostatnia rola, jakby później nic już nie miało się wydarzyć.”

Edyta Jungowska (1966) aktorka polska

Źródło: W krainie ułudy, „Dziennik Bałtycki” nr 197, 23 sierpnia 1996

„Wciągnęła mnie działalność polityczna i telewizja. Byłem posłem na Sejm I kadencji, współtworzyłem ustawę o radiofonii i TV, która regulowała rynek mediów. Potem pojechałem do Kanady studiować reżyserię filmową. Kiedy wróciłem, zacząłem przygotowywać felietony dla „5,10,15”, wymyślać quizy do programów dla młodzieży. Wtedy autorka zapytała, kto je poprowadzi. Pytałem kolegów w Studio, ale nikt nie chciał się w nie bawić. Wtedy telewizyjne występy były obciachem. Aktorzy myśleli, że jak poprowadzą program dla młodzieży, przestaną dostawać poważne role. Wreszcie sam stanąłem przed kamerą i tak się zaczęło. Potem szybko wpadłem w wir telewizji, pojawiły się kolejne projekty. I już nie wróciłem na deski. Chociaż słabość do magii teatru została z lat łódzkiej Filmówki.”

Krzysztof Ibisz (1965) polski prezenter telewizyjny

o przerwie w byciu aktorem teatralnym Źródło: „Dziennik Gazeta Prawna”, 18 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24114

O młodzieży, O ustawie, O myślach, O czytaniu

„(…) lubię różnorodność w kreowaniu postaci: od Chrystusa u Marka Koterskiego po geja w najnowszym filmie Łukasza Karwowskiego. Podoba mi się tego typu rozstrzał jeśli chodzi o role. Moim marzeniem jest także zagranie boksera i wokalisty rockowego.”

Marcin Kwaśny (1979) Polski aktor

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=42719

Chrystus

„Nie chcę być celebrytką prężącą się i słodko uśmiechającą przed fotografami na czerwonych dywanach. Chcę tylko być aktorką, która swoimi rolami udowadnia, że aktorstwo to jej wielka pasja.”

Aleksandra Hamkało (1988) polska aktorka

Źródło: To jest czas Oli Hamkało!, teletydzien.pl, 18 września 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-to-jest-czas-oli-hamkalo,nId,635733

O pasji, O czasie

„Ciekawią mnie role trudne, interesujące i złożone, stanowiące wysoki próg do pokonania… Takie, które zmuszają do wykrzesania z siebie czegoś na miarę literatury, jaką reprezentują. No i muszą to być role, które pozwalają przenieść istotne treści na drugą stronę – do ludzi, do widza.”

Mariusz Benoit (1950) polski aktor

Źródło: Miałem szczęście do ludzi, „Teatr” nr 3/1999

O szczęściu, O ludziach, O literaturze

„Trzeba pamiętać o tym, że na scenie niby jesteśmy świadomi tego, co robimy, ale przecież za każdym razem wchodzimy w inny świat, w inną aurę emocji, nie wszystko widzi się tak dokładnie, bo światła lub ich brak odgrywają też olbrzymią rolę i dlatego często takie przypadki zdarzają się.”

Jerzy Głybin (1952)

Źródło: „Śląsk” 9/06, 27 września 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/njsr.htm

O świecie

„Jeśli rola wymaga więcej czasu i rodzi się w bólach, to dobrze – bo jeszcze lepiej poznaję siebie.”

Magdalena Walach (1976) polska aktorka

Źródło: Delikatna Żyleta - rozmowa z Magdaleną Walach, serialową Agnieszką, 8 grudnia 2010 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6602/Delikatna-Zyleta-rozmowa-z-Magdalena-Walach-serialowa-Agnieszka.html

O czasie

„Małość ruchu nacjonalistycznego wynikała także z jego charakteru drobnomieszczańskiego. Samo dążenie do wzmocnienia pozycji drobnego handlu chrześcijańskiego było ruchem w pewnym okresie nieuniknionym i zdrowym. Lecz walka z przekupkami i handełesami stawała się groteską, gdy chciano z niej uczynić wielką ideę. Nacjonalizm imperialistyczny w krajach będących jej właściwą ojczyzną był zawsze ideą wielkiej burżuazji przemysłowej i kapitału finansowego. Drobnomieszczaństwo, jako żywioł miejski najbardziej bezkrytyczny i ograniczony, służy co najwyżej za narzędzie do „lansowania” zdobywczych przedsięwzięć wielkokapitalistycznych.
To, co powiedziano wyżej o znaczeniu ideologii burżuazyjnej, stosuje się do zaboru rosyjskiego. W Galicji było gorzej. Mieszczaństwo (poza kahałami) odgrywało tam znikomą rolę polityczną. Nacjonalizm zaprawiał się do wielkich czynów głównie na Ukraińcach. Wobec zacofania społecznego kraju i agrarnego charakteru antagonizmów narodowościowych w Galicji wschodniej, nacjonalizm polski zatracił tam wszelkie piętno burżuazyjnej nowoczesności i poszedł w służbę obszarników, którzy posługiwali się nim – podobnie jak Żydami – z wielkopańską pogardliwą odrazą, przez rękawiczkę. Później stoczył się jeszcze niżej: do przedpokojów carskich okupantów.”

Julian Brun (1886–1942) polski dziennikarz i działacz komunistyczny

Źródło: Stefana Żeromskiego tragedia pomyłek, www.nowakrytyka.pl http://www.nowakrytyka.pl/spip.php?article446

O charakterze, O walce, O ojczyźnie

„Judith Butler jest lesbijką. Najwidoczniej odczuwa ona dwupłciowość jako więzienie, ograniczenie wolności, dyskryminację narzuconą przez naturę. Okazuje się, że lesbijskie doświadczenie grania raz męskiej, raz kobiecej roli bardziej określa jej mentalność niż fakt, że każda komórka jej ciała, jej wygląd, organy i głos są kobiece i jako takie są przez każdego postrzegane.”

Judith Butler (1956) socjolog

Źródło: Gabriele Kuby, Globalna rewolucja seksualna, Homo Dei, Kraków 2013, ISBN 9788362579877, s. 73.

O naturze, O wolności, O wyglądzie

„Jestem aktorką i czy to serial, czy reklama, czy teatr, jeśli dostaję pracę, powinnam ją wykonać najlepiej, jak umiem. Dostałam pracę w serialu i jestem z tego zadowolona. Nie ma to żadnego związku z porzuceniem marzeń o wielkich rolach.”

Katarzyna Ankudowicz (1981) polska aktorka

o przyjęciu roli w serialu Bulionerzy. Źródło: Grażyna Antoniewicz, Gdański desant. Nasi w serialach, „Dziennik Bałtycki” nr 295, 20 grudnia 2005 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/19801.html

„Informację o castingu dostałam, gdy mieszkałam jeszcze w Krakowie. (…) byłam wtedy w trakcie sesji i kompletnie nie miałam głowy, by jeździć do Warszawy. Nie wiedziałam, o jaki film chodzi, kto go reżyseruje, więc od razu odmówiłam. Dopiero gdy zadzwoniono do mnie po raz czwarty, zdecydowałam się. Jacek [Borcuch] na początku nie był przekonany do mojej osoby, pamiętał mnie jako trzynastoletnią dziewczynkę z Weisera i jakoś nie mógł wyobrazić sobie mnie w roli Basi. Trafiłam jednak na drugi casting, po którym Jacek zadzwonił do mnie osobiście z informacją, że chciałby ze mną pracować. Bardzo się ucieszyłam, bo już po próbach czułam, że to może być coś naprawdę ciekawego. Po lekturze scenariusza byłam ostatecznie przekonana.”

Olga Frycz (1986) polska aktorka

o roli w filmie Wszystko, co kocham. Źródło: Olga Frycz o filmie „Wszystko, co kocham”, „ITI Cinema”, 22 grudnia 2009 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/107,1