Cytaty na temat kaplica

Zbiór cytatów na temat kaplica, bóg, widzenie, myśl.

Cytaty na temat kaplica

„(Sekretarz Poseł Marek Wójcik: W dniu jutrzejszym o godz.7.30 w kaplicy sejmowej zostanie odprawiona msza święta w intencji…) O deszcz. (Poruszenie na sali) (Sekretarz Marek Wójcik: To jest żart. Ale to jest…) (Wesołość na sali) (Sekretarz Marek Wójcik: … w intencji deszczu, zamówiona przez parlamentarzystów. Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość.) (Wesołość na sali) Widzą państwo, ja po was się akurat takiej reakcji nie spodziewałem. Ja państwa zapewniam, że kpiny z liturgii katolickiej rażą bardzo wielu posłów na tej sali, więc proszę o odrobinę kultury.”

Marek Jurek (1960) polski polityk

Marek Jurek prowadzi obrady.
Dialogi sejmowe
Źródło: stenogram 22. posiedzenia Sejmu 19 lipca 2006

O sprawiedliwości

„Celinda chroni się w kaplicy,
Ledwie ją pocznę bałamucić;
Lecz łzy się leją z nieszczęśnicy
Na myśl, że mógłbym ją porzucić.
Gdzież wyjście? Są aż dwa (w postaci
Alternatywy rzecz uchwycę):
Niech mnie w anioła przekabaci,
Albo ja zrobię z niej grzesznicę.”

William Congreve (1670–1729) angielski dramaturg i poeta

Źródło: Pobożna Celinda, tłum. Stanisław Barańczak

O aniołach, O myślach, O łzach, O myśleniu

„Przez dwa dni pokój oznaczony numerem 32/57 stał pusty, potem wstawiono w nim nowe okno, i nowego pacjenta. Ciężkiego neurotyka-autystę… Miejskiego architekta, którego automatyczne instalacje przeciwpożarowe, kosztowały miasto życie kilkudziesięciu mieszkańców, oraz fortunę w odszkodowaniach i honorariach prawniczych…
Rozczarował pielęgniarza. Ten tylko krzyczał po nocach, w przeciwieństwie do swojego towarzyskiego poprzednika… Niestety nie pamiętał nazwiska, coś z katedrą, albo kaplicą… Szkoda, myślał pielęgniarz, rozdzielając leki przed obchodem… Ci najmilsi odchodzą pierwsi…”

Tomasz Kapel (1983)

Źródło: Judas Church

O życiu, O pokoju, O myślach, O nocy

„Były to artystycznie wykonane maleńkie posążki żałobne, złożone tam w ofierze przez krewnych i przyjaciół, podobnie jak my składamy wieńce z kwiatów w progu kaplic żałobnych; tylko że nasze kwiaty więdną szybko, zaś dowody starożytnego bólu pozostają, po trzech tysiącach z górą lat, nienaruszone. Egipt bowiem może tworzyć jedynie rzeczy wieczne.”

Théophile Gautier książka Romans mumii

składane w grobach figurki „uszebti”.
Romans mumii (1858)
Źródło: s. 19

O Kwiatach

„W szpitalu w Śniatynie miała swój oddział w pobliżu kaplicy, toteż często choć na moment tam się udawała, by oddać cześć swemu Boskiemu Oblubieńcowi i błogosławieństwo Boże sobie na swe prace wypraszała. W niedzielę, zaspokoiwszy z macierzyńską dobrocią potrzeby chorych, mawiała: Ja teraz idę na Drogę Krzyżową do kaplicy, może by kto z was poszedł też ze mną. Pan Jezus tyle cierpiał za nas, a my tak mało o tym myślimy.”

Marta Wiecka (1874–1904) polska zakonnica

siostra ze zgromadzenia o Marii Wieckiej O Marcie Wieckiej Źródło: Bł. Marta Wiecka http://misjonarze.pl/?page_id=8854, misjonarze.pl

O Bogu, O myślach, O siostrze, O cierpieniu

„Kiedy byłem niedawno we Włoszech, odwiedziłem prezydenta jednego z regionów. W gabinecie miał krzyż i figurkę Matki Boskiej. A u nas? Zapewne krytykowano by go za to. W ambasadzie RP w Wiedniu w dawnej kaplicy jest teraz składzik… Te kłopoty, które mamy w tej chwili, to wynik złego uformowania pokolenia, które wyrastało w PRL, a które teraz rządzi.”

Antoni Dydycz (1938) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: To nie miało prawa się zdarzyć, „Gazeta Polska”, 21 marca 2012

O matce

„Proszę nikomu nie mówić, że w dzień, gdy poganie oddawali cześć bogu Ra, klękam u stóp starożytnego narzędzia tortur i spożywam rytualne symbole ciała i krwi. […] Jeśli ktoś chce się przyłączyć, proszę przyjść w niedzielę do kaplicy uniwersyteckiej. Uklękniemy przed krucyfiksem i przyjmiemy eucharystię.”

Dan Brown książka Zaginiony symbol

Zaginiony symbol (2009)

O Bogu

„Po zakończonym konklawe otworzono drzwi, a ja byłem jedną z pierwszych osób, które weszły do kaplicy Sykstyńskiej. Zobaczyłem go wtedy po raz pierwszy ubranego na biało. To był wzruszający widok. Podszedł do mnie i pogładził mnie po głowie. A potem od razu zrobiłem pierwsze zdjęcia, które obiegły cały świat. I można powiedzieć, że tak zaczęła się moja rola jako fotografa Jana Pawła II.”

Arturo Mari (1940) fotograf włoski

Źródło: wywiad z Aleksandrą Bajką, Chwała mojego ojca, „Twój Styl” w: Jan Paweł II w oczach osobistego fotografa. Błogosławiony Ojciec, Wydawnictwo Bauer, 2011

O świecie

„Może…nasza cywilizacja, którą uważamy za najwyższą, jest tylko głęboką dekadencją… Mamy parę; ale para jest mniej potężna niż myśl, która wznosiła piramidy, żłobiła hypogea, ciosała skały w sfinksy, w obeliski, pokrywała sale jednym głazem, którego wszystkie nasze maszyny nie zdołałyby ruszyć z miejsca, rzeźbiła kaplice z monolitu i umiała bronić przed nicością kruchą powłokę ludzką, bo miała takie silne poczucie wdzięczności!”

Théophile Gautier książka Romans mumii

refleksja lorda Evandale o religijnej duchowości Egipcjan.
Romans mumii (1858)
Źródło: s. 36

O myślach, O myśleniu

„Miejsce, w którym stoimy jest niezwykle wymowne. Tędy przechodził front wojenny, gdy w czasie powstania warszawskiego wojska niemieckie wdarły się tutaj, gdzie stoi pomnik obrońcy ludu, marszałka Małachowskiego, aby założyć front na linii od Kaplicy Literackiej do Kaplicy Prymasowskiej. Z drugiej strony broniły się oddziały powstańcze. Tędy biegła linia frontu, tutaj lała się krew. Tutaj też wypowiadano nadzieję i oczekiwanie, że Bóg strąci mocarzy z tronu, a walczących powstańców poderwie z prochu do życia. Stoimy (…) na froncie walki, która się tutaj rozegrała, wiemy kto zwyciężył.”

Stefan Wyszyński (1901–1981) polski duchowny katolicki, prymas

w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie, 23 września 1975.
Źródło: Świadectwa powstania warszawskiego 1944, Andrzej Gałka (red.), op. cit., s.9.

O Bogu, O ludziach, O czasie, O walce

„Pomyśleć tylko o tych wszystkich grzesznikach i złoczyńcach, którzy dożywają sędziwych lat, przez całe życie nawet nie przekraczając progu kaplicy.”

Graham Masterton (1946) brytyjski pisarz

Dziewicza podróż

O życiu

„Za krzyż znieważony w kaplicach,
Za krzywdę cmentarnych popiołów
– Zachowaj we wrażych stolicach
Strzeliste gotyckie kościoły.”

Maria Leonia Jabłonkówna (1905–1987)

Źródło: Modlitwa

O zachowaniu

„Loren spojrzała na ukrzyżowanego Chrystusa na ścianie, wiszącego nad matką przełożoną. Przypomniała sobie stary kawał, który słyszała, kiedy zaczęła chodzić do tej szkoły. Chłopiec dostaje z matematyki same dwóje i jedynki, więc rodzice posyłają go do katolickiej szkoły. Kiedy otrzymują jego pierwszy wykaz ocen, ze zdumieniem widzą, że syn ma same piątki. Pytają go, jak to możliwe, na co on mówi: „No cóż, kiedy wszedłem do kaplicy i zobaczyłem tego faceta przybitego do plusa, wiedziałem, że nie żartują.””

Harlan Coben (1962) amerykański pisarz

Niewinny (2005)
Źródło: rozdział 15

O matce, O rodzicach, O matematyce, Chrystus

„Nie mając wyboru, rodzice niechętnie pogodzili się z decyzją córki. Zaślubiny Charlesa Fryderyka Stuarta i Elisabeth Anne Lightbody odbyły się trzeciego maja roku tysiąc sześćset trzydziestego dziewiątego w królewskiej kaplicy zamku Windsor. Para natychmiast opuściła dwór królewski i nieczęsto go od tej pory odwiedzała, zadowalając się życiem na wsi w majątku Charliego, Queen's Malvern.”

Bertrice Small (1937–2015)

Królewska intryga (2001)

O rodzicach, O decyzjach, Córki

„Społeczeństwo, któremu trudno się wyzbyć wad narodowych, buduje kolejne kaplice.”

Józef Tischner (1931–2000) filozof polski, ksiądz katolicki

„Jeszcze dzisiaj widzę tego dwudziestoletniego chłopca, którym wtedy byłem. Nie zapomniałem jego osłupienia, kiedy nagle wyłaniał się przed nim z głębi tej skromnej kaplicy świat, inny świat – o blasku nie do zniesienia, o szalonej spoistości, którego światło objawiało i jednocześnie zakrywało obecność Boga, o którym jeszcze przed chwilą przysięgałbym, że istnieje tylko w ludzkiej wyobraźni. Jednocześnie spływała na niego fala słodyczy zmieszanej z radością o mocy, która może skruszyć serce, i której wspomnienie nigdy nie zaniknie, nawet w najgorszych chwilach życia, niejednokrotnie przenikniętych lękiem i nieszczęściem. Odtąd nie stawia sobie innego zadania, jak tylko świadczyć o tej słodyczy i o tej rozdzierającej czystości Boga, który mu pokazał owego dnia przez kontrast z jakiego błota został ulepiony.”

André Frossard (1915–1995) filozof francuski

o swoim nawróceniu.
Źródło: Bóg i ludzkie pytania, cyt. za: ks. Piotr Tomasik, Słowo blisko ciebie. Podręcznik do nauki religii dla klas I gimnazjum, Wydawnictwo Diecezji Warszawsko-Praskiej, Warszawa 2009, ISBN 9788361540007.

O Bogu, O nieszczęściu, O świecie, O religii

„W Dachau urządzono dla tych duchownych dość duże pomieszczenie, w charakterze zbliżone do kaplicy.”

Cesare Orsenigo (1873–1946)

spytany, czy Watykan w jakikolwiek sposób interweniował w kwestii niemieckich obozów koncentracyjnych, chociażby w obronie tysięcy więzionych tam duchownych katolickich.
Źródło: Karlheinz Deschner, Polityka papieska w XX wieku, t. 2, tłum. Robert Stiller, wyd. Uraeus, Warszawa 2006, s. 94.

O charakterze, O wieku

„Nie chciałem chodzić na msze do ich kaplicy, ale była tak paskudna, że przeorowi powiedziałem: „Jak Bóg może w takim paskudztwie zamieszkać?”. On: „Bóg jest wszędzie”. A ja: „Tu może małym palcem dotknął, a w kościele Mariackim obiema rękami, nogami i wszystkim”. Najchętniej na mszę wybierałem kościół św. Anny, ze względów towarzyskich, bo tam chodziło ziemiaństwo krakowskie, a w Mariackim był cudowny nastrój.”

Franciszek Starowieyski (1930–2009) polski malarz, grafik i scenograf

O Bogu, O nastroju, O zamieszkaniu

„Moja praca zasadnicza jako sekretarza ograniczała się do pracy kancelaryjnej. Przyjmowałem korespondencję, dokumenty, które przychodziły z Sekretariatu Stanu (Kurii Rzymskiej) i przygotowywałem je do wglądu Ojcu Świętemu. Uczestniczyłem w zapraszaniu gości na Msze święte poranne do kaplicy prywatnej Ojca Świętego i w jej przygotowaniu. Często też towarzyszyłem Ojcu Świętemu podczas audiencji prywatnych i w czasie jego pielgrzymek. Przez pewien czas w wolnych chwilach czytałem Ojcu Świętemu różne książki. Załatwiałem codzienne bieżące sprawy związane z prowadzeniem domu, kancelarii prywatnej itp.”

Mieczysław Mokrzycki (1961) polski arcybiskup

o współpracy z Janem Pawłem II. Źródło: Jan Paweł II wiele mnie nauczył, gloskarmelu.pl, 6/2008 http://www.gloskarmelu.pl/artykuly/pokaz/37/jan-pawel-ii-wiele-mnie-nauczyl

O książkach, O domu, O czasie, O czytaniu

„Wtedy najmłodsi uklęknęli pod Krzyżem Południa, jak to czynili przed krzyżem w kaplicy, i z całej duszy modlili się do wszechmogącego Stwórcy tych niebiańskich cudów, by zechciał dodać im nadziei.”

Juliusz Verne książka Dwa lata wakacji

Dwa lata wakacji
Źródło: rozdział 6

O duszy

„Klęcząc w kaplicy, chciałeś być świętym – rzekła. – Teraz ze mną będziesz bogiem.”

Anne Rice (1941) pisarka amerykańska

Królowa potępionych

O Bogu

„Po 1989 roku, kiedy tylko „wybuchła wolność”, zwrócili się do mnie projektanci gmachu seminaryjnego w Gnieźnie, żebym namalował w kaplicy ścianę ołtarzową. Odmówiłem. Nie byłbym w stanie tego zrobić. Mogę pisać na zamówienie, ale nie mogę malować. Natychmiast po podjęciu zamówienia następuje u mnie paraliż wyobraźni.”

Jacek Sempoliński (1927–2012)

Źródło: Dorota Jarecka, Rozmowa z malarzem Jackiem Sempolińskim http://wyborcza.pl/1,75475,1013055.html, wyborcza.pl, 11 września 2002.

O wolności

„Jak teraz widzę długie dwa szeregi ludzi, między którymi biskup w mitrze w asyście kilku księży zatrzymywał się przy każdym namaszczając czoło. Ojciec trzymał mnie na ręku, a przy zbliżaniu się biskupa postawił na posadzce. Jakiś pan położył mi rękę na prawym ramieniu, a jednocześnie biskup namaścił mi czoło i dotknął policzka. Potem ojciec zaprowadził nas do kaplicy św. Kazimierza i pokazał trumnę z jego relikwiami. Tych przeżyć chyba nigdy nie zapomnę.”

Michał Sopoćko (1888–1975) polski duchowny katolicki, teolog

Źródło: Droga świętości Ks. Michała Sopoćki http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TH/THW/sopocko1.html, opoka.org.pl

O ludziach

„Daj mi, Panie, we wnętrzu mego serca i duszy, jakby w kaplicy, przebywać z Tobą.”

Jerzy Matulewicz (1871–1927) biskup wileński

O duszy, Serce

„Bardzo wielkie było moje zdziwienie, kiedym doświadczyła i odczuła doświadczalnie, jaką miłością jest sam Pan Jezus. Była to jakby wielka procesja. Rozdzieliła się na dwie części. Jedna część wstąpiła do pewnej, nieco ciemnej kaplicy. I przyniesiony został Pan Jezus z tabernakulum i tak postawiony. A ja czułam od Niego taki blask świętości i Bóstwa, żem cała była przejęta świętą trwogą i bojaźnią, jak prawdziwie przed Jego rzeczywistym Majestatem. Uwielbiałam Go, mówiąc ustawicznie: „Chwała i dziękczynienie…” Wtem czułam zupełną Jego obecność i dlatego byłam przed Nim ze świętą bojaźnią, ale i z wielką czcią.”

Aniela Salawa (1881–1922) Polka, błogosławiona Kościoła katolickiego

Dziennik, 27 października 1920.
Źródło: o. Franciszek Świątek, W blaskach anioła. Bł. Aniela Salawa, Wyd. Maria Vincit, wyd. IV, Wrocław 2009, ISBN 9788385647607, s. 183.

O aniołach

„Kaplica pałacowa w Poissy, w której przyjąłem chrzest, więcej dla mnie znaczy, niż katedra w Reims, gdzie odbyła się moja koronacja; przez chrzest stałem się dziecięciem Bożym, a to godność wyższa od godności królewskiej.”

Ludwik IX Święty (1214–1270) Król Francji (1226 - 1270)

Źródło: ks. Kazimierz Pielatowski, Chrzest, Te Deum, Warszawa 2002, s. 52.

„W ostatniej chwili Giertych zaproponował to mnie: jesteś świetnym lekarzem, masz dzieci, dasz radę. Poszłam z tym do kaplicy sejmowej i powiedziałam „Panie Jezu, ja nic nie widzę, ale ty widzisz wszystko.””

Ewa Sowińska (1944) polski lekarka i działaczka polityczna

I umocniona modlitwą wyraziłam zgodę.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 14 kwietnia 2008

O dzieciach

„Rozebrano lub zburzono prawie sto cerkwi, a wiele z nich zamknięto. Spłonęło wiele cerkwi podpalonych rękami nieznanych przestępców. Zarówno w zamkniętych cerkwiach i kaplicach, jak i poza nimi zakazano odprawiania nabożeństw.”

Andrzej Szeptycki (1865–1944) greckokatolicki metropolita kijowsko-halicki

List pasterski w sprawie sytuacji na Chełmszczyźnie 2 sierpnia 1938

„Utyskuje się dziś na powszechne obniżenie lotu sztuki, tkniętej trądem bezideowości, skazanej niewiadomymi wyrokami na miałkość przemijających eksperymentów i jednodniowej mody. Czujemy to zwłaszcza wobec trwających w potędze dzieł przeszłości, katedr Florencji i Sieny, misteriów starego dramatu chińskiego, uwędzonych w dymie bożków murzyńskich, opuszczamy wystawy sztuki wieku kamiennego czy Kaplicę Sykstyńską pełni niespokojnego pytania, co się stało właściwie z duchem, że przestał być zdolny do koncentracji tak eruptywnych i zniewalających zarazem, które mają w sobie moc konieczności jakby naturalnej, domagając się przyjęcia nie inaczej aniżeli drzewa, chmury, ciała zwierząt i ludzi – więc w sposób bezapelacyjny i ostateczny. Opowiadają nam, że artysta przestał być przewodnikiem, konduktorem sił piorunowych przychodzących z zewnątrz, które kumulował w sobie, ale których nie rodził. Że sztukę zabija swoboda nieograniczonego wyboru, wiedza o umowności konwencji – ten, kto wie, że można napisać książkę dowolnym sposobem na każdy temat, nie napisze żadnej wielkiej. Kto pojął, że wolno malować, co i jak się tego zechce, znajdzie w tak odkrytej wolności grób potencji twórczych.”

Stanisław Lem książka Wysoki Zamek

Utwory, Wysoki Zamek

O ludziach, O wiedzę, O wolności, O wieku

„Pamiętam, w połowie lat 80. po mszy św. w prywatnej kaplicy ojca świętego, na spotkaniu w jego prywatnej bibliotece popatrzył na mnie i zapytał: Co ojciec będzie robił? Odpowiedziałem, że bardzo pragnę centrum do ewangelizacji. Uczyłem katechezy dzieci, młodzież, studentów i widziałem, że wracają z kościoła i żyją tak, jakby Boga nie było. Dlaczego nie są uczniami Chrystusa? Dlatego myślałem o centrum do ewangelizacji. Poprosiłem ojca świętego o błogosławieństwo. Jan Paweł II patrzył na mnie dłuższy czas i pobłogosławił. I tak się zaczęło Radio Maryja: w prywatnej bibliotece ojca świętego, po mszy świętej w prywatnej kaplicy papieskiej.”

Tadeusz Rydzyk (1945) polski duchowny katolicki, publicysta

Źródło: Radio Maryja zaczęło się u Ojca Świętego, wp.pl, 5 kwietnia 2005 http://wiadomosci.wp.pl/kat,8311,title,Radio-Maryja-zaczelo-sie-u-Ojca-Swietego,wid,6953074,wiadomosc_prasa.html

O Bogu, O dzieciach, O młodzieży, O myślach

„Faustyna opisała mi wygląd kościoła i pierwszego domu Zgromadzenia (…) Wszystko (…) co przepowiedziała w sprawie tego Zgromadzenia, najdokładniej się wypełniło. I gdy w Wilnie w 1944 roku przyjmowałem w nocy śluby prywatne pierwszych sześciu kandydatek w drewnianej kaplicy SS. Karmelitanek, albo gdy w trzy lata później przybyłem do pierwszego domu tego Zgromadzenia w Myśliborzu, byłem zdumiony uderzającym podobieństwem tego, co mi mówiła śp. S. Faustyna.”

Michał Sopoćko (1888–1975) polski duchowny katolicki, teolog

Źródło: Pragnę, aby Zgromadzenie takie było, aby wielbiło, głosiło i wypraszało miłosierdzie Boże całemu światu... http://sopocko.pl/artykuly/49-pragne-aby-zgromadzenie-takie-bylo-aby-wielbilo-glosilo-i-wypraszalo-milosierdzie-boze-calemu-swiatu-/, sopocko.pl

O Bogu, O świecie, O domu, O ślubie

„Co do Piaśnicy, to jeszcze trwa amnezja historyczna i ignorancja w wielu środowiskach, i to z wyższym wykształceniem, w wymiarze Pomorza, ale i całej Polski. Musimy mieć tego świadomość, a jednocześnie okazać wdzięczność samym sobie i tym, którzy tu są, rok w rok przyjeżdżają na modlitwę i narodową pamięć. Z roku na rok w tym miejscu, w leśnej kaplicy sanktuarium piaśnickiego gromadzimy się, aby z tych dołów śmierci wydobyć skrawki pamięci, by przyozdobić pomnikami, by utrwalić to święte miejsce.”

Sławoj Leszek Głódź (1945) polski duchowny katolicki, arcybiskup, generał

o zbrodni w Piaśnicy Źródło: Uroczystości ku czci pomordowanych w Lesie Piaśnickim https://www.radiomaryja.pl/informacje/uroczystosci-ku-czci-pomordowanych-w-lesie-piasnickim/, radiomaryja.pl, 7 października 2018.

O wdzięczności, O wykształceniz, O śmierci

„Jak mam oceniać to, że Tadeusz Rydzyk buduje Sprawiedliwym kaplicę? Przecież w Radiu Maryja całymi latami można było usłyszeć antysemickie treści. Jak mam oceniać to, że kult Sprawiedliwych zaczyna uprawiać skrajna prawica – miłośnicy ONR i NSZ? To nic innego, jak próba przedstawienia działalności Sprawiedliwych jako normy zachowań Polaków w czasie okupacji. A to jest przecież bezczelne fałszowanie historii.”

Jan Grabowski (1962) polski historyk, zajmujący się Holocaustem i profesor

Źródło: Prof. Jan Grabowski: Pomagaliśmy Niemcom zabijać Żydów http://wyborcza.pl/alehistoria/7,121681,23154070,prof-jan-grabowski-pomagalismy-niemcom-zabijac-zydow.html, wyborcza.pl, 17 marca 2019.

O czasie, O zachowaniu, O historii

„Z biegiem lat coraz wyraźniej widzę, jak wielkim darem Bożym jest dany nam czas. Dlatego w ostatnim dniu roku najbardziej lubię usiąść w zakonnej kaplicy i podziękować Panu Bogu za każdy dzień, i oddać Mu wszystko, co może mnie spotkać w nowym roku. Z miasta słychać wybuchy petard i fajerwerki, w bazylice rozpoczyna się noworoczna Pasterka, a ja trwam przed tabernakulum, sam na sam z Panem Bogiem. Takiego spotkania w ciszy życzę każdemu.”

Jerzy Tomziński (1918) polski duchowny rzymskokatolicki, paulin

Powitanie Nowego Roku. Źródło: Anna Wyszyńska: Rozmowa z ojcem Jerzym... jak kuracja odmładzająca http://www.niedziela.pl/artykul/91090/nd/Rozmowa-z-ojcem-Jerzym-jak-kuracja, Tygodnik katolicki „Niedziela” nr 8/2010, niedziela.pl.

O czasie, O Bogu

„Jeszcze jeden żelazny temat obok aborcji i in vitro, na szczęście sezonowy, to komercjalizacja świąt Bożego Narodzenia. Otóż któregoś roku w grudniu pewien celebrans zachęcał nas (nas, bo nikogo innego w kaplicy nie było) do rachunku sumienia: czy przygotowujemy się do Świąt w sercu, czy w super-markecie. Nie mówiąc już o tym, że kilka z nas nigdy w życiu w super-markecie nie było, bo za naszej młodości takie rzeczy jeszcze nie istniały – zdumiewająca znajomość życia klauzurowych zakonnic…”

Małgorzata Borkowska (1939) polska benedyktynka i pisarka

Źródło: Oślica Balaama, str. 25, Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC

O szczęściu, Serce

„Zawsze, będąc już w łóżku, odmawiałem modlitwę. Przez całe swoje życie byłem pobożnym chrześcijaninem, i nigdy nie poszedłem spać, nim nie podziękowałem Bogu. Od kiedy religia została zakazana, odmawiałem modlitwy tylko w myśli. Przez lata nauczyłem się skupiać, aż mogłem wyraźnie dostrzec obraz Chrystusa na krzyżu. To był mój kościół, moja kaplica, moja ikona – od trzydziestu już prawie lat.”

Ion Pacepa (1928)

Czerwone horyzonty (1987)
Źródło: s. 82.

Obraz, O myślach, Chrystus, O myśleniu