Cytaty na temat powiesić

Zbiór cytatów na temat powiesić, śmierć, zostać, mienie.

Cytaty na temat powiesić

„Poważne rabunki i zbrodnie karano zazwyczaj niezwykle surowo. Najłagodniejszym wyrokiem, na jaki mógł liczyć złoczyńca, była kara więzienia na sto lat i jeden dzień. Zazwyczaj jednak delikwenta czekało ścięcie, powieszenie, wplecenie w koło, pogrzebanie żywcem i przebicie kołem (palikiem), spalenie na stosie lub utopienie. Te dwa ostatnie rodzaje uśmiercania stosowano zwykle wobec kobiet oskarżonych o czary, trucicielstwo, zadawanie kołtuna itp.”

Marek Żukow-Karczewski (1961) polski historyk, publicysta i działacz społeczny

Źródło: Okropności krakowskie, „Gazeta Krakowska” nr 192, 20 sierpnia 1993, s. 12.

O kobietach, O karze, O czekaniu

„Kapitaliści sprzedadzą nam sznurek, na którym ich powiesimy.”

Włodzimierz Lenin (1870–1924) organizator i przywódca Rewolucji Październikowej

Inne cytaty
Źródło: Tadeusz Gospodarek, Aspekty złożoności i filozofii nauki w zarządzaniu, 2012, s. 175.

O nauce

„Czytałem dziś w gazecie: że w Gdańsku została zgwałcona czternastoletnia dziewczynka! I się powiesiła się. To ja w Białymstoku na pewno do tego nie dopuszczę.”

Krzysztof Kononowicz (1963) kandydat na prezydenta Białegostoku w wyborach z 12 listopada 2006

O czytaniu

„Jeżeli dasz mi sześć linijek napisanych przez najbardziej uczciwego człowieka i tak znajdę w nich przyczynę do powieszenia go.”

Armand Jean Richelieu (1585–1642) francuski książę, kardynał

cytat przypisywany.
Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, Warszawa 1990, PIW, s. 557.

„Powinno się wybaczać swoim wrogom, ale nie wcześniej, niż zostaną powieszeni.”

Heinrich Heine (1797–1856) poeta niemiecki

„Jeśli jeszcze raz następny poseł przedstawi taki warunek, każę go powiesić.”

Jan III Sobieski (1629–1696) król Polski i wielki książę litewski od 1674

na turecką propozycję haniebnego pokoju

O pokoju

„Wielkie systemy dają spokój duszy, a jeśli czujemy, że zaczyna ogarniać nas rozpacz, powinniśmy natychmiast z niczego stworzyć nasz własny system, a wtedy przynajmniej będziemy się mogli powiesić na własnoręcznie wykonanej szubienicy.”

Anne Rice książka Wampir Armand

Wampir Armand

O duszy, O rozpaczy

„Żeby kogoś powiesić, nie potrzebne są dowody. Potrzebna jest szubienica.”

Ninus Nestorović (1965) serbski aforysta

Tom Nierozerwalna więź

„Führer sądzi, że jeśli w jego ręce wpadnie Stalin, to będzie go bez cienia wątpliwości chronił i trzymał w jakimś kurorcie; Churchill i Roosevelt zostaną natomiast powieszeni.”

Joseph Goebbels (1897–1945) niemiecki polityk nazistowski, minister propagandy

w 1942.
Dzienniki (1923–1945)

„Ze strachu. Ludzie boją się rozstrzelania. Ten strach jest silniejszy niż wszystko inne. Poza tym jeśli skazany powiesił się albo zmarł w celi z innej przyczyny, to rodzina ma prawo zabrać ciało.”

Oleg Ałkajew (1951)

spytany, dlaczego więźniowie w celach śmierci często popełniają samobójstwa.
Źródło: rozmowa Andrieja Mołodycha, Nieśmiertelna kara śmierci, „Russkij Rieportior”, tłum. „Forum”, 1 sierpnia 2011.

O śmierci, O ludziach, O strachu, O rodzinie

„Siadam w fotelu, zakładam kapcie, ale ciągle jest to fotel rajdowy, a kapcie w zależności od nawierzchni: szutrowe, albo slicki. Sam zdecyduję kiedy powieszę kask na kołek…”

Krzysztof Hołowczyc (1962) polski kierowca rajdowy

Źródło: onet.pl http://rozmowy.onet.pl/artykul.html?ITEM=1125028&OS=56916

„Klaman (jej promotor z ASP) to nawet był rozczarowany. Żartował: „Takie słabe? Gdybyś powiesiła na krzyżu zdjęcie we wzwodzie, to byłoby coś.””

Dorota Nieznalska (1973) polska artystka wizualna

o instalacji „Pasja”, która wzbudziła kontrowersje wśród Młodzieży Wszechpolskiej.
Źródło: rozmowa Magdaleny Grzebałkowskiej i Doroty Karaś, „Duży Format”, 18 sierpnia 2011.

O młodzieży, O pasji, O zdjęciach

„Zostałeś przesłuchany przez dwunastu dzielnych ludzi, różniących się tak od ciebie, jak różni się niebo od piekła. Oni to orzekli, że jesteś winny. Cóż więc się teraz stanie? Nic nadzwyczajnego. Pory roku będą nadal następować po sobie. Nadejdzie zielona wiosna i zakwitną kwiaty w dolinie. Potem będzie lato i nawet w górach zapanują upały. Przyjdzie też jesień z opadającymi liśćmi, które w promieniach słońca nabiorą złotego koloru. Przyjdzie też zima z szalejącymi burzami. Ciebie jednak już nie będzie i ani wiosny, ani lata, ani też zimy oglądać nie będziesz. Ani razu nie rzucisz już okiem na piękno natury, bowiem w myśl wyroku sądowego zostaniesz zaraz zaprowadzony do najbliższego drzewa i na nim za szyję powieszony. Będziesz tam wisiał tak długo, dopóki nie będziesz martwy, martwy, martwy, ty oliwoskóry, koźli synu!”

Roy Bean (1825–1903)

z procesu meksykańskiego koniokrada.
Źródło: Przemysław Słowiński, Sławni…, op. cit.

O ludziach, Cytaty o pięknie, O wiośnie, O myślach

„Palikot przekroczył granicę, za którą już nie ma polityki, tylko trzeba tego faceta powiesić na najbliższej gałęzi. Wszyscy musimy do tego doprowadzić. Po czymś takim trzeba mu wybrać gałąź.”

Adam Hofman (1980) polski działacz polityczny

o Januszu Palikocie. Źródło: Agata Nowakowska, wyborcza.pl, 2 sierpnia 2010 http://wyborcza.pl/1,75515,8201783,To_tylko_zwieranie_szeregow.html?as=2&startsz=x

„Radosny elf
może powiesić się
Moja wiara jest zimna jak trup.”

Bob Dylan (1941) amerykański muzyk rockowy, wokalista, gitarzysta, kompozytor, poeta

Źródło: Huck’s Tune

O wierze

„Odzyskaj rozum klecho: twój Jezus nie jest więcej wart od Mahometa, Mahomet od Mojżesza, a wszyscy trzej nie są lepsi od Konfucjusza, który przynajmniej wskazał kilka dobrych zasad podczas gdy tamci tylko gadali od rzeczy. Na ogół jednak wszyscy ci ludzie to zwykli oszuści; kpił z nich filozof, uwierzył w nich motłoch, a sprawiedliwość powinna była kazać ich powiesić.”

Donatien Alphonse François de Sade (1740–1814)

Dialog między księdzem a umierającym

O ludziach, O sprawiedliwości

„Za wszystkie nowe, obecne i przyszłe grzechy należy go powiesić za jaja, a jeśli jaja okażą się mocne i nie urwą się, przebaczyć mu i uznać, że postępował słusznie; jeśli się urwą, wrzucić go do rzeki.”

Józef Stalin (1879–1953) przywódca ZSRR

o ludowym komisarzu finansów Briuchanowie, który dopuścił do spekulacji walutą.
Źródło: Robert Service, A History of Twentieth-Century Russia, Harvard University Press, 1999, s. 175.

O przebaczeniu

„Niestety, PZPN idzie śladem ministra Drzewieckiego, który mówi, że krok po kroczku prokuratura wszystko wyczyści. To ja się pytam – po cholerę pan jest? Skoro wszystkim zajmie się prokuratura, to zlikwidujcie PZPN, a pan minister niech się powiesi. Zatrzymani słyszą zarzuty i to wszystko. Nie wiedzą, na czym stoją, bo nikt im nie powiedział, że są zawieszeni. Gdyby taki Rutka dowiedział się na przykład, że jest zawieszony dożywotnio, to jakoś próbowałby ustawić sobie życie.”

Jan Tomaszewski (1948) piłkarz polski (bramkarz)

o korupcji w polskiej piłce. Źródło: sportfan.pl http://www.sportfan.pl/artykul/9254/korupcja-w-polskiej-pilce-jedni-sie-wieszaja-inni-chca-na-niej-zarobic-paranoja, 24 maja 2009

O życiu

„Jego czternastoletni syn, także Edward, w niczym nie przypominał rodziców. Odziedziczył natomiast wiele cech dziadka. Czekał cierpliwie, nabierając sił, i dopiero gdy był wystarczająco potężny, pomścił śmierć ojca. W czasie błyskawicznej wyprawy pojmał Mortimera, a następnie publicznie go powiesił, wypatroszył i poćwiartował. Później uwięził dożywotnio matkę. Edward wyrósł na silnego, przystojnego mężczyznę. Był pierwszym od francuskiej konkwisty królem, który władał językiem angielskim. Surowy, ale sprawiedliwy, był także rozpustnikiem i czcił szatana. Kult czarnej magii był w Anglii od dawna zakazany, ale ludność nadal trwała przy starych obyczajach. Nie ma jednak wątpliwości, że ze wszystkich Plantagenetów Edward III był najbardziej lubiany ze wszystkich.”

Edward III (1312–1377) król Anglii

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, op. cit., s. 35.

O śmierci, O matce, O rodzicach, O czasie

„Tylko pilnujcie koni, bo jak obeżrą nam krzewy, to brat Serafin powiesi was za jaja – ostrzegł surowo furtian.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Miecz aniołów
Źródło: s. 341, wyd. I

Koń

„Nie potrafię się bowiem oderwać od myślenia o śmierci. I nie jestem odosobniony. W śmierci jest zanurzona cała europejska kultura zafascynowana wisielcami, topielicami, zgrozą śmierci. Np. w obrazie Rembrandta „Lekcja anatomii doktora Tulpa” i w filmach o Hannibalu Lecterze są te same wątki: powieszonego, przemocy, kanibalizmu. Jak w konstrukcjach z klocków lego. Układamy różne rzeczy, ale z tego samego materiału.”

Zbigniew Mikołejko (1951) polski filozof religii

Źródło: wywiad Aleksandry Klich Wszyscy jesteśmy skazańcami, „Gazeta Wyborcza”, 27 stycznia 2010.

O śmierci, O myślach, O myśleniu, Obraz

„Znowu dochodzą nas wieści o wyrokach śmierci. Dziś wieczorem w sprawie włocławskiej, która trwała 10 dni, zapewne znowu zapadło kilkanaście. Z 11 wyroków w sprawie lubelskiej zatwierdzono 5. Przed 2 tygodniami razem z Wólczyńskim powieszono i drugiego, Śliwińskiego. Końca nie ma i nie widać jeszcze. My już przyzwyczailiśmy się do tych wiadomości. I żyjemy dalej. Myśl nie jest już w stanie objąć zgrozy całej, odczuwa niepokój tylko jakiś, jakiś cień pada na duszę – i obojętność na wszystko coraz głębiej duszę ogarnia. Żyje się, bo nie wyczerpały się siły fizyczne. I wstręt się rodzi do siebie za to życie. I pozostaje jedno z dwojga: albo stoczyć się na samo dno…, albo odrzucić od siebie wszelką myśl o życiu własnym, o szczęściu i pójść drogą „odkupienia” winy swojej, winy ludzkości – drogą „męczeństwa”. Tyle razy pisałem o radości życia i potędze jego, o dniu jasnym, wiosennym, o czarodziejskiej muzyce, o pieśni wymarzonej, o kraju z bajki, o kraju prawdziwym. Dziś jeszcze mówiłem o tym towarzyszowi memu, przed kilku dniami pisałem o tym do towarzysza, któremu na obczyźnie, w kraju cudownie pięknym, smutno i pusto, i obco. A teraz, gdy piszę te słowa, zawsze, jak cień złowrogi, pada na mą duszę myśl: „umrzeć powinieneś””

Feliks Dzierżyński (1877–1926) polski i rosyjski działacz komunistyczny

to najlepsza droga. Nie! Będę żył – nie odbiorę sobie życia: wiążą mnie czucia innych i praca moja, a może tęsknota i nadzieja, że wrócą czasy pieśni, nadzieja nieuświadomiona, nadzieja, którą tęsknota stara się wpoić.
Pamiętnik więźnia
Źródło: s. 91–92

O życiu, O śmierci, O nadziei, O duszy

„Często do mnie przychodził i najbardziej zapamiętam to, że za każdym razem ganił mnie za to, że palę papierosy. Dbał o zdrowie, kondycję fizyczną, więc trudno mi uwierzyć, że mógł targnąć się na swoje życie, powiesić na sznurku we własnym biurze. Szok.”

Krzysztof Jackowski (1963) polski jasnowidz

o Andrzeju Lepperze. Źródło: „Lepper ganił mnie za papierosy, nie poszedłby na sznur”, wp.pl, 5 sierpnia 2011 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1329,title,Lepper-ganil-mnie-za-papierosy-nie-poszedlby-na-sznur,wid,13665182,komentarz.html

O życiu, O zdrowiu

„Ówczesna sprawiedliwość niewiele się troszczyła o ścisłość i rzetelność w procesach kryminalnych. Byleby można było powiesić obwinionego - o resztę niewiele dbano.”

Wiktor Hugo książka Katedra Marii Panny w Paryżu

Katedra Marii Panny w Paryżu

O sprawiedliwości

„Jestem szczęśliwy, że dożyłem chwili, gdy powieszono nazistowskich zbrodniarzy. Mam nadzieję, że dożyję radzieckiego procesu norymberskiego.”

Siemion Altszuler (1911–1983)

toast wzniesiony w obecności Berii. Fizyk nie zapłacił za to życiem ani utratą wolności.
Źródło: Lew Łurje, Człowiek w złotych binoklach, „Ogoniok”, tłum. „Forum”, 19 lipca 2013.

O wolności

„Znałem człowieka, który umarł pionowo: powiesili go.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Źródło: Żądło i miód mądrości. Antologia aforyzmu polskiego, wyb. Kazimierz Orzechowski, Ossolineum, 1977, s. 106.

„Resistenza znała się na historii. Powieszenie kogoś za nogi było w średniowiecznym społeczeństwie oznaką najwyższej pogardy.”

Sergio Luzzatto (1963)

komentując powieszenie włoskiego dyktatora Benito Mussoliniego za nogi po rozstrzelaniu go przez ruch partyzancki Resistenza
Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, wyd. Videograf II, Katowice 2004, tłum. Roman Niedballa, s. 182.

O kobietach, O historii

„Dzień w dzień nuda. Dawniej w łagrze było weselej. To kogoś zabili, to powiesili.”

Andriej Siniawski (1925–1997) rosyjski pisarz

Głos z chóru

„Za kilka dni udało mi się znaleźć w ilustrowanym tygodniku portret Hitlera, zamieszczony na całej stronie. Bardzo ja tym ucieszyłem się i chociaż tygodnik był nie mój, wydarłem z niego tamtą stronę. Potem w domu na tekturę nakleiłem i dużymi literami taki oto napis u dołu zrobiłem: „ADOLF HITLER - NAJWIĘKSZY PRZYJACIEL WODZA ROSJI J. W. STALINA”. Powiesiłem ja portret Hitlera naprzeciw portretu Stalina. Niech sobie tak wiszą, kochani wodzowie, i cieszą się sobą…”

Sergiusz Piasecki książka Zapiski oficera Armii Czerwonej

Zapiski oficera Armii Czerwonej
Źródło: op. cit., s. 73.

O domu, Kochać się

„Oczywiście zdaję sobie sprawę, że nie mogę umyć rąk, jak Piłat, ponieważ fakt, że byłem tylko posłusznym narzędziem, jest obecnie bez znaczenia… natomiast nie ma krwi na moich rękach, ale jestem z pewnością podejrzany o współudział w morderstwach… niemniej (jest to możliwe), jestem osobiście gotowy zadośćuczynić tym okropnym zbrodniom i wiem, że mogę zostać skazany na karę śmierci. Nie pytam o łaskę, bo mi ona nie przysługuje. Tak naprawdę, moja śmierć mogłaby być wielkim aktem rekompensaty i byłbym gotów nawet powiesić się publicznie, by stać się przestrogą dla wszystkich antysemitów na świecie.”

Adolf Eichmann (1906–1962) niemiecki funkcjonariusz nazistowski, zbrodniarz wojenny

Źródło: Proces Adolfa Eichmanna. Nagrania czynności Sądu Rejonowego w Jerozolimie, 9 tomów, Jerozolima 1992, s. 361.

O śmierci, O karze

„W Treblince nie wolno być chorym. Wielu z nas tego nie wytrzymuje i popełnia samobójstwo. To jest u nas normalne zjawisko. Każdego ranka w baraku znajdujemy powieszonych.”

Jechiel Rajchman (1914–2004)

Ocalałem z Treblinki
Źródło: s. 79–80

O samobójstwie

„Nauczyłam się odmawiać startów i wywiadów. Na ścianie w pokoju powiesiłam sobie zdjęcia tygrysa. Wystarczyło na niego spojrzeć, żeby zobaczyć pewność siebie. To dodało mi wiary we własne siły.”

Marit Bjørgen (1980) norweska biegaczka narciarska

Źródło: sport.pl, 21 lutego 2011, MŚ w Oslo. Bjorgen – zwykła dziewczyna w niezwykłej formie http://www.sport.pl/zimowe/1,64996,9144390,MS_w_Oslo__Bjorgen___zwykla_dziewczyna_w_niezwyklej.html

O pokoju, O wierze, O sporcie, O sile

„Ja absolutnie nie pretenduję, ani nie chcę być rzeźbiarzem. Ja cały czas myślę o fotografii, że to będzie fotografia, i że to zaistnieje na papierze fotograficznym, że zostanie gdzieś tam powieszone.”

Wojciech Prażmowski (1949) fotografik polski

Źródło: Wywiad http://fototapeta.art.pl/fti-prazm3.html

O myślach, O czasie, O myśleniu

„Radzę wam jako Irakijczyk, że gdybyście byli w sytuacji, że musielibyście wydać wyrok śmierci, musicie pamiętać, że Saddam jest wojskowym i w tym przypadku werdykt musiałby brzmieć „śmierć przez rozstrzelanie, a nie przez powieszenie.””

Saddam Husajn (1937–2006) polityk iracki, dyktator

Wypowiedzi po 9 kwietnia 2003
Źródło: Mirror. co. uk, 31 lipca 2006

O śmierci

„Powieszenie człowieka w moim stanie psychicznym, będzie trwałą hańbą narodu amerykańskiego.”

Charles J. Guiteau (1841–1882)

Źródło: Longin Pastusiak, Zamachy na prezydentów USA, op. cit., s. 178.

„Sekty heretyckie jedna drugą prześladuje, a wszystkie prawdy nie mają, a na religję, która sama prawdę ma, zgodnie biją; i w tem się tylko zgadzają, prawdę zgubić a fałsz i niezgodę szczepić. Jako gdy złodzieje co ukradną, a dzieląc się poswarzą, i jeden na drugiego o sprawiedliwość woła - chcąc ich ktoś pogodzić, zawoła na nich, aby szli do wójta a każdy tem swej sprawiedliwości dochodził - pewnie się wnet wszyscy zezwolą na to, chociaż niezgodni między sobą, aby nie chodzili mówiąc: Wszystkich nas da powiesić. Święta rzymska Piotra ś. stolica jest jako wójt i sędzia na heretyków i wszystkich sekciarzy, którzy się o to między sobą swarzą, co z Kościoła rzymskiego wykradli. A gdy im ktoś do zgody ukazuje, a do sędziego, gdzie jest stolica prawdy i sprawiedliwości, im radzi, wszyscy się wzdrygają i boją, i na to się zgodzą, iż sędzia zły, nie ma sprawiedliwości i prawdy, a u samych zbiegów i cudze wykradających, sprawiedliwość i prawda została.”

Piotr Skarga (kaznodzieja) (1536–1612) polski teolog, pisarz i kaznodzieja

Żywoty Świętych
Źródło: Obrok duchowny do męczeństwa ś. Eugenjusza, biskupa kartagińskiego i wieli innych, umęczonych w Afryce

O prawdzie, O sprawiedliwości

„Fascynują mnie również skorumpowani policjanci. Podczas 12 lat pracy w policji poznałem czterech szefów, którzy później „wpadli”. Dwóch moich kolegów trafiło do więzienia. Jeden z nich, z którym przez 6 lat pracowałem na nocnej zmianie, powiesił się w swojej celi. Nigdy nie podejrzewałem, że prowadził podwójne życie.”

Olivier Marchal (1958)

o inspiracjach.

O życiu, O świecie

„Nasz małżonek zginął, możesz się powiesić. Jeśli brak ci odwagi, zawezwę straże!”

Olimpias (-375–-316 p. n. e.)

do Kleopatry Eurydyki – siódmej żony Filipa II (tuż po tym, jak został zamordowany).
Źródło: Andrzej Donimirski, Niezwykłe kobiety w dziejach, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1988, s. 31.

O kobietach

„Wiem doskonale, że skoro jestem potężny, to Anglicy i tak będą mymi przyjaciółmi aż do śmierci. Kiedy zaś fortuna się odwróci, i tak będą próbowali mnie powiesić z zemsty, że im napędziłem strachu. Dajmy zatem spokój tym dyplomatycznym kłamstwom i starajmy się żyć po dobrosąsiedzku.”

Alfred Assollant (1827–1886)

Niezwykłe choć prawdziwe przygody kapitana Korkorana
Źródło: rozdział 18

O śmierci, O kłamstwie, O strachu, O zemście

„Przed chwilą złożono mi życzenia szczęśliwego Nowego Roku w lokalnej telewizji, zrobił to jakiś zidiociały prezenter. Nie lubię, jak mi obcy składa życzenia. Skąd ten kretyn może wiedzieć, do kogo się zwraca? A może mówi do faceta, który właśnie zakneblował i powiesił za nogi pod sufitem swoją pięcioletnią córeczkę, a teraz kroi ją w kawałki? Wszystkiego najlepszego.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Kobiety

„Ta samonapędzająca się, frenetyczna cyrkulacja kapitału jest dowodem, że pieniądz stanowi ostateczną rzeczywistość naszego życia, że jest bestią, której nigdy nie oswoimy. Tak jak miłość, ideologia jest ślepa. Co z tego, że my w coś nie wierzymy? W pewnym sensie to ideologia wierzy za nas.
Zacytuję moją ulubioną anegdotę. Niels Bohr, wielki fizyk, miał kiedyś gościa. Zobaczył on nad drzwiami Bohra końską podkowę – jak pan wie, podkowa ma odganiać złe duchy. Zapytał Bohra: „Słuchaj, Niels, czy ty naprawdę w to wierzysz?”. Na co Bohr odpowiedział: „Oczywiście, że nie. Ale powiesiłem ją, ponieważ powiedziano mi, że ona działa nawet gdy się w nią nie wierzy”.”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

Źródło: Wywiad w Newsweeku, 5 stycznia 2010 http://www.newsweek.pl/magazyn/artykuly/Europa/zizek-dla-newsweeka--dlaczego-kapitalizm-zawsze-zwycieza,51206,6

O miłości, O pieniądzach, O rzeczywostości, Sens

„Śmierć przez powieszenie. Wyrok śmierci w porządku, tego się spodziewałem. Ktoś musi przecież ponieść odpowiedzialność, ale przez powieszenie…”

Alfred Jodl (1890–1946) dowódca niemiecki, skazany w procesie norymberskim

Źródło: Bogusław Wołoszański, Ten okrutny wiek, Wydawnictwo Colori, Warszawa 1995, ISBN 8390497204, s. 246.

O śmierci, O wieku

„Ta postać ma swoje podłoże cyniczne, bo polityk tego rodzaju musi być cynikiem. Ale stara się jakoś wypłynąć tak, żeby Polacy go polubili. Nie powiem – kochali – ale żeby go nie powiesili jak dojdzie co do czego.”

Stefan Kisielewski (1911–1991) polski publicysta, działacz polityczny, kompozytor

o Józefie Cyrankiewiczu.
Źródło: Sławomir Koper, Kobiety władzy PRL, Warszawa 2012, s. 286.

O kobietach, Kochać się

„Zapewniamy, że w czasie dwunastoletnich rządów sir Thomasa Smitha kolonia pozostawała w wielkiej nędzy i niedoli z powodu ciężkich i okrutnych praw. (…) W tamtych czasach dzienny przydział żywnościowy na jedną osobę wynosił jedynie osiem uncji [250 g] mąki i połowę półkwarty [ok. ćwierć litra] grochu (…). Żywność była spleśniała, zgniła, pełna pajęczyn i robaków, budziła odrazę ludzi i nie nadawała się dla zwierząt, co zmusiło wielu do ucieczki i szukania pomocy u dzikich wrogów; ludzie ci, gdy schwytano ich ponownie, byli skazywani na śmierć na różne sposoby: przez powieszenie, rozstrzelanie, łamanie kołem. (…) Jednemu z nich za kradzież dwóch lub trzech półkwart owsa przebito szydłem język i przywiązano go łańcuchem do drzewa, aż umarł z głodu.”

Thomas Smith (1558–1625)

petycja, którą wysłało trzydziestu kolonistów z Jamestown do Izby Obywatelskiej Wirginii (1619).
O Thomasie Smisie
Źródło: Howard Zinn, Ludowa historia Stanów Zjednoczonych. Od roku 1492 do dziś, tłum. Andrzej Wojtasik, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2016, s. 55.

O śmierci, O głodzie, O ludziach, O historii

„Diable, Ty głupku, jeżeli się powieszę, to kogo będziesz dręczył?!”

Barbara Rosiek (1959) pisarka i poetka polska

Źródło: W poszukiwaniu ducha

O poszukiwaniu

„O 4:48
gdy odwiedzi mnie desperacja,
powieszę się
wsłuchana w oddech Osoby, którą kocham,

Nie chcę umierać.”

Sarah Kane (1971–1999) dramatopisarka angielska

4:48 Psychosis

Kochać się

„Dziesięć małych Murzyniątek
Jadło obiad w Murzyniewie,
Wtem się jedno zakrztusiło –
I zostało tylko dziewięć.

Dziewięć małych Murzyniątek
Poszło spać o nocnej rosie,
Ale jedno z nich zaspało –
I zostało tylko osiem.

Rzekło osiem Murzyniątek:
Ach, ten Devon – to jest Eden,
Jedno z nich się osiedliło –
I zostało tylko siedem.

Siedem małych Murzyniątek
Chciało drwa do kuchni znieść;
Jedno się rąbnęło w głowę –
I zostało tylko sześć.

Sześć malutkich Murzyniątek
Na miód słodki miało chęć,
Jedno z nich ukłuła pszczółka –
I zostało tylko pięć.

Pięć malutkich Murzyniątek
Adwokackiej chce kariery.
Jedno się odziało w togę –
I zostały tylko cztery.

Cztery małe Murzyniątka
Brzegiem morza sobie szły,
Jedno połknął śledź czerwony –
I zostały tylko trzy.

Trzy malutkie Murzyniątka
Poszły w las pewnego dnia;
Jedno poturbował niedźwiedź –
I zostały tylko dwa.

Dwu malutkim Murzyniątkom
W słońcu minki coraz rzedną…
Jedno zmarło z porażenia –
I zostało tylko jedno.

Jedno małe Murzyniątko.
Poszło teraz w cichy kątek,
Gdzie się z żalu powiesiło –

Ot, i koniec Murzyniątek.”

Agatha Christie książka Dziesięciu Murzynków

dziecięca rymowanka
I nie było już nikogo (1939)

„Wiedziałem dawno, że brat zamierza wykonać zamach. Znalazłem u niego część maszyny piekielnej… Przerażało mnie to… Ani chwili nie wątpiłem, że skończy się to śmiercią brata… W wypadku niepowodzenia powiesił go Aleksander III; gdyby zamach się udał – uczyniłby to samo następca jego… Innego wyjścia nie było, nie mogło być! Miałem możność uprzedzić nieszczęście, uprosić brata, powiedzieć o wszystkim matce… Nie uczyniłem tego… Ja jeden wiem, jakie męki przeszedłem! Pozwoliłem Aleksandrowi wyjechać z bombami… na śmierć. Nie mogłem postąpić inaczej! Człowiek powinien żyć dla idei i celu, zapominając o sobie… Powstrzymywać go nie wolno!”

Aleksander Uljanow (1866–1887) rewolucjonista rosyjski, brat Włodzimierza Lenina

O śmierci, O nieszczęściu, O matce, Niepowodzenie

„Socyalizm nierówności wszelkie prędko utrze,
Szlachtę powiesi jutro, nie szlachtę pojutrze.”

Aleksander Fredro (1793–1876) polski komediopisarz, pamiętnikarz i poeta

Źródło: Socyalizm w: Mieszane; Ballady, bajędy i poezye wierszem nierymowanym; Ulotne; Satyry i epigramata; Dziennik wygnańca http://www.polona.pl/dlibra/doccontent?id=18130, wyd. Gebethner i Wolff, Warszawa 1880.s. 220.

„Ty, brudny, beznadziejny, kłamliwy rebeliancie i zdrajco, powieszenie to dla ciebie za mało, ty śmierdzący typie. Będziemy cię mieć na oku, ty śmierdzący szczeniaku. Ty stary, parszywy zabójco. Powinno się spalić cię żywcem i pozwolić zgnić. Ty dziki ludożerczy psie.”

Charles J. Guiteau (1841–1882)

jeden z listów, które otrzymał Guiteau w więzieniu.
Źródło: Rodney Castleden, Krwawi mordercy, maniacy szaleni i nienawistni – od starożytności do czasów współczesnych. Część I – zabójstwa polityczne, truciciele i trucicielki, szaleńcy, op. cit., s. 194.

„Zastanówmy się nad treścią największych świąt żydowskich. Oto święto Purim na pamiątkę wielkiego wydarzenia: Mordechaj, przybrany ojciec królowej Estery, nie chciał oddawać pokłonu Hamanowi, wielkorządcy króla Persji. Haman w odwecie postanowił wybić Żydów. Małżonka władcy Persji, krypto-Żydówka, uprosiła męża o opiekę nad swym ludem, a ten kazał zabić wielkorządcę. Żydom zaś pozwolił powiesić dziesięciu jego synów. Miło? Ponadto Żydzi w całej Persji zabili 75 tysięcy swoich przeciwników, jednak „po ich majątek nie wyciągnęli ręki” (Est 9,16). Nie zadzieraj z Żydami, bo nigdy nie wiadomo, jak wysoko mają sojuszników. To jeden z sensów święta Purim, rozpamiętywany od tysięcy lat.”

Krzysztof Kłopotowski (1946) polski dziennikarz i krytyk filmowy

Geniusz Żydów na polski rozum
Źródło: Pamiętnik Kosmopolaka, s. 332–333

O ludziach, Sens

„Sfotografujemy mordę za mordą. Opublikujemy dane. Wywiesimy plakaty w miastach, dzielnicach, na ulicach – wszędzie tam gdzie żyją. Tam ich powiesimy, aby każdy widział z imienia i nazwiska kto jest faszystą. Będziemy na nich pluć, wsadzać do więzienia, gnębić w miejscu pracy. Niech czują się słabi, niech się boją. Wyśmiejemy ich, ich znajomych, ich bliskich. Udzielimy pomocy każdemu kto padnie ofiara ich przemocy.”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

Źródło: Stop faszystom! http://januszpalikot.natemat.pl/67311,stop-faszystom, natemat.pl, 7 lipca 2013

O pomocy

„Można się do wszystkiego przyzwyczaić” – rzekł pewien Irlandczyk, którego skazali na powieszenie.”

Małgorzata Linde

w myślach.
Wypowiedzi postaci

„Dla nich powieszenie cesarza jest niczym ukrzyżowanie Chrystusa. Prędzej zginą niż na to pozwolą.”

Douglas MacArthur (1880–1964) amerykański generał

w maju 1945 o warunku zachowania cesarza, jedynym jaki postawili Japończycy podczas negocjowania swojej zgody na kapitulację.
Źródło: Oliver Stone's Untold History of the United States (2012), tłum. Edyta Czerwonka, odcinek 3

O zachowaniu, Chrystus

„W dziejach cywilizacji europejskiej procesy przeciwko pisarzom nie są niczym nowym. Wielu pisarzy było więzionych, byli nawet tacy, których powieszono lub rozstrzelano. Wielu pisarzy nonsensownie oskarżono, wielu wygnano z ich ojczyzny, wielu innym w różny sposób próbowano zamknąć usta i ocenzurować ich poglądy (…) Osip Mandelsztam, zamordowany przez Józefa Stalina, jest teraz największym rosyjskim poetą XX wieku. Jest chwałą cywilizacji rosyjskiej i chwałą cywilizacji europejskiej. A Józef Stalin jest teraz tym, kim był zawsze – nędznym pijaczkiem, nędznym ospowatym prześladowcą Osipa Mandelsztama. I tak to już zostanie – na wieki.”

Jarosław Marek Rymkiewicz (1935) polski pisarz i krytyk literacki

o procesie wytoczonym mu przez Adama Michnika. Źródło: Oświadczenie Jarosława Marka Rymkiewicza, bibula.com, 25 października 2010 http://www.bibula.com/?p=27830

O wieku, O ojczyźnie

„Logicznie rzecz biorąc, brak powodu, żeby nie skazywać na śmierć za palenie tytoniu i na długoletnie zamknięcie za picie alkoholu. Są to narkotyki niebezpieczne, jednakże, choć tytoń miał w niektórych krajach swoich powieszonych męczenników, srogie edykty przeciwko niemu poszły w zapomnienie, natomiast picie po przegranej prohibicji w Ameryce stało się rytuałem dowodzącym, że ktoś jest normalnym, porządnym, lojalnym obywatelem.”

Czesław Miłosz (1911–2004) polski poeta, prozaik, eseista, tłumacz i krytyk literacki, noblista

Źródło: Kamil Sipowicz: 54. Widzenie znad zatoki San Francisco Czesława Miłosza. W: Encyklopedia polskiej psychodelii. Od Mickiewicza do Masłowskiej, od Witkacego do street-artu. Wyd.1. Wydawnictwo Krytyki Politycznej, s. 312. ISBN 978-83-62467-88-4.

O śmierci, O piciu

„Kto chce się wzbogacić w ciągu jednego dnia, zostanie w ciągu roku powieszony.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

„Chcieliście pogadać ze „smoleńskim ludem”? Trzeba to było robić przed dwudziestu laty, kiedy Balcerowicz pod Sachsem (jeszcze nienawróconym i niewyznającym win po rozmaitych wielkich mediach globalnych) fundował temu krajowi szokową terapię plus dezindustrializację, bez cienia refleksji nad społecznymi kosztami, nad trwałym i niedającym się już dzisiaj odwrócić rozwarstwieniem, a właściwie rozbiciem struktury społecznej. Teraz możecie sobie pogadać o wraku (myć czy nie myć, przywozić czy nie przywozić, stawiać czy nie stawiać na Krakowskim Przedmieściu), ale to nic nie da ludziom, których zakłady pracy w międzyczasie stały się wrakami. Tych wraków nikt nie umyje przed jakąś rocznicą, no chyba że jest to wrak Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Możecie zbudować pomnik katastrofy smoleńskiej wysoki jak wieża Babel, to was pod tym pomnikiem zbiorą i powieszą, jeśli tylko ich polityczni reprezentanci okażą się żwawsi, a wasi (moi?) polityczni reprezentanci bardziej dupowaci.”

Cezary Michalski (1963) polski eseista i prozaik

do publicystów mainstreamowych mediów.

O ludziach, O lecie, O pogodzie

„Polska wieś, na pierwszy rzut oka katolicka, z kredowym napisem na drzwiach C+M+B, z kropidłem, krzyżem nad progiem, święconą palmą powieszoną w chlewie pod pułapem, funkcjonowała według kalendarza liturgicznego, uczestniczyła w odpustach i pasterkach, ale miała pogańską podszewkę.”

Wioletta Grzegorzewska (1974) polska poetka i pisarka

Za Bożym Stokiem, Miesięcznik Znak, nr 714/2014

„Śmierć przez powieszenie! Myślałem, że zostanie mi to oszczędzone.”

Wilhelm Keitel (1882–1946) niemiecki feldmarszałek

po otrzymaniu wyroku śmierci na procesie norymberskim.
Źródło: Bogusław Wołoszański, Ten okrutny wiek, op. cit., s. 246.

O śmierci, O myślach, O wieku, O myśleniu

„Pobożny dzikus (…) powiesił się na wierzbie, dzikus, którego własna dusza nie zdołała namówić, aby żył dalej, tak jak inni, tam gdzie wiara umarła.”

Johannes Bobrowski (1917–1965) niemiecki poeta, prozaik i eseista

Młyn Lewina

O wierze, O duszy

„W Polsce życie kościelne sprowadza się do powieszenia krzyża, a gdy zgwałcisz sprzątaczkę w sejmowej ubikacji, to jest w porządku.”

Piotr Szulkin (1950–2018) polski reżyser, scenarzysta, pisarz

Źródło: Piotr Kletowski, Samotność seksualna kobiety http://www.dwutygodnik.com/artykul/3775/, Dwutygodnik.com, nr 87/2012.

O życiu, O kobietach, O samotności

„Ten tytuł [… W lutym 1971] mógłby, a nawet powinien brzmieć „W pięć tygodni po Grudniu”, ale to by się pewno cenzurze nie spodobało, bo właśnie po tych paru tygodniach już zrobiło się w Peerelu wszystko OK. Rządził nowy „Pierwszy”, jeździł po Polsce, pokazywał się to na wsi, to w fabryce, pytał robotników: „Pomożecie?”, a oni odpowiadali „Pomożemy!”. Znaczyło to, że należy zapomnieć o tym, co było i z zapałem rzucić się w „nowe”. Samo słowo Grudzień stało się jakby czymś nieprzyzwoitym na zasadzie, że w domu powieszonego nie mówi się o sznurze. I tak zaczęła się nowa epoka „pogrudniowa”. Ogarnęła mnie chęć, żeby pokazać chociaż jakiś fragmencik tej nowej epoki, ale nie czekać, zrobić to prędko, póki się jeszcze wszystko pamięta, póki jest dopiero co „po bitwie”. I wymyśliłam, że zrobię króciutki reportaż o tym, jak do wsi przyjeżdża na zebranie poseł pełen dobrych chęci, z ustami słodkimi od obietnic, niczym sam pierwszy sekretarz.”

Krystyna Gryczełowska (1930–2009)

o własnym reportażu.

O domu, O czekaniu

„Gorliwość, z jaką polskie służby orzekły, że śmierć Andrzeja Leppera odbyła się bez udziału osób trzecich zastanawia. Szczególnie, że z faktu, iż były wicepremier powiesił się sam, wcale nie wynika, że stało się to bez owych „trzecich osób”. Andrzej Lepper mógł zostać przecież zmuszony do samobójstwa, ktoś mógł mu to mocno zasugerować, zaszantażować go, czy postawić w sytuacji bez wyjścia. Takie podejrzenia w przypadku osoby, o takim profilu psychologicznym i takiej przeszłości, polityka, którego kontakty ze służbami, czy tajemnicze zwrotu w karierze były jawne – narzucają się same. I wydaje się, że powinny się one narzucać nie tylko dziennikarzowi, ale również śledczym. Zastanowić ich powinno także to, że krótko wcześniej wewnątrz Samoobrony popełnione zostało inne samobójstwo…”

Tomasz Terlikowski (1974) polski dziennikarz i publicysta

Źródło: Terlikowski: Bez udziału osób trzecich?, fronda. pl, 7 sierpnia 2011 http://fronda.pl/news/czytaj/tytul/terlikowski:_bez_udzialu_osob_trzecich__14733

O śmierci, O samobójstwie, O czytaniu, O przeszłości

„Mości Panowie! dopełni się tu akcja, o której nikomu rezonować nie wolno, i czy ona się będzie podobała lub nie, każdy powinien milczeć, a kto by głos podniósł, będzie natychmiast na tej szubienicy powieszony.”

Jakub Jasiński (1759–1794) polski poeta i generał

Źródło: przemówienie do tłumu obecnego przy wieszaniu Szymona Kossakowskiego w Wilnie 26 kwietnia 1794

„Miałem przyjemne święta. Mam nadzieję, że wszyscy inni również. Zjawiło się mnóstwo gości: z wyższych, niższych i średnich sfer, cały tłum. Opinia publiczna nie chce, by mnie powieszono.”

Charles J. Guiteau (1841–1882)

proces Guiteau ciągnął się do Nowego Roku.
Źródło: Rodney Castleden, Krwawi mordercy, maniacy szaleni i nienawistni – od starożytności do czasów współczesnych. Część I – zabójstwa polityczne, truciciele i trucicielki, szaleńcy, op. cit., s. 195–196.

„Rząd zrobił absolutnie wszystko w tej sprawie. Polscy żołnierze powinni w obecnej sytuacji udać się do Pakistanu, odnaleźć porywaczy i powiesić ich!”

Stefan Niesiołowski (1944) polityk polski, biolog

o krytyce działań rządu ws. porwanego w Pakistanie polskiego geologa.

„Śmierć przez powieszenie. Zasłużyłem na nią i spodziewałem się tego.”

Hans Frank (1900–1946) nazista, gubernator Generalnego Gubernatorstwa

po ogłoszeniu wyroku skazującego go na śmierć.
Źródło: Bogusław Wołoszański, Ten okrutny wiek, Wydawnictwo Colori, Warszawa 1995, ISBN 8390497204, s. 246.

O śmierci, O wieku

„Jeszcze kiedyś powiesimy ostatniego d***kratę na kiszkach ostatniego socjalisty!”

Janusz Korwin-Mikke/J

Źródło: blog, 28 lutego 2008

„Przyglądając się swojemu odbiciu w lusterku wstecznym, Paddy zobaczyła, że twarz ma spuchniętą od płaczu. Mogła udawać, że to ze zmęczenia.
– Przecież dopiero wstałam – powiedziała sobie. – Spałam jak zarżnięta i właśnie się obudziłam.
Zadygotała, bojąc się mimo wszystko wejść do redakcji bez zbroi, czyli swojej profesjonalnej, sztucznej dziennikarskiej miny. Dawniej była w redakcji kimś tak mało znaczącym, że mogłaby się powiesić przy swoim biurku i nie sprowokowałaby tym żadnych komentarzy, ale te czasy dawno już minęły. Dziś miała znane nazwisko, dużo zarabiała – no i była kobietą.”

Denise Mina (1966)

Źródło: Ostatnie tchnienie (2007), tłum. Maciej Świerkocki

O kobietach

„Ale nadzieję trzeba mieć. Irracjonalną, bezsensowną nadzieję. Taką, która każe ci obstawiać orła, gdy rzucasz fałszywą monetą mającą reszkę zarówno na rewersie, jak i awersie. Bez tej nadziei mogłem równie dobrze się powiesić.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Alicja

„Ludzie byli zmęczeni okupacją, niesłychanie trudnymi warunkami życia, jego zagrożeniem w każdym miejscu i chwili. Nawet najbardziej „niewinny” człowiek, nie obciążony żadnymi „trefnymi” materiałami ani powiązaniami konspiracyjnymi, nie był nigdy, wychodząc z domu, pewien, że do niego wróci lub że łapanka nie wyciągnie go z mieszkania. Że nie zostanie zastrzelony na ulicy, że nie będzie rozstrzelany czy powieszony jako „zakładnik”, czy zabity po cichu w ruinach getta, w Palmirach, Magdalence lub innym miejscu. Teraz – w ostatnich dniach lipca 1944 r.”

Kazimierz Leski (1912–2000) inżynier polski, żołnierz AK, uczestnik powstania warszawskiego

ludzie po prostu odżyli.
Źródło: Życie niewłaściwie urozmaicone. Wspomnienia oficera wywiadu i kontrwywiadu AK, wyd. II, Warszawa 1995, s. 291.

O życiu, O ludziach, O domu

„Pani mąż, nie wiem, może się powiesił, ale skoro była pani jego żoną, wcale się temu nie dziwię.”

Woody Allen (1935) amerykański scenarzysta, reżyser, producent i aktor pochodzenia żydowskiego

„Daleko zajdziesz synku… jeśli cię przedtem nie powieszą.”

Józef Hen (1923) pisarz polski

Władysław Jagiełło do Grzegorza z Sanoka.
Królewskie sny
Źródło: str. 239

„Nie potrafię dokładnie określić, dlaczego zrobiłem akurat tego typu film. Nie mam żadnych powiązań z ludźmi, którzy czczą szatana. Słyszy się czasami, że ktoś powiesił kota czy coś podobnego, ale ja tych osób nie znam i nie mam z nimi nic wspólnego.”

Michael Hanegbi (1979)

o filmie Kult Szatana. Źródło: Wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=18925

„Musieliśmy kupić nowe papierosy, bo stare całkiem rozmiękły. Tutaj było sucho, ciepło i wirował kurz. Płaszcze powiesiliśmy na wieszaku obok kaloryfera. Wypiliśmy i zamówiliśmy jeszcze. Minione godziny odsuwały się jak sen. Grająca szafa w rogu wciąż odgrywała tę samą melodię. W głębi siedział męzczyzna z żółtym psem. Ściany miały ciemnoczerwony kolor. Złote kinkiety z plastyku ledwo rozpraszały mrok. Nasz stolik lekko się chwiał. Zamówiliśmy jeszcze po ciastku, bo nic innego nie było.”

Andrzej Stasiuk (1960) pisarz polski

Przez rzekę

O kolorach, O snach

„Jeśli dobrze rozumiem - powiedział - mam stanąć do pojedynku, bo jeżeli odmówię, to mnie powieszą. Jeśli będę walczył, to mam pozwolić, by przeciwnik mnie okaleczył, bo jeśli ja go zranię, to mnie połamią kołem. Same radosne alternatywy. A może zaoszczędzić wam kłopotów? Huknę głową o pień sosny i sam się obezwładnię.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

The Last Wish

„Tam między gałązkami coś tkwiło — coś sterczało odrębnego i obcego, choć niewyraźnego… i temu przyglądał się też mój kompan.
— Wróbel.
— Acha.
Był to wróbel. Wróbel wisiał na drucie. Powieszony. Z przechylonym łebkiem i rozwartym dzióbkiem. Wisiał na kawałku cienkiego drutu, zahaczonego o gałąź.
Szczególne. Powieszony ptak. Powieszony wróbel. Ta ekscentryczność krzyczała tutaj wielkim głosem i wskazywała na rękę ludzką, która wdarła się w gąszcz — ale kto? Kto powiesił, po co, jaki mógł być powód?… myślałem w gmatwaninie, w tym rozrośnięciu obfitującym w milion kombinacji, a trzęsąca jazda koleją, noc hucząca pociągiem, niewyspanie, powietrze, słońce, marsz tutaj z tym Fuksem i Jasia, matka, chryja z listem, moje „zamrażanie” starego, Roman, zresztą i kłopoty Fuksa z szefem w biurze (o których opowiadał), koleiny, grudy, obcasy, nogawki, kamyczki, liście, wszystko w ogóle przypadło naraz do tego wróbla, jak tłum na kolanach, a on zakrólował, ekscentryk… i królował w
tym zakątku.
— Kto by go mógł powiesić?
— Jakiś dzieciak.
— Nie. Za wysoko.
— Chodźmy.
Ale nie ruszał się. Wróbel wisiał. Ziemia była goła, ale miejscami nachodziła ją trawa krótka, rzadka, walało się tu sporo rzeczy, kawałek zgiętej blachy, patyk, drugi patyk,
tektura podarta, patyczek, był też żuk, mrówka, druga mrówka, robak nieznany, szczapa i tak dalej i dalej, aż ku zaroślom u korzeni krzaków — on przyglądał się temu, podobnie jak ja.
— Chodźmy. Ale jeszcze stał, patrzył, wróbel wisiał, ja stałem, patrzyłem. —
Chodźmy. — Chodźmy. Nie ruszaliśmy się jednak, może dlatego, że już za długo tu
staliśmy i upłynął moment stosowny do odejścia… a teraz to stawało się już cięższe, bardziej nieporęczne… my z tym wróblem, powieszonym w krzakach… i zamajaczyło mi się coś w rodzaju naruszenia proporcji, czy nietaktu, niestosowności z naszej strony…
byłem śpiący.
— No, w drogę! — powiedziałem i odeszliśmy… pozostawiając w krzakach wróbla, samego.”

Witold Gombrowicz książka Kosmos

Cosmos

O matce, O myślach, O odejściu, O ptakach

„Stary francuski ksiądz, który przebywał z nami jako jeniec, poprosił mnie, abym razem z nim po południu udał się do miasta. Chciał zobaczyć, jak się czują niemieccy duchowni i Niemcy, którym nie powiodła się ucieczka… Mimo że byliśmy przygotowani na najgorsze, to, co zobaczyliśmy, wstrząsnęło nami do tego stopnia, że nie da się tego wyrazić słowami. Kilka metrów od naszego obozu natknęliśmy się na widok, którego nie zapomnę do końca życia. Zabito kilkanaście niemieckich dziewcząt, które wcześniej zgwałcono. Kilka z nich powieszono za nogi i rozpruto im brzuchy. Koledzy już wcześniej mówili mi o podobnych rzeczach, ale nie chciałem wierzyć. Zatrzymaliśmy się i odmówiliśmy modlitwę.”

Jürgen Thorwald (1915–2006)

Wielka ucieczka (1951), ISBN 978-83-08-05853-4, Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o. 1995

„Do naszej wsi rosyjskie oddziały weszły 1 marca… Wszystkie domy zostały splądrowane, a kobiety – od najstarszej staruszki po dwunastoletnie dziewczynki, zgwałcone. Wszystkie, bez różnicy, przeszłyśmy to samo. Następnego dnia napotkałyśmy kilka młodych kobiet, które się powiesiły wraz ze swoimi dziećmi, ponieważ już nie mogły znieść tej męki. Byłyśmy tak przerażone i otępiałe, że już nawet nie mogłyśmy płakać i tylko myślałyśmy sobie: mają to już za sobą…”

Jürgen Thorwald (1915–2006)

Wielka ucieczka (1951), ISBN 978-83-08-05853-4, Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o. 1995

O kobietach, O dzieciach, O myślach, O pewności siebie

„Chciałbym wypić ten kieliszek za szybkie powieszenie wszystkich podsądnych.”

Andriej Wyszynski (1883–1954) prawnik i dyplomata radziecki

w 1946 na bankiecie w Norymberdze. Źródło: Wacław Radziwinowicz, Andriej Wyszynski. Inkwizytor Stalina, „Ale Historia” http://wyborcza.pl/alehistoria/7,121681,21533693,andriej-wyszynski-inkwizytor-stalina.html, wyborcza.pl, 27 marca 2017.

„Zająwszy Miasteczko, Kozacy wyrżnęli kogo mieli wyrżnąć, w cerkwi pomodlili się i podziękowali Panu Bogu za jeszcze jedno zwycięstwo, rozbili i splądrowali kramy i oberże, powiesili na wieży kościelnej starego katolickiego kapłana, wypili tyle gorzałki, ile któremu nakazywało pragnienie, po czym dopiero zaczęli się bawić. W Miasteczku kobiet było dużo, kobiet i dziewcząt, mężczyźni w większości wyginęli męską śmiercią, z bronią w ręku, podczas zaciętej, ale nieudanej obrony, starcy i chorzy dobrowolnie poszli w niewolę, licząc na miłosierdzie chrześcijańskie zwycięzców, ale wojna wojną, żadnego miłosierdzia nie było, krew lała się strumieniami, polska krew i żydowska.”

Kalman Segal książka Śmierć archiwariusza

Źródło: Śmierć archiwariusza, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1967, s. 22.

O śmierci, O kobietach, O mężczyznach, O Bogu