Cytaty o księżniczkach

Zbiór cytatów na temat księżniczka, kobiety, dzieci, czas.

Najlepsze cytaty o księżniczkach

„Piszę zawsze jako kobieta, nigdy jako księżniczka.”

Suad as-Sabah (1942)

Źródło: Tadeusz Pasierbiński, Monarchie świata. Poczet rodów królewskich i książęcych, Iskry, Warszawa 2002, ISBN 83-207-1705-1, s. 440.

„A na balkonie księżniczka i jej muchy…”

Grzegorz Halama (1970) polski aktor kabaretowy

Teksty z programów kabaretowych

Cytaty o księżniczkach

„Popatrzcie na mnie, w tej ślicznej bransoletce i diademie… Jestem pieprzoną księżniczką!”

Gerard Way (1977)

„Prezydent Kaczorowski to przemiły człowiek, jedna z najmilszych osób, jakie poznałam. Był wspaniale wychowany. Miał cudowne maniery. Wszystkie panie zawsze całował w rękę pochylając się przy tym z szacunkiem. Sprawiał, że każda kobieta w jego towarzystwie czuła się jak księżniczka. To był prawdziwy dżentelmen.”

Ryszard Kaczorowski (1919–2010) prezydent RP na Uchodźstwie

Autorka: Irena Anders, gazeta.pl http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,7773292,_Krysztalowy_czlowiek____prawdziwy_dzentelmen___Wspomnienia.html

O kobietach

„W osobie tej księżniczki wydają się łączyć wszelkiego rodzaju ambicje. Będzie ją pociągać wszystko, co może dodać blasku jej panowaniu. W imperium będą rozkwitać nauka i sztuka. Podejmie się realizacji projektów korzystnych dla gospodarki kraju. Księżniczka dołoży wszelkich starań, aby zreformować prawo. Lecz jej polityka będzie opierać się na makiawelizmie; i wcale nie będę zaskoczonym, jeśli na tym polu dorówna on królowi Prus. Największymi wadami jej charakteru wydają się być przebiegłość i fałsz; biada temu, kto zbytnio jej zaufa. Główną przeszkodą w urzeczywistnieniu jej ambicji mogą się okazać burzące spokój ducha romanse i miłostki. Ta pełna pasji księżniczka, na razie trzymana w szachu przez własny lęk i świadomość wewnętrznych problemów, z jakimi boryka się kraj, będzie nie do powstrzymania, kiedy uzna, że jej pozycja jest niezagrożona.”

Louis Auguste Le Tonnelier de Breteuil (1730–1807)

o Katarzynie II Wielkiej.
Źródło: Shelley Klein, Największe zbrodniarki w historii, tłum. Barbara Gutowska-Nowak, wyd. Muza SA, Warszawa, 2006, ISBN 83-7319-854-7, s. 74–75.

O sztuce, O zaufaniu, O historii, O charakterze

„Jeśli prezes PiS i PiS wróci do władzy, to prawdopodobnie większość narodu ucieknie na plaże Tunezji i Egiptu. W 2020 r. jak będzie rządził Kaczyński już mi się nie będzie chciało o jechać na te plaże. Kaczyński jest jak żebrak, który szuka księżniczki, żeby poprawić sobie wizerunek, tylko trzeba znaleźć tę księżniczkę.”

Stanisław Żelichowski (1944) polski leśnik i polityk

o wypowiedzi Jarosława Kaczyńskiego, w której zapowiadał, że w 2020 na plażach Egiptu i Tunezji będą miliony Polaków. <br class="br">Źródło: dziennik.pl http://www.dziennik.pl/polityka/article564134/Szef_PiS_byl_na_plazy_w_1966_roku.html, 7 marca 2010

„Aktor musi być trochę jak księżniczka, która cierpliwie czeka na królewicza, a czasem jak rycerz, który rusza na smoka.”

Katarzyna Herman (1971) polska aktorka

Źródło: „Gala” nr 41/2007, 8–14 października 2007

O czasie, O czekaniu

„Nie potrafię tego opisać. To była niesamowita radość. Zupełnie jak gdyby spełniło się moje marzenie z dzieciństwa. Kiedy miałam sześć lat, snułam fantazję, że jestem księżniczką – i to nie taką zwykłą, ale księżniczką z długimi blond lokami, która mieszka wśród chmur, a gdy zstępuje na ziemię, podróżuje na grzbiecie jednorożca. No i oczywiście przeżywa wielką miłość. Wszystko to znalazło się w „Gwiezdnym pyle”. Scenariusz był tak fantastyczny, tak dowcipny i pełen uroku, że nie zastanawiałam się nawet przez moment. Nie wspominam nawet o znakomitej obsadzie. Zagrać u boku Roberta De Niro i Michelle Pfeiffer? Chyba nikt by się nie wahał na moim miejscu. To była naprawdę łatwa decyzja.”

Claire Danes (1979) aktorka amerykańska

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Chcę być szczęśliwa. Claire Danes specjalnie dla Stopklatki, stopklatka. pl, 12 października 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=40861

O miłości, O podróżowaniu, O fantazji, O decyzjach

„Astarocie, Asmodeuszu, wy książęta miłości, zaklinam was, ofiarując wam część tego dziecka, byście zatroszczyli się o rzeczy, o które was upraszam, a mianowicie o to, abym zachowała względy króla i następcy tronu, abym cieszyła się szacunkiem książąt i księżniczek na dworze, aby król nie odmówił mi niczego, o co go poproszę, czy to dla moich krewnych, czy dla służby.”

Markiza de Montespan (1640–1707) metresa króla Francji Ludwika XIV

podczas składania ofiar z dzieci.
Źródło: Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2005, tłum. Monika Gajowa, ISBN 8389632241, s. 157.

O kobietach, O dzieciach, O świecie, O zachowaniu

„Każda kochana kobieta jest księżniczką w oczach tego, kto się o nią ubiega, i w swoich własnych.”

Karel Čapek (1890–1938) pisarz czeski

O kobietach, Kochać się

„Jako nastolatka marzyłam o tym, by zostać księżniczką i wyjść za mąż za księcia Karola. Przyznałam mu się do tego, gdy kiedyś się spotkaliśmy. Przykro mi, że się nam nie udało. Żartuję oczywiście. Mówiąc serio, pamiętam, że zawsze najbardziej zależało mi na tym, by mieć rodzinę. Zawód nie był ważny, wbrew pozorom nie pragnęłam wcale aż tak bardzo zostać aktorką. Tym bardziej że aktor, jak wiadomo, ciągle jest w podróży, ciągle pracuje i nie przywiązuje się do ludzi. Na szczęście zdążyłam się przekonać, że w rzeczywistości jest trochę inaczej. I bardzo się cieszę, że mam taką pracę. Chyba oszalałabym, siedząc w biurze przed komputerem przez 50 dni w roku. A o czym marzę teraz? Tak naprawdę o jednym: aby mieć więcej czasu dla swoich najbliższych. Tego mi najbardziej brakuje.”

Meryl Streep (1949) aktorka amerykańska

Źródło: wywiad, 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=59224

O szczęściu, O ludziach, O rodzinie, O rzeczywostości

„O wielka księżniczka krwi w pałacu, o piękna i wspaniała w koronie z piór (…) ludzie ciszą się słysząc jej głos; pani miłości, wielka w kochaniu, która sprawia radość panu obydwu krain.”

Nefertiti

hymn pochwalny na cześć królowej z Tell el-Amarna.
Źródło: Andrzej Donimirski, Niezwykłe kobiety w dziejach, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1988, ISBN 8320206782, s. 13.

O kobietach, O ludziach, Kochać się, Radość

„W pewnym sensie Henryk sprawdził się jako król. Wspierał uczonych, stworzył system wymiaru sprawiedliwości, który stał się podstawą dzisiejszych sądów królewskich i starał się utrzymać w Anglii pokój. Był jednak wyjątkowym rozpustnikiem i mówi się, że spłodził więcej nieślubnych dzieci niż jakikolwiek król angielski. Wkrótce po koronacji w 1100 roku poślubił Matyldę, pobożną córkę króla Szkocji Malcolma, która tak naprawdę chciała zostać zakonnicą. W tym samym czasie Henryk utrzymywał namiętny związek z walijską księżniczką o imieniu Nesta, która nie bez protestów przyjęła fakt, że utraciła łaski królewskie. Według Kronik anglosaskich Henryk odziedziczył również normańskie okrucieństwo. W 1125 roku wezwał do Winchesteru wszystkich, którzy mieli prawo bić w Anglii monety. Torturował zarówno winnych, jak i niewinnych. Była to kara za rozprowadzanie fałszywych monet. Osobiście zepchnął z murów zamku człowieka, który ośmielił się wystąpić przeciwko niemu, a następnie oślepił dwóch wnuków nieszczęśnika. Przez dwadzieścia osiem lat więził swojego brata Roberta i pozbawił go praw do tytułu książęcego.”

Henryk I Beauclerc (1068–1135) król Anglii

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 83-85763-058, s. 29–30.

O dzieciach, O pokoju, O sprawiedliwości, O karze

„Naszą główną intencją było, aby na przyznanych nam wyspach i lądach zamorskich, zarówno tych już odkrytych, jak i tych, które dopiero zostaną odkryte, wprowadzić naszą wiarę katolicką, wysyłając na te ziemie duchownych oraz inne mądre i bogobojne osoby, by gorliwie uczyli ich mieszkańców wiary i dobrych obyczajów; dlatego bardzo serdecznie proszę mojego Króla i Pana oraz nakazuję to mojej córce, księżniczce i jej mężowi, księciu, żeby ze wszystkich sił postępowali tak, aby nie dopuścić, by mieszkańcom wymienionych ziem oraz ziem, które w przyszłości zostaną zdobyte, działa się jakakolwiek krzywda osobista lub materialna. Czyńcie to, co konieczne, aby byli traktowani sprawiedliwie i humanitarnie, a jeśliby zostali w czymś skrzywdzeni, niech to zostanie naprawione.”

Izabela I Kastylijska (1451–1504) królowa Kastylii w latach 1474-1501

słowa zapisane w kodycylu na trzy dni przed śmiercią.
Źródło: Vittorio Messori, Czarne karty Kościoła, przeł. ks. Antoni Kajzerek, Księgarnia św. Jacka, Katowice 1998, s. 29, 30.

O śmierci, O wierze, O przyszłości, O krzywdzie

„Czy to już koniec?
– A chcesz, żeby był koniec?
Emma stanowczo potrząsa głową. Wpatruje się w usta ciotki, jakby mogły z nich wyjść nie tylko dźwięki, ale także książę i księżniczka. Bo nie trzeba wierzyć, że historie są prawdziwe, wystarczy, że są opowiadane.”

John Fowles (1926–2005) pisarz angielski

Hebanowa wieża

O historii

„Królowa wojna wtedy rządzi.
Księżniczka śmierć wszystko zamiata.
Wujek zło udaje dobrego, szczodrego.
Udaje, że kocha Jezusa nagiego.”

Andrzej Nowak (gitarzysta) (1959) polski gitarzysta

Cytaty z utworów grupy Złe Psy, Polska (urodziłem się w Polsce)
Źródło: utwór Kiedy ona mnie zobaczy

O śmierci, O wojnie, O złu, Kochać się

„Każda księżniczka marzy o cudownym księciu, ale rzadko takiego spotyka i z reguły poślubia mężczyznę, który nie ma nic wspólnego z bohaterami dziewczęcych marzeń.”

Luiza Habsburg-Lotaryńska (1870–1947)

Źródło: Eleanor Herman, Królowe i ich kochankowie. 900 lat intryg, namiętności i pasjonującej polityki, tłum. Barbara Tarnas, Wydawnictwo Jeden Świat, Warszawa 2007, ISBN 9788389632319, s. 26.

O świecie, O kochankach

„I znów księżniczka Anna spadła z konia.
To znak, że przybył nasz kolega Maj.
Pozieleniały włosy drzew
i wieczorami słychać śpiew,
i w zimnych draniach już cieplejsza krąży krew.”

Agnieszka Osiecka (1936–1997) polska poetka, autorka tekstów piosenek

Cytaty z tekstów literackich, Cytaty z wierszy i piosenek
Źródło: Kolega Maj

Koń

„Skłamałabym, mówiąc, że byłam grzecznym dzieckiem. To znaczy, w szkole zachowywałam się cicho i poprawnie. Ale poza szkołą… Lepiej nie mówić. Gdy bawiliśmy się z chłopakami w rycerzy i księżniczki, to ja oczywiście byłam rycerzem. Za nic nie chciałam udawać księżniczki! Miałam nawet plastikowy miecz i tarczę.”

Keira Knightley (1985) aktorka brytyjska

Źródło: wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=20992

O dzieciach, Chłopak

„Idź i powiedz tej niemiłej, niegrzecznej małej księżniczce, że znamy się wystarczająco długo i rozmawialiśmy w damskich toaletach, że powinna porzucić banalny królewski porządek, pojawić się tutaj i poprosić mnie osobiście… Powiedz jej, że zaśpiewam, jeżeli pierwsza ochrzci statek.”

Judy Garland (1922–1969) aktorka amerykańska

Go and tell that nasty, rude little princess that we've known each other for long enough and gabbed enough in ladies' rooms that she should skip the ho-hum royal routine and just pop over here and ask me herself… Tell her I'll sing if she christens a ship first. (ang.)
odpowiedź zirytowanej Garland na liścik od księżniczki Małgorzaty, który „rozkazywał” jej zaśpiewać na imprezie w 1965 roku.
Źródło: Theo Aronson, Princess Margaret. A Biography (1977)

„W produkcjach Disneya nie pojawia się afrykańska księżniczka.”

Angelina Jolie (1975) aktorka amerykańska

hipoteza, że filmy Walta Disneya dyskryminują czarnoskóre dzieci.

O dzieciach

„Car Piotr Wielki był jedną z najbardziej niezwykłych i wewnętrznie sprzecznych postaci w dziejach świata. Był władcą, którego nienasycona żądza wiedzy, nieposkromiona energia i zdolności techniczne oraz praktyczne, chociaż późno, wyciągnęły jednak Rosję ze średniowiecza, wprowadziły ją w nowożytność i zbliżyły do Europy. Ale był też absolutnym panem życia i śmierci swych poddanych, który nie omieszkał osobiście uczestniczyć w okrutnych torturach i egzekucjach. Potężnej postaci, silny jak niedźwiedź, wykazujący się niewyczerpaną krzepą w licznych wojnach, podróżach oraz nocnych pijatykach i ekscesach, lecz cierpiący na chorobę nerwową zbliżoną do epilepsji. Niepohamowane wybuchy bezgranicznej wściekłości łączyły się w jego naturze z psychologiczną wrażliwością i znajomością ludzi, jak i z tym, że potrafił być w naturalny sposób kumplem prostego żołnierza lub służącego. Ta wielorakość cechowała go także w stosunkach z kobietami. Umiał być równie dobrze chamski, jak rycerski. Sypiał z niezliczonymi kobietami, przeważnie tylko dla doraźnego zaspokojenia swej męskości, również i pod tym względem niebywałej. W dobieraniu sobie kochanek sięgał od księżniczek aż do prostytutek.”

Piotr I Wielki (1672–1725) car Rosji, cesarz, z dynastji Romanowów

O Piotrze I
Źródło: Wolfgang Kossak, Cudzołóstwo, tłum. Robert Stiller, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2002, ISBN 8311095159, s. 84.

O śmierci, O kobietach, O ludziach, O domu

„Wychowanie naszych córek wypływa z zasady, że powinny one być przede wszystkim dobrymi ludźmi, a dopiero potem księżniczkami. Powinny przyzwyczajać się do tego, że są traktowane tak jak inne dzieci, uczyć się obowiązkowości i w taki sam sposób traktować inne osoby, zarówno te na górze, jak i te na dole. Nigdy nie były przez nas wyróżniane.”

Karol Bernadotte (1861–1951)

Źródło: Je me souviens… Souvenirs d’une longue vie, Stock, 1936, cyt. za: Jean des Cars, Kobiety, które zawładnęły Europą. Najpotężniejsze królowe, op. cit., s. 279.

O kobietach, O dzieciach

„Gdy byłam dzieckiem, szach kojarzył mi się z niebieskim samolotem a niebie nad Isfahanem. – Popatrz, popatrz – wołały z podnieceniem moje koleżanki i potrząsały mną. – Tam w górze leci nasz cesarz! – Wytrzeszczonymi oczami przeszukiwałam widnokrąg. Z szachem kojarzyło mi się jeszcze tamto święto, jego wesele z księżniczką Fawzią, gdy całe miasto było oświetlone, a moja piastunka trzymała mnie za rękę. Sztuczne ognie i masy ludzi, którzy w szale radości fetowali parę cesarską… I naturalnie barany, które szlachtowano.”

Sorajja Esfandijari Bachtijari (1932–2001) księżniczka Iranu

Źródło: Ulrike Grunewald, Słynne rywalki, czyli gra o miłość, pieniądze i władzę, wyd. Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371836824, tłum. Roman Niedballa, s. 107–108.

O miłości, O pieniądzach, O dzieciach, O ludziach

„Na początku zgrupowania, drugiego stycznia, powiedzieliśmy sobie o kilku rzeczach. To tak jak w małżeństwie. Są dni fajne, ale są też i te „ciche”. Mówisz sobie, że to już tyle lat… Patrzysz, a tam fajna dziewczyna idzie. A zapominasz, że masz w domu księżniczkę. Z nami też tak trochę jest. Jeżeli jesteś dwa tygodnie czy miesiąc ze sobą, to niestety – przez ten miesiąc musisz się kochać. A są dni, że nie możesz na siebie już patrzeć, ale mimo wszystko następnego dnia znowu jesteś razem.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

Źródło: onet. pl http://sport.onet.pl/0,1274768,2115831,,wenta_przez_ten_miesiac_musisz_sie_kochac,wiadomosc.html

O małżeństwie, O domu, O sporcie, O zapominaniu

„Szczęśliwy przewoźniku krów! Nie śnisz o sławie i nie układasz wierszy na cześć królewskich zaślubin. I cóż cię obchodzą żeniący się królowie i księżniczki burgundzkie? Nie znasz innych margerytek prócz tych, które łąka kwietniowa daje do skubania twoim krowom. A ja, poeta, jestem wygwizdany, dygocę z zimna, winien jestem dwanaście solidów, a podeszwa mego buta tak jest przezroczysta, że mógłbyś jej używać zamiast szybki w twej latarni. Dziękuję ci, przewoźniku krów! Chatka twoja daje ukojenie memu oku, pozwala mi zapomnieć o Paryżu.”

Pierre Gringore (1475–1539)

Wypowiedzi z powieści Victora Hugo, Katedra Marii Panny w Paryżu
Źródło: s. 64.

O butach

„Nie udawaj
Myślę, że wiesz
Jestem cholernie cenna
I piekielna
Jestem pieprzoną księżniczką
Mogę powiedzieć, że też mnie lubisz
I wiesz, że mam rację.”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

Don’t pretend
I think you know
I’m damn precious
And hell yeah
I’m the mother fucking princess
I can tell you like me too
And you know I’m right. (ang.)
Źródło: utwór Girlfriend

O myślach, O myśleniu

„Pochodzę z rodziny aktorskiej. Mój dziadek to Stanisław Łapiński. Moja matka występowała pod panieńskim nazwiskiem Krystyna Łapińska. Wychowywałem się za kulisami, zadebiutowałem w wieku 16 lat w „Księżniczce na ziarnku grochu”, w dziecięcej obsadzie pracowników Teatru im. Jaracza w Łodzi. Jako najstarszy grałem starego króla. Niedługo później wystąpiłem u boku dziadka na prawdziwej scenie w „Interesie przede wszystkim” Mirbeau. On grał bezwzględnego kapitalistę, ja – epizod ogrodniczka. Myślałem o medycynie czy polonistyce, jednak papiery złożyłem do łódzkiej szkoły teatralnej. Kiedy ją skończyłem, dziadek pozwolił mi używać nazwiska Łapiński dla zachowania ciągłości pokoleniowej w zawodzie.”

Jerzy Łapiński (1940) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 15 lipca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zlre.htm

O zachowaniu, O matce, O myślach, O wieku

„Mój mąż nie przywiązuje wagi do dóbr materialnych, żyjemy skromnie. Moja aktualna sytuacja nie wykracza ponad standard życia, które wiodłam w Warszawie. Ważne dla mnie jest to, by tworzyć swój świat, czuć się potrzebną i realizować się zawodowo. Nie jestem i nie będę księżniczką zamkniętą w złotym zamku.”

Renata Gabryjelska (1972) modelka i aktorka polska

Źródło: Wywiad, 2004 http://uroda.onet.pl/plotki/wywiady/renata-gabryjelska,3,4973354,artykul.html

O świecie

„W tym czasie wielki książę, szczególnie gdy wieczorami podpił sobie, co zdarzało mu się co dzień, powziął wyraźną skłonność do księżniczki kurlandzkiej. Nie odstępował jej na krok, rozmawiał wyłącznie z nią; nie zachowywał przy tym żadnej dyskrecji, nie licząc się ani z obecnością moją, ani innych, tak że poczułam się urażona i dotknięta w miłości własnej, widząc jak przedkładał ponad mnie tę małą pokrakę. (…) Do oczu napłynęły mi łzy i poszłam spać. Zaledwie zasnęłam, gdy przyszedł wielki książę, aby się również położyć. Był tak pijany, że nie wiedział, co robi, i zaczął opowiadać mi o niezwykłych zaletach swojej ślicznotki. Udałam, że mocno śpię, aby go zmusić wreszcie do milczenia. On jednak podniósł głos, aby mnie obudzić, widząc zaś, że nie daje znaku życia, dwa czy trzy razy dość mocno trącił mnie w bok pięścią, aż wreszcie, pomstując na mój mocny sen, odwrócił się i zasnął. Po tych kuksańcach wiele tej nocy płakałam…”

Piotr III Romanow (1728–1762) car Rosji

Wypowiedzi Katarzyny II
Źródło: Ludwik Stomma, Tadeusz Dominik, Kobiet czar…, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, Warszawa 2000, ISBN 8371631537, s. 180–181.

O kobietach, O snach, O czasie, O płaczu

„Powiedz królowej Anglii, żem umarła wierna mojej religii, jak prawdziwa katoliczka, prawdziwa Szkotka i prawdziwa księżniczka. Niech Bóg ma zmiłowanie dla tych, którzy zażądali mojej głowy. A synowi mojemu przekaż, że nigdym nie uczyniła niczego, co mogłoby mu przynieść krzywdę i że nigdy nie wyrzekłam się mojej władzy.”

Maria I Stuart (1542–1587) królowa Szkocji

do swojego hofmistrza Melvila, wypowiedziane o godzinie ósmej dnia 8 lutego 1587.
Źródło: Curt Riess, Procesy, op. cit., s. 92.

O Bogu, O religii

„Wiedziałaś, że cały wieczór będziesz księżniczką, a ja Twoim sługą.”

Magdalena Miecznicka (1977)

Kobieta taka jak Ty

„Powieść kobieca kojarzy się przede wszystkim z romansem, wielką miłością, czasami zdradą, ewentualnie z marzeniami o księciu z bajki lub o Kopciuszku, który zamienia się w ponętną księżniczkę. To oczywiście stereotypy, bo bywają w twórczości skierowanej do pań i inne, mniej konwencjonalne tematy. Z pewnością jednak, kiedy słyszymy hasło „powieść kobieca”, nie myślimy o morderstwie, oszustwie, przekrętach finansowych czy mafijnych porachunkach. Tego typu tematyka kojarzona jest raczej z powieściami kryminalnymi, których projektowanym odbiorcą bywa często mężczyzna. Pomijam w tym miejscu fakt, że powieści dla kobiet piszą również mężczyźni (casus Janusza L. Wiśniewskiego czy Macieja Przepiery), a królową kryminałów obwołano Joannę Chmielewską (Polska) i Agatę Christie”

Bernadetta Darska (1978) polska literaturoznawczyni i krytyczka literacka

świat
Źródło: Kobieco, kryminalnie, kameralnie. O powieściach Ireny Matuszkiewicz, „Dekada Literacka” 2008, nr 1 (227)

O kobietach, O mężczyznach, O świecie, O zdradzie

„Jakże smutna księżniczka… Cóż księżniczkę tak boli?
Wstrzymywane westchnienia płyną z ust mimo woli,
Co straciły swą barwę, których uśmiech już zbladł.
Siedzi smutna księżniczka na swym krześle złoconym,
W oniemiałych klawiszach pochowały się tony,
Zapomniany w wazonie rozsypuje się kwiat.”

Rubén Darío (1867–1916)

Źródło: Sonatina (początek), tłum. Janusz Strasburger, cyt. za: Tomasz Pindel, Leksykon hispanofantastyczny: #1 Rubén Darío http://katedra.nast.pl/artykul/5133/Leksykon-hispanofantastyczny-1/ [udostępniony 6 października 2010] – katedra.nast.pl

O uśmiechu, O Kwiatach

„Miałam na początku takie szczęście lub nieszczęście, że w większości filmów byłam obsadzana w rolach księżniczek. No i jak to księżniczki – są to zazwyczaj cukierkowe postacie, których zadaniem jest oczarować widza swoją urodą i delikatnością. Zatem rola o niewielkim zakresie warsztatu aktorskiego. Ale po 2–3 latach grania w dubbingu zaczęto mi dawać postacie charakterystyczne. Jedna z takich moich ulubionych postaci to Helga z serialu Hej, Arnold! emitowanym przez Canal Plus. Grałam tam kilkunastoletnią dziewczynkę o bardzo chrapliwym głosie, bardzo krzykliwą, taką małą złośnicę. Przyznam się, że jest to jedna z takich postaci, która dała mi pole do aktorskiego popisu. Helga to bardzo barwna postać o różnych odcieniach: raz wścieka się i piekli, a innym razem jest słodka jak miód, raz nienawidzi i robi przykrość każdej napotkanej osobie a raz jest aniołem zakochanym w swym koledze z klasy. Taka rola to naprawdę sama przyjemność i satysfakcja.”

Olga Bończyk (1968) polska aktorka i wokalistka

Źródło: Wywiad, wrzesień 2005 http://www.dubbing.pl/wywiady/bonczykolga/

O nieszczęściu, O szczęściu, O przyjemności, O aniołach

„Nie wierzę w żaby, w które zaklęto księżniczki. Ale w księżniczki, w których mieszkają żaby, już tak.”

Gaba Kulka (1979) polska wokalistka, pianistka i kompozytorka

Źródło: „Zwierciadło”, 2/1960, luty 2010

„Kościół propagował w średniowieczu ideę świętości. Najkrótsza do niej droga wiodła poprzez karierę duchowną, gdyż zdecydowana większość średniowiecznych świętych rekrutowała się spośród duchowieństwa. Czasami tylko pojawiała się między nimi jakaś księżniczka, która przedkładała własną cnotę nad obowiązek zapewnienia mężowi dynastycznego potomstwa.”

Jerzy Jankowski (1887–1941)

Monarsze sekrety

„Cokolwiek się zdarzy – powiedziała sobie – jedna rzecz wszakże się nie zmieni. Choćbym była księżniczką w łachmanach, jednakże i wtedy potrafię zachować swą godność książęcą. Łatwo być księżniczką, gdy jest się odzianą w złociste szaty, ale znacznie większy triumf – pozostać nią nawet wtedy, gdy nikt o tym nie wie.”

Frances Hodgson Burnett Mała księżniczka

Mała księżniczka
Źródło: Ram Dass

O zachowaniu

„Kronikarze wspominają o obłędzie Mieszka II, Bolesława Śmiałego, Władysława legnickiego i Janusza mazowieckiego. Pewne cechy schizofreniczne wykazywali także Bolesław Rogatka, zwany czasem Dziwacznym, oraz Jan II żagański zwany Szalonym. Pierwsze objawy schizofrenii występują zwykle pomiędzy piętnastym a czterdziestym rokiem życia i mogło zdarzyć się, iż książęta i księżniczki piastowskie, wobec skróconej wówczas przeżywalności, umierali wcześniej, przed pojawieniem się pierwszych objawów chorobowych.”

Jerzy Jankowski (1887–1941)

Monarsze sekrety

O czasie

„W tym samym czasie, gdy Avatar zarabia pieniądze na całym świecie, ma miejsce coś, co dziwnie przypomina jego fabułę. Górzyste tereny indyjskiego stanu Orissa, zamieszkane przez lud Dongria Kondh, zostały sprzedane koncernom wydobywczym, które planują eksploatację tamtejszych ogromnych zasobów boksytu (wartych co najmniej 4 bln dolarów). W odpowiedzi na ten projekt wybuchła maoistowska (naksalicka) zbrojna rebelia. (…) W Orissie nie ma szlachetnie urodzonych księżniczek czekających, aż biali bohaterowie je uwiodą i pomogą ich ludowi. Są tylko maoiści organizujący głodujących chłopów. (…)
Ci sami ludzie, którzy z przyjemnością oglądają Avatara i podziwiają zbuntowanych tubylców, wedle wszelkiego prawdopodobieństwa ze zgrozą odwróciliby się od naksalitów, odrzucając ich jako zbrodniczych terrorystów. Prawdziwym awatarem jest więc sam Avatar”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

film zastępujący rzeczywistość.
Źródło: Powrót dzikich, „New Statesman”, tłum. „Forum”, 15 marca 2010.

O pieniądzach, O ludziach, O przyjemności, O rzeczywostości

„Z pomocy korzystam tylko w sprawach związanych z pracą. Gdy kręcę film, z reguły jest przy mnie moja asystentka. W pozostałych sytuacjach – nie! Nie otaczam się służącymi, choć pewnie jako bajkowa księżniczka, powinnam. Mam za to wielu współpracowników.”

Claire Danes (1979) aktorka amerykańska

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Chcę być szczęśliwa. Claire Danes specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 12 października 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=40861

O pomocy