Cytaty na temat chłód

Zbiór cytatów na temat chłód, nie żyje, życie, oko.

Cytaty na temat chłód

„Najtragiczniejszą postawą na dłuższą metę nie jest postawa obojętności. Krańcowo tragiczna w sensie negatywnym jest apatia, twardość, chłód, które nie dopuszczają tragedii.”

Rollo May (1909–1994) amerykański psycholog i psychoterapeuta

Miłośc i wola

Sens

„Nie mam ciebie, nie mam nic, tylko teksty,
które w mym notesie ciągle gryzą się jak wściekłe psy,
od szaleństwa ciut-ciut, w mózgu chłód i brud,
a serce trzęsie się jak epileptyk.”

Taco Hemingway (1990) polski raper, znany też jako FV, albo Fifi

Trójkąt warszawski
Źródło: utwór Mięso

O psie, O szaleństwie, Serce

„Szukam cię w nocy ciemnej,
W taki mrok,
W taki chłód”

Stanisław Grochowiak (1934–1976) polski poeta, dramatopisarz i publicysta

Źródło: Tęsknię za tobą jesiennie...

„W małżeństwie istnieje pewien chłód… no, może nie chłód, ale naturalna obojętność i, spowodowana codziennością, niższa temperatura pewnej kategorii uczuć.”

Zofia Gerlach (1930)

O małżeństwie, O emocjach, O obojętności

„Ponieważ większość ludzi łączy pożądanie seksualne z pojęciem miłości, łatwo dochodzą do błędnego mniemania, że się kochają, kiedy pożądają się fizycznie. Jeżeli to nie miłość pobudza pragnienie fizycznego zespolenia, jeżeli miłość fizyczna nie jest równocześnie miłością braterską, nigdy nie prowadzi do związku, który by nie miał charakteru orgiastycznego i nie był przemijający.
Pociąg seksualny tworzy na krótko złudzenie związku, a jednak bez miłości „związek” ten pozostawia obcych równie daleko od siebie, jak byli przedtem – zdarza się niekiedy, że zaczynają się siebie wstydzić lub nawet nienawidzić; kiedy znikają złudzenia, dwoje ludzi zaczyna odczuwać wobec siebie chłód i obcość jeszcze wyraźniej niż uprzednio. Czułość nie jest bynajmniej, jak to utrzymywał Freud, sublimacją instynktu seksualnego; jest bezpośrednim wynikiem braterskiej miłości i istnieje zarówno w fizycznej, jak i w niefizycznej formie miłości.”

Erich Fromm książka O sztuce miłości

O sztuce miłości

O miłości, O ludziach, O charakterze, Kochać się

„Zrozumżeż raz nareszcie, że wierzący, że katolik może się skarżyć na podejście, na chłód, na niezrozumienie ze strony swego biskupa, ale nigdy na żaden jego postępek. Wnosić skargę przeciwko postępkowi, przeciwko postępkowi biskupa, to rzecz bardzo niebezpieczna, wyzywająca!”

Tadeusz Breza (1905–1970)

Postać: mec. Campilli
Urząd (1960)
Źródło: s. 98

„Wiem, wiem na pewno, że tylko z miłości dwojga ludzi płynie siła miłości do ludzkiego świata. (…) Noc wigilijna, zimno i ciemno za oknem. Światło i ciepło w nas, świątecznie. Jednak i tej świątecznej nocy wiemy, że miłość nie jest świętem. Jest pracą. Jest też bólem, strachem, gniewem, żalem, zgryzotą. Nie chcemy unikać tych ciężarów, bo to ciemność pozwala istnieć światłu, chłód – ciepłu, rozpacz – szczęściu. Już teraz, tutaj, wiem: „Miłość jest nieśmiertelna, to tylko życie trwa zbyt krótko.””

Jacek Kuroń (1934–2004) polski historyk, pisarz, polityk, działacz społeczny i polityczny

Źródło: Anna Bikont, Joanna Szczęsna, Przeżyć śmierć Gajki, „Gazeta Wyborcza”, 9 marca 2011

O miłości, O życiu, O śmierci, O ludziach

„Tam słońca żar okrutny, śmierć w parnej atmosferze,
Tu cień i wody szum, i chłód, i spokój dziczy;
Nieukojonym drżeniem bambusów drżące pierze,
Tysiąca ptaków śpiew, samotność, las dziewiczy.”

Castro Alves (1847–1871) brazylijski poeta, abolicjonista i republikanin, uważany za jednego z najważniejszych poetów brazylijskich …

Źródło: Immensis orbibus anguis

O śmierci, O ptakach, O samotności

„Ddżysto, wilgnie i perliście,
Chłodem wieje rytmu rytm,
Kropelkami słone liście
Układają wilgny hymn.
Zaróżowia się poświata,
Ścieląc łany u swych stóp.
Latem płacze koniec lata,
Deszcz kropelkom kopie grób.”

Aleksander Szumański (1931)

Źródło: Deszcz w: Wiersze (1998)

O płaczu

„Któregoś dnia zatrzymałem się na moment w maleńkiej miejscowości, której nazwy nawet nie pamiętam, i wstąpiłem do białego kościółka przy drodze. Wewnątrz pachniało chłodem, było ciemno i tak pusto, jak być powinno z mojego punktu wiary, z którego można rozmawiać z Bogiem tylko w cztery oczy.”

Waldemar Łysiak (1944) polski pisarz i publicysta

Wyspy bezludne

O Bogu, O wierze

„Erotyk na chwilę –
Gorączka i chłód,
Sukcesy niczyje,
Oddanie i bunt.

Ocean zamroczeń,
Jak płonąć? Jak żyć?
Gdy giną emocje,
Nie boli już nic…

Erotyk na chwilę –
Smak zwycięstw i klęsk,
I taniec na linie,
Niepokój i stres.

Niełatwe to życie,
Lecz muszę w nim tkwić.
Czy milczę, czy krzyczę –
Nie boli już nic…”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

Źródło: piosenka Erotyk na chwilę z repertuaru Krzysztofa Krawczyka

O życiu, O sukcesie, O tańcu

„Z miłością jest jak z masłem. Od czasu do czasu trochę chłodu utrzymuje ją w świeżości.”

Marcel Achard (1899–1974) francuski dramatopisarz

O czasie

„Bywało, że wracam z dalekiej
wyprawy, znajdując słowo szukane —
na progu. Dziwne są losu karty!
Gdy gwiazda, która w przepaść spada
jest tą jedyną w smutnym kraju,
pełnym wyniosłego chłodu.”

Marzena Broda (1965) polska pisarka, poetka i dramaturg

Źródło:

O losie, O gwiazdach

„Na każdym szczycie jest tylko światło, chłód i samotność.”

Jerzy Drobnik (1894–1974)

O samotności, O świetle

„Wieczór. Robotnicy wychodzą z fabryk i zakładów, niknąc gdzieś w przestrzeni. Chłód zgniłych liści powoli zagarnia wszystko. Przed nami znów rozgrywa się wielka lub całkiem nieistotna tajemnica życia – powoli przenikając wszystko.”

Konrad Stachnio (1980)

początek opowiadania.
Źródło: Dryf

O tajemnicy

„Serce ludzkie bywa czasem tak zgłodniałe, że rzuca się nawet na kamienie, nie czując ich martwoty i chłodu.”

Feliks Chwalibóg (1866–1930)

O czasie, Serce

„Sądzę, że każdy z nich bardziej troszczy się o brata niż o siebie. Interesy brata uważają za ważniejsze niż własne. Bardziej też przeżywają krzywdy, których doznaje brat. I własne są w stanie wybaczyć, a brata – nie. To jest politycznie szkodliwe, bo traci się profesjonalny chłód. (…) To jest wewnętrzny mechanizm, który nie może być podany jako racjonalny powód. Jedna z najistotniejszych przesłanek, których używają przy podejmowaniu decyzji – czyli właśnie dobro brata – nie może być podana publicznie jako wyjaśnienie. Ani współpracownikom, ani przeciwnikom, ani obserwatorom.”

Ludwik Dorn (1954) polityk polski

o braciach Kaczyńskich.
Źródło: Agnieszka Kublik, Cel, pal kaczka dwugłowa, „Gazeta Wyborcza”, 23 marca 2010.

O decyzjach

„„Państwo może wychowywać dziecko”, „Rodzina nie jest czynnikiem koniecznym w wychowaniu” itd., itd. Jakież bluźnierstwa, cóż za kretynizm. To zimno, ten chłód bijące dziś coraz bardziej od ludzi, to zdrętwienie, to wynik obumierania ciepłoty, miłości i miękkości. Ludzie bez matek i ojców, ludzie jak cięte kwiaty.”

Andrzej Bobkowski (1913–1961) polski pisarz i przedsiębiorca emigracyjny

8 maja 1943.
Szkice piórkiem

O dzieciach, O ludziach, O rodzinie, O matce

„Cała Margot! (…) Dystans, chłód i niedowiarstwo. Ulubione hobby: mieć wątpliwości. Ulubiona lektura: Kubuś Fatalista. Ulubiony kolor: tęcza. Ulubiony nastrój: lekki niepokój.”

Hanna Kowalewska (1960)

Letnia Akademia Uczuć: Anna i wodorosty
Źródło: s. 19

O kolorach, O nastroju

„Ciągle wiatr w oczy z całym brudem cały miszmasz tego świata
Lecieć z wiatrem w tym kierunku to atak którego nie odeprzesz od tak
Pakt z diabłem na co dzień w twoim miejskim grodzie
W chłodzie jakbyś żył w mieście wykutym w lodzie
Szron na brodzie ubrany w zestaw z nike'a przychodzień
To weź się podziel, bo brak chłodu to bodziec
To wiedz, bo to tylko zostaje
Full kapitał ty i najem nie dają naj bajer
W kraju gdzie byle frajer sprawia, że rak toczy
Społeczeństwo któremu wiatr w oczy.”

Ramona 23 (1981)

Źródło: Wiatr w oczy

„A ponieważ Żydzi ciągle się boją – myśli Moliwda – a to pana, a to Kozaka, a to niesprawiedliwości, głodu i chłodu, przez co żyją w wielkiej niepewności, to Jakub staje się dla nich wybawieniem. Brak lęku jest niczym aureola – można się w niej grzać, można zapewnić trochę ciepła małej, zziębniętej, wystraszonej duszy.”

Olga Tokarczuk książka Księgi Jakubowe

Księgi Jakubowe

O głodzie, O duszy, O myślach, O myśleniu

„Wtedy wstał czarny, mroczny, zły Śiwa i stworzył Głupotę.
Uniosła się ona z Ziemi, ogromna i szpetna. Bezbarwne włosy wielkimi kosmami opadały na jej ramiona i plecy a oczy jej były ślepe. Patrzyła na słońce – i nie widziała słońca. Patrzyła w gwiazdy – i nie widziała gwiazd.
Wokół niej kwitły kwiaty a ona nie odczuwała ich woni. Kiedy palące promienie słońca padały na jej ciało – nie kryła się w cieniu rozłożystych drzew. A kiedy od chłodu drżały jej wszystkie członki – nie chodziła wygrzewać się na słońcu.
(…) A wokół unosił się okropny fetor, słychać było jęki, lała się krew.”

Włas Doroszewicz (1865–1922)

Тогда поднялся чёрный, мрачный, злой Шиву и создал Глупость. Она поднялась от земли, огромная и безобразная. Бесцветные волосы космами падали по её плечам, и глаза её были слепы. Она смотрела на солнце – и не видела солнца. Смотрела на звёзды – и не видела звёзд. Кругом цвели цветы, и она не слышала их аромата. Когда знойные лучи солнца жгли её тело, – она не пряталась в тень широколиственных деревьев. И когда от холода дрожали её члены, – она не шла греться на солнце. (...) А кругом подымался смрад, раздавались стоны, лилась кровь. (ros.) Źródło: legenda O pochodzeniu głupoty http://wiersze.wikia.com/index.php?title=O_pochodzeniu_głupoty&useskin=monobook

O głupocie, O Kwiatach, O słońcu

„Serca gwiazd – twardy lód.
Pod żarem schowany szklany chłód.
Serca gwiazd – twardy lód,
Pod złotym morzem ognia,
Lęk się czai, tak jak zbrodnia
Serca gwiazd – diament, szron,
Świeć gwiazdo samotna, blask swój chroń,
Chroń swój chłód – dobrze wiesz,
Że miłość znaczy śmierć.”

Jonasz Kofta (1942–1988) polski poeta, dramaturg, satyryk, i piosenkarz

Źródło: Serca gwiazd

O miłości, O śmierci, Serce

„Zanussi daje olbrzymią swobodę twórczą na planie. Mogę powiedzieć, że jeśli chodzi o kształt plastyczny jego filmów, jestem ich autorem. W jego filmach bardziej chodzi o spór idei niż o psychologię czy anegdotę. Taka decyzja jest równoznaczna z wyborem specyficznego widza. Zanussi przyznaje, że interesuje go „jego” widz, wierzy, że taki widz istnieje. [Istotnie] jest rodzaj widowni, którą dopiero takie filmy są w stanie poruszyć. Gdyby ktoś zapytał, jaki wpływ na moją pracę ma pozorny chłód Zanussiego – odpowiem: żaden. Ja po prostu też wierzę w to kino. Zanussi widzi świat bardzo precyzyjnie, tak jak on jest zbudowany. Wszystkie jego filmy działy się w rzeczywistości bardzo konkretnej, równocześnie w każdym z tych filmów istniały elementy wkraczające w inny wymiar. Moim zadaniem był wybór takiego sposobu obrazowania, aby ten wymiar dodatkowy podkreślić.”

Sławomir Idziak (1945) polski operator filmowy

Z doświadczeń operatora
Źródło: „Kino” 6/1986

O świecie, O rzeczywostości, O decyzjach

„Życie owiewa wiatru chłodem
I fakty w prosty warkocz splata,
W każdy dzień nowy wchodzę co dzień
jak w nowy tom historii świata.”

Andrzej Braun (1923–2008)

Źródło: Mój trud codzienny, „Życie Literackie” 1951, nr 6 (15 kwietnia), s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14097

O życiu, O historii

„Niczym swobodna jestem wiklina
Lub na gałęzi mata ptaszyna,
Co latem śpiewa.
A w zimie łzami oczy zalewam
I drżę jak z liści odarte drzewa,
Gdy chłód zagości.
Lecz nie ma we mnie jadu ni złości,
………………………………………….
Nie mam pod słońcem żadnej własności.
Że jutro będzie lepiej, nadzieja −
To moje święto.”

Rutebeuf

Źródło: liryka starofrancuska, cyt. za: Jerzy Adamski, Historia literatury francuskiej. Zarys, Wrocław 1989, s. 17, tłum. J. Adamski.

O nadziei, O historii, O literaturze, O śpiewie

„Prawe znaki promiennej przejrzystości, kiść roześmianych księżyców krąży
w zachwycającym tańcu wolnej od fałszu pustki i ożywczego chłodu świetlistości (…)”

Ogjen Trinlej Dordże (1985) dominicki poeta

Źródło: Melodyjna pieśń zwycięskiej bitwy z marami, hfhrpol.waw.pl http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/raport.php?raport_id=138

O tańcu

„My, Szwedzi, jesteśmy chyba tacy zahartowani i twardzi dzięki surowym warunkom naturalnym, w których żyjemy. Co jeszcze? Opanowanie i chłód emocjonalny; rzadko kiedy tracimy głowę i wpadamy w panikę. Jesteśmy rozsądnym narodem, który rzadko kieruje się emocjami.”

Bent Hamer (1956)

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28120

„Chłodem jej miłość mnie truła,
choć ciało było życzliwe.”

Jeremi Przybora (1915–2004) polski aktor, satyryk, poeta, piosenkarz

Źródło: Moja dziewuszka nie ma serduszka, muz. Jerzy Wasowski, wyk. Wiesław Gołas

O miłości

„Ona zda się wonią kwiatu nie wąchaną,
Skarbem niedotkniętym narzędziem roboczym,
Gałązką skalaną ręką niezłamaną,
Świeżutkim miodem i chłodem przeuroczym.

Żaden mąż świata niewart czaru kobiecości,
Nieskazitelnej jej urody i wartości,
Póki męskim ideałem się nie mieni –
A czyż znajdzie kto takiego na tej ziemi?”

Kalidasa

Źródło: Abhijñānaśākuntalam 2.10

„A gdyby Piotra gród był gdzieś nad Czarnym Morzem,
I gdyby kiedyś car nad Bosfor przedarł się,
Żyć można by bez trwóg, bez smutku i być może
I chłód by z oczu znikł i los nam sprzyjał też.”

Aleksander Kuszner (1936)

Źródło: ***, tłum. Elżbieta Zechenter-Spławińska i Zofia Dziechciaruk, „Dekada Literacka” nr 9/10 (155/156), 1999

O losie

„Szanuję każdą architekturę, od chłodu Miesa van der Rohe po majaki Gaudiego.”

Oscar Niemeyer (1907–2012) architekt brazylijski

Źródło: Barnabas Calder, Casa das Canoas w: Mark Irving: 1001 budynków, które musisz zobaczyć, Publicat, Poznań 2010, ISBN 9788324595310, s. 494.

„Księżyc, śnieg, rosa już mnie nie uleczy,
I wszelkie inne, chłód niosące rzeczy,
Już nie uleczą mnie i nie ukoją,
Aż sen najwyższy przyjdzie z ciszą swoją,
Aż czas zaniknie w każdym swym okresie,
Aż przeznaczenie jarzmo bogów zniesie
I, by nasycić wszelką mą podnietę,
Da mi na usta i Lotus i Lethę,
Aż mnie pogrąży całą w mroków łożu
I w wiekuistem, niezmożonem morzu.”

Algernon Charles Swinburne (1837–1909) pisarz angielski

Źródło: Anaktorya, tłum. Jan Kasprowicz w: Poeci angielscy. Wybór poezyi (1907)

O Bogu, O snach, O czasie

„Zdradliwe związki doprowadziły ją w końcu do aberracji płynącej z pustki. Pustki ciała, chłodu duszy. „Oni polują na okruchy mojej sławy – zwierzała się przyjaciółce. – To ich pociąga. Chcą iść do łóżka z moim nazwiskiem, ale sami angażują się jedynie na poziomie własnego pępka”.”

Joanna Rawik (1934)

Ptak smutnego stulecia
Źródło: rozdział 13

O duszy

„Jedyną osobą, która odczuwała chłód w promieniu wielu mil, była panna Frostbite, asystentka podróżującego magika. Stała na wystawie od trzech dni, zamknięta w bryle lodu, i, jak mówili ludzie, nie oddychała, nie jadła i nie mówiła. Uważałem, że pozbawienie kobiety tego ostatniego przywileju było szczególnym okrucieństwem.”

Ray Bradbury (1920–2012) amerykański pisarz

Ilustrowany człowiek i inne opowiadania (2003)

O kobietach, O ludziach

„biegnę zataczając się
czuję zimny oddech twój
biegnę i dogania mnie?
pocałunków twoich chłód”

Grzegorz Ciechowski (1957–2001) polski muzyk rockowy

Z utworów
Źródło: Zawsze ty (klatka)

O pocałunku

„Dwaj pracownicy Nowej Drogi przyglądali się leżącej u ich stóp rzeczy, która wymiotowała, trzęsła się i robiła pod siebie, obejmując ramionami ciało, jakby chciała się osłonić przed wywołującym gwałtowne drgawki chłodem.
– Co to jest? – spytał jeden z nich.
– To jest człowiek – odpowiedziała Donna.
– Substancja A?
Pokiwała głową.
– Wyżarła mu mózg. Jeszcze jeden przegrany.
– Łatwo jest wygrać – powiedziała do nich.”

Philip Kindred Dick książka Przez ciemne zwierciadło

Wygrać każdy potrafi.
Przez ciemne zwierciadło (1973)

„Największą chorobą duszy jest jej chłód.”

Alexis de Tocqueville książka Dawny ustrój i rewolucja

Dawny ustrój i rewolucja
Źródło: „Przekrój”, Wydania 27–39, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 2000.

O duszy

„Jesień to czas rozkładu, myśli Malin. Cały świat jest zgniły, czeka, aż otoczy go chłód zimy. Równocześnie barwy jesieni to barwy ognia, ale to zimny ogień, który potrafią kochać tylko zimnokrwiste zwierzęta, tylko one potrafią się nim cieszyć. W pięknie jesieni, w płomieniach liści kryje się jedynie obietnica, że wszystko będzie jeszcze gorzej.”

Mons Kallentoft książka Jesienna sonata

Jesienna sonata

O świecie, O myślach, O zimie, O czasie

„Piaf wypowiadała się na scenie gwałtownie, wszystkimi wibracjami swojego ciała, potęgą głosu, sublimacją zmysłów, tańcem miłości na wulkanach. Może była w stanie przeżywać miłosną ekstazę jedynie na scenie? Przy każdym kolejnym mężczyźnie usiłowała walczyć z chłodem, jaki ją wypełniał, co nie pozwalało jej być partnerką egzaltowaną. Ponadto – czy mogłaby się manifestować tak dziko gorąca, tak cudownie czuła na scenie, gdyby swoje niesamowite pragnienia wyrażała gdzie indziej?”

Joanna Rawik (1934)

Ptak smutnego stulecia
Źródło: rozdział 13

O tańcu

„Przyszłaś do mnie wtedy,
Z pierwszymi chłodu powiewy,
Kiedy jęczał płot szczeblami,
Chochlik biegał koło bramy.

I rozgrzałaś mnie
W półjawie, w półśnie;
Panią byłaś ty, a ja byłem – pan…”

Janka Kupała (1882–1942) białoruski poeta i pisarz

Ты прыйшла ка мне тады, Як зьвінелі халады, Як стагнаў яловы плот, Хохлік бегаў ля варот. I сагрэла ты мяне Ў палуцьме, у палусьне; Паня ты была, я – пан… (białorus.) Źródło: wiersz Długooczekiwana http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Długooczekiwana&useskin=monobook, 1909