Cytaty na temat szyk

Zbiór cytatów na temat szyk, nasi, mienie, nikt.

Cytaty na temat szyk

„Ludzkość gnębi obecnie bardzo poważny problem: brak skrystalizowanej wizji przyszłości. Gdy pojawia się pustka, człowiek gotów jest zaakceptować cokolwiek, co ją wypełni. Bardzo wygodnie jest znaleźć sobie jakiegoś przeciwnika, którego można obwiniać na wszystkie nasze niepowodzenia. Łatwiej przecież uznać, że to wróg nam psuje szyki, niż przyjąć do wiadomości, że to my sami jesteśmy leniwi i nieporadni. Tak tworzy się bardzo uproszczony obraz świata, w którym przeprowadzony jest ostry podział na swoich i obcych – z zaznaczeniem, że to ci obcy są odpowiedzialni za wszystko złe, co się dzieje.”

István Szabó (1938) węgierski reżyser i scenarzysta

Źródło: wywiad, 2001 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=5367

O problemach, O przyszłości, Niepowodzenie, Obraz

„Nie po raz pierwszy w historii ludzkości różne imperia, religie czy ideologie pretendują do hegemonii. I za każdym razem mieszają im szyki ludzie i narody, które bronią ze wszystkich sił swoich ideałów. Ostatni raz był to generał de Gaulle, dzięki obecności swojej myśli i czynu.”

William Abitbol (1949–2016) francuski polityk

Źródło: Jacek Bartyzel, William ABITBOL, legitymizm.org http://www.legitymizm.org/spw-william-abitbol

O ludziach, O religii, O historii, O myślach

„Kiepsko radziłem sobie w wojsku, pozostając przez trzy lata niedorzecznie wysokim szeregowym. Byłem dobrym żołnierzem, szczególnie dobrym strzelcem, ale nikt nie pomyślał by mnie awansować. Nauczyłem się wszystkich figur tanecznych musztry w zwartym szyku. Nikt w wojsku nie potrafił tańczyć w szeregu lepiej ode mnie. Jeżeli wybuchnie trzecia wojna światowa jestem dostatecznie żwawy, by znowu zatańczyć.”

Kurt Vonnegut (1922–2007) amerykański pisarz i publicysta

Źródło: Niedziela Palmowa

O wojnie

„Od dawna jestem oczarowana elegancją i szykiem lat 20. i 30.”

Ada Fijał (1976)

Źródło: Świat w barwach „Retro”!, barwyszczescia.pl http://www.barwyszczescia.pl/3940/swiat-w-barwach-retro.html

O świecie

„Człowiek rodzi się aktorem, tak jak rodzi się księciem. Nie gra się po to, żeby zarabiać na życie. Gra się po to, żeby kłamać, żeby siebie okłamywać, żeby można było być tym, kim nie można być, ponieważ ma się dosyć bycia tym, kim się jest. Gra się dobrych, bo jest się złym, świętych, bo jest się podłym, morderców, bo jest się kłamcą z urodzenia. Gra się, aby się nie znać, i gra się, ponieważ zna się siebie za dobrze. Gra się, bo kocha się prawdę, i gra się, ponieważ nienawidzi się prawdy. Gra się, bo zwariowałoby się, nie grając. To nie moje! Ale jest w tym styl, i szyk i dużo racji.”

Piotr Fronczewski (1946) aktor polski

Źródło: Dariusz Domański, Aktor o stu twarzach, „Przekrój” nr 13, 26 marca 1995.

O życiu, O grach, Kochać się

„To było bardzo dziwne, że niektórzy żydowscy chłopcy i dziewczęta widząc wielkiego wroga z całym jego uzbrojeniem byli jednak radośni i weseli. Dlaczego? Wiedzieliśmy, że nasz koniec już nadszedł. Wiedzieliśmy już wcześniej, że nas pokonają ale wiedzieliśmy też, że oni zapłacą wysoką cenę za nasze życie. Rzeczywiście tak się stało. To trudne do opisania i znajdzie się pewnie wielu, którzy nie uwierzą w to ale kiedy Niemcy (hebr. גרמנים, Germanim) podeszli blisko, znaleźli się u stóp naszej mocno obsadzonej placówki i minęli nas w szyku i kiedy my wtedy rzuciliśmy bomby i granaty ręczne i kiedy zobaczyliśmy niemiecką krew przelewającą się po ulicach Warszawy po tym jak tak wiele żydowskiej krwi i łez wcześniej popłynęło ulicami Warszawy poczuliśmy w sobie wielką radość i już nie było ważne co się stanie następnego dnia. Była wśród nas wielka radość, wśród żydowskich bojowników. Nagle stał się cud, oto wielcy niemieccy „bohaterowie” wycofali się w ogromnej panice w obliczu żydowskich granatów i bomb. Godzinę później zauważyliśmy jak niemiecki oficer zachęcał żołnierzy do wyjścia do walki i przyniesienia rannych. Nikt z nich się nie ruszył i zostawili swoich rannych, którym później my odebraliśmy broń.(…) Mieliśmy wielu towarzyszy po stronie aryjskiej i Icchak Cukierman był wśród nich. Ich głównym zajęciem w pierwszych dniach były dodatkowe dostawy broni i rzeczywiście po wielu staraniach udało się to osiągnąć.”

Cywia Lubetkin (1914–1978)

Źródło: Film Fighters in the Warsaw Ghetto z Archiwum Yad Vashem, Zeznanie Cywii Lubetkin na procesie Adolfa Eichmanna w Jerozolimie, 3 maja 1961 https://www.youtube.com/watch?v=pin_H8rcfPQ

O życiu, O walce, Radość

„PiS nie zmierza bowiem do przywrócenia konstytucyjnej równowagi pomiędzy trzema władzami, lecz wręcz przeciwnie – próbuje tę równowagę wbrew konstytucji zakłócić, a właściwie nawet więcej: kompletnie zniszczyć.(…) Sądy i sędziowie nie mają niczego strzec (zwłaszcza konstytucyjnej aksjologii, którą PiS od samego początku kontestuje), mają być tylko współwykonawcą polityki nazwanej eufemistycznie „dobrą zmianą”. To wprawdzie wbrew istocie władzy sądowniczej, ale i na to znajdzie się rada. Trzeba tak skonstruować system nominacji i awansów sędziowskich, by zależały one całkowicie od władzy wykonawczej i żeby sędziowie znali swoje miejsce w szyku. Na tym w gruncie rzeczy polega istota pomysłów władzy na skład i kompetencje Krajowej Rady Sądownictwa i wynikające stąd konsekwencje.”

Jerzy Zajadło (1954) Polski naukowiec

Źródło: (Nie)Jaki Trump http://wyborcza.pl/7,75968,21365397,nie-jaki-trump.html#BoxGWImg, wyborcza. pl, 12 lutego 2017.

O zmianach

„Piękność niewiasty i serca mądrości,
rycerzy w szyku i ich zbroje lśniące,
śpiew słodki ptaków, dyskurs o miłości,
dumne okręty przez morza płynące (…)
ma pani gasi swoją nadobnością (…),
przewyższa innych swą wielką mądrością.”

Guido Cavalcanti (1258–1300)

Źródło: Biltà di donna e di saccente core, tłum. Monika Woźniak

O mądrości, O ptakach, Serce

„Bądźmy szczerzy… zwycięstwo Polaków byłoby tutaj sensacją. Rosjanie pokazali nam jak gdyby nasze miejsce w szyku!”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

O zwycięstwie

„Pod moim bezpośrednim dowództwem było 49 bombowców horyzontalnych. Mniej więcej 500 metrów z prawej i trochę poniżej mojego samolotu leciało 40 samolotów torpedowych. W tej samej odległości z lewej, ale o 200 metrów nade mnę leciało 51 bombowców nurkujących. 43 myśliwce osłaniały formację. Trzy pierwsze grupy dowodzone były przez kapitanów Muratę, Takahashi i Itaya. Lecieliśmy przez gęste chmury rozciągające się na wysokości 2000 metrów, czasem ponad nimi. Dzień wstawał i obłoki pod nami poczęły stopniowo rozjaśniać się, gdy na wschodzie pojawiło się błyszczące słońce. Otworzyłem owiewkę kokpitu i popatrzyłem na wielki szyk samolotów. Ich skrzydła lśniły w jasnym, porannym świetle słonecznym. Szybkościomierz wskazywał 125 węzłów – pomagał nam wiatr popychający nas z tyłu. O 7.00 wyliczyłem, że powinniśmy osiągnąć Oahu w niespełna godzinę, jednak lecąc ponad chmurami nie widzieliśmy powierzchni morza, nie mieliśmy też możliwości sprawdzenia, na ile wiatr zniósł nas z kursu. Włączyłem antenę kierunkową, nastawiając ją na radiostację Honolulu i wkrótce złapałem jakąś lekką muzykę. Obracając antenę odnalazłem dokładny kierunek, z którego nadchodziła emisja i skorygowałem nasz kurs o pięć stopni. Nastawiając precyzerem radioodbiornik usłyszałem razem z muzyką coś, co wydawało mi się komunikatem meteo. Wstrzymując oddech pokręciłem gałką i wsłuchiwałem się w głos. I wtedy usłyszałem po raz drugi: „Przeciętne częściowe zachmurzenie, z chmurami przeważnie nad górami. Podstawa chmur 3500 stóp. Widzialność dobra. Wiatr północny, 10 węzłów.””

Mitsuo Fuchida (1902–1976)

To była pierwsza i nie ostatnia chwila mej nieopisywalnej radości tego dnia. Warunki były wymarzone do ataku powietrznego, a zwłaszcza naszego.
ciąg dalszy powojennych wspomnień Fuchidy na temat jego udziału w nalocie na Pearl Harbor.
Źródło: Z. Flisowski, Burza nad Pacyfikiem cz. 1, s. 97–98

O czasie, O odległości, O słońcu

„Nie pan mnie będzie uczył, młody człowieku, jak się wykonuje niewykonalne rozkazy! Zameldować generałowi: Wykonam uderzenie w szyku konnym!”

Kazimierz Mastalerz (1894–1939)

generał Skotnicki nakazał płk. Mastalerzowi osłonę wycofujących się z Chojnic baonów i zatrzymanie przeciwnika aż do nocy. Mastalerz dysponował wówczas jedynie dwoma szwadronami, nie stanowiącymi przeszkody dla zmotoryzowanej dywizji piechoty. Pułkownik zdecydował się zameldować Skotnickiemu, że dwoma szwadronami konnymi wykona przeciwuderzenie na posuwające się od Chojnic jednostki niemieckie. Porucznik Cydzik, który miał przekazać rozkaz sądził, że się przesłyszał. Powtórzył więc, że natarcie odbędzie się w szyku pieszym. Wówczas tymi słowami odezwał się do niego Mastalerz.
Źródło: Marian Romeyko, Wspomnienia o Wieniawie i rzymskich czasach.