Cytaty na temat prywatny

Zbiór cytatów na temat prywatny, publiczny, nasi, mienie.

Cytaty na temat prywatny

„Ja, Tadeusz Kościuszko, przysięgam w obliczu Boga całemu Narodowi Polskiemu, iż powierzonej mi władzy na niczyj prywatny ucisk nie użyję, lecz jedynie dla obrony całości granic, odzyskania samowładności Narodu i ugruntowania powszechnej wolności używać będę.”

Tadeusz Kościuszko (1746–1817) polski i amerykański generał

O Bogu, O wolności

„Nie jestem nacjonalistą i nic nie mam przeciwko różnym mniejszościom narodowym, ale w chwilach ekstremalnych przypomina mi się scena z Chińczykiem (z filmu „Upadek”). Gdy dotknęła nas rodzinna tragedia, akt zgonu sporządzał medyk pochodzenia arabskiego. Nie dość, że był na bakier z polską ortografią (zamiast „aorta zstępująca” napisał „stepująca”), to jeszcze zaczął bezczelnie wciskać nam usługi jakiejś firmy pogrzebowej motywując to tym, że „zaoszczędzimy pieniądze”. Każde dziecko wie, że w grę nie wchodziło nasze dobro, lecz jego prywatny interes. Michael Douglas wziąłby do ręki baseballowy kij i powiedziałby: Żyjesz w moim kraju, więc naucz się łaskawie mojego języka, a z racji swojego zawodu miej przyzwoitość nie zarabiać na czyimś nieszczęściu. Następnie wskazałby mu drzwi i grzecznie zasugerował, że gdy kij wejdzie w bezpośrednie spotkanie III stopnia z nabiałem pana doktora, nie tylko zobaczy on Allaha, ale powie Ach! i sam zacznie stepować.”

Michael Douglas (1944) amerykański aktor i producent filmowy

Źródło: Tomasz Beksiński, felieton The Michael Douglas syndrome, „Tylko Rock” nr 1 (89), styczeń 1999

O pieniądzach, O dzieciach

„Nie jestem nacjonalistą i nic nie mam przeciwko różnym mniejszościom narodowym, ale w chwilach ekstremalnych przypomina mi się scena z Chińczykiem (z filmu Upadek). Gdy dotknęła nas rodzinna tragedia, akt zgonu sporządzał medyk pochodzenia arabskiego. Nie dość, że był na bakier z polską ortografią (zamiast „aorta zstępująca” napisał „stepująca”), to jeszcze zaczął bezczelnie wciskać nam usługi jakiejś firmy pogrzebowej motywując to tym, że „zaoszczędzimy pieniądze”. Każde dziecko wie, że w grę nie wchodziło nasze dobro, lecz jego prywatny interes. Michael Douglas wziąłby do ręki baseballowy kij i powiedziałby: Żyjesz w moim kraju, więc naucz się łaskawie mojego języka, a z racji swojego zawodu miej przyzwoitość nie zarabiać na czyimś nieszczęściu. Następnie wskazałby mu drzwi i grzecznie zasugerował, że gdy kij wejdzie w bezpośrednie spotkanie III stopnia z nabiałem pana doktora, nie tylko zobaczy on Allaha, ale powie Ach! i sam zacznie stepować.”

Tomasz Beksiński (1958–1999) polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy, tłumacz

Źródło: felieton The Michael Douglas syndrome, „Tylko Rock” nr 1 (89), styczeń 1999.

O pieniądzach, O dzieciach

„Aby osoba, grupa lub społeczeństwo mogły zasłużyć na miano „nowoczesnych”, nie muszą nic wielkiego czynić. Żadnych strategicznych przegrupowań, żadnych nowych twarzy, obejdzie się też bez mitycznych „inwestycji”. Dla stworzenia nowoczesnego państwa wystarczy, że jego elity amputują sobie jedną niedużą wajchę, jeden malutki, ale kluczowy dla funkcjonowania społeczeństwa dynks. Ta zbędna wajcha służyła dawniej do przełączania zachowania z trybu „publiczny” do trybu „prywatny” i nazywała się WSTYD. Poczucie wstydu było tak silnym bodźcem formującym, że w sferze publicznej ludzie pragnęli wyglądać lepiej, przyzwoiciej i mądrzej niż we własnej chałupie. To się skończyło gdzieś pod koniec dwudziestego stulecia, wraz z konkluzją, że skoro wstyd jest uczuciem przykrym i ograniczającym, to trzeba go odgórnie znieść. Zadanie zlikwidowania tych nienowoczesnych umysłowych ograniczeń powierzono psychologii. Psychologia to najmniej wstydliwa ze wszystkich gałęzi filozofii. Rozpustna i pozbawiona zahamowań nauka nieścisła. Pod hasłem „precz z hipokryzją” przystąpiono do walki z zakłamaną, udawaną przyzwoitością na pokaz. Z pruderią umysłową. Człowiek pozbawiony hamulców stał się pozytywnym bohaterem i wzorem do naśladowania.”

Anna M. Nowakowska (1960)

Źródło: Wyciekło http://annanowakowska.blog.pl/2015/06/18/wycieklo/, „Tygodnik Ciechanowski”, 16 czerwca 2015

O ludziach, O zachowaniu, O emocjach, O nauce

„Ja jestem jednoosobową fabryką spreparowanych życiorysów, kłamcą lustracyjnym i medialnym, dlatego, że uważam, że mój świat, moja prywatność, moja mama, mój brat, moja dziewczyna, mój chłopak, ktokolwiek jest mój, to jest mój bardzo prywatny secret garden i do niego nie wpuszczam.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: Powiedz tylko marzenie, Radio Zet

O świecie, Chłopak

„Siedzimy w kuchni przy oknie, spoglądamy na ulicę, na widoczne w dali góry, na siedzibę nadleśnictwa. Mogę dostrzec dolinę. W niektóre popołudnia ma siny kolor, wyobrażam sobie wtedy, że za nią znajduje się Acapulco oraz woda i góry, zwłaszcza kiedy jest intensywnie czerwony kolor słońca. Muszę jeszcze posprzątać w domu, zmyć naczynia, zrobić zakupy i wypisać na tabliczkach napisy: „Nie palić”, „Nie rozpalać ognia”, „Teren prywatny.””

Anaïs Nin (1903–1977) pisarka francuska

o związku i życiu w Kalifornii z o kilkadziesiąt lat młodszym leśnikiem, Rupertem Polem.

O kolorach, O domu, O wodzie

„Mało robi się filmów, w których można wchodzić w głębię siebie. To jest taka bolączka polskich aktorów. Wszystko jest z przypadku, wszystko jest na szybko. A tak naprawdę na nic nie poświęca się odpowiedniej ilości czasu. I to jest mój prywatny ból, że jednak czegoś brakuje w tym kraju.”

Łukasz Simlat (1977) polski aktor

Źródło: Podróż w głąb siebie http://film.wp.pl/id,39575,name,Lukasz-Simlat,osoba_wywiady.html?T%5Bpage%5D=2

O bólu, O czasie

„Dlaczego minister Sikorski tak bezpardonowo atakuje Kobylańskiego? Nie będę wchodził w jego życiorys prywatny czy polityczny (kiedy był w PiS, atakował PO, teraz musi zachowywać się odwrotnie). Jak sądzę, w sprawie Kobylańskiego odpowiedź jest prosta. Wiceministrem spraw zagranicznych jest Ryszard Schnepf, zajadły przeciwnik Jana Kobylańskiego. To on, razem z byłym ambasadorem w Urugwaju, obecnie spikerem Polsatu Jarosławem Gugałą, twierdzą, że USOPAŁ tworzy grupka przekupionych przez Jana Kobylańskiego osób. Jeśli tak, to co na obydwu zjazdach USOPAŁ robił pan Kurzac z liczną grupą osób, prezes polskiej organizacji Iuventus z Brazylii, liczącej kilka tysięcy polonusów (w tym roku Iuventus obchodzi 150-lecie istnienia). Dodam, że pan Kurzac jest sekretarzem generalnym USOPAŁ. Cóż, jeszcze niedawno w podobny sposób jak Jana Kobylańskiego odsądzano od czci prezesa Polonii Amerykańskiej śp. pana Edwarda Moskala, a teraz się go odznacza i wspomina z łezką w oku jako prawdziwego patriotę polskiego, który nie pozwolił Żydom amerykańskim bezkarnie oskarżać Polaków o antysemityzm.”

Czesław Ryszka (1946) polski dziennikarz i pisarz katolicki, poseł na Sejm i senator

Źródło: Minister dzieli Polonię, naszdziennik.pl, 25 lutego 2008 http://www.naszdziennik.pl/print.php?dat=20080225&id=po41.txt&typ=po

„Trzeba rozgonić TVP 1 i 2, zabrać im całkowicie możliwość dawania reklam, przywrócić pełny abonament, zatrudnić nie więcej niż 300 osób. I trzeba puszczać poważne dyskusje, świetne sztuki, czytać doskonałe książki i niech słucha, kto potrafi. A komu się nie podoba, niech się przełączy na kanał prywatny i ogląda te trywialne reklamy od rana do nocy.”

Jacek Hołówka (1943)

Źródło: wywiad Aleksandry Klich Dzikość serca na targowisku próżności, „Gazeta Wyborcza”, 26 stycznia 2010.

O książkach, O czytaniu

„Na płótna mnie nie stać, więc na niewielkich tekturkach maluję panienki, czasem muszle albo pejzaż jakiś… Kiedyś szukałem zmarszczek poporodowych i żylaków, teraz urody niedotykalnej. Chociaż jeszcze parę lat temu, gdy rozpętała się burza wokół aborcji, diabli mnie wzięli, że znowu ktoś czepia się kobiet, i namalowałem dwa cykle, które na prywatny użytek nazywam 'Gołe pupy i biskupy.”

Zbylut Grzywacz (1939–2004)

To były ostatnie moje obrazy, które angażowały się w jakąś sprawę. <br class="br">Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_grzywacz_zbylut

O kobietach, O czasie, Obraz

„Okazało się, że kiedy dług prywatny rośnie bez umiaru, to gospodarka też się załamuje, a w dodatku część długów prywatnych staje się długiem publicznym. A poza tym, kiedy wybucha kryzys, wpływy budżetowe maleją, więc deficyty rosną.”

Marek Belka (1952) polski ekonomista, polityk, premier rządu

Źródło: polityka.pl, 24 czerwca 2010 http://www.polityka.pl/rynek/ekonomia/1506638,2,wywiad-z-markiem-belka-nowym-prezesem-nbp.read

„Literatura żywi się tą samą padliną co ja, więc nasze robaki tylko by się pomordowały walcząc o zdobycz. Mnie jest potrzebny własny prywatny trup, i to jeszcze żywy.”

Alan Sillitoe (1928–2010) pisarz angielski

Gawędziarz

O literaturze

„W modelu neoliberalnym kapitał napływa tylko do obszarów gwarantujących szybki zwrot inwestycji. Dlatego w Polsce powstało wiele prywatnych uczelni humanistycznych, lecz nie utworzono żadnego prywatnego wydziału chemii lub biotechnologii; podobnie jak nie powstał żaden prywatny szpital oferujący leczenie onkologiczne, choć nie brakuje klinik stomatologicznych i ortopedycznych. Kosztowne i nierentowne kierunki kształcenia czy leczenia nadal finansowane są ze środków publicznych.”

Edwin Bendyk (1965) polski publicysta

Źródło: Fałszywa alternatywa, 2009 r.

„Choć wczesne lata swej dorosłości poświęciłem życiu publicznemu, nigdy nie odpowiadało to moim życzeniom; tęskniłem – co, jestem pewny, często zdarza się i panu – za spokojem i niezależnością, które posiada jedynie człowiek prywatny, a teraz, gdy mam lat 40, to pragnienie stało się silniejsze niż kiedykolwiek. Ponadto wie pan, że przebywając w Waszyngtonie pani Pierce była niezwykle delikatnego zdrowia. Obawiam się, że teraz sprawa przedstawia się jeszcze gorzej. Obowiązki, które nałożyłaby na nią owa zmiana, same w sobie prawdopodobnie najważniejszy argument przeciwko opuszczeniu naszego spokojnego domu dla stanowiska w Waszyngtonie.”

Franklin Pierce (1804–1869) prezydent USA

odmawiając prezydentowi Polkowi, który zaproponował mu stanowisko prokuratora generalnego w 1842.
Źródło: John B. Roberts II, Ranking pierwszych dam, Wydawnictwo Amber, Warszawa 2004, ISBN 8324115668, tłum. Agnieszka Weseli, s. 92.

O domu, O zmianach, O dorosłości

„Jedyny prywatny tygodnik na 32 miliony ludzi, który, mimo cenzury miałby szansę zaznaczyć jakoś, że są w tym kraju niemarksiści, którzy coś myślą i robią, stał się dzięki maniakalnemu skupieniu na sprawach reformy Kościoła, czymś niemal dywersyjnym wobec prymasa i rozbijającym zainteresowanie katolicyzmem u wielu laickich środowisk, mania reform (…) Sumienia ludzi są tu codziennie gwałcone, co dzień, na wszystkich zebraniach, w szkole, w pracy głosić trzeba marksistowskie kłamstwa, a „Tygodnik” jakby drukowany na bezludnej wyspie, zajmuje się synodem czy soborem oraz drażnieniem prymasa.”

Stefan Kisielewski (1911–1991) polski publicysta, działacz polityczny, kompozytor

Stefan Kisielewski o niewykorzystanej roli liberalizacji przez „Tygodnik Powszechny”.
Źródło: Dzienniki

O ludziach, O kłamstwie, O myślach, O myśleniu

„Syriza zrobi niezbędne reformy. Potrzebuje ich zarówno sektor publiczny, jak i prywatny. Zdobyliśmy takie poparcie dlatego, że nikt nie wierzy już w rządy Nowej Demokracji i PASOK-u. Przez lata nie zrobili nic dla tego kraju, więc dlaczego teraz miałoby się to zmienić?”

Rena Dourou (1974)

Źródło: Łukasz Pałka, „To Angela Merkel niszczy strefę euro”. Posłanka greckiej Syrizy rozmawia z Money.pl, money.pl, 17 czerwca 2012 http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/to;angela;merkel;niszczy;strefe;euro;poslanka;greckiej;syrizy;rozmawia;z;money;pl,150,0,1106838.html

O demokracji

„Boga nie można po prostu ograniczyć do sfery ludzkiej prywatności, ale również w życiu publicznym musi być On uważany za wartość najwyższą. Chciałbym jednak bardzo stanowczo podkreślić, że w żadnej mierze nie wyklucza to tolerancji i przestrzeni dla ateistów, i że nie może mieć nic wspólnego z przymusem wierzenia. Sprawy winny przybrać jedynie – i to pod pewnymi względami – odwrotny porządek niż to obecnie zaczyna mieć miejsce, kiedy to ateizm zaczyna urastać do rangi fundamentalnego dogmatu publicznego, a wiara jest tolerowana jako prywatny pogląd; tym samym – i ostatecznie – nie będąc w swej istocie tolerowana.”

Benedykt XVI (1927) papież

wypowiedź z międzynarodowej konferencji „Chrześcijanie wobec Europy”, 28–29 kwietnia 1979.
Źródło: Wykłady bawarskie z lat 1963–2004, przeł. Andrzej Czarnocki, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 2009, s. 187, 188.

O Bogu, O wierze

„Przyznam szczerze, że nie czułabym się dobrze, dzieląc się swoją prywatnością. To jest teren, na który nie wpuszczam obcych. Czasem zastanawiam się, czy nie wywiesić tabliczki: Uwaga! Teren prywatny!”

Sylwia Grzeszczak (1989) polska piosenkarka

Źródło: Sylwia Grzeszczak. Kobieta, która uwielbia pamperki!, „Życie na Gorąco” nr 30, 25 lipca 2013, s. 58.

O życiu, O kobietach, O czasie

„To jest Jurka Owsiaka prywatny, że tak powiem, odjazd. Ma do tego prawo. Udało mu się z małej rzeczy zrobić dużą.”

Muniek Staszczyk (1963) polski muzyk rockowy

o Woodstocku.
Źródło: Jerzy Owsiak, Jan Skaradziński, Przystanek Woodstock. Historia najpiękniejszego festiwalu świata, Warszawa 2010

O historii

„Kolekcje budować można w różnoraki sposób. Można ją tworzyć przeznaczając na nią pieniądz publiczny lub prywatny, bądź korporacyjny, albo w sposób mieszany, hybrydowy. Można oprzeć ją na wypożyczeniach, wzajemnych wypożyczeniach, depozytach, na różnorakich umowach z twórcami, kolekcjonerami, sponsorami, mecenasami. Coś wtedy jednak trzeba mieć w zamian, choćby atrakcyjne miejsce wystawiennicze, dobry zespół pracujący nad pokazywaniem kolekcji, jej upowszechnianiem, trzeba stworzyć obietnicę, iż kolekcja taka będzie żyła, będzie oglądana, dyskutowana, konfrontowana etc. Kolekcję trzeba jednak tworzyć koniecznie jeśli myślimy o poważnym miejscu sztuki. Wystawy można robić wszędzie, choćby na dworcu czy lotnisku; kolekcja zakotwicza samo pojęcie sztuki w jej materialnym wymiarze w jakimś TU. Wiemy, że TU właśnie dokona się nasze spotkanie z dziełem sztuki.”

Jaromir Jedliński (1955)

Źródło: Krzysztof Cichoń, Po co budować nową Łódź? Rozmowa z Jaromirem Jedlińskim http://www.obieg.pl/rozmowy/15797, obieg.pl, 24 stycznia 2010.

O pieniądzach, O myślach, O myśleniu

„Ludzie często mnie pytają, jak wymyśliłem imiona moich bohaterów. Garfielda ochrzciłem tak po moim dziadku. Jon Arbuckle wziął się ze starej reklamówki kawy. Imię Odie to mój prywatny żart. Wybrałem je, ponieważ kojarzyło mi się z głupotą. Zanim zacząłem rysować Garfielda, dorabiałem sobie jako wolny strzelec w branży reklamowej, i jedną z takich fuch była radiowa reklama pewnego salonu samochodowego. Występował w niej Odie, wioskowy głupek. Spodobało mi się to imię, więc wykorzystałem je ponownie. Po co zmieniać coś, co jest dobre, nawet jeśli jest głupie?”

James Robert Davis (1945) amerykański rysownik

Źródło: Jim Davis, Mark Acey, Scott Nickel, Brett Koth, Thomas Howard, Odie bez smyczy! Garfield wypuszcza psa, tłum. Zuzanna Naczyńska, Wydawnictwo Egmont Polska, Warszawa 2007, ISBN 9788323784982, s. 9.

O ludziach, O głupocie

„Przyszło powiadomienie z powiatu, że możemy otworzyć kuźnię, którą żeśwa w ramach likwidacji gromadzkiego kapitalizmu parę lat temu nazad zamknęli. Rzecz jasna, nie w starej sanacyjnej formie, ino jako postępowy kowalski punkt usługowy. Prywatny. Sprawa była pilna, bo to i konie z zacofanej siły pociągowej, która pożerała nasz system agrarny, przekształciły się w postępowy artykuł eksportowy: dewizową koninę.”

Jerzy Ofierski (1926–2007) aktor, pisarz, dziennikarz polski

Źródło: Leworęczny kowal z książki Za Kierdziołkową miedzą

O książkach, O sile, O koniach

„Nie powierzono mi funkcji dlatego, że jestem gejem, ale dlatego, że jestem szczery i respektowano mój prywatny wybór. Mogłem ukrywać swoją orientację albo z nią walczyć, ale powiedziałem sobie, że jeśli chcę być uczciwy w polityce, muszę być uczciwy także wobec siebie i zaakceptować to, kim jestem.”

Xavier Bettel (1973)

Źródło: Premier gej wziął ślub, „Angora” nr 22 (1302), 31 maja 2015, s. 75.

O ślubie

„Ten, kto ma władzę, ma ją czasowo. W tym miejscu bardzo dziękujemy politykom upominającym się o sprawiedliwość i godność człowieka. Politykom, którzy pochylają się nad rodziną, młodzieżą, nad bezrobotnymi. Dziękujemy tym, którzy chcą rozwiązać problemy, chcą, by w Polsce rzeczywiście wszystkim żyło się lepiej, nie tylko pewnym grupom. Dziękujemy tym politykom, dla których polityka to służba dobru wspólnemu, Ojczyźnie, naszej ojcowiźnie. Dla których polityka to troska o człowieka i Naród, który jest suwerenem. Polityk jest sługą suwerena, czyli Narodu. Polityk to nie jest ktoś, kto traktuje Ojczyznę i Naród jak prywatny folwark bez odpowiedzialności. Polityka to sztuka rządzenia, czyli służby ludziom, a nie urządzania siebie i ludzi z własnej grupy.”

Tadeusz Rydzyk (1945) polski duchowny katolicki, publicysta

Źródło: Niech Polska będzie piękna, naszdziennik.pl, 23 kwietnia 2012 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20120423&typ=po&id=po03.txt

O ludziach, O młodzieży, O rodzinie, O sprawiedliwości

„Kto przeprowadził rewolucję internetową i biotechnologiczną? Rząd, nie sektor prywatny.”

Joseph E. Stiglitz (1943) ekonomista amerykański, noblista

Źródło: gospodarka.gazeta.pl, 20 stycznia 2007 http://gospodarka.gazeta.pl/gospodarka/1,52981,3862752.html

„Zwalczanie etyki narodowej ze stanowiska chrześcijańskiego nie dowodzi wcale głębokiego zrozumienia zasad chrześcijańskich i mocnego do nich przywiązania, lecz tylko brak narodowego poczucia, a częstokroć i logiki. W stosunku do cudzoziemca, dajmy na to do Niemca lub Moskala, etyka chrześcijańska tyle mnie obowiązuje, ile idzie o stosunek prywatny, o stosunek człowieka do człowieka, tam wszakże, gdzie obaj występujemy jako przedstawiciele i obrońcy spraw swych narodów, jedynie mnie obowiązuje etyka narodowa. W stosunkach osobistych nie wolno mi go krzywdzić równie dobrze, jak gdyby był moim rodakiem, bo w tych stosunkach etyka nasza, etyka chrześcijańska, nie uznaje różnic narodowych. Ale nawet zabić go mam obowiązek w walce za ojczyznę.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

Źródło: Podstawy polityki polskiej (drukowane w „Przeglądzie Wszechpolskim” w 1905, a następnie w trzecim wydaniu Myśli nowoczesnego Polaka, 1907)

O myślach, O zrozumieniu, O walce, O ojczyźnie

„Wykupię sobie złoty pakiet w prywatnej przychodni, dzieci poślę do prywatnej szkoły, bo rejonowa jest okropna, nie wsiądę do publicznej komunikacji, tylko do własnego auta, i na emeryturę też sobie odłożę sam. To jest ułuda, to nie działa. Bo ten pachnący prywatny szpital, gdy stanie się coś poważnego, to i tak zawiezie pana do publicznej izby przyjęć. Tak samo prywatne OFE – jeśli straci pan etat i będzie harować na śmieciówce, to nie wypłacą panu emerytury. Potrzebujemy społeczeństwa. A ci, którym się noga powinie, powinni spadać na siatkę bezpieczeństwa rozwiniętą przez bliźnich.”

Leokadia Oręziak (1954)

Źródło: Grzegorz Sroczyński, Myślisz, że sam sobie poradzisz?, wyborcza.pl, 2 sierpnia 2013 http://wyborcza.pl/magazyn/1,133673,14380111,Myslisz__ze_sam_sobie_poradzisz_.html

O dzieciach, O komunikacji, O myślach, O stracie

„Kiedy na początku transformacji do Leszka Balcerowicza przychodziły pielgrzymki akademików zatroskanych stanem polskiej nauki z prośbą, aby zwiększył nakłady na nią, niezmiennie odpowiadał: „Nie, bo nie takie jest nasze miejsce w globalnym podziale pracy”.
I miał rację, jak nigdy. Sektor prywatny w Polsce oferuje głównie słabo płatną i niewymagającą kwalifikacji pracę w produkcji i usługach. Zapotrzebowanie na specjalistów generuje przede wszystkim sektor publiczny, wymagający armii urzędników i nauczycieli. I takich właśnie absolwentów wypuszczają polskie uczelnie: kandydatów do pracy w bankowym okienku, przy tablicy lub w urzędzie za biurkiem.
Po co mamy kształcić specjalistów, menadżerów, naukowców, którzy i tak wyjadą, szukając zatrudnienia w centrum światowego systemu gospodarczego? Niech ich sobie centrum samo wykształci. Jeśli chcemy coś w Polsce zmieniać, to zacznijmy od zmiany rynku pracy i biznesu, a potem dopiero zabierajmy się za kształcenie.”

Przemysław Sadura (1977)

Źródło: Po co nam specjaliści?, krytykapolityczna.pl, 21 maja 2012 http://www.krytykapolityczna.pl/Opinie/SaduraPoconamcispecjalisci/menuid-1.html

O biznesie, O nauce, O nauczycielach

„To nie jest czekanie na „modernizację” robioną w Polsce przez globalne korporacje, bo globalne korporacje modernizację tego kraju mają gdzieś. Tu ryzyko zmiany musi podjąć agencja państwowa, która będzie miała do tego środki i będzie do tego zobowiązana. To jest przecież model socjaldemokratyczny. To nie będzie etatyzm jako hasło, jakieś ruiny niewydolnego państwa pokrywające jak największy obszar, a w tych ruinach i tak wolna amerykanka, silniejsi zjadają słabszych. Nam chodzi o skupienie sił całego państwa i całej polityki w paru miejscach, z których na gospodarkę można naprawdę oddziaływać poprzez impuls do alokacji środków w kierunku proekologicznym, prozatrudnieniowym, prospołecznym. Trzeba ileś osób zakontraktować do pewnej technologii, trzeba przejść całą tę drogę ryzykownego inwestowania – tego nie zrobi prywatny biznes.”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

Wywiad dla „Krytyki Politycznej”

O biznesie, O czekaniu

„Władza, poza swoimi prawowitymi funkcjami, nie dokona niczego tak dobrze i efektywnie, jak mógłby to zrobić sektor prywatny.”

Ronald Reagan (1911–2004) prezydent USA

Z przemówień, Czas na wybór (27 października 1964)

„Czwartek. Dom prywatny. Właściciel, starszy pan, powiedział: łatwe życie? Czy na pewno o to nam chodzi? Dało jej to do myślenia na resztę dnia.”

Hanna Krall książka To ty jesteś Daniel

To ty jesteś Daniel
Źródło: s. 26.

O myślach, O myśleniu, O życiu, O domu

„Wiemy, że okręg wyborczy pana ministra Zielińskiego to prywatny folwark. Jeżeli chodzi o jego funkcjonowanie, to wszystko jest jasne. Wygląda na aparatczyka przeniesionego żywcem z lat 80., który wykorzystuje wszelkie możliwe podległe mu służby, żeby pokazać, jak wielką postacią jest.”

Marcin Kierwiński (1976) polski polityk

o Jarosławie Zielińskim <br class="br">Źródło: Poranna rozmowa Gazeta.pl z Marcinem Kierwińskim http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,24327474,michal-kierwinski-w-gazeta-pl-nominacja-andruszkiewicza-to.html, gazeta.pl, 3 stycznia 2019.

„W tej mierze, w jakiej Stany Zjednoczone były przez kogoś rządzone w okresie dziesięcioleci po II wojnie światowej – to był to prezydent działający przy poparciu i we współpracy z czołowymi osobistościami i grupami w obrębie władzy wykonawczej, z biurokracją federalną, Kongresem oraz ważniejszymi firmami gospodarczymi, bankowymi i prawniczymi, fundacjami, jak też środkami masowego przekazu, tworzącymi prywatny establishment.”

Samuel Huntington (1927–2008) politolog amerykański

Demokratyczne zaburzenia
Źródło: s. 83.

O wojnie, O współpracy