Cytaty na temat średni
strona 2

„Ja, po kontuzji, gram jeszcze raz dobrze, raz źle czy średnio, ale i tak jestem bardzo zadowolona, bo jeszcze parę miesięcy temu w ogóle nie skakałam, a teraz nie mam już z tym problemów. Cały czas jednak pamiętam, że jeszcze niedawno nie mogłam, a teraz już mogę wszystko.”

Katarzyna Skowrońska-Dolata (1983) siatkarka polska

Źródło: reprezentacja.net http://www.reprezentacja.net/siatkowka/aktualnosci/25075

O czasie

„(…) w sztukach Czechowa, podobnie jak Szekspira, nie mogą grać średni aktorzy. Tekst musi być wypełniony przez wybitne osobowości sceniczne, aktorów z klasą.”

Jan Englert (1943) aktor polski

Źródło: „Tele Tydzień” nr 19, 7 maja 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/roin.htm

O osobowości

„Poradnik dla średnio zawansowanych wisielców przeczytał napisaną złotymi literami na ostatniej stronie radę: „Jeśli wisisz długo i nic musisz sobie znaleźć mocniej nasłoniecznione i naptakowane miejsce. Szybciej na gorącym słońcu zaczniesz gnić a woń rozkładu przywabi wygłodzone kruki, wrony, wrony, wrony, kruki, kruki, które rychło i doszczętnie rozszarpią twe szczątki.””

Jolanta Stefko (1971)

Możliwe sny

„Finansjeryzacja gospodarki jest wreszcie jednym z narzędzi transferu bogactwa od osób o niskich i średnich dochodach do najbogatszych. W ostatnich kilku dekadach wzrost znaczenia sektora finansowego w większości gospodarek narodowych wiązał się ze wzrostem rozwarstwienia dochodowego i majątkowego. Na wszystkich opisanych wyżej zjawiskach bankierzy korzystali finansowo, za wieloma rozwiązaniami uwalniającymi spekulację aktywnie i skutecznie lobbowali u polityków.”

Jakub Majmurek (1982)

Źródło: Odpieprzcie się od bankierów, krytykapolityczna.pl, 14 sierpnia 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/opinie/20130814/majmurek-odpieprzcie-sie-od-bankierow

O bogactwie

„Warto powiedzieć, że ci dwaj ludzie bardzo podwyższają średnią wieku… bo Chamutckich 32 lub i nawet 33 lata, a Uszakow jest zaledwie rok młodszy… pozostali są w wieku naszych siatkarzy… albo to jest zdecydowanie do zastanowienia dla naszych szkoleniowców – zdecydowanie młodsi!”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

O ludziach, O wieku

„Miałem przyjemne święta. Mam nadzieję, że wszyscy inni również. Zjawiło się mnóstwo gości: z wyższych, niższych i średnich sfer, cały tłum. Opinia publiczna nie chce, by mnie powieszono.”

Charles J. Guiteau (1841–1882)

proces Guiteau ciągnął się do Nowego Roku.
Źródło: Rodney Castleden, Krwawi mordercy, maniacy szaleni i nienawistni – od starożytności do czasów współczesnych. Część I – zabójstwa polityczne, truciciele i trucicielki, szaleńcy, op. cit., s. 195–196.

„Jestem szczupły i średniego wzrostu. Twarz mam bladą, włosy kasztanowe i miękkie, oczy czarne, nos prawie orli. O torsie wiele nie powiem, bo szczerze mówiąc, nie jestem atletą. Mam wreszcie dwie długie, cienkie nogi i stopy, które są małe. (…) jestem młodzieńcem dość przeciętnym (…) wprawdzie nie znoszę, kiedy ktoś mi się sprzeciwia, lecz łatwo wybaczam moim winowajcom (…).”

Pius XII (1876–1958) papież

Źródło: wypracowanie szkolne 13-letniego Pacellego Mój portret

„Zdecydowanie wydaje mi się, że każdy może być odbiorcą tej sztuki. Każdy z nas, bez względu na wiek, posiada większą lub mniejszą wrażliwość na ludzkie nieszczęście. Najbardziej chciałbym, aby ten dramat oglądali ludzie młodzi, ale myślę, że dla ludzi w wieku średnim wieku i starszych też będzie to spektakl interesujący. Szklana Menażeria to sztuka o ludziach wrażliwych i skierowana jest do niemniej wrażliwego odbiorcy.”

Andrzej Chichłowski (1957) polski aktor i reżyser

Źródło: Monika Borzdyńska, To teatr iluzji i wspomnień, „Elbląski Dziennik Internetowy”, 18 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24118

O nieszczęściu, O ludziach, O sztuce, O myślach

„Rzeczywiście, teksty są chwilami ostre, ale wypływają z mojego aktualnego poczucia kobiecości, zmysłowości, świadomości własnych potrzeb. Jestem osobą, która nie boi się mówić otwarcie, czego pragnie od partnera, co sprawia jej radość, jak chce być kochana. Tak naprawdę kobietą poczułam się dopiero po przekroczeniu trzydziestki. Wcześniej byłam dziewczynką, która na scenie odgrywała rolę drapieżnej seksbomby i chwilami średnio jej to wychodziło.”

Janet Jackson (1966) amerykańska wokalistka, kompozytorka, aktorka

Źródło: Marcin Prokop, Porozmawiajmy o miłości, „Gala” nr 29-30, 12-26 lipca 2004 http://uroda.onet.pl/plotki/wywiady/janet-jackson,2,4973371,artykul.html

O kobietach, Kochać się, Radość

„Lubię moich kumpli z Teksasu. Lubiłem ich, kiedy byłem młody, lubiłem ich kiedy byłem w średnim wieku, lubiłem ich zanim zostałem prezydentem. I lubię ich podczas prezydenta i lubię ich po prezydencie.”

George W. Bush (1946) 43. prezydent USA

Nashville, 1 lutego 2006
O sobie samym
Źródło: gazeta.pl

O wieku

„Liderem, który może stanąć na czele takiego ruchu społecznego, moim zdaniem, może być Alaksandr Milinkiewicz. Nie widzę wśród liderów partii opozycyjnych ludzi, którzy mogliby zjednoczyć społeczeństwo. Milinkiewiczowi podczas poprzednich wyborów to się udało. Za nim poszli i ludzie w średnim wieku, i młodzież. Niestety, liderzy partii odnoszą się do Milinkiewicza z zazdrością zamiast tego, by go poprzeć. W tym ich wielka pomyłka. Wielu z przywódców partii laury lidera zjednoczonej opozycji nie dają spokoju. A lider już jest. Innego szukać nie trzeba.”

Mikałaj Aksamit (1954) białoruski polityk

Лідэрам, які можа ўзначаліць такі шырокі грамадзкі рух, на маю думку, можа быць Аляксандар Мілінкевіч. Я ня бачу сярод лідэраў апазыцыйных партыяў людзей, якія б змаглі аб’яднаць грамадзтва. Мілінквічу падчас мінулых выбараў гэта ўдалося. За ім пайшлі і людзі сярэдняга веку, і моладзь. На вялікі жаль, лідэры партыяў ставяцца да Мілінкевіча з зайздрасьцю замест таго, каб яго падтрымаць. У гэтым іх вялікая памылка. Шмат каму з кіраўнікоў партыяў лаўры лідэра аб’яднанай апазыцыі не даюць спакою. А лідэр ужо ёсьць. Іншага шукаць ня трэба. (biał.) O Alaksandrze Milinkiewiczu, 25 października 2007 roku Źródło: Polskie Radio dla Zagranicy, 26 października 2007 http://www2.polskieradio.pl/eo/dokument.aspx?iid=64980

O ludziach, O młodzieży, O zazdrości, O wieku

„Nie żyjemy, wbrew temu co niektórzy uważają, w zniewolonym kraju, gdzie trzeba na nowo wywalczać sobie wolność czy możliwość wypowiedzenia się. Niewątpliwie otacza nas natomiast papka, która krępuje ruchy i blokuje nam mózgi. Dobra muzyka niekoniecznie ma szansę się przebić i jesteśmy zalewani bezwartościową pulpą – informacjami, o zbliżającej się planecie z innej galaktyki czy super pieskach, które potrafią tańczyć. Sprawy, które są naprawdę istotne dla młodych czy średnio młodych osób, sam nie jestem już młodzieniaszkiem, przemykają z boku.”

Pablopavo (1978)

Źródło: Karolina Wanat, „Żyjemy w dziwnych czasach dla kultury i mediów” (rozmowa z Pablopavo), 5 stycznia 2012 http://muzyka.wp.pl/interviewId,647337,title,Zyjemy-w-dziwnych-czasach-dla-kultury-i-mediow-rozmowa-z-Pablopavo,wywiad.html

O muzyce, O wolności

„Średniowiecze wytworzyło takŜe charakterystyczny typ somatyczny człowieka. Na podstawie szczątków kostnych można szacować, iż średni wzrost ówczesnych mężczyzn wynosił 165 centymetrów, a kobiet 150 centymetrów. Na obniżenie wzrostu, oprócz uwarunkowań genetycznych, wpłynęła przede wszystkim mnogość klęsk głodowych, które wyniszczały głównie osobniki najwyższe, u pozostałych zaś hamowały procesy wzrostowe. Utrwalał się zatem genetyczny model człowieka niskiego, charakterystyczny dla średniowiecza aż po wiek XV.”

Jerzy Jankowski (1887–1941)

Monarsze sekrety

O kobietach, O wieku

„Australia chce przemawiać w świecie mocnym, zrozumiałym i niezależnym głosem, aby pozyskać większe zaufanie w Azji. Celem naszego kraju powinno być uzyskanie statusu średniego mocarstwa. Jesteśmy też za usunięciem ostatnich reliktów komunizmu.”

Gough Whitlam (1916–2014) australijski prawnik, polityk, premier

Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 413.

O zaufaniu

„Nasz dotychczasowy model rozwojowy to długie godziny kiepsko płatnej pracy. W ten sposób możemy oczywiście być konkurencyjnym krajem tanich fabryk i montowni, ale wpadamy w pułapkę średniego rozwoju. Potrzebujemy innowacyjności w gospodarce, a nie gospodarki folwarcznej. Polacy poza Grekami pracują dzisiaj najdłużej ze wszystkich w Europie. A osiem godzin efektywnej pracy to coś, co mało komu się zdarza. W krótszych odcinkach czasu efektywność będzie większa. Będzie to też czynnik mobilizujący przedsiębiorstwa do tego, by przewagi nie szukały w zwiększaniu godzin pracy i w niskich płacach, tylko w innowacjach.”

Adrian Zandberg (1979) polski historyk i polityk lewicowy

Źródło: rozmowa Michała Wilgockiego, Adrian Zandberg z Partii Razem: Wielki biznes i najbogatsi odmawiają współpracy. Trzeba to zmienić http://wyborcza.pl/1,75478,19049738,adrian-zandberg-z-partii-razem-wielki-biznes-i-najbogatsi-odmawiaja.html, wyborcza.pl, 19 października 2015.

O biznesie, O czasie, O współpracy

„Zastanawiając się nad rozmaitością etyk, widzimy tym jaśniej, że nie może być syntez pomiędzy cywilizacjami. Luter zezwalał panującym na bigamię, a Kalwin wymagał od rządów tylko tego, żeby przestrzegać kalwińskiej prawowierności. W turańskiej cywilizacji kwestie etyczne nie istnieją zgoła poza etyką rodową lub obozową; te zaś obie nam obojętne. Żydowska cywilizacja posiada aż cztery etyki, dwie dla współwyznawców, dwie względem „gojów”, po jednej w Palestynie i po jednej w „golusie”. W bizantynizmie i w braminizmie jarzmo obowiązków można zrzucić z siebie w każdej chwili. Na Rusi wieków średnich raz w raz ten i ów kniaź Rurykowicz zrzucał „kraestnoje cjełowanie”, tj. unieważniał i odwoływał swą przysięgę. W Petersburgu powszechnym było, aż do naszych czasów, wśród inteligencji, przekonanie, że „przecież można zrzec się obowiązku”. Różnice pojęć o moralności sięgają jednak jeszcze dalej: czyż przyjęto by u nas do klasztoru człowieka żonatego i ojca rodziny, zgłaszającego się, ponieważ pragnie „poświęcić więzy niższe dla celów wyższych?””

Feliks Koneczny (1862–1949) historyk polski, historiozof

W cywilizacji bramińskiej takie porzucenie rodziny uchodzi za cnotę. Tam w ogóle wszelkie obowiązki są czasowe, bo można się od nich uwolnić kiedykolwiek doraźnie. Jakżeż wobec takich odmienności można mówić o jakiejś moralności „powszechnej”?
O cywilizacjach
Źródło: Państwo i Prawo, Wydawnictwo WAM, Kraków 1997, s. 105–106.

O inteligencji, O wieku

„Myślę, że tak powinny postępować wszystkie agencje aktorskie, urządzające castingi wśród uczniów szkół średnich, a szczególne dziś, gdy portal MySpace jest tak popularny wśród młodych ludzi. Robimy to, co inni – próbujemy znaleźć sposób, by przekonać amatorów do udziału w filmie.”

Gus Van Sant (1952) filmowiec amerykański

o castingach organizowanych przez portal MySpace. Źródło: Gus Van Sant o filmie „Paranoid Park”, „Kino Świat”, 27 maja 2008 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/50,1

O ludziach, O świecie, O myślach, O myśleniu

„Między sztuką a zboczeniem jest bardzo oczywista granica. Artysta jest świadomy tego, co czyni, robi to w jakimś celu i stoi za tym jakiś sens egzystencjalny. Niewątpliwie artysta nie jest człowiekiem reprezentującym osobowość średnią, skompromitowaną codziennością i przesiąknięta poprawnością. To jest człowiek mający silne wczucie w pewien aspekt rzeczywistości, który widzi ten swój fragment znacznie intensywniej, bardziej precyzyjnie i bardziej boleśnie niż przeciętny człowiek.”

Maria Anna Potocka (1950)

Źródło: Anna Zielińska, Kiedy kupa jest sztuką, a kiedy sztuka kupą? http://wyborcza.pl/1,75475,11229684,Kiedy_kupa_jest_sztuka__a_kiedy_sztuka_kupa_.html, „Gazeta Wyborcza Kraków”, 25 lutego 2012.

O sztuce, O rzeczywostości, O osobowości, Sens

„Aż trudno uwierzyć, że w XXI wieku nadal w większości scenariuszy kobiety to jakieś kompulsywne, nieprzewidywalne mimozy, niepotrafiące się wysłowić. Problem polega chyba na tym, że od zarania kina scenariusze piszą frustraci w kryzysie wieku średniego. Aktorka z ambicjami musi naprawdę odsiewać mnóstwo śmieciowych propozycji i walczyć potem na planie z reżyserami. Albo wypracować jakąś strategię.”

Emily Blunt (1983) angielska aktorka

Źródło: Joanna Derkaczew, Emily Blunt: Piszcie nas jak facetów http://wyborcza.pl/1,75475,11559024,Emily_Blunt__Piszcie_nas_jak_facetow.html, Gazeta Wyborcza.pl, 18 kwietnia 2012

O kobietach, O problemach, O wieku

„To przełomowy moment w życiu kobiety. Ja tego dnia pomyślałam: „Nie wierzę! Jak to? I teraz będą mówili na mnie rycząca czterdziestka?! Albo pani w średnim wieku?! Albo nie daj Boże starsza pani?!”. To był bolesny moment. Ale trzeba żyć dalej, bo nie zmienimy tego, że przybywa nam lat i prawo grawitacji działa tak, że żaden lifting nie pomoże. I myślę, że najtrudniejsze dla kobiety jest to, by nauczyć się to akceptować.”

Katarzyna Żak (1963) polska aktorka

o ukończeniu 40 lat.

O kobietach, O Bogu, O myślach, O czytaniu

„Religioznawstwo będzie realizowane jako przedmiot obowiązkowy w liceach ogólnokształcących oraz jako przedmiot uzupełniający do wyboru przez uczniów w innych rodzajach szkół średnich, począwszy od roku szkolnego 1986/7. Na treść tego przedmiotu składa się kilka podstawowych działów: religia jako zjawisko społeczne, religie współczesnego świata, kościoły, religijność, polityka wyznaniowa w PRL oraz problemy światopoglądowe. Traktujemy ten przedmiot poważnie. (…) Chcemy uświadomić młodzieży, że religie świata jako element kulturowy są bardzo zróżnicowane i wywarły bardzo duży wpływ na rozwój poszczególnych krajów i całych cywilizacji. Chcemy również określić rolę i miejsce Kościoła rzymskokatolickiego w historii Polski. I to zarówno pozytywne karty historii Kościoła, jak i te momenty, w których Kościół był zarzewiem nietolerancji. Sądzę, że przedmiot ten będzie miał walor wychowawczy.”

Bolesław Faron (1937) historyk literatury polskiej, polityk

Źródło: wywiad Małgorzaty Jarockiej, „Argumenty”, wrzesień 1985.

O młodzieży, O religii, O historii

„Liderem, który może stanąć na czele takiego ruchu społecznego, moim zdaniem, może był Alaksandr Milinkiewicz. Nie widzę wśród liderów partii opozycyjnych ludzi, którzy mogliby zjednoczyć społeczeństwo. Milinkiewiczowi podczas poprzednich wyborów to się udało. Za nim poszli i ludzie w średnim wieku, i młodzież. Niestety, liderzy partii odnoszą się do Milinkiewicza z zazdrością zamiast tego, by go poprzeć. W tym ich wielka pomyłka. Wielu z przywódców partii laury lidera zjednoczonej opozycji nie dają spokoju. A lider już jest. Innego szukać nie trzeba.”

Alaksandr Milinkiewicz (1947) polityk białoruski

O ludziach, O młodzieży, O zazdrości, O wieku

„Przezwyciężenie kryzysu i zniesienie bezrobocia winno być skutkiem planowej gospodarki, wykorzystania wszystkich sił produkcyjnych przy pomocy Działu Gospodarki Społecznej, nie obliczonej na zysk, a na zaspakajanie potrzeb ludności. Zapewnienie proletariatowi i jego sojusznikom decydującego wpływu na życie gospodarcze wynika z konstrukcji kierowniczych organów gospodarczych. Podniesienie poziomu życia mas pracujących jest osiągalne przez podwyżkę płac, przewidzianą w statutach gałęzi przemysłu, i przez działalność Działu Gospodarki Społecznej, jak zresztą i przez ogólne ożywienie życia gospodarczego. Zagadnienie klas średnich – a w tym i włościaństwa – znajduje swe rozwiązanie przez pozostawienie im zarówno samodzielności gospodarczej dla drobnych, a częściowo i średnich przedsiębiorstw, jak i przez zapewnienie im możności produkcyjnej pracy, wreszcie przez pozostawienie właścicielom ich majątku, nie przekraczającego określonego maksimum.”

Wiktor Alter (1890–1943) polsko-żydowski działacz socjalistyczny

Źródło: Gdy socjaliści dojdą do władzy…! (Pierwszy etap rewolucji społecznej), „Nowe Pismo” nr 2/1934 http://lewicowo.pl/gdy-socjalisci-dojda-do-wladzy-%E2%80%93-czesc-gospodarcza/.

O życiu, O pomocy

„Co się tyczy [paryskich] bulwarów, to w ogóle nie można po nich chodzić. Wszyscy zasuwają z burdelu do kliniki, a z kliniki z powrotem do burdelu. A dokoła jest tyle trypra, że ledwie można złapać dech. Kiedyś wypiłem trochę i poszedłem Polami Elizejskimi - a dokoła było tyle trypra, że ledwie powłóczyłem nogami. Zobaczyłem dwoje znajomych: on i ona, oboje jedzą kasztany, bardzo starzy oboje. Gdzieś ich już widziałem? W gazetach? Nie pamiętam, ale poznałem: Louis Aragon i Elsa Triolet. "Ciekawe - błysnęła mi myśl - skąd idą: z kliniki do burdelu czy z burdelu do kliniki?" I sam sobie przerwałem: "Wstydziłbyś się. Jesteś w Paryżu, a nie w Chrapuszowie. Zadaj im lepiej pytania o sprawy społeczne, o najbardziej palące sprawy."
Doganiam Louisa Aragona i zaczynam mówić, otwierając przed nim serce. Mówię, że jestem zdesperowany, ale nie mam najmniejszych wątpliwości, że umieram od nadmiaru węwnętrznych sprzeczności, i dużo różnych takich. A on spogląda na mnie, salutuje mi jak stary weteran, bierze swą Elsę pod rękę i idzie dalej. Ja znów ich doganiam i zwracam się tym razem już nie do Louisa, lecz do Triolet. Mówię, że umieram na brak wrażeń, że gdy przestaję rozpaczać, ogarniają mnie wątpliwości, gdy tymczasem w chwilach rozpaczy w nic nie wątpiłem… A ona tymczasem, jak stara kurwa, poklepała mnie po policzku, wzięła pod rączkę swojego Aragona i poszła dalej.
Potem, rzecz jasna, dowiedziałem się z prasy, że to wcale nie byli oni, tylko Jean-Paul Sartre i Simone de Baeuvoir, ale jaka to teraz dla mnie różnica! Poszedłem do Notre-Dame i wynająłem tam mansardę. Mansarda, facjatka, oficyna, antresola, strych - ciągle to wszystko mylę i nie widzę różnicy. Krótko mówiąc, wynająłem miejsce, w którym można leżeć, pisać i palić fajkę. Wypaliłem dwanaście fajek i odesłałem do "Revue de Paris" mój esej pod francuskim tytułem "Szyk i blask - immer elegant". Esej na temat miłości.
A wiecie przecież, jak trudno jest we Francji pisać o miłości. Dlatego że wszystko, co dotyczy miłości, zostało już we Francji dawno napisane. Tam wiedzą o miłości wszystko, a u nas nic. Spróbujcie u nas komuś ze średnim wykształceniem pokazać twardy szankier i zapytać: "Jaki to szankier, twardy czy miękki!" - na pewno strzeli: "Jasne, że miękki." A jak zobaczy miękki, to już zupełnie straci orientację. A tam - nie. Tam mogą nie wiedzieć, ile kosztuje dziurawcówka, ale jeśli już szankier jest miękki, to będzie takim dla każdego i nikt go nie nazwie twardym…
Krótko mówiąc, "Revue de Paris" zwróciło mi esej pod pretekstem, że został napisany po rosyjsku, a francuski był tylko tytuł. Wypaliłem więc na antresoli jeszcze trzynaście fajek i stworzyłem nowy esej, również poświęcony miłości. Tym razem cały tekst od początku do końca był napisany po francusku, a rosyjski był jedynie tytuł: "Skurwysyństwo jako najwyższe i ostatnie stadium kurestwa." I posłałem tekst do "Revue de Paris".
[Znów mi go zwrócili. ] Styl, powiedzieli, znakomity, natomiast główna myśl - fałszywa. Być może, powiedzieli, da się to zastosować do warunków rosyjskich, ale nie francuskich. Skurwysyństwo, powiedzieli, wcale nie jest u nas stadium najwyższym i bynajmniej nie ostatnim. U was, Rosjan, powiedzieli, kurestwo, które osiągnie granice skurwysyństwa, zostanie przymusowo zlikwidowane i zastąpione przez programowy onanizm. Natomiast u nas, Francuzów, nie jest wprawdzie w przyszłości wykluczone organiczne zrastanie się pewnych elementów rosyjskiego onanizmu, potraktowanego bardziej swobodnie - z naszą ojczystą sodomią, będącą efektem transformacji skurwysyństwa za pośrednictwem kazirodztwa; jednakże owo zrastanie się nastąpi na gruncie naszego tradycyjnego kurestwa, mając charakter absolutnie permanentny.”

Wieniedikt Jerofiejew książka Moskwa-Pietuszki

Moscow to the End of the Line

O myślach, O myśleniu, O wrażeniach, O charakterze

„Cała nasza ekonomia opiera się na ludzkich słabostkach, na złych nawykach i lękach. Moda. Bary fast food. Elektroniczne gadżety. Erotyczne zabawki. Ośrodki dietetyczne. Ogłoszenia towarzyskie. Skrajne sekty religijne. Salony fryzjerskie. Kryzys wieku średniego u mężczyzn. Szał zakupów. Całe nasze życie zbudowane jest na wątpliwościach i braku satysfakcji. Pomyśl, co by się stało, gdyby ludzie byli naprawdę, szczerze szczęśliwi. Całkowicie zadowoleni ze swojego życia. Nastąpiłby kataklizm”

Will Ferguson (1964) kanadyjski pisarz

Happiness

O ludziach, O modzie, O wieku, O życiu

„Kiedy jesteśmy młodzi, każdy powyżej trzydziestki wygląda na człowieka w średnim wieku, każdy po pięćdziesiątce na starca. I czas dowodzi, wraz ze swoim upływem, że nie myliliśmy się tak bardzo. Te drobne różnice wieku — tak istotne i olbrzymie, kiedy jesteśmy młodzi — ulegają erozji. Koniec końców wszyscy zaczynamy należeć do tej samej kategorii, kategorii niemłodych. Sam nigdy się tym specjalnie nie przejmowałem.

Są jednak wyjątki od tej reguły. W przypadku niektórych ludzi różnice czasu ustalone w młodości nigdy tak naprawdę nie znikają: starsi pozostają dla nich starszymi, nawet gdy jedni i drudzy są zaślinionymi stetryczałymi osobnikami. W przypadku niektórych ludzi różnica, powiedzmy, pięciu miesięcy oznacza, że będą się uważali za mądrzejszych i obdarzonych większą wiedzą niż ci drudzy, bez względu na dowody świadczące o czymś wprost przeciwnym. A może powinienem powiedzieć „z racji” dowodów świadczących o czymś wprost przeciwnym. „Z racji" tego, że — jak jest absolutnie jasne dla obiektywnego obserwatora — gdy szala przechyla się na korzyść marginalnie młodszej osoby, ta druga tym bardziej rygorystycznie podtrzymuje przekonanie o swojej wyższości. Tym bardziej neurotycznie.”

Julian Barnes książka The Sense of an Ending

The Sense of an Ending

O ludziach, O czasie, O wieku

„Zarzut jest absurdalny i wykreowany. Średnio inteligentna osoba by się uśmiała, że na podstawie moich wypowiedzi można wyciągać tak daleko idące wnioski. Nie może być tak, że będzie Wolne Miasto Gdańsk i że taką politykę proniemiecką będą prowadzić. Nie będę za to przepraszał.”

Waldemar Bonkowski (1959) polski rolnik, samorządowiec, polityk, senator IX kadencji

o swojej wypowiedzi nt. Aleksandry Dulkiewicz. Źródło: wyborcza.pl https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35612,25234483,senator-bonkowski-dostal-nagane-za-frau-dulkiewicz.html, 25 września 2019.

„Jeśli nazwiesz kogoś pustym człowiekiem, może to zostać odebrane jako obelga. Można powiedzieć: ci ludzie są do niczego, wypaleni. Ale teraz, będąc w średnim wieku, czuję sympatię do takich płytkich, pustych ludzi. Miłość jest dziwna w takim wypadku. Pomyślałem, że warto pokazać, jak niełatwo być pustym.”

Iggy Pop (1947) amerykański muzyk rockowy

z wywiadu z 6 sierpnia 1999 w Londynie
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 173.

O ludziach, O miłości, O wieku

„Cokolwiek dzieje się w dziedzinie religii w szkołach, natychmiast – i to zarówno Episkopat, jak i Ministerstwo Edukacji – dbamy, żeby uprawnienia i rozwiązania wypracowane przez Kościół katolicki otrzymały też inne wyznania. Ale jest kilka tematów: aborcja, eutanazja, małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, i religia w szkole, które stanowią swoisty barometr i przy wszelkich przesileniach będą wracać. Uważam, że sama dyskusja nie jest zła, bo zmusza obie strony do zweryfikowania swoich pozycji i szukania sposobów współpracy. Ale w przypadku religii na maturze trzeba sobie przypomnieć, że to zagadnienie nie pojawiło się wcale wówczas, gdy religia trafiła do szkół, lecz dopiero dwa lata temu, gdy wprowadzono nową maturę zastępującą egzaminy wstępne na wyższe uczelnie. To wtedy rektorzy i dziekani katolickich uczelni zwrócili uwagę, że na maturze brakuje przedmiotu kierunkowego – religii – przez co chętni muszą zdawać egzaminy wstępne. Matura z religii jako przedmiotu dodatkowego do wyboru ma około 10 tysiącom absolwentów szkół średnich umożliwić dostanie się na wymarzoną uczelnię, na zasadach analogicznych do innych szkół.”

Kazimierz Nycz (1950) polski duchowny katolicki, arcybiskup

Źródło: Polska nie jest krajem laickim http://wiadomosci.dziennik.pl/wydarzenia/artykuly/66433,polska-nie-jest-krajem-laickim.html, dziennik.pl, 23 grudnia 2007.

O współpracy, O kobietach, O małżeństwie, O religii

„Rzepecki sprawił na mnie wrażenie raczej niepozorne. Średniego wzrostu. Łysawy brunet o matowym, jakby lekko zachrypniętym głosie – nie wyglądał na zawodowego oficera.”

Jan Nowak-Jeziorański (1914–2005) polski dziennikarz, politolog, działacz społeczny, żołnierz AK

o Janie Rzepeckim Źródło: Piotr Lipiński, Raport Rzepeckiego http://www.piotrlipinski.pl/ksiazki/raport-rzepeckiego.html, piotrlipinski.pl

O wrażeniach

„Jesteśmy niby przyzwyczajeni, że państwo polskie spełnia żądania Kościoła. Chciał Kościół, by lekcje religii odbywały się w środku innych zajęć tak, by uczniowie nie rezygnowali z katechezy zbyt łatwo? Dało się to załatwić. Chciał Kościół, by pensje katechetów, duchownych i świeckich wzięło na swe barki państwo? Tak też się stało. Chce Kościół religii jako przedmiotu na maturze? Pewnie tak będzie. Ale na tym nie koniec. W mniejszych miejscowościach jest tak, że często ksiądz w szkole ma więcej do powiedzenia niż nauczyciel, a czasami i dyrektor placówki edukacyjnej. I to również wiemy. Sęk w tym, że to, co stało się w Suchej Beskidzkiej, zdumiewa chyba nawet tych, którzy są zwolennikami nauczania religii w szkole. Otóż w Suchej Beskidzkiej zorganizowano trzydniowy program rekolekcji w szkołach średnich. Nauki rekolekcyjne prowadzono oczywiście w gmachu szkoły. Nowość polega na tym, że w szkole zorganizowano także spowiedź. I to, jak się okazuje, wzburzyło również wierzących i praktykujących nauczycieli. Ale, co ciekawe: nikt nie ma odwagi powiedzieć tego głośno. Nikt nie chce postawić się proboszczowi.”

Jarosław Makowski (1973)

Źródło: Spowiedź w szkole, czyli jak biskupi przyczyniają się do upadku religii http://www.newsweek.pl/opinie/kosciol-i-edukacja-w-polsce-spowiedz-na-lekcji-religii,artykuly,406658,1.html?src=HP_Left_Opinions, newsweek.pl, 10 marca 2017

O nauce, O nauczycielach, O religii

Cytaty na temat średni strona 2

Cytaty na temat średni
strona 2