Cytaty na temat scena
strona 9

„W historii politycznej Polski nigdy nie grałem jakiejkolwiek roli, nigdy nie byłem na scenie, ale często siedziałem w pierwszym rzędzie, obserwowałem spektakl dokładnie, a czasami udawało mi się na chwilę zabrnąć za kulisy, zerknąć na to lub owo, dojrzeć szminkowanie i kostiumowanie.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Historia Polski od 11 listopada 1918 do 17 września 1939

O historii

„Życie w trasie to nie życie: mieszkasz w hotelach, czas spędzasz w poczekalniach, na lotniskach, w autobusach, czekasz w garderobie, na zapleczu sceny. Przez dwie godziny dziennie grasz na swoim instrumencie. Przez pozostałe dwadzieścia dwie – czekasz. Porywało mnie to, gdy byłem młodszy, ale teraz odmawiam. Gdy zaczynam odmawiać, wszystko traci tempo.”

Andy Newmark (1950)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 20 maja 1999.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 300.

O życiu, O czasie, O czekaniu

„Nie można się utrzymać na scenie tak długo jak nam się udało, jeśli granie nie przynosi ci radości. Muzyki nie można udawać. To pierwsza rzecz, jaką zauważą słuchacze. A jeśli oni ci nie wierzą, to znaczy, że coś jest z tobą nie tak. Publiczność jest mądra. Nie przyjdzie na kolejny koncert, jeśli przestanie ci ufać.”

Ian Paice (1948) perkusista brytyjski

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 20 sierpnia 2003.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 238–239.

„Jeśli mówisz, że jesteś muzykiem, powinieneś coś wiedzieć o historii. To przecież twój zawód. Nie mogę znieść, gdy muzycy nie wiedzą nic o tym, co zdarzyło się w fachu, do którego wchodzą. Musisz znać tradycje. Na tym polega pisanie piosenek, muzykowanie. Jak to sobie wyobrażasz? Chcesz wyjść na scenę i grać rock and rolla, nie wiedząc, kto robił to przed tobą i kto robił to lepiej? Słyszałeś o malarzu, który nie wie, kim był van Gogh?”

Jack White (1975) wokalista i gitarzysta amerykański (The White Stripes)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 4 sierpnia 2003.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 258.

O historii

„Ta scena mówi o Jarosławie Kaczyńskim więcej niż tysiące słów. Dwa dni po śmierci Pawła Adamowicza, w Sejmie Grzegorz Schetyna wspomina prezydenta Gdańska, jest minuta ciszy i modlitwa. Kaczyński przychodzi po uroczystości – to spóźnienie zaplanowane. Wchodząc na salę, przepuszcza w drzwiach rzeczniczkę PiS Beatę Mazurek, także z rozmysłem spóźnioną. W ten sposób pokazuje jednocześnie dwa sprzeczne kulturowo oblicza: że jest tradycyjnie szarmancki wobec kobiet i całkowicie bezlitosny wobec zmarłego. Cudzego zmarłego.”

Andrzej Stankiewicz (1942–2018) okulista

Źródło: Andrzej Stankiewicz Spokój ponad siły https://www.tygodnikpowszechny.pl/spokoj-ponad-sily-157373, tygodnikpowszechny.pl, 28 stycznia 2019.

O śmierci, O kobietach, O zmarłych

„W czasie koncertu zawsze wyobrażam sobie, że to ja jestem wśród widzów, a gdy już tam jestem, wtedy widzę siebie na scenie. I wiem, czego od wykonawcy wymagam. Ponadto zawsze chcę dać z siebie tyle, jakby to miał być ostatni koncert w moim życiu, ostatnia rzecz, jaką zrobię.”

Robert Smith (1959) angielski muzyk rockowy (The Cure)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 8 listopada 2001.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 127.

O czasie, O pewności siebie

„Adrenalina jest teraz jedynym i najsilniejszym z narkotyków, które na mnie działają, a uwierzcie, sprawdziłem chyba wszystkie. Na scenie kieruję się instynktem. Raczej jestem zwierzęciem niż 41-letnim przedstawicielem rasy ludzkiej. Nie myślę o tym co robię. Po prostu to robię. I instynkt mnie nie zawodzi. Ale dopóki adrenalina nie przyćmi uczucia strachu, boję się, że zapomnę kolejnej linijki i dlatego na scenie zawsze stoi pulpit z kompletem tekstów.”

Michael Stipe (1960) amerykański muzyk rockowy (R.E.M.)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 6 marca 2001.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 119.

O strachu, O emocjach, O myślach, O zwierzętach

„W muzyce nic się nie dzieje. To bardzo stresujące. A im silniej uwiera, tym trudniej znaleźć właściwą ścieżkę. (…) Nowym zespołom jest bardzo ciężko zaistnieć, nie tylko w radiu i telewizji. To smutne, że wielkie korporacje kontrolują możliwości prezentacji młodych zespołów. Dzisiejsza scena muzyczna zdominowana jest przez produkty tych korporacji. Jeżeli ktoś, nawet znany, pauzuje zbyt długo albo domaga się atencji, zostaje wykreślony z listy. Jego miejsce zajmuje nowy artysta, niedoświadczony i uległy.”

David Gahan (1962) angielski muzyk, wokalista zespołu Depeche Mode

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 4 listopada 2003.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 93.

„Jimi Hendrix był dla nas wszystkich bardzo ważny w tym sensie, że pojawił się ze swoim zupełnie nowym podejściem do muzyki, do sceny muzycznej. Był ważny z wielu powodów. Dla mnie niezwykle istotne było to, że mieliśmy podobne podejście do warsztatu twórczego. Hendrix tworzył tak, jak kompozytorzy muzyki poważnej. Może z wyjątkiem bluesowych, jego utwory, tak jak i moje, odrzucają tradycyjne formy kompozycji i poszukują nowych. To podobieństwo widzenia było bardzo pomocne. Stanowiło dodatkową zachętę w trudnych latach, gdy byłem zmuszony pozyskiwać ważnych ludzi z wytwórni płytowych. Muzyka Hendrixa pomagała mi przekonywać tych ludzi do moich pomysłów. Pozwalała im zrozumieć, że to, co chcę robić na płytach, może okazać się sukcesem.”

Jack Bruce (1943–2014) brytyjski kompozytor, wokalista i basista (The Cream)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – marzec 1997.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 146.

O ludziach, O muzyce, O poszukiwaniu, O sukcesie

„Staram się nie powtarzać. Wiem, to najtrudniejsze zadanie. Szczególnie dla kogoś, kto jest na scenie muzycznej już od ponad 25 lat. Trzeba szukać sposobu spojrzenia na świat inaczej, z innego punktu widzenia. Czasami to przynosi rezultaty w postaci nowych piosenek, czasami nie. Na tym polega twoja praca, na pogłębianiu tematów, poszerzaniu pola widzenia. Na pisaniu wciągających opowiadań i wkładaniu ich w historię prawdziwych narratorów, by odbiorca słuchał i myślał: tak, to prawda, takie jest życie.”

Bruce Springsteen (1949) amerykański muzyk rockowy

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Nowy Jork, 10 kwietnia 1997.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 165.

O życiu, O prawdzie, O świecie, O historii

„Muzyka jest tym wszystkim, czym jest sztuka. Sprawia, że jesteś szczęśliwy, smutny albo zły. Wywołuje twoją reakcję. Myślę, że to nie muzycy są największymi wielbicielami muzyki. Zaprzątnięci ciężką pracą, dosłownie rzemiosłem tworzenia, mogą nie czuć jej tak, jak niektórzy odbiorcy. A to przecież oni są prawdziwymi wielbicielami. Ich definicja na pewno będzie się różnić od naszej, twórców. Dla artystów muzyka to oczywiście miłość, ale również zawód, praca na chleb. Ileż to razy zdarzało się, że nie chciałem wyjść na scenę. Przecież mogę być zły, niezadowolony albo po prostu zmęczony. Myślę o wszystkim, tylko nie o koncercie. Ale wychodzę na scenę, bo to mój zawód. Miłość odbiorcy nie podlega takim uwarunkowaniom. Ktoś przychodzi na koncert, bo chce, kupuje bilet z miłości.”

David Clayton-Thomas (1941)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Münster, 22 lutego 1997.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 138.

O miłości, O sztuce, O muzyce, O myślach

„Ja? Wszystko powiedział przecież autor. Nigdy nie uważałem, że dzieło może być pretekstem do interpretacyjno-inscenizacyjnych popisów reżysera. Podstawą europejskiego teatru jest utwór, który należy urzeczywistnić na scenie w stosownej interpretacji i formie.”

Kazimierz Dejmek (1924–2002) polski reżyser teatralny

w odpowiedzi na pytanie „O czym chce pan powiedzieć w swoim spektaklu?”. Źródło: „Gazeta Łódzka”, 12 września 2001 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/senp.htm

„Podczas zimy demograficznej, którą przeżywa Europa, a Włochy są zdecydowanie poniżej zera te sceny muszą dać nam do myślenia. Co jest moją dumą? Turystyka, wakacje, willa, piesek? A może dzieci?”

Franciszek (papież) (1936) papież

o znaczeniu dzieci w życiu rodzin, po pielgrzymce do Panamy, gdy rodzice przynosili i pokazywali papieżowi swoje dzieci. Źródło: Papież: dramat aborcji najlepiej zrozumiałem w konfesjonale, to coś straszliwego https://opoka.news/papiez-dramat-aborcji-najlepiej-zrozumialem-w-konfesjonale-to-cos-straszliwego, opoka.news, 28 stycznia 2019.

O dzieciach, O myślach, O zimie, O wakacjach

„Osoba jest aktorem na scenie życia, którego swoboda zachowania jest określona przez jego (i jej) strukturę genetyczną, biologiczną, fizyczną i psychiczna. Sytuacja jest kontekstem behawioralnym, który dzięki swym funkcjom nagradzającym i normatywnym ma zdolność nadawania znaczenia i tożsamości rolom i statusowi aktora. System składa się z funkcjonariuszy i instytucji, których ideologia, wartości i władza stwarzają sytuacje oraz dyktują role i oczekiwania dotyczące aprobowanych zachowań aktorów w jego sferach wpływu.”

Philip Zimbardo (1933) psycholog amerykański

Efekt Lucyfera. Dlaczego dobrzy ludzie czynią zło?
Źródło: s. 429.

O zachowaniu

„Założyli mi kajdanki i wrzucili na tylne siedzenie. Znowu ta sama smutna scena. Jechali wolno, rozmawiając o różnych planowanych absurdalnych rzeczach - o poszerzeniu frontowej werandy, o budowie basenu z tyłu domu albo dodatkowego pokoiku dla babci. Gadali też o sporcie - w końcu byli prawdziwymi mężczyznami.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Dodgersi mieli jeszcze szansę, nawet jeśli dwie albo trzy inne drużyny wyprzedzały ich w tabeli. I znowu o sprawach rodzinnych - jeśli Dodgersi wygrywali, oni też wygrywali. Jeśli człowiek lądował na Księżycu, oni też lądowali na Księżycu. Ale jeśli przymierający głodem żebrak prosił ich o dziesięć centów - brak dokumentów, spierdalaj, obsrańcu. Oczywiście kiedy nie byli w mundurze. Nie znam żebraka, który kiedykolwiek prosił gliniarza o wsparcie. Pod tym względem kartoteka jest czysta.
Historie o zwykłym szaleństwie

O domu, O sporcie

„Scena powoli staje się moim chlebem powszednim, z czego bardzo się cieszę. Nie zastanawiam się wtedy, co robię ani jak to robię, ale scena to zdecydowanie moje miejsce. To żywioł i musisz sobie z nim poradzić, dać z siebie wszystko. I albo to się ludziom spodoba i będą stali do końca, albo rozejdą się do domów po kilku utworach.”

Z.B.U.K.U (1992) polski raper

Źródło: Karolina Kijek, Opolski raper podbił internet. Jego klipy oglądają miliony ludzi http://opole.wyborcza.pl/opole/1,35086,15539501,Opolski_raper_podbil_internet__Jego_klipy_ogladaja.html, opole.wyborcza.pl

O pewności siebie

„Dużo czasu upłynie, zanim ktokolwiek, wszystko jedno, przyjaciel czy wróg, zrezygnuje z wymiernej korzyści w zamian za obietnicę jakiegoś amerykańskiego prezydenta. Wiarygodność to oprócz siły najcenniejszy towar na międzynarodowej scenie. USA mogą dziś ogłosić bankructwo.”

Konstanty Gebert (1953) polski dziennikarz i publicysta

o zerwaniu przez USA porozumienia nuklearnego z Iranem. Źródło: Trump zrywa z Iranem. Dlaczego Zachód nie odwróci sojuszy, nie zerwie z Arabami i zaprzyjaźni z Persami? http://wyborcza.pl/magazyn/7,124059,23387873,trump-zrywa-z-iranem-dlaczego-zachod-nie-odwroci-sojuszy.html, wyborcza.pl, 12 maja 2018.

O sile, O czasie

„Dzisiaj decyduje się, czy w ogóle Polska będzie państwem, czy też swoją państwowość utraci. Dziś rozstrzyga się, czy Polska stanie się fragmentem innej międzynarodowej struktury o liberalno-antychrześcijańskiej ideologii, czy też wywalczy na arenie międzynarodowej status niepodległego państwa, samodzielnego aktora sceny politycznej.”

Antoni Macierewicz (1948) polityk polski, historyk

Źródło: Macierewicz zaprzecza ostatnim słowom PiS o przynależności do UE. "Ta Unia odchodzi w przeszłość" http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,24330399,macierewicz-zaprzecza-ostatnim-slowom-pis-o-przynaleznosci-do.html#s=BoxOpImg2, gazeta.pl, 17 grudnia 2018.

„Trzeba to powiedzieć: nic z tego, co było na scenie, w radiu, nie było robione bez wiedzy władzy. Nie należy teraz zaprzeczać temu, że się w dni świąt partyjnych grało najwięcej kabaretów. 1 Maja czy 22 Lipca to były bardzo potrzebne dni. Grało się wtedy mnóstwo. I nawet gdyby teraz chciało się o tym zapomnieć… to i ja, i Janusz Rewiński, Jan Pietrzak, Marcin Wolski, Zenon Laskowik, koledzy z Wrocławia – wszyscy wiedzieli, co i dla kogo robili.”

Bohdan Smoleń (1947–2016) polski artysta kabaretowy

Źródło: Bohdan Smoleń, Anna Karolina Kłys, Niestety wszyscy się znamy, Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2011, ISBN 9788375151831, s. 136.

O wiedzę

„Duda tak naprawdę zrobił najbardziej spektakularną karierę polityczną w dziejach III RP. Z drugoligowego polityka PiS, w ciągu zaledwie pół roku, stał się prezydentem. Jest to imponujące tym bardziej, że nikt nie dawał mu żadnych szans w starciu z Bronisławem Komorowskim. Nawet Jarosław Kaczyński przyznał w jednym z wywiadów, że w momencie nominacji, dawał mu 10 procent szans na zwycięstwo. Taka była zresztą powszechna opinia. Tymczasem Duda osiągnął sukces i mam wrażenie, że później się pogubił przygnieciony skalą własnego sukcesu. Teraz powoli się odnajduje i zaczyna szukać swojego miejsca na scenie politycznej.”

Antoni Dudek (1966) polski historyk i politolog

Źródło: Prof. Antoni Dudek: PiS bardziej potrzebuje prezydenta Dudy niż prezydent Duda PiS-u http://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/prof-antoni-dudek-pis-bardziej-potrzebuje-prezydenta-dudy-niz-prezydent-duda-pis-u/72qe0t1, onet.pl, 25 lipca 2017

O wrażeniach, O sukcesie, O zwycięstwie

„Ludzie czasem traktują nas jak maskotki. Taki miś na Krupówkach, tylko jeszcze rozdaje autografy. (…) Znają mnie ze sceny, więc myślą, że taka jestem naprawdę, wredna zwłaszcza dla mężczyzn i bezpardonowa. Myślą, że jestem taką krową i że mam silną osobowość. A ja takiej nie mam, raczej jestem więźniem silnej osobowości scenicznej. (…) Ja w życiu, nie na scenie, jestem ofiarą losu. Dopiero całkiem niedawno nauczyłam się wchodzić do urzędu i załatwiać najprostsze sprawy. Wcześniej błagałam wszystkich, by to za mnie załatwiali, ja nie byłam w stanie. Potrafiłam stać godzinę przed dziekanatem i nie chciałam wejść podbić legitymacji!”

Joanna Kołaczkowska (1966) polska artystka kabaretowa

Źródło: Robert Mazurek, Nie nadaję się do normalnej pracy, 4 maja 2019 https://www.gazetaprawna.pl/artykuly/1410632,joanna-kolczakowska-mowi-o-kabarecie-i-polityce.html/

O losie, O ludziach, O myślach, O czasie

„Nie mam wyjścia i muszę w końcu wziąć się za swoje problemy psychiczne. Od wielu lat nieustannie koncertuję i doszedłem do momentu, kiedy uświadomiłem sobie, że nie jestem szczęśliwy. Nie zasługujecie na oglądanie mnie na scenie, kiedy nie czuję się na niej komfortowo. Potrzebuję przerwy. (…) Wierzę, że najszybciej jak to możliwe będę znów w pełni sił i pokażę, na co mnie stać.”

Justin Bieber (1994) kanadyjski piosenkarz

Źródło: Przymusowa przerwa, „Angora” nr 14 (1503), 7 kwietnia 2019, s. 82.

„Nastassja Kinski zagrała w Tess rolę życia: była niezwykle piękna, czarująca, i zmysłowa, a przy tym delikatna, wrażliwa i wzruszająca. Polański z prawdziwą fascynacją eksponował ją na ekranie, a scena, gdy Tess je dojrzałą truskawkę, podawaną jej do ust przez Aleca, zyskała sławę jednej z najbardziej erotycznych w historii kina.”

Grażyna Stachówna (1951)

Polański od A do Z
Źródło: s. 171.

O historii

„Zawsze lubiłem ruch kamery. Jeśli potrafisz użyć ruchomej kamery i masz odpowiedni plan, takie zdjęcia nie tylko czynią scenę ciekawszą wizualnie, ale także pozwalają na dłuższe ujęcia, czasami obejmujące całą scenę. To ułatwia aktorom zachowanie skupienia na roli i przekazywania emocji.”

Stanley Kubrick (1928–1999) amerykański reżyser filmowy

Źródło: Paul Duncan, Stanley Kubrick, wyd. Taschen, 2006, tłum. Jan Halbersztat, s. 46.

O zachowaniu

„Sama przygoda. Adrenalina pomiędzy hasłem akcja i stop. Wchodzenie na długie godziny i tygodnie w stan zwiększonej uważności. I świadomość, że nigdy nie powtórzysz tej sceny, że zostanie już na zawsze. To dziwna robota, czasem miesiącami nie pracujesz, a potem nagle musisz odpalić zimny silnik w sekundę.”

Piotr Żurawski (1985)

odpowiedź na pytanie Co jest najciekawszego w aktorstwie? Źródło: Marcin Radomski, Piotr Żurawski: czasem miesiącami nie pracujesz, a potem nagle musisz odpalić zimny silnik w sekundę https://kultura.onet.pl/film/wywiady-i-artykuly/piotr-zurawski-czasem-miesiacami-nie-pracujesz-a-potem-nagle-musisz-odpalic-zimny/7jmeev3, kultura.onet.pl, 1 marca 2019

O czasie

„Postawiliśmy postulat przyjęcia nas do Paktu Północnoatlantyckiego. Zrobiliśmy to po to, by zablokować ewentualną odbudowę systemu dominacji nad Polską przez naszego wschodniego sąsiada i znalezienie się ponownie w obszarze jego wpływów. To także nam się udało. Pamiętam, że za dążenia mojego rządu do członkostwa w NATO byliśmy atakowani praktycznie ze wszystkich stron ówczesnej sceny politycznej.”

Jan Olszewski (1930–2019) polski polityk prawicowy, premier III Rzeczypospolitej

o swoim rządzie 1991–1992. Źródło: Próba budowy państwa obywatelskiego https://gpcodziennie.pl/40643-probabudowypanstwaobywatelskiego.html, gpcodziennie.pl, 3 czerwca 2015

„Zbyt często ten rząd ożywia scenę kabaretową w Polsce, ale pół biedy, kiedy polityka przechodzi do kabaretu. Robi się niedobrze, kiedy kabaret przechodzi do polityki.”

Michał Kamiński (1972) polityk polski

w trakcie debaty nad wnioskiem ws. wyrażenia wotum nieufności Radzie Ministrów. Źródło: stenogram z posiedzenia Sejmu http://orka2.sejm.gov.pl/StenoInter8.nsf/0/6771432D4EA7B1B4C12580FB007240B5/%24File/39_c_ksiazka.pdf, 7 kwietnia 2017.

„Christina Aguilera jest niebywale uzdolnioną wokalistką – za to ją uwielbiam. Naprawdę dobrze odnalazła się na scenie, dała świetny koncert.”

Christina Aguilera (1980) amerykańska piosenkarka

Mick Jagger o występie z Aguilerą w nowojorskim Beacon Theatre w 2006 roku. O Christinie Aguilerze Źródło: Oh No They Didn't https://ohnotheydidnt.livejournal.com/21529585.html

„Wszechświat powstał jako dar miłości wewnątrz Trójcy Świętej. Cała historia materii była przygotowaniem sceny dla aktu tej miłości, może jednego z wielu; cała ewolucja była przygotowaniem człowieczeństwa dla Syna Bożego, czyli materiału ofiary płynącej z tej miłości. Cały też jego sens to nasz udział w tej miłości. Wszystkie realia naszego życia, nasze sprawy i okoliczności mają wartość tylko jako język, którym tę miłość można wyrazić. Inaczej nie mają więcej sensu niż go ma w oczach człowieka bieganina mrówek po piasku – choćby nawet mrówkom wydawała się strasznie ważna.”

Małgorzata Borkowska (1939) polska benedyktynka i pisarka

Źródło: Jezus, Syna Ojca, str. 87, Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC

O miłości, O historii, O wszechświecie, O języku słowackim

„Dopóki utożsamiam się z określoną rodziną, z narodem, religią, rasą itd., nie mogę stać się świadomy Kṛṣṇy. Uważanie się za Amerykanina, Hindusa, Afrykanina lub ojca, matkę, męża, żonę tej czy tamtej osoby oznacza, że nadal jest się przywiązanym do materialnych określeń. Wszystkie te przywiązania odnoszą się do ciała, lecz ja jestem duszą, nie ciałem. Na tym polega istota zrozumienia. Skoro nie jestem ciałem, to czyim mógłbym być ojcem albo czyją matką? Najwyższym ojcem i najwyższą matką jest Kṛṣṇa. My jedynie gramy - niczym na scenie - rolę ojca, matki, siostry czy brata. Natura materialna zmusza nas do tańca, wmawiając nam, że należymy do tej rodziny i tego narodu. Pod jej dyktando tańczymy jak małpy.”

Bhaktiwedanta Swami Prabhupada (1896–1977) duchowny hinduski

Nauki Królowej Kuntī
Źródło: Ibidem., s. 194.

O rodzinie, O religii, O duszy, O matce

„Pierwsze wyjście do publiczności miało miejsce w Grodzisku Mazowieckim, kiedy z grupą Poland pojechałem na koncert do tamtejszego domu kultury. Zagraliśmy po raz pierwszy bez jednej próby. Do tego Robert Schmidt, który był założycielem Polandu, tuż przed wyjściem na scenę powiedział, że nigdy nie trzymał w ręku gitary basowej. Sytuacja była tak stresująca i wręcz oszukańcza z naszej strony, że nawet niespecjalnie ją pamiętam. Ludzie zaczęli na mnie pluć, ja plułem na ludzi, rzucałem papierem toaletowym. Żeby jakoś zabić moje przerażenie musiałem wytworzyć fasadę agresji.”

Kazimierz Staszewski (1963) polski muzyk rockowy

Kazik w wywiadach
Źródło: Kazik Staszewski. Idę tam gdzie idę. Autobiografia. Rozmawia Rafał Księżyk, wyd. 2, Warszawa 2015, s. 10.

O ludziach, O domu

„Gdybym zatem nie zdecydował się zostać muzykiem, nie znalazł na samym początku tyle odwagi by stanąć na scenie, podejrzewam, że byłbym dziś sfrustrowanym urzędnikiem niższego szczebla, człowiekiem złym i rozgoryczonym, a to z racji tego, że moje myśli i wątpliwości nie miałyby ujścia na zewnątrz.”

Kazimierz Staszewski (1963) polski muzyk rockowy

Kazik w wywiadach
Źródło: Kazik Staszewski. Idę tam gdzie idę. Autobiografia. Rozmawia Rafał Księżyk, wyd. 2, Warszawa 2015, s. 9.

O myślach, O myśleniu

„Opis: o polskiej scenie politycznej po katastrofie Tu-154 w Smoleńsku.”

Ewa Milewicz (1947) polska dziennikarka

IV RP stoi u bram. Źródło: Z ziemi smoleńskiej do Polski http://wyborcza.pl/1,86116,7805039.html, „Gazeta Wyborcza”, 23 kwietnia 2010

„Gdy założyłem prawicowy blog w kontrze do rujnujących Polskę rządów Platformy Obywatelskiej salon podwawelskiego Krakówka uznał to za wredną zdradę i wydał na mnie swoisty towarzyski wyrok śmierci, a dawni koledzy prawnicy rzucili na mnie klątwę za sprzeniewierzenie się sakramentowi poprawności politycznej obkładając mnie ostracyzmem i zmową milczenia. Nigdy nie zrozumiecie Państwo, jak wynaturzoną nienawiścią zapałali do mnie moi dawni koledzy prawnicy za to, że opowiedziałem się publicznie po prawej stronie polskiej sceny politycznej.”

Krzysztof Pasierbiewicz (1944)

Źródło: Stary kelner i transformacja legalistów nadwiślańskich https://www.salon24.pl/u/salonowcy/705160,stary-kelner-i-transformacja-legalistow-nadwislanskich,2, salon24.pl, 7 kwietnia 2016.

O śmierci, O zdradzie

„Co jest nie tak z naszą kulturą, że musimy grać hałaśliwe rzęchy, tarzać się po scenie i rozpierdalać instrumenty, podczas gdy goście ze Wschodu uprawiają muzykę medytacyjną i dziękują publiczności za uwagę, składając ręce w gassho?”

Tymon Tymański (1968) polski kompozytor, instrumentalista, poeta, prozaik

Źródło: AD HD. Autobiografia. Z Tymonem Tymańskim rozmawia Rafał Księżyk, Kraków 2013, s. 198.

„Obserwując Trójmiejską Scenę Alternatywną z pewnego dystansu, byłem zafascynowany złożonością, barwnością i poetyckością piosenek jej kapel, ogólnym klimatem rodzącej się kultowości. Tam nie było jeszcze narkotyków, to były czyste wizje i marzenia. Remedium na dookolną szarość rażąco brzydkiej Polski lat osiemdziesiątych.”

Tymon Tymański (1968) polski kompozytor, instrumentalista, poeta, prozaik

Źródło: AD HD. Autobiografia. Z Tymonem Tymańskim rozmawia Rafał Księżyk, Kraków 2013, s. 62.

O marzeniach

„Jako się tu rzekło, komikami Syrena stała, co wiązało się w sposób oczywisty ze szczególną funkcją satyry w repertuarze teatru. Ale nawet najśmieszniejsze kalambury, najbardziej cięte aluzje polityczne potrzebują przerywnika, a widz potrzebuje chwili oddechu, by otrzeć łzy, co kapią z nadmiaru śmiechu. I wtedy na scenę musi wkroczyć amantka.”

Witold Filler (1931–2009) pisarz polski, dziennikarz, aktor

Teatr Syrena. Gwiazdy, premiery, kulisy (1991)
Źródło: s. 52.

O śmiechu, O łzach

„Czy artysta estradowy jest aktorem? Wychodzi na scenę przeważnie sam, nie ma innego partnera poza widzem, a temu sprzedaje głównie osobowość. Sprzedaje siebie, a zatem rezygnuje z tej programowej właściwości aktorstwa, jaką jest – być postacią z cudzej bajki. Oczywiście, artysta estradowy, jeśli chce być uznany za wybitnego, musi wykształcić w sobie aktorską technikę: umieć sprzedać dowcip, wyprowadzić pointę, wytrzymać pauzę itd. Ale techniki tej używa w sposób specyficzny, często przejaskrawiony, zresztą umiejętności techniczne to jeszcze nie aktorstwo, to zaledwie jego elementarz.”

Witold Filler (1931–2009) pisarz polski, dziennikarz, aktor

Teatr Syrena. Gwiazdy, premiery, kulisy (1991)
Źródło: s. 67.

O osobowości, O pewności siebie

„Widocznie potrzebna, skoro przychodzą. Może chcą na dwie godziny uciec od wojny? Tam się teatr traktuje inaczej niż teraz w Polsce. Cały czas jest dialog między sceną a publicznością. Rodzaj psychodramy. Sceny przerywane są oklaskami, ludzie nie boją się śmiać z przerażających kwestii Policjanta. Sztukę wystawił charkowski Teatr Narodowy i grają aktorzy klasy Łomnickiego i Holoubka. Polski reżyser Andrzej Szczytko dyrygował jak trzeba. Ja się ogólnie słabo wzruszam, ale mam do tego przedstawienia i do tych aktorów stosunek liryczny. Jak oglądałem Antygonę… w ich wykonaniu, zapominałem, że to ja napisałem. Tak czy inaczej, wojna, a 900 miejsc sprzedanych. Mówiono mi, że bilety kupują w Charkowie ludzie, którzy niekoniecznie mają na chleb.”

Andrzej Szczytko (1955)

Janusz Głowacki w odpowiedzi na pytanie „Po co Charkowowi Antygona w Nowym Jorku? Mało mają własnych nieszczęść?”, o premierze w Narodowym Teatrze Dramatycznym im. Tarasa Szewczenki w Charkowie. O Andrzeju Szczytce Źródło: Janusz Głowacki. Świat pęka http://wyborcza.pl/magazyn/1,145245,17919406,Janusz_Glowacki__Swiat_peka.html?disableRedirects=true, wywiad w „Gazecie Wyborczej – Magazynie Świątecznym”, 16 maja 2015.

O wojnie, O ludziach, O czasie, O zapominaniu

„Nie wierzę w zbawców. Jednak sposób, w jaki nasz kraj jest rządzony, musi się zmienić radykalnie. Potrzebujemy gruntownej odnowy. Ja zaś oferuję Francuzom tę nowość: mój ruch nie ma nic wspólnego z niemal hermetycznie zamkniętą sceną polityczną, jaką w tej chwili znamy. (…) Sprzyja temu nasz ustrój: nie mamy proporcjonalnej ordynacji wyborczej, stąd problem z reprezentacją. Nasza klasa polityczna prawie się nie odnawia, twarze są wciąż te same. Brakuje też etyki – afera goni aferę. Taki ustrój nie może odnosić sukcesów.”

Emmanuel Macron (1977) francuski polityk

we Francji obowiązuje ordynacja większościowa z jednomandatowymi okręgami wyborczymi.
Źródło: wywiad Britty Sandberg i Julii Amalii Heyer, Odpukać w niemalowane, „Der Spiegel”, tłum. „Forum” nr 7, 31 marca – 13 kwietnia 2017.

O problemach, O sukcesie

Janusz Głowacki (1938–2017) polski pisarz

w odpowiedzi na pytanie „Po co Charkowowi Antygona w Nowym Jorku? Mało mają własnych nieszczęść?”, o premierze w Narodowym Teatrze Dramatycznym im. Tarasa Szewczenki w Charkowie. Źródło: Janusz Głowacki. Świat pęka http://wyborcza.pl/magazyn/1,145245,17919406,Janusz_Glowacki__Swiat_peka.html?disableRedirects=true, wywiad w „Gazecie Wyborczej – Magazynie Świątecznym”, 16 maja 2015.

O wojnie, O ludziach, O czasie, O zapominaniu

„Podobnie jak wielu obserwatorów liczyliśmy, że w 2 turze będzie Marine Le Pen, było znakiem zapytania czy będzie z nią Emmanuel Macron czy François Fillon. Okazuje się, że Macron, który w polityce pierwszoplanowej jest krótko, bo od roku i dopiero próbuje budować swoje zaplecze. Jako, że to są personalne wybory, to ugrupowania są w tle. Obserwatorzy nie dostrzegają dekompozycji sceny politycznej. Może rozpaść się partia socjalistyczna, może rozpaść się ruch gaullistowski, być może będzie tak, że po wyborach we Francji zostaną trzy ugrupowania – skrajna prawica, skrajna lewica i ruch centrowy, związany z być może przyszłym prezydentem. Ale nie możemy dawać już zwycięstwa Macronowi. Bo nie zapominajmy, że część głosów lewicowych może wesprzeć Le Pen. Pamiętajmy, że Macron jako jedyny nie mówił nic negatywnego o pracownikach spoza Francji, a we Francji pracują tysiące Polaków, do tego pamiętajmy, że Le Pen sympatyzuje, może nie mówmy o Rosji, ale mówmy o Putinie. Oni mają bliskie relacje.”

Piotr Zgorzelski (1963) polski polityk

Źródło: Zgorzelski (PSL): Francuskiej scenie politycznej grozi dekompozycja http://m.telewizjarepublika.pl/zgorzelski-psl-francuskiej-scenie-politycznej-grozi-dekompozycja,47622.HTML, telewizjarepublika.pl

O relacjach, O zapominaniu

„Myślę, że najlepszym sposobem na uzyskanie spontaniczności jest granie tras koncertowych z tym samym programem. Bycie na scenie potrafi niesamowicie zainspirować! A jeśli jest jeszcze świetny dyrygent i orkiestra, tym bardziej można zgłębić dzieło! Z dnia na dzień gra się pewniej i bardziej spontanicznie.”

Szymon Nehring (1995) polski pianista

sposób prezentacji pianisty na koncercie. Źródło: Edyta Kolasińska-Bazan: Szymon Nehring: zależy mi na tym, żeby być wielkim pianistą http://facet.onet.pl/znani/szymon-nehring-zalezy-mi-na-tym-zeby-byc-wielkim-pianista/sk3gnq, facet.onet.pl, 11 grudnia 2015.

O grach, O myślach, O myśleniu

„Głupcy jesteśmy, za mało jeszcze idziemy do ludu i za konwencjonalno głupie malujemy sceny biedy chłopskiej; kiedy lud, dziś bogatszy od nas, weselszy od nas, swobodniejszy od nas, umie się bawić, kochać, żyć, i to tak, że my nie mamy o tem pojęcia. Powiedz, co za motywy – co?!”

Sewer (1835–1901) pisarz polski

co za natura, jakie stimmungi – a my?... W pomalowanych na czekoladowo butach siedzimy i malujemy purpury i aksamity na drewnianych manekinach...
Źródło: Bajecznie kolorowa, III

O ludziach, Kochać się

„Podczas kręcenia jednej ze scen podeszło do nas dwóch kloszardów i zapytało, co my tu robimy. Odpowiedziałam im, że kręcimy film Jak żyć?.”

Anna Cieślak (1980) polska aktorka

Wiesz, co mi odpowiedzieli? „To pani nie wie, jak żyć? Trzeba tak żyć, żeby przeżyć”. Źródło: Artur Cichmiński, Trzeba tak żyć, żeby przeżyć. Rozmawiamy z Anną Cieślak, Stopklatka.pl, 18 lipca 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=47327

„Mam to do siebie, że dociskam sprawę do końca. Po próbach, już w nocy, wymyślam sceny na następny dzień. I tak przez dwa miesiące. Niekończący się dopływ adrenaliny. Po zakończonej produkcji, niezależnie od tego jak udanej, pojawia się dziwny smutek. Czuję się zbędny, każdy wie, co ma robić, a mnie już nikt nie potrzebuje. Więc najbardziej przyjemny jest sam moment powstawania. Tę sytuację można porównać do dziecka, które idzie w świat i na zawsze opuszcza rodzica. – To dziecko jest zwierciadłem dla rodzica: projekcją jego lęków i pragnień.”

Mariusz Treliński (1962) polski reżyser operowy, filmowy i teatralny.

Sztuka ma sens tylko wtedy, kiedy uwzględnia wymiar intymny. Nie chodzi o eksploatowanie własnego ego, tylko o punkt odniesienia – dla mnie wyznacznik arcydzieła. Źródło: „Tygodnik Powszechny”, 29 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20945

O dzieciach, O świecie, O smutku, O rodzicach

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Czy jesteś dumny ze swojej krzywdy? Czy to sprawia, że wydajesz się wielki i tragiczny?... Cóż, pomyśl o tym. Może odgrywasz rolę na wielkiej scenie, na której tylko ty jesteś publicznością.”

John Steinbeck (1902–1968) pisarz amerykański, noblista

Cytaty na temat scena strona 9

Cytaty na temat scena
strona 9