Cytaty na temat rozluźnić

Zbiór cytatów na temat rozluźnić, czas, historia, cel.

Cytaty na temat rozluźnić

„Oczywiście, ale trochę dekoncentracji, może trochę zbyt duże rozluźnienie sprawiło, że nie udało się zdobyć pucharu, ale awans na olimpiadę przyćmił to wszystko. Cieszyliśmy się z tego, że zdobyliśmy olimpijskie przepustki, a nie płakaliśmy, że wracamy bez Pucharu Świata.”

Piotr Nowakowski (1987) siatkarz polski

Źródło: Łukasz Czechowski, Piotr Nowakowski: Nie płakaliśmy, że nie mamy PŚ, sportowefakty.pl, 9 grudnia 2011 http://www.sportowefakty.pl/siatkowka/2011/12/09/piotr-nowakowski-nie-plakalismy-ze-nie-mamy-ps/

O płaczu

„Kwestia „niepodległości narodowej” staje się dla dogmatyka kwestią przeobrażenia mapy geograficznej; jego „wolność polityczna” jest przede wszystkim wolnością narodu, nie człowieka, a czym ta wolność będzie dla jednostki ludzkiej, w jakim stopniu rozluźni jej więzy policyjne i ekonomiczne, to odsuwa się dla niego na plan dalszy, jako kwestia podrzędniejszej natury.”

Edward Abramowski (1868–1918) polski filozof i działacz polityczny

Źródło: Zagadnienia etyczne i polityka rewolucji w: Edward Abramowski, Pisma, tom II http://dir.icm.edu.pl/pl/Pisma/Tom_2/134, Warszawa 1924.

O naturze, O wolności

„Mogę powiedzieć dowcip sytuacyjny. W 2003 roku w Sejmie toczyła się dyskusja w obronie zwierząt. Czekaliśmy na głosowania i jeden z posłów nachylił się między mną a Krzysztofem Jurgielem i zaczął opowiadać anegdotę, że w związku z wejściem do Unii chłopi postanowili sprowadzić do Polski jakieś egzotyczne zwierzę. Otworzyli atlas i wskazali zebrę. I ta zebra stoi przed obórką z krową i bykiem… Atmosfera ciężka, nikt z nikim nie rozmawia, ale zebra – zwierzę nowoczesne – chce rozluźnić atmosferę, więc pyta krowę: Kto ty jesteś? Odpowiedź: krowa. – A co ty dajesz? – Mleko. Rozmowa się urywa. Po chwili zebra odwraca się do byka: – Kto ty jesteś? – Byk. – A co ty dajesz? – Oj, mała, zdejmij tę piżamkę, to ci pokażę… Z ustawą o ochronie zwierząt zawsze kojarzy mi się ta rozmowa.”

Przemysław Gosiewski (1964–2010) polski prawnik i polityk

odpowiedź na pytanie o dowcip

O ustawie, O czekaniu, O zwierzętach

„Dostałem się do tej szkoły [PWST], bo wmówiłem sobie, że wcale mi na tym nie zależy. Planowałem, że na serio będę myślał o studiach za rok, a teraz… to tak na próbę. Przez ten czas planowałem zmężnieć, wydorośleć i dojrzeć. Dzięki temu, że nie miałem w sobie napięcia, nie powtarzałem sobie cały czas, że muszę się dostać za wszelką cenę, byłem rozluźniony i udało mi się zdać te bardzo stresujące egzaminy.”

Jakub Kornacki (1974) aktor polski

Źródło: Łukasz Jacek Sośniak, Rozbijać ludzkie twierdze, „Niedziela. Tygodnik Katolicki” nr 4, 23 stycznia 2013 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/154625.html

O myślach, O czasie, O myśleniu

„Tak jak w czasie internowania w Rumunii czy na Węgrzech, również i w Szwajcarii bezczynność żołnierza stawała się największym niebezpieczeństwem. Za nią szło zniechęcenie i rozluźnienie żołnierskiej dyscypliny, kwasy i zgrzyty we wzajemnych stosunkach.”

Adam Vetulani (1901–1976) polski historyk prawa

Poza płomieniami wojny
Źródło: s. 38

O czasie

„Tak jak samotnie, w pojedynkę, spogląda z nasypu, tak samo do wszystkiego zachowuje dystans, na wszystko patrzy z wyższością. Ze swego baraku komendanta rzadko przychodzi na górę, do „zakładu”, unika wszelkich kontaktów z Arbeitsjuden, Żydami „od roboty”, jak i z ukraińskimi wachmanami. Jeśli czasem pojawia się na apelu, to tylko po to, by rzucić okiem zza narożnika baraku. Uderza lekko szpicrutą w oficerki i bez słowa odchodzi jeszcze przed końcem apelu. Jego lekko wygięty nos i wystający podbródek, jego rozluźniona postawa i sposób poruszania przynależny tylko wyższym rangom – wszystko to sprawia, że wygląda jak pan na zamku, udzielający władzy innym panom.”

Franz Stangl (1908–1971) Austriak, komendant obozów koncentracyjnych

Źródło: Richard Glazar, Stacja Treblinka, Ośrodek KARTA i Dom Spotkań z Historią, Warszawa 2011, s. 51.

O domu, O historii, O górach, O czasie

„Przyjazd na Zachód jest dla człowieka ze Wschodu dużym wstrząsem, gdyż w obcowaniu z innymi – poczynając od tragarza i szofera taksówki – nie napotyka na żaden opór – są oni zupełnie rozluźnieni, brak im tej wewnętrznej koncentracji, która wyraża się w opuszczeniu głowy albo w latających niespokojnie oczach, gadają, co im ślina na język przyniesie, śmieją się głośno; czyż to możliwe, aby stosunki pomiędzy ludźmi mogły być aż tak proste?”

Czesław Miłosz książka Zniewolony umysł

Zniewolony umysł

„Prince [książę]! Każ tylko rozluźnić pęta na rękach. Wszystko powiem, tylko poluzujcie mi pęta!”

Samuel Doe (1951–1990)

ostatnie chwile
Źródło: Ryszard Kapuściński, Heban, rozdz. 22, Czytelnik, Warszawa 2000, ISBN 8307027772.

„Czy nigdy nie będę szczęśliwy? Co mam zrobić, żeby być? – Chciał sobie przypomnieć, czy kiedyś już w życiu odczuwał prawdziwą radość. Stanęły mu przed oczami zapomniane fragmenty przeszłości: bardzo wczesny chłodny poranek, słońce wstaje zza gór, po błotnistej drodze skaczą małe szare ptaszki. Nie miał wtedy żadnego specjalnego powodu do radości, ale ją czuł.
Albo to: wieczór, koń o lśniącej sierści ociera swą piękną szyję o płot, słychać nawoływanie przepiórek, gdzieś, skądś kapie woda. Aż zaczął szybciej oddychać w podnieceniu, kiedy sobie to przypomniał.
I jeszcze: jedzie starym wozem drabiniastym ze swoją kuzynką. Była starsza od niego, nie pamięta, jak wyglądała. Koń spłoszył się i szarpnął, ona upadła na niego i podnosząc się oparła rękę na jego nodze. Ogarnęła go rozkosz, czuł ją w brzuchu, uderzyła mu do głowy, aż do mózgu, aż do bólu.
I to: jest o północy w wielkiej ciemnej katedrze, ostry barbarzyński zapach żywicy kręci mu w nosie. Trzyma w ręku małą świeczkę przewiązaną białą jedwabną kokardą. Senny szmer odprawianej przed wielkim ołtarzem mszy nadpływa z oddali i usypia go słodko.
Mięśnie Juana rozluźniły się. Zasypiał na słomie w opuszczonej stodole. Nieśmiałe myszy wyczuły, że śpi, wyszły spod słomy, zaczęły się bawić i krzątać, i deszcz poszeptywał cicho na dachu”

John Steinbeck książka Zagubiony autobus

Autobus do San Juan

O wodzie, O słońcu, O przeszłości, Koń

„Trzeba się więc wyzuć ze wszystkiego, co nie jest koniecznie potrzebne, ograniczyć się do tego, bez czego obejść się nie można stanowczo. Różne drobiazgi, fatałaszki, nawet związane z pobożnością, jak: obrazeczki, medaliczki, książki itp., jeśli nie są konieczne, jeśli bez wiedzy przełożonych, stają się nieszczęściem – bo początkiem rozluźnienia dla duszy zakonnej. O, jakże ja uważać powinnam, by jaka igiełka, jaka niteczka nie przylgnęła do mojej duszy, nie stała się hamulcem wstrzymującym mój polot do Boga lub co gorsza nie oderwała mnie od Niego. Jak łatwo w zakonie zaplątać się niteczką i zasłonić sobie jakby pajęczyną widok Boga.”

Leonia Nastał (1903–1940) polska zakonnica

Pisma Sługi Bożej Leonii Marii Nastał siostry Profeski Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, t. 1, s. 355.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Janina Bernadeta Lipian – Polscy święci. Służebnica Boża Leonia Maria Nastał, t. 2, op. cit., s. 308.

O Bogu, O nieszczęściu, O książkach, O duszy

„Aby wygenerować wielką moc, najpierw trzeba być całkowicie rozluźnionym i zebrać siły, aby nagle skoncentrować cały umysł i całą siłę na uderzeniu w cel.”

Bruce Lee (1940–1973) amerykański aktor i mistrz sztuk walki pochodzenia chińskiego

Źródło: John Little, Bruce Lee. Sztuka kształtowania ciała, wyd. Budo-Sport, Warszawa 2005.

O sztuce, O sporcie, O sile

„Pracowałem kiedyś z Robertem w barze. On był DJ-em, a ja kucharzem, i takich „Mariolek” była tam cała masa. Ludzie podlani alkoholem zachowują się zupełnie inaczej, są rozluźnieni i nie martwią się tym, że powiedzą coś głupiego. Najbardziej zainspirowała mnie dziewczyna o imieniu Ewa, która zawsze opowiadała o swoich nowych podbojach, a jej ulubionym powiedzonkiem było „ja pyrtolę.””

Igor Kwiatkowski (1978) polski artysta kabaretowy

Od niej zaczęły się właśnie wszystkie teksty. <br class="br">o skeczu Mariolka. <br class="br">Źródło: „Polska Gazeta Wrocławska”, 27 listopada 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/mjmn.htm

O ludziach

„Celem ćwiczeń i praktyk relaksacji (…) jest doprowadzenie siebie umiejętności niejako automatycznego rozluźnienia mięśni w czasie wykonywania czynności pracy zawodowe] i codziennego życia.(…) Rozluźnianie i napinanie mięśni powinno odbywać się w określonym tempie.”

Stanisław Siek (1930)

Źródło: Małgorzata Kronenberger, Muzykoterapia. Podstawy teoretyczne do zastosowania muzykoterapii w profilaktyce stresu, Mediatour, Szczecin 2003, ISBN 8391200620.

O ćwiczeniach, O czasie

„Rozbicie ententy jest najważniejszym celem naszej dyplomacji. Rosja wydaje się najsłabszym ogniwem wrogiego przymierza. Tak więc naszym zadaniem było to ogniwo rozluźnić, a następnie całkowicie usunąć. Stąd też nasze usiłowania szły w tym kierunku, by taką wywrotową działalność przeprowadzić w samej Rosji, poza frontem, przede wszystkim przez popieranie tendencji separatystycznych, reprezentowanych głównie przez bolszewików. Bolszewicy dopiero po otrzymaniu od nas stałych funduszy, dopływających różnymi kanałami i pod różnymi nazwami, byli w stanie uruchomić swój główny organ, [gazetę] „Prawdę”, i powiększyć w znaczący sposób bardzo wąską początkowo bazę ich partii.”

Richard von Kühlmann (1873–1948)

Źródło: Raport, 1917, cyt. za: Tomasz Małkowski, Jacek Rześniowiecki, Historia III. Podręcznik do klasy III gimnazjum, s. 245.

O historii

„Najpierw odwracamy się od wszystkiego, co grzeszne, przeciwne Bogu. Ponadto eliminujemy też wszystko, co wprawdzie nie jest jeszcze grzeszne, ale albo jakościowo nie przystaje do świata Chrystusowego, albo też odwraca naszą uwagę od Boga. Niektóre rzeczy, jak np. pewne ilustrowane czasopisma, modne plaże, kabarety, operetki, wiele kin itp., tchną „światową” atmosferą – co nie znaczy, aby nasze zainteresowanie nimi już samo w sobie było lub musiało być grzeszne. Kiedy je wszakże konfrontujemy z Chrystusem, odczuwamy ich jakościową niezgodność z Jego światem. Swym przeważnie aroganckim, frywolnym czy trywialnym tonem wnoszą one wyraźny dysonans w ów święty świat Chrystusa i przez swoją atmosferę próbują nas wciągnąć w postawę lekkomyślności i nonszalancji i rozluźnić zapory, jakie wznieśliśmy przeciwko grzechowi.”

Dietrich von Hildebrand (1889–1977)

Przemienienie w Chrystusie
Źródło: s. 74

O Bogu, O świecie, Chrystus

„W meczach profesjonalnych jest nieustanna rywalizacja. Jednego dnia gra się przeciwko komuś z Meczu Gwiazd, następnego dnia broni się przeciwko takiemu, który zdobywa średnio 20 punktów, chociaż nie gra w All-Star Game, ale sprawia wielkie kłopoty, więc nie ma chwili rozluźnienia. W college’u wie się, że ma się przed sobą kilka takich meczów, w których da się pokonać przeciwników, więc nikt się tym tak bardzo nie przejmuje. W NBA trzeba być skoncentrowanym w każdym meczu.”

Paul Pierce (1977) koszykarz amerykański

Źródło: Czas rewanżu, „Pro-Basket. Magazyn” nr 6/99 (34), s. 34.

O grach, O czasie

„Rozwiązane więzadła, rozluźnione rymy.
Bliżej do drzwi i okien niż do siebie. Śpimy.”

Jacek Dehnel (1980) poeta polski

„Chiny to kraj w którym władza ma o wiele większą odpowiedzialność. Jest wielu komentatorów, którzy mówią iż jest ona zbyt wielka i trzeba ją rozluźnić. Ale ja jestem realistą i jestem pewien, że jak przyjdzie co do czego, to ci którzy tak mówią pierwsi zapłaczą i będą wołać na pomoc rząd, który krytykują.”

Jin Liqun (1949)

Źródło: Radosław Pyffel, Wyprawa CSPA: Drugi dzień w Pekinie. Spotkanie absolwentów LSE China i przyszłość Chin., polska-azja.pl, 10 sierpnia 2012 http://www.polska-azja.pl/2012/08/10/wyprawa-cspa-drugi-dzien-w-pekinie-spotkanie-absolwentow-lse-china-i-przyszlosc-chin/

O przyszłości, O pomocy

„Historia oceni go surowo. Nie sprostał swemu marzeniu o przekształceniu Algierii w silne, nowoczesne państwo. Mimo, że po Francuzach zostały zagospodarowane pola naftowe, rewolucja przemysłowa nie udała się w tym kraju drobnych rzemieślników. Spowodowała jedynie niepohamowany odpływ ludności ze wsi do miast i ich niekontrolowany wzrost. Koloniści francuscy pozostawili po sobie kwitnące rolnictwo, które niszczało, bo zabrakło rąk do pracy, nawozów i światłych rolników. Handel opanowała mafia. Znów powstały wielkie fortuny, które zgarniały dla siebie wszelkie korzyści. Nastąpiło rozluźnienie obyczajów, nawet w najbliższym otoczeniu prezydenta. Sam Bumedien także uległ zachodnim wpływom i ożenił się z wyemancypowaną i wykształconą w Szwajcarii kobietą. Nie był jednak na tyle postępowy, aby kobietom algierskim przyznać równouprawnienie, jak to uprzednio obiecywał. Ascetyczny wojownik zmienił się w gnuśnego sybarytę.”

Houari Boumedienne (1932–1978)

Autorzy: Pierre Accoce, Pierre Rentchnick, Chorzy, którzy nami rządzą, tłum. Marta Kubiak, Wydawnictwo Test, Lublin 1992, s. 152.

O kobietach, O marzeniach, O historii

„J. Bocheński nie zgodził się z często spotykanym poglądem, że można ograniczać lub łagodzić normy językowe – to bowiem prowadzi do rozluźnienia norm w ogóle: społecznych, obyczajowych itd.”

Jacek Bocheński (1926) polski pisarz

wypowiedź na posiedzeniu Rady Języka Polskiego w 2004 r. <br class="br">Źródło: Dyskusja nad referatem prof. Andrzeja Markowskiego Językoznawstwo normatywne dziś i jutro: stan, zadania, szanse, zagrożenia http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=202:sprawozdanie-z-dziaalnoci-rady-jzyka-polskiego-w-roku-2004&catid=39&Itemid=74|