Zalecane cytaty

strona 17

„Przezwycięż sam siebie, bo jeśli zwyciężysz sam siebie, osiągniesz w niebie jaśniejszy wieniec [chwały] niż ci, co mają łagodniejsze usposobienie.”

„Niech to będzie pierwszą zasadą w działaniu: Tak Bogu ufaj, jakby całe powodzenie spraw zależało od ciebie, a nie od Boga; tak jednak dokładaj wszelkich starań, jakby Bóg sam miał wszystko zdziałać, a ty nic zgoła – tak brzmi wersja starsza. Tak Bogu ufaj, jakby całe powodzenie spraw zależało tylko od Boga, a nie od ciebie; tak jednak dokładaj wszelkich starań, jakbyś ty sam miał to wszystko zdziałać, a Bóg nic zgoła – tak brzmi wersja późniejsza, za którą opowiedział się o. Janssens, generał Tow. Jez.). NB. W obu wersjach chodzi o tę samą myśl: trzeba łączyć ufność z własnym wysiłkiem. Nie wolno popadać w żadną krańcowość: ani w aktywizm nie liczący się z koniecznością Bożej pomocy, ani w kwietyzm zwalniający człowieka od wysiłku pod pozorem ufności w Bogu. Jest to zasada ufnej i rozumnej, odpowiedzialnej współpracy z Bogiem.”

„Dżentelmen postępuje tak jak powinien, a nie tak, jak ma ochotę.”

„Punktem wyjścia jest słabość. Od niej wszystko się zaczyna.”

„Ci, co najbardziej zasługują na pochwały, najlepiej znoszą krytykę.”

„Wymówka jest gorsza od kłamstwa, bo jest kłamstwem, przy którym obstajemy.”

„Klasę człowieka można zmierzyć tym, co go wyprowadza z równowagi.”

„Na mój pogrzeb niech nikt nie przyjdzie. Wszyscy będą z tego zadowoleni, a ja najbardziej. Skromność przede wszystkim.”

„Gdy nienawiść ludzka nie grozi żadnym ryzykiem, ich głupota szybko da się przekonać. Motywy same przychodzą.”

„Nie zostałam aktorką, by rozkochiwać w sobie rzesze, tylko aby jak najlepiej wykonywać swoją pracę. Jeśli przyjdzie mi grać czarny charakter, będę się starała, żeby wszyscy mnie znienawidzili”

„Chciałabym być uczciwa względem swoich możliwości i aspiracji. Nie będę nikogo oszukiwać, zarabiam ogromne pieniądze i dlatego wykonuję swoją pracę najlepiej jak potrafię. Kocham grać, ale nie stwarzam fałszywych mitów dotyczących posłannictwa mojego zawodu.”

„Pamiętam, jak Dejmek wyrzucił mnie z próby, w moim pojęciu właściwie za nic. To było w spektaklu Święto Winkelrida – miałem własną koncepcję, jak grać. Dejmek próbował mi powiedzieć, że mam robić dokładnie to, co on mówi, ale ja przerywałem i swoje: ale ja panie dyrektorze… W końcu nie wytrzymał i wyrzucił mnie z próby. Uniosłem się honorem i odszedłem z teatru, ale następnego dnia Dejmek wezwał mnie do gabinetu i powiedział: „Gówniarzu, jak cię reżyser ochrzania, to masz spuścić uszy po sobie, przyjąć to do wiadomości i grać”. I to jest prawda.”

„Tak mało na świecie dobroci,
a tyle jej światu potrzeba…
Nią życie jak słońcem się świeci,
nią ziemia się zbliża do nieba.”

„Żaden człowiek, nawet lekarz, zapytany, jaką osobą powinna być pielęgniarka, nie określi jej inaczej niż jako „oddaną i posłuszną”. Ta definicja równie dobrze mogłaby pasować do portiera. Można by ją odnieść nawet do konia. Natomiast nie do policjanta.”

„Ognia od ognia przydaje, kto młodemu wino daje.”

„Jeśli w przyszłości papież uczyłby czegokolwiek sprzecznego z wiarą katolicką, nie idźcie za nim.”

„Obserwuj, słuchaj, rzadko osądzaj i nie chciej za dużo.”

„Pokryj skrzydła ptaka złotem, a już nigdy więcej nie wzbije się w powietrze.”

„Ptasią grypę telewizja robi w pięć minut. Czyli kreuje zagrożenia.”