Miguel de Cervantes cytaty strona 4

„To, co mało kosztuje, mało też jest cenione.”

Źródło: „Przekrój”, wydania 27–38, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1999, s. 97.

„Każdy jest taki, jakim go Bóg stworzył – a często jeszcze gorszy.”

„Nieszczęścia nigdy jeszcze nie naprawiła bezczynność ani lenistwo.”

Źródło: „Przekrój”, wydania 40–52, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1996, s. 28.

„Najgroźniejsi wrogowie, z którymi musimy walczyć są w nas.”

„To wielka tajemnica, jak człowiek powinien postępować, by nie zmarnować sobie życia.”

„Każdy jest synem swoich czynów.”

Miguel de Cervantes Cytaty o myślach

„Ząb więcej należy cenić od diamentu.”

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

„Martwiła go jedynie myśl, że królestwo owo było w ziemi Murzynów, a więc ludzie, którzy będą mu dani za wasalów, będą wszyscy czarni; na to jednak w wyobraźni swojej znalazł natychmiast dobre lekarstwo i mówił sobie: „Cóż mi to szkodzi, że poddani moi będą czarni? Cóż lepszego uczynię, jak załadować ich na okręt i zawieźć do Hiszpanii, gdzie będę ich mógł sprzedać i gdzie zapłacą mi gotówką, a za te pieniądze będę mógł kupić sobie tytuł albo urząd, aby żyć bez kłopotu po wszystkie dni żywota?””

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.

„Kto przywiązuje się do dobrego drzewa, zyskuje dobry cień.”

rojenia Sancza o przyszłym wielkorządztwie w Micomicon.
Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część I (dedykowana księciu de Bejar)

„Dwa tylko są rody na świecie (…) tych, co mają, i tych, co nie mają.”

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.

Miguel de Cervantes cytaty

„Nieszczęścia bowiem zawsze prześladują wyższe umysły.”

„Nie każda piękność budzi miłość, niektóre radują wzrok, a nie ujarzmiają woli.”

Postać: Gines de Pasamonte
Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część I (dedykowana księciu de Bejar)

„Nie ma lepszego sosu niż głód.”

„Kiedy chodzi o wymiar sprawiedliwości, który należy do władcy, tutaj potrzebna jest zdolność i zdrowy sąd, a zwłaszcza dobra chęć sprawiedliwego rozstrzygnięcia; jeżeli tego u podstaw zabraknie, to zawsze środki i cele chybią.”

„Człowiek bez honoru to gorsze niż śmierć.”

Postać: Kanonik
Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część I (dedykowana księciu de Bejar)

„Z Bożą pomocą kije dobrze grzmocą.”

„Jest naturą kobiet nie kochać nas, kiedy je kochamy, a kochać, gdy my ich nie kochamy.”

Postać: Sancho Pansa
Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część II (dedykowana hrabiemu De Lemos)

„Między kobiecym tak i nie, zaledwie koniec igły zmieścić się może.”

„Każdy człowiek kogoś denerwuje.”

„Pozbądź się przyczyny, a zniknie skutek.”

„Kto się chce wzbogacić w rok, po sześciu miesiącach wisi.”

„Nie ma tak wysokiej góry, na którą nie wspiąłby się osioł obładowany złotem.”

„Kobieta powinna wydawać się bardziej pokorną i bardziej kobiecą, kiedy staje się małżonką.”

„Na świecie potrzebni są i tacy, i owacy.”

„Dobrego nigdy za wiele.”

„Pierwsza miłość wyciska tak głęboki ślad w sercu dziewczyny jak pieczęć w wosku.”

„Szklanki i piękna dziewczyna zawsze są w niebezpieczeństwie.”

„Są rzeczy, w które trzeba wierzyć, by je zobaczyć.”

Źródło: „Wprost”, wydania 18–26, Agencja Wydawniczo-Reklamowa „Wprost”, 1994, s. 81.

„Miłość i wojna to wszystko jedno.”

„Czas nie płynie – czas trwa.”

„A złodzieju Ginesillo! Ostaw, co moje, oddaj mi życie, nie pozbawiaj mię podpory, zostaw mego osła, zostaw mój skarb! (…)
– Co się z tobą działo, skarbie mój, siwku mych źrenic, drogi towarzyszu? Z tymi słowy całował go i ściskał, jakby to był człowiek. Osioł milczał i pozwalał się cmokać i ściskać Sanczowi, nie odpowiadając ni słowa.”

„Ten cię kocha, przez kogo płaczesz.”

odzyskanie siwka przez Sancza.
Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część I (dedykowana księciu de Bejar)

„Piękniej wygląda żołnierz poległy w bitwie niż wolny w ucieczce.”

„Honor i zysk nie sypiają w tym samym łożu.”

Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część II (dedykowana hrabiemu De Lemos)

„Nieobecność to lekarstwo na miłość.”

Źródło: „Przekrój”, t. 1, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1977, s. 105.

„Musisz bowiem, Sanczo, wiedzieć, że dwa są rodzaje rodów na świecie; jedne początek biorą i wywodzą się od książąt i monarchów, lecz z biegiem czasu upadły i kończą się jednym punktem jak piramida wywrócona; inne biorą początek z niskiego stanu, a wznoszą się ze stopnia na stopień, aż dojdą do tego, że stają się wielkimi panami; tak więc różnica polega na tym, że jedni byli tym, czym już nie są, zaś drudzy są tym, czym nie byli.”

Źródło: „Przekrój”, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1956, s. 120.

„Zniewagi zwykły budzić gniew w najpokorniejszych sercach.”

Postać: Don Quijote
Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część I (dedykowana księciu de Bejar)

„Kurtyzany, czyli cortesanes, większość z nich jest wprawdzie cortes – uprzejma, ale nie sanes”

Postać: narrator
Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część II (dedykowana hrabiemu De Lemos)

„Ubogi, dając dwa grosze chętnym sercem, dorównywa hojnością temu, który daje jałmużnę, bijąc w dzwony.”

zdrowa.

„Nie ma lepszego ministra miłości niż przypadek.”

Postać: Don Quijote
Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część II (dedykowana hrabiemu De Lemos)

„Jakże dobrze niebo potrafi z naszych największych przeciwności wyciągać największe pożytki!”

„Sprawy ludzkie nie są wieczne, jeno stale od swego początku ku końcowi ostatecznemu zmierzają, osobliwie zaś życie ludzkie.”

“History is in a manner a sacred thing, so far as it contains truth; for where truth is, the supreme Father of it may also be said to be, at least, inasmuch as concerns truth.”

Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy, Część II (dedykowana hrabiemu De Lemos)

Miguel de Cervantes: Cytaty po angielsku

“An honest man's word is as good as his bond.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 3.

“Let me leap out of the frying-pan into the fire; or, out of God's blessing into the warm sun.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book IV, Ch. 34.

“Let us make hay while the sun shines.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 4.

“Why do you lead me a wild-goose chase?”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 11.

“It is a true saying that a man must eat a peck of salt with his friend before he knows him.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 6.

“Can we ever have too much of a good thing?”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 1.

“Take care, your worship, those things over there are not giants but windmills.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book I, Ch. 6.

“I drink when I have occasion, and sometimes when I have no occasion.”

Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Unplaced as yet by chapter

“You are a king by your own fireside, as much as any monarch in his throne.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 33.

“Of good natural parts and of a liberal education.”

...estás en tu casa, donde eres señor della, como el rey de sus alcabalas.
Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Prologue

“Thou art a cat, and a rat, and a coward.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 8.

“A knight errant who turns mad for a reason deserves neither merit nor thanks. The thing is to do it without cause.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 8.

“Every man was not born with a silver spoon in his mouth.”

Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Unplaced as yet by chapter

“Fear is sharp-sighted, and can see things underground, and much more in the skies.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book IV, Ch. 73.

“Spare your breath to cool your porridge.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 6.

“Fortune leaves always some door open to come at a remedy.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 5.

“You can see farther into a millstone than he.”

Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Unplaced as yet by chapter

“In me the need to talk is a primary impulse, and I can't help saying right off what comes to my tongue.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 28.

“Tell me thy company, and I'll tell thee what thou art.”

Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Unplaced as yet by chapter

“The more thou stir it, the worse it will be.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 23.

“I would have nobody to control me; I would be absolute: and who but I? Now, he that is absolute can do what he likes; he that can do what he likes can take his pleasure; he that can take his pleasure can be content; and he that can be content has no more to desire. So the matter 's over; and come what will come, I am satisfied.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 6.

“Heaven's help is better than early rising.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book IV, Ch. 23.

“Every man is as Heaven made him, and sometimes a great deal worse.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 34.

“Those two fatal words, Mine and Thine.”

Cada uno es como Dios le hizo, y aún peor muchas veces.
Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 4.

“Let the worst come to the worst.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book II, Ch. 3.

“The very remembrance of my former misfortune proves a new one to me.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 5.

“Many count their chickens before they are hatched; and where they expect bacon, meet with broken bones.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part I, Book III, Ch. 10.

“Let every man look before he leaps.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 55.

“Liberty … is one of the most valuable blessings that Heaven has bestowed upon mankind.”

Źródło: Don Quixote de la Mancha (1605–1615), Part II (1615), Book III, Ch. 14.