Cytaty na temat wydawca

Zbiór cytatów na temat wydawca, książki, mienie, książka.

Cytaty na temat wydawca

„Mając własną prasę drukarską, uniezależnię się od wydawców” – myśli Anais. Nie chce czekać, aż Ameryka ją odkryje. – Jestem kobietą przyszłości i dlatego nierozumianą dzisiaj. Niektórzy krytycy dostają ataków furii w obliczu tajemnicy. Tajemnica jest po prostu mrocznym zakątkiem niezbadanego świata i możemy nieoczekiwanie wdepnąć w jej znaczenie.”

Anaïs Nin (1903–1977) pisarka francuska

po wybuchu wojny Nin przybywa do Ameryki i planuje wydawanie swoich dzieł, notka.

O kobietach, O wojnie, O tajemnicy, O myślach

„Jesteśmy wdzięczni wydawcom „Washington Post”, „New York Times”, „Time Magazine” i innym wielkim publikacjom, których menadżerowie uczestniczyli w naszych spotkaniach i dotrzymali swych obietnic zachowania dyskrecji przez blisko 40 lat. Byłoby dla nas niemożliwością zrealizowanie naszego planu budowy światowego rządu, jeśli bylibyśmy w tym czasie przedmiotem zainteresowania prasy. Dziś jednak świat jest już dużo bardziej wyrafinowany i przygotowany do organizacji rządu światowego. Idea ponadnarodowej suwerenności elit intelektualnych i światowych bankierów jest z całą pewnością korzystniejsza od narodowego samostanowienia, praktykowanego w minionych stuleciach.”

David Rockefeller (1915–2017) amerykański przemysłowiec

w 1991.

O świecie, O zachowaniu, O czasie

„Stałem się ofiarą podłej, starannie zaplanowanej prowokacji dziennikarskiej, która dotyczy mojego życia prywatnego. Redakcja „Wprost” posunęła się do niechlubnych działań, które kompromitują dziennikarstwo, a jedynym powodem pojawienia się artykułu są pogoń za nakładem i zwiększanie zysku wydawcy.”

Wojciech Fibak (1952) tenisista polski

oświadczenie wydane przez Fibaka po publikacji w „Wprost” o skandalu obyczajowym z jego udziałem. Źródło: Wojciech Fibak i jego życie - od sportowej kariery do afery z dziewczynami, dziennikpolski24.pl 10 czerwca 2013 http://www.dziennikpolski24.pl/pl/aktualnosci/kraj/1276983-wojciech-fibak-i-jego-zycie-od-sportowej-kariery-do-afery-z-dziewczynami.html

O życiu

„Czytaj uważnie twoją umowę z wydawcą. Pamiętaj, że duży druk daje, a mały zabiera.”

Jackson Browne (1948) amerykański muzyk rockowy

O czytaniu

„Choć współcześnie nie ma takiego urzędu cenzury, jaki funkcjonował w dobie PRL, nadal mamy do czynienia z naciskami na dziennikarzy, media, wydawców - by pisali tak, jak oczekują tego prominentni politycy, ludzie władzy czy przedstawiciele rozmaitych grup interesów. Wielu jest takich, którzy tylko pozornie cieszą się z demokracji i możliwości nieskrępowanego głoszenia różnych poglądów. Faktycznie pluralizm życia politycznego czy kulturalnego ich tylko denerwuje, nie podejmują polemiki ze swymi oponentami, gdyż przekonani są, iż tylko oni mają monopol na głoszenie prawdy.”

Zbigniew Romek (1954)

Źródło: Błażej Torański, Knebel. Cenzura w PRL-u, wyd. Zona Zero, Warszawa 2016, ISBN 978-83-946131-0-5, s. 10.

O ludziach, O demokracji

„Mogę eksperymentować z formą, ze sposobem narracji, ale do języka mam duży szacunek. Nie przepadam za literaturą „przeładowaną” słowem. Bliżej mi do takiego pisarza, o którym opowiadał Krzysztof Mętrak w anegdocie, aby uczynić bohaterem powieści kryminalnej detektywa, narkoleptyka zapadającego co pewien czas w sen, a wówczas zostawiać puste stronice. I gdyby jeszcze znaleźć wydawcę, który będzie płacił nie od znaków, lecz od strony!”

Grzegorz Bartos (1976)

Źródło: Marcin Kępa, Grzegorz Bartos o mieszaniu się kultur, gazeta.pl, 2 marca 2013 http://radom.gazeta.pl/radom/1,48201,13489290,ROZMOWA__Grzegorz_Bartos_o_mieszaniu_sie_kultur.html

O literaturze, O snach, O czasie

„I jakże mogę w tej sytuacji kryzysowej nie zaproponować Panu podjęcia się trudu odredagowania istniejących angielskich przekładów, skoro jest Pan jedynym na horyzoncie człowiekiem po temu w pełni kompetentnym? Piszę Panu wprawdzie jeszcze bez porozumienia z wydawcą, ale jedyna obiekcja z jego strony, natury finansowej, jest nieistotna, ponieważ z największą chęcią podzieliłbym się z Panem moimi autorskimi honorariami, tymi kwotami, które Herder ma mi w roku bieżącym przekazać. W tym właśnie duchu do niego piszę.”

Stanisław Lem książka Listy

list z 13 stycznia 1972 roku.
Listy, Sława i Fortuna
Źródło: s. 16.

O naturze

„Nagrody są potrzebne przede wszystkim poetom akademickim. Oni żyją z uczenia poezji, dla nich nagrody są sposobem na życie i na przetrwanie. Dla nich jest to forma promocji. Nagrody są też potrzebne wydawcom i drukarzom, a także wąskiemu gronu krytyków i recenzentów. Niestety, nagrody literackie tworzą jakieś małe „mafie literackie” i dość często rozdawane są w jakiś niezrozumiały dla mnie sposób. Nagrodzony poeta wpada, chcąc czy nie chcąc, w jakieś układy, musi być wśród ludzi, którzy go nagrodzili i w jakiś sposób identyfikować się z nimi, „siedząc na tej samej kanapie, co oni.””

Adam Lizakowski (1956)

Źródło: Agnieszka Szymanik, Juliusz Bolek, Poezja jest pod moją skórą, 8 stycznia 2010 http://www.polishnews.com/index.php?option=com_content&view=article&catid=63:sztukaart&id=1217:poezja-jest-pod-moj-skor&Itemid=187

O życiu, O ludziach

„Wydawcy Tory byli pierwszymi kompozytorami Boskiej Symfonii zawartej w Biblii i w judaizmie. Przekazując nam pełną skalę różnych – a niekiedy sprzecznych ze sobą – głosów, nauczyli nas wsłuchiwania się w boskie objawienie w całym jego bogactwie i w jego pełni.”

Israel Knohl (1952)

Źródło: The Divine Symphony. The Bible’s Many Voices, Filadelfia 2003, s. 33.

O bogactwie

„Trzeba iść z duchem czasów. Jestem pewien, że tradycyjne wytwórnie płytowe wcześniej czy później padną. Wszystko będzie w rękach ludzi, którzy tworzą i grają muzykę. Nie będzie więcej kontroli i nacisków wydawcy, oczekującego konkretnych wyników.”

Maxim Reality (1967)

Źródło: „Zdążyć przed prysznicem”, 1 kwietnia 2010 http://muzyka.onet.pl/publikacje/wywiady/zdazyc-przed-prysznicem,2,4544774,wiadomosc.html

O ludziach, O muzyce

„Każde życie ma jakieś motto, jakiś tytuł, jakiegoś wydawcę. Jakąś przedmowę, wstęp, tekst, przypisy itp., albo może je mieć.”

Novalis (1772–1801)

O życiu

„druk fastfoodowy, self-fastfood-publishing – sposób szybkiego i łatwego druku książek, niewymagający dużych inwestycji, skomplikowanego procesu edytorsko-poligraficznego ani uzależnienia od wydawcy.”

Maciej Dutko (1979)

Neologizmy wprowadzone przez Macieja Dutkę

O książkach, O uzależnieniu

„Jak wiadomo, wydawcy nie boją się niczego tak jak wydawania książek, gdyż w pełni już działa tak zwane prawo Lema („Nikt nie czyta; jeśli czyta, nic nie rozumie; jeśli rozumie, natychmiast zapomina”), ze względu na powszechny brak czasu, nadmierną podaż książek oraz zbytnią doskonałość reklamy”

Stanisław Lem książka Prowokacja

Utwory
Źródło: (ONE HUMANE MINUTE) Prowokacja

O książkach, O czasie, O czytaniu, O zapominaniu

„Zazwyczaj kultura wzbogaca się dzięki tym książkom, na których wydawcy stracili pieniądze.”

Margaret Fuller (1810–1850)

O pieniądzach, O książkach

„Współczuję kolegom, gdy muszą użerać się z wydawcami, którzy „odkrywają” sekrety i skandale, jakie sami wcześniej nakręcili. Trzeba chyba mieć bardzo dużo siły, żeby sobie z tym poradzić.”

Joanna Jeżewska (1965) aktorka polska

Źródło: Joanna Jeżewska – Czasami współczuję mężczyznom http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/813/Joanna-Jezewska-Czasami-wspolczuje-mezczyznom.html

O sile

„Jeśli mi na czymś bardzo zależy, staram się wspominać o tym w możliwie wielu miejscach (np. „Ach, chętnie bym przetłumaczył Egana”). I liczę na to, że wiadomość ta dotrze do odpowiedniego wydawcy, który – kiedy przyjdzie mu wydawać Egana – sobie o mnie przypomni.”

Piotr W. Cholewa (1955) polski tłumacz literatury fantasy i fantastyki naukowej

Źródło: Konrad Wągrowski, Czuję się rozpieszczany, esensja.pl, 15 października 2000 http://www.esensja.pl/varia/wywiady/tekst.html?id=382

„Jesteśmy przekonani, że aktualne prawo autorskie nie odpowiada wymogom czasów. Chcielibyśmy przede wszystkim tak zmienić ten system, żeby to nie wydawcy czy producenci, lecz sami autorzy byli właścicielami tych praw.”

Grégory Engels (1976)

Źródło: Partia Piratów planuje abordaż Europy, dw.de, 19 kwietnia 2012 http://www.dw.de/dw/article/0,,15890351,00.html

„Wiele bym dał, żeby żyć w latach dwudziestych i trzydziestych minionego stulecia. Idąc w sobotnie popołudnie Nowym Światem w Warszawie, widziałbym zupełnie inny, taki chyba bardziej zaczarowany świat. Mijałyby mnie dorożki, przedwojenne samochody, babinka stojąca na ulicy sprzedawałaby kwiaty Piotrkowi Dołowemu, który spieszyłby na randkę ze swoją ukochaną Zosią z Jutro idziemy do kina. Przechodząc obok „Bliklego”, mijałbym Dołęgę-Mostowicza, który gnałby od wydawcy prosto przed siebie na skręcenie karku, mając pomysł na napisanie kolejnej niezwykle poczytnej i równie dochodowej powieści. Późnym wieczorem z „Ziemiańskiej” wychodziłby zaś pijany Wieniawa-Długoszowski, na całe gardło krzycząc: „Bo w sercu ułana, gdy je położysz na dłoń, na pierwszym miejscu panna, przed nią tylko koń!”.”

Jarosław Hebel (1974) dziennikarz polski

Jeszcze będzie pięknie

O świecie, O Kwiatach, Serce, Koń

„Książki nie ocenia się po okładce ani po… prezerwatywie, nawet jeśli wydawca zadbał o to, by dodano do niej produkt czytelnikowi tak niezbędny.”

Paweł Sarna (1977) polski poeta

Cytaty z recenzji Źródło: Gdyby Borat pisał bloga..., neurokultura.pl, 10 czerwca 2009 http://www.neurokultura.pl/recenzja/239-sarna-pawe-gdyby-borat-pisa-bloga.html

O książkach

„Tak czy owak wszystko dobrze się skończyło. Zmieniłem kierunek studiów na historię z ukierunkowaniem polityczno-filozoficznym i poznałem kilku nowych przyjaciół. Od tego czasu, życie na uczelni było wszystkim czego pragnąłem począwszy od niewielkiej ilości czasu jaki ode mnie wymagano. Tak naprawdę, nigdy się nie pogodziłem z faktem, że osiągnięcia na uczelni to coś wymagającego wysiłku. Dwa lata później zakończyłem swoją edukację z bardzo średnimi ocenami i dwoma na nowo odkrytymi i raczej naiwnymi ambicjami z lat młodzieńczych. Chciałem podróżować. I chciałem pisać.
Chęć oczywiście, sama w sobie nie gwarantuje sukcesu. Niestety moje raczej cieplarniane wychowanie nie nauczyło mnie tego. Nie nauczyły mnie tego również 3 lata w instytucji edukacyjnej, gdzie kobiety w średnim wieku codziennie sprzątają ci pokój i ścielą łóżko. Prawdę mówiąc byłem zepsuty. Przeniosłem się do Londynu, który wessał mnie niczym doktora Watsona na początku Studium w szkarłacie. W przeciwieństwie do Dr. Watsona nie zamierzałem jednak pozostać na długo – chciałem zaoszczędzić jedynie trochę pieniędzy, coś napisać i wybrać się w podróż dookoła świata płacąc za wszystko z zaliczek od hojnego wydawcy.
Jasne.
Londyn zweryfikował te marzenia. W domu, w Norfolk, a nawet w Cambridge, moje pragnienie zostania pisarzem odróżniały mnie od tłumu. W Londynie, fakt, że chcesz zostać pisarzem (artystą, reżyserem ) było czasem czymś dobijająco przeciętnym. Każdy w Londynie pisze powieść, planuje to zrobić, zna kogoś kto to robi, pracuje w wydawnictwie, albo co najgorsze z wszystkiego – już coś wydał.
Dzięki szczęśliwej sytuacji geopolitycznej będącej następstwem kliku wieków brytyjskiego imperializmu ustępującego pola szybko rozwijającej się strefie wpływów Stanów Zjednoczonych, ludzie na całym świecie chcą się uczyć angielskiego.
Z zupełnie zrozumiałych, choć pedagogicznie niepewnych powodów, ludzie wierzą, że jedyny sposób by nauczyć się angielskiego to lekcje z native speakerami. Dodaj do tego powszechną żyłkę handlową przedsiębiorców, odrobinę sprytnej reklamy i oto wynik – przemysł Nauki Języka Angielskiego (NJA). Niecały rok od momentu, gdy zdecydowałem, że chcę żyć i pracować za granicą znalazłem się w Istambule mając za sobą cztery tygodnie treningu w International House bez wartego uwagi doświadczenia i z większą pensją niż lokalny lekarz. Czyż gospodarka rynkowa nie jest wspaniała?
NJA była dla mnie dość przypadkową karierą (zapewne podobnie jak w przypadku 90% jej pracowników), lecz dziwnym trafem kontynuowałem ją 14 lat. Poczucie winy w stosunku do nieszczęsnych tureckich lekarzy sprawiło, że dobrze wyuczyłem się tego fachy. Czytałem literaturę, dołączyłem do zawodowych stowarzyszeń, zapisałem się na dalsze kursy. Z Istambułu jeździłem do Londynu, Z Londynu do Madrytu, z Madrytu do Glasgow. Z nieopierzonego ucznia stałem się dyrektorem studium, potem doświadczonym profesjonalistą w dziedzinie NJA i wreszcie trenerem nauczycieli. Moje wynagrodzenie rosło. Niewielkie szkółki otworzyły mi drogę do w miarę poważnych instytucji, które otworzyły mi drogę do profesjonalnych firm, które otworzyły mi drogę do posady na uniwersytecie. Rozdawałem foldery na konferencjach. Ale zaraz…
Czy nie chciałem zostać pisarzem? No tak. Podczas, kiedy utrzymywałem się z uczenia angielskiego, również pisałem w tym języku. czasem wściekle, czasem spokojnie i leniwie – zależnie od nastroju. Pisałem krótkie historie, pisałem artykuły. Pisałem scenariusz i poświęciłem półtora roku mojego cennego czasu próbując sprawić aby jakiś filmowiec potraktował go poważnie. Pisałem powieść. Zupełnie nic nie wydałem i nikt nie zrobił filmu.
Na plus mogę policzyć to, że pisałem to na co miałem ochotę.
W końcu napisałem Modyfikowany węgiel. Golancz go wydał, Hollywood kupiło, a ja zostawiłem swoją stałą pracę.
Osiem miesięcy. Tak po prostu.
Ciągle piszę. Musiałbym być martwy albo sparaliżowany, żeby przestać.”

Richard Morgan (1965)

Źródło: informacja biograficzna z obwoluty Modyfikowanego węgla

O życiu, O kobietach, O ludziach, O pokoju

„Kiedy po czterdziestu latach przestałam wykładać w szkole teatralnej, dopadła mnie straszliwa depresja. Wtedy mój obecny wydawca, Jacek Stroka, w całkowicie przypadkowej rozmowie namówił mnie do zanotowania moich wspomnień. To mi przywróciło chęć życia. Książka nosiła tytuł Porachunki z pamięcią. Potem ukazały się wspomnienia o Janie Pawle II, Wielki Kolega, które miały już kilka edycji.”

Halina Kwiatkowska (1921) polska aktorka

Źródło: Monika Wysogląd-Majewska, Jubileusz z dziewięćdziesiątką na liczniku, „Dziennik Polski” nr 274, dodatek, 25 listopada 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/128149.html

O książkach

„I to jest najgorsze w tym całym zamieszaniu – że buduje się w ludziach przekonanie, że dziennikarze są bogami. Przychodzą do redakcji, mają swoje źródła, nikt ich nie sprawdza. Otóż to jest nieprawda. Profesjonalna redakcja przenicowuje bardzo niebezpieczny tekst na wszystkie możliwe strony. Bada każde źródło, a nie tylko niektóre. Informatorzy powinni mieć świadomość, że nie tylko ta osoba, której sprzedają tę informację, ale również redaktor, będą o nich wiedzieć. Takie jest prawo prasowe, taki jest kodeks dobrych praktyk wydawców, który „Rz” podpisała, i pan chyba o tym wie. Więc nie wmawiajcie ludziom nieprawdy.”

Wojciech Mazowiecki (1957)

o artykule Trotyl na wraku tupolewa Cezarego Gmyza w Rzeczpospolitej. Źródło: gazeta.pl, „Czy pan wie, co to znaczy weryfikacja źródła informacji?” – ostry spór Mazowieckiego i Gmyza, 8 listopada 2012 http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,12821019,_Czy_pan_wie__co_to_znaczy_weryfikacja_zrodla_informacji__.html

O Bogu

„Można ten miniportret wydawców szkicować dalej. Wtedy okaże się, że stanowili jeszcze bardziej złożoną mozaikę. Aż w pewnym momencie zobaczymy, że niemal wszystko, co się da o nich napisać, może również znaleźć zaprzeczenie.”

Paweł Sowiński (1974)

o wydawcach nielegalnych książek.
Źródło: Zakazana książka. Uczestnicy drugiego obiegu 1977–1989, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2011, s. 74.

O książkach, O nauce

„Poważne to jest coś – w tym kontekście jestem staroświecki – przy czym pracują redaktorzy, korektorzy, wydawcy, znajdą się ludzie, którzy wydadzą na to pieniądze, pójdą do księgarni. A wrzucenie czegoś na bloga trwa trzy minuty. Ja nie wrzucam na bloga poważnych i ważnych rzeczy. Wrzucam takie impresyjki, które czasami wynikają z tego, że coś się wydarzyło, a czasem chcę coś wrzucić, pokazać, bo mam taką naturę opowiadacza.”

Filip Springer (1982) polski reportażysta i fotoreporter

Źródło: Agnieszka Sowińska, CZYTELNIA: Przestrzenie trzeba przeżyć http://www.dwutygodnik.com/artykul/4134/, Dwutygodnik.com, nr 96/2012.

O pieniądzach, O ludziach, O naturze, O czasie

„Nasz wzrost zależy zawsze od tego, na ile naśladujemy Boga, także jako autora i wydawcę. Pisarz znajduje zawsze model do naśladowania w Biblii, wydawca otrzymuje wskazówki patrząc na proces powstawania i rozpowszechniania Biblii, która nie została jedynie spisana i zakonserwowana, ale została przetłumaczona na wszystkie języki i jest rozpowszechniania nieustannie.”

Jakub Alberione (1884–1971) włoski duchowny katolicki, założyciel paulistów, błogosławiony Kościoła katolickiego

O Bogu

„Wydawca to człowiek, który pija szampana z czaszki autora.”

Ambrose Bierce (1842–1914) amerykański dziennikarz, satyryk i pisarz

„Kiedyś palono na ulicach miast maszyny tkackie Jacquarda, gdyż automatyzacja zagrażała miejscom pracy tkaczy. Pewniej nocy, gdy po raz pierwszy do druku „The Times” zastosowano parowe maszyny drukarskie Koeniga, w obawie przed zamieszkami utrzymywano ten fakt w tajemnicy przed pracownikami drukarni. A dziś w Polsce Izba Wydawców Prasy wyraża w mediach zaniepokojenie związane z podpisaniem przez PAP porozumienia z Google.”

Piotr Waglowski (1974) prawnik polski, działacz na rzecz informatyzacji

Źródło: Podzielą los zecera?, „Przekrój”, 23 kwietnia 2009.

O losie

„Jeśli jednak premier Órban chce rządzić na podstawie mandatu większości, lecz jednocześnie nie chce demokratycznego państwa praworządnego, to dlaczego miałby tolerować działanie na Węgrzech wydawcy takich książek, jak Central European University?”

Ryszard Stemplowski (1939)

Ci uczeni nie zostali wszak obdarzeni łaskawym pozwoleniem pana premiera na ujawnienie takich analiz jego miłościwego panowania! Ale historyk nie rozpacza: premierzy przemijają, narody zostają i przeistaczają się w swej polityczności. Źródło: O państwie mafijnym. Recenzja książki pod redakcją Bálinta Magyara, Júlii Vásárhelyi, Twenty-Five Sides of a Post-Communist Mafia State, przeł. Bálint Bethelenfalvy, Steven Nelson, Kata Paulin, Ágnes Simon, Anna Szemere, Robert Young, Frank T, Zsigó, Budapest: Central European University in Association with Noran Libro, 2017 https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=557092, „Studia Socjologiczno-Polityczne. Seria Nowa”, 6, 2017, 1, s. 118.

O książkach

„Wiara wydawcy w talent autora to w Polsce niezwykle ważna sprawa i może znaczyć więcej niż kampania reklamowa i agent. W Niemczech wszyscy mają agenta, nawet tłumacze. Osobiście uważam to za zdrowszą sytuację.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Patrycji Janowskiej Magdalena Parys: Magik z Berlina. „Lampa”, nr.3/4 2014

O wierze

Halina Kwiatkowska (1921) polska aktorka

Potem ukazały się wspomnienia o Janie Pawle II, Wielki Kolega, które miały już kilka edycji. Źródło: Monika Wysogląd-Majewska, Jubileusz z dziewięćdziesiątką na liczniku, „Dziennik Polski” nr 274, dodatek, 25 listopada 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/128149.html

O książkach