Cytaty na temat walor

Zbiór cytatów na temat walor, inny.

Inny

Cytaty na temat walor

„Chcę robić solidny warsztatowo teatr. Są pewne kanony w teatrze i ja się nigdy nie nabiorę na to, że ktoś robi walor z tego, że coś jest nie do przyjęcia albo robi się walor z nieumiejętności robienia czegokolwiek. To widać nie tylko w teatrze, ale wszystkich dziedzinach sztuki. To jest taki mój protest przeciw artystom, którzy są znani z tego, że są znani.”

Robert Kudelski (1974) polski aktor

Źródło: Polskie Radio, 13 października 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/torkud.htm

„Po piętnastu latach budowania firm outdoorowych po prostu zmęczył mnie biznes. Może poniosłem porażkę, ponieważ nie osiągnąłem celu, który bym chciał. Po tym czasie okazało się, że to jest takie gonienie ogona w kółko, coraz szybsze machanie łopatą, a efekt… nie taki, jak by się chciało.
Cel biznesowy jest taki, żeby, powiedzmy to tak, nie martwić się o godną emeryturę. Po prostu nie udało mi się zakopać w ogródku miliona dolarów. Jakikolwiek walor pieniężny jest niestety zawsze bardziej potrzebny w biznesie w formie środka obrotowego i nigdy nie jest tak, że daje się zakopać w ogródku.”

Artur Hajzer (1962–2013) polski alpinista i himalaista

o powrocie do himalaizmu po piętnastu latach działalności biznesowej <br class="br">Źródło: Jakub Karp, Góra to zadanie - wywiad z Arturem Hajzerem, cz. 1 http://forumextremum.pl/wywiady/gora-to-zadanie-wywiad-artur-hajzer-cz1.html, forumextremum.pl, 10 czerwca 2013

O górach, O biznesie, O czasie

„(…) rozstrzygnięcia TK posiadają walor ostateczności (art. 190 ust. 1 Konstytucji). Oznacza to niedopuszczalność poddawania orzeczeń TK weryfikacji ze strony jakiegokolwiek innego organu”

Kamil Zaradkiewicz (1972) polski prawnik

Źródło: K. Zaradkiewicz, M. Wiącek, Analiza rozwiązań poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, Biuro Trybunału Konstytucyjnego, 5 lipca 2007, s. 1.

„Właśnie ta zakończona forma świata towarów, forma pieniężna, zamiast ujawniać, zarzuca rzeczową zasłonę na społeczny charakter prac prywatnych. (…) Kategorie burżuazyjnej ekonomii politycznej są takimi właśnie formami. Są to formy myśli mające społeczny, a więc obiektywny walor dla stosunków produkcji tego historycznie określonego społecznego sposobu produkcji, jakim jest produkcja towarowa. Cały mistycyzm świata towarów, cała ta mgła tajemniczości i czarów otaczająca produkty pracy w produkcji towarowej pierzchnie więc od razu, gdy przejdziemy do innych form produkcji.”

Karol Marks książka Kapitał

Kapitał (1867)
Źródło: tom I, rozdz. I, 4

O myślach, O charakterze, O myśleniu

„Dobrze jest rozróżnić rozmaite plany, obrysowując je uważnie, ustalić porządek, w jakim występują ku światłu i odróżnić przed rozpoczęciem malowania te, które mają jednakowy walor.”

Eugène Delacroix (1798–1863) malarz francuski

Źródło: Zdzisław Kępiński, Impresjonizm, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1982, s. 305.

„Uważam, że związek pomiędzy cywilizacją a okrucieństwem jest dokładnie odwrotny, niż zakłada Lem. Brutalność ludzi zwiększa się coraz bardziej. Proszę zwrócić uwagę, że wszystkie starożytne czy średniowieczne kaźnie i tortury, które nam się wydają nieprawdopodobnie okrutne, wcale nie miały takiego wymiaru dla ówcześnie żyjących ludzi. Przekonanie o ich wyjątkowej brutalności jest po prostu wynikiem projekcji w przeszłość naszych współczesnych norm i wyobrażeń. Powszechna w dawnych czasach pogarda dla życia – celowo tutaj używam tego słowa – powodowała, że okrucieństwo było właściwie na porządku dziennym. A jeśli było na porządku dziennym, to traciło walor wyjątkowości, przestawało być okrucieństwem. Wbicie na pal, ucięcie ręki czy wyłupienie oczu odbywało się bez najmniejszej dawki sadyzmu. To była po prostu sprawiedliwa kara za przestępstwo, którą kat wykonywał pogwizdując. Co więcej, sam skazany był przekonany, że na karę zasłużył, a co to za kara, która mało boli? Natomiast w dzisiejszych czasach, gdy słyszę o bombardowaniach, napalmie i bestialstwach służb specjalnych w różnych krajach, nie mogę się opędzić od myśli, że w tym wszystkim tkwi wyłącznie sadyzm i absolutne zbydlęcenie. W tym sensie okrucieństwo zadawane przez ludzi cywilizowanych wydaje mi się znacznie gorsze od brutalności naszych przodków.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Historia i fantastyka
Źródło: s. 5, 6.

O ludziach, O karze, O myślach, O przeszłości

„Religioznawstwo będzie realizowane jako przedmiot obowiązkowy w liceach ogólnokształcących oraz jako przedmiot uzupełniający do wyboru przez uczniów w innych rodzajach szkół średnich, począwszy od roku szkolnego 1986/7. Na treść tego przedmiotu składa się kilka podstawowych działów: religia jako zjawisko społeczne, religie współczesnego świata, kościoły, religijność, polityka wyznaniowa w PRL oraz problemy światopoglądowe. Traktujemy ten przedmiot poważnie. (…) Chcemy uświadomić młodzieży, że religie świata jako element kulturowy są bardzo zróżnicowane i wywarły bardzo duży wpływ na rozwój poszczególnych krajów i całych cywilizacji. Chcemy również określić rolę i miejsce Kościoła rzymskokatolickiego w historii Polski. I to zarówno pozytywne karty historii Kościoła, jak i te momenty, w których Kościół był zarzewiem nietolerancji. Sądzę, że przedmiot ten będzie miał walor wychowawczy.”

Bolesław Faron (1937) historyk literatury polskiej, polityk

Źródło: wywiad Małgorzaty Jarockiej, „Argumenty”, wrzesień 1985.

O młodzieży, O religii, O historii

„W systemie obejmującym bogów – istoty, które to wszystko stworzyły – mamy jeszcze więcej powodów, by zintegrować ból z całością. Trzeba wytłumaczyć jego istnienie, natarczywą obecność czegoś, co jest nie do wytłumaczenia. Wytłumaczenie zła – cierpienia, bólu – to jeden z najbardziej fascynujących wątków wielkich podań: jak i dlaczego bohaterowie tych podań dopuszczają się czegoś, co radykalnie przeczy przypisywanej im dobroci. Aby znaleźć tę usprawiedliwiającą rację, wymyślono wiele rzeczy: między innymi zbawczy walor cierpienia – błogosławieni ubodzy, albowiem do nich należy królestwo; nadano cierpieniu funkcję, przypisano mu użyteczność. Bóg zsyła ci cierpienie, żeby cię wypróbować i uczynić lepszym. Cierpienie nie jest czymś niepotrzebnym, stratą. Poprzez cierpienie coś gromadzisz, zbierasz, żeby odebrać to w jakimś niebie. Cierpienie jest błogosławieństwem, pod warunkiem – tylko pod tym warunkiem – że w to niebo wierzysz. Inni poszli jeszcze dalej i, jak Nuerowie, uznali, że ból – zdolność znoszenia bólu – jest przywilejem, miarą dzielności mężczyzny. Że ten, kto więcej i w godniejszy sposób cierpi, jest więcej wart – teraz, a nie gdzie indziej i kiedy indziej, w jakiejś niepewnej zawsze przyszłości.”

Martín Caparrós (1957)

El hambre

O cierpieniu, O Bogu, O bólu, O przyszłości