Cytaty na temat precyzja

Zbiór cytatów na temat precyzja, pot, siła, praca.

Cytaty na temat precyzja

„W tej mierze, w jakiej jest to możliwe, chcę malować jedynie obrazy, które ewokują tajemnicę z takim czarem i precyzją, jakie właściwe są życiu myśli. Wydaje się oczywiste, iż precyzyjna i urzekająca ewokacja tajemnicy polega na przedstawianiu rzeczy potocznych, ale zestawionych lub przekształconych w taki sposób, że tracą związek z naszymi myślami zarówno naiwnymi, jak i uczonymi.”

René Magritte (1898–1967) malarz belgijski

Źródło: O. Waldenberg, Le Surrealisme, Genewa 1962, s. 83, cyt. za: Krystyna Janicka, Surrealizm, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1985, s. 101, 106.

O tajemnicy, O myślach, O myśleniu, Obraz

„Szybkość. Pośpiech. Precyzja. Nadzieja. Praca, praca, praca… Agresja plus „nowe”… Przyszłość!”

Piotr Wiwczarek (1965) polski wokalista, gitarzysta i producent

o albumie Black To The Blind (1997)

O nadziei, O przyszłości

„(…) szpital [obozowy w Auschwitz] świadomie na każdym kroku starał się łamać plany SS, a zadawane ciosy łagodził, stępiał i umniejszał w skutkach. (…) Istniały pozytywne powiązania szpitala z kuchnią obozową, warsztatami, więźniami z oddziału politycznego, oddziałem zatrudnienia, a nawet blokiem 11. – blokiem śmierci. Powiązania te sięgały dalej – na Brzezinkę, z obozem męskim, kobiecym, cygańskim, Buna i na podobozy. (…) Precyzja tych machinacji (…) musiała być wielka, bo wykrycie przez SS jakichkolwiek jej śladów skończyłoby się bunkrem i ścianą śmierci.(…) Nie odbyło się to naturalnie bez wsyp i śmiertelnych wypadków.”

Stanisław Kłodziński (1918–1990)

Wkład polskiej służby zdrowia w ratowanie życia więźniów w obozie koncentracyjnym Oświęcim (1961)
Źródło: „Przegląd Lekarski – Oświęcim”, nr 1a, 1961, s. 56.

O śmierci

„Jak Boga kocham, zaczepiliśmy się
o wodorosty; wypadłem z łódki, a rozsierdzony rój
słów zaczął opadać z monotonną precyzją, by
dostać się do mojego brzucha.”

Aleksandra Zbierska (1968)

Źródło: Tempo

O Bogu, Kochać się

„Kiedy kłamiesz, kłam na całego, z fantazją i precyzją.”

Jeffery Deaver książka Dwunasta karta

Dwunasta karta

O fantazji

„Jeżeli Damian Dacewicz atakuje z taką siłą i precyzją grając z lekką kontuzją pleców, życzylibyśmy sobie, że tą kontuzje miał przez cały czas.”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

O sile, O czasie

„Truman pisał Śniadanie u Tiffany’ego w ten sam sposób, w jaki tworzył przeważającą większość swoich dzieł – z zimną, niemal naukową precyzją. Drwił z pisania pod wpływem impulsu i z pisarzy, którzy zawczasu nie przemyśleli całości dzieła, woląc zamiast tego planować, kombinować i znów planować, podczas gdy on w tym czasie temperował ołówek i pisał.”

Truman Capote (1924–1984) pisarz amerykański

Źródło: Sam Wasson, Piąta Aleja, piąta rano, wyd. Świat Książki, Warszawa 2013, s. 82; tłum. Agnieszka Lipska-Nakoniecznik.

O książkach, O świecie, O czasie

„Nic mnie tak nie uspokaja, jak całkowite skupienie na kiju i piłeczce. Liczy się tylko i wyłącznie precyzja uderzenia. Reszta przestaje być ważna. Polecam każdemu, kto skarży się na nerwicę i niepokoje.”

Justin Timberlake (1981) piosenkarz i aktor amerykański ('N Sync)

o golfie.
Źródło: „Gala” nr 20 (284), maj 2007

„Przede wszystkim w teatrze nie ma takiej dyscypliny w pisaniu, nie wszystko musi być wyliczone co do sekundy. W teatrze sceny dostrajają się do muzyki, nie ma aż takiej precyzji, jak w filmie, gdzie czasami trzeba napisać, na przykład, 25 sekund muzyki.”

Abel Korzeniowski (1972) kompozytor polski

Źródło: Olgierd Wojtkowiak, Specjalnie dla Stopklatki – Abel Korzeniowski, stopklatka. pl, 29 września 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=928

„Uwielbiam Bacha, coraz więcej gram Mozarta, a także muzyki współczesnej. Zwłaszcza Koncert Lutosławskiego otworzył przede mną nieznany dotąd obszar muzycznego piękna. To wspaniały utwór, napisany świetnie na fortepian. Daje pianiście możliwość pokazania się od różnych stron: fakturą nawiązuje do XIX-wiecznej tradycji, wymaga impresjonistycznej wrażliwości na barwę, bartókowskiej precyzji rytmicznej, śpiewnego dźwięku i szerokiej frazy. Uwielbiam ten koncert i ćwiczę go jak Bacha. A do Bacha mam specjalny stosunek, ale też ta muzyka wymaga specjalnego nastawienia. Bacha nie można grać 'z marszu', ani mieszać go z inną muzyką. Podobnie jest z Schubertem.”

Ewa Pobłocka (1957) pianistka polska, pedagog

Źródło: „Studio” 1994, nr 5

O muzyce

„Istniejące wokół nas ultradźwięki, ultrazapachy i ultrauczucia pozostają poza zasięgiem zwykłego postrzegania. Doświadczyć ich można jedynie w głębi medytacji, która rozprasza wszelkie niejasności i wątpliwości, a przynosi precyzję, ostrość i mądrość widzenia; świadomość teraźniejszości twojego świata.”

Chögyam Trungpa (1939–1987)

Źródło: Małgorzata Kronenberger, Muzykoterapia. Podstawy teoretyczne do zastosowania muzykoterapii w profilaktyce stresu, Mediatour, Szczecin 2003, ISBN 8391200620.

O mądrości

„Należy go [film] kręcić niejako zgodnie z tym, jak płynie życie jego bohaterów i większość rzeczy na planie robić własnymi siłami. Nigdy nie jest on gigantycznym konstruktem wypełnionym tysiącami statystów i technicznych. Trzeba czerpać siłę z chaosu, wprowadzić go niejako w system krwionośny filmu i odpowiednio wykorzystać jego potencjał. Nasze nastawienie zakłada rezygnację z filmowej precyzji i zastąpienie jej siłą mięśni, fizyczną pracą wyciskającą siódme poty z każdego, kto próbuje zapisać na taśmie ulotne wrażenia… Więcej tu przypadku niż decyzji i testowania pierwotnych założeń. Główną rolę zawsze odgrywa proces zainicjowany decyzją, że przeżycie przygody wraz z bohaterami własnego filmu jest nie tylko środkiem, ale i celem reżysera.”

Benh Zeitlin (1982)

Źródło: Anna Bielak, Wędrówka wspomnień http://www.dwutygodnik.com/artykul/4007/, Dwutygodnik.com nr 93/2012

O życiu, O wrażeniach, O decyzjach, O sile

„(…) dobrych komedii jest mało. To bardzo trudny gatunek. Od strony czysto realizacyjnej, warsztatowej dramat robi się z lewej ręki. Natomiast komedia wymaga matematycznej precyzji. Trzeba przewidzieć reakcje ludzi, wyczuć, czy się będą śmiali i w którym miejscu pojawi się śmiech. To bardzo skomplikowana i mozolna praca. Dlatego ci, co robią komedie, są na ogół smutni i zestresowani, natomiast ci, którzy robią dramaty, kasują pieniądze i idą na wino.”

Janusz Kondratiuk (1943–2019) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: Janusz Kondratiuk o filmie „Milion dolarów”, „Profilm”, 12 maja 2011 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/125,1

O pieniądzach, O ludziach, O śmiechu, O winie

„Wszystko odbywało się z niezwykłą precyzją, w zamierzonej kolejności. Najpierw panika wywołana atakiem, potem budowa sieci wież granicznych, poczytywanych za elementy systemu obrony, a następnie (dopiero po podzieleniu Ziemi na kwadraty i ustanowieniu lokalnych samorządów) – zstąpienie Proksów na Ziemię, budowa amb, defilady pojazdów powietrznych. Zdezorganizowana łączność między kwadratami ułatwiała narastanie legendy o potędze Proksów. Zlikwidowanie kosmodromów i obserwatoriów uniemożliwiało stwierdzenie, ile właściwie statków wylądowało na Ziemi…”

Janusz A. Zajdel książka Wyjście z cienia

Stawczak podsumowuje inwazję Proksów.
Wyjście z cienia

„Filmy historyczne kosztują znaczniej więcej niż współczesne. Nawet nie chodzi tu o epokę, w której rozgrywa się akcja. One po prostu wymagają większej precyzji w odtwarzaniu szczegółów. Jest to bardzo istotne.”

Ryszard Bugajski (1943–2019) polski reżyser, scenarzysta, pisarz

Źródło: Twórcy nie powinni mieszać się w politykę, stopklatka.pl http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=54099

„Dostrzegłem również, że większość osób, uśmiechając się, demonstrowała zęby, i chociaż widziałem w życiu tysiące zębów, teraz wydawały mi się nowym narzędziem, o niezwykłej precyzji, bo nie tylko służyły do gryzienia i przeżuwania kromki chleba, ale także do podobania się.”

Juan José Millás (1946) pisarz hiszpański

Porządek alfabetyczny

„Słowiańszczyzna przed wysiedleniem Niemców po drugiej wojnie światowej była wyparta aż do granic Śląska i tylko na Górnym Śląsku pozostawała we względnym skupieniu (…), a mianowicie na tym terenie Górnego Śląska, który 1921 stanowił obszar plebiscytowy, wyjąwszy większą część powiatu głubczyckiego, pokrytej dialektami niemieckimi (…), Jeśli mówimy o względnie zwartym obszarze dialektów polskich, to określenie to domaga się odpowiedniej precyzji. Gdy rozpatrywać będziemy te stosunki językowe do czasów plebiscytu, to znaczy w latach przed podziałem Górnego Śląska, to w pewnym uogólnieniu dają się one sprowadzić do formuły, że polskimi dialektami mówiono głównie w środowiskach wiejskich i robotniczych zagłębia przemysłowego. Duże miasta były w przeważającej części niemieckojęzyczne, mniejsze miasta prowincjonalne niemiecko – i polskojęzyczne, przy czym używanie jednego, czy też drugiego języka z reguły uzależnione było od statusu społecznego użytkownika.”

Reinhold Olesch (1910–1990)

O wojnie, O uzależnieniu

„Roman, gdyby nie był filmowcem, byłby naukowcem. Lubi precyzję. Nie powie: „Czekam od dwóch godzin”, jeśli czeka tylko od 20 minut. Uwielbia wiedzieć, jak coś działa. 25 razy tłumaczył mi, jak działa silnik spalinowy, gdy chciał, żebym nauczył się prowadzić. Zresztą bez powodzenia.”

Gérard Brach (1927–2006)

o Romanie Polańskim. <br class="br">Źródło: Spieprzaj do Hollywood!, reportaż Jacka Szczerby, wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,102030,7114095,Spieprzaj_do_Hollywood_.html?as=2&startsz=x

O czekaniu

„(…) w tym zawodzie najbardziej cenię precyzję. Nie znoszą, kiedy ktoś zmienia scenę zaskakując partnera i sam nigdy tego nie robię. Aktorstwo jest dla mnie matematyką. Muszę doskonale wszystko wiedzieć. A potem, w ramach tych warunków – robimy co możemy. Nie wierzę w aktorstwo teatralne różne różnych wieczorów. Z nieufnością słucham opinii typu „on był wczoraj znakomity”, bo nie wierzę, żeby mogły być tak znaczne różnice. Jeśli jest rola przygotowana dobrze, można być bardzo dobrym lub porywającym, ale nie jednego dnia znakomitym, a drugiego fatalnym. Takie przeskoki mają tylko amatorzy. Po to ma się dyplom, żeby uniknąć improwizacji. To jest zawód i trzeba po prostu umieć go wykonywać.”

Roman Wilhelmi (1936–1991) aktor polski

Źródło: Ewa Moskalówna, Co grać? http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/118510.html, „Głos Wybrzeża” nr 185, 4 sierpnia 1984

„Kiedy nagrywa się muzykę nie można skupiać się wyłącznie na precyzji wykonania.”

Marcin Bors (1978) polski muzyk i producent muzyczny

Źródło: Marcin Bors – producent czynny 18h, polskieradio.pl, 24 sierpnia 2010 http://www.polskieradio.pl/6/241/Artykul/258027,Marcin-Bors-%E2%80%93-producent-czynny-18h

„(…) możemy nazwać wielkim malarzem tylko tego, który się odznacza precyzją i siłą w języku linii, a wielkim rymotwórcą tego, który się odznacza precyzją i siłą w języku słów.”

John Ruskin (1819–1900) angielski krytyk i teoretyk sztuki

Współcześni malarze
Źródło: tłum. A. Lange, cyt. za: Teoretycy, artyści i krytycy o sztuce 1700–1870, oprac. E. Grabska, M. Poprzęcka, Warszawa 1974, s. 451.

O sile

„Precyzja myśli jest cechą epigonów: powiedzmy ostrożniej: drugiego pokolenia twórcy. Myśl odkrywcza jest na ogół nieprecyzyjna.”

Henryk Józef Marian Elzenberg (1887–1967) polski filozof

Kłopot z istnieniem. Aforyzmy w porządku czasu

O myślach, O myśleniu

„Mówienie o zmianie czy też postępie w Kościele może oznaczać wzrost Królestwa Bożego w ludzkich duszach, wzrastanie w świętości wszystkich członków Mistycznego Ciała Chrystusa. Może również oznaczać wzrost precyzji w formułowaniu Bożego objawienia, jakie zostało powierzone Kościołowi. Nie może jednak nigdy oznaczać żadnej zmiany w sensie zastąpienia nową treścią – treści dawnej, gdy chodzi o przedmiot wiary, lub nowym dogmatem – dawnego.”

Dietrich von Hildebrand (1889–1977)

Koń trojański w mieście Boga
Źródło: s. 294

O wierze, O duszy, Sens, Chrystus

„Każdą formę, także kolażową, uwiarygodnia precyzja, a do niej potrzeba talentu…”

Mariusz Grzegorzek (1962) polski reżyser teatralny i filmowy

Źródło: Leszek Karczewski, „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 20 kwietnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/forma.htm

„Farsa wymaga wielkiej precyzji. Niektórzy złośliwi mówią, że aby wyreżyserować farsę, trzeba precyzyjnie zgrać zamykanie i otwieranie drzwi. W farsie nie ma miejsca na rozgrywanie emocji. Ważne jest tempo.”

Renata Dancewicz (1969) aktorka polska

Źródło: Marek Pałka, Nie znoszę rywalizacji, „Dziennik Zachodni”, 27 czerwca 2007 http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/nie-znosze-rywalizacji.html