Halldór Kiljan Laxness cytaty strona 7

„Miałem nadzieję, że biskup przyjedzie tu osobiście. To wyjątkowo miły człowiek… Rozmowa z nim zawsze sprawia mi prawdziwą przyjemność. Nigdy się nie możemy w niczym zgodzić.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Jeżeli obserwuje się Lodowiec dostatecznie długo, wówczas słowa przestają znaczyć cokolwiek.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Wyrwano mu z serca najdelikatniejsze kwiaty i rzucono na ziemię jak wstrętne trujące grzyby.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Tymczasem postanowił sobie niezbicie, że poprosi ją o przeczytanie mu kilku wierszy, które sama ułożyła, kiedy jednak spoglądał na kobietę, dusza jej była jakby nieobecna. Niekiedy zdawało mu się, jak i dyrektorowi, że ona w ogóle duszy nie posiada, tylko same oczy.”

Światłość świata

„Tu, na tym wybrzeżu pozbawionym portu, pojęcie godności ludzkiej było czymś niewłaściwym, zupełnie jak światło niebiańskie. Głupota, służalczość i bieda – to były jedyne cnoty, trójjedyne bóstwo tej surowej gminy. Ta ciemna potęga osłaniała tu każde dziecko twardym pancerzem, chroniąc je przeciwko niebezpieczeństwu jakichkolwiek ludzkich uczuć, a zwłaszcza przeciw jakiemukolwiek oddziaływaniu piękna.”

Światłość świata

„Olafur obudził się w otchłani nocy jako obcy człowiek w swym własnym życiu, człowiek pełen skruchy z powodu niepopełnionych grzechów, człowiek, którego czyny dawno już utopiły się w litości. Obudził się, bardzo daleki od siebie samego, zabłąkany w pustyni życia, powrotna zaś droga jest zbyt długa na jedno ludzkie życie.”

Światłość świata

Halldór Kiljan Laxness Cytaty o pewności siebie

„Nie boję się nikogo z wyjątkiem tylko siebie samego.”

Światłość świata

„Jak to się często zdarza z większością ludzi, którzy w rzeczywistości nie wiedzą, co z sobą począć i tracą wszelką nadzieję na szczęście, tak było i z nim: wszelkimi siłami wzbraniał się przyznać, że nie wie, co robić i stracił nadzieję. Nie posiadał szorstkiego, nieprzejednanego, zahartowanego i nieustępliwego usposobienia Tippel-Halli, która nie zatrzymywała się, chociaż widziała tylko ciemne strony życia.”

Światłość świata

„Człowieku, dobrowolnie nakładasz na siebie łańcuchy. Zerwij je! (…) Pomyśl o całym życiu przed tobą. Uważasz, że Stwórca nie potrafi rządzić światem bez twojej idiotycznej litości? Ty, ty, który jesteś poetą, zejdź z tego ohydnego krzyża!”

Światłość świata

„(…) I nie poprzestaniemy, dopóki przy pomocy prawa determinacji nie uda nam się pobudzić życia, które nie tylko będzie wieczne, lecz również coraz silniejsze i piękniejsze.
– Nie strasz mnie, drogi przyjacielu.”

Światłość świata

Halldór Kiljan Laxness cytaty

„Historia się powtarza, ale za każdym razem trzeba za nią płacić drożej.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Zahamowanie procesu naukowego w trakcie jego rozwoju z powodów moralnych, na przykład dlatego, że komuś zmarzły nogi, jest w równym stopniu nienaukowe, co nieuczciwe.”

„Tam, gdzie jokell sięga nieba, okolica przestaje należeć do ziemi, a ziemia staje się częścią nieba; tam nie ma trosk, a więc i radość jest niepotrzebna; tam panuje wyłącznie piękno, wolne od wszelkich pragnień.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Te racuchy – rzekł opanowawszy się – są jakby upieczoną aureolą.”

Światłość świata

„Słuchając, jak przemawiał, zauważyli nagle, że po raz pierwszy rozumieją swoje myśli. Teraz nareszcie wiedzieli, kim są naprawdę i jak wygląda świat, na którym żyją.”

Światłość świata

„Sam poeta mógł znosić obojętnie najgorszy głód. I gdyby był wolnym człowiekiem, położyłby się po prostu, naciągnął koc na głowę i czekałby bez trwogi na wprowadzenie nowego systemu organizacji warunków bytowania ludzkości.”

Światłość świata

„Niekiedy nadchodzi dzień, gdy zapomina się wszystkich, których się kochało – mówi dalej poeta.”

Światłość świata

„Najwspanialszym bogactwem człowieka w Islandii są chmury, które się kłębią i znów rozchodzą.”

Tego dnia można umrzeć spokojnie. Głębokie rany zabliźniają się tak, że ledwo można je zauważyć.
Światłość świata

„Musiał bez przerwy przyglądać się kobiecie: była w niej mieszanina ciekawości, ciągłej czujności, kobiecego sprytu i skamieniałej goryczy, wszystko zdawało się być obojętne; obojętne w jakiś nieuchwytny sposób, fanatycznie i nieosobowo zarazem, po sto milionów razy obojętne. Miała dziwny i precyzyjny sposób dawania odpowiedzi, niezwykły i niecodzienny – prawie jak wiersz!”

Światłość świata

„Można było wprost widzieć na jej twarzy, jak szybko przebiegają myśli na podobieństwo chmur czy hufców rycerzy.”

Światłość świata

„Lodowiec zaczynał się tuż nad zielonym górskim grzbietem, jego bliskość to było doskonała boska czystość, piękno bez skazy i bez wszelkiego miłosierdzia.”

Światłość świata

„Letnie dni nie są nigdzie tak jasne i długie, jak w naszym zapadłym kącie obok lodowca (…). Nawet podczas snu czujemy zapach zieleni.”

Światłość świata

„Jeżeli o mnie chodzi można mi wszystko zabrać – rzekł poeta – z wyjątkiem swobody spoglądania od czasu do czasu w niebo. Pastor, który dotychczas rozwodził się nad sposobami dojścia do bogactwa, porzucił nagle ten temat i skierował swoje mrugające oczy na poetę, przy czym nieco przypominał aktora, który podczas gry zapomniał swojej roli z powodu jakiegoś wypadku na widowni. W oczach jego ukazała się iskra tego czegoś wiecznie ludzkiego, co niewątpliwie chyba najlepiej widać w oczach starej świni, kiedy ukradkiem zezuje na pastucha, dostrzega go i poznaje.”

Światłość świata

„Jej twarz to niezgłębione połączenie oddalenia i bliskości, tęsknoty i rezygnacji, ciekawości i obojętności, nieustanna i czarująca dysharmonia bytu i niebytu – i odkrył nagle, że żadna twarz nie obchodziła go dotąd tak bardzo.”

Światłość świata

„Jak to się dzieje, że się znajduje akurat potrzebne słowa? Próbowałam na przykład przez wiele dni ułożyć wiersz do pewnego mężczyzny. Wiem, że właściwe słowa wiszą poniekąd w powietrzu, ale jak to zrobić, żeby je uchwycić? – Czy nie polega to na tym, że braknie ci właściwie prawdziwego uczucia? – spytał poeta.”

Światłość świata

“The most remarkable thing about man's dreams is that they all come true; this has always been the case, though no one would care to admit it.”

Jeżeli się naprawdę głęboko czuje, to słowa same się znajdą.
Światłość świata

Halldór Kiljan Laxness: Cytaty po angielsku

“b>A man is not independent unless he has the courage to stand alone.

Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book Two, Part I: Hard Times

“Listen, don't look so depressed, old fellow. This is what all of Heine's poems are like, it's only peasants who don't laugh at them; or rather, perhaps, Calvinists. Abroad, it's the normal practice that if someone is looking really sad in the street, a horde of fat men comes running over waving checkbooks and hire him for a circus; they teach people like that to ride a bicycle that disintegrates when they try to mount it, or else make them play a stringless fiddle with a broomstick.”

Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book Two, Part III: Conclusion

“Everyone always believes everything nasty of everyone else, and especially if it's a lie.”

Garðar Hólm
Brekkukotsannáll (The Fish Can Sing) (1957)

“When has human fortune ever been regarded as something better than a crime, or been enjoyed in any other way than in secret, directly contrary to the laws of God and man?”

Vegmey Hansdóttir
Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“What made Ingolfur Arnarson a great man was first and foremost his ideals, his unquenchable love of mankind, his conviction that the people needed improved conditions of life and better facilities for cultural advancement, his determination to mitigate his fellow men's sufferings by establishing a better form of government in the country... Middlemen and other parasites would no longer be allowed to batten on the farming classes. Ingolfur wanted to elevate the farmer's life to a position of honor and dignity, not in word alone, but in deed.”

Arnas Arnæus
Íslandsklukkan (Iceland's Bell) (1946), Part II: The Fair Maiden

“When my daughter wakes up on her first morning in God's City of Zion, the sun will rise over Sierra Benida and shine upon the saints: the sun of the All-Wisdom; the sun of the Beehive, the Sego-lily, and Seagull... My son will understand that Egill Skallagrímsson and the Norse kings live here in Spanish Fork, but that they now have the gleam of righteousness in their eyes and have become leaders in the Stake, Seventies, and High Priests.”

Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book Two, Part II: Years of Prosperity

“It makes no difference where one sleeps in God's City of Zion, the air is everywhere just as all-embracingly pleasing.”

Steinar
Paradísarheimt (Paradise Reclaimed) (1960)

“b>The love which demands nothing but beauty itself and lives in selfless worship... is the love that no disappointment can ever conquer, perhaps not even death itself”

Steinar
Paradísarheimt (Paradise Reclaimed) (1960)

“The fire's hottest for the one who burns himself.”

if that existed
Heimsljós (World Light) (1940), Book One: The Revelation of the Deity

“It's you who are strange. Talking to you is like talking to someone who has no shadow.”

Jón Hreggviðsson
Íslandsklukkan (Iceland's Bell) (1946), Part I: Iceland's Bell

“My opinion has always been this, that you ought to never give up as long as you live, even though they have stolen everything from you. If nothing else, you can always call the air you breath your own, or at any rate you can claim that you have it on loan. Yes, lass, last night I ate stolen bread and left my son among men who are going to use pick-handles on the authorities, so I thought I might just as well look you up this morning.”

Jórunn
Heimsljós (World Light) (1940), Book Three: The House of the Poet

“Yes, it is a painful lot to be a poet and to love both God and man by the farthest northern seas!”

Bjartur talking with Asta Sollilja
Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book Two, Part III: Conclusion

“Icelanders! You are the descendants of Nordic vikings! Down with Irish slaves!”

Heimsljós (World Light) (1940), Book One: The Revelation of the Deity

“And so it went on, day after day. This was not the first time that those who had at first smiled at him turned their backs on him and began to think of themselves isntead of thinking of him. Sometimes it was as if you understood people's souls; a few days later, you understood nothing. One day you were kissed, and it meant everything; next day, you were not kissed.... He consoled himself by looking at his exercise books with the poems approaching the thousand total soon, and more. Perhaps the world would some day understand that the heart existed. Some day.</b”

The True Icelanders of Sviðinsvík
Heimsljós (World Light) (1940), Book Three: The House of the Poet

“I didn't expect you to have learnt to smile yet. When one is born, one only knows how to cry. It's only very gradually that one learns to smile.”

Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“Learn never to look forward to anything. It is the beginning of knowing how to endure everything.”

Hólmfríður
Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“The words themselves say least of all, if in fact they say anything; what really informs us is the inflection of the voice (and no less so if it is restrained), the breathing, the heartbeat, the muscles round the mouth and eyes, the dilation and conctraction of the pupils, the strength or the weakness in the knees, as well as the chain of mysterious reactions in the nerves and the secretions from hidden glands whose names one never knows even though one has read about them in books; all that is the essence of a conversation—the words are more or less incidental.”

Thórarna, the woman from Landbrot
Brekkukotsannáll (The Fish Can Sing) (1957)

“I swear—swear—swear: by everything which is and has been sacred to this nation from the beginning: Iceland shall not be sold.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“Flowers are immortal. You cut them in autumn and they grow again in spring—somewhere.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

the Prime Minister
Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“Dear darling Americans, Jesus let them come with the atom bomb quick.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

the organist
Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“It is a waste of words to try to impute to the Creator democratic ideas or social virtues; or to think that one can move Him with weeping and wailing, and persuade Him with logic and legal quibbles. Nothing is so pointless as words.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

Cleopatra
Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“[T]ime passed and there was really no romance in life anymore, only the tedious tranquility of marriage without excitement or curiosity, the dull routine of making a comfortable living with nothing to nourish the imagination.”

Halldór Laxness książka Kristnihald undir Jökli (bók)

Pastor Jón's eulogy to Dr. Sýngmann
Kristnihald undir Jökli (Under the Glacier/Christianity at Glacier) (1968)

“Slow good luck is best.”

Heimsljós (World Light) (1940), Book One: The Revelation of the Deity

Álfgrímur's grandmother
Brekkukotsannáll (The Fish Can Sing) (1957)

“White ravens are rare.”

“It is anything but easy trying to speak of a person one knows so little about but who is nevertheless so close to me.”

Björn of Brekkukot
Brekkukotsannáll (The Fish Can Sing) (1957)