„Wyrwano mu z serca najdelikatniejsze kwiaty i rzucono na ziemię jak wstrętne trujące grzyby.”

„Miłość zmienia serce człowieka w grzybnię, w ogród bujny i bezwstydny, w którym plenią się grzyby tajemnicze i zuchwałe.”

Knut Hamsun (1859–1952) norweski pisarz, noblista

„Serce matki i kwiaty zawsze uwielbiam.”

Antoni Regulski

„Kwiaty na to są, ażeby więdły, ale serca są, aby kochały.”

Leopold Staff (1878–1957) poeta polski

„Małżeństwo jest jak kwiat. Trzeba go codziennie doglądać, pielęgnować, podlewać, trzeba dbać o niego z miłością, trzeba nawozić ziemię, na której rośnie…”

Federico Moccia (1963)

„(…) serca, podobnie jak kwiaty, muszą same się otworzyć.”

Louisa May Alcott książka Małe kobietki

„Moja córka, moja córka umarła!…
Jak sercu powiedzieć: nie płacz,
kiedy rozpacz serce przeżarła,
a to serce wyrwać i zdeptać?”

Władysław Broniewski (1897–1962) polski poeta

„Kiedy wschodzi księżyc,
morze kryje ziemię
i serce jest wyspą
wśród nieskończoności.”

Federico García Lorca (1898–1936) hiszpański poeta, dramaturg, malarz, pianista, kompozytor, reżyser teatralny i aktor

„Lecz to widmo, ta rana, ten krzyk, te cierpienia?!
To stało się tak dawno. O nocy zaklęta,
Nicości, weź mnie z sobą! – Prawdy nic nie zmienia:
Ktoś wyrwał moje serce. Wciąż o tym pamiętam.”

Charles Leconte de Lisle (1818–1894) francuski poeta, filozof, filolog klasyczny i krytyk literacki, przedstawiciel pesymizmu i parnasizmu, tłum…

„Pokój zniknął, by ustąpić miejsca trwodze. to wstrętne serce chce wyskoczyć z piersi.(…) Myślę, że przerwę ten dziennik w tym miejscu, słyszę niepokojące hałasy. Obym wytrwał! Panno Święta, na Pomoc! Żegnajcie wszyscy i niech Pan was błogosławi!”

Jacques Fesch (1930–1957)