Cytaty na temat Chmura

Zbiór cytatów na temat chmura, niebo, świat, dom.

Cytaty na temat Chmura

„W języku poezji, gdzie każde słowo się waży, nic już zwyczajne i normalne nie jest. Żaden kamień i żadna nad nim chmura. Żaden dzień i żadna po nim noc. A nade wszystko żadne niczyje na tym świecie istnienie.”

Wisława Szymborska (1923–2012) polska poetka, noblistka

Cytaty z odczytu noblowskiego Poeta i świat

O nocy

„Czym jest honor, szacunek, duma, prawda ponad prawem?
(…)
Mówiłaś mi o marnotrawstwie,
ażebym patrząc w talerz miał w myślach Somalię zawsze.
Jest ktoś kto pragnie tego bardziej od ciebie,
ile szczęścia może dać jedna chmura na niebie?
Ile deszczu musi spaść by brat oczyścić ziemię?
Ile wersów musisz znać by raz spojrzeć na siebie?
Ile grzechów kusi nas by świat spełnił marzenie?
Ile szczęścia może dać jedna chmura na niebie?
(…)
Tu żadna szkoła wyższa nie da tyle dla ciebie,
ile spragnionym szczęścia jedna chmura na niebie.”

O.S.T.R. (1980) raper polski

Album Ja tu tylko sprzątam
Źródło: Mówiłaś mi

O prawdzie, O świecie, O szkole

„Jak potopu świata fale
Zamrożone w swoim biegu,
Stoją nagie Tatry w śniegu,
By graniczny słup zuchwale!
Biodra Tatrów las osłania,
Ponad nimi stoi chmura,
A po halach wiatr przegania
Uronione orle pióra.”

Wincenty Pol (1807–1872) polski poeta i geograf

Źródło: Pieśń o ziemi naszej

„A więc to jest stałość, zgruchotana duma miłości,
Obróciło się na swoją stronę to, co kiedyś było z niewinności.
Chmura nade mną wisi, znaczy każde poruszenie,
Głęboko w pamięci tego, co kiedyś znaczyło kochanie.”

Ian Curtis (1956–1980) wokalista brytyjski (Joy Division)

Źródło: utwór Twenty Four Hours

Kochać się

„Dryf w kierunku społeczeństwa klasowego z coraz biedniejszą większością i odgradzającą się od niej warstwą najbogatszych, góra długów, której szczyt przesłania dzisiaj chmura zer, nieudolność i opisany wcześniej bezwład wybranych w wolnych wyborach parlamentarzystów wobec skoncentrowanej władzy grup interesów i wreszcie dławiący uścisk banków są w moich oczach powodem, dla którego konieczne staje się zrobienie czegoś, co było dotąd tabu, to znaczy postawienie pod znakiem zapytania całego systemu.”

Günter Grass (1927–2015) pisarz niemiecki, noblista

Źródło: Kamienie Syzyfa, tłum. Piotr Buras, wyborcza.pl, 1 sierpnia 2011 http://wyborcza.pl/1,97738,10030963,Grass__Kamienie_Syzyfa.html?as=2&startsz=x

O górach

„Mówi chmura córce chmurce
napatrz że się napatrz,
bo to tam przeciwko nam
wznoszą wielki drapacz.
Wznoszą w górę Dom Kultury,
wielkie, ostre ściany.
A my chmury, biedne chmury
będziemy drapane.”

Józef Prutkowski (1915–1981) polski pisarz i aktor

Źródło: Mówi chmura córce chmurce

O domu, O górach

„Pamiętam, że w dniu w którym nastąpił wybuch w Czarnobylu byłem na najdłuższym w swoim życiu spacerze z dziewczyną. To był bardzo miły spacer. Kiedy wróciłem do domu, dowiedziałem się o tej katastrofie. Później wypiłem Płyn Lugola, ale z tego, co pamiętam, było to już znacznie za późno. Radioaktywna chmura przepłynęła nad nami znacznie wcześniej.”

Bartosz Opania (1970) aktor polski

Źródło: Wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=13850

O domu

„Człowiek w moim wieku mniej sam siebie akceptuje i właściwie to bardziej jest skłonny sprzedawać swoje wytwory wyobraźni, a twarz chować w cieniu pod chmurą kapelusza.”

Czesław Niemen (1939–2004) polski piosenkarz, kompozytor i autor tekstów piosenek

o niechęci do pozowania do zdjęć.
Źródło: czat portalu Wirtualna Polska, 27 grudnia 2000

O wieku

„Nad Polską chmura dziś krwawa zawisła,
I czerwone krople palą polskie miasta.
Ale świeci się w blasku dawnych wieków gwiazda.
Pod falą purpurową, wzburzona, płacze Wisła.”

Siergiej Jesienin (1895–1925) poeta rosyjski

Źródło: wiersz Polska http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Polska&useskin=monobook

O gwiazdach, O wieku, O płaczu

„Źrenic spłoszenie,
świetlista władza,
róża żywopłot
zwinnie przesadza,
w świateł rozbiegu
chmura nabrzmiewa,
już błyskawicą
siecze ulewa,
dołem – jeziora
lustrzany przybór,
miła, ja czekam,
czym prędzej przybądź!
błękit rozmyty
chlusnął na ogród,
suknię zmoczoną
ściągnij na progu,
ale ulewa!
ściągnij koszulę,
deszcz jak dwie strugi
złączy nas czule.”

Miklós Radnóti (1909–1944)

Źródło: Czary

O świetle, O czekaniu

„Wypadek w reaktorze nastąpił w nocy z piątku na sobotę, w poniedziałek w Szwecji odnotowaliśmy wzrost promieniowania. Skontaktowaliśmy się z szeregiem sąsiednich krajów, w tym z Polską, pytając, czy mieli awarię atomową. Rosjanie powiedzieli nam dopiero w poniedziałek wieczór, czyli cztery dni po wypadku. Świat był wściekły z powodu tego opóźnienia, bo emisja substancji promieniotwórczych cały czas trwała, a chmura radioaktywna przeleciała nad Finlandię, Szwecję i Europę Środkową.”

Hans Blix (1928) szwedzki dyplomata

Źródło: Nie na moim podwórku, polityka.pl, 28 marca 2011 http://www.polityka.pl/swiat/rozmowy/1514132,1,rozmowa-z-hansem-bliksem.read#ixzz1I7YeAbwT

O świecie, O czasie

„No cóż, ze stanu wojennego na pewno pamiętam brak Teleranka, bo w wieku dziesięciolatka było to bardzo istotne wydarzenie. Wtedy nie miałem zbyt wielkiej świadomości politycznej i pamiętam, że cieszyły mnie przede wszystkim przedłużone ferie. Z kolei o Czarnobylu dowiedziałem się podczas treningu koszykówki. W pewnym momencie na salę wbiegła szatniarka, która gromkim głosem oświadczyła, że nad miastem przepłynęła chmura radioaktywna i wszyscy mają udać się na szczepienie płynem Lugola. Okrągły Stół wydarzył się w momencie moich przenosin na studia. Zmiana szkoły miała dla mnie większe znaczenie niż te epokowe porozumienie. Zresztą do dzisiaj polityką się praktycznie nie interesuję.”

Krzysztof Banaszyk (1970)

Źródło: Wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=13816

O studiach, O zmianach, O wieku, Trening

„Ta zwykła
ta mała kropla deszczu
na twojej otwartej dłoni
nie z tej godziny i nie z tego nieba
nie z tej rzeki
nie z tamtego światła
nie chmurę ma za sobą ale odyseję.”

Urszula Kozioł (1931) polska poetka

Źródło: Z rozmów o deszczu

„A jestem przecie z tych poetów rodu
których się prosi lękliwie do stoła
że chmura zwisa u mojego czoła
że piołun w sercu a w słowach brak miodu

Bo jestem cały nie z wagi nie z miary
ale z kamienia na swój nagrób własny
Ten świat dokoła dla mnie jest za ciasny
za wolno biją te wasze zegary.”

Ernest Bryll (1935) polski pisarz

Źródło: wiersz Ja

O świecie, Serce

„Wstałam dzisiaj po złej stronie życia, tak
Rozbiłam samochód i naprawdę się spóźnię
Mój telefon nie działa, bo nie ma zasięgu
Wygląda na to, że to jeden z tych dni
Kiedy nie możesz mi bardziej dokopać, bo już leżę na ziemi
Nie, nie możesz bo nie potrafiłbyś mnie złapać
Niebo jest niebieskie, ale słońca nie widać, nie
Dziś jestem jakby pod ciężką chmurą”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

Źródło: utwór Runaway

O samochodach

„Jeden rodzi się artystą. Artysta to człowiek obdarzony wyjątkową naturą, ze szczególnym zmysłem spontanicznego widzenia formy i kształtu, jako całości, w doskonałej harmonii. Jeżeli jednostce brakuje tej wrażliwości, nie jest artystą i nigdy nie będzie; i stratą czasu jest brać pod uwagę tę możliwość. To rzemiosło jest osiągane przez naukę, obserwację i praktykę; doskonalone poprzez nieustanną pracę. Jednak zmysł artysty jest wrodzony. Przede wszystkim trzeba kochać naturę całym sercem i duszą, i potrafić uczyć się jej i podziwiać ją godzinami. Wszystko jest w naturze. Roślina lub liść, źdźbło trawy powinno być przedmiotem niekończącej się i owocnej medytacji; dla artysty, chmura unosząca się na niebie ma formę, forma ta wprawia w radość i pomaga myśleć.”

William-Adolphe Bouguereau (1825–1905) francuski malarz

O duszy, O myślach, O naturze, O trawie

„Skarżysz się na chmurę pyłu –
To dlaczego idziesz z tyłu?”

Jan Sztaudynger (1904–1970) poeta polski, satyryk

Nie tylko „Piórka”. Fraszki, wiersze, bajki
Źródło: Maruderowi, s. 317

„Praca w filmie wymaga innego rodzaju skupienia. Kiedy jestem gotów do zagrania sceny, pojawia się na przykład chmura i trzeba czekać na odpowiedni moment. Ale wtedy właśnie jest przerwa obiadowa. Zapalam papierosa, denerwuję się, bo widzę, że krzywo przybijają belkę i ona zaraz im spadnie, a potem myślę: cholera, właściwie, co mnie to obchodzi. I nagle znajduję się w stanie jakiejś schizofrenii. Energia, z którą przyszedłem na plan, rozpływa się. A przy tym ta żenująca polska bieda. Na wszystko brakuje pieniędzy. Wystarczyłaby zwyczajna rzecz, od lat oczywista w produkcjach filmowych na całym świecie: przyczepa, w której aktor może przeczekać chwilę, kiedy nic się nie dzieje.”

Jan Frycz (1954) aktor polski

Źródło: „Polityka” 49/04 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/niechceg.htm

O myślach, O czekaniu, O myśleniu

„Dom, w nim łóżko. I lodówka pełna.
Stąd tak mnie bawi chmura, choćby była ciemna.”

Jacek Dehnel (1980) poeta polski

O domu

„Jednak pan Roman [Dmowski], pozostając pod wrażeniem porannej wizyty w Belwederze, nie miał swego zwykłego humoru. To nie osobiste względy sprawiły, że chmura osiadła na jego czole, tylko głęboka troska o los państwa, rządzonego przez Piłsudskiego i jego kamarylę. Niedługo trzeba było czekać, by się przekonać, jak ta troska była uzasadniona.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

Marja Niklewiczowa o Dmowskim po spotkaniu owego z Piłsudskim w czasie pobytu tego pierwszego w Belwederze (wówczas siedzibie Naczelnika Państwa), 21 maja 1920.
Polacy o Romanie Dmowskim

O losie, O wrażeniach, O czasie, O czekaniu

„Głazy mając pod stopą, a nad głową chmurę,
po stopniach piramidy, która z Bożej kielni
wzrosła, gdy jeszcze byli Jego snem śmiertelni,
bez odpocznienia szedłem na najwyższą górę.”

Jerzy Żuławski (1874–1915) polski pisarz, poeta i dramaturg

Źródło: Na Gierlachu

O górach, O snach

„Zazdrość czasami nas ćmi, a zawiść to nagłe uderzenie bólu.(…) Zazdrość powleka tęczówkę chmurą, a uderzenie zawiści to skurcz źrenicy.”

Tomasz Jastrun (1950) polski poeta, prozaik, eseista

Dla Zwierciadła
Źródło: „Zwierciadło”, nr 5/1951, maj 2009

O zazdrości

„Przed wojną. Kawiarnia Ziemiańska w Warszawie. Dymna chmura. Stolik pisarzy i poetów. Awangarda. Proletariat. Surrealizm. Socrealizm. Wyzwoleni z przesądów. Mówią: - Głupie snobizmy epoki kończącego się mieszczaństwa! Albo: - Śmieszne uprzedzenia rasowe feudalizmu!
Lecz ja przysiadam się i z miejsca zaznaczam, choć mimochodem, że moja babka była kuzynką Burbonów hiszpańskich. Po czym najuprzejmiej podsuwam im cukier - nie Kazimierzowi jednak (który wśród nich królował gdyż najlepszym był poetą) ale Henrykowi (który jest bardziej z towarzystwa i ma ojca pułkownika). Gdy zaś rozpoczyna się dyskusja popieram zdanie Stefana gdyż on z ziemiańskiej rodziny. Albo mówię: - Stasiu, poezja poezją, ale przede wszystkim ci radzę: nie bądź gminny. Albo: - Sztuka jest zjawiskiem w pierwszym rzędzie heraldycznym! Śmieją się lub poziewają, albo protestują - ale ja tak miesiącami, latami całymi z niezłomną konsekwencją absurdu, z powagą nonsensu, z największą pracowitością dlatego właśnie iż rzecz niewarta pracy. - Nuda, idiotyzm, kretyństwo! - krzyczą, ale powolutku jeden, potem drugi ulega, oto już ten bąknął, że jego dziadek miał willę w Konstancinie, tamten daje do zrozumienia, że siostra babki była "ze wsi", a inny jeszcze niby dla zabawy wyrysował swój herb na bibułce. Socrealizm? Surrealizm? Awangarda? Proletariat? Poezja? Sztuka? - Nie. Las drzew genealogicznych, a my w ich cieniu.
Powiedział mi poeta Broniewski.
- Co pan robi? Co to za dywersja? Pan nawet komunistów zaraził herbarzem!”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1953 - 1956

O zrozumieniu, O siostrze, O wojnie, O sztuce