Cytaty na temat charakterystyka

Zbiór cytatów na temat charakterystyka, na zawsze, zostać, profesor.

Cytaty na temat charakterystyka

„Eelke M. Heemskerk, profesor nauk politycznych na Uniwersytecie w Amsterdamie, przeprowadził analizę europejskiej elity gospodarczej. Z jego badań wynika, że elitę ową tworzy grupa zaledwie 16 mężczyzn. Heemskerk podjął się sporządzenia jej charakterystyki: „Ten niewielki elitarny krąg generuje połowę wszystkich kontaktów handlowych wśród najważniejszych przedsiębiorców w Europie”. Zasiadają oni w 67 różnych radach nadzorczych i łączą ich firmy w jedną strukturę o 216 powiązaniach międzyzarządowych.”

Jürgen Roth (1945–2017) niemiecki dziennikarz

Cichy pucz. Zawłaszczanie Europy przez niejawne elity gospodarczo-polityczne.
Źródło: s. 91

O nauce

„OŚWIECENIE JEST: –
STAŁE ponieważ nie ma początku,
WIECZNE: ponieważ nie zna ustania,
W SPOKOJU: ponieważ jest wolne od powstawania i ustania,
NIEZMIENNE: ponieważ zamieszkuje w Prawdziwej Naturze,
(JAK) DOSKONAŁY SPOKÓJ: ponieważ jest Prawdą o Ustaniu (cierpienia)
WSZECHOBEJMUJĄCE: ponieważ wszystko staje się zrozumiałe,
WOLNE OD KONCEPCJI: ponieważ nie zatrzymuje się na żadnej idei czy różnicy
NIEZAANGAŻOWANE: ponieważ wszystkie splamienia zostały porzucone,
NIE NAPOTYKA NA ŻADNE PRZESZKODY: posiada wiedzę o wszystkim, ponieważ zasłona dualistycznego pojmowania została oczyszczona,
WOLNE OD POSPOLITYCH DOZNAŃ: (najodpowiedniejsze do samadhi) ponieważ nie ma w nim 2 przeszkód – ospałości i niepokoju,
NIEWIDZIALNE: ponieważ jest bezkształtne,
NIEUCHWYTNE: ponieważ nie ma charakterystyk,
CZYSTE: ponieważ jego natura jest czysta,
NIESKALANE: ponieważ wszelkie splamienia zostały usunięte.”

Asanga (300)

Źródło: Mahāyānottaratantra Śāstra, V

O naturze, O cierpieniu

„Myli się Pan jednak zakładając, że jestem gotowa powiedzieć, iż nie ma takiego boga, tj. że wzięta z doktryny metafizycznej wypowiedź „Bóg istnieje” jest zdaniem fałszywym. Wypowiedź tę wprawdzie odrzucam, lecz nie uważam jej za zdanie fałszywe: uważam ją za pozbawioną sensu, a wszak fałszywe (lub prawdziwe) mogą być tylko sensowne zdania. Przyczyną, dla której odmawiam sensu tej wypowiedzi, jest fakt, iż w centralnej tezie każdej takiej doktryny – w charakterystyce domniemanego bytu nazywanego bogiem – występują terminy, które tylko z pozoru coś znaczą. Są one wprowadzane do języków tych doktryn w kontekstach, lub za pomocą pseudo – definicji (…) Ponieważ tak wprowadzone słowo „bóg” nie zostaje wyposażone w znaczenie, więc zdanie (ściślej: wypowiedź, która jest zdaniem z gramatycznego, lecz nie z semantycznego punktu widzenia) „Bóg istnieje” nie jest ani prawdą, ani fałszem; jest nonsensem. A skoro tak, to nie można mu sensownie zaprzeczyć: poprzedzenie nonsensu zwrotem „nieprawda, że” daje również nonsens. (…) Oto powód, dla którego racjonalista nie powinien deklarować się jako agnostyk w sprawie istnienia bogów z doktryn metafizycznych.(…) Racjonalna postawa poznawcza wyraża się w ignorowaniu tego zdania, a wraz z nim doktryny, której jest ono ośrodkiem. Nie wynika stąd, oczywiście, że należy ignorować zjawisko społeczne, jakim jest wyznawanie religii jakiegokolwiek rodzaju.”

Barbara Stanosz (1935–2014) uczona polska, filozof, logik

Źródło: Odpowiedź, „Bez Dogmatu” http://bezdogmatu.webpark.pl/stanosz34.htm, nr 34

O Bogu, O religii, O pomocy, Sens

„Istnieją takie perspektywy, takie ujęcia, w których zatraca się już specyfikę, charakterystykę, oryginalność obrazu, albowiem nie potrafimy rozpoznać, czyją specyfikę, czyją charakterystykę zamierza nam obraz pokazać… Film takich zagadek pokazywać nie może.”

Béla Balázs (1884–1949) węgierski krytyk filmowy, pisarz i poeta

Wybór pism
Źródło: s. 100

Obraz

„Paweł Siezieniewski ma inne charakterystyki i właściwie taką właściwą zmianą Dawida Murka jest Przemek Michalczyk.”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

O zmianach

„Niektórzy nazywają Wikileaks organizacją terrorystyczną. Zgadzam się z tą charakterystyką – Assange terroryzuje amerykańskich polityków, którzy kłamstwami i machinacjami prowadzą nasz kraj do ruiny, m. in. na podstawie wydumanych powodów dokonali inwazji na Irak!”

Michael Moore (1954) amerykański filmowiec, dokumentalista

w 2012. <br class="br">Źródło: Mariusz Zawadzki, Julian Assange. Człowiek, który stworzył prezydenta Trumpa http://wyborcza.pl/magazyn/7,124059,21272332,julian-assange-czlowiek-ktory-stworzyl-prezydenta-trumpa.html, wyborcza.pl, 21 stycznia 2017.

O kłamstwie

„Zawsze kochałam teatr, bywałam w teatrze, ale marzyłam o archeologii. Ale kiedy w moim żeńskim gimnazjum zaczęto przygotowywać się do konkursów recytatorskich, załapałam chyba tego bakcyla sceny. W jednym takim spektakliku byłam przebrana za starego profesora matematyki i nikt mnie nie poznał. Więc nie tylko miałam uzdolnienia aktorskie, ale byłam też mistrzynią charakterystyki – teraz uczę tego czasami studentów. Przepowiadali mi wówczas -oj ty chyba skończysz w teatrze, a ja z uporem maniaka powtarzałam, że pójdę na archeologię. Jednak zostałam aktorką i spełniałam się na scenie. Ale miałam taki okres, kiedy całkiem poważnie myślałam o rzuceniu teatru. I to nie dlatego, żebym nie grała, żeby mnie nie zauważano i nie obsadzano. Już nie myślałam o archeologii, ale chciałam skończyć psychologię, pisać, zamknąć się w górach… Myślałam o tym ze trzy lata. Jakbym była nawet pielęgniarką i podawała ludziom baseny, to byłabym bardziej potrzebna niż jako aktorka – tak sobie kombinowałam. Dzisiaj wiem, że się myliłam. Nie mogę żyć bez teatru.”

Bogumiła Murzyńska (1940)

Źródło: „Śląsk” 9/06, 27 września 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/njsr.htm

O myślach, O matematyce, O myśleniu, Kochać się

„Przypominam charakterystykę patriotyzmu zwłaszcza po wystąpieniach niektórych lewicowych deputowanych, którzy obrażają rządy narodowe i postawy patriotyczne, być może nie rozumiejąc różnicy między miłością do ojczyzny a nienawiścią charakteryzującą takie postawy, jak szowinistyczne. Zwłaszcza w sytuacji integracji europejskiej należałoby odróżniać te zupełnie odmienne, jednak przez wielu mylone pojęcia.”

Urszula Krupa (1949) polska lekarka, działaczka społeczno-polityczna i dziennikarka

Źródło: Wystąpienie w Parlamencie Europejskim, 22 października 2007 http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+CRE+20071022+ITEM-013+DOC+XML+V0//PL&language=PL&query=INTERV&detail=1-071

O ojczyźnie

„Fonetyczna i morfologiczna struktura polskich dialektów Górnego Śląska jest bez wątpienia polska – z częściowo archaicznymi cechami. To było i zawsze jest rzeczowo uzasadnione ujęcie slawistycznych badań językoznawczych. System deklinacyjny i koniugacyjny jest bez zarzutu słowiański w polskiej odmianie. Aspekt czasownikowy, jedna z cech językowych różniących zasadniczo język słowiański od niemieckiego, pozostał do dzisiaj nienaruszony. (…) Polskie dialekty Górnego Śląska wykazują zwykłą dla dialektów właściwą charakterystykę. Elementy archaiczne znajdują się obok dialektowych nowości. Poza tym polskie gwary Górnego Śląska odznaczają się licznymi zapożyczeniami ze słownictwa niemieckiego, zjawisko, które również w sensie dobrze pomyślanych uczuć patriotycznych stało się powodem, by mówić o rozwodnionym języku polskim. Rzeczowo bezzasadnym było natomiast określać polski język górnośląski jako język, który ulega rozkładowi i rozwija się od słowiańskiego ku niemieckiemu. Tę nienaukową wypowiedć możemy całkowicie pominąć. W dyskusjach naukowych nigdy nie odgrywała jakiejkolwiek roli. Są to więc dialekty polskie, które z powodu długiego, bo od lat trzydziestych XIV wieku, odosobnienia Śląska od Polski w następstwie historycznych rzeczywistości przejęły wiele ze słownictwa niemieckiego integrując to jednak w swój słowiańsko-polski system językowy. To słownictwo niemieckie, które podczas długiego odosobnienia Śląska od państwa polskiego w czasach czeskich, austriackich i pruskich zostało przejęte do dialektów górnośląskich, wzbogaciło się szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku mnogością nowoczesnych pojęć technicznych i administracyjnych z języka niemieckiego. Fonetycznie i morfologicznie zostało jednak zintegrowane i nie zdołało ono polskiej struktury tych dialektów zasadniczo zmienić lub wręcz rozkruszyć (…). Podobne zjawiska spotykamy w najrozmaitszych okolicach europejskiego obszaru językowego. Jednym z najbardziej zwracających na siebie uwagę przykładów ukazać można język rumuński, który mimo bogatych leksykalnych zapożyczeń słowiańskich zachował swój romański charakter językowy; bo jego struktura gramatyczna pozostała w swoich wschodnioromańskich właściwościach. Nie ma trudności dowieść polskiego charakteru dialektów górnośląskich, co zresztą w badaniach naukowych dialektologicznych nigdy nie było poddawane w wątpliwość.”

Reinhold Olesch (1910–1990)

O zachowaniu, O emocjach, O charakterze, O rzeczywostości

„(…) pewnych charakterystyk naszego głosu trudno się pozbyć całkowicie, więc wprawne ucho jest w stanie wychwycić aktora.”

Andrzej Arciszewski (1951) polski aktor

o dubbingu. <br class="br">Źródło: Wywiad, wrzesień 2005 http://www.dubbing.pl/wywiady/arciszewski-andrzej/

„(…) posługuję się przemianą wyglądu. Nie mówię już o przemianie i charakterystyce wewnętrznej, której szukam zawsze. Próbuję, na przykład szukać: jak człowiek, którego mam grać, chodzi, jak mówi. Próbuję każdemu (na swój użytek, bo widz może nie zauważyć) wynaleźć indywidualny sposób mówienia. Bardzo to lubię.”

Zbigniew Zapasiewicz (1934–2009) polski aktor

Zapasowe maski

O wyglądzie

„Znaczną rozmaitość wykazują fizjonomie scharakteryzowanych przez artystę ludzi, którzy wielką siłę ekspresji osiągnęli w (…) w środkowej scenie ołtarza. W kwaterach jego skrzydeł pojawiają się długobrode i wąsate twarze o wychudłych policzkach, pełne powagi i namaszczenia lub bardziej powszednie i gminne (…), to znowu tłuste i wygolone oblicza „opatów”, gładkie lica urodziwych młodzieńców, ujęte w kręte sploty włosów, grubo zarysowane i płaskie twarze służby kościelnej, jakby „dynarskie” ściągłe fizjonomie pasterzy, zwyrodniałe i dzikie gęby żołdaków w Pojmaniu oraz dysplastyczne i karykaturalne twarze drobnych pokurczów (…). Charakterystyka tych typów graniczy z naturalizmem i tak typową dla średniowiecza nutą okrucieństwa.”

Tadeusz Dobrowolski (1899–1984) polski historyk sztuki

o Ołtarzu Mariackim.
Źródło: Wit Stwosz. Ołtarz Mariacki, wyd. 1980

O ludziach, O sile

„Z panem Ogdenem dobił trudnej transakcji, wymuszając całego świniaka za dwie linijki Symonidesa.
Pan Bellington, stary samotnik, dał złoty zegarek za aforyzm Heraklita. Twierdził, że zrobił dobry interes.
Staruszka, pani Heath, wymieniła funt pierza gęsiego za trzy zwrotki poematu pod tytułem „Atalanta w Kaledonii” autorstwa niejakiego Swinburne'a.
Pan Mervin, właściciel restauracji, kupił kompletną krótką odę Katullusa, charakterystykę Cycerona pióra Tacyta i dziesięć wersów z Katalogu Okrętów Homera. Dał za to wszystkie swoje oszczędności.
Ja sam niewiele miałem, jeśli idzie o pieniądze i dobra materialne. Lecz za wyświadczone mu usługi Smith ofiarował mi jeden akapit z Montaigne'a, powiedzonko przypisywane Sokratesowi i dziesięć wyrwanych z kontekstu wersetów Anakreonta.”

Robert Sheckley (1928–2005) amerykański pisarz science fiction

Źródło: Mnemon

O pieniądzach

„Mnożą się fakty świadczące o tym, że najważniejszy dramat Wyspiańskiego wszedł już na orbitę uniwersalną, nie tylko poprzez tłumaczenia, ale i poprzez prezentacje teatralne i filmowe w wielu krajach. Wszystkie te elementy sprawy, rozszerzające horyzont faktografii, wzbogacające perspektywę porównawczą, skłaniają do modyfikacji schematów rozpatrujących fenomen artystyczny według sztywnej receptury (geneza, charakterystyka postaci, przegląd treści, problematyka, artyzm). Oczywiście, każdy z punktów stereotypu analitycznego ma swą praktyczną funkcję informacyjną, której nie należy pomijać, ale sposób jej wykorzystania nie powinien być z góry kompozycyjnie przesądzony.”

Lesław Eustachiewicz (1913–1998) polski krytyk literacki, historyk literatury, tłumacz

Źródło: „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego z serii Biblioteka analiz literackich, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1991, s. 5.

„Zostałem (…) profesorem w prywatnej szkole aktorskiej w Warszawie i (…) będę wykładał charakterystykę postaci. Przyszedł już czas, by przekazywać wiedzę innym, bo po trzydziestu latach w zawodzie naprawdę można coś powiedzieć.”

Mariusz Czajka (1961) aktor polski

Źródło: „Tygodnik Ciechanowski”, 11 sierpnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/30lat.htm

O czasie

„Każdy człowiek posiada serdecznych przyjaciół i ci najlepiej potrafią określić jego charakter. Więc jeśli zbiorę charakterystyki dziesięciu tysięcy ludzi, co przy moich obszernych stosunkach nie jest tak trudne, będę miał materiał, na którego podstawie potrafię już coś ogólnego o społeczeństwie powiedzieć.”

Włodzimierz Perzyński (1877–1930) dramatopisarz polski

Źródło: To co nie przemija... http://www.polona.pl/dlibra/doccontent?id=1183, wyd. J. Fiszer, Warszawa 1906, s. 206.

O ludziach, O charakterze

„Próbowałem dać charakterystykę dzisiejszego myślenia mówiąc, na przykład, że jest "zredukowane", że odczuwamy je jako coś "działającego nie tylko na zewnątrz, ale i wewnątrz, stwarzającego tego co myśli", powoływałem się na naukę, na Husserla i Marcela - Boże, zmiłuj się, mówiłem jak zawsze się mówi, jak mówią nawet najznakomitsi tj. udając, że jestem u siebie w domu i że to dla mnie chleb z masłem, gdy pierwszy lepszy niedyskretny kwestionariusz położyłby mnie na łopatki. Ale już tak przyzwyczaiłem się do mistyfikacji!”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1957-1961

O myślach, O myśleniu, O Bogu, O domu

„Rzetelna charakterystyka Patryka Jakiego musi ujawniać pewne sprzeczności. (…) Podczas wsiadania do pociągu Warszawa – Wrocław Patryk Jaki zostawił swoje rzeczy i pomógł nieznajomej kobiecie wnieść wózek z dzieckiem. Należy doprecyzować, że wówczas nie było w pobliżu żadnych kamer i tłumów. (…) Patryk Jaki prawie zawsze przynosi ze sobą na jawne rozprawy opasłe tomy prawniczych kodeksów z komentarzami. Jednak nigdy (na przestrzeni setek godzin rozpraw) nie widziałem, żeby coś z nich czytał. Nie twierdzę, że nie oddawał się tym potrzebnym lekturom w ramach przygotowania do spraw. Wydaje się jednak, że przed kamerami te przedmioty raczej pełnią funkcje rekwizytu niż pomocy merytorycznej. Podczas rozpraw sporo uwagi poświęca reakcjom na portalach społecznościowych. Ponadto nie przynosi ze sobą tych mądrych ksiąg na niejawne posiedzenie, gdzie dyskutujemy treść decyzji.”

Patryk Jaki (1985) polski polityk

o pracy Patryka Jakiego w ramach tzw. Komisji reprywatyzacyjnej.
Źródło: Adam Zieliński, Bartłomiej Opaliński, Komisja Jakiego. Czas rozliczeń, Zysk i S-ka Wydawnictwo, Warszawa 2018, s. 150–152.

O decyzjach, O kobietach, O dzieciach, O czytaniu