Halldór Kiljan Laxness cytaty strona 4

„Miałem nadzieję, że biskup przyjedzie tu osobiście. To wyjątkowo miły człowiek… Rozmowa z nim zawsze sprawia mi prawdziwą przyjemność. Nigdy się nie możemy w niczym zgodzić.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Jeżeli obserwuje się Lodowiec dostatecznie długo, wówczas słowa przestają znaczyć cokolwiek.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Wyrwano mu z serca najdelikatniejsze kwiaty i rzucono na ziemię jak wstrętne trujące grzyby.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Tymczasem postanowił sobie niezbicie, że poprosi ją o przeczytanie mu kilku wierszy, które sama ułożyła, kiedy jednak spoglądał na kobietę, dusza jej była jakby nieobecna. Niekiedy zdawało mu się, jak i dyrektorowi, że ona w ogóle duszy nie posiada, tylko same oczy.”

Światłość świata

„Tu, na tym wybrzeżu pozbawionym portu, pojęcie godności ludzkiej było czymś niewłaściwym, zupełnie jak światło niebiańskie. Głupota, służalczość i bieda – to były jedyne cnoty, trójjedyne bóstwo tej surowej gminy. Ta ciemna potęga osłaniała tu każde dziecko twardym pancerzem, chroniąc je przeciwko niebezpieczeństwu jakichkolwiek ludzkich uczuć, a zwłaszcza przeciw jakiemukolwiek oddziaływaniu piękna.”

Światłość świata

„Olafur obudził się w otchłani nocy jako obcy człowiek w swym własnym życiu, człowiek pełen skruchy z powodu niepopełnionych grzechów, człowiek, którego czyny dawno już utopiły się w litości. Obudził się, bardzo daleki od siebie samego, zabłąkany w pustyni życia, powrotna zaś droga jest zbyt długa na jedno ludzkie życie.”

Światłość świata

Halldór Kiljan Laxness Cytaty o pewności siebie

„Nie boję się nikogo z wyjątkiem tylko siebie samego.”

Światłość świata

„Jak to się często zdarza z większością ludzi, którzy w rzeczywistości nie wiedzą, co z sobą począć i tracą wszelką nadzieję na szczęście, tak było i z nim: wszelkimi siłami wzbraniał się przyznać, że nie wie, co robić i stracił nadzieję. Nie posiadał szorstkiego, nieprzejednanego, zahartowanego i nieustępliwego usposobienia Tippel-Halli, która nie zatrzymywała się, chociaż widziała tylko ciemne strony życia.”

Światłość świata

„Człowieku, dobrowolnie nakładasz na siebie łańcuchy. Zerwij je! (…) Pomyśl o całym życiu przed tobą. Uważasz, że Stwórca nie potrafi rządzić światem bez twojej idiotycznej litości? Ty, ty, który jesteś poetą, zejdź z tego ohydnego krzyża!”

Światłość świata

„(…) I nie poprzestaniemy, dopóki przy pomocy prawa determinacji nie uda nam się pobudzić życia, które nie tylko będzie wieczne, lecz również coraz silniejsze i piękniejsze.
– Nie strasz mnie, drogi przyjacielu.”

Światłość świata

Halldór Kiljan Laxness cytaty

„Historia się powtarza, ale za każdym razem trzeba za nią płacić drożej.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Zahamowanie procesu naukowego w trakcie jego rozwoju z powodów moralnych, na przykład dlatego, że komuś zmarzły nogi, jest w równym stopniu nienaukowe, co nieuczciwe.”

„Tam, gdzie jokell sięga nieba, okolica przestaje należeć do ziemi, a ziemia staje się częścią nieba; tam nie ma trosk, a więc i radość jest niepotrzebna; tam panuje wyłącznie piękno, wolne od wszelkich pragnień.”

Duszpasterstwo koło lodowca

„Te racuchy – rzekł opanowawszy się – są jakby upieczoną aureolą.”

Światłość świata

„Słuchając, jak przemawiał, zauważyli nagle, że po raz pierwszy rozumieją swoje myśli. Teraz nareszcie wiedzieli, kim są naprawdę i jak wygląda świat, na którym żyją.”

Światłość świata

„Sam poeta mógł znosić obojętnie najgorszy głód. I gdyby był wolnym człowiekiem, położyłby się po prostu, naciągnął koc na głowę i czekałby bez trwogi na wprowadzenie nowego systemu organizacji warunków bytowania ludzkości.”

Światłość świata

„Niekiedy nadchodzi dzień, gdy zapomina się wszystkich, których się kochało – mówi dalej poeta.”

Światłość świata

„Najwspanialszym bogactwem człowieka w Islandii są chmury, które się kłębią i znów rozchodzą.”

Tego dnia można umrzeć spokojnie. Głębokie rany zabliźniają się tak, że ledwo można je zauważyć.
Światłość świata

„Musiał bez przerwy przyglądać się kobiecie: była w niej mieszanina ciekawości, ciągłej czujności, kobiecego sprytu i skamieniałej goryczy, wszystko zdawało się być obojętne; obojętne w jakiś nieuchwytny sposób, fanatycznie i nieosobowo zarazem, po sto milionów razy obojętne. Miała dziwny i precyzyjny sposób dawania odpowiedzi, niezwykły i niecodzienny – prawie jak wiersz!”

Światłość świata

„Można było wprost widzieć na jej twarzy, jak szybko przebiegają myśli na podobieństwo chmur czy hufców rycerzy.”

Światłość świata

„Lodowiec zaczynał się tuż nad zielonym górskim grzbietem, jego bliskość to było doskonała boska czystość, piękno bez skazy i bez wszelkiego miłosierdzia.”

Światłość świata

„Letnie dni nie są nigdzie tak jasne i długie, jak w naszym zapadłym kącie obok lodowca (…). Nawet podczas snu czujemy zapach zieleni.”

Światłość świata

„Jeżeli o mnie chodzi można mi wszystko zabrać – rzekł poeta – z wyjątkiem swobody spoglądania od czasu do czasu w niebo. Pastor, który dotychczas rozwodził się nad sposobami dojścia do bogactwa, porzucił nagle ten temat i skierował swoje mrugające oczy na poetę, przy czym nieco przypominał aktora, który podczas gry zapomniał swojej roli z powodu jakiegoś wypadku na widowni. W oczach jego ukazała się iskra tego czegoś wiecznie ludzkiego, co niewątpliwie chyba najlepiej widać w oczach starej świni, kiedy ukradkiem zezuje na pastucha, dostrzega go i poznaje.”

Światłość świata

„Jej twarz to niezgłębione połączenie oddalenia i bliskości, tęsknoty i rezygnacji, ciekawości i obojętności, nieustanna i czarująca dysharmonia bytu i niebytu – i odkrył nagle, że żadna twarz nie obchodziła go dotąd tak bardzo.”

Światłość świata

„Jak to się dzieje, że się znajduje akurat potrzebne słowa? Próbowałam na przykład przez wiele dni ułożyć wiersz do pewnego mężczyzny. Wiem, że właściwe słowa wiszą poniekąd w powietrzu, ale jak to zrobić, żeby je uchwycić? – Czy nie polega to na tym, że braknie ci właściwie prawdziwego uczucia? – spytał poeta.”

Światłość świata

“Sell the country, bury bones. What else?”

Jeżeli się naprawdę głęboko czuje, to słowa same się znajdą.
Światłość świata

Halldór Kiljan Laxness: Cytaty po angielsku

“It was not much fun being called a ghost for more than two hundred years, and each time a calf fell into a pool or a cow went dry or the roof fell in on people, it was always that damned ghost.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

the unself-conscious policeman
Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“As a matter of fact, others are ready to help. There is for instance the Weather; and there is the Law of Gravity; and last but not least, Time. These are tough fellows. Night and day, always at it. And at it still. No one is a match for them.</b”

Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“There is no such thing as morality—only varingly expedient conventions. What to one race is a crime, is virtue to another; crime in one era is virtue in another; even a crime in one class of society is at the same time and in the same society virtue in another class... It makes no difference whether people are called good or bad; we are all here; now; there is only one world in existence, and in it there prevail either expedient or inexpedient conditions for those who are alive.”

Halldór Laxness książka Kristnihald undir Jökli (bók)

Kristnihald undir Jökli (Under the Glacier/Christianity at Glacier) (1968)

“This summer which was now passing—never had anyone lived such a summer! Nature had given him the happiness of a blossom. She gave him love and a palace, and put precious poetry into his mouth; it was all one long, unbroken romance. And now everything was lost, his poems, his love and his palace, withered, burnt; forlorn and helpless, he faced the desolation of winter.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

the organist
Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“They walked together like that all night, and there was no night, just a slight unreality, a momentary trance, with mist here and there as if the landscape were about to dissolve, and then nothing dissolved and the mist had vanished again. There was a crimson glow on the highest mountain ridges, and shining birds swarming in their thousands over the flame-gilded, mirror-smooth sea. And they went on talking together. Ólafur Kárason had no perception of the passing of time; only that voice with its dark, silk-edged, golden tones reverberated through his consciousness. When a man has lost what he loves most, there is no need to write poetry; the timber of a man's voice expresses all the poetry of life.”

Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“I do not see how the Creation can be turned into words, let alone letters, hardly even a fiction. History is always entirely different to what has happened. The facts are all fled from you before you start the story. History is simply a fact on its own. And the closer you try to approach the facts through history, the deeper you sink into fiction.”

Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“b>It is both more difficult and more complicated to die than people think. Even though the soul craves for nothing but extinction and oblivion forever, the body is a conservative master which will not give up until the very end.”

Halldór Laxness książka Kristnihald undir Jökli (bók)

Kristnihald undir Jökli (Under the Glacier/Christianity at Glacier) (1968)

“At this time, Icelanders were said to be the poorest people in Europe, just as their fathers and grandfathers and great-grandfathers had been, all the way back to the earliest settlers; but they believed that many long centuries ago there had been a Golden Age in Iceland, when Icelanders had not been mere farmers and fisherman as they were now, but royal-born heroes and poets who owned weapons, gold, and ships.”

Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“Anyone who doesn't know others doesn't know himself.”

Paradísarheimt (Paradise Reclaimed) (1960)

“One of the first things I had been taught as a child was never to believe a single word that was written in newspapers.”

Borgi
Paradísarheimt (Paradise Reclaimed) (1960)

“Pray God for guidance, man. It's thirty-odd years since I sold the last copy of Orvar-Odds saga. The country stands on an entirely different cultural footing nowadays. I can recommend the story of King Solomon's Mines there, all about the hero of Umslopogaas, in his own way a great man, and in my opinion no whit inferior to Orvar-Oddur.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“But whoever thinks that beauty is something he can enjoy exclusively for himself just by abandoning other people and closing his eyes to the human life of which he is part—he is not the friend of beauty. He ends up either as Pétur Þríhross's poet, or his secretary. He who doesn't fight every day of his life to the last breath against the representatives of evil, against the living images of evil who rule Sviðinsvík—he blasphemes by taking the word beauty into his mouth.”

Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book One, Part II: Free of Debt

“I stood in the middle of the room and began to study the pictures in the house. I had often looked at these ten- or even twenty-centimeter mountains which seemed to have been made sometimes of porridge, sometimes of bluish sago pudding, sometimes a mash of curds—sometimes even like an upturned bowl with Eiriks Glacier underneath; and I had never been able to understand where I was meant to be placed, because anyone who comes from the north and has lived opposite a mountain cannot understand a mountain in a picture in the south.</b”

Örn Úlfar
Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“It's a pity we don't whistle at one another, like birds. Words are misleading.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“Do you know that these mountains you're looking at don't really exist at all? Or can't you see that they belong more to the sky than the earth? All this enchanting blueness which enthralls you is an illusion.”

Halldór Laxness książka Kristnihald undir Jökli (bók)

Pastor Jón Prímus
Kristnihald undir Jökli (Under the Glacier/Christianity at Glacier) (1968)

“The poet felt completely free now as he stood there on the deck in his collar and boots, sailing past new and ever newer districts; even if he did not own this land's resources, he owned its beauty.</b”

Örn Úlfar
Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“He who weeps does not die; weeping is a sign of life; weep, and your life is worth something again.”

Heimsljós (World Light) (1940), Book Four: The Beauty of the Heavens

“When's there ever been a decent saint who didn't start out as a thief?”

Halldór Laxness książka The Atom Station

Atómstöðin (The Atom Station) (1948)

“After Bjartur had become a person of great worth, even he was prone to admit on occasion that life had sometimes been pretty hard in Summerhouses in the old days, but one has to take a few knocks if one wants to get on, surely, and anyway we never ate other folk's bread. Other folk's bread is the most virulent form of poison that a free and independent man can take; other folk's bread is the only thing that can rob him of independence and the one true freedom.”

Jón Hreggviðsson
Íslandsklukkan (Iceland's Bell) (1946), Part III: Fire in Copenhagen

“How is one to have any respect for the world where nothing else matters except who can lie the most plausibly and steal the most?”

Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book Two, Part II: Years of Prosperity

“No one is so busy that he hasn't the time to dismantle a work of art.”

Þórunn of Kambar
Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“Of all the creatures that man kills for his amusement there is only one that he kills out of hatred—other men. Man hates nothing as much as himself. That is why war is called the leprosy of the human soul.”

Halldór Laxness książka Kristnihald undir Jökli (bók)

Pastor Jón Prímus
Kristnihald undir Jökli (Under the Glacier/Christianity at Glacier) (1968)

“My children have never brought any shame upon their father. They have been independent children, my children.”

Halldór Laxness książka Kristnihald undir Jökli (bók)

Saknússemm II
Kristnihald undir Jökli (Under the Glacier/Christianity at Glacier) (1968)

“When they were busy molding the upper floor, it was discovered that the cellar had begun to crack. When the foreman joiner and the foreman mason were summoned, they announced that these cracks must have been caused by the earthquakes that had occurred that summer. Bjartur said that no one had noticed any earthquakes that particular summer, not on the upper surface of the earth at least. "There were earthquakes in Korea," said the foreman joiner.”

Bjartur
Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book Two, Part II: Years of Prosperity

“Good news travels slowly but arrives in the end, thank goodness. Bad news always arrives a day too soon.”

Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book Two, Part II: Years of Prosperity

“People who like to display complicated technique in their verse are more given to pride themselves on their work than are those who write for their own solace.”

Steinar's wife
Paradísarheimt (Paradise Reclaimed) (1960)

“Was this perhaps life, then?—to have loved one summer in youth and not to have been aware of it until it was over, some sea-wet footprints on the floor and sand in the prints, the fragrance of a woman, soft loving lips in the dusk of a summer night, sea birds; and then nothing more; gone.”

Einar in "Shepherds' Meet"
Sjálfstætt fólk (Independent People) (1935), Book One, Part I: Icelandic Pioneers

“How much can one sacrifice for the sake of one's pride? Everything, of course—if one is proud enough.”

Heimsljós (World Light) (1940), Book Two: The Palace of the Summerland

“The mountain reminds one of an upturned earthenware bowl, the glazing a little bluish at times, but sometimes like gold-rimmed transparent Chinese porcelain, especially if the sun is low in the west over the sea, because then the rays play on the glacier in two directions.”

Halldór Laxness książka The Atom Station

Atómstöðin (The Atom Station) (1948)