Franz Kafka cytaty

strona 3

„Jeśli się raz wchłonęło zło, to ono już nie żąda, by mu wierzono.”

„Człowiek przychodzi na ten świat z krwawiącą raną.”

„Istnieją dwa grzechy główne, z których wywodzą się wszystkie inne: niecierpliwość i opieszałość. Przez niecierpliwość ludzie zostali wypędzeni z raju, przez opieszałość nie powracają tam.”

„Ile szczęśliwych myśli zostaje zaduszonych pod kołdrą, kiedy się samotnie śpi w swoim łóżku, i ile nieszczęsnych snów się nią ogrzewa.”

„Łaknienie śmierci jest pierwszą oznaką nadchodzącego zrozumienia.”

„W walce pomiędzy tobą a światem sekunduj światu.”

„Oto masz, drogi Maksie, dwie książki i kamyk. Zawsze starałem się znaleźć na Twoje urodziny coś, co wskutek swej obojętności nie zmieniałoby się, nie gubiło, nie psuło i nie mogło być zapomniane. A dumając potem miesiącami, znów nie widziałem innego ratunku, niż wysłać Ci książkę. Z książkami jest jednak utrapienie, z jednej strony są obojętne, a potem znów z drugiej o tyle bardziej interesujące, potem zaś pociągnęło mnie do tych obojętnych tylko przekonanie, które bynajmniej nic we mnie nie rozstrzygnęło, w końcu zaś, ciągle jeszcze z odmiennym przekonaniem, trzymałem w ręku książkę, która paliła tak tylko z ciekawości. Kiedyś nawet z rozmysłem zapomniałem o Twoich urodzinach, co było wszak lepsze niż posłanie książki, ale dobre nie było. Dlatego wysyłam Ci teraz ten kamyczek i będę Ci go wysyłał póki naszego życia. Będziesz go trzymać w kieszeni, ochroni Cię, wsadzisz do szuflady, również nie będzie bezczynny, ale jeśli go wyrzucisz, będzie najlepiej. Bo wiesz, Maksie, moja miłość do Ciebie jest większa niż ja sam i bardziej ja w niej mieszkam niż ona we mnie, i ma też kiepską podporę w mojej niepewnej istocie, tym sposobem jednak dostanie w kamyczku skalne mieszkanie i niechby to było tylko w szczelinie bruku na Schalengasse. Od dawna już ratowała mnie ona częściej niż sądzisz, a właśnie teraz, gdy wiem o sobie mniej niż kiedykolwiek i odczuwam siebie z pełną świadomością jedynie w półśnie, tylko tak nadzwyczaj lekko, tylko teraz jeszcze - krążę tak niczym z czarnymi wnętrznościami - dobrze zatem zrobi ciśnięcie w świat takiego kamyka i oddzielenie w ten sposób pewnego od niepewnego. Czym są wobec tego książki! Książka zaczyna Cię nudzić i już nie przestanie albo porwie ją twoje dziecko, albo, jak ta książka Walsera, rozlatuje się już, kiedy ją dostajesz. Przy kamyku przeciwnie, nic nie może Cię znudzić, taki kamyk nie może też ulec zniszczeniu, a jeśli już, to dopiero po długim czasie, także zapomnieć go nie można, ponieważ nie masz obowiązku o nim pamiętać, w końcu nie możesz go też nigdy ostatecznie zgubić, gdyż na pierwszej lepszej żwirowej drodze znajdziesz go z powrotem, bo jest to właśnie pierwszy lepszy kamyk. A jeszcze nie mógłbym mu zaszkodzić większą pochwałą, szkody z pochwał powstają bowiem tylko wtedy, gdy pochwała chwaloną rzecz rozgniata, niszczy lub zapodziewa. Ale kamyczek? Krótko mówiąc, wyszukałem Ci najpiękniejszy prezent urodzinowy i przekazuję Ci go z pocałunkiem, który ma wyrażać niezdarne podziękowanie za to, ze jesteś.”

„Jesteśmy opuszczeni jak zbłąkane dzieci w lesie. Stojąc przede mną i na mnie patrząc, co wiesz o bólach, które są we mnie, i cóż ja wiem o Twoich. A gdybym padł przed Tobą, płakał i opowiadał, czegóż więcej dowiedziałbyś się o mnie niż o piekle, gdy ktoś Ci powie, że jest gorące i straszne. Choćby dlatego ludzie powinni stać przed sobą nawzajem z taką czcią, taką zadumą, taką miłością, jak przed bramą piekieł.”

„Istnieje cel, ale nie ma drogi: to, co nazywamy drogą, jest wahaniem.”

„Kłamie się możliwie mało, kiedy się kłamie możliwie mało, a nie kiedy ma się ku temu niewiele okazji.”

„Ofiary istnieją, bo istnieją kaci.”

„Z kłamstwa robi się istotę porządku świata.”

„Pewnym nie można być nawet starych znajomych.”

„Najwyższej koncentracji obcy jest wysiłek.”

„Różnica pomiędzy siłą narodu a jednostki jest tak ogromna, że wystarczy, by naród z bliska ogarnął ulubieńca swym ciepłem, co będzie dla niego dostateczną ochroną.”

„Nigdy nie udało nam się rozstrzygnąć, czy są oni [paryżanie] uszczęśliwieni, kiedy robimy błędy we francuskim, czy też po prostu uważają, że błędy te są interesujące i warto ich posłuchać.”

„Często człowiek, jeśli patrzy uważnie, poznaje siebie już po twarzy lokaja u drzwi.”

„Jedną z najbardziej skutecznych pokus zła jest wezwanie do walki.”

„Wszystko jawi mi się jako konstrukcja.”

„Osamotnienie niesie tylko kary.”

„Tylko nasze pojęcie czasu pozwala nam mówić o sądzie ostatecznym. W gruncie rzeczy jest to sąd doraźny.”

„Twórczość jest zawsze tylko ekspedycją w kierunku prawdy.”

„Mieć uczucie, że się jest spętanym, a równocześnie inne uczucie, że po uwolnieniu z pęt byłoby jeszcze gorzej.”

„Psy myśliwskie jeszcze igrają na dziedzińcu, ale zwierzyna im nie ujdzie, choć teraz tak szybko pędzi już przez lasy.”

„Został na nas nałożony jedynie obowiązek negacji; to, co pozytywne, zostało nam już dane.”

„Okazja do malutkiej rozpaczy.”

„Najczęściej ten, którego się szuka, mieszka tuż obok.”

„Zrozumieć szczęście, to jakby zrozumieć, że grunt, na którym stoisz, nie może być szerszy od dwóch stóp, które go pokrywają.”

„Człowiek nie może żyć bez nieustannej ufności w coś niezniszczalnego.”

„Zwierzenia byłyby najbardziej prawdziwe, gdyby się je potem odwoływało.”

„Słuszna droga idzie po linie, która nie jest rozpięta wysoko, ale tuż nad ziemią. Ludzie, zdaje się, więcej się o nią potykają, niż po niej chodzą.”

„Kat ma zawsze złą reputację.”

„Cała wiedza, suma wszystkich pytań i wszystkich odpowiedzi zawarta jest w psie.”

„Jeżeli namaluję tu jednego przy drugim wszystkich sędziów i pan będzie się przed tym płótnem bronił, więcej pan wskóra przed nim niż przed prawdziwym sądem.”

„K. wydało się, że przerwano z nim wszelką łączność i że jest teraz jakby wolniejszy, niż był kiedykolwiek, i może tu, na tym skądinąd zakazanym miejscu, czekać, jak długo zechce. Zdawało mu się, że wywalczył sobie wolność, której nikt inny zdobyć by nie potrafił, i nikt nie ma prawa dotknąć go albo wyrzucić, a nawet przemówić do niego. Ale wydawało mu się także - i to przekonanie było co najmniej równie silne - że nie ma nic bardziej bezsensownego i rozpaczliwego niż ta wolność, to czekanie i ta nietykalność.”

“Humility provides everyone, even him who despairs in solitude, with the strongest relationship to his fellow man, and this immediately, though, of course, only in the case of complete and permanent humility. It can do this because it is the true language of prayer, at once adoration and the firmest of unions. The relationship to one’s fellow man is the relationship of prayer, the relationship to oneself is the relationship of striving; it is from prayer that one draws the strength for one’s striving.”

“The whole visible world is perhaps nothing other than a motivation of man’s wish to rest for a moment — an attempt to falsify the fact of knowledge, to try to turn the knowledge into the goal.”

“Truth is indivisible, hence it cannot recognize itself; anyone who wants to recognize it has to be a lie.”

“Association with human beings lures one into self-observation.”

“In a certain sense the Good is comfortless.”

“To animalise is humane, to humanise is animal.”

“Paths are made by walking.”

“Start with what is right rather than what is acceptable.”

“I am not well. I could have built the Pyramids with the effort it takes me to cling on to life and reason.”

“I write differently from what I speak, I speak differently from what I think, I think differently from the way I ought to think, and so it all proceeds into deepest darkness.”

“A First Sign of the Beginning of Understanding is the Wish to Die.”

“I think we ought to read only the kind of books that wound and stab us.”

“Paths are made by walking”

“I have the true feeling of myself only when I am unbearably unhappy.”

“Writing is utter solitude, the descent into the cold abyss of oneself.”

“It's only because of their stupidity that they're able to be so sure of themselves.”

“There is an infinite amount of hope in the universe… but not for us.”

“Now at last I can look at you in peace, I don't eat you anymore.”

“The Messiah will come only when he is no longer necessary”

“It is entirely conceivable that life’s splendour forever lies in wait about each one of us in all its fullness, but veiled from view, deep down, invisible, far off.”

“We are as forlorn as children lost in the woods. When you stand in front of me and look at me, what do you know of the griefs that are in me and what do I know of yours?”

“The ulterior motives with which you absorb and assimilate Evil are not your own but those of Evil.”

“If you summon it by the right word, by its right name, it will come. This is the essence of magic, which does not create but summons.”

“Evil is a radiation of the human consciousness in certain transitional positions.”

“The way is infinitely long, nothing of it can be subtracted, nothing can be added, and yet everyone applies his own childish yardstick to it.”

“The mediation by the serpent was necessary: Evil can seduce man, but cannot become man.”

“I make of my reproach and laughter a drumbeat sounding in the world beyond.”

“What an obstacle had suddenly arisen to block K.'s career!”

“I can prove at any time that my education tried to make another person out of me than the one I became.”