Cytaty na temat sprint

Zbiór cytatów na temat sprint, mienie.

Mienie

Cytaty na temat sprint

„Kłamstwa mogą wygrać sprint, ale to prawda wygrywa cały maraton.”

Michael Jackson (1958–2009) amerykański muzyk, kompozytor i autor tekstów

„Jestem zadowolona, bo dostałam potwierdzenie, że praca wykonana latem przynosi efekty. W sobotę wygrałam sprint techniką klasyczną, a w niedzielę byłam druga w rywalizacji na 10 kilometrów. Oczywiście, strata aż 42 sekund do Therese Johaug była trochę za duża, ale myślę, że w kolejnym tygodniu uda mi się już do niej zbliżyć.”

Marit Bjørgen (1980) norweska biegaczka narciarska

o zawodach Pucharu Świata w Kuusamo w 2014 roku. <br class="br">Źródło: Marit Bjoergen w RMF FM: Cieszę się, że Justyna nie zakończyła kariery, rmf24.pl, 2 grudnia 2014 http://www.rmf24.pl/raport-zimowe-zmagania/sezon2014-15/news-marit-bjoergen-w-rmf-fm-ciesze-sie-ze-justyna-nie-zakonczyla,nId,1567721

O myślach, O stracie, O myśleniu

„Ja nie chcę na siłę przypodobać się innym. Nie chcę nikogo oszukiwać. Dbam o to, żeby moja twórczość miała wysoką jakość, żeby była szczera, prawdziwa, artystyczna. Żeby „unosiła” tych, którzy są na takie wartości wrażliwi. Nie znam się na planowaniu promocji, wizerunku, spisywaniu ofert itd. Dziś jest tego za dużo w każdej dziedzinie życia. Nawet ta butelka wody, którą masz przed sobą, trafiła w Twoje ręce przez sprytnie sporządzony przez kogoś plan marketingowy jakiś czas temu. Każdy polityk ma swój specjalnie wymyślony wizerunek, nauczone gesty, wręcz kreację aktorską. Nie ubieramy się tylko stylizujemy.”

Ramona Rey (1983)

Źródło: Natalia Sokólska, Imiona nierealne, „Magazine TOUCHÉ”, październik 2012 http://issuu.com/touche_magazine/docs/touche_pazdziernik/11

O sile, O czasie, O oszukiwaniu

„Wtedy Matka Przełożona w obecności wszystkich zebranych, ogarniętych wielkim wzruszeniem, wydobyła sztandar biało-czerwony, pięknie haftowany, ukryty do tej chwili w poszewce poduszki. Poprzedniego dnia w jakimś momencie wezwała nas do swego pokoiku. Patrzyłyśmy z podziwem, z jakim oddaniem ta staruszka haftowała polski sztandar. Dotykałyśmy delikatnie biało-czerwonego materiału, chowanego od tylu lat właśnie na tę chwilę, kiedy będzie mogła go zawiesić na domu. Uśmiechała się do nas, nie przerywając roboty. Już jutro – mówiła – na naszym domu zawiśnie sztandar. I tak się stało. Stanęliśmy na baczność. Powoli sztandar zawisnął na domu. Początkowo nieśmiało, tu i ówdzie, a potem w coraz to nowych domach ukazywały się biało-czerwone znaki wolności. Sztandary spływały z okien, balkonów i bram… Był to bardzo nierozważny krok, bo dom tak ozdobiony nieustannie był ostrzeliwany, jeśli nie przez czołgi, to przez ukrytych „gołębiarzy”, którzy sprytnie z różnych kryjówek strzelali na ulice, podwórka i w okna.”

Maria Okońska (1920–2013)

Źródło: Maria Okońska, Wspomnienie z powstania warszawskiego, op. cit., s. 27.

O domu, O matce, O wolności, O wspomnieniach

„Miałem (…) benefis w radio, w „trójce”, Bronek Maj to prowadził i taką ładną anegdotę opowiadał, którą sprytnie dostosował do mnie. Mówił, że dotarł do starego profesora z polonistyki, który przypominał sobie z trudem: „Stuhr, Stuhr, był taki student w latach siedemdziesiątych, nawet niezły student, pilny, dyplom odebrał i słuch po nim zaginął.””

Jerzy Stuhr (1947) polski aktor i reżyser

Źródło: Maria Malatyńska, Okiem Jerzego Stuhra: Co i jak warto pamiętać, „Polska Gazeta Krakowska” nr 82, 8 kwietnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/114882.html

„Zostałem przyjęty na audiencji, zadałem kilka istotnych pytań i pan Hoser odpowiadał sprytnie, tak, żebym nie mógł niczego zacytować. W slangu dziennikarskim nazywamy to bełkotem. Wiele słów, ale nie ma jak zacytować tego w tekście (…). Czy możemy zapytać pana Hosera, dlaczego wyjechał z Rwandy na kilka miesięcy przed ludobójstwem i powrócił tam w sierpniu 1994, kiedy maczety były jeszcze ciepłe, a ziemia uginała się od trupów? Uważam, że mamy prawo oczekiwać odpowiedzi (…). Na stronach archidiecezji ten moment wyjazdu nie jest zachowany. Jest napisane, że pracował w Rwandzie od 1975 do 1996.”

Wojciech Tochman (1969) polski dziennikarz

na temat prób uzyskania od abp. Henryka Hosera stanowiska w sprawie jego postawy w trakcie ludobójstwa w Rwandzie. <br class="br">Źródło: Tochman: W Rwandzie byli księża, którzy mordowali i gwałcili. Czas się przyznać http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,14253684,Tochman__W_Rwandzie_byli_ksieza__ktorzy_mordowali.html, gazeta.pl, 10 lipca 2013.

O zachowaniu, O czasie, Pytanie

„Zaczynam się powoli skłaniać ku temu, że opozycja powinna zacząć bojkotować nie tylko program Rachonia, ale wszystkie programy publicystyczne telewizji – przepraszam za słowo – publicznej. Zwłaszcza, że TVP sprytnie wykorzystuje i rozgrywa opozycję.”

Krzysztof Leski (1959–2020) polski dziennikarz

Źródło: „Wiadomości” versus „Dziennik Telewizyjny”. Znany dziennikarz tworzy na Twitterze „kronikę propagandy TVP” https://natemat.pl/240199,kim-jest-krzysztof-leski-twitter-dziennikarz-analizuje-propagande-wiadomosci-tvp, natemat.pl, 6 czerwca 2018.

„Nie mam zamiaru schlebiać tej młodzieży i twierdzić demagogicznie, że fakt, że ktoś był dobrym lotnikiem, czyni z niego dobrego polityka lub fakt, że ktoś sprytnie oszwabiał Niemca podczas okupacji, czyni z niego odpowiedniego kandydata na sędziego w sprawach cywilnych. Jestem daleki od takiej demagogii. Nie powiem nawet, że młodzież, która przeszła przez tę wojnę i biła się w Armii Krajowej czy w NSZ, przeszła przez dobrą szkołę życiową. Co najwyżej mogę powiedzieć, że była to szkoła tragiczna. Ci, którzy kiedyś bili się w legionach, u Dowbora czy w kampanii z bolszewikami także niby przelewali krew. Ale tej krwi było tam tyle, ile na polowaniu na głuszce. Chcę przez to powiedzieć, że wojna, przez którą przeszło nasze młode pokolenie, była wojną o wiele od innych wojen bardziej demoralizującą. Nie wiemy, jakie to pokolenie będzie i nie twierdzę nawet, że będzie od nas lepsze. Może będzie mniej napuszyste, deklamujące, zakłamane… no bo my biliśmy chyba światowe rekordy pod tym względem. Twierdzę tylko, że między nami a nimi stanęła wyraźna bariera. Że nie będziemy mieli na nich wpływu i oni słuchać nas nie będą, i – raz jeszcze – że trudno się im dziwić.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Lwów i Wilno

O wojnie, O młodzieży, O szkole