Cytaty z książki
Rzecz o mych smutnych dziwkach

Gabriel García MárquezTytuł oryginalny Memoria de mis putas tristes (Hiszpański, 2004)

Rzecz o mych smutnych dziwkach – książka autorstwa Gabriela Garcíi Márqueza. Została opublikowana po hiszpańsku w 2004 roku, w Polsce wydana w roku 2005. Opowiada o późnej miłości starszego pana do niepełnoletniej dziewicy. Narrator-bohater jest dziennikarzem, kiedyś pracował jako dostarczyciel depesz, w chwili opowiadania historii jest już szacownym jubilatem. W dniu swoich 90. urodzin zdobywa się na odwagę, by spełnić swój erotyczny i niemoralny kaprys sprzed lat. Chce spędzić szaloną i upojną noc z niepełnoletnią dziewicą. Ta niecodzienna zachcianka wprowadza w jego nudne, szare, ustabilizowane emeryckie życie niepokój. Niepokój, który okazuje się jego pierwszą i ostatnią młodzieńczą miłością.

„W seksie szukamy pociechy, gdy cierpimy na niedostatek miłości.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Czytając Idy marcowe, natknąłem się na złowrogie zdanie przypisane przez autora Juliuszowi Cezarowi. „To niemożliwe ażeby w końcu nie stać się tym, za kogo inni cię mają.””

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Nawet moralność jest kwestią czasu.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Po raz pierwszy targnął mną i niemal cisnął o ziemię wstrząs śmierci. Tak jakby wyszeptano mi do ucha brutalną wróżbę: Cokolwiek zrobisz, w tym roku albo za sto lat, i tak będziesz martwy na zawsze.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Jestli kot najmniejszym tygrysem salonowym?”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

cytat z Pablo Nerudy.
Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Sława to taka gruba dama, która co prawda z nami nie sypia, ale kiedy człowiek się budzi, nie kto inny, a właśnie ona zawsze stoi przy łóżku i bacznie się nam przygląda.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Za młodu chadzałem do kinowych sal pod gołym niebem, gdzie z równym powodzeniem mogło zaskoczyć nas zaćmienie księżyca, co rozległe zapalenie płuc będące następstwem oberwania chmury.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Młodzi z mojego pokolenia, rzuciwszy się żarłocznie na życie, zapomnieli w żywy kamień o nadziejach wiązanych z przyszłością, póki rzeczywistość nie przekonała ich, że przyszłość nie jest taka, jaka im się marzyła, i wtedy odkryli nostalgię.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Kiedy wyszedłem stamtąd, z wszystkich doznawanych dotąd w życiu uczuć pozostała mi jedynie chęć do płaczu.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Cokolwiek zrobisz, w tym roku albo za sto lat, i tak będziesz martwy na zawsze.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Usłyszałem bicie dzwonów w oddali, poczułem zapach duszy Delgadiny śpiącej na boku, usłyszałem krzyk na horyzoncie, płacz kogoś, kto może zmarł sto lat temu w alkowie. I wówczas zgasiłem światło w ostatnim tchnieniu, wplotłem swe palce w jej palce, by poprowadzić ją za rękę, i odliczyłem dwanaście uderzeń dwunastej w nocy i moich dwanaście ostatnich łez, dopóki nie zaczęły piać koguty, a po nich nie rozległy się dzwony chwały i petardy święta, które uczciły radość niebywałą, że cały i zdrowy przeżyłem swoje dziewięćdziesiąt lat.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Jedynym określonym i ostatecznym wiekiem jest śmierć.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Powiedz, że przejechał mnie pociąg z Puerto Colombia, ten biedny, zabytkowy złom, który nawet czasu nie jest w stanie zabić.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Nie ma gorszego nieszczęścia jak umierać w samotności.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Życie może nie jest czymś, co przemija jak wzburzona rzeka Heraklita, lecz jedyną okazją, by odwrócić się na ruszcie i smażyć na drugim boku przez następne dziewięćdziesiąt lat.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Nieszkodliwi wariaci – wyprzedzają przyszłość.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Nie bez trudu udało jej się wreszcie wrzucić kota do sizalowego wora i wynieść go, choć strasznie się miotał. Po jakimś czasie zadzwoniła do mnie ze schroniska, by powiedzieć, że nie ma innego wyjścia, trzeba się go pozbyć, więc potrzebna jest moja zgoda. Dlaczego? Bo już jest bardzo stary, odpowiedziała Damiana. Pomyślałem w złości, że i mnie mogliby żywcem spalić w piecu dla kotów. Wzięty w dwa ognie, czułem się całkiem bezradny: nie nauczyłem się kochać kota, ale i nie miałem serca, by kazać go zabić tylko dlatego, że był stary.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Natchnienie ma to do siebie, że nie uprzedza.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Unosiłem się pomiędzy błędnymi chmurami i rozmawiałem z samym sobą przed lustrem, łudząc się, że wreszcie odkryję, kim naprawdę jestem.”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

„Szczerze się uradowałem, spotkawszy tam dziennikarzy z radia i z innych dzienników wychodzących w naszym mieście: z konserwatywnej „La Prensa”, z liberalnego „El Heraldo” i sensacyjnej popołudniówki „El Nacional” (…) bo zgodnie z duchem naszego miasta żołnierze utrzymywali więzy przyjaźni, podczas gdy wojny prasowe wywoływali i prowadzili marszałkowie”

Gabriel García Márquez książka Rzecz o mych smutnych dziwkach

Rzecz o mych smutnych dziwkach

Podobni autorzy

Gabriel García Márquez Fotografia

Gabriel García Márquez136

pisarz kolumbijski, noblista 1927–2014

Pablo Neruda Fotografia

Pablo Neruda6

poeta chilijski, noblista None

Imre Kertész Fotografia

Imre Kertész20

węgierski pisarz, noblista None

Mo Yan Fotografia

Mo Yan12

chiński pisarz, noblista None

Isaac Bashevis Singer Fotografia

Isaac Bashevis Singer32

pisarz amerykański, noblista None

John Maxwell Coetzee Fotografia

John Maxwell Coetzee31

południowoafrykański pisarz, noblista None

Albert Camus Fotografia

Albert Camus149

francuski pisarz, noblista None

José Saramago Fotografia

José Saramago55

pisarz portugalski, noblista None

John Steinbeck Fotografia

John Steinbeck72

pisarz amerykański, noblista None

Aleksander Sołżenicyn Fotografia

Aleksander Sołżenicyn30

rosyjski prozaik, noblista None

Podobni autorzy

Gabriel García Márquez Fotografia

Gabriel García Márquez136

pisarz kolumbijski, noblista 1927–2014

Pablo Neruda Fotografia

Pablo Neruda6

poeta chilijski, noblista None

Imre Kertész Fotografia

Imre Kertész20

węgierski pisarz, noblista None

Mo Yan Fotografia

Mo Yan12

chiński pisarz, noblista None

Isaac Bashevis Singer Fotografia

Isaac Bashevis Singer32

pisarz amerykański, noblista None