„Śni mi się, że mam mocne
bajkowo mocne szczęki.
Gdy je zacisnę –
wniwecz się obracam,
w posmyczek dymu cienki.

Ukryłem się w popiele,
zdradziecki dymek płowy,
mogę po cichu –
(nikt mnie nie potępi)
uwędzić urząd skarbowy.

A jednak węszą, węszą…
nakryli mię nareszcie.
„Czegoś podpalił –
nasz urząd skarbowy?”
Sadzają mię w areszcie.

I oto sąd, świadkowie,
ksiądz, rabin, pop i mufti…
„Przysuń się, łotrze –
a ja dymu dymu…
wieję sobie przez lufcik.”