„Ludzie choć dusze mają… Cóż z tego?
Zimniejsi są niż fale.”

„Cóż za dziwną zagadką jest człowiek!
– Ktoś nazwał go duszą zamkniętą w zwierzęciu.”

Arthur Conan Doyle książka Znak czterech

„Bez drżenia piszę te słowa, które jednakże sprawiają mi ból. W godzinie, gdy upada pewien świat potrzeba dusz szorstkich i strzelistych jak skały, o które próżno uderzać będą rozszalałe fale.”

Léon Degrelle (1906–1994) belgijski polityk faszystowski

„Cóż mi z pochwał ludzi, których sądem gardzę.”

Lope de Vega (1562–1635) hiszpański komediopisarz

„Cóż jest więcej niesprawiedliwego, jak kiedy ludzie nienawidzą tego, czego nie znają?”

Tertulian (155–220) łaciński teolog z Afryki Północnej

„Dobra są głupstwem dla ludzi z duszą, zaś bezwstyd jest duszą głupców.”

Jean Cocteau (1889–1963) francuski poeta, powieściopisarz, dramaturg i krytyk

„I chodzą ludzie podziwiać szczyty gór i wzdęte fale morza, i szerokie nurty rzek, i przestwór oceanu, i kręgi gwiezdne, a siebie zaniedbują.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

„Wszyscy ludzie są złodziejami. Cóż więc? Chcecie bym kazał wszystkich powywieszać?”

Alexandre Pétion (1770–1818)

„Więc cóż jest piękno? Wód słoneczne bryzgi?
Diament w popiołach? Pamięć? Doskonałość?
Gdyby to tylko – byłoby za mało! –
Dusza, rozpięta raz na Krzyżu Myśli
– Wyrazi – Całość!”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

„Być w mocy cudzej! Podlegać jakimś atakom, mieć w sobie jakiegoś gościa, który w każdej chwili może opanować duszę? Za nic nie być w pełni odpowiedzialnym? Cóż to za okropność i śmieszność!”

Witold Gombrowicz książka Opętani