„Miłość nie ma serca, więc musi z człowieka wydrzeć jego własne…”

„Tyrani wiążą człowieka i w jego własnym sercu.”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta

„Miłość własna czai się nawet w sercach będących świątynią najdostojniejszej cnoty.”

Stendhal (1783–1842)

„Nikt nie może zmierzyć miłości żyjącej w sercu człowieka i jego odpowiedzialności za zmarnowaną miłość.”

Michel Quoist (1921–1997) francuski duchowny katolicki i pisarz

„Miłość dostojna wypełnia serce o wiele lepiej niż miłość zwyczajna i pospolita. Serce człowieka jest wielkie, małe rzeczy pływają po nim, jedynie wielkie osiadają w nim i trwają.”

Blaise Pascal (1623–1662) filozof, matematyk i fizyk francuski

„Czymże jest więc miłość? Poczuciem własnej słabości, które natychmiast ogarnia człowieka samotnego lub osamotnionego (…).”

Napoleon Bonaparte (1769–1821) cesarz Francuzów

„Człowiek nie może niczego nauczyć drugiego człowieka, może mu tylko dopomóc w wyszukiwaniu prawdy we własnym sercu, jeżeli ją posiada.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

„Miłość zmienia serce człowieka w grzybnię, w ogród bujny i bezwstydny, w którym plenią się grzyby tajemnicze i zuchwałe.”

Knut Hamsun (1859–1952) norweski pisarz, noblista

„Wielka miłość, miłość bez zastrzeżeń, miłość całego człowieka do całego człowieka nie może minąć nawet śmiercią.”

Tomáš Garrigue Masaryk (1850–1937) prezydent Czechosłowacji (1918–1935)

„Bo miłość jest jak drzewo: sama z siebie rośnie, głęboko zapuszcza korzenie w całą istotę człowieka i nieraz, na ruinie serca, dalej się zieleni.”

Wiktor Hugo książka Nędznicy