„Cierpiał. Naprawdę wierzył, że go nikt nie kocha, a taka świadomość niezależnie od tego, kim jesteś, boli. Nie czujesz się pewnie. Chcesz się ukryć, otoczyć murami.”

„I coraz dalszy jesteś mi,
i znów nie znam cię,
więc kim był ten człowiek, z którym dzieliłam swój sen?
Kochany, mów mi częściej o miłości, bo chcę wierzyć…”

Anita Lipnicka (1975) piosenkarka polska

„Lepiej być znienawidzonym za to, kim jesteś, niż być kochanym za to, kim nie jesteś.”

André Gide (1869–1951) prozaik francuski

„Jak nie zachorować na ten aktorski AIDS? Pewnie kochać bardzo najbliższych i żyć głównie dla nich, pewnie często myśleć o swych pomyłkach, błędach. Analizować głosy krytyczne o sobie. Przebywać czasem za granicą, gdzie nie wiedzą, kim jesteś. Czytać i wierzyć w Herberta.”

Jerzy Stuhr (1947) polski aktor i reżyser

„Jeśli nie możesz być z tym kogo kochasz, kochaj tego, z kim jesteś.”

Stanisław Sojka (1959) polski wokalista, instrumentalista i kompozytor jazzowy

„Nie kocham cię za to kim jesteś, ale za to jaka jesteś kiedy przebywam z tobą.”

Gabriel García Márquez (1927–2014) pisarz kolumbijski, noblista

„Niezależnie od tego, jak bardzo się mylisz, nigdy nie będzie kłamstwem to, w co naprawdę wierzysz.”

Daniel Abraham (1969) amerykański twórca science-fiction i fantasy

„Niezależnie od tego, czy jesteś gejem, czy hetero, każdy potrzebuje kogoś kochać.”

Arnold Schwarzenegger (1947) aktor amerykański pochodzenia austriackiego, polityk

„A jeśli ktoś cię zapyta "kim jesteś?", to odpowiedz
"Ja jestem Nikt" - jak rzekł niegdyś Polifemowi Odys.”

Josif Brodski (1940–1996) rosyjski poeta i eseista

„Potem będziemy oboje jak jedno leśne zwierzę, tak blisko siebie, że ani ty, ani ja nie potrafimy rozróżnić, które jest które. Nie czujesz, że moje serce jest twoim sercem?
– Tak. Nie ma żadnej różnicy.
– Dotknij mnie. Ja jestem tobą, ty jesteś mną i każde z nas jest całe drugim. I kocham cię, och, tak cię kocham! Czyż nie jesteśmy naprawdę jednym? Nie czujesz tego?
– Czuję – odpowiedział.
– Naprawdę.
– Dotknij mnie teraz. Nie masz już innego serca poza moim.
– Ani nóg, ani stóp, ani ciała.
– A jednak jesteśmy różni – powiedziała. – Chciałabym, żebyśmy byli zupełnie tacy sami. (…) A ponieważ już jesteśmy różni, cieszę się, ze ty jesteś Roberto, a ja Maria. Ale gdybyś kiedyś chciał się zmienić, zgodzę się z radością. Chętnie stanę się tobą, bo tak cię kocham.
– Wcale nie chcę się zmieniać. Lepiej, żeby każde z nas było tym, czym jest.
– Ale teraz będziemy jednością i już nigdy więcej czymś osobnym.”

Ernest Hemingway książka Komu bije dzwon