Konstandinos Petru Kawafis – nowożytny poeta grecki; twórca kunsztownej poezji w duchu tzw. parnasizmu i symbolizmu pozostający pod silnym wpływem literatury starożytnej; przedstawiciel greckiego modernizmu. Uważany za jednego z najwybitniejszych poetów greckich XX w. W jego twórczości dominuje tematyka hellenistyczna i osobista. Zapoczątkował nowy typ liryki, pisząc językiem epigramatycznym, zbliżonym do prozy, rezygnując z rymu, rytmu, metafory, ornamentów stylistycznych.
Debiutował zbiorem wierszy Poiemata w 1904. Kawafis niezwykle krytycznie podchodził do swego pisania. Często przerabiał i tworzył nowe wersje wcześniejszych utworów. Ostatecznie pozostawił tylko ok. 200 wierszy. Za życia nie wydał ani jednej książki i był prawie nieznany jako literat.
W Polsce wydano Wybór wierszy , Poezje wybrane , wreszcie Wiersze zebrane – efekt wieloletniej pracy tłumacza Zygmunta Kubiaka. W 2011 ukazał się wybór wierszy Kawafisa w przekładzie Antoniego Libery, w 2013 wybór w przekładzie Ireneusza Kani, a w 2014 tzw. Kanon w przekładzie Jacka Hajduka.
Konstandinos Kawafis był homoseksualistą, czego odbiciem była również jego twórczość zawierająca wiele wierszy o motywach homoerotycznych. Wikipedia
✵ 29. Kwiecień 1863 – 29. Kwiecień 1933
