„Sądzę, że poezja, że w ogóle piśmiennictwo wymaga, ażeby o nim powiedzieć na początku lub końcu: tak lub nie, czyli zdecydować się: pisać, czyli wyrażać, wierząc, że się wyraża – albo przestać pisać, kiedy po krótkim lub długim pisaniu doszło się do przekonania, że się nie wyraża tego, co co chodzi. (…) Podejrzewać i sprawdzać wszystko, co się tyczy języka, ale zweryfikowawszy zaufać zrehabilitowanemu po nadużyciach werbalistów słowu.”

— Julian Przyboś

Zapiski bez daty
Źródło: Dubitandum et not dubitandum est, s. 185–186.

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

zaufanie, pisanie, poezja, koniec, początek, powiedzieć, nadużycie, krótki, sprawdzanie, dojście, chodzić, przekonanie, wyrażać

Julian Przyboś Fotografia

Julian Przyboś28

poeta i eseista polski 1901–1970

Podobne cytaty

„Czas nareszcie przestać pisać o sztuce […] Życie nasze jest już poezją.”

Maurycy Mochnacki (1803–1834) generał, polski działacz polityczny, publicysta

Źródło: O literaturze polskiej w wieku XIX. Przedmowa, 1830

„Odrzekam się więc pisania z pogwałceniem reguł. Niech pisarz robi, co chce, ale niech wyraża się w zgodzie z regułami, gdyż tylko wtedy reguły trwają jak fundament.”

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) francuski pisarz i poeta, lotnik

Twierdza

„W ogóle nie lubię pisać. Zaczynam pisać jak już nie mam innego wyjścia.”

Jurij Andruchowycz (1960) ukraiński pisarz

Źródło: Zofia Król, Tęsknoty http://www.dwutygodnik.com/artykul/3968/, Dwutygodnik.com, nr 92/2012.

„Krótkie pisanie bierze się z lenistwa czytelników.”

Jacek Wejroch (1929)

„O miłości się nie mówi. Miłość się wyraża. Słowem również, ale to jest tylko jedna z rozlicznych manifestacji, manifestacja słowna, i nie powiedziałbym, że najlepsza.”

Edward Stachura (1937–1979) polski poeta, prozaik, pieśniarz i tłumacz

Dziennik. Zeszyty podróżne 1

„Pisanie o czym się tylko zechce, było najniebezpieczniejszą formą wyrażania życzeń.”

Amy Tan (1952) pisarka amerykańska

Córka nastawiacza kości

„Nieprzypadkowo najwięcej samobójstw wśród artystów popełniają poeci. Poezja może więc mieć ogromny wpływ na tych, którzy ją piszą i w tym sensie można powiedzieć, że tworzy człowieka. Tylko że ten człowiek bardzo często ulega destrukcji. Tak jak Edward Stachura, który zresztą doskonale zdawał sobie z tego sprawę. Wielokrotnie powtarzał, że „pisanie wierszy zżera jak rak, i że lepiej nie zajmować się poezją, o ile można się nią nie zajmować”. Z czasem zauważył jednak, iż od poezji nie sposób się uwolnić i powiedział wtedy: „Zrozumiałem, że poezja to jest sposób bycia, a nie pisanie wierszy; że poezja jest demonem i jeśli raz kimś zawładnie, to już nigdy go nie opuści”.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Źródło: Najwięcej miejsca trzeba zostawić dla ciszy – rozmowa Marleny Cieślik w „Poezja światłem i mrokiem w rozgrywkach o życie” (UŚ, 2005)

„Do pisania dzienników trzeba mieć talent, jak do pisania powieści czy poezji, np.: Julien Green, Gide („Cała masa rzeczy może być powiedziana tylko w dzienniku”).”

Mircea Eliade (1907–1986) rumuński religioznawca

Religia, literatura i komunizm. Dziennik emigranta

„Życie jest zbyt krótkie, aby pisać długie rzeczy.”

Alfred Polgar (1873–1955)

Das Leben zu kurz schien für lange Literatur. (niem.)

„Poezja jest dziedziną, w której język najpiękniej wyraża się we własnym milczeniu. Poezja jest językiem ciszy.”

John O'Donohue (1956–2008)

Anam Cara. Duchowa mądrość celtyckiego świata

Pokrewne tematy