Blaise Pascal cytaty

strona 4

„Często uwielbiamy kogoś, kto nie domyśla się, że jest przedmiotem ubóstwiania, i dochowujemy niezłomnej wiary komuś, kto o tym nie wie. Ale na to trzeba, aby miłość była bardzo subtelna i bardzo czysta.”

„Opinia większości jest opinią najmniej zdolnych.”

„Serce ma swoje racje, których rozum nie zna.”

„Miłość nie ma wieku, wciąż się rodzi. Mówią to nam poeci; dlatego przedstawiają ją nam jako dziecko.”

„Każdy człowiek jest wybredny w jakiejś sferze ducha, jest wybredny i w miłości.”

„Zwycięstwo kocha troskę.”

„Grzesznik to człowiek, który nie ma dość woli, aby nie kochać zła.”

„Miłość rodzi dowcip i karmi się dowcipem, kochać – to wymaga umiejętności.”

„Poganie nie znają Boga, ale kochają tylko przyrodę; żydzi znają prawdziwego Boga oraz kochają przyrodę; chrześcijanie znają prawdziwego Boga, ale nie kochają przyrody.”

„Pytają, czy trzeba kochać. O to nie należy pytać, to trzeba czuć.”

„Każda kobieta chce się podobać i, kiedy posiada przewagi piękności lub bodaj ich część, uda jej się to; nawet gdyby mężczyźni mieli się nieco na baczności, choćby ona sama się nie starała, będzie wzbudzać miłość.”

„Miłość dostojna wypełnia serce o wiele lepiej niż miłość zwyczajna i pospolita. Serce człowieka jest wielkie, małe rzeczy pływają po nim, jedynie wielkie osiadają w nim i trwają.”

„Przypadkowe odkrycia zdarzają się tylko umysłom przygotowanym.”

„Pamięć jest konieczna do wszystkich działań rozumu.”

„Jest wystarczająco dużo światła dla tych, którzy pragną zobaczyć, i wystarczająco dużo ciemności dla tych, którzy mają odwrotne upodobania.”

„Im dłuższa jest droga w miłości, tym więcej wybredna natura doznaje rozkoszy.”

„W miłości milczenie lepsze niż mowa. Dobrze jest być zmieszanym, jest wymowa milczenia, która przenika bardziej niż zdołałyby to uczynić słowa.”

„Myśl stanowi wielkość człowieka.”

„Człowiek jest mieszaniną pychy i nikczemności, wielkości i nędzy; pragnie cnoty, a służy grzechowi; pragnie trwałego szczęścia, a goni za chwilowymi rozkoszami; pan ziemi i nędzny robak.”

„Dopiero przy końcu roboty można poznać, od czego trzeba było zacząć.”

„Człowiek nie ma władzy nawet nad własnym życiem.”

„Dopiero kiedy człowiek zacznie się zastanawiać nad sobą samym, zrozumie jak bardzo niezdolny jest pojąć inne rzeczy.”

„Doświadczenie uczy nas dostrzegać olbrzymią różnicę między dobrocią a pobożnością.”

„Człowiek stworzony jest na to, by szukać prawdy, a nie by ją posiadać.”

„I kto by śmiał wyobrazić sobie, iż uczyniono w całym Kościele tyle hałasu o nic, pro nihilo, jak powiada św. Bernard? Ale to właśnie cała zręczność waszego postępowania: obudzić przeświadczenie, że chodzi o wszystko w sprawie, gdzie nie chodzi o nic, i wmówić w potężne osoby, które wam dają ucha, iż w sporze tym chodzi o najzgubniejsze błędy (…) i o najważniejsze zasady wiary; iżby, w tym przeświadczeniu obróciły cały swój zapał i powagę przeciw tym, których zwalczacie, jak gdyby ocalenie religii katolickiej od tego zależało, podczas gdy, gdyby poznali, iż chodzi jedynie o ten drobny punkt faktyczny, zgoła by ich to nie obeszło, przeciwnie, żałowaliby, że dołożyli tylu wysiłków, aby wspierać wasze osobiste namiętności w sprawie bez znaczenia dla Kościoła.”

„Złoty środek.”

„List ten jest dłuższy jedynie dzięki temu, iż nie miałem czasu napisać go krócej.”

„Jak często najgorliwsi ulegają w dyspucie odruchom gniewu we własnym interesie, podczas gdy sumienie utwierdza ich w mniemaniu że działają jedynie w interesie prawdy, tak iż przekonują się o tem niekiedy aż znacznie później?”

„Człowiek jest tedy jeno maską, jeno kłamstwem i obłudą; i w sobie i wobec drugich.”

„Pierwszym skutkiem miłości jest to, że budzi wielki szacunek: mamy cześć dla osoby, którą kochamy, i słusznie; nie widzimy w świecie nic równie wielkiego.”

„Człowiek nie jest godny Bogu, ale nie jest niezdolny stać się Go godnym.”

„Największą karą czyśćca jest niepewność sądu.”

„Wcale nie jest pewne, że wszystko jest niepewne.”

„W każdym człowieku jest przepaść, którą można wypełnić jedynie Bogiem.”

„Sympatia lub nienawiść odmieniają twarz sprawiedliwości.”

„Należy przyznać, że szczęście w tym życiu opiera się na nadziei nowego i zupełnie innego życia; jest się szczęśliwym wtedy, gdy bliskie jest uobecnienie tej nadziei.”

„Dyplomacja potrzebna jest nawet w miłości.”

“There is a certain standard of grace and beauty which consists in a certain relation between our nature… and the thing which pleases us.”

“What a Chimera is man! What a novelty, a monster, a chaos, a contradiction, a prodigy! Judge of all things, an imbecile worm; depository of truth, and sewer of error and doubt; the glory and refuse of the universe.”

“Nothing is so intolerable to man as being fully at rest, without a passion, without business, without entertainment, without care.”

“The weather and my mood have little connection. I have my foggy and my fine days within me; my prosperity or misfortune has little to do with the matter.”

“Passion cannot be beautiful without excess; one either loves too much or not enough.”

“The last act is bloody, however fine the rest of the play”

“A trifle consoles us, for a trifle distresses us.”

“Miracle does not always signify miracle.”

“Rules necessary for axioms. Not to demand in axioms any but things perfectly evident.”

“Mahomet established a religion by putting his enemies to death; Jesus Christ, by commanding his followers to lay down their own lives.”

“A doubtful balance is made between truth and pleasure, and… the knowledge of one and the feeling of the other stir up a combat the success of which is very uncertain, since, in order to judge of it, it would be necessary to know all that passes in the innermost spirit of the man, of which man himself is scarcely ever conscious.”

“What would you say of that man who was made king by the error of the people, if he had so far forgotten his natural condition as to imagine that this kingdom was due to him, that he deserved it, and that it belonged to him of right? You would marvel at his stupidity and folly. But is there less in the people of rank who live in so strange a forgetfulness of their natural condition?”

“If the public thought elevates you above the generality of men, let the other humble you, and hold you in a perfect equality with all mankind, for this is your natural condition.”

“Rules necessary for definitions. Not to leave any terms at all obscure or ambiguous without definition; Not to employ in definitions any but terms perfectly known or already explained.”

“These five rules [above] form all that is necessary to render proofs convincing, immutable, and to say all, geometrical; and the eight rules together render them even more perfect.”

“Of the truths within our reach… the mind and the heart are as doors by which they are received into the soul, but… few enter by the mind, whilst they are brought in crowds by the rash caprices of the will, without the council of reason.”

“Five [of the above] rules are of absolute necessity, and cannot be dispensed with without essential defect and often without error.”

“The whole title by which you possess your property, is not a title of nature but of a human institution.”

“These eight rules [above] contain all the precepts for solid and immutable proofs.”

“Thus he had a double thought: the one by which he acted as king, the other by which he recognized his true state, and that it was accident alone that had placed him in his present condition.”

“Rules for Axioms. I. Not to omit any necessary principle without asking whether it is admittied, however clear and evident it may be. II. Not to demand, in axioms, any but things that are perfectly evident in themselves.”

“No one is ignorant that there are two avenues by which opinions are received into the soul, which are its two principal powers: the understanding and the will.”

“If we do not secure the foundation, we cannot secure the edifice.”

“Rules for Demonstrations. I. Not to undertake to demonstrate any thing that is so evident of itself that nothing can be given that is clearer to prove it. II. To prove all propositions at all obscure, and to employ in their proof only very evident maxims or propositions already admitted or demonstrated. III. To always mentally substitute definitions in the place of things defined, in order not to be misled by the ambiguity of terms which have been restricted by definitions.”

“You are in the same manner surrounded with a small circle of persons… full of desire. They demand of you the benefits of desire… You are therefore properly the king of desire. …equal in this to the greatest kings of the earth… It is desire that constitutes their power; that is, the possession of things that men covet.”

“As soon as the soul has been made to perceive that a thing can conduct it to that which it loves supremely, it must inevitably embrace it with joy.”

“The best books are those, which those who read them believe they themselves could have written.”

“If, being duke and peer, you would not be contented with my standing uncovered before you, but should also wish that I should esteem you, I should ask you to show me the qualities that merit my esteem. If you did this, you would gain it, and I could not refuse it to you with justice; but if you did not do it, you would be unjust to demand it of me; and assuredly you would not succeed, were you the greatest prince in the world.”

“If they have entered into the spirit if these rules, and if the rules have made sufficient impression on them to become rooted and established in their minds, they will feel how much difference there is between what is said here and what a few logicians may perhaps have written by chance approximating to it in a few passages of their works.”