„Płomienie wolności, piękne i sprawiedliwe. Ach moja kochana Anarchio… Piękności, aż dotąd nie znałem twego oblicza.”

— Alan Moore, V jak Vendetta

V for Vendetta

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

wolność, kochanie, piękny

Alan Moore Fotografia

Alan Moore17

pisarz brytyjski, autor komiksów 1953

Podobne cytaty

„Kobieta ta jest piękna i mądra; ach, o ile mądrzejsza by się stała, gdyby nie była piękna.”

Friedrich Nietzsche (1844–1900) filozof niemiecki

„Ach, te pierwsze próby, kiedy się szuka i nie znajduje – to piękne.”

Hermann Hesse książka Rosshalde

Rosshalde

„Nie kochasz mnie. Nie znasz mnie. Kochasz kogoś kim myślisz, że jestem. Gdybyś znał mnie, nie kochałbyś mnie. I nie próbuj udawać, że mnie znasz, ponieważ nawet ja siebie nie znam.”

Eddie Vedder (1964) amerykański muzyk rockowy, wokalista

„Tam, gdzie chodzi o to, co sprawiedliwe, piękne i dobre nie powinniśmy troszczyć się o opinie ogółu.”

Sokrates (-470–-399 p. n. e.)

„Jestem sam i nie wiem, czy zdobędę tę pustkę, która wszystko rodzi. Splugawiona jest moja głębia. Zabiłem w sobie głębię, to, co mogło być piękne, żebym nie chciał tworzyć życia z kobietą wolną. Ach, czemu kobieta chce być niewolnicą!”

Stanisław Ignacy Witkiewicz książka 622 upadki Bunga, czyli Demoniczna kobieta

622 upadki Bunga

„Kobieta, dla której byłeś dobry, która kocha, nie zapomni twej dobroci, nie sprofanuje swego kochania.”

Maria Rodziewiczówna (1864–1944) polska pisarka

Czahary
Źródło: s. 167

„Moja wolności – żegnaj!
Moja miłości – witaj!”

Jonasz Kofta (1942–1988) polski poeta, dramaturg, satyryk, i piosenkarz

Źródło: Moja wolność w: Wiersze, Toruń 1994, s. 25.

„Czy kochasz słowa tak jak nieśmiały czarodziej kocha
chwilę ciszy –
już po występie, kiedy jest sam w pustej szatni, w której
płonie smolistym, tłustym płomieniem żółta świeca?”

Adam Zagajewski (1945) poeta polski, eseista, prozaik, tłumacz

Źródło: Brama

„Filipińczycy chcą piękności. Muszę być piękna, by biedni Filipińczycy mieli gwiazdę, na którą będą mogli popatrzeć ze swoich dzielnic nędzy.”

Imelda Marcos (1929)

Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, wyd. Videograf II, Katowice 2004, Roman Niedballa, s. 72.

„Znała tego, który na nią czekał w każdy dzień tygodnia na ławce przed stawem i zobaczywszy, że nadchodzi zieloną aleją, biegł ku niej, nie zważając na obecność ludzi, obejmował i mówił: jesteś. Nie musiał dodawać tego całego banalnego szajsu: „kochana moja” lub „śliczna moja”, „stęskniłem się za tobą”. Po prostu mówił: jesteś. I to jego: jesteś, odbierała jak najpiękniejsze wyznanie miłości. Nie potrzebowała innego. Jestem, odpowiadała.”

Ewa Ostrowska (1938–2012)

Abonent czasowo niedostępny (2009)
Źródło: część druga: Nadzieja

Pokrewne tematy