„Robię film wówczas, gdy mnie interesuje temat: mogą to być wyścigi samochodowe albo lotnictwo, western lub komedia, ale najbardziej odpowiada mi dramat, w którym występuje człowiek w niebezpieczeństwie. Nie ma działania, gdy nie ma niebezpieczeństwa. Dopiero gdy ono się pojawia – mamy realne działanie. Ocalić życie lub zginąć – oto najprostszy z możliwych dramatów… życie jest bardzo proste… tyle rzeczy czynimy mechanicznie, iż życie staje się rutyną. Tymczasem każdy chciałby uciec od powszedniości. Tworząc historię przygód, widzicie, w jaki sposób zachowują się ludzie w sytuacjach niebezpiecznych, jak reagują w obliczu śmierci, co czynią, co myślą…”

Źródło: „Cahiers du Cinéma” 1956, nr 56, cyt. za: Stanisław Grzelecki, 3000 m sensacji, op. cit., s. 47, 48.