„Wydaje mi się, że usposobienie Najświętszej Panny w ciągu miesięcy między Zwiastowaniem a Narodzeniem jest wzorem dla dusz wewnętrznych, które Bóg wybrał, aby żyły w głębi tej bezdennej otchłani wewnętrznej. Z jakim spokojem i skupieniem Maryja zgadzała się na wszystko. Najświętsza Panna uświęcała nawet najzwyklejsze zajęcia, bo przez wszystko trwała w uwielbieniu daru Bożego, co jednak nie przeszkadzało Jej w udzielaniu się na zewnątrz, w wykonywaniu uczynków miłości.”

—  Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej

Źródło: o. Mariusz Wójtowicz OCD, Elżbieta od Trójcy i ADWENT http://www.karmel.pl/elzbieta-od-trojcy-i-adwent, karmel.pl

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 4 czerwca 2021. Historia
Tematy
uczynek, udzielanie, usposobienie, ciąg, narodzenie, zajęcia, wykonywanie, wzór, wewnętrzny, panna, dusza, bóg, na zewnątrz
Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej Fotografia

Podobne cytaty

Faustyna Kowalska Fotografia

„Kiedy pozostałam sam na sam z Najświętszą Panną – pouczała mnie o życiu wewnętrznym. Mówiła mi: Prawdziwą wielkością duszy jest kochać Boga i upokarzać się w Jego obecności, całkowicie zapomnieć o sobie i za nic się mieć, bo wielki jest Pan, lecz tylko w pokornych ma upodobanie, pysznym zawsze się sprzeciwia.”

Faustyna Kowalska książka Dzienniczek

Dzienniczek
Źródło: 1711, s. 476.

Rozalia Celakówna Fotografia

„Od Pierwszej Komunii Świętej Pan Jezus wlał w me serce szczególniejszą miłość ku Najświętszemu Sakramentowi i Najświętszej Maryi Pannie.”

Rozalia Celakówna (1901–1944) polska pielęgniarka

wspomnienia po Pierwszej Komunii Świętej.
Źródło: Małgorzata Czepiel: Rozalia Celakówna. Pisma, op. cit., s. 25.

Maria Angela Truszkowska Fotografia

„Miałam szczególne nabożeństwo do Najświętszej Panny, czułam radość z rozszerzania Jej chwały. Miałam ku Niej miłość dziecięcą.”

Maria Angela Truszkowska (1825–1898) polska założycielka felicjanek, błogosławiona katolicka

fragment rozważań medytacyjnych Matki Angeli.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Elżbieta Cherubina Frankowska, Polscy święci. Służebnica Boża Maria Angela Truszkowska, t. 7, op. cit., s. 87.

Jan Paweł II Fotografia

„Obawiałem się przyjęcia tego wyboru, przyjąłem go jednak w duchu posłuszeństwa Panu i pełnej wiary w Jego matkę, Najświętszą Pannę Marię.”

Jan Paweł II (1920–2005) papież, święty Kościoła katolickiego

o wyborze na papieża. <br class="br">13 <br class="br">Źródło: Karol Wojtyła papieżem https://www.polskieradio.pl/13/3707/Audio/323966,Karol-Wojtyla-papiezem, polskieradio.pl, 27 marca 2011.

Bernard Alojzy Łubieński Fotografia

„Kapłan, który ma nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny, nigdy się nie opuści. (…) Kapłan, który koronkę odmawia, nigdy nie zaniedba brewiarza i medytacji.”

Bernard Alojzy Łubieński (1846–1933) polski duchowny katolicki, misjonarz, kaznodzieja, redemptorysta

Wskazówki dla kapłanów o Maryi. <br class="br">Źródło: Ks. Stanisław Piech: Ojca Bernarda Łubieńskiego zawierzenie Bogurodzicy. (PDF), cejsh.icm.edu.pl, s. 226 http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.ojs-doi-10_15633_fhc_1418/c/1418-1314.pdf

Karolina Kózka Fotografia

„Chcę być czysta na wzór Matki Najświętszej.”

Karolina Kózka (1898–1914) polska błogosławiona

Benedykt XVI Fotografia

„Święta Bożego Narodzenia w dzisiejszym społeczeństwie konsumpcyjnym padają niestety ofiarą swoistego komercyjnego zanieczyszczenia, które grozi zafałszowaniem autentycznego ducha, nacechowanego skupieniem, umiarkowaniem, nie zewnętrzną, lecz wewnętrzną radością.”

Benedykt XVI (1927) papież

po modlitwie Anioł Pański, 11 grudnia 2005.

Anna Katarzyna Emmerich Fotografia

„Ujrzałam, że blask wokół Najświętszej Panny stawał się coraz większy, tak że zapalona przez Józefa lampa była już zupełnie niewidoczna. Maryja klęczała na swoim posłaniu w szerokiej rozłożonej wokół niej szacie z twarzą zwróconą na wschód. O godzinie dwunastej w nocy w trakcie modlitwy ogarnął Ją wielki zachwyt. Widziałam, jak wzniosła się nad ziemią, tak że mogłam dostrzec ziemię pod nią. Ręce skrzyżowała na piersi. Blask wokół Niej wzmagał się, a wszystko, nawet rzeczy nieożywione, były w radosnym ruchu; sufit, ściany i podłogi jaskini wydawały się w tym świetle jakby żywe. Teraz nie widziałam już sklepienia, nad Maryją otworzyła się świetlista droga sięgająca z coraz większym blaskiem aż do nieba. Na tej drodze widać było jakiś niezwykły ruch świateł, które zbliżały się i przenikały, przyjmując postać chórów niebieskich. Najświętsza Panna uniesiona w zachwycie, spoglądając na ziemię, uwielbiała teraz swojego Boga, którego Matką się stała, a który jako Jej nowo narodzone, bezbronne Dzieciątko, leżał przed nią na ziemi. Ujrzałam naszego Zbawiciela jako malutkie dziecko, którego światło przyćmiewało cały otaczający blask, leżące na posłaniu przed kolanami Najświętszej Panny. Miałam wrażenie, że jest On bardzo mały i na moich oczach staje się większy. To wszystko było jednak tylko ruchem światła, którego nie jestem w stanie opisać. Najświętsza Panna jeszcze przez chwilę trwała w tym modlitewnym zachwycie; widziałam, że przykryła Dzieciątko pieluszką, lecz jeszcze Go nie dotykała i nie podnosiła. Po dłuższej chwili ujrzałam, że Dzieciątko Jezus się poruszyło i usłyszałam Jego płacz, wówczas Maryja jakby się ocknęła. Podniosła Dzieciątko, owinęła Je w chustę i zbliżyła do piersi. Usiadła i otuliła siebie i Dziecko welonem; myślę, że Maryja karmiła Zbawiciela. W tej chwili ujrzałam też dookoła Niej aniołów w ludzkiej postaci, którzy upadli na twarze wielbiąc Dzieciątko.”

Anna Katarzyna Emmerich (1774–1824)

Źródło: Życie Maryi, bł. Anna Katharina Emmerich, Wydawnictwo M, Kraków 2008, s. 150–151.

Jacek Woroniecki Fotografia

„Wobec tej doskonałości życia duchowego Najświętszej Panny, niejeden może zadać sobie pytanie, czy wobec tego mogło być w Jej życiu miejsce na zasługę, skoro nie znała Ona w nim tych walk i zmagań, które nasze życie przepełniają. Takie stawianie tego zagadnienia wynika z błędnego pojmowania źródła zasługi. Nie trudności, jakie się ma do pokonania stanowią o istocie zasługi, ale miłość z jaką uczynek spełniamy.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Pełnia modlitwy
Źródło: s. 183, 184

Mario Vargas Llosa Fotografia

„Kochanie się we trójkę jest wyrazem czci wobec Najświętszej Trójcy: Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha Świętego.”

Mario Vargas Llosa książka Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki

Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki

Pokrewne tematy