Rick Riordan cytaty

strona 8

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Oh, I wouldn't say Love always makes you happy. Sometimes it makes you incredibly sad.”

“Tantalus made a wild grab, but the marshmallow committed suicide, diving into the flames.”

“She wanted me to betray you guys, and I was like, 'Pfft, right, I'm gonna listen to a face in the potty sludge'.”

“Stop running, you fools!" Kronos yelled. "Stand and ACKK!"
That last part was because a panicked Hyperborean giant stumbled backwards and sat on top of him. The lord of time disappeared under a giant blue butt.”

“Apollo?” I guessed…
He put a finger to his lips. “I’m incognito. Call me Fred.”
A god named Fred?”

“Sugar and caffeine. My willpower crumbled.”

“Our baboon was going completely sky goddess - which is to say, nuts.”

“Zeus looked like a really buff, really angry hippie.”

“Leo frowned at the giant's spire. "Can't we blow it up or something?"
"Without me, you do not have the power," Hera said. "You might as well try to destroy a mountain."
"Done that once today," Jason said.”

“Aphrodite,” [Annabeth] said.
“Venus?” Hazel asked in amazement.
“Mom,” Piper said with no enthusiasm.
“Girls!” The goddess spread her arms like she wanted a group hug.
The three demigods did not oblige. Hazel backed into a palmetto tree.”

“Love is no game! It is no flowery softness! It is hard work- It demands everything from you- especially the truth. Only then does it yield results.”

“The last time I'd seen the Minotaur, he'd been wearing nothing but his tighty whities. I don't know why. Maybe he'd been shaken out of bed to chase me.”

“You’re not getting away from me. Never again.” - Percy”

“Hmm…” Jason snapped his fingers. “I can call a friend for a ride.”
Percy raised his eyebrows. “Oh, yeah? Me too. Let's see whose friend gets here first.”

“You stood up to the dragon so Beckendorf would have his chance to jump - nowwas brave."
"Or pretty stupid."
"Percy, you're a brave guy," she said. "Just take the compliment. I swear, is it so hard?”

“I guessed his name was Face of Horror. I wondered how long it had taken his mom to think of that. Bob? No. Sam? No. How about Face of Horror?”

“The meeting was like a war council with donuts. Then again, back at Camp Half-Blood they used to have their most serious discussions around the Ping-Pong table in the rec room with crackers and Cheez Whiz, so Percy felt right at home.”

“The first time Calypso came to check on [Leo], it was to complain about the noise.
“Smoke and fire,” she said. “Clanging on metal all day long. You’re scaring away the birds!”
“Oh, no, not the birds!”

“Your uncle," Poseidon sighed, "has always had a flair for dramatic exits. I think he would've done well as the god of theater.”

“Atlantis?' Jason asked.
'That's a myth,' Percy said.
'Uh… don't we deal in myths?'
'No, I mean it's a MADE-UP myth. Not like, an actual true myth.'

'So this is why Annabeth is the brains of the operation, huh?”

“He [Death] pulled a pure-black iPad from thin air. Death tapped the screen a few times and all Frank could think was: Please don't let there be an app for reading souls”

“Um, dad?" I called "How's it going?"
"Percy!" Annabeth whispered. "We're in a hurry!”

“So which way now, Sacagawea?" - Annabeth to Rachel”

“Frank imitated the voice of Vitellius: 'They're wimps! Back in my day, we died all the time, and we liked it!”

“Far, far below, red liquid bubbled. Blood? Lava? Evil ketchup? None of the posibilities were good.”

“What horrible things would you have to do in your life to get woven into Hades' underwear?”

“Percy blinked. “So your brother is a winged horse. But you’re also my half brother, which means all the flying horses in the world are my…You know what? Lets’ forget it.”

“You're pretty smug, Lord Ares, for a guy who runs from Cupid statues.”

“Annabeth?” Percy said again. “You’re planning something. You’ve got thatlook.”
“I don’t have anlook.”
“Yeah, you totally do. Your eyebrows knit together and your lips press together and—”
“Do you have a pen?” she asked him.”