„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”Rick Riordan książka Ostatni OlimpijczykOstatni Olimpijczyk
„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”Rick Riordan książka Złodziej piorunaZłodziej pioruna
„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie– Co… co to jest?Odwróciłem się ku Olimpijczykom.– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”Rick Riordan książka Ostatni OlimpijczykCałunu dla syna Hermesa. Ostatni Olimpijczyk