Rick Riordan cytaty

strona 9

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Different elevator music was playing since my last visit-that old disco song "Stayin' Alive." A terrifying image flashed through my mind of Apollo in bell-bottom pants and a slinky silk shirt.”

“Cabin Fifteen does that to everyone," Annabeth warned. "If you ask me, this place is even more dangerous than the Ares cabin. At least with Ares, you can learn where the land mines are."
"Land mines?”

“Hercules used noise! Brass bells! He scared them away with the most horrible sound he could-" said Percy
"Percy… Chiron's collection!”

“Destroy it?' Leo was appalled. 'You've got a life-size bronze dragon, and you want to destroy it?'
'It breathes fire,' Nyssa explained. 'It's deadly and out of control.'
'But it's a dragon!”

“She held up her calloused, grimy fingers. Leo couldn't help thinking there was nothing hotter than a girl who didn't mind getting her hands dirty. But of course, that was just a general comment. Didn't apply to Calypso. Obviously.”

“You promised, Seaweed brain. We would not get separated! Ever again!”

“Leo dropped into the pool and approched the cage. "Hola, Tia. Little bit of trouble?"
She [Hera] crossed her arms and sighed in exasperation. "Don't inspect me like I'm one of your machines, Leo Valdez. Get me out of here!”

“Great, I thought. We just blowtorched a national monument.”

“What are you talking about?" Narcissus demanded. "I am amazing. Everyone knows this."
"Amazing at pure suck," Leo said. "If I was as suck as you, I'd drown myself. Oh wait, you already did that.”

“The wood nymph instructors left me in the dust. They told me not to worry about it. They'd had centuries of practice running away from lovesick gods. But still, it was a little humiliating to be slower than a tree.”

“Down in the water, Octavian yelled, “Get me out of here! I’ll kill you!”
“Tempting,” Percy called down.”

“Some pain shouldn't be wished away so easily. It had to be dealt with, even embraced.”

“That was so completely unfair that I told Tantalus to go chase a donut, which didn't help his mood.”

“Your head is full of kelp.”

“Wow. When he started looking back on the war with Kronos as the good old days--that was sad.”

“Seriously, who has monogrammed pajamas?”

“I can't get through the year without getting kicked out or blowing something up.”

“Leo: I'm almost out of gas! Woah, that came out wrong. I meant the burning kind!”

“Red cattle," Annabeth said. "The cattle of the sun."
"What?" I [Percy] asked.
"They're sacred to Apollo."
"Holy cows?”

“This is Buford,” Leo announced.
“You name your furniture?” Frank asked.”

“She'd secretly had a crush on him since they were twelve years old. Last summer, she'd fallen for him hard.”

“Catch that last episode of Doctor Who? Oh, right. You were trudging through the Pit of Eternal Damnation!”

“We’ve arrived,” Leo announced. “Time to Split.”
Frank groaned. “Can we leave Valdez in Croatia?”

“I've been waiting a long time for a quest, seaweed brain," she said. "Athena is no fan of Poseidon, but if you're going to save the world, I'm the best person to keep you from messing up.”

“Back in my day, we died all the time, and we liked it!”

“Number eight, the silver one, belongs to Artemis. She vowed to be a maiden forever. So of course, no kids. The cabin is, you know, honorary. If she didn't have one, she'd be mad.”

“Wisdom's daughter walks alone,
The mark of Athena burns through Rome.”

“Please, Percy… change your clothes. You smell like you've been run over by an electric horse.”

“When she kissed me, I had the feeling my brain was melting right through my body.”