Rick Riordan cytaty

strona 7

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Daddy will explain. Come, he is blowing up monsters.”

“Sometimes mortals can be more horrible than monsters.”

“You’re that lady,” Leo said. “The one who was named after Caribbean music.”
Her eyes glinted murderously. “Caribbean music.”
“Yeah. Reggae?” Leo shook his head. “Merengue? Hold on, I’ll get it.”
He snapped his fingers. “Calypso!”

“Ah, Mastery of the Five Elements!"
"Is that the one we want?" I asked.
"No, but a good one. How to tame the five essential elements of the universe - earth, air, water, fire, and cheese!"
"Cheese?”

“Yeah, well,” Nico said, “not giving people a second thought…that can be dangerous.”

“In person, if possible, Anubis was even more drop-dead gorgeous. [Oh… ha, ha. I didn't catch the pun, but thank you, Carter. God of the dead, drop-dead gorgeous. Yes, hilarious. Now, may I continue? ]”

“Meat!" he said scornfully. "I'm a vegetarian."

You eat cheese enchiladas and aluminum cans," I reminded him.

Those are vegetables.”

“I am never, ever, going to make things easy for you, Seaweed Brain. Get used to it.”

“I'm not good with children," the god confessed. "Or people. Well, any organic life forms, really.”

“I couldn’t miss Percy’s fifteenth birthday,” Poseidon said. “Why, if this were Sparta, Percy would be a man today!”

"That’s true,” Paul said. “I used to teach ancient history.”

Poseidon’s eyes twinkled. “That’s me. Ancient history.”

“Once the others were below, Hazel and Leo faced each other awkwardly. They were alone except for Coach Hedge, who was back on the quarterdeck singing thetheme song. The coach had changed the words to:, and Leo really didn’t want to know why.”

“Fair means everyone gets what they need. And the only way to get what you need is to make it happen yourself.”

“But beauty is about finding the right fit, the most natural fit, To be perfect, you have to feel perfect about yourself --- avoid trying to be something you're not. For a goddess, that's especially hard. We can change so easily.
-Aphrodite”

“Aretmis gripped her bow. “Let us pray I am wrong.”
Can goddesses pray?”

“Remake the world, a little at a time, each in your own corner of the world.”

“Percy is the most powerful demigod I've ever met. No offense to you guys but it's true.”

“What I did next was so impulsive and dangerous I should've been named ADHD poster child of the year.”

“Dude! said a party pony as he unloaded his gear. Did you see that bear guy? He was all like: 'Whoa, I have an arrow in my mouth!”

“Gabe scratched his double chin. "Maybe if you hurry with the seven-layer dip… And maybe if the kid apologizes for interrupting my poker game."
Maybe if I kick you in your soft spot, I thought. And make you sing Soprano for a week.”

“Good fighting with you, Seaweed Brain."
Ditto.”

“Stupid rock gods!” Leo yelled from the helm. “That’s thetime I’ve had to replace that mast! You think they grow on trees?”
Nico frowned. “Mastsfrom trees.”
“That’s not the point!”

“Juno: "All roads lead there child. You should know that."
Percy: "Detention?”

“There were a lot of answers I might've given, from "I knew that" to "LIAR!" to "Yeah right, and I'm Zeus." - Percy, after Quintus says that he is Daedalus”

“I'm so glad you're here," Aphrodite said. "War is coming. Bloodshed is inevitable. So there's really only one thing to do."
"Uh… and that is?" Annabeth ventured.
"Why, have tea and chat, obviously”

“Five syllables," Apollo said, counting them on his fingers. "That would be real bad.”

“Right," she said, "We're going to the Land of the Dead and I shouldn't think negative.”

“Akhlys lunged at Percy, and for a split second he thought: Well, hey, I’m just smoke. She can’t touch me, right?
He imagined the Fates up in Olympus, laughing at his wishful thinking: LOL, NOOB!”

“Look," Percy continued, "I know I'm new here. I know you guys don't like to mention the massacre in the nineteen eighties-"
"He mentioned it!" one of the ghosts whimpered.”

“Being a hero doesn’t mean you’re invincible. It just means that you’re brave enough to stand up and do what’s needed.”