Rick Riordan cytaty

strona 43

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“The wand ricocheted through the swarm, thumping six, seven, eight of the little monsters before returning to Carter’s hand.
“Not bad,” I said. “Keep it up!”

“You Keep Using the Word Help. I Do Not Think It Means What You Think It Means”

“Hello George. Hey Martha (Percy) Did you bring us a rat? (George) George, stop it! He's busy! (Martha) Too busy for rats? That's just sad. (George)”

“Leo had wanted to paint a giant message on the bottom of the hull-WASSUP? with a smiley-face-but Annabeth had vetoed the idea.”

“Thanks for everything.”
“As you wish,” the captain said. If axes could frown, I’m sure he would have.
“Stay sharp,” Carter told him.”

“Surfing?” he asked. She laughed, and the sound sent a shock wave through the water. The wailing faded to background noise. Annabeth wondered if anyone had ever laughed in Tartarus before—just a pure, simple laugh of pleasure. She doubted it.”

“I held out my dad’s magic box and let it o, sure it would smash to the floor. Instead, the box disappeared.
“Cool,” I said. “Sure you I can get it back?”
“No,” Bast said. “Now come on!”

“Leo,” Jason said, “you’re weird.”
“Yeah, you tell me that a lot.” Leo grinned. “But if you don’t remember me, that means I can reuse all my old jokes…!”

“The first thing we pulled out was a lump of white gunk.
“Wax,” Carter pronounced.
“Fascinating.”

“All we can do, child, is follow our destiny.”

“I don't define myself by the boys who may or may not like me.”

“What about King Tut’s tomb?” I protested.
“That boy king?” Zia rolled her eyes. “Boring. You should see some of the good tombs.”

“It isn’t easy being a brilliant inventor, always alone. Always misunderstood. Easy to turn bitter, make horrible mistakes. People are more difficult to work with than machines. And when you break a person, he can’t be fixed.

-Hephaestus”

“Nico and Hazel exchanged looks. They both knew better, but they said nothing.”

“I have strong feelings for you, I just haven't decided if their positive or negitive yet. A”

“You've got something to say to me, Seaweed Brain?"
"You'd probably kick my butt."
"You know I'd kick your butt.”

“And I could always set Coach Hedge on fire,” Leo volunteered. “Then he can be fire.” The thought of a blazing satyr screaming, “Die, scumbag!” as he attacked Gaea was almost enough to make Piper laugh— almost.”

“Leo scratched his head. Well, I dunno about enchiladas- "Enceladus" Piper corrected. Whatever. But Old Potty Face mentioned another name. Porpoise Fear, or something?”

“I would've hit the water hard, but at the last second I changed into a falcon.

~Carter Kane”

“The house of Life doesn’t trust our family, especially after what Dad and Mom did. Amos said we were raised apart for a reason, so we wouldn’t trigger each other’s magic.”
“Bloody awful reason to keep us apart,” I muttered.”

“Dejardins was so stunned, he momentarily forgot how to speak English. "Ce n'est pas possible. On ne pourrait pas-”

“Sometimes it is better to have someone you mistrust close to you, so that you can keep an eye on him - Chiron”

“Big brothers are the ones who are supposed to pull their punches. Little sisters—well, we should be able
to hit as hard as we like, shouldn’t we?”

“I tried to look confused, which is one of my most convincing expressions.”

“I can see hope inside it."

Rachel ran her fingers over the ceramic designs.

"So fragile.”

“Intelligence won wars, not brute force.”

“Annabeth jogged towards us, giving me one of those annoyed expressions like, If you get yourself killed, I’m going to murder you.”

“He could't have survied a hundred foot drop. I'm sorry Annabeth.”

“I was wondering how you got all that out of a single moooooo”