Rick Riordan cytaty

strona 44

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“You see that massive giantess blocking the river?” “Technically speaking,” Jack said, “I can’t see anything, because I don’t have eyes. But yes, I see the giant.”

“My stomach churned. The monster had mimicked Thalia perfectly. If I'd heard that voice in the dark, calling for help, I would've run straight toward it.”

“He had a crush on a blueberry bush once.”

“Freak is easily spooked. Flesh-eating monsters tend to scare him away. So do fireworks, clowns, and the smell of Sadie's weird British Ribena drink. (Can't blame him on that last one. Sadie grew up in London and developed some pretty strange tastes.”

“Just don't ask me to deliver any more satyr babies and we'll get along great.”

“I grabbed a pair of glowing red legs.”

“Frank Zhang: lumbering klutz, child of Mars, part-time pachyderm.”

“Apparently, word of the chicken man incident hadn’t spread quite yet.”

“You set us up!”
“No! I swear—” Her face fell. “Mel. Mel must’ve told him.”
“Right,” I grumbled. “Blame Mel.”

“You have a humming dodo bird," I said stupidly.”

“I knew there was a reason I didnt turn you into a banana slug."
Leonid'd eyes widened. "No banana slug! Please!"
"It was a compliement, silly. Forbidden is good! Sadie likes forbidden!”

“Are you a ghost?”

“Grand buildings made her feel better--maybe because being in a place so permanent made her feel more permanent.”

“I'm scared," Nico mumbled. He was fiddling with something—a little metal toy soldier of some kind.
"Stop talking!" Dr. Thorn said. "Face me!”

“Knowledge isn't always good for you.”

“Oh, I see,” Poseidon said. “A shame. I quite like blow-fish. I am Poseidon.”
“Poseidon? That’s an interesting name.”
“Yes, I like it. I’ve gone by other names, but I do prefer Poseidon.”
“Like the god of the sea.”
“Very much like that, yes.”

“It knew that the earth goddess intended on razing all human civilization, and this city, which had stood ffor thousands of years, was saying back to her: You wanna dissolve this city, Dirt Face? Give it a shot.”

“I hate it when people let me down, when things are temporary. I think that's why I want to be an architect."
"To build something permanent," I said. "A monument to last a thousand years.”

“Writing is like a sport - you only get better if you practice”

“Actually,” he said, “you’re not far off. Uncle Leo brought some toys for all you good little demigods.”

“In that moment, he chose Greek. He threw in his lot with Camp Half-Blood-and the horses changed. The storm clouds inside burned away, leaving nothing but red dust and shimmering heat, like mirages on the Sahara.”

“If you've seen a crab's mouth, all foamy and gross with whiskers and snapping bits, you can imagine this one didn't look any better blown up to billboard size.”

“you know festus means happy in Latin right? You want us to go save the world on Happy the dragon?"
-Jason to Leo in the lost hero”

“Lovely. Imprisoned in a nursery school dungeon.”

“How old is she now?" he asked.
"Hard to say. She was a tree for a while. Now she's immortal.”

“My son Asclepius had become the god of medicine by the time he was fifteen, and I couldn’t have been happier for him. It left me time for my other interests. Besides, it’s every god’s dream to have a child who grows up to be a doctor.”

“The coach could do a goat-hoof tap dance around Nico’s head and the son of Hades wouldn’t even budge.”

“Perseus, you are not the hero.”

“All I heard was the blood rushing through my ears, and the distant rumble and crackle of the Lake of Fire. (And Khufu scratching himself and grunting, but that was nothing new.)”