Rick Riordan cytaty

strona 42

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Annabeth finished her note and folded the napkin. On the outside, she wrote: Connor, Give this to Rachel. Not a prank. Don’t be a moron. Love, Annabeth”

“Monsters don't die. They just dissipate into smoke and dust, which saves heroes a lot of trouble cleaning up after a fight.”

“You are one freaking awesome baboon.”

“Percy yelled. "What's going- Gah! Shrimpzilla!”

“Liz cleared her throat. "Isn't there a more polite term we're supposed to use nowadays? Like…. little person, or vertically challenged, or-"
"I'm not going to call myself the god of vertically challenged people," Bes grumbled. "I'm a dwarf!”

“There's my baby!" I cried, quite carried away, "There's my poochiekins!"
…
"Sadie," My dad said firmly, "Please do not refer to the devourer of souls as 'poochiekins'.”

“Note to self: If you’re trying not to have kids, don’t marry a lady who is the Titan of motherhood.”

“It was the heaviest thing I'd ever felt, as if I were being crushed under a thousand trucks. I wanted to black out from the pain, but I breathed deeply.”

“Texting, even browsing the Internet - all these things can attract monsters.”

“I plucked a ruby off the nearest plant and threw it at Hades.”

“Look, lady, we're not going to go all HUNGER GAMES on each other. Isn't going to happen.”

“Piper: it looks like we have hole. Percy: Yeah we've got a dam hole! (LOL-ing) Piper: What! Percy: Inside joke. (still LOL-ing) Piper: Whatever.”

“Sadie Kane here. If you're listening to this, congratulations, you survived doomsday.”

“Just my luck, on top of everything else I had to take baboon medicine.”

“may the gods be with you”

“Hey, for a scythe, cookies, and a chance to commit murder, Kronos could hide his true feelings.”

“Percy hefted a bronze grenade. ‘I hope you labelled these right.’
He yelled, ‘Die, Romans!’ and lobbed the grenade over the wall.”

“The House is in the house”

“What’s the point of being a magician if you can’t wave your wand and make the people you care about feel better?”

“The farm god rolled his eyes. He pointed at the corn plant, and BAM! Nico di Angelo appeared in an exposion of corn silk. Nico looked around in panic. "I-I had the weirdest nightmare about popcorn.”

“I had nightmares about what Poseidon might turn me into if I were on the verge of death-plankton maybe."
-Percy Jackson”

“But she laced her fingers through mine. I remember what she’d told me in New York, about building something permanent, and I thought-just maybe-we were off to a good start.”

“I have a doctor's note.”

“You hit the Lord of The Titans with a blue plastic hairbrush.”

“I got ready for bed and crawled in. The covers were comfortable and warm, but the pillow was just too weird. It gave me neck cramps, so I put it on the floor and went to sleep without it.
My first big mistake.”

“What's the best part about writing a book?
Finishing it.”

“Now fight me! For today thee House of Hades will be called the saviors of Olympus.”

“Now, I figured that the built-up gas in most boys' locker rooms was enough to cause an explosion, so I wasn't surprised when the flaming dodgeball ignited a huge WHOOOOOOOM!”

“Mini-Hedge would stomp around on Buford’s top, randomly saying things like “CUT THAT OUT!” “I’M GONNA KILL YOU!” and the ever-popular “PUT SOME CLOTHES ON!”