Rick Riordan cytaty

strona 41

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“Eating next to a twenty-foot-long crocodile took some getting used to, but Philip was well trained. He only ate bacon, stray waterfowl, and the occasional invading monster.”

“I’m a cat. I respect the sanctity of sleep.”

“Thank Artemis, it is you! That little scar on your lip--you tried to eat a stapler when you were two!"
…
Hedge nodded like he approved of Jason's taste. "Staplers--excellent source of iron.”

“Whasthat!"
"Um… those are the toilets.”

“But not like this: not with
the house just an afterimage, and my mom a spirit, and my dad… recycled.”

“Monsters are eternal,” she told him, trying to keep herself from sobbing. “We will remember you and Damasen as heroes, as the best Titan and the best giant. We'll tell our children. We'll keep the story alive. Someday, you will regenerate.”

“Honestly, I thought I was going to be a kite forever, suffocating inside a little feathery prison. And he had the nerve to make fun!”

“I still don't get it" Coach Hedge muttered as they roamed the centre aisle. "They named a whole town after Leo's table?"
"I think the town was here first, Coach" Nico said.”

“Get up seaweed brain”

“The Olympians were a reminder that there was always someone better than you, so you shouldn't get a big head.”

“If Annabeth's mother was Athena, the goddess of wisdom, then why didn't Annabeth know better than to fall off a cliff?”

“Entertain me, heroes of Olympus. Give me a reason to do more."

Bacchus to Percy and Jason”

“I (Percy) set Nico on guard duty with Beckendorf and the Stoll brothers, figuring he'd be safely out of the way.
…
"What's happening?" Nico demanded, trying to climb up next to me.”

“Personally, I could do without prophecies or quests for awhile.”

“I can try to disable it," I said, "but if I mess up, this whole apartment is going to fill with gas. We'll die."

Thalia swallowed. " I trust you. Just… don't mess it up.”

“No one is like me," Sadie agreed. "My amazingness is unique.”

“Maybe the lesson is: Know when to brag and when to keep your mouth shut. Or: Sometimes life isn’t fair, even if you are as gifted as Athena. Or maybe: Don’t give away free tapestries.”

“He was proud of his "hometown" goddess, even if he hadn't found his one true pairing (OTP) yet.”

“Who's possessing who now, Casper?”

“Teach you to try marrying me, you idiot!”

“Burrito fight!”

“I mean, I can understand not being as pricey as Percy or Jason, maybe… but am I worth, like, two Franks, or three Franks?”

“Why does it have to be so hard? Why can't it be a happily-ever-after ride-into-the-sunset feeling all the time?”

“I'm coming back for you Calypso," he said to the night wind. "I swear on the river Styx.”

“Jason hated being old.”

“Otis barreled towards them empty-handed, before apparently realizing that a) he was empty-handed and b) charging towards a large body of water to fight a son of Poseidon was maybe not a good idea.”

“Frank: "I wish I was ADHD or dyslexic. All I got is lactose intolerance."
Percy: "Seriously?"
Frank: "And I love ice cream too…”

“And if I was humming "Happy Birthday" and smiling stupidly as I fled for my life—well, that was nobody's business, was it?”

“Percy pushed on his side furiously and the crack closed. His eyes blazed with anger. She hoped he wasn’t mad at her, but if he was she couldn’t blame him.
If it keeps him going, she thought, then let him be angry.”